to niezmienne zaskoczenie

[bazoooka]

kiedy te wszystkie święta, sylwestry, poświąteczne weekendy, jednak się k o ń
c z ą.
i kończy się kasa, kończy się przyjemność, zaczyna się trwoga (że tyle
zaplanowane, a nic nie zrobione, że rytm dobowy znów totalnie przestawiony).
i trzeba na nowo nastawić, masę zaległości nadrobić, zacząć zapierdalać,
przestać się opierdalać. do dentysty się zapisać, procedurę badania wymyśleć,
referat przygotować, zajęcia zaplanować, milion tekstów przeczytać, sto
milionów planów rozpisać. za możliwością zarobku się rozglądać. przestać
pasożytować.

a przede wszystkim, kurwa, nauczyć się chodzić spać nie później niż o północy.

tak się idiotycznie złożyło

[bazoooka]

że wieloma sprawami, z którymi zwlekałam od miesięcy, a i od lat by się znalazło
- muszę się zająć już-teraz-zaraz. a jak się chowa łeb w piasek to później coś
jakoś ciemno przed oczami...

najgorsze z możliwych uzależnień

[bazoooka]

to odwlekactwo.

od jutra

[bazoooka]

przestaję przeglądać demotywatory

i dlaczego mam podejrzenia,

[bazoooka]

że za rok będę pisać to samo?
wszyscy piszą to samo. wszyscy robią kółka. no dobra, niektórzy spiralki. takie
kółka trochę do przodu popychane. albo o coraz większym rozmachu. ale dalej
kółka, patrząc z góry.

ehh

[kasiadwa]

lepiej nie mówić, jest po 1 a ja siedze przy herbacie bo przeziebienie mnie
rypie, łeb pęka , stawy łamią a ja imam się wszystkich domowych sposobów na
wyleczenie ,poce sie jak szczur i zaliczam wc co godzina...ehhh

[bazoooka]

a do kiedy musisz się wyleczyć? pewnie do jutra rana? :)
no to współczuję, ja będę tylko niewyspana i nowym rokiem przerażona. nienawidzę
być przeziębiona.
a leki - zgodnie z klasyfikacją, na której przyłapałam bliską mi osobę - dzielą
się na placeba i panacea. płynna postać leku zbliża go do doskonałości, a więc
panaceum. przyjmijmy więc, że herbata to panaceum :)

[nieudany_eksperyment]

Najlepsze jest to, że teraz trzeba zasuwać z nauką na maksa

[lucyna_n]

no podpisuję się pod tym i obawiams ię że i za 10 lat nic się w tym temacie nie
zmieni, ja robię uniki, nawet nie koniecznie z lenistwa ale ze strachu, np
rozmowe ze zleceniodawcą potrafię tak odwlec że przestaje mieć sens. Wogóle
jakoś nei potrafiłam nigdy dostosować się do ogólnego życia szkolnego i
pracującego. Zawsze czulam s^ę na skraju wytrzymałości nerwowej , a jak było
mniej nerwowo to zasypiałam na stojąco i w szkole i w pracy.
Jakieś cholera genetyczne nieprzystosowanie spoleczne czy co?

[nieudany_eksperyment]

A ktoś może mi podać jakieś ciekawe sentencje po łacinie pasujące do mnie? Potrzebuję pilnie. Lucyno przeczytałaś wiadomość jaką Ci wysłałem? Sprawdzam tylko czy dotarła

[bazoooka]

> no podpisuję się pod tym i obawiams ię że i za 10 lat nic się w tym temacie nie
> zmieni, ja robię uniki, nawet nie koniecznie z lenistwa ale ze strachu, np
> rozmowe ze zleceniodawcą potrafię tak odwlec że przestaje mieć sens.

o to to.
lęk przed sukcesem, lęk przed porażką, lęk przed działaniem chyba samym też.
bo jeszcze zacznę nad czymś pracować i się weźmie okaże, że jestem w tym dobra.
no jakżeż to tak! zabiorę się do czegoś i jeszcze weźmie mi się i uda. jaaaaaaa.
nieeeeeee.
( a w drugą stronę jest tak samo. bo się równie dobrze okazać może, że kiepska
jestem po prostu. że ja tu się staram, wysilam i oczekuję, a rezultaty marniutkie)

[nieudany_eksperyment]

Mam już sentencję-największym skarbem jest przyjaźń. Ładne prawda? Dedykuję to Czekoladzie

[lucyna_n]

bardzo ładne. Proponuję wytatuować.

[mintaj3]

lucyna_n napisała:

> bardzo ładne. Proponuję wytatuować.

Dziekuje , z krzesla spadlem (prawie) :)))

[lucyna_n]

lęk przed tym że jak zapytam o robotę to ją dostanę jest moim glównym lękiem
oststnio, bo tradycyjnie uważam że z niczym sobie nei poradzę.

[nieudany_eksperyment]

Z tą pracą to mam podobnie, więc sama nie jesteś :)