Wątek Neosurrealistyczny

słyszałam

[ilona85]

słyszałam dziś w radiu, że w Afryce jest taki gatunek małych muszek, które
włażą wszędzie człowiekowi

Przerwa na reklamę: minDANAO

[aard]

Prawdziwie owocowy (pochwalne filipiki przychodzą mi do głowy!), świeży (co
ważne dla młodzieży!), łagodnie rozpływający się w ustach (dla tych o
wrażliwych gustach). Jest tak wyjątkowy (Jak Krowy, Jak Krowy!), bo minDanao to
niezwykłe połączenie (a nie muuuwiłem?) soków owocowych i mleka (ha!). To
przyjemność dla całej rodziny (a przeciwnicy? Wypad na Filipiny!).
Dodatkowo Danao zawiera witaminę C (co wcale nie jest be!).

minDanao to zupełnie nowy wymiar smaku (przywieziony do nas wprost z...
Azerbejdżanu)!


źródło min(imalnej ilości)Danao: www.danone.pl/news/archiwum?newsId=376

piosenusia

[ilona85]

Na melodię "Szła dzieweczka do laseczka"

Wsiadła Karusia do Ikarusia
Czerwoneee-ego (aha-aaa!) czerwoneee-ego

Napotkała konduktorusia
Pijaneee-ego (aha-aaa!) pijaneee-ego

- Pokaż Karusiu biletuuu-sia
skasowaneee-ego (aha-aaa!) skasowaneee-ego

- Nie mam Ci ja biletuuu-sia
zapomniałam, głupiuuu-sia (ahaa-aaa!)

Będziesz musiała mi zrobić...

- i tu przerażony chór opuszcza scenę, żegnany rzęsistymi gwizdami.

Gdyby jednak ktoś chciał usłyszeć całą wersję piosenki,
prosimy o kontakt mailowy: [e-mail]

a kiedy

[ilona85]

kiedy już zabiją cię kawałek po kawałeczku
wbijając fachowo tysięczny nóż w plecy
kiedy przestanie cieszyć cię kolejny nowy dzień

kiedy zaczniesz chować się przed zachodzącym słońcem
odwracać wzrok od uśmiechniętych twarzy
od fleszy aparatów fotograficznych



zrozumiesz

====ALKOHOLOWIE OGLASZAJA DWUDZIESTY TRZECI===

[szprota]

miesiąc trzeźwej Szprotki i beznikotynowego Maginiaczka.
dawno nie ogłaszali.
a w dalszym ciągu jest co.

Granatowe gratulacje

[latajacy_rosomak]

> w [...] ciągu

Oj, chyba nie za bardzo fortunne sformułowanie.

Ale gratu, gratu i lacje po dwudziestotrzykroć:)

Czy śledź jest wampirem?

[aard]

Bo jeśli nie
to czemu rolmopsa
przebija się osinowym kołkiem?

[huann]

bo to rolmopsa baskervillów. czyli na wszelki pożarnyj słuczaj. jeść.

[wila3]

aard napisał:

> Bo jeśli nie
> to czemu rolmopsa
> przebija się osinowym kołkiem?

To kałaczka jest, Wy!
Eeee, z brzozy on jest.

Padła mi na musk

[wila3]

wila3 napisała:

>
> To kałaczka jest, Wy!
> Eeee, z brzozy on jest.

wczorajsza niebytność na obiedzie, stąd te brednie.

W/być:

Hej Wy kałaczka to jest.
A kołek jak wyżej.

ja Brzoza ja Brzoza

[szprota]

czy Brzoza mnie słyszy? (łeb spuścił. z naciskiem na spuścił)
chciałam nadmienić, że przebijanie kołkiem to chyba azjatycki wynalazek...

OBEDRĘ Z KORY

[huann]

manaam instrumentalnie potraktowany.

i czy to nie powinno powędrować na OGŁUSZENIA??

[wila3]

Ogłusz głuszca
Wytop tłuszcz
A cykady
W sosie mócz

str.374 KUCHNI DW

Przerwa na reklamę: FORD

[aard]

Dekoracje z Matrixa. Neo i Trinity stoją pośrodku ulicy.
Neo: -We need an exit. Fast! [chwila pauzy] Focus, Trinity!
Trinity przykłada palce do skroni i skupia się. Po chwili pojawia się przed nimi
ford focus. Szybko wskakują do środka. Trinity za kółkiem. W tym momencie widać
biegnącego w ich kierunku agenta Smitha w stroju mechanika General Motors.
Trinity wciska gaz do dechy i tuż przed staranowaniem agenta mówi przez
zaciśnięte zeby:
-Dodge this!

Speaker z offu: Ford, polubisz każdą wrogę!

acomiwgłowie?

[szprota]

on mi śpiewa on mi tańczy on smakuje pomarańczą on był wtedy pijany jak wszyscy
on był wszystkimi a ja wiem że nie chciał oplotów tych ramion a jak gra na
gitarze jeśliby umiał grać to ona brzmi jak pierwszy seks pod szorstkim kocem on
się śmieje dalej niż słońce on jest naturalny jak wiatr z południa jest go
bardzo dużo dla mnie wciąż za mało chce mi się do niego krzyczeć z radości
żeby był jeszcze w jednej osobie...

[wila3]

Przypomniałaś mi inne pomarańcze.
Perfektu:

Nie patrz jak ja tańczę,
Ta przygoda to ze snu.
Zapach pomarańczy,
Tak niewielu było tu...

Fearless

[huann]

Fearless

You say the hill's too steep to climb,
Climb it!
You say you'd like to see me try,
Climb it!
You pick the place and I'll choose the time
And I'll climb
The hill in my own way
just wait a while, for the right day
And as I rise above the treeline and the clouds
I look down hear the sound of the things you said today

/pink floyd/

Jedną dziadową raciczką za progiem

[dziad_borowy]

Zawsze nadchodzi taki czas, ze zblizamy sie do wyjscia. Niewazne gdzie bylismy.
Roznica polega tylko na tym, ze czasami wychodzimy wczesniej, a czasami
pozniej, czasem wychodzimy z ochota, a czasem sie ociagamy, probujac odwlec te
chwile jak najdalej. Ojźlebardzo jest gdy czujemy niedosyt, ze zrobilismy za
malo, moment wyjscia zbliza sie nieublagalnie, a termin jest absolutnie
nieodwolalny. Pozostaje nam wtedy obiecac sobie poprawe w podobnych
okolicznosciach w przyszlosci, kulturalnie sie pozegnac i przekroczyc prog. A
zatem...
Żegnaj WNie!!

Dzierżbór TAKI WĄTEK!!!

Wątku drogi Wątku nie chcemy jeszcze spać!

[maginiak]

No i co? No i finito? Mamaaaaaaaa, ja nie chcę lizakaaaa, ja chcę żeby ten
fontek trfał fiecznie!!!!!!
Bo zasługi tego fontku są niepodwrażalne a i ja jako Mażiniak, zafdzięczam temu
fątku fiele. I rozpływając się w nostalgii odpływam w czasy w których był mi
ten fontek i żeglarzem i okrętem i sterem i burtą i kapitanem Nemo i kotwicą i
beczką grogu na umrzyka skrzyni hej! A teraz odpływa sobie nieborak nitorak
niryba w niebyt i nim się obejrzymy będziemy go oglądać w innym wymiarze i
kolorze, bo archwizację wyczuwa się nie tylko nosem ale i innymi, między innymi.

Żegluj sobie zatem wątku drogi wątku za horyzont i zaśnij z nadzieją że gazeta
wyborcza zmieni kiedyś ten idiotyczny przepis o dwóchipółtysiącach wpisów a Ty
powrócisz wtedy w glorii a hosanna ci będzie świecić na wysokości 8848 metrów
nad poziomicą pana Henia, który to zgubiwszy ten atrybut będący pamiątką po
jego prapradziadzie zarzucił zawód i zajął się zawodowo wdychaniem gazu z
zapalniczek.

<nieustający_chlip_mode=on>

pięknie napisane, Mażiniaczku :*

[yavorius]

Ja może dodam parę linków, którym bardzo wiele:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=4279584&wv.x=2&a=14602648
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=4279584&wv.x=2&a=14621920
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=4279584&wv.x=2&a=14166967
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=4279584&wv.x=2&a=14059980
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=63&w=4279584&wv.x=2&a=14123053
Ehhh

Wątek Neosurrealistyczny. papatki.

[huann]

LINK

===ALKOHOLOWIE OGŁASZAJĄ DRUGI ROCK====

[szprota]

moim domem jest ziemia, po której stąpam, władam nią i mogę wszystko

kiedyś było tak:
***
Zetlała jest nić normalności w bulgoczącym wstydzie. Bezkresne oczekiwanie na
eksplozję spomiędzy ud (a śmierć uśmiecha się), drażniące sekundy piórka na
wietrze.
Powinien być huk. Wystrzał. Prawda?
Ale przejście dokonało się dawno temu i było niezauważalne.

***
Dopadało mnie przed drzwiami żonatego wykładowcy, na progu gardzącego mną
artysty, w obojętnym, a jakże, tłumie klubowym. Nie zawsze na czas zdołano mnie
wyprowadzić i czasem obdzielałam zażenowaniem zbyt hojnie.
Chwilę wcześniej wierzyłam w swoją potęgę, chwilę później inkasowałam pełne
politowania spojrzenia, czasem życzliwie mocne ręce i usłużnie zmoczony ręcznik.
Tykało we mnie tęsknotą za szpitalem, umiłowaniem godzin w pustej wannie lub
nagości przy telefonie.
Kiedyś zawirował sufit – tak, to ta noc trojga na jednym prześcieradle – to już
był ten moment, gdy nie ma miejsca na strach ani rozliczenia. Byłam gotowa.

***
Patrząc w jej oczy widziałem wszystko to, o czym sobie kiedyś roiłem,
wytęsknione przeze mnie szalone noce pełne świateł, ochrypły histeryczny śmiech,
picie szampana stojąc na parapecie tyłem do okna. Znała to do imentu.
Wiedziałem, że gdy tylko wyciągnę dłoń, poczuję trupi chłód jej palców, których
nigdy nie będę chciał puścić.

***
To dziwne: patrzył na mnie, jakby mu zależało dowiedzieć się, jak to jest płakać
co noc albo budzić się popołudniami w zarzyganych betach. Jakby to było naprawdę
stylowe mroczne życie, a nie dławiąca rozpacz niesmaku do siebie, zalewanie
alkoholem oczu nie widzących stąd żadnego wyjścia.
Kiedy wyciągnął rękę, zrozumiałam: szukał w tym łatwego romantyzmu, taniej
słowiańszczyzny, spełnienia mitu artysty.
Cofnęłam dłoń.
Nikt nie powinien wiedzieć, jak to wygląda naprawdę.


Powtarzam się? Dobrze, bo mam nadzieję, że nigdy tego nie powtórzę.

Minęły dwa lata mozolnych kroczków wśród opadającej mgły, łagodnego szaleństwa
wśród przecież nadal włamujących się w gardło skowytów i dziecięcej beztroski,
gdy kolejka górska brała ostry zakręt (nadal przecież kocham krawędzie i
przepaście. i nadal uwielbiam spacerować skrajem urwiska w doborowym towarzystwie)
Już jest łatwiej. Mocniej pod stopami, mniej samotnie w dłoniach.


A tak naprawdę, to gdyby nie państwo – bo nie tylko ja –to by nie było komu
teraz blodżyć. Zaczem składam podzięki zaocznie na wszelkie wasze ręce, jako i
usty, albowiem bez wielkich słów jesteście J

A teraz odpowiedzmy sobie na jedno zajebiście ważne pytanie…
























Kto dogoni psa?