Piekielna dwójka ;)))

[i.w.o.n.k.a]

Marysia pytała jak przeżyć spacer z dwojgiem maluchów.Myślę że
niektóre z nas mogą jej co nieco podpowiedzieć.A że temat jest
rozległy, zakładam osobny wątek.
To na wstępie przyznam się: na pierwszy spacer z dwójką wyszłam
dopiero kiedy młodsza miała 4mce.Ale nie myślcie że wcześniej nie
wychodziłam wcale, albo z każdym osobno, nie.Miałam to szczęście (w
nieszczęściu), że na dwa tyg. przed szczęśliwym rozwiązaniem mój M
uległ wypadkowi i prawie pół roku był na zwolnieniu.Nie był obłożnie
chory, więc mógł mi pomagać (również na spacerach).
Ale kiedy już zaczęłam sama wychodzić z "piekielną dwójką", bardzo
szybko zamarzył mi się wózek dla bliźniaków... Nie kupiłam go chyba
tylko z jednego powodu-nie zmieściłby się do windy.
A z porad praktycznych- ja starałam się wychodzić na spacerki w
porach drzemki Niny, wtedy mogłam pobawić się chwilę z Mateuszem.
Z kilkumiesięcznym maluchem było mi chyba nawet lżej niż teraz,kiedy
jedno chce na ślizgawki, drugie pograć w piłkę, a za chwilę zmiana i
już nie ślizgawka tyko piaskownica, i nie piłka tylko rower...
A tak na marginesie, Marysiu, jak przygotowujesz Madzię na przybycie
nowego maleństwa?

[annobr]

Ja, jeszcze, mam to szczęście, że starszy ma 3 latka, a mała 4 miesiące. Także
kiedy idę na spacer, to pilnuję Kuby, a mała z wózka nie ucieknie. Niestety
zdarza się i tak, że w Kubę coś wstępuje i trzeba Go gonić, bo może zrobić sobie
krzywdę. A jest to chłopaczysko, które nie uczy się jeszcze na swoich błędach...

[klarysa007]

Między moimi dziećmi jest 7 lat różnicy więc problemu nie ma. Często starszak
pomaga przy młodej, a odkąd zaczęła chodzić oboje szaleją na spacerach :)

[marysia.piekos]

Moja Madzia to taka jedyneczka jedyna. Mam sporą rodzinę z którą często się
widzimy a żadne z mojego rodzeństwa nie jest "dzieciate". Koleżankę z dzieckiem
mam tylko jedną i bardzo rzadko się z nią widuję. Jednym słowem, gdziekolwiek
Madzia nie pójdzie tam zawsze jest w centrum uwagi i ogólnego zainteresowania.
Na razie się bardzo cieszy z oczekiwań na siostrzyczkę ( a najlepiej od razu na
trzy - jednej dla niej, po jednej dla mamy i taty). Dużo z nią rozmawiamy o
nadchodzącym okresie, więc z tego wszystkiego zaczęła teraz ponownie przechodzić
etap niemowlęcia. (np. Rano wchodzi pod kołdrę, zwija się koło mojego brzucha,
trochę leży, trochę kopie a potem woła żebym ją urodziła :) W ogóle jakoś tak
uczestniczy w przygotowaniach tzn. bawi się maluszkowymi ubrankami, czyta dzidzi
bajki do brzucha, wchodzi do wózka i sprawdza czy wygodny. Chce koniecznie
jechać ze mną do szpitala i pomóc mi urodzić bo "ta dziurka (pępek) to jest
chyba za mała na wyjście". Ogólna sielanka.
Ale na pewno przeżyje swoje kiedy już siostra będzie na świecie.
Zakładamy że dołożymy wszelkich starań żeby jej pomóc w przeżywaniu utraty
pierwszego, centralnego miejsca. Zobaczymy.
Magda bardzo się rwie do wózków, jak jest dziecko tak od ok. 3 miesiąca, to chce
je "głaskać", brać na rączki, całuje je w karczek, rozdysponowuje smoczkiem,
chce poić z butelki. Młodsze dzieci chce bujać w wózku i wozić, ale nieodmiennie
mówi że są brzydkie i że nasze na pewno takie nie będzie :) Jak ostatnio
spotkałyśmy 2 tygodniowego noworodka, to popatrzyła, stwierdziła że nie chce
głaskać a w ogóle to już sobie chodźmy. Bardzo mnie to wszystko cieszy i już nie
mogę sie doczekać.
Ze spacerami na pewno będzie czad na początku. Tym bardziej że zbliża się
jesień, więc będzie teoretycznie więcej atrakcji dla Magdy, jakieś kałuże...
błotka... :)
O matko, ale się rozpisałam. Darujcie, od tygodnia jestem na zwolnieniu i mogę
rozmawiać tylko z córką, mężem i ewentualnie z ludźmi dla których temat "dzieci"
jest nieciekawy i b. odległy.
Pozdrowienia.
p.s czy ktoś był na pokazach w piastowie? Da się tam dojechać z dzieckiem
autobusami czy za wielkie tłumy?

[imoenka]

A u mnie jest super choc poczatki byly trudne. Dzieciaki same
chodza - synek mlodszy bez wozka od 10 miesiaca. Ale ja nie robie
zakupow w marketach na spacerach bo mieszkam za miastem i jedynie co
wiejski pobliski sklepik zaliczam. Na poczatku chodzilismy blisko, a
teraz wyprawiamy sie wszedzie. Ale mielismy jedna poważna wpadke w
zimie:)) zreszta z mojej winy bo wymyslilam sobie spacer z wozkiem i
sankami. Wozek pchalam a sanki ciagnelam. To byla porazka , mialam
ochote zostawic wszystko w lesie. Wrocilam jak upior- mokra,
zasapana, malo ducha nie wyzionelam. Ale dzieci ok:)) To byl
pierwszy i ostatni raz. Pierwszy rok byl ciezki - ale teraz maluchy
bawia sie razem i w ogien by za soba poszly - prawie jak blizniaki.
Czasem walcza, leja sie i gniewaja - ale chyba daleko im
do "piekielnej dwojki":)))

[i.w.o.n.k.a]

Tylko tak żartowałam, mam nadzieję że rozumiecie, ale my w domu mamy
różne dziwne określenia na nasze dzieciaczki.Syn kiedyś podłapał z
bajki i Nina była "glistą ziemną beznogą gadziną".Może to tylko nas
śmieszy, ale z ust trzylatka takie określenie rozbawiło nas do łez,
i tak zostało...
A teraz na spacerach fajnie się bawią razem,Mateusz broni i pilnuje
siostry.Tylko do sklepów nie lubię z nimi chodzić, Nina już bez
wózka, i ciężko jest upilnować żeby czegoś nie zbroili.

[imoenka]

jasne ze rozumiemy:)))