Premiera nowej "Gorączki" w Teatrze Muzycznym

[kozak5]

Czegos tu nie rozumiem. Pani Magdo, pani pierwszej to powiem:
jest pani nieprofesjonalna, a czasem żenująca wręcz. "Gwiazdy
piosenki aktorskiej: Katarzyna Groniec i Jacek Bończyk." Kropka?
Kropka? Kropka?!!! A nasi to gorsi?! A Kinga Preis? A Mariusz
Kiljan? To przecież oni wygrali PPA! Nie są gwiazdami tego
gatunku?! Do tytułowej Gorączki doprowadza mnie faworyzowanie
warszawiaków we Wrocławiu! A Dudziński? Imiela? Woźniak??? Na
Boga! Niechże Pani zrozumie jaką wartość ma promowanie i w ogóle
uznawanie NASZYCH artystów w NASZEJ gazecie. Gdyby to było
pierwsze Pani potknięcie nie zareagowałbym, ale wali Pani na
oślep już od dawna więc i ja w końcu nie pozostaję dłużny. A pan
Tomasz Sztonyk nie nazywa się Stanyk itd. itd. itd...

[Gość: RBG]

Na wrażliwość kulturalną recenzentów działu kultura GW nie mamy
co liczyć kozak. Z resztą w samym artykule jest wiele
nieścisłości. Czy dodanie jednej (nie dwóch) piosenki to już
argument, aby napisać o zwiększonej ilości piosenek. Druga
obsada jest wpisywana w grafik nie dopiero przed sprektaklem i
jak sądzę nie jest trudnością zapytać się nawet w kasach, kto
gra jakiego dnia. A przekręcanie nazwisk lub ich odmiany to już
zwyczaj... No cóż takich recenzentów mamy...
Recenzent Bez Gazety

[Gość: magda nogaj]

Nie uważam, by wymienienie nazwisk Katarzyny Groniec i Jacka Bończyka było
faworyzowaniem tych artystów. Oni przecież występują w „Gorączce” i
niewątpliwie są gwiazdami. Jest to więc wyłącznie niewartościująca informacja.
Nazwiska wrocławskich artystów także wymieniłam. Nie wiem więc, co takiego
nieprofesjonalnego jest w moim tekście.

Skromne zdanie czytelnika

[Gość: Floo]

Gość portalu: magda nogaj napisał(a):

> Nie uważam, by wymienienie nazwisk Katarzyny Groniec i Jacka Bończyka było
> faworyzowaniem tych artystów. Oni przecież występują w „Gorączce” i
>
> niewątpliwie są gwiazdami. Jest to więc wyłącznie niewartościująca
informacja.
> Nazwiska wrocławskich artystów także wymieniłam. Nie wiem więc, co takiego
> nieprofesjonalnego jest w moim tekście.

Jeśli mogę się odnieść do Pani artykułu to przytoczenie nieistniejącej piosenki
i podanie błędnych nazwisk wykonawców jest niedopatrzeniem, związanym pewnie z
brakiem czasu, bo przecież po trzeciej generalnej można skonsultować informacje
posiadane z faktycznymi w teatrze. Odczuwam pewną schematyczność w Pani
recenzjach i zbyt częste przytaczanie suchych informacji nie do końca
związanych z przedstawieniem. To czasami brzmi jak materiały prasowe a nie
recenzja.

Ja jako widz chciałbym po przeczytaniu Pani recenzji dowiedzieć się czegoś
nowego o spektaklu. Co mi, jako osobie znającej twórczość Elvisa w bardzo
podstawowym repertuarze proponują recenzenci GW? Pewnie znowu napiszą, że
aranżacja muzyczna Piotra Dziubka, choreografia Jarosława Stańka, scenografia
Grzegorza Policińskiego, czy kostiumy Elżbiety Dyakowskiej są: nowatorskie,
znakomite, pomysłowe, nieprzeciętne, wspaniałe, o wysokiej temperaturze itd.
bez podania szczegółów i wyjaśnienia dlaczego tak się o nich pisze
pozostawiając mi pole do własnego wyciągania wniosków. A na koniec zakrzyczymy
razem z recenzentem reżyser!, reżyser! i dalej nic nowego się nie dowiem, bo
3/4 recenzji jest streszczeniem, a pozostała część wymienieniem nazwisk.

Jest sprawą oczywistą, że nie pracujecie państwo w specjalistycznej prasie i
nie rozłożycie spektaklu na czynniki pierwsze, ale proponuje napisać coś od
siebie czasami, porozmawiać z artystami, twórcami, bo cytowanie programu to
poziom recenzji ucznia, a nie doświadczonego dziennikarza. Wydaje mi się, że
miłym zwyczajem jest umieszczanie stopki recenzenckiej pod artykułem. To co
Pani napisała można byłoby okroić do takiej formy, bo przecież w ramce obok
artykułu wymienia Pani wykonawców, a resztę miejsce można by wykorzystać na
inne informacje o kulturze.

""Gorączka", emitowana w grudniu w "Dwójce" z okazji jubileuszu Telewizji
Wrocław, miała formę koncertu karnawałowego złożonego z 16 piosenek Elvisa
Presleya. Na scenie Teatru Muzycznego widowisko zyska na dramaturgii i wymowie,
jak zapowiadają twórcy. Elvis Presley i jego twórczość ma być dla reżysera
Wojciecha Kościelniaka jedynie pretekstem do przyjrzenia się szerszemu
zjawisku, jakim jest popkultura. Tego tematu dotyczą monologi, które dopisał
Roman Kołakowski. Wrocławski poeta jest autorem pierwszych legalnych tłumaczeń
piosenek Presleya na język polski. Wcześniej wszyscy adaptowali te utwory bez
zgody właściciela praw autorskich. Licencję na potrzeby "Gorączki" wykupiła
Telewizja Polska SA. Teraz odsprzedała prawa Operetce wraz z kostiumami i
scenografią. Przeboje króla rock'n'rolla zaśpiewają podczas dzisiejszej
premiery gwiazdy piosenki aktorskiej. Spektakl Wojciecha Kościelniaka będzie
trwał dwukrotnie dłużej niż w telewizji, bo prawie dwie godziny. Po kilku
pierwszych spektaklach gwiazdy zastąpią prawdopodobnie artyści z drugiej
obsady. Autor aranżacji Piotr Dziubek zadbał, by wszystkie piosenki zabrzmiały
jak najbardziej współcześnie. Choreografię do spektaklu ułożył Jarosław
Staniek, stały współpracownik Wojciecha Kościelniaka."

[Gość: adam]

[Gość: gosia]

Pani Magdo niech się pani nie przejmuje, ktoś jest po prostu przewrażliwiony
na swoim punkcie. A sugestie, że recenzenci jeśli krytykują to się nie znają
na sztuce tylko potwierdzają pyszałkowatość niektórych ,,artystów''. Pozdrawiam

[Gość: adam]

serdeczne pozdrowienia z Poznania.

Recenzenckie oko widzi specyficznie

[Gość: Dominika]

Nie wiem czy choreografia została zmieniona, ale porównanie jej
do „teledysków Britney Spears” to jakieś nadużycie (a tak to
ocenił Grzegorz Cholewa). Z resztą dużo więcej nie napisał, a
moim zdaniem chyba warto, bo wbrew temu co jest napisane na
bilbordach Teatru Muzycznego oprócz show muzycznego jest tam
również dużo tańca i choreografii Pana Jarosława Stańka,
zasługującego przynajmniej na dwa zdania w recenzji.

Recenzenckie oko widzi specyficznie

[Gość: Dominika]

Nie wiem czy choreografia została zmieniona, ale porównanie jej
do „teledysków Britney Spears” to jakieś nadużycie (a tak to
ocenił Grzegorz Cholewa). Z resztą dużo więcej nie napisał, a
moim zdaniem chyba warto, bo wbrew temu co jest napisane na
bilbordach Teatru Muzycznego oprócz show muzycznego jest tam
również dużo tańca i choreografii Pana Jarosława Stańka,
zasługującego przynajmniej na dwa zdania w recenzji.