mieszkanie z babcią/ dziadkiem

[agato-neka]

Czy któraś z Was będzie po ślubie albo już teraz mieszka z babcią/ dziadkiem?
Mam do wyboru: albo kapitalny remont mieszkania starszej osoby i późniejsze
wspólne zamieszkiwanie albo kupno własnego M niestety w dużej mierze na
kredyt. Jak Wam się układa? Czy różnice międzypokoleniowe nie są zbyt duże? Na
3 pary mieszkające z babcią tylko jedna nie narzeka.
Podzielcie się własnymi doświadczeniami. Z góry dzięki!

[kaamilka]

A czy to mieszkanie po dziadkach po ich śmierci będzie Twoje? Bo
jeśli tak, to teraz kupiłabym mieszkanie na kredyt, a pośmierci
dziadków sprzedałabym to mniejsze mieszkanie (albo to Wasze albo
dziadków - nie wiem jak to u Was wygląda) i zamieszkała w tym
większym a kasa ze sprzedaży poszłaby na wcześniejszą spłatę
zaciąniętego kredytu. Na pewno nie zamieszkałabym z dziadkami,
chociażby dlatego, że nie mogłabym nago biegać sobie po
mieszkaniu A poważnie - na pewno będą jakieś utrudnienia i
niedogodności, a to moje rozwiązanie wydaje się być optymalne.

[villemo86]

Starsi ludzie mają swoje upodobania i przyzwyczajenia. Ja mieszkałam kiedyś z babcią, w prawdzie nie długo, bo kilka miesięcy, a babcie mam w miarę nowoczesną, to i tak nie odbyło się bez zgrzytów. Babcia miała swoje wczesne pory wstawania i równie wcześnie kładła się spać, co przy mojej pracy było trudne do pogodzenia. Jak przychodziłam późno to babcia mówiła, że ją obudziłam i nie mogła później już spać. Ja zrobiła bym wszystko aby kupić własne mieszkanko na Twoim miejscu. W końcu robiąc remont też będziesz musiała liczyć się z gustem starszej osoby, żeby nie czuła się obco we własnym domu. Tym bardziej, że pewnie u Was za jakiś czaso pojawi się maleństwo, no i fak, że kochasz się z mężem, a za ścianą babcia To nie stres na moje nerwy.

nie polecam

[bystra_26]

Pierwsze 2 lata wspólnego życia polegają na docieraniu się i to samo
w sobie jest dostatecznym wyzwaniem. Dokładanie do tego konieczności
ustalania kompromisów co do wspólnego zamieszkiwania jeszcze z
jedną, ukształtowaną w swoim stylu życia osobą to sport ekstremalny.

Po drugie, to dopóki babcia/dziadek zyją NIE BĘDZIECIE U SIEBIE, i
to wy będziecie się musieli podporządkowywać. POtencjalne źródła
problemów:
- jakość i częstotliwość sprzątania, zmywania, prania
- udział waszej partycypacji w kosztach wody, prądu itp.
- kwestia intymności
- podział/brak podziału w lodówce/szafkach itp.
- kwestia przygotowywania posiłków - to babci mieszkanie, więc ona
króluje w kuchni?, babcia chce was karmić tradycyjnie i jest
oburzona podejściem zdrowotnym np. że nie jecie chleba i wolicie
sałatki zamiast schabowych czy gorącego rosołu latem
- w zależności od charakteru - przychodzenie i zwracanie wam uwagi -
zapomniałaś wytrzeć zlew po zmywaniu, idź zaraz to zrobić...


Poza tym miejcie świadomość, że babcia/dziadek przy tym układzie
będą wymagać od was poświęcenia waszego czasu na co dzień, będą
wpadać "co robicie? nic? (oglądacie TV), to ja wam opowiem....i tak
2h". To co innego niż obiad raz na 2 tygodnie czy wizyta raz na
miesiąc.

[madziaq]

Zdecydowanie kupić mieszkanie na kredyt. Mieszkanie z kimkolwiek (rodzicami,
ciocią, kuzynem) jest upierdliwe, bo trzeba się dostosowywać do stylu życia
innej osoby, szczególnie jeśli się mieszka w jej mieszkaniu (a zrozumiałam, że
tak by było w Waszym przypadku). A niestety, strasze osoby są zdecydowanie
bardziej upierdliwe niż średnia społeczna :-] Nie jest to nawet ich wina, po
prostu z wiekiem się ludziom tak robi. Poza tym prowadzą zupełnie inny tryb
życia niż młodzi ludzie. Zastanów się - znajomych nie zaprosicie wieczorem na
piwo, bo babcia będzie chciała iśc spać i będziecie jej przeszkadzali, o jakiejś
imprezie z nocowaniem już w ogóle nie wspominam. Ja bym się nie zdecydowała. Z
resztą teściowie proponowali nam, żebyśmy z nimi mieszkali, "dopóki nie
uzbieramy" na własne mieszkanie. Nie skorzystaliśmy, kupiliśmy na kredyt.

[aiczka]

> Zdecydowanie kupić mieszkanie na kredyt.
Albo poczekać, aż jeszcze stanieją.

[magdalinska]

jeszcze stanieja?? a stanialy?? od 1,5 roku ceny stoja w miejscu

[listekklonu]

Zależy, jaką masz motywację. Jeśli tylko oszczędność, to lepiej brać na kredyt,
niż mieszkać z babcią i czekać, kiedy umrze
Natomiast jeśli chcesz zamieszkać z babcią po to, żeby pomóc starszej osobie w
codziennym życiu i żeby się nie czuła samotna, to jestem za

[stworzenje]

nie wiem jak mieskzanie owo wyglada, bo jesli to domek-parter -piętro to można
tak zamieszkac, ze mlodzi zajmuja góre domku .

[agato-neka]

Niestety w grę wchodzi mieszkanie dwupokojowe....

jakie?! dwupokojowe?!

[izazdo]

Rozum postradalas? Jest to akceptowalne tylko wtedy, jezeli
alternatywa jest mieszkanie na dworcu albo pod mostem.

Przeprowac sie kontrolnie sama, przed slubem, na miesiac do dziadkow
i niech Twoj narzeczony przychodzi do Ciebie w odwiedziny wieczorami
(powiedzmy do 23.00. bo pewnie wczesniej nie bedziecie konczyc
dnia?). Przekonasz sie na wlasnej skorze.

Mieszkalas kiedys ze starsza osoba? Ja mieszkalam. Stancja na
studiach, ale "babcia" mieszkala u corki, przyjezdzala raz w
miesiacu z noclegiem w drugim pokoju. Ale przez te 2 dni tyle krwi
mi napsula, ze wystarczylo za caly miesiac.

wychodze o 19:30 na wyklad o 20.00

- gdzie wychodzisz?
- na wyklad z informatyki
- klamiesz! przyznaj sie! nie ma wykladow tak pozno! ja wiem, moje
corki tez studiowaly [20 lat temu - przyp. izazdo]
- ale naprade mam wyklad z informatyki
- klamiesz!


Siedze nad ksiazka o 00:30
Babcia łubudubu w drzwi:
- dlaczego palisz swiatlo?! co sie tam dzieje?! dlaczego nie spisz?!
- ucze sie
- o tej porze?! to niemozliwe!!!

szczytem bylo jak znienacka wparowywala do mojego pokoju i rzucala
sie szczupakiem zaslaniac okno w bialy dzien ("bo oni patrzą") i
wyciagac wtyczki z gniazdka ("bo oni puszcza za duzo prądu i
mieszkanie się spali"). Zresztą o te wtyczki byly regularne
awantury.


IMHO najkrotsza droga do rozwodu, staruszki spia 4-5 godzin na dobe
i jak mysz pod miotla, budzi je najmniejszy szelest w drugim pokoju,
wiec bedziesz miala schize wspolzyjac z mezem.

Jesli chcesz sie przekonac, zamieszkaj testowo sama.

[maiwlys]

Izazdo Ty juz się nidługo stresowac będziesz Albo juz
stresujesz

A do tematu:
Mieszkałam z dziadkami, a później po śmierci dzidka z babcią. To
kochana osoba i najwazniejsza na świcie, wiele dla mnie zrobiła w
życiu, ale ze względu na zdecydowanie różne/przecinwne charaktery
nie mogłyśmy sie chwilami dogadać, teraz tez tak czasami jeszcze
jest jak ja odwiedzam, ale teraz to potrafie się obronić. Np.
prysznic o 23 to zdecydowanie za późno, mycie głowy rano - też
teksty, jedzenie swoją drogą, odkurzenie pokoju w niedzielę w ogóle
nie wchodziło w grę czy choćby zrobienie frytek na kolacje gdy w
lodówce tytle jedzenia i obiad był dobry. To są szczegóły, ale mogą
wkurzać.
Mając mozliwości dostania kredytu nie zdecydowałabym się na
mieszkanie z dziadkami, a już w dwupokojowym mieszkaniu na pewno
nie. Młodzi powinni sami mieszkać i sami się docierać.
Niestety chyba będziemy musieli przez pare miesięcy (ale to może tak
za rok dopiero) pomieszkać tak z teściami i dziadkami w domu bo nasz
domek będzie się budował, juz sie tego boję...baa przerażona jestem.
Bo choćby najfajniejsi ludzie to przy wspólnym mieszkaniu... wiadomo!

[orbitka82]

Młode pary mieszkające z babciami opowiadają:

- normalką jest wstręt do wody (niechętnie się myją i niechętnie sprzątają po sobie)

- nieporządek nie jest złośliwością, lecz wynika z wady wzroku,

- ciągła NERWACJA - nie wiadomo o co i dlaczego,

- "babciny spryt", czyli np. chodzenie do wspólnej kuchni i przestawianie
wszystkiego po swojemu, tak by udowodnić JA TU RZĄDZĘ (choć owo rządzenie
sprowadza się głównie do uprzykrzania życia innym)

- niechęć do uczestniczenia w podziale kosztów utrzymania domu - nagle okazuje
się, że babcia nie korzysta z prądu, ogrzewania, gazu, wody...

- jaranie fajek lub pociąganie procentów - tak, tak! w gruncie rzeczy nie
wszytstkie staruszki są miłe i kochane...

- ciągła obsesja, że inni dybią na ich śmierć

Myślę, że wyliczać można by jeszcze długo. Wniosek: lepiej mieszkać samemu.

[maiwlys]

Oj to jakieś straszne te babcie! To moja do anioł przy nich

[listekklonu]

Te babcie z postów powyżej to chyba raczej przebrane wilki z czerwonego kapturka
Moja babcia była bardzo kochana, nie była zrzędliwa w najmniejszym stopniu,
brała prysznic dwa razy dziennie i można było z nią porozmawiać na każdy temat,
z astrofizyką włącznie
Gdyby żyła, nie miałabym nic przeciwko mieszkaniu z nią.

[orbitka82]

"Babcia" - pojęcie względne
Odwiedziny u babci w niedzielę a wspólne mieszkanie to zupełnie różne sprawy.
Niestety z wiekiem psychika człowieka ulega niezwykłym przemianom. Nerwowość i
podejrzliwość są na porządku dziennym. Kontakt z babcią zależy też od tego, jak
długo taka osoba mieszka sama. Nie ukrywajmy, ale życie w pojedynkę prowadzi
czasami do wyrobienia co najmniej dziwacznych zachowań. Oczywiście nie jest to
regułą.

Babcie moje czy moich znajomych to grupa niejednorodna. Jedne to wesołe postaci,
które chętnie porozmawiają i doradzą. Drugie zaś to ponuraki, które zadręczą
człowieka opowieściami o własnych chorobach, nie wykazując żadnego
zainteresowania rozmówcą.

Babcia babci nie równa

[madziaq]

> Natomiast jeśli chcesz zamieszkać z babcią po to, żeby pomóc starszej osobie w
> codziennym życiu i żeby się nie czuła samotna, to jestem za

Czy ja wiem... Motywacja oczywiście jak najbardziej godna pochwały. Czasem nawet
takie rozwiązanie jest konieczne, ale moim zdaniem na małżeństwo NA PEWNO dobrze
nie wpłynie, niezależnie od początkowego nastawienia... Lepiej
kredyt/wynajęcie,no chyba że babcia niesamodzielna i wymaga opieki, ale to inna
sytuacja.

[emisia21]

nie zastanawijacie sie wcale tylko bierzcie kredyt i kupujcie
mieszkanie, jesli tylko macie takie mozliwosci. My po slubie
mieszkalismy pol roku z babcia mojego meza, juz po pol roku
podjelismy decyzje o kupnie mieszkania oczywiscie na kredyt, brak
porownania po prostu roznica nie do opisania, sami sobie, babcia
lubila sie wtracac i narzucac swoje zdanie , jednym slowem chciala
nas zaglaskac na smierc. Ja na waszym miejscu od razu kupilabym
mieszkanie.

[kaszunia]

Ja mieszkam z babcią już 22 lata, jeszcze tylko 4 miesiące! Już nie mogę się doczekać wyprowadzki. Zgadzam się z poprzedniczkami: co robicie? nic? to ja wam opowiem o moim psie który zdechl 25 lat temu (i jedziemy z historią przez 45 minut) albo paranoja na punkcie jedzenia, jadłaś już, a Piotrkowi zrobiłaś obiad, a Piotrek już jadł, a Ty juz jadłaś?? A co taka goła po mieszkaniu chodzisz? (lato, a ja mam krótkie spodenki)

Babcie są super, raz w tygodniu na obiedzie

[madziaq]

O, ja też całe życie mieszkałam z babcią (no, nie całem, ale ponad 23 lata )
Obsesja jedzeniowa jest the best:

- Daj Karolkowi jeść
- Ale on nie chce, pytałam go, jest po obiedzie
- Oj co tam, że nie chce, jak go poprosisz, to na pewno zje. nałóż mu ciasta
(leży na stole)
- Nie będę mu nakładać, duży jest, jak będzie chciał to sobie weźmie
- foch babci ))

Teraz się z tego śmieję. Kocham babcię, życzę jej 120 lat, ale nie chciałabym
już z nią mieszkać, a już NA PEWNO nie razem z nią i z mężem

[sympatyczna1980]

wiesz ja uwazam zemlodzi powinni mieszkac sami, bo mieszkajc z rodzina predzej
czy pozniej beda rodzic sie niepotrzebne konflikty.

Do madziaq

[maiwlys]

U mnie dosłownie to samo. JA z mom narzeczonym wpadniemy do babci,
to normalnie już rady nie daję, ten że nie chce jeśc bo jadł, bo
jest najedzony, bo nie lubi pierogów z kaszą gryczaną (babcia
uwielbia), bo w ogóle nie lubi pierogów....i foch, że się brzydzi
jeść u babci! Obłęd jakiś

> Teraz się z tego śmieję. Kocham babcię, życzę jej 120 lat, ale nie
chciałabym
> już z nią mieszkać, a już NA PEWNO nie razem z nią i z mężem


Dokładnie

[orbitka82]

Babcie są fajne... ale w małych dawkach

[emrem]

Nie polecam mieszkania z kimkolwiek: czy to babcią, rodzicami,
siostrą. Jaka by ta babcia nie była, zawsze coś będzie się psuło.
Nie wiem, w którą stronę macie podążać, ale zdecydowanie jak
najszybciej na swoje.