mały inkwizytor z NTO

[Gość: Max]

Redaktor Mirosław Olszewski z NTO należy do zaciekłych wrogów lustracji. Nie
ma tygodnia, żeby w NTO nie pokazała się kolejna antylustracyjna filipika
jego autorstwa. Ujawnianie faktów współpracy z SB w życiorysach osób
publicznych to dla red. Olszewskiego rzecz niestosowna. To niegodziwe
grzebanie się w życiorysach. Ten sam red. Olszewski uwielbia jednak grzebanie
się w życiorysach, jeżeli chodzi o demaskowanie osób prezentujących
niewłaściwe jego zdaniem poglądy, o ile tylko są to poglądy prawicowe. W tym
wypadku szukanie haków w życiorysie to dla niego czynność chwalebna i jak
najbardziej dopuszczalna. Ostatnio, po z górą trzyletniej przerwie, znów
zaczął on ścigać Arkadiusza Karbowiaka, wiceprezydenta miasta Opola, za
poglądy prezentowane niegdyś na łamach nacjonalistycznego pisma "Szczerbiec".
Za sprawą red. Olszewskiego łamy NTO znów zamieniły się w orwellowską salę
sądową, na której osądza się A. Karbowiaka za popełnienie "zbrodniomyśli".

www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20070426/REGION/70426004
Poglądy A. Karbowiaka nie są moimi poglądami. Prawdę mówiąc, obchodzą mnie te
jego poglądy tyle co zeszłoroczny śnieg. Mierzi mnie jednak inkwizytorskie
zacięcie red. Olszewskiego, który z godną lepszej sprawy wytrwałością buszuje
w internecie, w poszukiwaniu cudzych wypowiedzi sprzed lat, by na tej
podstawie stawiać ludzi pod pręgierzem opinii publicznej. Uważam, że każda
osoba publiczna powinna mieć przejrzysty życiorys i żadne fakty dotyczące jej
wcześniejszej aktywności społecznej nie powinny być okryte tajemnicą (dlatego
zaliczam się do zwolenników lustracji). Czym innym jednak jest rozliczanie
osób publicznych z ich społecznych dokonań, a czym innym - prowadzenie
inkwizytorskiego śledztwa w celu ustalenia, co kto naprawdę myśli i jakie ma
poglądy. Nie twierdzę, że A. Karbowiak jest idealnym wiceprezydentem m.
Opola. Od poważnego dziennikarza oczekiwałbym jednak rzetelnego rozliczania
wiceprezydenta z tytułu jego dokonań, błędów i zaniedbań w okresie
sprawowania urzędu, a nie inkwizytorskich dociekań na temat jego prywatnych
poglądów.

Red. Olszewski popisał się inkwizytorskim zacięciem już w 1980 r., gdy był
współredaktorem biuletynu "Aneks", wydawanego przez NZS na opolskiej WSP.
W jednym z numerów "Aneksu" oskarżył on redaktorów bratniego
biuletynu "Opolitechnik", wydawanego przez NZS na opolskiej WSI, o
prezentowanie postaw "antyradzieckich" w tekście przypominającym rzeź Pragi
dokonaną w 1794 r. przez wojska Suworowa. W ówczesnych realiach polityczno-
policyjnych był to czyn na granicy donosu. Obecne postępowanie red.
Olszewskiego niewiele od tego odbiega.

Warto byłoby zapytać, dlaczego obecnie, po trwającym ponad trzyletnim
milczeniu na ten temat, red. Olszewski nagle zaczął odgrzewać swoje stare
oskarżenia pod adresem A. Karbowiaka i jego poglądów. Podejrzewam, że nie
jest to działanie bezinteresowne i że za inkwizytorskimi harcami red.
Olszewskiego kryje się brudny interes jakchś lokalnych koterii politycznych.
Fotel wiceprezydenta jest łakomym kąskiem w oczach niejednego opolskiego
politykiera i zapewne z tej strony płynie inspiracja. Nie zdziwiłbym się
wcale, gdyby okazało się, że w całej tej rozróbie maczają palce np. ludzie
posła Kłosowskiego.

Nie twierdzę, że A. Karbowiak musi dożywotnio zasiadać na fotelu
wiceprezydenta m. Opola. Być może znaleźliby się lepsi kandydaci na to
stanowisko. Wolałbym jednak, aby zwolennicy zmian personalnych w opolskim
ratuszu grali uczciwie, w otwarte karty, bez uciekania się do brudnych
intryg w wykonaniu małego inkwizytora z NTO.

Jeżeli natomiast chodzi o samego red. Olszewskiego, to miałbym dla niego
pewną interesującą propozycję. Skoro tak bardzo interesuje go, co kto kiedy
pisał i mówił, niechaj zajmie się tym, co pisał w stanie wojennym jego obecny
pryncypał - miłościwie nam panujący prezes spółki "Pro Media", Marian
Szczurek. Niech zrobi na ten temat wywiad z pryncypałem. Oczywiście jest to
propozycja czysto teoretyczna, bo o tak wielką odwagę nie można red.
Olszewskiego podejrzewać. Czym jak czym, ale bohaterem, to on nigdy nie
był.

[Gość: maks]

Brawo, brawo, brawo! Czekamy na wywiad Olszewskiego ze Szczurkiem. To byłby HIT!

[Gość: Kris]

Żeby było jeszcze ciekawiej, to red. O. przyznał sie w rozmowie autoryzującej
wywiad z wiceprezydentem, że pewnych rzeczy (na korzyść A.K) nie może napisać bo
są naciski, ale tak poza tym jest obiektywnym i niezależnym dziennikarzem.
Ciekawe od czego...

mirek dawaj czadu

[Gość: czadu]

Mam również pomysł na przeprowadzenie wywiadu z alkoholikiem, który stracił
prawo jazdy po tym ja został zatrzymany przez policję po pijaku. To byłby
hardcore.

kiedy wywiad ze szczurkiem i rudnikiem

[Gość: molszewski]

Z ekipy trybuny odrzańskiej jest jeszcze rudnik?

[Gość: Little Joe]

A co trzeba umiec, by zostac wiceprezydentem Opola? Jakie sa na przklad MOJE
szanse?

[Gość: ??]

Zawsze bylem grzecznym chlopczykiem. Czy to wystarczy?

Indeed

[Gość: MIeszaniec]

W rzeczy samej po jaką cholerę odgrzewać tą gó..aną sprawę Karbowiaka. Facet
jest nieprzyjemny, to fakt, poglądy ma pasujące raczer do NOP niż do PO, ale
za swoje teksty był już publicznie osądzony i nic siętakiego nie wydarzyło,
żeby do tego wracać.
Natomiast pryncypał pana redaktora Olszewskiego w samej rzecz dokonał czegoś,
co sięfachowo nazywa "wrogim przejęciem" i powinien za to być zczyszczony do
skarpetek. Niestety polskie prawo w tej materii było niedoskonałe i facet
dostał wyrok w zawiasach, śmieszną grzywnę i zakaz sprawowania funcji
kierowniczych na 2 lata. Musiał się nieźle ubawić z tego powodu. Osobiście
kupowałem wtedy "Trybunę Opolska", jednakże szczurkowcy, mając układy z
drukarnią i siecią dystrybucyjną wcisnęli skutecznie czytelnikom "NTO" i
prawdziwa "Trybuna" padła. Ta akurat sprawa nigdy nie została poddana
szerokiemu osądowi opinii publicznej. Myślę, że zasługuje ona, na to aby ją
odgrzać, przypomieć wszystko co wtedy zaszło i jakim wyrokiem sądowym się
skończyło.
To jest być może bardziej godne zainteresowania niż to co robił Sz. w czasie
martial law, choć i to dobrze byłoby wyjaśnić, jeśli jest co.
Mam prośbę do Maxa, jeśli się nie boi procesów, niech nam tu naświetli
działalność pana Sz. w stanie wojennym. Tylko jesli ma być to coś w rodzaju
nagonki na Kowalskiego, to lepiej niech się nie kompromituje.

[Gość: X]

O postawie Mariana Szczurka w okresie stanu wojennego wspomniała GW - Opole w
wydaniu z 13.12. ub.r.

miasta.gazeta.pl/opole/1,35093,3789550.html
Zgadzam się jednak z MIeszańcem, że "wojenna" pisanina MSz. to drobny pryszcz i
mały pikuś w porównaniu z jego wyczynami z lat 1989-1993, gdy panowie Całka,
Kobiałko i Szelwicki namaścili go na człowieka "Solidarności" i wielkiego
"opozycjonistę" (jego nawiększym wyczynem jako "opozycjonisty" było złożenie
legitymacji partyjnej PZPR w sierpniu 1989 r. - to dopiero było "bohaterstwo" w
tym czasie!). Działając z błogosławieństwem Zarządu Regionu "S" na czele panem
Szelwickim, MSz. wykręcił w 1993 r. największy numer swojego życia, jakim było
przechwycenie przez spółkę "Pro Media" jedynego w tym czasie dziennika
regionalnego, wydawanego wcześniej przez spółkę "Opolpress" . Było z tym mniej
więcej tak:

Spółka "Pro Media" została założona przez grupę ludzi, wśród których znajdowali
się niektórzy członkowie władz "Opolpressu", a w szczególności Marian Sz. Spółka
ta prawem kaduka przejęła pomieszczenia redakcyjne "Trybuny Opolskiej" oraz
szereg innych składników mienia "Opolpressu". Było to możliwe dzięki przewrotnej
grze Mariana Sz., występującego jednocześnie jako prezes zarządu spółki "Pro
Media" oraz prezes anty-zarządu "Opolpressu". 1 kwietnia 1993 r. zaczęła
ukazywać się "Nowa Trybuna Opolska", wydawana oficjalnie przez zarejestrowaną
dwa tygodnie wcześniej spółkę "Pro Media" Sp. z. o.o. Gazeta ta pojawiła się w
identycznej szacie graficznej jak "Trybuna Opolska"; jedynym odmiennym elementem
było wydrukowane drobniejszą czcionką słowo "Nowa" w winiecie dziennika. Po
trzech latach od chwili pojawienia "Nowej Trybuny Opolskiej" okazało się, że
grupa Mariana Sz. działała niezgodnie z prawem. W sierpniu 1996 r. Sąd Rejonowy
w Opolu uznał, że trzej czołowi przedstawiciele tej grupy działali na szkodę
"Opolpressu" i wymierzył im stosowne kary. Grupa Mariana Sz. nie utraciła
jednak swoich zdobyczy, w związku z czym poniesiona porażka sądowa miała w
zasadzie tylko znaczenie moralno-symboliczne. Sam Marian Sz. urządził się tak
sprytnie, że w swoim kontrakcie menadżerskim zagwarantował sobie praktyczną
nieusuwalność ze stanowiska prezesa s-ki "Pro Media" do czasu osiągnięcia wieku
emerytalnego (pod groźbą wypłaty horrendalnego odszkodowania). Piotr Badura w
swojej "Beczce" nazwał to wszystko największą aferą we współczesnych dziejach
Opolszczyzny.

Sprawa afery z transformacją TO w NTO jest dzisiaj tematem tabu w opolskich
mediach. Wydawana przez P. Badurę "Beczka" była jedynym pismem, które w
ostatnich latach odważyło się na opisanie tej sprawy. Podaję namiary dla
zainteresowanych: P. Badura, "Co było największą aferą Opolszczyzny?", "Beczka",
nr 6 (142), R. 2005 (XVII), 27 kwietnia-17 maja 2005. Linkiem niestety nie
dysponuję. Może pan Badura mógłby nam pomóc w tym zakresie?

Jeżeli "mały inkwizytor z NTO" naprawdę chciałby zabłysnąć w roli
nieustraszonego tropiciela lokalnych skandali, proponuję, żeby napisał co wie
na temat przemiany TO w NTO. Na pewno wie niemało i to z pierwszej ręki, a więc
publikacja taka byłaby niezmiernie ciekawa. No, jak tam redaktorze Olszewski,
odważycie się na coś takiego, zamiast odgrzewać stare kotlety z Karbowiakiem?

[Gość: MIeszaniec]

Dzięki za wyjaśnienia. Mnie o tyle sprawa mierziła, że w tym czasie
obserwowałem inne podobne ruchawki związane z dziwnymi przejęciami nieswojego
majątku, w tym również państwowego, widziałem jak jedni wspólnicy dymali
drugich, pozbawiając ich ewidentnych praw formalnych i kapitału. W tym czasie
polskie sądy absolutnie nieprzygotowane do orzecznictwa w nowych warunkach
wydawały dziwne wyroki, zupełnie czasem niezgodne z podstawowymi
postanowieniami jeszcze przedwojennego kodeksu handlowego.

[Gość: chello]

Należało zrobić odszczurzanie i pozbyć się gryzonia!
Pan Piotr Badura już wtedy to wiedział.

[Gość: Matador]

Primo - obecnie fotel V-ce Prezydenta to żaden cymes, to zwykły urzędas tylko
bardzo dobrze opłacany, a jego kompetencje są mniejsze niż Naczelnika Wydziału
w Ratuszu.Tak prawdę mówiąc to bardzo dobrze płatna synekura dla różnej maści
przydu....w.
Secundo- Redaktor Olszewski nie jest kimś nadzwyczajnym, jak każdy
przefarbowaniec ma swoje sympatie i antypatie, a to że Karbowiak liczył i chyba
nadal liczy na robotę w IPN-ie to wiedzą wszyscy, a takie teksty tylko
wspomagają jego starania, bo czy jest lepszy materiał na "naczelnego lustratora
opolskich łżeelit"?

[Gość: X]

A jakie kwalifikacje ma A.K. do pracy w IPN? Tam potrzebują ludzi w trzech
kategoriach: historycy, prawnicy, archiwiści. Pan A.K. nie pasuje do żadnej.

[Gość: kikut]

tutaj wszyscy o dupie Maryni; a to o jakimś nomen omen szczurku, a to omałym,
dosłownie, M.O. Nikt nawet się nie zająknie o "poglądach" pana wiceprezydenta.
Z wypocin redaktora Olszewskiego wynika, że pan Karbowiak popełnił jakiś
artykuł o procesie w Norymberdze. Może ktoś ma oryginał. To by mnie
interesowało, chętnie poczytam a nie to co wypisuje redaktorek od siedmiu
boleści, specjalista od gryzoni. Gdzie tego Stańczyka można dostać?

[oskar44]

pl.indymedia.org/pl/2006/01/18106.shtml

[Gość: X]

"Mały inkwizytor" pisał, że tekst Karbowiaka znalazł w internecie.
www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20070425/POWIAT01/70425001
Próbowałem znaleźć, nie udało się. Pozostaje zwrócić się do "małego
inkwizytora", np. telefonicznie, żeby podał linka. Przypuszczam zresztą, że red.
Olszewski śledzi bacznie rozwój tego wątku, i jeżeli tylko zechce, to w każdej
chwili może nam tego linka podać. Redaktorze, prosimy! Swoją drogą dziwne, że
autor artykułu, powołując się na swoje odkrycie w internecie, nie podał adresu
strony, na której "odkrycie" zostało dokonane.

A skoro już jesteśmy przy temacie zasadniczym, to jeszcze jedna refleksja.
Ciekawe, że "mały inkwizytor" dokonał swojego "odkrycia" akurat u progu
głosowania nad absolutorium dla prez. Z. Cóż za dziwny zbieg okoliczności,
nieprawdaż?

Sugestia Matadora wydaje mi się zupełnie oderwana od rzeczywistości. Taka akcja,
jaką podjął "mały inkwizytor", mogłaby tylko zaszkodzić panu A. K. w
ewentualnych staraniach o pracę w IPN (o ile rzeczywiście ma on takie plany).
Tam b. niechętnie patrzą na osoby, za którymi ciągnie się jakiś smród w mediach.
Być może "mały inkwizytor", pomijając sprawę absolutorium dla prezydenta,
zaatakował A.K. właśnie po to, by zamknąć mu drogę do IPN? Przy radykalnie
antylustracyjnym nastawieniu red. Olszewskiego jest to dużo bardziej
prawdopodobne niż karkołomna hipoteza Matadora. Zauważmy, że "mały inkwizytor"
podpuścił przeciwko A.K. niektórych czołowych IPN-owców jak Dudek czy
Paczkowski. Fakt ten mówi sam za siebie.

[Gość: X]

Widzę, że niepotrzebnie prosiłem red. MOL o linka. Oskar 44 był szybszy. Dzięki!

[Gość: X]

Przeczytałem tekst w "Stańczyku" na razie b. pobieżnie, ale już widzę, że bardzo
trudno by mi było zgodzić się ze wszystkimi tezami autora. Zgoda, że nie tylko
Niemcy i Sowieci popełniali zbrodnie wojenne, ale także alianci zachodni (do
wymienionych przez A.K. przykładów dorzuciłbym tu jeszcze np. zniszczenie przez
lotnictwo aliantów klasztoru na Monte Cassino z jego skarbami kultury). W
żadnym razie nie mogę jednak zgodzić się np. z jednoznacznie negatywnym
osądzaniem przez A.K. takich postaci jak Stauffenberg czy Kukliński. Autor
artykułu ewidentnie popada w militarystyczne doktrynerstwo, absolutuzując takie
cnoty wojskowe jak bezwzględne posłuszeństwo. Postawa taka jest trudna do
pogodzenia ze znanym skądinąd pozytywnym stosunkiem A.K. do braci Kowalczyków.
Pochwalanie Kowalczyków i potępianie Stauffenberga to przejaw daleko idącego
braku konsekwencji. Krótko mówiąc, oceniam poglądy A.K. jako wysoce
kontrowersyjne. Warto z tymi poglądami polemizować, ale na pewno nie tak jak
robi to red. Olszewski. Nie zgadzam się w różnych kwestiach z panem A.K., ale
szanuję jego prawo do posiadania własnych poglądów na historię, a inkwizytorskie
popisy, do jakich ucieka się red. Olszewski, obrzydziłem sobie już za komuny.

[Gość: kikut]

rzeczywiście ja także nie miałem czasu przeczytać całości artykułu, właściwie
tylko sam wstęp ale już podzielam zdanie ź-a. Jest to artykuł historyczny i
polemiczny i wydaje mi się że taki zamiar przyświecał autorowi. Chciał
widocznie zwrócić uwagę na niektóre aspekty prawne procesu widziane z punktu
widzenia niepopularnego w określonych warunkach politycznych.

Myślałem że po upadku komunizmu już nikt nie będzie nikomu zamykał ust za
nieprwomyślność. Mamy wszak w ustawie zasadniczej zawarowaną wolność słowa.
No to skąd się bierze bełkot o negacjoniźmie w ustach profesora Paczkowskiego.
Czyli jeśli ktoś neguje istnienie Pana Boga to jest negacjonistą i nie
zasługuje na sprawowanie funkcji publicznych, choćby i wiceprezydenta Opola?

Jeśli nawet u podstaw niektórych poglądów leży antysemityzm lub antypolonizm to
co: nie wolno mi nie lubić kogo chcę - Niemców, Żydów, Polaków czy nawet
Holendrów en block?

Faktycznie Orwell się kłania ze swoją myślozbrodnią.

PS
Zapraszam wszystkich do przeczytania tego artykułu ze Stańczyka i
przeprowadzenia poważnej, analitycznej dyskusji na forum. Ja ze swej strony
obiecuję że także wezmę w niej udział jak tylko zapoznam się z tekstem.

Wydaje mi się że zrobimy psikusa szczurzemu redaktorkowi, któremu wcale o
analizę procesu norymberskiego nie chodziło. Chciał tylko użyć artykułu Pana
A.K. by się nim posłużyć jak pałką wystruganą z politycznej poprawności.

[Gość: olo]

nie rozumiem dlaczego olszewski po trzech latach od poprzedniej publikacji
wraca znowu z tym samym tekstem na temat karbowiaka

[Gość: kikut12]

Tak się dobrze dyskusja rozwijała i siadła?