poród domowy

[eszpila]

Pukam z zapytaniem . Czy w Radomiu chciałybyście rodzić w domu?

[klarysa007]

O ile wiem nie ma w Radomiu położnej, która by taki poród poprowadziła. Ale
nawet gdyby była to chyba bym się bała.

[eszpila]

A jakie mamy perspektywy rodzenia w radomskich szpitalach??!!Brak poczucia
godności osobistej, poród rodzinny nie dość, że płatny to nie zawsze można bo
nie ma sali. My jako kobiety nie mamy nic do gadania w sprawie przeżycia swojego
porodu według nowoczesnych metod. Nacięcie krocza - rutyna, golenie - może
trochę lepiej, pozycje - zgroza zawsze w tej najgorszej dla nas i dzidzi. Czy
można to zmienić? Może wziąć się w karby i znaleźć położną która zdecydowałaby
się odebrać poród przy wsparciu swojego menżusia, w swoim domku, żeby mi dzidzi
nie zabrali od razu tylko bym ją przytulała przytulała przytulała!!!

[patsy79]

ja bym się bała, nie ze względu na siebie ale na dziecko

[eszpila]

Nie wiem co lepsze? W szpitalu dadzą ci kroplówkę żeby szybciej urodzić a to
chyba nie jest obojętne dla dzidzi. Jeśli nie będziesz miała siły urodzić lekarz
położy ci się na brzuchu i wysiśnie beee - jak ono się wtedy czuje? Kiedy o tym
pomyślę nie chce mi się rodzić!!

[patsy79]

a co byś powiedziała jak by nie daj Boże z dzieckiem było coś nie
tak i potrzebna by była specjalistyczna aparatura? ja np. dzięki
temu,zeurodziłam sie w szpitalu to żyje.

[i.w.o.n.k.a]

Nie, chyba trochę przesadzasz.Takie metody to już chyba odeszły do
lamusa.Nie tylko w Radomiu, ale w innych szpitalach też już się
żaden lekarz rodzącej na brzuchu nie kładzie.Trzeba przyznać że w
porównaniu do tego co było 10 czy 15 lat temu, to mamy ogromny
postęp.A porody domowe to taki "powrót do przeszłości" tylko teraz
mało kto pamięta ile dzieci (i matek też) umierało przy porodzie.

[eszpila]

Jeśli trzy miesiące są prehistorią, to w jakich czasach żyjemy?

[klarysa007]

Każdy kij ma dwa końce. Gdybym nie była w szpitalu to mojego syna zapewne by z
nami nie było. A poza tym kiepsko widzę np. siedzenie w wannie w mojej
mikroskopijnej łazience. Czy skakanie na piłce między szafą, a stołem.
Poród w szpitalu nie był dla mnie przyjemny, ani jeden ani drugi. Ale bałabym
się o dziecko i o to czy zdążymy do szpitala w razie komplikacji.
Chociaż pewnie dobrze byłoby mieć świadomość, że jest taka możliwość. A to mój
wybór czy skorzystam.

[lukrecja34]

przy drugim dziecku miałam ochotę na poród rodzinny,tym bardziej ,że były wtedy
pamiętne strajki i oba szpitale były zamknięte.zwyciężył jednak rozsądek mój i
strajkujących-szpitale otworzyli a ja urodziłam na oddziale.wcale nie jest
tak,że ci dziecko wyciskają,że nacinają standartowo,że musisz tylko leżeć.ja
urodziłam dwoje na Narutowicza i ani razu nie byłam nacięta,nie miałam
lewatywy,do pierwszego porodu mąż mnie ogolił,do drugiego podeszłam jak żona
Tarzana-pełen busz.położne zachęcały do skakania na piłce,chodzenia,kąpieli.były
bardzo pomocne i życzliwe:) mimo ogromnego bólu wspominam swoje porody jak
najlepiej choć zdaję sobie sprawę,że nie każda ma takie szczęście.

[mezi6]

no właśnie nie każda ma takie szczęście, ja starszą rodziłam na Tochtermana i po
nim myślałam że to jest szczyt możliwości szpitala i że tak musi być czyli brak
zainteresowania ze strony położnej, nacięcie i lewatywa oraz ból przy
sprawdzaniu rozwarcia.
Przy następnym porodzie przekonałam się że poród może przebiegać w ogólnie miłej
atmosferze i nie w radomskim szpitalu.
Ale na domowy bym się nie zdecydowała nawet jakby była możliwość.

[marysia.piekos]

Ja bym się bała rodzić w domu właśnie ze względu na dziecko. Czasami przecież za
długa droga z sali porodowej na operacyjną.
A jeżeli chodzi o stan Radomskich szpitali to jesteśmy daleko w tyle za
jakimikolwiek standardami europejskimi. I niestety, dwie moje koleżanki, rodzące
we wrześniu tego roku na Tochtermana nie tylko rodziły na wznak, samodzielnie
trzymając się za nogi, będąc zmuszone do podciągania ich do siebie (dla mnie to
brzmi jak tortura, czasy zamierzchłe, k....a, co za problem dorobić chociaż
jakieś podnóżki?) niestety doświadczyły: lewatywy, golenia, nacinania i
(zgroza!) wyciskania dziecka przez lekarza i salową! Przy czym jeden z
noworodków miał przy porodzie zwichnięty bark, czego nie zdiagnozowali w
szpitalu tylko długo potem.
Wiem że jestem bardzo cięta, ale aż mnie mrozi że się nikt za ten szpital nie
weźmie. Nie wiem jak jest na Józefowie pod względem "specjalistycznej opieki",
na pewno mają normalne łóżka porodowe i pewnie mogłabym tam urodzić. Ale
ponieważ nie można w Radomiu wybrać szpitala tylko rodzi się tam gdzie jest
ostry dyżur, (nie miałam lekarza który by pracował na Józefowie), nie
wytrzymałam presji "dni parzystych i nieparzystych", pojechałam do Lublina i tam
rodziłam w normalnych warunkach.
No może pół-normalnych, bo tak szybko urodziłam że nie zdążyli mi rozłożyć w
pełni krzesła porodowego :)

[eszpila]

A może my baby weźmy się w garść i narzućmy personelowi jak mamy rodzić? Nie
zgadzajmy się na lewatywę, nacięcie krocza, golenie. Myślę że nasz facet dobrze
by się do tego nadawał. Jako osoba towarzysząca przy porodzie rodzinnym dbałby o
nas i naszą dzidzię? Jak myślicie przeszłoby to? Ze wszystkich swoich sił pragnę
"rodzić po ludzku" tu w Radomiu.

[marysia.piekos]

myślę że da radę, tylko trzeba o tym pamiętać :)
Ostrożnie napiszę że: chodziłam do szkoły rodzenia w radomiu którą prowadziła
położna z jednego z radomskich szpitali. Generalnie przedstawiała różne
archaizmy typu: dobrodziejstwa płynące z nacięcia, lewatywy czy też dolarganu.
Zniechęcała do zzo. Ale najbardziej uderzyła mnie jej postawa cyt:"panie macie
współpracować i słuchać położnych. Czasem zdarza się że położna idzie do
pacjentki rodzącej i miło pyta "no i jak pani się czuje" a ona odpowiada ostro
"źle". Drogie panie, i o czym tu mówić? Przecież ta położna więcej bez
konieczności do niej już nie przyjdzie, i pomóc też nie można. A jak krzyczą?
Panie nie krzyczcie bo to tylko utrudnia pracę położnych ". Zbaraniałam jak to
usłyszałam, podyskutowałyśmy na ten temat ale ona miała podejście z innej bajki.
4 lata temu chodziłam do szkoły rodzenia w lublinie, takiej pod patronatem
UNESCO i w ogóle. Tam była zupełnie inna polityka , taka właśnie "ludzka". Tam
nas nawet położna uczyła jak krzyczeć żeby sobie pomóc - dotlenić, zmniejszyć
uczucie bólu itd. I nie mówiono o tym jak "zadowolić" położną, tylko o tym że to
ona właśnie ma starać się zadowolić nas. Czy to się sprawdza w radomskiej
rzeczywistości? Z doświadczeń moich koleżanek rodzących na Tochtermana - na
pewno nie.
Chociaż dzielny mąż jest w stanie dużo wywalczyć na pewno.

[eszpila]

Rzeczywiście archaizmów Cię uczyła ta położna. Teraz wystarczy wejść na stronę
fundacji "rodzić po ludzku" i skonfrontować wiedzę. Ale po co mi wiedza skoro w
praktyce mija się z realizacją???!!!Czy w Radomiu nie ma wyuczonych położnych,
które podchodziłyby do porodu w sposób empatyczny?? Bo nie myślę już o
lekarzach, którzy tylko przychodzą aby popatrzeć, naciąć i zszyć.

[patsy79]

no a tak a`propos położnych i tego,że im krzyk pacjentek
przeszkadza, jak lubią ciszę to mogły pracę w bibliotece wybrać a
nie na oddziale położniczym ;)