Godajom o nos

[wilhelm4]

- i wyglondo na to, ze tyz Z NAMI :


Śląska tożsamość, identyfikacje narodowe Ślązaków i mowa śląska
stały sie
przedmiotem obrad sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych i
Etnicznych.
Posiedzenie było wyjątkowe - zaproszono bowiem przedstawicieli
górnośląskich
organizacji: stowarzyszeń zajmujących się pielęgnowaniem śląskiej
godki (Pro
Loquela Silesiana i Danga), Związku Górnośląskiego, Przymierza
Śląskiego i
Ruchu Autonomii Śląska. Ten ostatni reprezentowany był przez
przewodniczącego
Jerzego Gorzelika oraz sekretarza zarządu Michała Pęczka. Cel
dyskusji był
jasny - wyartykułował go Kazimierz Kutz: przekonanie posłów do
nowelizacji
Ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych i języku regionalnym
przez
dopisanie Ślązaków do listy mniejszości etnicznych oraz nadanie ich
mowie
statusu języka regionalnego. Zdecydowana większość delegacji
przybyłych z
Górnego Śląska mówiła jednym głosem, popierając postulaty Kazimierza
Kutza.
Wtórował im obecny na spotkaniu Michał Smolorz. Podkreślano, że
czas, by fobie
wobec Ślązaków ustąpiły rzeczowemu dialogowi. Pewnym zgrzytem
okazało się
wystąpienie reprezentującego Ruch Obywatelski "Polski Śląsk" Piotra
Spyry,
który zarzucał zwolennikom nowelizacji ustawy nieczyste intencje.
Tych
wspierali jednak posłowie Lucjan Karasiewicz, od dawna zaangażowany
w sprawę
uznania mowy śląskiej za język regionalny, oraz Marek Plura. Ten
ostatni
zapowiedział podjęcie inicjatywy w celu zmiany ustawy z 2005 roku.

raslaska.aremedia.net/index.php

[wilhelm4]

Sorki, pjeronski szajsdrekmist !
Moze tyroski bydzie lepi, pjerombol :
(odnosi sie do tut. formatu, ale
tyz 'merytorycznie' do tematu)


O Ślązakach w sejmowej komisji 03.12.2008.

Śląska tożsamość, identyfikacje narodowe Ślązaków i mowa śląska
stały sie przedmiotem obrad sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych
i Etnicznych. Posiedzenie było wyjątkowe - zaproszono bowiem
przedstawicieli górnośląskich organizacji: stowarzyszeń zajmujących
się pielęgnowaniem śląskiej godki (Pro Loquela Silesiana i Danga),
Związku Górnośląskiego, Przymierza Śląskiego i Ruchu Autonomii
Śląska. Ten ostatni reprezentowany był przez przewodniczącego
Jerzego Gorzelika oraz sekretarza zarządu Michała Pęczka. Cel
dyskusji był jasny - wyartykułował go Kazimierz Kutz: przekonanie
posłów do nowelizacji Ustawy o mniejszościach narodowych i
etnicznych i języku regionalnym przez dopisanie Ślązaków do listy
mniejszości etnicznych oraz nadanie ich mowie statusu języka
regionalnego. Zdecydowana większość delegacji przybyłych z Górnego
Śląska mówiła jednym głosem, popierając postulaty Kazimierza Kutza.
Wtórował im obecny na spotkaniu Michał Smolorz. Podkreślano, że
czas, by fobie wobec Ślązaków ustąpiły rzeczowemu dialogowi. Pewnym
zgrzytem okazało się wystąpienie reprezentującego Ruch
Obywatelski "Polski Śląsk" Piotra Spyry, który zarzucał zwolennikom
nowelizacji ustawy nieczyste intencje. Tych wspierali jednak
posłowie Lucjan Karasiewicz, od dawna zaangażowany w sprawę uznania
mowy śląskiej za język regionalny, oraz Marek Plura. Ten ostatni
zapowiedział podjęcie inicjatywy w celu zmiany ustawy z 2005 roku.

[Gość: Hajduk Wielki]

Przymierze Slaskie - co to ?

[Gość: ervin]

[Gość: Olo]

psinco cie to obchodzi,pilnuj slawojki

[pit-zeolit]

To se pogodajom i rozejdą się do domów.

[rico-chorzow]

pit-zeolit napisał:

> To se pogodajom i rozejdą się do domów.

Tak,rozejdą się,ale o Pyrach nie gadali.

[pit-zeolit]

rico-chorzow napisał:

Tak,rozejdą się,ale o Pyrach nie gadali.

Gadali za to o takich dwóch kartoflach.

[wilhelm4]

miasta.gazeta.pl/katowice/1,35063,6042629,Czy_to_poczatek_nowej_ery_jezyka_slaskiego_.html

[wilhelm4]

Czy to początek nowej ery języka śląskiego?
Michał Smolorz2008-12-09, ostatnia aktualizacja 2008-12-09 12:30

Czy 3 grudnia 2008 roku nastąpił niespodziewany przełom w kwestii
języka śląskiego? O swoich wrażeniach z posiedzenia Sejmowej Komisji
Mniejszości Narodowych i Etnicznych pisze Michał Smolorz.

Fot. Grzegorz Celejewski/AG
W pielęgnowaniu języka śląskiego od lat pomaga konkurs ''Po naszymu,
czyli po śląsku''. Na zdjęciu Szymon Wróbel z Mysłowic - Młodzieżowy
Ślązak Roku 2008, obok prof. Dorota Simonides, prof. Jan Miodek i
senator Maria PańczykW końcu listopada odebrałem zdawkowy faks z
zaproszeniem na posiedzenie Sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych
i Etnicznych, z porządkiem dziennym: "Ślązacy - dynamika tożsamości,
aspiracje językowe, identyfikacje narodowe". Przyznaję, nie miałem
ochoty tam jechać, spodziewając się bezproduktywnego "bicia piany".
Na baczność postawił mnie dopiero telefon od Kazimierza Kutza,
wiceprzewodniczącego komisji, który z pasją przekonywał, że może to
być kluczowy moment starań o śląską sprawę. Po tym telefonie już nie
miałem wyboru, więc kupiłem bilet na pociąg, wdziałem świąteczny
ancug i wybrałem się do stolicy.

My i Oni

W porannym ekspresie spotkała się kilkunastoosobowa reprezentacja
wszystkich znaczących organizacji regionalnych. Był Jerzy Gorzelik z
obstawą Ruchu Autonomii Śląska, za nim Dietmar Brehmer - dyżurny
Niemiec z Katowic, Józef Buszman w imieniu Związku Górnośląskiego,
Jan Hahn z Przymierza Śląskiego, nieoceniony Alojzy Lysko z Bojszów,
który jest sam dla siebie instytucją, byli przedstawiciele
wszystkich stowarzyszeń działających na rzecz śląskiego języka. Na
miejsce dotarła też grupa z Opola. Na liście znalazło się w sumie 26
zaproszonych gości. W ostatniej chwili pojawił się Piotr Spyra,
członek zarządu województwa śląskiego, reprezentujący Ruch
Obywatelski "Polski Śląsk", w towarzystwie PiS-owskiego senatora
Bronisława Korfantego. Obaj ostentacyjnie usiedli z dala od śląskiej
delegacji. Pewnie dlatego, aby broń Boże ktoś ich nie sfotografował
w tym towarzystwie ani nie utożsamiał ich poglądów z grupą, którą
Spyra z nieskrywaną pogardą uparcie nazywa "ślązakowską".

Gdzie nasi posłowie?

Rzut oka po sali przyniósł pierwsze rozczarowanie: znikome
zainteresowanie posiedzeniem ze strony śląskich posłów. Mamy ich
łącznie 69, z tego 56 z województwa śląskiego i 13 z opolskiego.
Byli obecni głównie członkowie komisji: Kazimierz Kutz, Marek Plura
i Ryszard Galla. Spoza komisji pojawił się jedynie Jan Rzymełka. Nie
znam wszystkich posłów, być może byli jeszcze jacyś mniej
rozpoznawalni ze Śląska, ale najwyżej dwie, trzy osoby. Niewiele jak
na posiedzenie, które miało dokonać przełomu w prawnym umocowaniu
śląskiej tożsamości.

Obrady prowadził przewodniczący komisji, PiS-owski poseł Marek Ast.
To mogło budzić obawy - partia ta otwarcie prezentuje się jako
zwolenniczka silnego państwa unitarnego i jest raczej
antyregionalna. Nie wiem, czy to kurtuazja wobec zaproszonych gości,
ale sposób prowadzenia obrad, a nawet prezentowane poglądy
przewodniczącego przeczyły PiS-owskiemu stereotypowi, a całe
ujmowanie problemu raczej świadczyło o życzliwości wobec
prezentowanych poglądów.


Reklamy googleRodzina EPL i EPL-ED
PO i PSL są członkami EPL oraz Frakcji EPL-ED w PE
www.epp-epp-ed.eu/
Premiera marki Abarth
Legendarne auta marki Abarth. Zarezerwuj u Dealera już Teraz!
www.abarth.pl
Nowy Play na kartę
200 SMS-ów do wszystkich sieci za darmo. Wejdź i poznaj szczegóły!
Playmobile.pl

Śląskie gadanie

Pierwszą godzinę oddano gościom, z których każdy miał do dyspozycji
pięć minut. Zaczął Alojzy Lysko, dobrze w Sejmie pamiętany jako
poseł poprzedniej kadencji. Przemówił po swojemu, emocjonalnie,
głęboko sięgając do zakamarków śląskiej duszy, dając przy okazji
próbkę żywotności śląskiej mowy w jej szlachetnym brzmieniu. Pan
Alojzy tchnie głęboką wewnętrzną uczciwością, w jego przemowach nie
ma fałszywych tonów, co daje mu wysoką wiarygodność.

Znakomicie zaprezentował się Jerzy Gorzelik, wygłaszając dobrze
dobrane argumenty na rzecz rozwoju tożsamości regionalnej Ślązaków.
Jest świetnym oratorem, co jego chłodną, prawnie i historycznie
umocowaną argumentację dodatkowo wzmacnia. Józef Buszman nie wysilił
się zbytnio i opowiadał wyeksploatowane przypowieści z czasów
Ligonia, że nieprawdą jest, jakoby Ślązacy byli zniemczeni - bo u
nas się po staropolsku mówi "zopaska", kiedy Polacy mówią z
niemiecka "fartuch". Nie zabłysnął też Dietmar Brehmer, prowadząc
dość chaotyczny wywód o prześladowaniu jego rodziny w szkołach
gdzieś w latach 60. ubiegłego wieku, co jest też argumentacją zużytą.

Dobrze wypadli przedstawiciele organizacji promujących śląską mowę.
Brzmieli wiarygodnie, reprezentowali młodsze generacje, które trudno
posądzić o bezproduktywne sentymenty do minionych czasów. Czuje się
u nich pasję, nie rewolucyjną, raczej wynikającą z woli
współtworzenia nowych czasów. Rzetelny wykład o stanie rozwoju
śląskiej mowy przestawił prof. Bogusław Wyderka z Opola.
Zainteresowanie, chwilami nawet rozbawienie, wzbudził Jan Hahn z
Tarnowskich Gór, przywołujący swoje wspomnienia rachmistrza z
ostatniego Narodowego Spisu Powszechnego i dokonywane wtedy
machinacje ("nieparzyste numery okazały się śląskie, a parzyste
polskie, bo po tej stronie ulicy rachmistrz uległ poleceniom
gumowania śląskości").

Konfederacja NbN (Nie bo Nie)

Kiedy głos zabrał Piotr Spyra, można było przewidzieć, co powie. Nie
zawiódł, znów zabrzmiała dobrze znana melodia o tym, jak to „ruch
ślązakowski” zagraża polskiej racji stanu, integralności
terytorialnej państwa i narusza prawa polskiej większości na Śląsku.
Spyra konsekwentnie uderza w konfrontacyjne tony, łączy przy tym
retorykę czasów gomułkowskich (ciekawe jak ją posiadł, za młody
jest, by pamiętać tamtą epokę) ze słownictwem władz stanu wojennego.
Uparcie mówi np. o „tak zwanym Związku Ludności Narodowości
Śląskiej”, jakby wyjął to z ust Jerzego Urbana, wygadującego wówczas
o „tak zwanej »Solidarności «”. Śmiać się czy płakać?

Oto człowiek reprezentujący kanapowe towarzystwo politycznych
cyników, z jakichś tajemnych powodów zajmuje wysoką, dobrze płatną
synekurę członka zarządu województwa, z której to pozycji jedzie do
stolicy, by otwarcie sprzeciwiać się kulturowym aspiracjom własnych
ziomków. Dramatyczne skojarzenia historyczne same cisną się na usta.
Ale potraktujmy ten głos jako potrzebnego w każdej sprawie advocatus
diaboli; im bardziej on miałki i bełkotliwy, tym lepiej pozwala
zabłysnąć postulatorom śląskiej sprawy.

Co na to parlamentarzyści?

Bardzo dobrze zabrzmiały wypowiedzi posłów. Pierwszy raz widziałem
Kazimierza Kutza przy codziennej poselskiej robocie - widać, że
traktuje ją prawdziwie po śląsku: rzetelnie, poważnie i bez taryfy
ulgowej. Emanował całym bogactwem swojej osobowości, życiowego
doświadczenia, a przy tym młodzieńczej nieraz gorliwości. Widać
było, że cieszy się w poselskim gronie estymą, z pewnością nie tylko
z powodu wieku i artystycznego dorobku, ale i społecznej pasji.
Dobre wystąpienie przygotował Marek Plura, który przypomniał, że też
jest Ślązakiem z Raciborza, o czym niektórzy w komisji zapominają.
Poseł ten bez kompleksów przeciska się swoim elektrycznym wózkiem
przez sejmowe zakamarki, siłą ducha twórczo niwelując słabości
ciała. Wybór Marka Plury do Sejmu był bez wątpienia jedną z
najlepszych inwestycji wyborczych w regionie.

Duże wsparcie śląska sprawa otrzymała od przedstawicieli innych
mniejszości. Wiceprzewodniczącym komisji jest Eugeniusz Czykwin,
Białorusin, który nie skrywał swojej sympatii i wsparcia dla naszych
postulatów. Silnych argumentów dostarczyła sejmowa ekspertka dr
Olena Duć-Fajfer, Łemkini, orędowniczka każdego twórczego działania
na

[wilhelm4]

Duże wsparcie śląska sprawa otrzymała od przedstawicieli innych
mniejszości. Wiceprzewodniczącym komisji jest Eugeniusz Czykwin,
Białorusin, który nie skrywał swojej sympatii i wsparcia dla naszych
postulatów. Silnych argumentów dostarczyła sejmowa ekspertka dr
Olena Duć-Fajfer, Łemkini, orędowniczka każdego twórczego działania
na rzecz grup etnicznych. Ryszard Galla, jedyny w tej kadencji
deputowany mniejszości niemieckiej z Opola, nie zabierał głosu.
Można to zrozumieć, wszelkie ustępstwa prawne na rzecz czysto
śląskiej tożsamości osłabiają polityczną pozycję mniejszości
niemieckiej jako reprezentanta górnośląskich autochtonów. W tej
sytuacji należy docenić fakt wstrzymania się od głosu sprzeciwu.

Czy będzie ciąg dalszy?

To posiedzenie komisji nie ma żadnych automatycznych skutków
prawnych. Jednak zakończono je dwiema ważnymi konkluzjami.

Po pierwsze: w obecnym stanie "politycznej świadomości i woli"
realne stało się wpisanie języka śląskiego do ustawy o
mniejszościach narodowych i etnicznych jako języka regionalnego. A
ściślej mówiąc: Ślązaków można uznać - obok Kaszubów -
za "mniejszość językową", co automatycznie spowoduje nadanie naszemu
językowi statusu języka regionalnego. Dalej idące postulaty, a
zwłaszcza uznanie narodowości śląskiej, na dzień dzisiejszy są
nierealne.

Po drugie: choć nie jest to warunek sine qua non, najpoważniejszym
argumentem na rzecz szybkiego przeprowadzenia tej zmiany w ustawie
byłoby przedstawienie choćby wstępnej dokumentacji kodyfikującej
śląski język, nasamprzód jego pisownię, w dalszej kolejności
elementarną gramatykę i słownictwo. Posłowie gorąco zachęcali nas do
szybkiego przeprowadzenia tych prac.


Teraz nasz ruch

Niewykluczone, że byliśmy świadkami zdarzenia bez mała epokowego.
Możemy tę chwilę twórczo wykorzystać i rozpocząć proces, który
zaprowadzi nas w miejsca, o których nam się dotąd nie śniło. Z
logiki zdarzeń wynika, iż w krótkim czasie (dwa, trzy miesiące)
należałoby zwołać Kongres Śląskiej Mowy z udziałem wszystkich
zainteresowanych. Na nim z grona powszechnie uznanych autorytetów
wyłonić komitet kodyfikacyjny i wyznaczyć mu czas na zakończenie
kolejnych etapów prac. Wszystko powinno być ukończone w 2009 roku!

Możemy tę szansę utopić w prowincjonalnych gierkach i
przepychankach. Niestety, już słychać o konkurujących ze sobą
komitetach na rzecz kodyfikacji języka, z których każdy uznaje się
za jedynie prawdziwy i uprawniony. Regionalni grafomani pospiesznie
wydają przeróżne śląskie elementarze i podręczniki, każdy też
jest "jedynie słuszny". Grozi nam, że wszystko skończy się... jak
zawsze.

Mówiąc najkrócej: teraz wszystko zależy od nas samych. Potem niech
nikt nie sięga po starą śpiewkę, że warszawka... itd.