Nowa książka Chętkowskiego

[Gość: absolwentka]

Panie Dariuszu, pozdrawiam. Miło wspominam czasy w tej szkole i Pana. Całe
szczescie ze moja praca maturalna trafiła własnie do Pana:) Udało mi sie
przeczytac Pana komentarz do pracy. Szczery do bólu i mobilizujący. No i
troszke mnie połaskotał;) Dostałam bdb:)!!!!

[Gość: uczennica]

Panie Profesorze! Ksiązkę przeczytałam od razu jak ją tylko wzięłam do ręki.
Nie mogłam się oderwać. W niesamowity sposób ukazał Pan nas- uczniów. Rozmowy,
które Pan przytoczył sa bardzo autentyczne, czasami przerażające nawet dla
mnie - uczennicy. Jestem pod wrażeniem. Gratuluję! Mam nadzieję, ze
nauczyciele, rodzice, którzy przeczytają Pana książkę wyciagną odpowiednie
wnioski i zmienią swoje podejście do nas- osieroconej generacji. To smutne, ale
prawdziwe. Nikt nie ma dla nas czasu, totez zamykamy sie w sobie i udajemy
niedostępnych, bezinteresownych, wręcz obojętnych wobec, szkoły, nauczycieli,
rodzicow, w ogóle wszytskich. Jesteśmy świetnym aktorami, przybieramy rózne
maski, zeby nikt, ale to nikt nie odkrył jak bardzo czujemy sie samotni. Wielu
moich rówieśników skrytykuję tę notkę. Uzna,że gadam głupty, ze oni maja w
nosie wszytsko i wszytskich, ale to nie jest prawdą! Sama kiedyś byłam bardzo
zamknięta. Ukrywłąm wszytsko w sobie, udawała, że jest ok. Dopiero ostatnio
udało mi sie otworzyć i ... cieszę sie z tego powodu. Baaardzooo, w
szczególności, ze zrobiłam to przed właściwą osobą, która niesamowicie mi
pomogła. Oby takich nauczycieli było wiecej w przyszłosci!!!
Jeszcze raz gratuluję i dziekuję za wszystko!

uczennica