Panie Adminie, są sposoby na Pańskie problemy!

[Gość: Jasiek]

Ludowe środki na ból zęba

Środki sympatyczne i zażegnywania

Ze środków sympatycznych zasługują na wzmiankę następujące: Ząb konia, mającego
lat 20 i pokąsanego przez psa wściekłego, spalony na popiół, ma być dobrym
lekarstwem na ból zębów (Bobowa).

Ząb żmii potłuc i tym proszkiem posypać bolący ząb, to ból ustanie (Nadwórna)

Zażegnywania bólu zębów:

o wschodzie lub zachodzie słońca stanąć trzeba przed krzakiem bzu i trzy razy
powtórzyć: „bzie, bzie, weź moje bolenie pod swe korzenie”

„Jarzębina, jarzębina! Jagód twoich nigdy jeść nie będę, tylko niech mi zęby
boleć przestaną...” powtórzyć trzy razy

„Skoro na morzu ujrzy się księżyc, gdy nastaje, wtedy naraz trzeba stanąć na
temże miejscu, nie postępować dalej i do trzech razy mówić tak: „bolączka w
gnój, robak w kłodę, kamień w wodę” Potem splunąć i zmówić trzy razy „Ojcze
nasz”.1

„Na niebie miesiąc, a w morzu kamień, w polu zając, w dąbrowie dąb. Jak te
towarzysze nie zejdą się z sobą, ani obiadują, ani wieczerzają, ani południają,
takby moje zęby na wieki nie bolały”1

„Kamień w wodzie, miesiąc na niebie, niedźwiedź w lesie. Jak ci trzej bracia w
lesie obiad jeść będą, albo wieczerzę, wtenczas będą moje kości łamać i boleć
będą”

[Gość: tyrysek]

leczenie super, ale z diagnoza chyba nie trafiles!

[Gość: Jajaccek]

To ja poprosze cos na zeza- rozbieznego.Honorarium wysle przez skuriera.

[Gość: tyrysek]

...i na schizofrenie
moze jest jakis skuteczny sposob?

[Gość: cyfer]

wiecie co? cyfer chyba polubi jaska. patrzcie: chlop sie stara, medycyne ludowa studiuje, o pare osob zatroszczyl sie i zdiagnozowal... feran! konkurencja ci rosnie!

[Gość: drewniak]

Gość portalu: cyfer napisał(a):

> wiecie co? cyfer chyba polubi jaska. patrzcie: chlop sie stara, medycyne ludowa
> studiuje, o pare osob zatroszczyl sie i zdiagnozowal... feran! konkurencja ci
> rosnie!

Miałeś kolegon się obrazić i się nieodzywać.Proszę cię dotrzymaj slowa!!!

[Gość: Jasiek]

Gość portalu: tyrysek napisał(a):

> ...i na schizofrenie
> moze jest jakis skuteczny sposob?

Co to jest schizofrenia?

Nazwa schizofrenia oznacza dosłownie rozpad umysłu lub serca. Zaburzenia
schizofreniczne to grupa zaburzeń mających pewne wspólne cechy. Do głównych
objawów schizofrenii należą:
- postępująca utrata kontaktu ze światem i przewaga zainteresowania przeżyciami
wewnętrznymi
- zobojętnienie uczuciowe prowadzące do pustki uczuciowej i utraty związków
emocjonalnych z otoczeniem
- rozpad osobowości objawiający się brakiem kontaktu intelektualnego z
rzeczywistością, brakiem zgodności treści uczuć i myśli, jednoczesnym
występowanie dwóch sprzecznych sądów, uczuć, lub dążeń, objawami wytwórczymi.

Jakie jest ryzyko zachorowania?

Ocenia się, że jest ono takie samo na całym świecie i wynosi ok. 1%. Tak samo
często chorują mężczyźni i kobiety. Pierwszy epizod u mężczyzn występuje
najczęściej pomiędzy 15-25 r.ż., natomiast u kobiet odpowiednio: 25-35 r.ż.

Czy znane są przyczyny zaburzeń schizofrenicznych?

Nie znana jest przyczyna powstawania tych zaburzeń, istnieje jednak wiele
hipotez. Rozważa się tło genetyczne - geny schizofreniczne lokalizuje się na
chromosomach 6, 8 i 22. Być może powodem są zmiany w pracy komórek nerwowych.
Hipoteza wirusowa mówi, że zarażenie mózgu przez wirus (np. w okresie płodowym)
może dać odległe następstwa w postaci choroby. Przyczyn upatruje się również w
mikrouszkodzeniach układu nerwowego, jakie mogą powstawać w czasie rozwoju
płodowego. W końcu istnieją koncepcje mówiące, iż zaburzenia schizofreniczne mają
przyczyny psychogenne. Według koncepcji psychoanalitycznej schizofrenia to powrót
do narcystycznego okresu dzieciństwa. Nowym sposobem rozumienia istoty choroby
jest traktowanie jej jako zaburzenia funkcji poznawczych (czyli mówiąc ogólnie
procesów myślenia), prowadzące do jego rozpadu.

Jakie są rodzaje zaburzeń schizofrenicznych?

Żeby rozpoznać schizofrenię jej objawy muszą być obecne przez pewien okres (1
miesiąc). Wyróżnia się kilka rodzajów zaburzeń schizofrenicznych, które mają inne
leczenie i rokowanie:
- w schizofrenii paranoidalnej objawami dominującymi są urojenia (najczęściej o
treści prześladowczej, niewierności, ksobnej, wielkościowej) i omamy (najczęściej
słuchowe o treści grożącej lub rozkazującej)
- schizofrenia hebefreniczna charakteryzuje się dziecinnym i zdezorganizowanym
zachowaniem chorego, jego uczuciowość jest płytka i niedopasowana do sytuacji,
zaś jego wypowiedzi i zachowania są chaotyczne i bezcelowe
- dla schizofrenii katatonicznej najbardziej charakterystyczny jest obraz
zahamowania ruchowego, chory usztywnia się i przybiera nienaturalne pozycje (np.
stanie na jednej nodze, unoszenie głowy powyżej poduszki), które utrzymuje przez
godziny a nawet dni; w tym czasie chory nie przyjmuje posiłków stąd jest to stan
zagrożenia życia; ten stan nazywany jest osłupieniem; osłupienie może być nagle
przerwane gwałtownym pobudzeniem się chorego, które może być zagrożeniem dla
życia lub zdrowia chorego lub jego otoczenia
- schizofrenia prosta wyróżnia się brakiem objawów wytwórczych oraz powolnym lecz
postępującym pogarszaniem się codziennego funkcjonowania pacjenta, jego wyników w
pracy lub szkole; ta postać schizofrenii ma złe rokowanie
- schizofrenia rezydualna lub inaczej ubytkowa to stan po wygaśnięciu
schizofrenii, kiedy u chorego nie występują objawy wytwórcze, obecne są za to
tzw. objawy negatywne (np. spowolnienie myślenia, mowy i ruchów, apatia, brak
troski o wygląd, obniżenie uczuciowości)
Czasami, kiedy u chorego utrzymują się pojedyncze objawy zaburzeń
schizofrenicznych i towarzyszą im objawy depresyjne rozpoznaje się depresję
poschizofreniczną.
Niezwykle istotne jest, że występowanie pojedynczego objawu któregokolwiek z
wymienionych zaburzeń schizofrenicznych nie jest równoznaczne z rozpoznaniem
schizofrenii! Rozpoznaniem powinien postawić wyłącznie lekarz psychiatra.

Czy istnieje skuteczne leczenie?

W przypadku podejrzenia zaburzeń schizofrenicznych niezwłocznie należy zwrócić
się do psychiatry. Wczesne rozpoznanie daje wyleczenie w 30-40%. Powstaje coraz
więcej skutecznych i przyjaznych dla pacjenta leków umożliwiających pełny powrót
człowieka do społeczeństwa. W leczeniu zaburzeń schizofrenicznych pomocna jest
również psychoterapia, zwłaszcza psychoterapia grupowa.

[Gość: Jajaccek]

Gość portalu: Jasiek napisał(a):

zwłaszcza psychoterapia grupowa.

Kto prowadzi zapisy??

Do JaJacka

[Gość: Jasiek]

Gość portalu: Jajaccek napisał(a):

> To ja poprosze cos na zeza- rozbieznego.Honorarium wysle przez skuriera.

Leczenie zeza polega na stosowaniu odpowiednio dobranych szkieł korekcyjnych,
zlikwidowaniu ewentualnego niedowidzenia, wytworzeniu widzenia obuocznego i
przywróceniu prawidłowego ustawienia oczu.
Leczenie zeza powinno być przeprowadzone jak najwcześniej, w szczególności u
dzieci, u których proces fuzji wykształca się do 6 roku życia. Kuracja prowadzona
przed zakończeniem tego wieku daje duże szanse powodzenia na przywrócenie zarówno
prawidłowego ustawienia oczu (wzgląd estetyczny), jak i widzenia obuocznego
(wzgląd czynnościowy). Wyleczenie zeza po 10 roku życia jest już bardzo trudne i
sprowadza się zwykle do zabiegu operacyjnego przywracającego prawidłowe
ustawienie gałek ocznych. W takim przypadku przywrócenie widzenia obuocznego jest
raczej rzadkie.
W przypadku zezów akomodacyjnych, powstałych u dzieci w wyniku wad wzroku,
odpowiednio wczesne (przed wystąpieniem zmian w mięśniach gałki ocznej)
zastosowanie okularów korekcyjnych pozwala na całkowite wyleczenie wady. Jeśli
zabieg taki nie daje oczekiwanych rezultatów, stosuje się leczenie ortoptyczne.
Polega ono na wykonywaniu odpowiednich ćwiczeń, z wykorzystaniem
specjalistycznych urządzeń. Dla poprawy skuteczności procesu leczenia stosuję się
także czasami zabieg operacyjny przywracający równowagę mięśniową.
Leczenie zeza u dorosłych jest często przyczynowe i polega na leczeniu choroby
podstawowej bądź jej skutków powodujących znaczne upośledzenie ostrości widzenia.

Zez jest chorobą, która, obok dyskomfortu kosmetycznego, uniemożliwia choremu
podjęcie wielu zajęć i pracy w wielu zawodach wymagających widzenia
przestrzennego.

[Gość: Jajaccek]

Do 10 roku zycia!?:((( Mam przepaprane.Sproboje skorygowac galki, wpatrujac sie
w monitor z wyszczegolnieniem Forum.Na operacje mnie nie stac.

[waldek.s]

Ależ on ma inny problem: higiena ciała w okresie dojrzewania, dbałość o zdrowie
i czystość ciała. Praktyczne rady: w przypadku trądziku należy regularnie myć
twarz odpowiednimi środkami – nasilony i trwały trądzik powinien być leczony
przez dermatologa; w przypadku bardzo bolesnych miesiączek jest pomocne
stosowanie termoforu, leków przeciwbólowych, ćwiczeń gimnastycznych; w czasie
miesiączki nie należy myć pochwy (mydło może prowokować podrażnienie), stosować
aerozoli i dezodorantów, a dziewczęta stosujące tampony powinny zmieniać je
przynajmniej cztery razy dziennie; noszenie obcisłych dżinsów może zmniejszyć
płodność mężczyzny w następstwie podwyższonej temperatury w mosznie i wówczas
może zostać zaburzony rozwój plemników; nie należy stosować dezodorantów
dopochwowych; chłopcy powinni codziennie odsuwać napletek i usuwać wydzielinę
(mastkę) zgromadzoną pod nim.

[Gość: Jasiek]

Polucje (zmazy nocne), mimowolne wytryski nasienia podczas snu nie
zawierającego na ogół treści erotycznej. Są zjawiskiem zupełnie prawidłowym,
wyrazem zdrowia i dojrzałości biologicznej. Pojawiają się w okresie dojrzewania
biologicznego, a niekiedy sporadycznie już w 11.–12. roku życia. W miarę upływu
lat stają się coraz częstsze, w wieku 15 lat występują prawie u połowy
chłopców, a w wieku 18–19 niemal u wszystkich.

Wystąpienie pierwszej pulacji przypada więc na różne okresy życia. Pulacje są
objawem dojrzałości biologicznej narządów płciowych. Zupełny brak pulacji do
20. roku życia, mimo wstrzemięźliwości seksualnej, może oznaczać pewne
opóźnienia dojrzewania biologicznego. W takich przypadkach jest wskazana wizyta
u lekarza.

Polucja występują u mężczyzn w okresach dłuższych przerw we współżyciu - są
wówczas przejawem samoregulacji organizmu. Dlatego właśnie pulacje nie są
charakterystyczne tylko dla okresu dojrzewania, a występują podczas całego
życia seksualnego mężczyzny. W miarę upływu lat pojawiają się jednak coraz
rzadziej, a u mężczyzn prowadzących ustabilizowane współżycie seksualne mogą
nawet wcale nie występować.

Częstotliwość pulacji może być bardzo różna; u chłopców i młodych mężczyzn
często występują codziennie, w innych przypadkach istnieje pewna
charakterystyczna częstotliwość – nie ma więc praktycznie żadnych reguł i
prawidłowości. Dopiero w XX w. zaczęto traktować pulację jako zjawisko zupełnie
prawidłowe i będące wyrazem samoregulacji organizmu.

W wiekach poprzednich krążyło mnóstwo mrożących krew w żyłach opowieści o tzw.
polucjonizmie, groźnej rzekomo chorobie, wyniszczającej organizm i osuszającej
rdzeń kręgowy. Podobne poglądy występowały już w medycynie starożytnej Grecji,
a literackie opisy polucjonizmu spotyka się bardzo często w literaturze XVII-
XVIII w. Miały one źródło w tym, że właśnie rdzeń kręgowy był traktowany jako
zbiornik nasienia, a nasienie - jako najważniejszy składnik organizmu - było
według Alkeona wytwarzane w mózgu.

Do II wojny światowej niektórzy uczeni twierdzili, że i u kobiet występują
pulacja, np. Adler dowodził, że pulacja nigdy nie występują u dziewic i
niewinnych kobiet, jedynie u tych, które współżyły seksualnie, lecz są zmuszone
do wstrzemięźliwości: pulacje te nazywano nawet “cierpieniem młodych wdów”.
Inni uczeni dowodzili z całą powagą, że pulacje prowadzą do neurastenii. W celu
przeciwdziałania im zalecali specjalną dietę, wyjazdy na wieś lub w góry,
leczenie natryskami wodnymi, masaże, preparaty bromowe i inne, przeznaczone do
miejscowego wprowadzania do cewki moczowej. Łatwo sobie wyobrazić, do czego
doprowadzić mogły takie poglądy: rosła liczba rzekomo chorych, konstruowano
specjalne przyrządy do uciskania narządów płciowych.

[wyrwikutas]

Ciemieniucha, tłuste łuski lub strupy pochodzenia łojotokowego (łojotok) na
owłosionej skórze głowy . Zmiany znikają samoistnie po kilku tygodniach ale
zaniedbanie doprowadza do stanu wymagającego leczenia.Karczoch zwyczajny ma
grubą łodygę, rozgałęzioną, owłosioną, wysoką do 2 metrów. Liście odziomkowe
zebrane w różyczkę, duże, na ogonkach, nie podzielone, górne siedzące, w górę
coraz mniejsze. Kwiatostanem jest koszyczek z mięsistym dnem i mięsistych
okrywach o średnicy do 10 centymetrów. Kwiaty rurkowate,
niebieskopurpurowe.Witamina B12, kobalamina, cyjanokobalamina, witamina z grupy
B, rozpuszczalna w wodzie. Cząsteczka jej składa się z pierścienia
porfirynowego zawierającego m.in. jon kobaltowy i rybozę.Pirol jest dobrze
rozpuszczalny w alkoholu i eterze. Ulega działaniu tlenu z powietrza. W
obecności kwasów polimeryzuje. Ulega sprzęganiu z solami diazoniowymi.
Produktem katalitycznego uwodornienia pirolu jest pirolidyna.