Bez obrączek, świadków, wesela, itd....

[krezzzz100]

CZy ktoś tam miał lub zamierza mieć?

Zawarcie naszego związku małżeńskiego -cywilnego -odbyło się bez obrączek, w
dzień powszedni, bez świadków (naszych, bo urzędowi byli), gości, wesela,
wystawnych kreacji,bukietów, sesji zdjęciowych, limuzyn, podróży poślubnych.
Byliśmy sami, samiutcy- jak chcieliśmy! Pieszo do ślubu, potem do knajpy na
obiad i na ciacha do cukierni. I do domu w ulubione dżinsy.
Acha, mąż przyjął moje nazwisko.

Pewnieśmy nietypowi. Na ile? Znamy tylko jedną parę,która miała podobnie, ale
oni: 1. związek zawierali za granicą, 2 ona nie jest
Polką.

Pozdrawiam niezaobrączkowanych i zaobrączkowanych.

[horpyna4]

Ja miałam kościelny i były obrączki. Ale dzień powszedni, ubiór
codzienny, dwójka świadków (czyli niezbędne minimum obecnych przy
ceremonii), bez kwiatów, dojazd i powrót autobusem.
Pozostaliśmy przy swoich nazwiskach, bo tak jest praktycznie. Nie
trzeba wymieniać żadnych dokumentów.

[emily_valentine]

No to i ja się dopiszę
Ślub w konsulacie, świadkowe (2 dziewczyny) z konsulatu, ślub w
piątek, dojazd metrem, ciuchy zwykłe (ja w spodniach), bez fryzjera,
makijażystki, bukietu, toastu, marszu Mendelsona, gości (byliśmy
sami we dwoje), fotografa (pani z konsulatu zrobiła nam zdjęcia
naszym aparatem), kamerzysty, przyjęcia itd.
Potem dalsze zwiedzanie Paryża, croissanty z budki na ulicy, po
południu obiad w restauracji we dwoje.
Jedyna rzecz, którą mieliśmy to obrączki.
Genaralnie potraktowaliśmy to wydarzenie jako wyjazd wakacyjny ze
ślubem. Dodatkowo była podróż przedślubna jak i poślubna

[krezzzz100]

Miło czytać, że podzielamy podobny gust

Nam też zdjęcia robiły urzędniczki USC naszym aparatem. Ceremonia była krótka i
wesoła- wszyscy sprawiali wrażenie uradowanych samymi okolicznościami))))

Do Horpyny: nie wiedziałam, że do kościelnego wymagani są świadkowie. Zawsze mi
się wydawało, że instytucja, jeżeli stawia wymagania, musi je umożliwić. Tu-
zapewnić świadków. Czy jest na to jakiś przepis? Pytam z ciekawości.

[emily_valentine]

Krez,
My się szykujemy do kościelnego w październiku i tutaj już nie ma
mowy o minimalu Teraz będzie impreza full wypas
Ale cywil i tak był najpiękniejszy

[krezzzz100]

Aaaa...To inna inszość. Nasz cywilny ślub był tym jedynym i chodzi mi właśnie o
ten jedyny- bez względu na to, jaki: czy religijny czy cywilny.
Udanego kościelnego życzę.

Ale co z tymi świadkami przy kościelnym?

[marina111]

musi byc dwoch swiadków (płeć bez znaczenia) i pierwszy swiadek
czyli ksiadz

[krezzzz100]

Dzięki za odpowiedź.
Rozumiem, że świadkowie jako świadkowie są potrzebni- zarówno przy cywilnym jak
i kościelnym. Mnie chodzi o to, która strona musi ich "zapewnić"- instytucja czy
nupturienci? Przy cywilnym zapewnia ich urząd, co oczywiście nie wyklucza
"zapewnienia" ich przez tych drugich, i co jest (chyba) powszechniejsze.
Piszę "chyba", bo czasem pewne "oczywistości" przestają nimi być, jak się im
dokładniej przyjrzymy.

[nerri]

Ja miałam ochotę zrobić taki ślub...tylko my

Miałam jeden problem.Gdy byłam w średniej szkole moja koleżanka
zrobiła taki numer(pomijając fakt,że po niecałym roku sie rozwiodła
i jej rodzice dowiedzieli sie dopiero o rozwodzie)
No i nieopatrznie obiecałam mamie,że napewno będzie obecna na moim
ślubie Jakoś głupio mi było łamać obietnicę

[krezzzz100]

Nerri- dzięki.
Niezła aparatka ta koleżanka
Też miałam problem, co z mamą. Której może być przykro, itd. Ale zaryzykowałam.
I okazało się, że mama wszystko rozumie. Wszyściusieńko. Więcej: jest
zadowolona, żeśmy nasz dzień spędzili po naszemu. Ale ona nietypowa jest jednak.
Nie czytam tego forum od dechy do dechy, zatem nie wiem, czy już jesteś "po",
czy jeszcze "przed". Wiem, że warto spełniać swoje marzenia, zwłaszcza te do
spełnienia . To akurat takim jest.
Pozdrawiam
Pozdrawiam

[nerri]

Ja dokładnie za tydzień będę miała pierwszą rocznicę

Moja mama wie do czego jest zdolna jej córeczka i podstępem wymusiła
obietnicę parę lat wcześniej
A ja aż tak mocno o tym nie marzyłam...bardziej zależało mi na tym
aby nikt mi sie(oprócz męża) nie wtrącał w organizację i to aby
zaprosić tych których chcę mieć przy sobie w tym dniu a nie tych
których wypada
I to miałam Mój mąż z kolei chciał tylko mnie w białej kiecce...i
nie wiem czemu musiałam obiecać,że będzie biała,tradycyjna i nie
ubiorę na ślub glanów

[krezzzz100]

Hehe, glany są suuuper, a już do białej kiecy
Najważniejsze, że mieliście "po swojemu". I zapewne będziecie mieli dalej.
Pozdrawiam

[emily_valentine]

Ale glany przecież były!
Co prawda na sesji, ale liczt się fakt
Wiem, bo sama widziałam album Nerri

[krezzzz100]

A to świetnie! Ja nie widziałam, więc nie wiedziałam
Ale nie o to chodzi (czy widziałam).

Chodzi o to, by było...jak najlepiej. A u Nerri było.
Czego i pozostałym nowożeńcom życzę.

[emily_valentine]

My mieliśmy ślub-tajemnicę.
Nic nikomu nie powiedzielismy, a mnie jest ciężko trzymać język za
zębami Po prostu wszyscy wiedzieli, że jedziemy na wakacje.
Dopiero po powrocie się wydało. Moja mama przez jakiś miesiąc nie
mogła mi uwierzyć, że wyszłam za mąż. Dopiero jak przysłali nam
pocztą akty ślubu i jej pokazałam, to trochę uwierzyła
Drugi taki numer zrobiłam niedawno jak sobie strzeliłam operację
plastyczną. Też nikt nic nie wiedział, no ale to insza inszość

[krezzzz100]

Domyślam się, że Wasza tajemnica miała swe powody

[horpyna4]

Przy kościelnym wymaga się dwóch świadków, inaczej ślub nie jest
ważny. Ksiądz jest na drugim miejscu. W przypadkach, gdzie nie ma
możliwości kontaktu z księdzem i nie wiadomo, jak długo to będzie
trwało (np. wojna), ślub może odbyć się bez księdza, byleby było
właśnie dwóch świadków. Bo zgodnie z prawem kanonicznym ślubu nie
udziela ksiądz, tylko młodzi sobie nawzajem przez złożenie przysięgi
w obecności świadków.

Taki ślub, chociaż bez obecności księdza, jest z kościelnego punktu
widzenia jak najbardziej ważny.

Świadkami mogą być osoby przypadkowe. Jeżeli ślub jest udzielany w
kościele, to można poprosić na świadków organistę i kościelnego.

[krezzzz100]

Horpyno,dzięki. O to mi tylko chodziło, czy trzeba owych świadków przyprowadzić
z sobą, czy nie trzeba. Ergo, na kim leży konieczność "zapewnienia" owych świadków.
Sytuację wyjątku rozumiem - wtedy świadków muszą zapewnić (bo nikt inny nie
może, jako że dzieje się to poza instytucją). Ale w sytuacji zwyczajnej, jak
rozumiem, instytucja nie może się tego dopominać.

Piszę o tym na okoliczność wspomnianej już przeze mnie "oczywistości", która
oczywistością nie jest. Ot, takie obrączki, które nie są żadnym elementem
koniecznym procedury, są opcjonalny elementem ceremonii. A zdarzało mi się
spotkać z reakcją zdziwienia, że nie są koniecznym elementem procedury.

Chodzi mi właśnie o owe opcjonalności. Ciekawi mnie stosunek do nich. Na ile
bywają popularne, z jakich powodów itd.

[horpyna4]

Aha, my nie mamy też żadnych zdjęć. Nie odczuwaliśmy takiej potrzeby.

emily_valentine

[naftalka5]

Ja miałam dokładnie taki sam jak Twój tyle że ubrałam sukienke i nie
jechaliśmy metrem a poszliśmy spacerkiem bo obok mieliśmy hotel
Bez świadków, kilka zdjęć. Rok będzie we wrzesniu. Rodzice do tej
pory wypominają

[emily_valentine]

naftalka5 napisała:

> Ja miałam dokładnie taki sam jak Twój tyle że ubrałam sukienke i
nie
> jechaliśmy metrem a poszliśmy spacerkiem bo obok mieliśmy hotel
> Bez świadków, kilka zdjęć. Rok będzie we wrzesniu. Rodzice do tej
> pory wypominają



My ślubowaliśmy 5.5.2006

[zia86]

Ja sobie prawde mówiąc nie wyobrażam takiego ślubu ale jeśli jest to
czyimś marzeniem to dlaczego nie. Mnie by tylko było głupio właśnie
przed rodzicami czy najbliższymi przyjaciółmi, nie wyobrażam sobie,
żebym mogła im coś takiego zrobić. Rozumiem, że nie żałujecie i to jest
ostateczny ślub?

[krezzzz100]

Nie żałujemy Dlaczegóż mielibyśmy żałować?

Mogłabyś napisać, dlaczego sobie nie wyobrażasz? Napisałaś, że nie wyobrażasz
sobie, byś mogła komuś COŚ TAKIEGO zrobić. Coś takiego to znaczy: CO? Być ze
sobą i dla siebie w tym czasie jest odebraniem komuś czegoś?

Napomknę też, gwoli uniknięcia nieporozumień- nie absolutyzuję określonych form
ceremonii, niech każdy ma co lubi. Interesuje mnie społeczna świadomość, a na
nią składają się poszczególni ludzie. Jestem ciekawa, ot co.

[krezzzz100]

Ach, jeszcze jedno: ostateczny ślub. Co to takiego?

[zia86]

Ale ja nie neguje takich ślubów. Jeśli byliście tego pewni i to
było spełnienie waszych marzeń to bardzo dobrze, że nie daliście się
wciągnąć w ślubną machine która dla was w tym przypadku byłaby nie
przyjemnością a tylko powodowałaby frustracje.
Ostateczny ślub to skrót myślowy, chodziło mi o to, czy np. nie
chcecie za pare lat wziąć kościelnego tak jak Emily z całą pompą.
Ja jestem ogólnie bardzo towarzyską osobą i nie wyobrażam sobie, żeby
ludzie dla mnie najbliżsi nie dzielili ze mną tej radości i
szczęścia. To jest taki piękny dzień, że chce żeby i inni troche tej
magii dostali a poza tym ja również chcę dzielić nasze szczęście z
ludźmi nam najbliższymi. Oprócz tego, nie wyobrażam sobie, żeby mój
ojciec nie mógł mnie odprowadzić do ołtarza, czy żeby nie zatańczył
ze swoją jedyną ukochaną córeczką na jej weselu. Tak samo mama chce
mnie wyprowadzać w przysłowiowej białej sukni i zobaczyć największe
szczęście swojego dziecka. I dlatego napisałam, że ja sobie nie
wyobrażam zabrać im i sobie tych emocji i tego szczęścia. ;D
To nie był atak na ciebie, bo ja jestem pierwsza która uważa, że PM
powinna spędzać ten dzień w każdym szczególe jak sobie wymarzyła.
Dlatego tak jak napisałam bardzo dobrze się stało, że ten dzień był
zgodny z waszymi marzeniami. Przecież nie ma obowiązku marzyć o
obrączkach, weselach i sukniach.

[tomelanka]

ja sobie nie wyobrazam takiego slubu, bo chce dzielic sie radoscia w tym dniu z
bliskimi osobami, a poza tym jestem prozna i chce zeby wszyscy nas podziwiali i
chce byc glowna bohaterka dnia i najpiekniejsza laska i wcale tego nie
ukrywam hehe
choc jak odbieralam dowod osobisty kilka lat temu to moj chłopak namawiał mnie
zebysmy poszli pietro nizej do USC ale za krótko sie znalismy wtedy, jeszcze
pol roku ze soba nie chodzilismy no i raczej zabrakłoby mi wtedy odwagi

[lka1985]

> ja sobie nie wyobrazam takiego slubu, bo chce dzielic sie radoscia w tym dniu z
> bliskimi osobami, a poza tym jestem prozna i chce zeby wszyscy nas podziwiali i
> chce byc glowna bohaterka dnia i najpiekniejsza laska i wcale tego nie
> ukrywam hehe

Dobre i szczere Ja (choć nie jestem jakaś strasznie skryta i nieśmiała) nie
widzę siebie na takim hucznym weselu. Spinałoby mnie to. Ja chcę celebrować
fakt, iż jakiś wariat () zdecydował się na życie ze mną i publicznie się do
tego przyznał i co gorsza przysiągł a tu mi kamerzysta kręci jak jem rosołek,
poprawiam make up, albo chcę dać cmoka mężowi i ktoś podłapuje to krzycząc
gorzko gorzko i dawaaaaaj na całego. To nie dla mnie

[krezzzz100]

Zia, nie czuję się atakowana Po prostu zauważam różnice, i to znaczące, i
jestem ciekawa ich przyczyn. Oraz skutków. Ewentualnych, oczywiście
Nie, nie zamierzamy brać kościelnego. Ale to chyba nie ma znaczenia, jaki ślub-
już o tym pisałam- czy kościelny czy cywilny.
Jak dla mnie, to sobie nie wyobrażam udziału innych w tak ważnym DLA NAS dniu.
Byliśmy tylko dla siebie. I to były emocje, o które nam chodziło.
Przecież można o tym porozmawiać, prawda?
Pozdrawiam

[zia86]

Tak się tylko asekuruje. Nie ma znaczenia dla mnie jaki ślub, mnie
samej nie za bardzo po drodze z kościołem. Tylko chodziło mi o to, że
czasem właśnie bierze się cichy ślub cywilny tylko we dwoje a potem
kościelny z pompą.
Dlaczego nie chcieliście nikogo innego? Nie chcieliście się podzielić
waszym szczęściem?

[krezzzz100]

Nie chcieliśmy. Są chwile, kiedy - naszym zdaniem, oczywiście- lepiej być
samemu. Lub we dwoje. Ta jest właśnie taka. To małżonkowie sobie przyrzekają.
SOBIE, nie - innym. Wszelkie zamieszanie, cudza obecność, odbiera coś z tego
WYJĄTKOWEGO wspólnego. Urzędnika nie da się wyminąć, świadków też, co robić.
Ale wolelibyśmy uniknąć ich obecności.
Ot, taki koncept.

Gdybym jednak miała mieć gości na ślubie, urządziłabym małe przyjęcie. Bardzo
małe. Taki gust. W żadnym razie nie pozwoliłabym, by te chwile zależały od
terminów, kosztów, składu gości, no - tego całego oprzyrządowania. Tylka nasza
wola. Nam podporządkowana, bo to MY jesteśmy w tym najważniejsi.
Pozdrawiam.

[callja]

Popieram i podziwiam konsekwencję Znam wiele osób, które nei
wyobrazają sobie ślubu "z pompą" i weseliska "na cztery fajery", ale
robią takie, bo rodzice żądają, a rodzinka grozi śmiertelną
obrazą... A potem widzi się Młodych umęczonych ślubnym kieratem i
marzących o chwili, gdy wreszcie będą mogli zostać sami.

Jeśli ktoś chce by chwili powiedzenia sobie "tak" towarzyszyła cisz
i intymność - popieram gorąco!!!

[krezzzz100]

Dziękuję, Calljo. O to nam chodziło- o tę intymność. Cieszę się, że ktoś to
rozumie.

[horpyna4]

Ja rozumiem. I uważam, że każdy, kto bierze ślub, powinien brać go w
takiej oprawie, jaka mu odpowiada. I nikt nie powinien nikomu nic
narzucać, ani się obrażać.

Aha, jak powiedziałam księdzu, jakie mam życzenia odnośnie
uroczystości, to się bardzo ucieszył. Bo nareszcie czuł, że udzieli
ślubu dla ślubu, a nie na pokaz.

[krezzzz100]

Tak.
Pozdrawiam serdecznie

[nsc23]

Ja mam mieszane uczucia. Z jednej strony chcialabym wlasnie malutka uroczystosc
(z rodzicami jednak mimo wszystko i z rodzenstwem), a z drugiej strony tez lubie
byc gwiazda i miec impreze tylko i wylacznie dla siebie. Zapewne skonczy sie na
czyms posrednim - najblizsza rodzina i garstka przyjaciol, bez wielkiej imprezy,
z obiadem raczej niz z tancami.

[krezzzz100]

nsc23 napisała:

> Ja mam mieszane uczucia. Z jednej strony chcialabym wlasnie malutka uroczystosc
> (z rodzicami jednak mimo wszystko i z rodzenstwem), a z drugiej strony tez lubi
> e
> byc gwiazda i miec impreze tylko i wylacznie dla siebie. Zapewne skonczy sie na
> czyms posrednim - najblizsza rodzina i garstka przyjaciol, bez wielkiej imprezy
> ,
> z obiadem raczej niz z tancami.

Byle bylibyście zadowoleni. W końcu to Wasze Święto. Wszystkiego najlepszego!

[majself]

Zamierzam mieć podobnie - bez wesela, tylko z najbliższą rodziną i przyjaciółmi,
których mamy niewielu (tych prawdziwych). Skromna uroczystość w kościele (ślub
jednostronny), później obiadokolacja w restauracji. Bez wódki.

Dotąd tak naprawdę od nikogo nie usłyszałam "rozumiem cię" - mimo że wszyscy
wiedzą, że my oboje nie lubimy takich imprez, bycia w centrum uwagi, wspólnego
tańca, gorzko-gorzko... Wszyscy pytają: "ale JAK TO?!".

Zaręczyliśmy się w zeszłym roku, od tamtej chwili wszyscy pytają, kiedy ślub.
Kiedy odpowiadam, że za 2 lata, reakcja jest znana: "ale JAK TO?! DOPIERO?!".

Przywykłam. Widać tak musi być, że szokuję ludzi moim straszliwie
nonkonformistycznym podejściem do tradycji. Miło czytać, że nie ja jedna

[krezzzz100]

Zauważyłam, że rozumienie/nierozumienie rozkłada się po kilku liniach, z których
najważniejsza (mym zdaniem) to zadowolenie z własnych decyzji i ich pewność.
Człowiek, który ma jakiś (najczęściej zagrzebany w psychice) problem z tym, że
jego ślub/wesele go coś kosztowało (emocjonalnie, finansowo, estetycznie czy
inaczej), kiedy zobaczy, że mógł inaczej, to musi odpowiedzieć negacją
(agresją), by ratować swoją decyzję (z którą ma problem).
Inne linie oczywista tyż są((((Ale powstał by elaborat

Pięknego ślubu Wam życzę

[kr_ka_11]

u mnie byloby technicznie nie mozliwe aby wziac cichy slub. rodzicom byloby
przykro. napewno przystaliby na skromna uroczystosc, ale ja chcialabym zaprosic
tez moich chrzestnch, rodzenstwo mamy, kuzyna z zona i jeszcze pare osob. wtedy
wiadomo, ze moj przyszly tez chcialby iles osob z rodziny. nie chce nam sie
organizowac dwoch osobnych imprez zeby uczcic to rowniez ze znajomymi, wiec
zdecydowalismy sie na jedna wspolna i tak lista jest na ok. 100 osob (wiadomo,
ze iles z przyczyn roznych moze nie moc). slub cywilny tez chodzil mojemu TŻ po
glowie, zaraz po zareczynach, juz szybko, natychmiast... ale pomyslalam sobie,
ze wtedy ten koscielny nie bedzie mial dla mnie takiego wydzwieku, i wole
poczekac i miec dwa w jednym raz moc zalozyc obraczke i slubowac milosc do
konca zycia... eeeh

co do Ciebie autorko to jak najbardziej popieram i gratuluje, najwazniejsze
robic cos zgodnie ze swoim serduchem i przekonaniem

pozdrawiam

[odzim22]

Zazdroszczę. Też tak chciałem ale żona nie dała się przekonać.

Gratulacje!

[nocarka]

Zazdroszcze. Moj nie chcialby tak. Ja owszem. Gratuluje odwagi, pomyslu i sposobu.

[lka1985]

Jednego nie rozumiem. Piszecie - ja bym tak chciała, ale narzeczony nie chce
cichej i skromnej uroczystości, więc robimy weselicho. Albo odwrotnie - ja tak
nie chcę, chcę ślub i wesele na 150 osób i mimo że narzeczony nie chce to tak ma
być i koniec.
Wg mnie już same przygotowania do ślubu uczą kompromisu i wspólnego życia. Ślub
to ogromne przedsięwzięcie i chyba warto zrobić tak, żeby to był WASZ wspólny
wymarzony dzień, a nie szopka na którą nie ma się ochoty, ale wypada bo rodzice
(którzy najczęściej finansują całą imprezę i w związku z tym czują się w
obowiązku wyręczać dzieci w organizacji i robią to niestety często po swojemu),
krewni zza granicy którzy nie widzieli się z nami od lat (z którymi kontakt jest
znikomy) i w końcu jest okazja żeby się spotkać.
Choćbyśmy wymarzyli sobie z narzeczonym ślub na Biegunie Północnym to robiłabym
wszystko, żeby to było spełnienie naszego marzenia Kwestia dogadania się

[annataylor]

ja tez mam w planach cichy slub w urzedzie bez rodziny i znajomych,
tylko ja i moj ukochany. planuje to zrobic podczas wyjazdu
wakacyjnego
a jak wroce to wtedy bede zbierac kase na slub koscielny i male
przyjecie weselne - nie chce miec imprezy na 100 iles tam osob.
zreszta mam tak mala rodzine, ze pewnie sie zmieszcze w 50 osobach

[ronalilly]

Ja właśnie jestem po rozmowie z lubym i stwierdziliśmy, że rezygnujemy z wesela.
Będzie ślub cywilny gdzieś koło południa (świadkowi zapewne urzędowi), później
pójdziemy do restauracji na obiad. Wieczorem ze znajomymi do kina i do nas na
imprezkę połączoną z parapetówą. W weekend odwiedzimy rodziców i teściów
(mieszkają w innym mieście), zjemy coś razem, pójdziemy na spacer. Co do zdjęć,
to chyba weźmiemy aparat do USC i pstrykniemy sobie fotkę, bo jakąś pamiątkę z
tego dnia chcemy mieć. Aha, i założę białą suknię, bo o takiej zawsze marzyłam.
I w białej sukni, z bukietem, z eleganckim mężem u boku pójdę do lokalu
Pozdrawiam serdecznie

[kluchucha]

taki skromny i cichy ślub to również moje marzenie niemniej jednak
myślę, że bez obrączek się nie odbędzie... to jednak ma swoją symbolikę
i ten element chciałabym zachować

[krezzzz100]

Cieszę się, że nie my jedni wyznajemy taką "estetykę". Bo tak naprawdę o związek
chodzi.
Dziękuję za miłe słowa. Tym, którzy mają rodziny z problemami, życzę
determinacji i nie poddawania się. Wszystkim powodzenia.

[lka1985]

Na szczęście coraz więcej osób decyduje się na celebrację samego faktu zaślubin
po swojemu i nie wykorzystuje tego wyjątkowego dnia do picia na umór, nażarcia
się i obtańcowania wszystkich wujków. Gratuluję odwagi w przeżyciu tego dnia tak
jak WY chcieliście

[des4]

picie na umór i obżeranie się do rozpuku, to taka sama żalosna
skrajnośc jaką reprezentuje autorka wątku, dla której jest to w
dodatku n-ty związek...

[krezzzz100]

Przeciwnik rozwodów?

I dlaczego- żałosna?

[des4]

widać masz cioteczko jakiś kompleksik zapodając to samo na kilku
roznycch forach i warując na necie non-stop...ale rozumiem, z
przechodzonym towarem niepierwszej świeżości faktycznie nie ma czego
świętować, wystarczy dorobić psudoyntelygentne uzasadnienie...

[glonik]

des4 napisał:

> widać masz cioteczko jakiś kompleksik zapodając to samo na kilku
> roznycch forach i warując na necie non-stop...ale rozumiem, z
> przechodzonym towarem niepierwszej świeżości faktycznie nie ma czego
> świętować, wystarczy dorobić psudoyntelygentne uzasadnienie...


Jak widać, pseudoyntelygent zrozumiał. Czyli - dotarło do właściwego odbiorcy.
>

[lka1985]

Hmm były narzeczony/mąż?
Zazdrosna koleżanka?
Była przyjaciółka?

[glonik]

lka1985 napisała:

> Hmm były narzeczony/mąż?
> Zazdrosna koleżanka?
> Była przyjaciółka?

Nie moja!!!

[lka1985]

Wiem, wiem. Glonik to miało być do Ciebie tylko do des4 - autora tego uroczego
wpisu.

[glonik]

lka1985 napisała:

> Wiem, wiem. Glonik to miało być do Ciebie tylko do des4 - autora tego uroczego
> wpisu.


Hi hi, taż wiem.
Się nie stresuj, onaż wszędzie tak jojczy - jak mój pies, kiedy go nie biorę ze
sobą.
Widać nikt jej nie chciał zabrać ze sobą.
Jessssssssss, ależ ja wredna potrafię być.
Za to mnie chyba glonikowy kocha
Pozdrawiam
G.

[nsc23]

Nie. 'Katoliczka' - przeczytaj sobie jej posty w watku 'spowiedz przedslubna'
(obecnie na drugiej stronie). Hipokryzja pelna geba.

[michal_powolny12]

Nudszi ci się czy co?Każdy organizuje dzień swojego ślubu wedle
uznania. Kultura i dobre obyczajew nakazują nie krytykować cudzych
decyzji w kwestii ślubu, szukać tak zwanego "drugiego dna" i tym
podbnych. MOżna dyskutować ale bez jadu. Autorka zrobiła tak jak
chciała i chwała jej za to. Proste? A może za trudne?

[lka1985]

Dla córeczek mamusi i tatusiów, którzy płacą za wesele to jest trudne do
zrozumienia. Bo przecież jak można mieć swoje zdanie i zorganizować to po swojemu.

Pozdrawiam

[glonik]

des4 napisał:

> picie na umór i obżeranie się do rozpuku, to taka sama żalosna
> skrajnośc jaką reprezentuje autorka wątku, dla której jest to w
> dodatku n-ty związek...


A co konkretnie znaczy Twoja wypowiedź?
Czy żałosna jest skromna uroczystość, czy też drugi (trzeci, co kto se chce)
związek. Poproszę o doprecyzowanie.

Autorce wątku chcę powiedzieć, że zrobiłam , a raczej zrobiliśmy podobnie. nie
piszę tu jak, bo już pisałam o tym.
Ale dodam, że taka postawa jest częściej spotykana u osób, które wiek mają
bardziej zaawansowany niż inne przyszłe Panny Młode na tym Forum.
U Nas obrączki były - srebrne, nabyte w jakiejś "podstacji" którejś z galerii.
Ale nabyte zostały duuuuuużo wcześniej i nie na ślub. Te obrączki były symbolem
- i są, że chcemy być razem.
Dużo serdeczności przesyłam i żynia pieknego życia życzę.

[emkaska]

lka1985 napisała:

> Na szczęście coraz więcej osób decyduje się na celebrację samego
faktu zaślubin po swojemu i nie wykorzystuje tego wyjątkowego dnia
do picia na umór, nażarcia się i obtańcowania wszystkich wujków.

Wyobraź sobie, że ani ja, ani mój świeżo zaślubiony małżonek, ani -
o dziwo - żaden z gości - nie upił się na weselu na umór, nie nażarł
zapewnie też, co najwyżej najadł, bo choć może nie jesteśmy z
wyższych sfer, to jednak przy stole nie żremy, tylko jemy. Wujkowie
moi bardzo się cieszyli, mogąc ze mną zatańczyć i ja też się
cieszyłam, że są ze mną i że się cieszą, bo generalnie lubię swoją
rodzinę, nawet jeśli jej poszczególni członkowie nie są idealni

Niektórzy mają dziwne wyobrażenia o weselach na więcej niż 20 osób
Ostatnio dosyć często miałam zaszczyt uczestniczyć w uroczystościach
zaślubin a potem bawić się na weselu moich znajomych czy rodziny -
NIGDZIE nie działy się rzeczy tak często krytykowane przez
wielbicieli "obiadów w knajpce tylko z rodzicami".

Pozdrawiam serdecznie, pisząc z obrączką na palcu

[majeczka_27]

Ja z Narzeczonym bierzemy ślub za miesiąc, tylko cywilny, Świadkami dwie
dziewczyny -nasze siostry. Zostajemy przy swoich nazwiskach. Obrączki na lewej
ręce. Bez fotografa, limuzyny, wesela. Najbliższa rodzina, a potem wspólny obiad
w knajpie, a potem do domu -zimna płyta, alkohol. Tydzień później impreza dla
najbliższych znajomych.

[linka.k]

Hehe,
Mi rodzina, mimo, że samemu ślubowi niezbyt przychylna, nie wybaczyłaby do końca
życia, gdybym nie zorganizowała jakiegokolwiek wesela

[lka1985]

I tego właśnie nie rozumiem. I co? Za chwilę powiesz, że rodzina nie wyobraża
sobie żebyście mieszkali w bloku więc weźmiecie kredyt i wybudujecie dom?
Rodzice stwierdzą, że jakie to małżeństwo bez dzieci i szybko zaczniecie myśleć
nad potomstwem? Rodzina pogardzi wakacjami nad Bałtykiem więc szarpniecie się na
Dominikanę?

Nie łapię. No cóż.

[zawsze_do_przodu]

Czesc Dziewczyny
myslimy (tak jeszcze na luzie) o tym, aby cywilny ślub wziac za
granica w konsulacie. ale jak czytam to nie ma mozliwosci
zalatwienia tego tao "od reki". Minimum miesac sie czeka od zlozenia
roznych pism na termin. Nie mozna wczesniej - podobno ustawowy
termin. Dodatkowo swiadkowie - preciez nie uda nam sie zabrac
przyjaciol na slub. Czy ktos inny moze byc swiadkiem slubu cywilnego
a ktos inny potem koscielnego w PL?
Wklejam przykladowe miejsca, gdzie bysmy chcieli wziac slub.
Jak to zalatwialyscie?


www.polishconsulateny.org/index.php?p=94
www.barcelonakg.polemb.net/?document=51

[emily_valentine]

Ja wszystko sama załatwiałam przez mejla. Trwało to ok. 3 miesięcy.
Niestety nie da się wejść do konsulatu i wyjść z obrączką na palcu,
od tak od ręki. Trzeba załatwić różne papiery i pozwolenia u nas w
Polsce.
Co do świadków, to my poprosilismy o świadków z konsulatu.
Argumentowaliśmy to tym, że jedziemy sami we dwoje i nikogo z nami
nie będzie. Konsulat zapewnił nam dwie dziewczyny - pracownice i nie
było z tym żandego problemu.
Teraz bierzemy kościelny i nawet do głowy mi nie przyszło, żeby
ściągać tutaj te dwie biedne dziewczyny z konsulatu, żeby były
świadkami

[paskud_agg]

Emily, a możesz napisać jakie to papierzyska do załatwienia są przy takim
ślubie? Pozazdrościłam Ci i też tak chcę, a raczej chcemy, bo mój N. pierwszy
raz zapałał wreszcie prawdziwym entuzjazmem co do formy ślubu
Co trzeba poza aktami urodzenia, oświadczeniem o braku przeszkód (skąd je
wziąć?) i dowodami osobistymi?

[emily_valentine]

Ojej, to było tak dawno temu, że już dokładanie nie pamiętam
Ja napisałam po prostu mejla do konsulatu z zapytaniem czy udzielą
nam ślubu, i jeśli tak to co jest potrzebne. Dostałam listę rzeczy /
dokumentów po kolei do załatwienia. Oświadczenie o braku przeszkód
chyba załatwialiśmy w USC. Za ślub płaciliśmy już w konsulacie. I tu
uwaga trzeba być kilka dni wcześniej żeby się zgłosić do konsulatu i
załatwić ostatnie formalności. My byliśmy 2 dni wcześniej.
A gdzie chcecie się pobrać?

[paskud_agg]

Chyba faktycznie najprościej będzie do konsulatu napisać/zadzwonić. Myślimy nad
Rzymem

[zawsze_do_przodu]

Emily,bo tak sie zastanawiam jak to jest u Was. Już jesteście m i ż,
po długim czasie bieżecie kościelny, czemu? Jaką datę będziecie
obchodzić jako rocznicę ślubu Pytam się, bo sama nie wiem jak to
u nas zorganizować. Chcę z jednej strony czegoś innego - stąd
wyjazd, a z drugiej strony wiem, że będziemy mieli potem imprezę i
ślub kościelny - tylko czy ktoś w ogóle przyjdzie skoro już będziemy
m i ż??? Czy stwierdzą - wymyślają?

[emily_valentine]

Dużo pytań, ciekawych
Odpowiadam. Ślub kościelny bierzemy po 3 latach, 5 miesiącach i 5
dniach po cywilnym. Dlaczego kościelny? Mąż tak samo jak długo
zbierał się do cywilnego (ok. 8 lat ), tak równie szybko zapytał
kiedy kościelny. Właściwie to zapytał o to od razu po cywilnym.
Chciałam mu zrobić trochę na złość i powiedziałam, że poczeka tyle
samo co ja Wymyślałam różne powody, np. że najpierw muszę
schudnąć, bo chcę mieć ładną sukienkę albo że najpierw muszę mieć
operację itd. Tak się złożyło, że niedawno warunki się spełniły
Dodatkowo pod koniec zeszłego roku mój brat w jednym zdaniu
poinformaował mnie, że będzie mieć dziecko i że mam być chrzestną.
Jak wiadomo posiadanie tylko ślubu cywilnego nie pozwala na bycie
chrzestnym. Mój mąż nie mógł być chrzestnym swojej bratanicy. I to
spowodowało, że uległam trochę wcześniej Naprawdę chciałam
przetrzymać trochę męża, ale myślę że te 3 lata w zupełności
wystarczą. Tak więc głównym motorem naszych obecnych działań jest
to, że mam być chrzestną. Jak mnie brat w końcu nie poprosi to się
do niego chyba już nie odezwę
Rocznice będziemy obchodzić dwie Teraz obchodzimy rocznicę co
miesiąc, idziemy na obiad / kolację do restauracji, mąż przynosi mi
kwiaty. Więc będzie jeszcze jeden dobry powód żebym nie musiała
gotować (nie znoszę) każdego piątego i dziesiątego dnia miesiąca
U nas jest tak, że o naszym ślubie wiedzą praktycznie tylko
najbliżsi. Nie wiem dlaczego rodzice męża nie chcą o tym mówić
rodzince. Tak więc dla nich to nie będzie wydziwianie tylko pierwszy
ślub. A my sami się nie chwalimy. Wystarczy, że jak wysyłamy kartki
świąteczne to podpisujemy jednym nazwiskiem. Co poniektórzy się
domyślili o co chodzi, a niektórzy nadal zwracają się do mnie moim
panieńskim nazwiskiem. Teraz już oficjalnie będziemy ich mogli o tym
poinformować.
Mam nadzieję, że odpowiedziałam na wszystkie pytania.
pozdrawiam

[tomek.zukowski]

A możesz zdradzić jak załatwiłaś świadków z konsulatu w Paryżu? Mi
odpowiedzieli, że trzeba mieć swoich, a też chcieliśmy pojechać sami we dwoje..?

[emily_valentine]

tomek.zukowski napisał:

> A możesz zdradzić jak załatwiłaś świadków z konsulatu w Paryżu? Mi
> odpowiedzieli, że trzeba mieć swoich, a też chcieliśmy pojechać
sami we dwoje..
> ?

Po prostu powiedziałam, że jedziemy sami i czy ktoś z konsulatu nie
mógłby nam świadkować. 4 lata temu nie robili z tym żadnych
problemów.

Bez obrączek

[milowy_las]

Czy można nie mieć obrączek na ślubie cywilnym? W trakcie ceremoni pada tekst
"Jako symbol łączącego Państwa związku wymieńcie proszę obrączki". Jeśli się nie
chce/nie może mieć obrączek na ślubie cywilnym to wystarczy poinformować o tym
UC, czy olać to i po prostu przyjść bez obrączek?

[horpyna4]

Wypada poinformować. Tak z prostej grzeczności i życzliwości, żeby
nie wprawiać urzędnika w zakłopotanie.

[niezabudka1990]

o! i my mamy podobny plan
Powiedz, proszę, w jakim mieście braliście ślub? bo podobno nie w każdym urzędzie można "załatwić" świadków

[violatoja1]

gratuluje ja rowniez chce tak zrobic

[kopciuszek37]

a gdzie w jakim urzedzie my mamy taki właśnie problem że w rachube wchodzi tylko po cichu ślub bez swiadków - jaki urząd na to się wam zgodził? My mamy problem.....nie mamy swiadków - rodziny sie od nas odwrócili, od roku mieszkamy na kocia łape ale rodzice od chłopaka ciągle nas nachodzą z wrzaskami ze on ma wracać do domu.....trudna sytuacja a znajomych po przeprowadzce tak bliskich nie mamy nikt sie nie zgadza iść na świadka.......jak się szybko nie chajtniemy to nasi rodzice nas rozdzielą.......a jesteśmy po 30 już
prosze o odpis na [e-mail]

[mgla_jedwabna]

Jeśli rodzice są w stanie was rozdzielić, to zrobią to mimo ślubu.