Gość: barnaba
IP: *.lodz.msk.pl
08.09.10, 21:43
Oto poprawione "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Łodzi". Ja widać usunięto większość błędów i całość zaczyna odpowiadać standardom europejskim, a nie azjatyckim.
Całość: www.mpu.lodz.pl/page/file.php?id=215 - uwaga, plik *pdf sporych rozmiarów!
Wyciąg ze stron dotyczących komunikacji (str 209-218) - wyciąłem ogólne deklaracje i rzeczy w mojej ocenie nieistotne. Podkreślenia moje:
<<<<<<<<<
[...]
1. GŁÓWNE CELE STRATEGICZNE [...]
1) WYKSZTAŁCENIE RACJONALNEGO I REALNEGO UKŁADU KOMUNIKACYJ-NEGO
MIASTA,
2) ZAPEWNIENIE ZRÓWNOWAŻONEGO SYSTEMU TRANSPORTOWEGO I OBSŁU-GI
KOMUNIKACYJNEJ MIASTA,
3) POPRAWĘ STANDARDÓW OBSŁUGI KOMUNIKACYJNEJ MIASTA,
4) ZAPEWNIENIE PRIORYTETU TRANSPORTU PUBLICZNEGO WOBEC TRANSPORTU
INDYWIDUALNEGO.
1. Wykształcenie racjonalnego układu komunikacyjnego miasta wymaga przyjęcia
następujących założeń strategicznych:
a) w ramach Łódzkiego Obszaru Metropolitalnego funkcjonować będzie system
obwodnic rozprowadzających ruch zewnętrzny i przejmujący tranzyt;
b) w mieście wytworzony zostanie system obwodnic wewnętrznych
zapewniających możliwość skomunikowania poszczególnych rejonów (dzielnic)
miasta;
c) strafa centralna miasta traktowana będzie jako jednostka funkcjonalnoprzestrzenna
szczególnego znaczenia w strukturze miasta i dlatego:
- zostanie radykalnie ograniczony ruch samochodów indywidualnych,
- w maksymalnym zakresie wyeliminowany zostanie ruch międzydzielnicowy,
- w maksymalnym zakresie dojazd do tej strefy zapewniony będzie głównie
poprzez komunikację miejską tramwajową i autobusową.
[...]
3. Działania zmierzające do poprawy standardów obsługi komunikacyjnej miasta
to głównie:
a) przywrócenie tramwajowi roli środka podstawowego w przewozach
komunikacją miejską poprzez zahamowanie degradacji torowisk, modernizację
systemu, rozwój sieci torowisk oraz poprzez uprzywilejowanie tramwaju w ruchu
miejskim.
b) w zakresie komunikacji miejskiej:
- modernizacja taboru tramwajowego i wprowadzenie jednostek o różnej
pojemności oraz z obniżoną podłogą,
- modernizacja taboru autobusowego, w tym zwiększenie udziału taboru o
mniejszej pojemności w zależności od występujących potrzeb,
- uzyskanie i zachowanie długości trasy dojścia przez pieszego od miejsca
zamieszkania do przystanków w strefie centralnej i śródmiejskiej – 400 m, a
poza nią do 800 m,
- uzyskanie standardów w zakresie napełnienia pojazdów pasażerskich. –
4 os./m2, obecnie około 5 os./m2,
- wprowadzenie, środkami organizacji ruchu, preferencji
i priorytetu (w sytuacjach możliwych) w ruchu dla środków miejskiej
komunikacji, np. poprzez wydzielenie pasów ruchu, a w uzasadnionych
przypadkach zamykanie fragmentów ulic z torowiskami wbudowanymi w
jezdnie dla indywidualnego ruchu kołowego;
- dążenie do wyeliminowania konkurencyjności linii autobusowych w stosunku
do tramwaju w rejonie śródmiejskim oraz w głównych relacjach
przewozowych, obsługa obszarów peryferyjnych liniami autobusowymi
o zróżnicowanych pojemnościach,
- wydzielenie w ulicach jednokierunkowych pasów dla komunikacji miejskiej,
taxi oraz rowerów,
- grupowanie przystanków komunikacji miejskiej tramwajowych i
autobusowych poprzez budowę wspólnych peronów,
- modernizacja systemu zarządzania ruchem ulicznym, w tym przede
wszystkim wprowadzenie obszarowego systemu sterowania ruchem w
granicach kolei obwodowej,
- budowa parkingów strategicznych „Park&Ride” przy wjazdach do miasta w
połączeniu z komunikacją miejską oraz „Park&Walk” związanych z układem
obwodnic śródmiejskich,
- budowa zintegrowanych węzłów komunikacyjnych – kolej, tramwaj,
autobus, parking
- zdecydowane podniesienie standardu obsługi poprzez uwzględnienie
potrzeb osób niepełnosprawnych,
- zapewnienie komfortu i bezpieczeństwa podróżowania,
- analiza i w uzasadnionych przypadkach przebudowa układu linii
tramwajowych i autobusowych;
c) prowadzenie prac studialno-projektowych a następnie realizacyjnych
związanych z wprowadzeniem nowego środka transportowego, jakim dla Łodzi
może stać się kolej aglomeracyjna;
d) promowanie alternatywnych form transportu miejskiego;
e) zapewnienie właściwych standardów parkowania uwzględniających
urbanistyczne uwarunkowania Łodzi.
2. KIERUNKI ROZWIĄZYWANIA NAJWAŻNIEJSZYCH PROBLEMÓW UKŁADU
KOMUNIKACYJNEGO
Najpoważniejszymi zadaniami w budowie układu są:
1) odciążenie obszaru centrum poprzez zagęszczenie układu ulic lokalnych w
poszczególnych kwartałach,
2) wykształcenie na obrzeżu śródmieścia brakujących ciągów ulicznych,
3) powiązanie układu dróg-ulic z zewnętrznym przebiegiem i realizacją autostrad
A-1 i A-2 oraz dróg ekspresowych S-14 i 14bis, S-8,
4) powiązanie lotniska im. Wł. Reymonta z układem komunikacyjnym, zarówno
zewnętrznym jak i wewnętrznym (miejskim).
Dla realizacji powyższego programu niezbędne są prace wyprzedzające związane z
przygotowaniem „korytarzy tras komunikacyjnych”.
3. KSZTAŁTOWANIE POWIĄZAŃ ZEWNĘTRZNYCH. ŁÓDŹ W SYSTEMIE DRÓG
MIĘDZYNARODOWYCH I KRAJOWYCH
Drogi krajowowego systemu autostrad i dróg ekspresowych, który zaliczany jest do
europejskich i międzynarodowych dróg (sieć TEN) lokalizacyjnie znajduje się w
bezpośrednim sąsiedztwie oraz częściowo w granicach miasta Łodzi, tworząc wokół
miasta obwodnicę tej sieci. Są to następujące projektowane i częściowo już
istniejące odcinki dróg:
− autostrada A-1 na kierunku północ–południe relacji Gdańsk–Łódź (Warszawa)–
Gliwice–Ostrawa/Bratysława,
− autostrada A-2 na kierunku wschód–zachód relacji Berlin–Poznań– Warszawa–
Mińsk– Moskwa,
− droga ekspresowa S-14 jako zachodnia obwodnica Łodzi łącząca autostradę
A-2 z drogą ekspresowa S-8,
− droga ekspresowa S-8 łącząca Wrocław przez Łódź z Warszawą.
/>>>>>>>>>
