dylematy - kościelny czy cywilny

[maramis]

Witam,
Dylemat wielki i nieco krępujący z racji na kulturowe "obciążenia".

Sprawa wygląda tak: ja jestem ateistką, narzeczony też do
religijnych nie należy. Ale oboje zostaliśmy, jak to często w Polsce
bywa, wychowani w katolickich rodzinach. Czy pobrać się w kościele,
czy wystarczy ślub cywilny? Mamy 3 aspekty:

1. Krewni są w większości katolikami (bardziej lub mniej
praktykującymi) i byliby rozczarowani naszą decyzją o rezygnacji ze
ślubu kościelnego ALE nikt na nas bezpośrednio nie naciska (na
razie...)
2. Za ślubem w kościele przemawia tradycja, ślub kościelny jest też
bardziej "dostojny" niż cywilny ALE czy w naszym wydaniu nie będzie
pełną hipokryzji szopką?
3. Ślub cywilny jest prostszy i tańszy ALE czy nie będziemy później
żałować, że mając taką okazję nie zaszaleliśmy (choćby na
kredyt )?
4. Jak to jest potem z dziećmi, czy bez ślubu kościelnego można je
ochrzcić?

Będę wdzięczna za KAŻDĄ konstruktywną opinię na ten temat, bo mam
mętlik w głowie i zupełnie nie wiem jak sobie to poukładać (a
jeszcze tyle trudnych decyzji przed nami...).
Dzięki!

[miska_malcova]

maramis, jestes ateistką, narzeczony srednio religijny... Sprawa jest prosta
Ślub kościelny biora wierzący, inaczej jest to oszustwo i hipokryzja. Rób tak,
abys była w zgodzie z sobą, rodzina wierzaca czy nie a drugorzedne znaczenie

[kamisiunia]

Eee... Nie chce nikogo obrażać, ale jakbym była ateistką i by podszedł do mnie
ksiądz i kazał całować jakies krzyżyki, figurki, klękac przed czymś, co nie ma
dla mnie żadnego znaczenia i wartości, wykonywac dziwne gesty i jeszcze mówić
"tak mi dopomóż Bóg" to bym chyba co chwile śmiechem parskała nad
bezsensownościa całej ceremonii. Daj sobie spokój, bo tylko wstydu sobie
narobisz tą hipokryzją...

[k.l2]

Tak jak pozostałe forumki powiem- bądź uczciwa względem siebie..
A z chrztem będziecie mieć "kłopoty". I słusznie. Bo chyba ateistka i niezbyt
religijny ojciec nie nauczą dziecka wiary, co powinni przyrzec na chrzcie.
Natomiast Wasze dziecko jak dorośnie i będzie chciało przyjąć chrzest ,
problemów żadnych mieć nie będzie.

[majka717171]

A ja mam podobny problem. Ale zanim o nim napiszę- odpowiem na Twoje
wątpliwości względem chrztu dziecka. Z moim pierwszym mężem nie
miałam ślubu kościelnego (chyba jakoś czułam podświadomie,że nie
będę z nim całe życie) ale nasze dziecko zostało ochrzczone. Co
nasłuchliśmy się od księdza, to nasze... ,ale ochrzcił,bo nie ma
takiego prawa,żeby odmówić. A jak ten odmówi,to idzie się do innego.
Zawsze znajdzie się jakiś normalny ksiądz,który zrozumie.
A co do ślubu kościelnego to...
Wiem sporo na ten temat,bo ja jestem osobą wierzącą a mój partner
agnostykim. Planujemy ślub,ale on nie chce słyszeć o ślubie
kościelnym a ja nie wyobrażam sobie całej tej szopki w U.S.C.- dla
mnie to jakaś zwykła formalność bez "aury".
Wiem(bo mój kuzyn jest księdzem),że istnieją śluby kościelne z
ateistami. Jest tam mała różnica- ateista nie wypowiada np słów "w
imię Ojca"itp .
Szacunek za dojrzałość i w ogóle za odwagę- skoro chcesz (myślisz o
tym w każdym razie) zrobić coś takiego dla swojego partnera to
znaczy,że kochasz...
Trzymam kciuki. Powodzenia.

[kaja86]

No wiesz, autorka wątku nie pisała nic o ewentualnych pragnieniach swojego
narzeczonego. Jak na razie jj wątpliwości wynikają z tego, że rodzina może się
czepiać i że ślub kościelny jest bardziej dostojny. A ten średnio religijny
narzeczony to jak przypuszczam tzw wierzący-niepraktykująy. Gdybym była z
facetem, który naprawdę jest człowiekiem religijnym to chyba bym się na coś
takiego zdecydowała, bo w sumie chyba dla wierzącego ważniejsze jest, żeby brać
ślub przed Bogiem, niż dla niewierzącego, żeby go nie brać. Bo dla niewierzącego
liczą się chyba tylko skutki cywilno-prawne tego kroku, a miejsce jest już mniej
ważne. Tym bardziej, że ten ślub jednostronny nie wymaga, by człowiek
niewierzący deklarował jakąkolwiek wiarę, jedynie to pozwolenie na wychowywanie
dzieci w wierze może być niepokojące i w sumie trudne do zrealizowania w
prawdziwym życiu. Bo dziecku może być trudno zrozumieć, że jeden z rodziców
uważa, że Boga nie ma, a drugi, że jest. Ale niestety czasem zakochujemy się w
kimś nie zważając na światopogląd.

[sierpniowa_julka]

gratuluję dojrzałości i TOLERANCJI!!! Ręce mi opadły.
Zmieszałaś z błotem śluby cywilne i jeszcze zaserwowałaś nam potwornie stereotypowe myślenie: "ślub cywilny to na próbę się bierze. Ślub cywilny bierze się z człowiekiem, którego nie jest się pewną" :
> chyba jakoś czułam podświadomie,że nie będę z nim całe życie
Do tego wynika z twojego tekstu, że uważasz się za osobę dojrzałą... Jednak słowa:
> ja nie wyobrażam sobie całej tej szopki w U.S.C.- dla mnie to jakaś zwykła formalność bez "aury"
niespecjalnie na to wskazują. To kościelny jest jedynie aurą??? Gratulacje!!! No i jak zapatrujesz się na niechęć twojego partnera do ślubu kościelnego - zmusisz go?????????????????????? Wykrzyczysz mu w twarz, że cię prawdziwie nie kocha, bo nie chce się dla ciebie poświecić w kwestii ślubu? Co z tego, że są śluby jednostronne? Nie wszyscy agnostycy/ateiści/inni chcą je brać. Ja nie zechciałam. W imię zasad i szacunku dla religii - nie jestem chrześcijanką, to nie robię szopki ze swojego ślubu w kościele katolickim. Pieśni kościelne, czytania nic dla mnie nie znaczą, więc w jakim celu mają się pojawić podczas mojego ślubu? Dobrze, że mąż mój wie, że kocham go niezależnie od oprawy ślubu i że nie "czuję podświadomie, iż nie będę z nim całe życie"
Jeżeli marzysz o ślubie kościelnym ze swoim partnerem, to zmień nastawienie i postaraj się spojrzeć na świat z innej strony. Gdy uda ci się wykazać szacunkiem dla poglądów odmiennych od twoich, być może uda ci się też przeprowadzić rozsądny dialog z partnerem i przedstawić mu swoje marzenie nie w tak rażący sposób jak tutaj na forum.

PS

[sierpniowa_julka]

Zapomniałam dodać, że mój mąż z grupy wierzący-mocno niepraktykujący. Gdyby był
naprawdę głęboko religijną osobą, a przy tym szanował mnie i mój brak wiary
katolickiej, to rozważyłabym opcję ślubu jednostronnego w kościele. Dla niego.
Dla nikogo innego - nie dla rodziny, przyjaciół, sąsiadów... Ale musiałabym czuć
jego wiarę. Widzieć ją na codzień.

[kavainca]

Nie jestem ateistką, bo wierzę, ale chyba nie całkiem po katolidzku.
Mimo tego w mojej śiwadomosci ślub koscielny jest istotny. Jest w
jakiś sposób warzniejszy. To element kultury w krórej sie
wychowałam. Może dla niektórych to hipokryzja, dla mnie to potrzeba
serca.
Nikt tutaj Ci nie udzieli dobrej rady. Musicie sami podjąć decyzję.
A z tym chrztem dzieci bywa różnie, znam wiele przypadków w ktorych
ksiadz nie robił problemu.

[justynaaaa2]

maramis napisała:

> Witam,
> Dylemat wielki i nieco krępujący z racji na kulturowe "obciążenia".
>
> Sprawa wygląda tak: ja jestem ateistką, narzeczony też do
> religijnych nie należy. Ale oboje zostaliśmy, jak to często w Polsce
> bywa, wychowani w katolickich rodzinach. Czy pobrać się w kościele,
> czy wystarczy ślub cywilny? Mamy 3 aspekty:

A do czego on ma Wam wystarczyć? do tego żeby nazwać się mężem i żoną? Nie
kumam... ślub cywilny to też ŚLUB!!!!!

> 1. Krewni są w większości katolikami (bardziej lub mniej
> praktykującymi) i byliby rozczarowani naszą decyzją o rezygnacji ze
> ślubu kościelnego ALE nikt na nas bezpośrednio nie naciska (na
> razie...)

A hmmm przepraszam, że zapytam ślub bierzecie ze sobą czy z krewnymi?
Bo jeśli ze sobą to weźcie tak, jaki Wam bardziej pasuje, taki jaki jest dla
zgodny z WASZYM sumieniem a nie z tym co WASI goście sobie pomyślą/powiedzą.

> 2. Za ślubem w kościele przemawia tradycja, ślub kościelny jest też
> bardziej "dostojny" niż cywilny ALE czy w naszym wydaniu nie będzie
> pełną hipokryzji szopką?

BĘDZIE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

> 3. Ślub cywilny jest prostszy i tańszy ALE czy nie będziemy później
> żałować, że mając taką okazję nie zaszaleliśmy (choćby na
> kredyt )?

Błagam zastanów się zanim napiszesz.

> 4. Jak to jest potem z dziećmi, czy bez ślubu kościelnego można je
> ochrzcić?

Można, tylko po co?

> Będę wdzięczna za KAŻDĄ konstruktywną opinię na ten temat, bo mam
> mętlik w głowie i zupełnie nie wiem jak sobie to poukładać (a
> jeszcze tyle trudnych decyzji przed nami...).
> Dzięki!

Jeśli w sytuacji, którą opisałaś, Ty masz dylemat jaki wziąć ślub to sorry, ale
moim zdaniem do małżeństwa to Ci jeszcze daleko.

Nie chcę być złośliwa czy niemiła, mogłam sobie odpuścić odpowiedź na ten wątek,
bo tego typu wątków było tu mnóstwo i milczałam, ale są momenty kiedy nie mogę
się powstrzymać i akurat to był taki moment

[ela0607]

Jesteś ateistką???? a potem chcesz chrzcić dzieci????? Troszkę
dziwne, bo skoro nie wierzysz to po co chrzcić dzieci, nie lepiej
zaczekać aż same wybiorą sobie wiarę???

[marina111]

Ja nie jestem muzułmanką i syna obrzezac nie będe a jak ty jestes
ateistka to po co chcesz chrzcic dzieci??? Ja bym na twoim miejscu
brała cywilny

[miska_malcova]

marina111 napisała:

> Ja nie jestem muzułmanką i syna obrzezac nie będe a jak ty jestes
> ateistka to po co chcesz chrzcic dzieci??? Ja bym na twoim miejscu
> brała cywilny

obrzezanie synów to judaizm

[xvqqvx]

> obrzezanie synów to judaizm
Islam też tego wymaga.

[aiczka]

A z jakiejś dyskusji na jednym z forów dowiedzialam się, że w Stanach
(przynajmniej przez jakiś czas) obrzezywano wszystkich domyślnie, dla higieny. ^_^

[miska_malcova]

xvqqvx napisał:

> > obrzezanie synów to judaizm
> Islam też tego wymaga.

byłam przekonana, ze tylko judaizm, ale poszperałam w Googlach i faktycznie
Forum bawi i uczy

[deela]

bylam dokladnie w tej samej sytuacji,
postanowilismy wziac cywilny bo nie dalismy sie zmanipulowac stadku katolickiemu
z ich "wypada" i "powinno sie" a ja nie zwyklam sobie robic jaj z cudzej wiary
(dla mnie przysieganie przed posrednikiem "Boga" byloby tym wlasnie)
slub wyilny bol z pompa, ja mialam suknie slubna, maz slubny gajer, jechalismy
odpowiednim autem a po slubie odbylo sie wesele

[michal_powolny12]

Ślub cywilny MOŻE być z pompą i wielkim orszakiem. A czemu nie? W
końcu w Polsce zdarzają się Urzędy Stanu Cywilnego przewyższające
swoim urokiem świątynie (no może Katedry Wawelskiej nic nie
przebije). Rób tak abyś była szcześliwa.

kołtuneria kołtunki

[kamelia04.08.2007]

maramis napisała:


> Sprawa wygląda tak: ja jestem ateistką, narzeczony też do
> religijnych nie należy. Ale oboje zostaliśmy, jak to często w
Polsce
> bywa, wychowani w katolickich rodzinach. Czy pobrać się w
kościele,
> czy wystarczy ślub cywilny?

mysle, że powinnas jak najszybciej rozpoczac ostentacyjnie
coniedzielne pielgrzymki do koscioła, nastepnie udac sie do
czestochowy na pieszo, potem zapisać na nauki przedmałzenskie,
zrobic z pompą ślub w archikatedrze św. jana w w-wie, albo nawet
pojechac do watykanu po slub do papieża i wtedy rodzinie szczęka
opadnie, pochwalą twoich rodziców za religine wychowanie.

I wtedy bedzie to prawdziwy slub, a nie ten wypierdek cywilny, po
którym wprawdzie jest sie małzenstwem, ale rodziny sie tym nie
zachwyci.


Nie obrażaj kulturalnych i poważnych ateistów, co innego jest byc
ateistą, a co innego ćwierć-katolikiem w zakresie ślubno-komunijno-
pogrzebowym.

Niewierzacy człowiek w ogóle nie ma takich dylematów, bo sprawa jest
jasna.

co Bóg złączył...

[gold-fish]

Jeżeli faktycznie nie wierzysz w Boga (tak obsolutnie) i nie
rozumiesz jak można z Niego wierzyć to po co Ci Jego
błogosławieństwo. Dla ateistów BOGA NIE MA! Skoro Go nie ma, to jak
może Was połączyć?! To już lepiej jak zrobi to urzędnik- osoba
fizyczna- wręcz namacalna Wtedy będziesz miała pewność że
jesteście małzeństwem a nie nadal ,,wolni". To było tak troche
sarkastycznie, a teraz co myślę... Nie jest ważne jaki ślub
weźmiecie- ważne jest co będzie później. Rodzina i tak będzie się
bawić i pić wasze zdrowie i złoży Wam życzenia...i usłyszysz że
ślicznie w tym dniu razem wyglądać itc. Właśnie dla ateistów
wymyślono śluby cywilne- jako alternatywę.

[kumkus]

gold-fish : nie dla ateistów "wymyślono" slub cywilny. Ślub cywilny
był od dawna jako "prawna" forma zawarcia związku małżeńskiego, a
Kościelny był Sakramentem. Obecnie wprowadzony Ślub Konkordatowy
daje jedynie możliwość ułatwienia sobie w tym dniu życia i
załatwienia wszystkiego z pomoca księdza.
A do autorki watku : skoro masz dylematy, to może nie jesteś do
końca ateistką? To że nie wierzysz w instytucję Kościoła i nie
chodzisz w niedzielę na mszę, nie oznacza, że nie wierzysz. Zastanów
się dlaczego się w ogóle zastanawiasz na Kościelnym. Jesli tylko z
powodu rodziny i chrztu dziecka , oraz wielkiej pompy - odpusć
sobie. Ślub Koscielny to przede wszystkim Sakrament, przeżycie
duchowe, a nie kwestia białej kiecki, orszaku weselnego i przepychu
i ekstrawagancji. A do cywilnego nikt Ci nie zabroni isć w długiej
slubnej sukni.

[gold-fish]

Cywilny zgodnie z prawem, kościelny zgodnie z wiarą Więc ateiści
brali cywilny, a wierzący dodatkowo szli do kościoła.

[marina111]

Przed wojna brało się tylko śluby kościelne i były one wszedzie
uznawane. To chyba zaraz po wojnie wprowadzono cywilne własnie dla
ateistów a przy okazji kazano wszystkim którzy mieli kościelne
zalegalizowac te sluby tak ze moi dziadkowie brali slub cywilny
chyba w wieku ok 40 lat. I od tamtego czasu był on obowiazkowy.

[angazetka]

> To chyba zaraz po wojnie wprowadzono cywilne

Po wojnie, tylko nie tej, co myślisz ;P Śluby cywilne wprowadził
Napoleon.

[marina111]

No to moze do wsi moich dziadków ta informacja długo nie docierała
skoro wszystkie okoliczne wsie zazeły regulowac prawnie sluby po tej
ostatniej wojnie

[kamelia04.08.2007]

gold-fish napisał(a):

> Właśnie dla ateistów
> wymyślono śluby cywilne- jako alternatywę.


mylisz sie, śluby (cywilne) są po to, zeby był jakis porządek
prawny, a nie wolna amerykanka, raz w cerkwi, za tydzien w zborze
itd.

Skutki prawne wywołuje ślub cywilny (lub wersja konkordatowa), slub
koscielny jest dodatkiem dla zainteresowanych. Zreszta ksiadz nie
udzieli slubu koscielnego jesli nie ma zawartego wczesniej slubu
cywilnego lub jesli owy slub koscielny nie wywoła skutków w prawie
państwowym.

Ślub cywilny nie jest żadna alternatywą, bo albo jest slub w takiej
formie jak przewiduje ustawodawca albo jest się nadal bez slubu.

Mozna sie obrazac na to, ale żyjemny w państwie prawa (mniej
wiecej), a nie w republice bananowej.

[gold-fish]

... chodziło mi o to, że nie każdy musi brać ślub kościelny ( w
sensie konkordatowym, bo nie spotkałam się juz od dawna żeby para
młoda najpierw jechała do cywilnego a potem do kościoła, zamiast
jedno i drugie razem). A SAM cywilny biorą właśnie Ci którym Bóg i
jego błogosławieństwo nie jest potrzebne. Równie dobrze- Polska jako
kraj katolicki (odbył się przecież Chrzest Polski) mogłaby przyjąć
że jedyną formą ślubów są... śluby kościelne, które mają pełną moc
prawną. A tak nie jest.

[kamelia04.08.2007]

wiesz, Francja jest jeszcze starszą córką kościoła, Hiszpania równie
ma gorliwa katolicka przeszlosc, podobnie jak inne państwa
europejskie, a jakos nikt tam nie wpada na pomysł, zeby tak wazna
strefe zycia obywateli, jak małżenstwo i rodzina pozbawic ochronny
prawnej czy oddac kontrole jakiejs mniejszej czy wiekszej grupie
wyznaniowej.

Abstrahując od tego uznanie ważności tylko i wyłacznie slubów w
określonym obrzadku byłoby złamaniem (wielokrotnie juz i tak łamanej
w PL) zasady rozdziału panstwa od kościoła oraz przede wszystkim
dyskryminacją obywateli pozostajacych w innym obrzadku lub w żadnym.
To ostatnie juz sie nigdzie nie obroni.

No, zawsze mozna wprowadzić powszechny obowiazek wyznawania jednej i
tej samej religii, ale tak nie ma nawet w iranie.

Co do rozwazan na temat slubu cywilnego a zaraz po nim kościelnego,
to całe lata przed konkordatem tak było i nikt suie nie dziwił, bo
co cesarskie cesarzowi. Jest tak np. w Niemczech, we Francji. Po
zawarciu slubu (cywilnego) obywatel, w ramach wolnosci religijnej
moze sie udac po slub wyznaniowy - jesli chce, albo moze od razu
świętowac zawarty właśnie slub.

Polska nie jest krajem katolickim

[evrin]

Polska nie jest krajem wyznaniowym chyba ze za rzadow naszego prezydenta wspanialego cos sie zminilo?

[vivi-anne]

kamelia04.08.2007 napisała:

> gold-fish napisał(a):
>
> > Właśnie dla ateistów
> > wymyślono śluby cywilne- jako alternatywę.
>
>
> mylisz sie, śluby (cywilne) są po to, zeby był jakis porządek
> prawny, a nie wolna amerykanka, raz w cerkwi, za tydzien w zborze
> itd.
>
> Skutki prawne wywołuje ślub cywilny (lub wersja konkordatowa),
slub
> koscielny jest dodatkiem dla zainteresowanych. Zreszta ksiadz nie
> udzieli slubu koscielnego jesli nie ma zawartego wczesniej slubu
> cywilnego lub jesli owy slub koscielny nie wywoła skutków w prawie
> państwowym.
>
> Ślub cywilny nie jest żadna alternatywą, bo albo jest slub w
takiej
> formie jak przewiduje ustawodawca albo jest się nadal bez slubu.
>
> Mozna sie obrazac na to, ale żyjemny w państwie prawa (mniej
> wiecej), a nie w republice bananowej.


Ty to chyba w polityce robisz. Udajesz, że na wszystkim się znasz,
ale tylko UDAJESZ.

0% meritum w odpowiedzi, za to

[kamelia04.08.2007]

100% zazdrosci/jadu wymieszanego z pustka umysłową. To typowa cecha
miernych osobników.

Nadal nie możesz zapomnieć jak próbujac mnie zdyskredytowac,
pokazałas jaka jestes ignorantką. Miej pretensję tylko do siebie.

Tak żeby było wiadomo o co chodzi:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=619&w=83104439&v=2&s=0

[michal_powolny12]

PO co te kpiny? Dziewczyna prawdę pisze. Jedynym ważnym ślubem w
Polsce jest ślub cywilny. Można go zawrzeć przed kierownikiem USC.
Dla osób wyznania rzymko-katolickiego w 1998 wprowadzono możliwość
aby ślub wyznaniowy niósł za sobą skutki cywilne (tak zwany ślub
konkordatowy). Nie zmienia to sprawy że będzie to także po wpisaniu
do księgi stanu cywilnego ślub cywilny. Jest to jawna dyskryminacja
obywateli RP nie należących do dominującego kościoła.Oni bowiem są
pozbawieni przywileju nadawania przez państwo znaczenia ślubom
religijnym. Związki małżeńskie zawierane przed duchownymi większości
kościołów i związków mniejszościowych NIE mogą zostać uznane przez
państwo. Zgadzam się z Kamelią04.08.2007 że ślub cywilny i religijny
to żadna alaternatywa. I tak i siak ślub cywilny musimy zawrzeć
jeżeli chcemy być małżeństwem wobec prawa i państwa. Nie chcemy-
proszę bardzo-ślubujemy przed duchownym. I sprawa jest czysta.
Dla kościoła jesteśmy małżeństwem dla państwa konkubinatem.

nie jest tak źle (sprostowanie)

[kamelia04.08.2007]

michal_powolny12 napisał:

> Dla osób wyznania rzymko-katolickiego w 1998 wprowadzono możliwość
> aby ślub wyznaniowy niósł za sobą skutki cywilne (tak zwany ślub
> konkordatowy). Nie zmienia to sprawy że będzie to także po
wpisaniu
> do księgi stanu cywilnego ślub cywilny.

musza byc spełnione łacznie oba warunki by slub konkordatowy
wywodził skutki prawne: oświadczenie woli jednoczesnego zawarcia
małżeństwa podlegającego prawu polskiemu i nastepnie sporządzenie
przez kierownika USC aktu małżeństwa. Gdy zostaną spełnione powyższe
przesłanki, małżeństwo uważa się za zawarte w chwili złożenia
oświadczenia woli w obecności duchownego.

> Jest to jawna dyskryminacja
> obywateli RP nie należących do dominującego kościoła.Oni bowiem są
> pozbawieni przywileju nadawania przez państwo znaczenia ślubom
> religijnym. Związki małżeńskie zawierane przed duchownymi
większości
> kościołów i związków mniejszościowych NIE mogą zostać uznane przez
> państwo.

no i tutaj nie jest tak źle, bo dotyczy to tez innych kosciołów i
zwiazków wyznaniowych, oczywiscie nie wszystkich, sa one wyliczone,
ale na pewno sa to m.in. koscioły prawosławne, protestanckie, gmina
żydowska, muzułmanie (ci bez wielozenstwa oczywiście)

> I tak i siak ślub cywilny musimy zawrzeć
> jeżeli chcemy być małżeństwem wobec prawa i państwa. Nie chcemy-
> proszę bardzo-ślubujemy przed duchownym. I sprawa jest czysta.
> Dla kościoła jesteśmy małżeństwem dla państwa konkubinatem.

to tak nie do konca jest, wprawdzie w poprzednim ustroju ksieża
mogli byc ukarani grzywna jeśli udzielili slubu parze, która
uprzednio nie zawarla slubu (cywilnego).
Teraz w praktyce jest tak, ze ksieza udzielaja ślubu albo osobom,
które wcześniej już zawarły ze sobą ślub cywilny, albo udzielaja
slubów, które maja wywrzec skutki prawne - tzw. konkordatowych.
Oczywiście teoretycznie może sie trafic jakis niemądry ksiądz, ale
praktycznie takie przypadki sa niezwykle sporadyczne, bo kosciół tez
musi dbac o swój autorytet.

[madziaq]

Z tego co wiem, od czasu wprowadzenia ślubów konkordatowych ciężko jest
wynegocjować w KK ślub "tylko" kościelny, czyli bez skutków w prawie cywilnym.
Oczywiście mogą wziąć taki ślub pary, które cywilny brały wcześniej, a potem z
jakichś powodów zdecydowały się na kościelny. Ale w innych przypadkach jest to
trudne i trzeba się mocno nachodzić.

Poza tym, włacznie z kościołem katolickim naliczyłam 11 wspólnot wyznaniowych, w
których można w Polsce zawierać śluby ze skutkiem cywilnym, wśród nich chyba
większośc głównych odłamów chrześcijaństwa, więc nie jest aż tak źle jak
piszesz. Oczywiście, jeśli ktoś należy np. do bardzo małej wspólnoty religijnej,
musi liczyć się z tym, że nie może zawrzeć ślubu religijnego ze skutkiem
prawnym, bo to by nieuchronnie doprowadziło do sytuacji, gdzie każdy może sobie
założyć "kościół" i każdemu udzielić ślubu, a w aktach stanu cywilnego mamy
bajzel

Nie doszukiwałabym się w ślubach "konkordatowych" (katolickich i innych)
dyskryminacji, raczej ułatwiania ludziom życia. I to, jak się okazuje, nie tylko
tym z dominującego kościoła.

brawo kamelia!

[18_lipcowa1]

> Nie obrażaj kulturalnych i poważnych ateistów, co innego jest byc
> ateistą, a co innego ćwierć-katolikiem w zakresie ślubno-komunijno-
> pogrzebowym.
>
> Niewierzacy człowiek w ogóle nie ma takich dylematów, bo sprawa
jest
> jasna.



w samo sedno!

[premeda]

1. Dla większości krewnych nawet katolików, ślub kościelny oznacza
jaką suknię bedzie miała młoda, jak ubrany był kościół i kto
wydekoltowany przyszedł do kościoła z gości, a nie przysięganie
przed Bogiem.
2. Tutaj widzę hipokryzję w czystym wydaniu. Ślub cywilny też może
być bardzo dostojny, tylko trzeba go tak zorganizować, można
poszukać urzędnika, który np. dojedzie do pobliskiego pałacyku.
3. Żałować to chyba można tylko w odwrotna stronę, że kredyt się
wzięło.
4. Skoro jesteś niewierząca, a mąż nie za bardo to po co chrzcić
dzieci?

[mike2005]

> 1. Krewni są w większości katolikami (bardziej lub mniej
> praktykującymi) i byliby rozczarowani naszą decyzją o rezygnacji
ze
> ślubu kościelnego ALE nikt na nas bezpośrednio nie naciska (na
> razie...)
> 2. Za ślubem w kościele przemawia tradycja, ślub kościelny jest
też
> bardziej "dostojny" niż cywilny ALE czy w naszym wydaniu nie
będzie
> pełną hipokryzji szopką?
> 3. Ślub cywilny jest prostszy i tańszy ALE czy nie będziemy
później
> żałować, że mając taką okazję nie zaszaleliśmy (choćby na
> kredyt )?
> 4. Jak to jest potem z dziećmi, czy bez ślubu kościelnego można je
> ochrzcić?


1. Bierzecie ślub dla siebie czy dla krewnych i znajomych? Oni i tak
powinni być Wam wdzięczni, że ich zapraszacie na ślub/wesele.
2. Sama sobie odpowiedziałaś.
3. Szaleje to się na weselu, a nie podczas sztywniackiej ceremonii
ślubnej, a o zaczynaniu (po)życia małżeńskiego od kredytu chyba nikt
nie marzy.
4. A po co Wam ten chrzest? Bo co ludzie powiedzą?

[nana2222]

Jeśli dla ciebie Boga nie ma - to jak możesz chcieć chrzcić dziecko albo
zastanawiasz się nad takim ślubem. Nie wierzysz w Boga - to nie bierz pod uwagę
zwyczajów, które towarzyszom ślubom.

Chyba że twój ateizm jest wyimaginowany, w Polsce jest tylko kilkunastu ateistów
- i wybacz ale nie sądzę, żebyś należała do tego grona. to ludzie nauki, którzy
mają uzasadnione powody by w Boga nie wierzyć. Ty jesteś pewnie rodzajem
buntowniczki nie lubiącej księży. Ja też się uważałam za ateistkę do czasu
ciężkiego wypadku, kiedy w głowie modliłam się do Boga żeby pozwolił mi to przeżyć.

A suknia, wesele i cała reszta to "obrządek" naszej wiary. Uważam, ze nietaktem
jest ubieranie sukni ślubnej. Równie dobrze mogłabyś się sprzedać za 20
wielblądów argumentując, że to ci sie podoba. Jednak wg mnie nie bedąc
muzułmanką nie powinnaś tego robić - bo taki jest zwyczaj. Nie wierzysz w Boga i
w kościół - to nie przyjmuj zwyczajów i jego tradycji. Coś za coś.

[miska_malcova]

> Chyba że twój ateizm jest wyimaginowany, w Polsce jest tylko kilkunastu ateistó
> w
> - i wybacz ale nie sądzę, żebyś należała do tego grona. to ludzie nauki, którzy
> mają uzasadnione powody by w Boga nie wierzyć.

a cóż to za bzdury? Jacy ludzie nauki? Kilkunastu ateistów? Skąd te dane?

[kamelia04.08.2007]

miska_malcova napisała:

> Kilkunastu ateistów? Skąd te dane?

z glowy, czyli z ... niczego

[miska_malcova]

w moim najbliższym otoczeniu mam 5 i nie są to "ludzie nauki"

[nana2222]

sra ta ta ta ateiści ))
też znałam wielu - do czasu jak się coś nie wydarzyło.

był kiedyś właśnie cały artykuł na temat ateizmu - i na temat wszystkich
"wybierzomowanych" ateistów po ślubach kościelnych i chodzących z rodzinami do
Kościoła dla towarzystwa plus wychowujących dzieci w wierze katolickiej. Wszyscy
ateiści to Polsce to jest pic na wodę i nie wierzę w to - poza tym w art właśnie
był poruszany ten temat. Pogląd, że sprawy religijne nie mają znaczenia dla
ludzkiego życia nazywa się apateizmem - i takich polaków jest sporo, tak samo
jak antyteistów.

To co prezentuje koleżanka ze swoim ateizmem to jest właśnie to, co mnie tak
bawi. Ateiście do głowy by nawet nie przyszło zastanawiać się nad możliwością
wzięcia ślubu w kościele - i to jest ta hipokryzja polaków zarówno od kątem
wiary jak i tego śmiesznego, rzekomego ateizmu. A że sama to przerabiałam - wiem
jak to wygląda od strony osoby niewierzącej - właśnie do czasu.

[miska_malcova]

> sra ta ta ta ateiści ))
> też znałam wielu - do czasu jak się coś nie wydarzyło.
>
> był kiedyś właśnie cały artykuł na temat ateizmu - i na temat wszystkich
> "wybierzomowanych" ateistów po ślubach kościelnych i chodzących z rodzinami do
> Kościoła dla towarzystwa plus wychowujących dzieci w wierze katolickiej. Wszysc
> y
> ateiści to Polsce to jest pic na wodę i nie wierzę w to - poza tym w art właśni
> e
> był poruszany ten temat.

nie sratatata, tylko tak jest. Moi znajomi nie maja choinki na świeta, nie
śpiewaja kolęd, nie święca jajek, nie chrzczą dzieci, dzieci nie chodzą na
religię itp. Nie wiem dlaczego watpisz, że tacy ludzie są i żyja w naszym kraju.
Natomiast masz rację, pseudokatolików jest cała masa!

[marysia_w_feretronie]

Akurat ubieranie choinki i malowanie jajek nie mają nic wspólnego z
chrześcijaństwem, dlatego ja jako ateistka sobie tego nie odmawiam

[miska_malcova]

ale z Bozym Narodzeniem i Wielkanocą już owszem sporo
Potem idziesz poświęcic te jajca, czy traktujesz malowanie ich jako rękodzielo?
Ubierasz choinkę w Wigilię? Nie widzisz delikatnej sprzeczności?

[kamelia04.08.2007]

co innego jest pomalowanie jajec i lecenie z nimi do koscioła, a co
innego postawienie i patrzenie na efekty własnej pracy.

To samo tyczy sie choinki, która z bozym narodzeniem w aspekcie
religijnym nijak sie ma. Ubranie choinki nie stoi w sprzecznosci,
chyba, ze ktos zaraz po tym poleci na pasterkę.


To, ze ktos jest niewierzacym nie oznacza, że ma tego swiatecznego
dnia pójsc ostentacyjnie do pracy czy trzepac dywan.

Kolację mozna zjesć i prezenty sobie dać. We FR mało kto lata w
swieta do koscioła, podczas gdy choinki maja prawie wszyscy ubrane.
We francuskim muzułmanskim domu jeszcze nie byłam, ale w zwykłym
francuskim owszem.

Odnośnie świąt

[marysia_w_feretronie]

Oczywiście, że traktuję malowanie jajek jako rękodzieło. Do głowy nie przyszłoby
mi składać jadła na tym czy innym ołtarzu.Symbolika jajka w okolicach
przesilenia wiosennego,kiedy przyroda się odradza nie ma nic wspólnego z
chrześcijaństwem. Ubieram choinkę w wigilię, owszem. Dla ciebie bożego
narodzenia, dla kogoś narodzenia wielkiego potwora spaghetti, przesilenia
zimowego, sol invictus, saturnaliów,czy Mitry. Cświetowanie "powrotu" słońca,
czy pogańskie obwieszanie choinki traktuję jak uroczy folklor.

[miska_malcova]

to OK...

[kasiakasia111]

ale w wiekszości takich domów opłatek ze scenami biblijnymi i tak jest

a ja tam wolę słowianskie święto

[kamelia04.08.2007]

miłosci, jakim jest noc kupały. Podoba mi sie sto razy bardziej niz
przesłodzone i rózowe walentynki, poza tym pod koniec czerwca jest
duzo cieplej niz w lutym i świetowanie przesilenia letniego jest
duzo bardziej przyjemne/nastrojowe niz szczękanie zebami i cieknacy
nos w zimie.

[koizumi_r]

jesteście złośliwe . myślę, że maramis podchodzi zdrowo do problemu. tu chodzi chyba raczej o to, że w polsce ślu cywilny jet traktowany po macoszemu- uznawany za gorszy. i z tego wynikaja jej dylemay... my z moją drugą połówką też pozątkowo się zastanawialiśmy kościelny czy cywilny... stanęło na kościelnym (choć nawet zaręczyn jeszcze nie było :p). nie jesteśmy religijni na zasadzie latania co niedzielę do kościoła i takie tam... po prostu każde z nas wirzy po swojemu w boga i już.
i zgadza się z opinią, że cywilny też może być z pompą i wyglądać świetnie

[miska_malcova]

Najwyższy czas przestać uznawać sluby cywilne za gorsze. Najwyższy czas przestać
sie oglądać na innych i myśleć "co ludzie powiedzą".
Maramis róbcie tak, jak Wam sumienie dyktuje. Jeśli jesteś ateistką, to nie
wierzysz w Boga, więc myślenie o slubie kościelnym jest nieporozumieniem.

[bakali]

maramis: weźcie cywilny i nie oglądajcie się na innych. A dziecko bez
kościelnego ślubu rodzicow tez mozna ochrzcić, wystarczy trafić na odpowiedniego
księdza. U mnie nie ma z tym problemu.

[miska_malcova]

bakali napisała:

> maramis: weźcie cywilny i nie oglądajcie się na innych. A dziecko bez
> kościelnego ślubu rodzicow tez mozna ochrzcić, wystarczy trafić na odpowiednieg
> o
> księdza. U mnie nie ma z tym problemu.

Tylko po co go chrzcić? Bo wszyscy chrzczą?

Co Wy macie z tymi chrztami?

[marina111]

ja myślałm ze chrzci się dziecko po to zeby wychowac je podobnie jak
rodzice. Rodzice nie biorą ślubu kościelnego swiadomie bo sa nie
wierzacy a dziecko leca chrzcić. Ale chrzcicie te dzieci ze co?? W
imie Ojca... ale czyjego, I Syna... ???? I Ducha Świetego w którego
nie wierzycie?
Ja naprawde tego nei rozumiem. Obrzezanie tez jest fajne, i baranka
isę zabija i impreza jest na pare dni a dziewczyny pozniej będą na
synka leciały bo jest obrzezany. Chrzest jest troche u nas pospolity
a skoro i tak jestescie nei wierzace i Wam wszystko jedno to moze
fajniejsze było by obrzezanie

[kamelia04.08.2007]

marina111 napisała:

> Obrzezanie tez jest fajne (...) a dziewczyny pozniej będą na
> synka leciały bo jest obrzezany.

a sam zainteresowany ile wiecej radosci moze czepac z seksu...

Mysle, że lepiej obrzezac niz chrzcić, bo ile przyjemniej ma potem
dziecko w zyciu...

[miska_malcova]

kamelia04.08.2007 napisała:

> marina111 napisała:
>
> > Obrzezanie tez jest fajne (...) a dziewczyny pozniej będą na
> > synka leciały bo jest obrzezany.
>
> a sam zainteresowany ile wiecej radosci moze czepac z seksu...
>
> Mysle, że lepiej obrzezac niz chrzcić, bo ile przyjemniej ma potem
> dziecko w zyciu...

Jest po prostu Żydem, bo to judaizm.

[marina111]

Muzułmanie tez obrzezaja synów

[miska_malcova]

a tak, masz rację. Wydawalo mi się, że u Arabów nie jest to związane z religią...

[mike2005]

koizumi_r napisała:

> jesteście złośliwe . myślę, że maramis podchodzi zdrowo do
> problemu. tu chodzi
> chyba raczej o to, że w polsce ślu cywilny jet traktowany po
> macoszemu- uznawany za gorszy.

Bierze się to m.in. stąd, że śluby cywilne odprawiane są hurtowo,
bez tej całej uroczystej otoczki (tzn. jest symboliczna lampka wina
itp., ale brakuje tej podniosłości), na ilość, a nie jakość. W USC
odbywa się dużo większy przemiał niż w kościele, ma się wrażenia
bycia nic nieznaczącym trybikiem w matrymonialnej machinie.

[kamelia04.08.2007]

mike2005 napisał:


> Bierze się to m.in. stąd, że śluby cywilne odprawiane są hurtowo,
> bez tej całej uroczystej otoczki (...). W USC
> odbywa się dużo większy przemiał niż w kościele, ma się wrażenia
> bycia nic nieznaczącym trybikiem w matrymonialnej machinie.


Bo nie ma tej otoczki, czyli ględzenia przez prawie godzine, od
którego goście przysypiają, albo spogladaja na zegarki liczac minuty
do końca.
To taka polska specyfika, bo we FR slub w kosciele trwa ok. 15 min.
i do wiedzenia.

Co do trybika, to w kosciele tez jest fabryka, jeden ślub za drugim,
pary młode stoja w kolejce, czekajac az poprzedni wyjdą.

Moj slub w ubiegłym roku nie był bynajmniej fabryka, bo w ratuszu
był tylko mój, czego nie mozna powiedziec o tych parach, które
przewijały sie jedna za drugą przed pobliskim kosciołem.

Ślub w USC jest konretny i rzeczowy, dzieki temu krótki. Mi sie
podoba, bo nie lubie ględzenia.

[zielona.malpa]

Zgadzam się z Kamelią. Byłam ostatnio na chrzcie i przez całą mszę
myślałam o tym jak bardzo się cieszę, że nie będę mieć ślubu
kościelnego. Ja jestem bezwyznaniowa, mój narzeczony teoretycznie
jest katolikiem, ale nie praktykującym i właściwie nie zależało mu
na ślubie kościelnym, podczas gdy mi bardzo zależało na tym, żeby go
nie mieć. Wszystkie obrzędy kościelne są dla mnie niezrozumiałe i
irytujące. Za nic nie chciałabym brać w czymś takim udziału i to na
własnym ślubie. Będziemy mieć ślub cywilny w uroczym zamku. I myślę,
że nikt nie powie, ze było nudno, sztampowo i mało uroczyście.
Chociaż tak naprawdę w nosie mam co inni będą myśleli na temat formy
w jakiej postanowiliśmy się pobrać. A w nawiązaniu do wypowiedzi
którejś z forumek, że nie wypada zakładać do ślubu cywilnego sukni
ślubnej, bo to jest związane ze ślubami wyznaniowymi, to chciałam
zauważyć, że brak ślubu wyznaniowego nie jest żadnym powodem, by
odmówić sobie w tym dniu uroczystej otoczki i niecodziennych,
eleganckich strojów. Ja będę mieć suknię ślubną (co prawda skromną,
bo inne mi się nie podobają), a po ślubie bedziemy mieć wesele na 80
osób. Ślub cywilny nie jest w niczym gorszy od wyznaniowego, a powód
do radości i świętowania jest dokładnie taki sam jak w przypadku
ślubu kościelnego.

[salsa.loca]

pomijając już wszelkie aspekty dyskusji, która tu sie toczy po raz "enty" - co Wy macie z tą "polsko-fobią"??

we Francji to super, a w Niemczech to ekstra, ale w Polsce to wszystko źle i do d.
w ogolę to słowo "polskie" kojarzy sie Polakom, którzy liznęli trochę tzw. "zagranicy" z czymś okropnie zaściankowym, niewygodnym dla ich nowego wizerunku, czymś słabym, brzydkim i głupim...

We Francji jest inaczej , w Polsce inaczej a we Włoszech, Indiach czy Wenezueli jeszcze inaczej - tak trudno to pojąć?

Odnoszę wrażenie, że to "\Polskie wielkie państwo", które wyjechało za granicę dałoby sobie żyły wypruć, żeby tylko stać sie takim rodowitym z krwi i kości Francuzem czy innym Anglikiem. To przykre, bo Francuz czy Niemiec za granicą nie zapominam tak szybko o swojej narodowości.

osobiście bardzo mi sie nie podoba specyfika francuska- nie chciałabym żeby mój ślub trwał 15 min. jeśli ktoś sie nudzi i ziewa , to nie musi dla mnie przychodzić, nie zmuszam, mozna czas spędzać inaczej; a jeśli z całej uroczystości interesuje go tylko balanga, to juz jego problem.

moja odpowiedź

[kamelia04.08.2007]

salsa.loca napisała:

> pomijając już wszelkie aspekty dyskusji, która tu sie toczy po
raz "enty" - co
> Wy macie z tą "polsko-fobią"??
>
> we Francji to super, a w Niemczech to ekstra, ale w Polsce to
wszystko źle i do
> d.
> w ogolę to słowo "polskie" kojarzy sie Polakom, którzy liznęli
trochę tzw. "zag
> ranicy" z czymś okropnie zaściankowym, niewygodnym dla ich nowego
wizerunku, cz
> ymś słabym, brzydkim i głupim...
>
> We Francji jest inaczej , w Polsce inaczej a we Włoszech, Indiach
czy Wenezueli
> jeszcze inaczej - tak trudno to pojąć?
>
> Odnoszę wrażenie, że to "\Polskie wielkie państwo", które
wyjechało za granicę
> dałoby sobie żyły wypruć, żeby tylko stać sie takim rodowitym z
krwi i kości Fr
> ancuzem czy innym Anglikiem.

Po co ten tekst? Zwykłe zrzedzenie, nie wiadomo do kogo skierowany,
chociaz nie, wiadomo - do mnie skierowany.

Przypomina mi zrzedzenie nauczycieli w szkole po powrocie z
wycieczki - opierdzielali całą klasę i tych uczniów wzorowo sie
zachowujacych i tych przecietnie i tych źle, za naganne zachowanie
kilku kretynów, zamiast opierdzielic tylko tych winnych. Oczywiscie
to pójscie na łatwizne i lenistwo umyslowe, bo zamiast trudzic sie i
ustalac kto zawinił, to jedzie sie równo po wszystkich.

Gdybym cie nie znała z innych postów, to odniosłabym wrażenie, że
masz cos osobistego do osób które wyjechały za granice i osmielaja
sie tam zrzedzic na własny kraj. Zapewniam cie, ze narzekają też na
obcy jesli im sie cos tam nie podoba.

To, ze jestem Polką nie oznacza, ze mam bezmyslnie klepac laudacje
na temat wlasnego kraju, niezaleznie od tego czy jest to uzasadnione
czy nie. Klapek na oczach nie mam i widzę co gorzej funkjonuje, a co
lepeij, a co jest zupełnie do dupy w naszej pieknej Polsce.
Patriotyzm madry i swiadomosc skad sie pochodzi - tak, ślepy
patriotyzm i bezkrytycyzm - nie.


> To przykre, bo Francuz czy Niemiec za granicą nie
> zapominam tak szybko o swojej narodowości.

przyklad myslenia stereotypowego, z którego zrobilas zarzut mi (i
innym forumowiczom "niedostatecznie kochajacym Polskę"). A skad
wiesz, czy Niemców nie wku..aja Niemcy, a Francuzów inni Francuzi i
że czy kazde z tych nacji tak ostentacyjnie obchodzi sie ze swoja
narodowoscia na obcym terenie.
Stereotyp w stylu a obcy to są grzeczni, mili i uczesani, a Polacy
to chamy i gbury. Słyszałam, że w Krakowie obywatele w Wysp nie
zawsze sa dzentelmenami.


> osobiście bardzo mi sie nie podoba specyfika francuska- nie
chciałabym żeby mój
> ślub trwał 15 min. jeśli ktoś sie nudzi i ziewa , to nie musi dla
mnie przycho
> dzić

ad rem, z francuskiej slubnej specyfiki podoba mi sie rozdział spraw
panstwowych od spraw koscielnych.
Ślub w merostwie ma charakter bardziej uroczysty niż w USC, sam
ratusz jest budynkiem, który ma wygladac reprezentacyjnie w miescie,
tak by podkreslac powagę urzedu - i to w wielkich miastach, jak i
tych prowincjonalnych, w których byłam.

W PL sa ładne ratusze, ale i sa zapuszczone (np. w Konstancinie pod
W-wą - obciach), a i nierzadko zdarzaja sie klocki, w których urody
sie nie znajdzie za grosz.
Niektóre magistraty na sale ślubów przeznaczaja klitę czasem
ciasniejsza od toalety czy szatni. To ma byc powaga i autorytet
urzędu, w którym wisi godło panstwowe?
Na szczescie jest sporo pozytywnych przykładów, jak ratusz na
Targówku, na Ursynowie, pałac slubów na starówce, sala ślubów w
Pałacu Czartoryskich w Puławach, ratusz w Górze Kalwarii czy w
Piasecznie. Oddzielnym problemem, który dotyczy duzej ilosci USC
jest zoraganizowanie ślubu w sobotę w godzinach późnopopołudniowych
(np. 17-19), bo sie-po-prostu-nie-robi.

A wracajac do polskiego ślubu koscielnego, to w kosciele rz-kat.
złożenie przysiegi małzenskiej i wręczenie obraczek też trwa krótko.
Gdyby ślub w polskim kosciele (rz-kat.) trwał 15 min., czy byłby
przez to mniej uroczysty i bardziej pośledni? Nie sadzę.
Poza tym podoba mi sie niegledzenie i nieprzeciaganie ponad rozsadna
miare tego co mozna załatwic w krótkim czasie.

[salsa.loca]

kamelia04.08.2007 napisała:

> czy innym Anglikiem.
>
> Po co ten tekst? Zwykłe zrzedzenie, nie wiadomo do kogo skierowany,
> chociaz nie, wiadomo - do mnie skierowany.
>

KAmelio, czy tak zaczynasz dyskusję? zrzędzenie?? bo mam pewien pogląd na tego
typu zachowania? pytasz po co-ano dlatego, że mnie to dziwi i zastanawia, kiedy
w każdym praktycznie wątku, w co trzeciej wypowiedzi : "We Fr to super, albo
tamto, bo w Polsce to wszystko nie tak" Rozumiem, że kochasz swoją nową Ojczyznę
mocniej, niż starą, jednak wydaje mi sie, ze uległaś trendowi charakteryzującemu
wielu młodych Polaków, którzy liznęli trochę "zagranicy" - bezkrytyczny i co tu
kryć-bałwochwalczy zachwyt nad wszystkim co "polskie" nie jest i co pozwala od
"polskości" się odciąć, przy czym słowo "polskie" używane w znaczeniu
pejoratywnym. NIe jest to incydentalne.

jeśli chodzi o kwestię "do kogo"? Nie tylko do CIebie, ale do każdego, kto
podobnie bezkrytycznie podchodzi do "zagranicy", jest to moje spostrzeżenie
pewnego zachowania, które bardzo mnie razi.


> Przypomina mi zrzedzenie nauczycieli w szkole po powrocie z
> wycieczki - opierdzielali całą klasę i tych uczniów wzorowo sie
> zachowujacych i tych przecietnie i tych źle, za naganne zachowanie
> kilku kretynów, zamiast opierdzielic tylko tych winnych. Oczywiscie
> to pójscie na łatwizne i lenistwo umyslowe, bo zamiast trudzic sie i
> ustalac kto zawinił, to jedzie sie równo po wszystkich.

nie wiem co miał oznaczać ten tekst, ale z pójściem na łatwiznę i lenistwem
umysłowym w przypadkach, o których piszę - zgadzam się.


>
> Gdybym cie nie znała z innych postów, to odniosłabym wrażenie, że
> masz cos osobistego do osób które wyjechały za granice i osmielaja
> sie tam zrzedzic na własny kraj. Zapewniam cie, ze narzekają też na
> obcy jesli im sie cos tam nie podoba.
>
> To, ze jestem Polką nie oznacza, ze mam bezmyslnie klepac laudacje
> na temat wlasnego kraju, niezaleznie od tego czy jest to uzasadnione
> czy nie. Klapek na oczach nie mam i widzę co gorzej funkjonuje, a co
> lepeij, a co jest zupełnie do dupy w naszej pieknej Polsce.
> Patriotyzm madry i swiadomosc skad sie pochodzi - tak, ślepy
> patriotyzm i bezkrytycyzm - nie.


Kamelio, nie wiem czy dobrze zrozumiałaś to, co napisałam w poprzednim poście.
NIe mam nic przeciwko ludziom wyjeżdżającym za granice ani tez osobom, które
chcą żyć na stałe poza granicami Polski. Sama zresztą z mężem planuje wyjazd na
dwa lata. poza tym nie mowie tu o konstruktywnej krytyce i próbie stworzenia w
Polsce lepszych instytucji, rozwiązań itp
Mowię o nowym trendzie wśród emigrantów, oraz osób, które pobyły zagranicą. O
zachowaniu, które ma na celu pokazać ich własną wspaniałość poprzez pryzmat
tego, z czym się "rozstali". Coś w rodzaju nobilitacji poprzez wyjazd za
granicę, ktorą trzeba za wszelką cenę chwalić. Bezkrytyczne podejście przy
jednoczesnej dyskredytacji "polskości". Często argumentem w dyskusjach takich
osób jest "a bo w Anglii to jest tak..." "To jest właściwszego, bo Anglicy
robią to tak..." itp. i na koniec krytyka zakończona zwrotem o znaczeniu
pejoratywnym "Bo to takie polskie"



> przyklad myslenia stereotypowego, z którego zrobilas zarzut mi (i
> innym forumowiczom "niedostatecznie kochajacym Polskę").
A skad
> wiesz, czy Niemców nie wku..aja Niemcy, a Francuzów inni Francuzi i
> że czy kazde z tych nacji tak ostentacyjnie obchodzi sie ze swoja
> narodowoscia na obcym terenie.
> Stereotyp w stylu a obcy to są grzeczni, mili i uczesani, a Polacy
> to chamy i gbury. Słyszałam, że w Krakowie obywatele w Wysp nie
> zawsze sa dzentelmenami.
>
>

KAmelio i znowu się nie rozumiemy, poza tym nie wkładaj mi w usta słow, ktorych
nie wypowiedziałam. Szczycisz się tym, że jesteś ostoją mądrości na tym forum,
wiec oczekuję tego od Ciebie
NIe chodzi mi o to, że Francuz czy Niemiec bałwochwalczo wypowiada sie o swojej
ojczyźnie a Polak nie - nie zależy mi na fobii w żadną stronę. Anglik zagranicą
może mówić rożne rzeczy, nawet niezbyt miłe o swoim kraju, ale jednocześnie
będzie dumny z tego, ze jest Anglikiem i będzie również chciał przedstawić swój
kraj w dobrym świetle. konstruktywna krytyka starej ojczyzny tak-bezkrytyczne,
snobistyczne podejście do nowego kraju - nie.

w tym znaczeniu była moja wypowiedź.



> ad rem, z francuskiej slubnej specyfiki podoba mi sie rozdział spraw
> panstwowych od spraw koscielnych.


tak, to tez mi sie podoba, śluby cywilne połączone z wyznaniowymi (i to jeszcze
dla jednej grupy wyznaniowej) w XXI w. są kompletnym nieporozumieniem.
Generalnie całe państwo FR opiera się na rozdziale państwa od kościoła-to jest
podstawowa zasada Republiki FR. Jednocześnie uważam, że tak jak w Polsce jest
przegięcie w jedną stronę, tak Francuzi przeginają i to ostro w drugą. Nie
podoba mi się, iż uważają za zagrożenie dla zasad swojej Republiki noszenie
krzyżyków czy chust muzułmańskich do szkoły czy innych instytucji.Osobiście w
moim odczuciu jest to prywatna sprawa tych osób, nie zagraża to państwu
świeckiemu ani tym bardziej danej instytucji. W Polsce pod tym względem panuje
dużo lepsza atmosfera. To zachowanie niepewnego siebie kolosa na glinianych
nogach-noszenie chusty przez muzułmanki, nie jest uderzeniem w zasady Republiki,
ani tez manifestacją czegokolwiek. Chęć ta chęć "wyprania" obywateli jest jakąś
obsesją, darciem szat o bzdury. to śmieszne.



>
> W PL sa ładne ratusze, ale i sa zapuszczone (np. w Konstancinie pod
> W-wą - obciach), a i nierzadko zdarzaja sie klocki, w których urody
> sie nie znajdzie za grosz.
> Niektóre magistraty na sale ślubów przeznaczaja klitę czasem
> ciasniejsza od toalety czy szatni. To ma byc powaga i autorytet
> urzędu, w którym wisi godło panstwowe?

byłam na kilku ślubach cywilnych, poza jednym w duzym mieście , reszta odbyła
sie w małych miasteczkach i całość miała charakter bardzo uroczysty, sale tez
niczego sobie (jak kościelne nie wyglądały, to zrozumiałe) Duzo gorzej
prezentowały sie śluby w kościołach-stodołach, w które obfituje nowoczesne
budownictwo kościelne z ostatniego 50-lecia. Problem polega również na tym, że
biorący slub w USC nie rozumieją, ze są to sale urzędowe, jak np sala sądowa i
trudno żeby wszystkie wyglądały jak pałacyki z XVII w. albo o zgrozo kościoły.
Jedne są odnowione i wyremontowane, inne nie. jeśli się komuś nie podoba, to co
za problem zorganizować ślub poza budynkiem USC, przecież to dozwolone.





.
> Gdyby ślub w polskim kosciele (rz-kat.) trwał 15 min., czy byłby
> przez to mniej uroczysty i bardziej pośledni? Nie sadzę.
> Poza tym podoba mi sie niegledzenie i nieprzeciaganie ponad rozsadna
> miare tego co mozna załatwic w krótkim czasie.

Tobie sie podoba jedno, komuś drugiemu-zupełnie cos innego, mam wrażenie, że nie
bardzo chcesz przyjąć to do wiadomości
specjalne wybraliśmy tzw. ślub rzymski (choć ksiądz proponował nam również
uroczystość króciutką, tylko ślub, bez mszy) gdyz ta opcja bardziej nam
odpowiadała i tak, była dla nas bardziej uroczysta. jeśli juz biorę ślub
wyznaniowy (nie ważne w jakim obrządku) to nie chce żeby to było coś w stylu
wejść, 15 min i do widzenia. Chciałam, aby była msza, poza tym ślubu udzielał
nam ksiądz zaprzyjaźniony z rodziną męża od 25 lat. Nie było nudno, przynajmniej
dla nas, i z tego co wiem - również dla gosci. nie było tez dłużyzny, wręcz
mam wrażenie ze te 45 przeleciało jak 10!

[kamelia04.08.2007]

salsa.loca napisała:

> dlatego, że mnie to dziwi i zastanawia, kiedy
> w każdym praktycznie wątku, w co trzeciej wypowiedzi : "We Fr to
super, albo
> tamto, bo w Polsce to wszystko nie tak" Rozumiem, że kochasz swoją
nową Ojczyzn
> ę
> mocniej, niż starą, jednak wydaje mi sie, ze uległaś trendowi
charakteryzującem
> u
> wielu młodych Polaków, którzy liznęli trochę "zagranicy" -
bezkrytyczny i co tu
> kryć-bałwochwalczy zachwyt nad wszystkim co "polskie" nie jest i
co pozwala od
> "polskości" się odciąć, przy czym słowo "polskie" używane w
znaczeniu
> pejoratywnym. NIe jest to incydentalne.

nie bardzo rozumiem dlaczego cie irytuje, ze porównuję PL z FR (z DE
mniej, to nie to forum), dlaczego nie mozna stwierdzic, ze cos jest
za granica lepsze od tego co w kraju i dlaczego od razu ironia o
lizaniu czy liźnięciu zagranicy.

Po pierwsze wolno dokonywac porównań, po drugie mozna oceniac obce
rozwiazania, po trzecie mogą mi sie one podobać albo nie podobać.
Jest to forum slubne i rozwiazania formalne dot. ślubów polegajace
na oddzieleniu tego co cesarskie od tego co boskie podobaja mi sie
bardziej tam. Z drugiej strony kwestia uregulowania nazwisk
małzonkow po slubie jest sto razy bardziej cywilizowana w PL niz w
BGB czy nie jest w ogóle uregulowana w code civil. Czy muszę dalej
narzekac na zagranice, a pochwalic PL, zeby sie zrehabilitowac i nie
zostac uznaną za bezmyslnie/bezkrytycznie zachwyconą?

Stwierdzenie, że Polacy to bałwochwalcy nowej ojczyzny jest grubo
przesadzone. Ciekawe po jakiego grzyba są msze po polsku w Dreźnie,
czy w Compiegne, czy w Paryzu, przecież nie dla Niemców czy
Francuzów.



> Sama zresztą z mężem planuje wyjazd na
> dwa lata.

Zobaczysz, wiele rzeczy ci sie spodoba, wiele cie bedzie wku..ac i
to strasznie, a inne to prostu beda obojete, ot lokalna specyfika.
Poza tym nie da sie uniknac porównań, jak sie przyjeżdża z jednego
kraju do drugiego.

> poza tym nie mowie tu o konstruktywnej krytyce i próbie stworzenia
w
> Polsce lepszych instytucji, rozwiązań itp
> Mowię o nowym trendzie wśród emigrantów, oraz osób, które pobyły
zagranicą. O
> zachowaniu, które ma na celu pokazać ich własną wspaniałość
poprzez pryzmat
> tego, z czym się "rozstali". Coś w rodzaju nobilitacji poprzez
wyjazd za
> granicę, ktorą trzeba za wszelką cenę chwalić. Bezkrytyczne
podejście przy
> jednoczesnej dyskredytacji "polskości". Często argumentem w
dyskusjach takich
> osób jest "a bo w Anglii to jest tak..." "To jest właściwszego,
bo Anglicy
> robią to tak..." itp. i na koniec krytyka zakończona zwrotem o
znaczeniu
> pejoratywnym "Bo to takie polskie"


Nie bede jeszcze raz pisac o krytycznym postrzeganiu zarówno Polski,
jak i zagranicy, bo jest to w watku powyżej. Mnie denerwuje brak
refleksji i podejście zero-jedynkowe. Koń (polski) jaki jest każdy
widzi i udawanie, że sie nie widzi manamentów tego konia w imie
milosci ojczyzny to robienie z siebie głupka. Skoro innym sie udało
stworzyc lepsze instytucje czy rozwiazania, to oznacza, że mozna tez
i w PL (pod warunkiem, ze sie chce).



> konstruktywna krytyka starej ojczyzny tak-bezkrytyczne,
> snobistyczne podejście do nowego kraju - nie.
>
> w tym znaczeniu była moja wypowiedź,

moja też, zreszta nie przyszło mi nawet do glowy, zeby
zamieszkiwanie w ciasnej klicie-tyle, że za granicą moze byc jakims
snobizmem.



Co do rozdziału panstwa od koscioła, to problem z chustami, to
troche głebszy problem, dotyczy calego stylu zycia mniejszości
muzułmanskiej, także dotyczy powstrzymania sie przez funkcjonariuszy
publicznych/panstwowych od manifestowania przekonan religijnych w
miejscu pracy.
Przemycanie do zycia panstwowego wartosci religijnych jakiejs grupy
spotyka sie z kategorycznym sprzeciwem Francuzów, niezaleznie od
tego czy próbuja od czasu do czasu żydzi, muzułmanie czy
chrzescijanie.
W tym roku awanture wywolał wyrok sądu w Lille, który to sąd na
zgodny wniosek stron(!) uniewaznil małżenstwo pary muzułnanów.
Przyczyną niewaznosci małżenstwa miało byc kłamstwo panny młodej co
do jej dziewictwa. W PL żaden sąd by nie unieważnił takiego
małżenstwa, tutaj probelm na ile wartosci religijne jedej grupy-
dosyc hałasliwej - maja korzystac z ochrony prawnej nie jest
wyolbrzymiony. Problem ten w PL w ogóle abstrakcyjny, bo muzułmanów
jest mniej jak na lekarstwo, ale dokładnie z tej samej beczki mamy w
PL problem z hordami radia maryja i np. ostatnio złamanie tajemnicy
lekarskiej odnośnie nastolatki i jej aborcji.

Co do tych krzyzyków, to ta historia dotyczyla stewardessy w British
Airways


Co do architektury ratuszy i nowego budownictwa kosciołow, to mam
zdanie mniej wiecej jednakowe.
Odnosnie długosci nabozenstw slubnych, to ja wole opcje krótka, ty
długa, jeden woli matke, drugi tesciową, ty masz swoje argumenty za,
a ja swoje.

[katie3001]

A tak pytam z ciekawości...Jak jest uregulowana kwestia nazwiska w
innych krajach? Bo mi trochę przykro, że dziecko musi miec nazwisko
zgodne z nazwiskiem jednego z rodziców. Chciałam aby moje mialo
podwójne nazwisko ale ja z mezem zostajemy przy swoich nazwiskach.
Co do głownego tematu wątku...śledze ten wątek od początku. Ja
osobiscie uwazam, że slub koscielny powinny brać tylko pary, które
rzeczywiscie wierzą w boga i stosują się do przykazań kościelnych
czyli: nie współżyją przed ślubem i inne bzdety. W kazdym innym
przypadku to zakłamanie i hipokryzja. Inną kwestią jest zupełana
rozbieżność między dzisiejszymi normami społecznymi a postawą
kościoła. Być moze ten problem powinnien zostac naglosniony ale to
juz sprawa dla tych w Watykanie. Jeżeli ktoś ma na tyle słaby
charakter aby ulegac stereotypom i temu co powie rodzina to życze
powodzenia w zyciu. Dla mnie najwazniejsza jest zgoda z własnym
sumieniem. Nie wierze w boga, żadnego, religia, wiara, obrządki
zwiazane z kk to dla mnie bzdura, bzdet i stawiam to na równi z
gusłami i zabobonami. rezultatem tego jest to, że juz n ie jestem
katoliczką i czuje teraz ulgę. Moja noga w kk i zadnym innym nie
stanie. aktu apostazji dokonałam własnie dla spokoju wlasnego
sumienia. Spotkało mnie z tego powodu wiele przykrych słow ze strony
mojej rodziny i przyszłej teściowej. I włąsnie wtedy przekonałam
się, ze oni wszystcy bardziej mysleli w kategorii "co ludzie
powiedzą' i "jak to teraz wyglada' niz tego, że nie wierzę. To tym
bardziej utwierdzilo mnie, ze postąpiłam słusznie. A do dziewczyn,
kote uwazają, ze slub cywilny jest mniej uroczysty...Przysiega w kk
zajmuje tyle czasu co slub cywilny reszta to msza i jakiej durnoty.
Ja bede miec slub cywilny w cudnym miejscu, ze szpalerem z szabel i
wystrzałami z moździerza ))) czyli jak sie chce to mozna to
zrobic w uroczysty sposob. I bede miec takze biała sukienkę )).
Pozdrawiam wszystkie niezalezne, silne i wolnomyslace kobietki ))

hurtem to i kościelne bywają

[stworzenje]

> Bierze się to m.in. stąd, że śluby cywilne odprawiane są hurtowo,
> bez tej całej uroczystej otoczki (tzn. jest symboliczna lampka wina
> itp., ale brakuje tej podniosłości), na ilość, a nie jakość. W USC
> odbywa się dużo większy przemiał niż w kościele, ma się wrażenia
> bycia nic nieznaczącym trybikiem w matrymonialnej machinie.

eee tam ile kościelnych ślubów hurtem jest robionych, ledwo jedna para wyjść nie
zdąży to już następna się pcha,ostatnio takie coś widziałam.

Do autorki wątku rób tak jak czujesz i Ty i Narzeczony,a nie pod tekst: bo tak
się robi bo co ludzie powiedzą. Powodzenia.A Ślub Cywilny tak samo ważny jak
kościelny i tak samo podniosły może być.pozdrawiam.

[marina111]

Np. plac Trzecj Krzyży w Warszawie. Zdaza się ze trzy pary się
spotykają

[kamelia04.08.2007]

koizumi_r napisała:

> jesteście złośliwe . myślę, że maramis podchodzi zdrowo do
problemu.

bardzo przepraszam, ale to jest chore podejscie do problemu.

A jakby mieszkała kilka lat w Egipcie czy w Izraelu, to też by sie
zastanawiała nad tym by leciec ze slubem do meczetu czy synagogi bo
co ludzie powiedzą?

[marina111]

popieram to jest chore podejście

[eventi]

Nie bedę tu pisac o hipokryzji czy jej braku, każdy postępuje
zgodnie z sercem. Tym bardziej, że gdyby tylko 100% wierzące osoby,
praktykujące, żyjące zgodnie z nakazami tej wiary brały ślub
koscielny, to zakładam się, ze było by ich o 3/4 mniej niż teraz.
Dlatego nie warto kogoś oceniac, rozliczać itp. To indywdualna
sprawa każdego.

Do autorki wątu:
Jeśli zastanawaiasz się nad formułą uroczystości i wahasz, myśląc,
że ślub w USC jest mało efektowny to uwierz mi, że wszystko zależy
od pomysłu, aranżacji itp. Wcale nie musi być bardzo urzędowo, może
być bardzo romantycznie i uroczyście, nie mniej niz w kosciele. Ślub
cywilny można zorganizowac w wielu orginalnych miejscach nie tylko w
USC.

[kasiakasia111]

"Tym bardziej, że gdyby tylko 100% wierzące osoby,
praktykujące, żyjące zgodnie z nakazami tej wiary brały ślub
koscielny, to zakładam się, ze było by ich o 3/4 mniej niż teraz. " - i co z
tego? bardzo dobrze!!! niech bedzie 3/54 mniej!!!

[evrin]

ja jestem chrzescijanka ale nie katoliczka, moj facet ma wszystkie swiecenia ale on nawet w Boga nie wierzy. Nie wyobrazam sobie brac slub koscielny! Przeciez to hipokryzja! Bierzemy slub cywilny poza USC slub bedzie trwal godzine, bedzie w zabytkowym miejscu przy wspanialej muzyce... nie moge sie doczekac

a rodzina? Powiem szczerze NIKT sie nie zajaknal ze nie bierzemy koscielnego (pewnie sie mnie boja ) czasem ktos" wy tylko cywilny?" a ja zawsze mowilam ze nie "tylko" ale "az". To jest wybor zyciowy dwojga ludzi a nie rodzinny...

ps. na moim cywilnym beda fragmenty z Pisma Swietego

[joker522]

> ps. na moim cywilnym beda fragmenty z Pisma Swietego

po co?

[evrin]

bo wierze w Boga i to co zostalo napisane reka osoby natchnionej przez niego jest dla mnie wyjatkowe. A po co? Po to, zeby oddac to, czym jest dla mnie malzenstwo i milosc i wskazac zasady ktorymi kieruje sie w zyciu. I nie mam zamiaru rezygnować z Biblii tylko dlatego ze nie naleze do KK, oni nie maja wylacznosci...

[kasiakasia111]

A do jakiego Kościoła należysz?

[emkaska]

taki New Age trochę - Pismo Święte tak, sakramenty nie. Bóg tak,
nakazy jakiejś religii nie. tylko mnie się wydaje, że jedno wynika z
drugiego.
to tak jak palić trawkę i się nie zaciągać

a co do "ględzenia" na ślubach - jeśli modlitwa kapłana i bliskich
tobie osób jest dla kogoś ględzeniem, to rzeczywiście lepiej nie
brać ślubu kościelnego.

[evrin]

> taki New Age trochę - Pismo Święte tak, sakramenty nie. Bóg tak,
> nakazy jakiejś religii nie.

Trafilas w sedno - Bog tak, nakazy religii nie majace pokrycia w Biblii - nie Pieknie to ujelas, dziekuje. To nie jest watek o rozbierznosciach KK z Pismem Swietym ale takowe sa. Zapewniam Cie, ze mozna życ zgodnie z nakazami Biblii i nie chodzic do kościoła K.

[madziaq]

> taki New Age trochę - Pismo Święte tak, sakramenty nie. Bóg tak,
> nakazy jakiejś religii nie. tylko mnie się wydaje, że jedno wynika z
> drugiego.

Trochę wynika, ale nie całkiem Np pokaż mi, gdzie jest w Biblii napisane,
żeby nie jeśc mięsa w piątek. A natomiast jest napisane (mniej więcej) "nie
będziesz sobie czynił żadnego obrazu (...) kłaniał sie przed nim ani czci mu
oddawał", co katolicy radośnie czynią. Osobiście jestem bezwyznaniowa, ale w
Boga wierzę i czytuję biblię regularnie. Jest też wiele wspólnot protestanckich,
które opierają swoje wierzenia na Biblii, a natomiast sakramentów tak jak je
rozumieją katolicy nie uznają. Swiat jest róznorodny, naprawdę

[kasiakasia111]

> Trochę wynika, ale nie całkiem Np pokaż mi, gdzie jest w Biblii napisane,
> żeby nie jeśc mięsa w piątek.

Czy goscie weselni moga poscic,

dopóki pan młody jest z nimi?... Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiora im pana

młodego, a wtedy, w ów dzien, beda poscic
(Mk 2,19-20).

Pokaż mi natomiast, gdzie w Biblii jest napisane, żeby ktoś rozwijał się duchowo
bez Kościoła, wspólnoty (nie mówie nawet o KK, ale o kościele jakimkolwiek);
każdy list, apokalipsa - wszystko o kościele / kościołach na danych obszarach
geograficznych...

[evrin]

> a co do "ględzenia" na ślubach - jeśli modlitwa kapłana i bliskich
> tobie osób jest dla kogoś ględzeniem, to rzeczywiście lepiej nie
> brać ślubu kościelnego.

a to chyba nie do mojego postu, bo nic taiego nie pisalam...

[emkaska]

nie, to tak ogólnie było.

[karkarkar]

Miałam podobne dylemty. Ile to moja rodzina się nagadała, że nie
bieżemy kościelnego. Babcia nie przyszła ... Dużo łez przez ich
nastawienie wylałam, bo zależało mi na tym żeby cieszyli sie moim
szczęsciem i byli ze mna w tym dniu. Ostatecznie wzięliśmy ślub
cywilny w pięknej sali ze skypcami i fortepaienm w tle. Był
fotograf, sypanie ryżem, monetami. A na koniec wesele. Rodzina poza
babcią stawiła się w komplecie i wszyscy szczerze życzyli nam
szczęścia. Na weselu wszyscy się super bawili i ciągle wspominają
żeberka z grilla, które były rewelacyjne.

Róbcie tak, żeby być w zgodzie ze sobą. To wasz dzien i nikt nie
powienien miec wpływu na to jak on będzie wyglądał. A rodzina jak to
rodzina - pogada i przestanie. Ja od ponad 3 lat nie mieszkam w domu
rodzinnym a byli sasiedzi dalej poltkują o moim ślubie, że jak tak
można nie w kościele (dodam że mieszkam w centrum jedenego z
większych polskich miast).
Ja nie złauję ... dzień mojego ślubu był piekny. Wszystko było
dokładnie tak jak sobie zaplanowałam.

A chrzest ... jak nie ochrzci jeden ksiądz to ochrzci inny. Ksiądz
nie ma tak na prawdę prawa odmówić żadnego sakramentu także tym się
nie przejmuj.

[madziaq]

Ale po co chrzcić dziecko w kościele rzymsko-katolickim, jeśli samemu się do
niego nie należy? Ja tego nie rozumiem. Równie dobrze, jak ktoś napisał, można
by je obrzezać, albo... bo ja wiem, np. ochrzcić w cerkwi... Przecież do
wspólnoty żydowskiej ani prawosławnej też nie należycie, to wszystko jedno.

Nie chcę być złośliwa, ale w czasie mszy chrzcielnej rodzice składają wyznanie
wiary, w którym, oprócz pytań o wiarę w Boga, Jezusa, szatana itd jest pytanie
"Czy wierzycie w _Święty Kościół Powszechny_, świętych obcowanie,
zmartwychwstanie ciała i życie wieczne?". I mniemam, że jak ktoś odpowie, że
nie, to z chrztem faktycznie może być problem. Skoro chcecie być uczciwi na
własnym ślubie, co się bardzo chwali, to dlaczego chcecie kłamać na chrzcie
waszych przyszłych dzieci?

[kasiakasia111]

Skoro chcecie być uczciwi na
własnym ślubie, co się bardzo chwali, to dlaczego chcecie kłamać na chrzcie
waszych przyszłych dzieci? - zgadzam się! Mimo że mój slub jest w kosciele, to
baaardzo podobała mi się Twoja wypowiedź, oprócz tego wątku o chrzcie, bo
udowadniasz, ze tak naprawde wcale nie starasz sie zyc w zgodzie ze sobą.

[madziaq]

a co ja takiego napisałam o chrzcie? ja tylko uważam, że nie ma sensu chrzcić
dziecka (tudzież innych rytuałów uprawiać) we wspólnocie, z którą się nie czuje
związanym

[kasiakasia111]

Oj przepraszam, ja nie do Ciebie, tylko do Pani wyżej chodzi mi o to, że
zgadzam się z Tobą

[listekklonu]

Przeczytałam Twój post i pomyślałam, że to chyba jest prowokacja. Mam
nadzieję, że jest.
Bo jeśli:
1. Jesteś ateiską ale chcesz brać ślub kościelny i chrzcić dzieci,
2. Pytasz obcych ludzi na forum, czy brać ślub cywilny czy kościelny,
3. I jeszcze do tego chcesz brać kredyt na wesele,
to naprawdę jest źle.

[justynaaaa2]

Ja też zaczynam teraz myśleć, że to prowokacja, bo jakoś dziwnie autorka wątku
zniknęła

[miska_malcova]

siedzi pewnie przed kompem i polewa z nas ))))

[bakali]

Mam koleżanki, które nie chodzą do kościoła, stosują antykoncepcję, mieszkają z
chłopakami przed ślubem, nie modlą się, nie korzystają ze spowiedzi, nie
przyjmują komunii jednym słowem: nie praktykują wiary i nie żyją według
przykazań katolicyzmu. Jednak nawet im przez głowę nie przejdzie, że mogłyby nie
wziąc ślubu kościelnego, choć po nim też nie zamierzają nic zmieniać w podejściu
do wiary. Hmmm, dla mnie to hipokryzja, skoro czlowiek nie zamierza życ w
wierze, po co bierze ślub kościelny? Takie sytuacje wydają mi się śmieszne, ślub
kościelny ma dla mnie sens tylko kiedy nie jest ładną oprawą, okazją do wesela i
"bo tak wypada", ale kiedy naprawdę chce się praktykować wiarę. Bardzo szanuję
ludzi, którzy wyznają zasadę "czystość do ślubu" i "wychowamy dzieci w wierze
katolickiej i sami będziemy według niej życ", ponieważ ich postawa jest szczera,
w takiej sytuacji ślub kościelny jest częścią ich światopoglądu i sprawą
oczywistą.

Nie róbcie z koscioła szopki!

[alinaw1]

Badżcie wierni... SOBIE! Jeśli nie jesteście osobami wierzącymi to
po co te szopki? Znajomi to zaakceptują, to Wasz ślub, nie ich.
Jesli myslicie o dzieciach- to WY dajecie im wychowanie poprzez
przyklad. Zaklamaniem byłyby wszelkie uroczystości w światyni tylko
pod publiczkę! Dla mnie i mojego narzeczonego najważniejszy był ślub
(nie dbaliśmy o wesele), sprawa wiary jest dla nas najważniejsza w
życiu, nasze dzieci (mamy dopiero dwójkę) są wychowywane w duchu
umiłowania Boga i człowieka, modlimy sie wszyscy razem, czytamy
Biblię, uczestniczymy we wspólnocie. Uważam to za rzecz calkowicie
naturalną. Dlatego także namawiam by być w zgodzie z własnym
sumieniem. Wiem, wiem sporo narzeczonych ma w nosi prawdy wiary i
nauki Kosciola, a jednocześnioe w tymże Kosciele składa przysięgę
małżeńską. Później, w małżeństwie statystycznie są więc np.
małżonkami katolickimi, a naprawdę znajdują się na przeciwnym
biegunie. Po co ta obluda? Może kiedyś (dobry Bóg) w pełni ŚWIADOMIE
i dobrowolnie (bez nacisków rodziny, tradycji i ładnego ołtarza)
będziecie będziecie udzielać sobie ślubu w swiątyni...

[moni00]

niestety, nie zawsze mozna byc tylko i wylacznie wiernym samemu sobie, czesto
trzeba sie liczyc z uczuciami innych osob, w tym rowniez gleboko wierzacej
najblizszej rodziny.

[kasiakasia111]

... dlatego zarwij ze swoim narzeczonym i wyjdź za mąż za jakąś religijną osobę,
żeby babci nie urazić!!

[maramis]

Moi Drodzy, a właściwie, Moje Drogie

Bardzo Wam dziekuję za odpowiedzi. Cóż, nie ukrywam, że spodziewałam
się dyskusji na trochę innym poziomie, ale muszę przyznać, że
niektóre wątki naprawdę mnie pozytywnie zaskoczyły i wciągnęły.
Widzę, że część z Was poczuła się urażona - wybaczcie. Część z Was
zmieszała mnie z błotem - cóż, i tak bywa, od tego są fora, żeby
sobie pobluzgać na innych .

Jeszcze parę słów podsumowania W mojej opinii jednak otwarte
mówienie o pewnych wątpliwościach (np. jak poradzi sobie dziecko,
któremu w ultrakatolickim kraju odetnę możliwość uczestniczenia w
życiu religijnym wraz rówieśnikami, bo z powodu swoich przekonań nie
zaniosę go do chrztu) jest mniejszą hipokryzją niż zasłanianie się
Bogiem i udawanie, że takich dylematów jak moje nie ma ( i że, o
zgrozo, ateistów też nie ma ).
Cóż, widzę, że po prostu zadałam w złym miejscu to pytanie. Jeszcze
raz dzięki tym dziewczynom, które choć starały się wczuć w moją
sytuację.
Pozdrawiam,
Marta

[kasiakasia111]

Jeszcze
raz dzięki tym dziewczynom, które choć starały się wczuć w moją
sytuację. - czyli tym, które pogłaskały i powiedziały, ze nie ma problemu...

[maramis]

Ależ skąd! Raczej tym, które, niezależnie od swoich poglądów, podały
racjonalne argumenty i starały się zrozumieć, że mam prawo mieć w
pewnych sprawach wątpliwości.

Jeśli to Was uspokoi - nie będziemy brali ślubu kościelnego,
rzeczywiście nie ma co robić czegokolwiek wbrew sobie.

Jeszcze raz dzięki

[aska90]

1. Ślub bierzecie ty i narzeczony, dla siebie, nie po to, by zadowolić Rodzinę i
Znajomych Królika.
2. Będzie szopka, ale co kto lubi. Cywilny dostojności nie wyklucza, chociaż
osobiście wolę śluby z jajem, wyznaniowe również.
3. Albo mylisz wesele (choćby na kredyt) ze ślubem, albo macie księdza zdziercę,
co kwalifikuje się do zgłoszenia do kurii, albo tak niskie dochody, że pozostaje
mi współczuć. Tylko z czego żyjecie na co dzień (przepraszam wszystkich o
niskich dochodach, ale nie mogłam się powstrzymać).
4. Jakim cudem ateistka i niereligijny myślą o chrzcie dziecka? To nie są czary,
tylko sakrament (bywa że jest opłata, wexmiecie kolejny kredyt?), który od
rodziców i chrzestnych czegoś wymaga, w tym udziału w zyciu, ale przede
wszystkim wiary i zgody na naukę KK.

W swoim ostatnim poście napisałaś: "(np. jak poradzi sobie dziecko,
któremu w ultrakatolickim kraju odetnę możliwość uczestniczenia w
życiu religijnym wraz rówieśnikami, bo z powodu swoich przekonań nie
zaniosę go do chrztu)".
A jak poradzi sobie ze świadomością, że ich rodziców nie było stać na obronę
własnych przekonań i życiu zgodnie z nimi? Jak poradzi sobie ze świadomością, że
w tym ultrakatolickim kraju pełnym katolików, którym Chrystus zostawił
przykazanie "kochaj bliźniego swego..." MUSIAŁ być ochrzczony na wszelki wypadek.
Jesteś gotowa odpowiedzieć na pytania swojego przyszłego dziecka? Te i wiele innych.
Gwoli ścisłości przyjąć sakrament chrztu można w każdym wieku.

Ja nie mam dylematu -tylko cywilny

[majeczka_27]

Mam podobną sytuację. Jestem niewierząca, a mój N. jest niezdeklarowany. Byłabym
skłonna na wzięcie ślubu mieszanego (tzn. w kościele, ale ja jako ateistka), ale
skoro mój N. nie jest zdeklarowany, to nie widzę powodu, by w ogóle myśleć o
ceremonii kościelnej.

Rodziny nasze oczywiście wolałyby ślub kościelny, ale po pierwsze to jest nasz
dzień i nasza uroczystość, więc i nasza decyzja o tym, jaki ślub weźmiemy. A po
drugie, uważam że byłoby to po prostu śmieszne. Skoro deklaruje się jako
niewierząca, to jak mam przysięgać coś przed Bogiem? To by były puste słowa, a
nie o to w ślubie chodzi.

Co do chrztu, to znowu to samo. Mamy dziecko i nie widzę najmniejszego powodu,
by je ochrzcić. Chcę syna wychować na porządnego człowieka. A zaczęcie od tego,
że go ochrzciliśmy, a potem nie wychowujemy go w wierze (bo i jak, skoro
jesteśmy niewierzący??) byłoby uczeniem go zakłamania i hipokryzji.

Przyznam, że rodzina naciska na chrzest (syn ma dopiero 4 tygodnie, więc wciąż
mają nadzieję). W naszym kraju wciąż nie jest łatwo, jeśli o to chodzi. Ale to
właśnie przez to, że nawet osoby niewierzące ulegają i biorą śluby kościelne i
chrzczą dzieci. Ale zastanów się, czy lepiej iść z prądem, bo tak łatwiej, czy
pozostać wiernym swoim zasadom i przekonaniom...

[agathex]

Popieram zdecydowanie z tym, że u mnie nieco łatwiej - ja jestem 4
pokoleniem ateistów w rodzinie. Nie mam chrztu ani innych
sakramentów oczywiście. Żyję w zgodzie ze sobą i nie wyobrażam sobie
ślubu w kościele dla samej scenerii, czy też przysięgania że
wychowam dzieci w wierze katolickiej, bo to by było kłamstwo i
hipokryzja. Moj N pochodzi z rodziny zdecydowanie katolickiej ale
sam nie jest osobą praktykującą i właściwie nawet nie może
powiedzieć, że wierzy. Ze strony jego rodziny jest trochę foch że
nie kościól ale powiedzieliśmy jasno nie i koniec. Nikt nie będzie
dyskutował nad naszym ślubem bo to nasz dzień i nasza wiara bądź jej
absolutny brak.