Arcybiskup Arnost

[Gość: Bronek]

Arcybiskup Arnost

Syn kasztelana na kłodzkim zamku
Wele Pardubic rodzony
Fater mu pedzioł - Ty mody panku
Dobrze mosz być wykształcony

U joannitow w tutejszy szkole
Leciała nojpiyrw nauka
Dyć przeca jeszcze jako pachole
Do Boga chcioł drogi szukać

Bo jak roz rzykoł w kłodzkim kościele
Wejrzoł na Marii figura
To medytować dała mu wiele
Łoczy wlepiyła do mura

Studiowoł prawo w Padwie Bolonii
Zostoł biskupym we Pradze
Myśl ło Maryji kajsik go goni
Jom zowdy mo na uwadze

Przez cołke życie Kłodzko mioł w zocy
Tu augustianow sprowadzioł
Arcybiskupym - z całyj swyj mocy
Co dobre w ziymia ta wsadzioł

Dyć prawie już go Watykan wołoł
By siednoł na jego tronie
Do sia go jednak som Bog prziwołoł
Życio wyznaczoł mu koniec

Łostatnio wola spełniyli jego
W Kłodzku go pochowoli
Zaś tu Maryja paczy na niego
Czy zocny żywot pochwoli?

Som Arnost wiedzioł jak ze tym bydzie
Że za swo pycha zapłaci
Figura jego skruszonom bydzie
A gymba rysy zatraci

To co jest boske i co czowieka
Chyba sie tu powadziyło
A jednak zgoda wlazła w ta eka
Bo dali już lepiyj było

Jak ze okładym sto lot minyło
Z grobu Arnosta naszego
Cudnym balsamym mocno gichnyło
Koniec pokuty był jego

Dzisioj już szło by do świyntych grona
Arcybiskupa postawić
Maryja - możno sprawi to Łona
My sie mogymy tyż wstawić.