Rzeczpospolita dziecibijąca

bijmydzieci.pl - dopisz sie do antyakcji

[1492007gazeta]

koniecznie dopisz sie do antyakcji internetowej:
bijmydzieci.pl

[Gość: obiektywny]

kolejna debilna "antyakcja" próbujaca byc "alternatywa" do akcji,
która zainspirowana chorym Zachodem. Bije ten, kto nie ma juz niczego
do powiedzenia i do zaargumentowania. Zawsze sie mozna dogadac nawet z
dzieckem ale wielu ludziom wydaje sie ze dziecko nie jest jeszcze
czlowiekiem i musi wykonywac wszelkiego nakazy rozkazy i polecenia.
Rozmawiac, dyskutowc z dziecmi a nie bedzie tez tak wielu wtórnych
analfabetów i spolecznych kalek dla których walniecie kogos w morde
jest agumentem.

[nikodem_73]

Wybacz, ale dziecko nie jest partnerem do dyskusji. Pewnie - należy z nim
rozmawiać i mieć na uwadze jego potrzeby, ale to RODZIC ponosi odpowiedzialność
za czyny dziecka i to RODZIC musi podejmować decyzje. A dziecko ma słuchać.

Równie dobrze możesz argumentować, że policjanci nie powinni używać siły, a
jedynie rozmawiać i dyskutować z np. wandalami. No fajnie by było, tylko musisz
założyć, że wandale będą chcieli współpracować.

[super_stokrotka]

Popieram obiektywnego.

Bij konia zamiast dzieci!

[Gość: Onan]

Rzeczpospolita dziecibijąca

[czarrrna]

bicie dzieci???Pasem, kablem, ręką, po buzi, plecach, pupie,
wszędzie,do krwi....za byle co...za czwórkę, za przyjscie za późno
do domu, za zepsutą niechcący zabawkę, za opuszczoną lekcję
religii...Ponizanie, wyzywanie, brak docenienia....Jak to strasznie
bolało...Pamiętam. Kłamałam,ze wszytko jesst dobrze,żeby znów nie
dostać, jak sie dowiedział,ze skłamałam znów bicie i tak w kółko...I
nigdy żadnej rozmowy, zadnego kocham, zamiast bicia....Tylko
wymagania. I nieuleczalnie chora mama- moze dlatego na mnie się
wyładowywał.
I co to dało? Mam 34 lata, skończyłąm renomowaną akademie medyczną,
do wszystkiego co mam doszłam sama, z moimi najbliższymi.
Tylko tyle,że teraz własnych dzieci nie uderzyłam, tylko rozmawiam,
rozmawiam, rozmawiam.......I sa najlepszymi dziećmi na świecie. I
bardzo, bardzo grzecznymi.
A do ojca żal mam do dziś.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[Gość: d_d]

Mam 30 lat, od 10 nie mieszkam z rodzicami. Do 20 roku życia biła mnie matka
(kabel, pas, wylewanie wrzątku, walenie głową o sciane, rzucanie we mnie
nożyczkami. Przezyłam chyba wszystkie tortury fizyczne). Potem w końcu udało mi
sie wyprowadzic z domu. Mam zniszczone życie, nie radze sobie w zyciu
codziennym, nie radze sobie w pracy, jestem kłębkiem nerwów. Nie dokońca
potrafie ułożyć sobie realcje z ludzmi. Na zewnatrz wygladam na cholernie silną
osobę, w srodku jestem zniszczona, słaba i zraniona. Codzienność mnie przerasta.
Nie potrafię ułożyć sobie życia. NIe ma dnia żebym nie płakała, wspominając tamto...

[Gość: alice]

NIE WOLNO! dawać klapsów! tylko KTETYN i ŁAJZA uderza kogokolwiek
słabszego - psa , dziecko,... Przyjmijcie to świdomości "cudowni
rodzice", że każdy klaps to dla Was /was ? "jestem najsłabszym
dupkiem na świecie nie nadaję się do niczego a już na pewno do
wychowaywania kogokolwiek". Może drastyczne ale to fakt. Jestem
matką. Mam siedmioletnią córkę, która NIGDY nie dostała klapsa. Mam
psa szczeniaka 2 letniego z "adhd", który zdemolowała mi pół
mieszkania zanim wydorośłał -NiE DOSTAŁ klapsa. Córka jest grzeczna,
bardzo, pies również. Każdą łajze, która kiedykolwiek uderzyła
słabszego zpraszam do siebie. NA KLAPSA.

[nikodem_73]

No i bomba. Podeślę do Ciebie swojego ojca. Wyżyjesz się na staruszku. Od niego
parę razy dostałem klapsa. Za każdym razem wiedziałem za co. I nie mam do niego
żalu. Nie jestem wrakiem człowieka i nie mam problemów z relacjami z ludźmi. W
pysze śmiem nawet sądzić, że w żaden sposób nie odbiegam od normy psychicznej.

Bo może uświadomisz sobie, że klaps to NIE JEST to samo co napi*dalanie z
byle/bez powodu.

[Gość: alice]

nikodem_73 napisał:

> No i bomba. Podeślę do Ciebie swojego ojca. Wyżyjesz się na
staruszku. Od niego
> parę razy dostałem klapsa. Za każdym razem wiedziałem za co. I nie
mam do niego
> żalu. Nie jestem wrakiem człowieka i nie mam problemów z relacjami
z ludźmi. W
> pysze śmiem nawet sądzić, że w żaden sposób nie odbiegam od normy
psychicznej.
>
> Bo może uświadomisz sobie, że klaps to NIE JEST to samo co
napi*dalanie z
> byle/bez powodu.


Nie czuję potrzeby wyżywać się na kimkolwiek. Klaps to jest bicie.
Nie ma dysksji. JEST TO UDERZENIE i nie ma POWODU nigdy by go
zastosoować wobec słabszego. Bijesz słabszego jestes frajer,
pokazujesz słabszemu swoja władzę i wyższośc jests frajer. Czytając
to forum człowiek uzmysławia sobie ilu tak nabrawdę tu "ludzi". Dla
mnie każdy kto przemocą egzekwuje posłuszeństwo to prymityw.

Zgłoszenie na policję

[Gość: warszawiak]

Ostatnio zgłosiłam na policję, że u sąsiedzi przez cały czas kłócą się i
wrzeszczą a ich córka przez cały czas płacze. Fakt zareagowali szybko, ale dla
nich najważniejsze było to, że sąsiedzi stwierdzili, że nie myjemy klatki
schodowej.

[Gość: d_d]

Jako 18 nastolatka zgłaszałam swoją sprawe na policje. Ze mnie matka bije.
Skonczylo sie na tym ze wezwali tate na przesłuchanie i pan policjant powiedział
"Panie, córce trzeba czasem wpier...". I zamknęli sprawę. Takie czasy były ;(
A to o czym piszesz warszawiaku, to trzeba zgłaszac kolejny raz na policje. Za
którymś razem dziecku w końcu pomogą.

no i ciekawe kiedy to sie zmieni

[Gość: iwi]

ciagle tu pisza o jakichs skrajnosciach, albo minimum klapsy albo wychowywanie bez stresow. a przeciez sa kary takie, ze mozna nie bic a jednak ukrac i to tak, zeby dziecko zapamietalo. mnie i brata rodzice nie bili chociaz swieci nie bylismy. spoznilam sie dwie godziny? wiec zamiast biegac po podworku do 20 - godzina powrotu latem - moge biegac do 18. spoznie sie to bede biegac jeszcze mniej. moj brat kiedys zwinal dla jaj cos w sklepie. rodzice poszli z nim do sklepu, kazali oddac co ukradl przy ludziach, przeprosic i odpracowac strate. kierownik sie zgodzil, brat przez miesiac odpracowywal gazete za 5 zlotych w soboty kiedy to jego koledzy biegali za pilka. no i prosze, wyszlismy na ludzi.

[nikodem_73]

OK. A co by się stało, gdyby brat powiedział rodzicom "chyba was pogięło zgredy"?

Rzeczpospolita dziecibijąca

[inguszetia_2006]

Witam,
Nie doczytałam do końca. W dołku ściska, łzy cieczą.
To nie może być prawda.
A jest.
Pzdr.
Inguszetia

Klaps to porażka, ale..

[Gość: NiecoRozsądku]

Wg mnie (mam dwoje małych dzieci) klaps jest porażką wychowawczą, ale czasem się
po prostu inaczej nie da. Są sytuacje, gdy nie ma czasu na tysiąckrotne
tłumaczenie, powtarzanie czy wykłócanie się z dzieckiem (np. trzeba po prostu
wyjść do szkoły, przedszkola czy wreszcie do pracy). Jeśli nie wchodzi do głowy
po któryśtam proszeniu (a właściwie błaganiu), po kilku próbach przekonania -
nie ma innego sposobu na zdyscyplinowanie, jak przywalenie w tyłek. I nie mówię
tu o katowaniu, znęcaniu, poniżaniu itd. Zresztą, to moja opinia i historia,
dyrektor w mojej podstawówce załatwiał sprawy prosto, skutecznie i raz na zawsze
- lał w łeb i pytał czy wiemy za co. Zawsze wiedzieliśmy i ja się osobiście
cieszyłem, że na tym się skończyło, a nie rodzice do szkoły itp. Nie jestem
zwolennikiem bicia dzieci i rozumiem problem ich katowania. Ale może po prostu
wykażmy nieco rozsądku. W tych dyskusjach wrzuca się wszystko do jednego wora i
histeryzuje. A pewnie głównie ci, który w ogóle nie mają dzieci, albo mają już
dorosłe i już nie pamiętają ile ich wychowanie kosztuje.

[Gość: CAT]

...KALPS CZY PRZYWALENIE W TYLEK JAK TO OKRESLASZ TO TWOJA PORAZKA
BEZ DYSKUSJI! NIE STAC CIE NA NIC INNEGO I SZCZERZE WSPOLCZUJE TWOIM
DZIECIAKOM...JA MAM 3KE I TEZ WYCHODZE RANO DO PRACY ODWOZAC JEDNO
DO SZKOLY ? PROWADZE WLASNA FIRME I MUSZE BYC MAKSYMALNIE FIT PRZEZ
8GODZIN A POTEM JESZCE PRZEZ +/- 5 W DOMU.TAKZE NIE PIERD...
FARMAZONOW ZES ZMECZONY ITD. ZWYCZAJNIE NIE DZIWGASZ TEGO BAGAZU...
CHLOPIE I ZA BICIE DZIECI POWINIENES BYC POCIAGNIETY DO
ODPOWIEDZIALNOSCI KARNEJ ALE TE MEDIUM DAJE MOZLIWOSC WYPOWIEDZI
ANONIMOWEJ TAKIM MIERNOTOM JAK TY ...BEZ PONOSZENIA KONSEKWENCJI

Lepiej gnojowi wlać!Będzie się ciebie bać!

[Gość: Szacunek rodzica]

[Gość: wsmo]

ja mam male dziecko ktore potrafi pokazac rogi i nie zgadzam sie z toba
ale reszta to pewnie te staruchy z demencja ktore nie pamietaja jak laly dzieci

Jestem w 8 miesiacu ciazy i ciezko mi jest czesto nie czasem - nie bije jednak
malego. Radze sobie bez tego.

Mialam pania w pdst ktora bila - ja tez wiem dlaczego bo miala jkis problem ze
soba - ja wolalbym zeby wezwala rodzica i on mi wytlumaczyl. Twoj dyrektor nie
byl dobrym pedagogiem bo olal zupelnie twoich rodzicow. Twoj przyklad pokazuje
ze dziecko woli juz po jakims czasie dostac tego klapa zamiast normalnej kary
czy tez tracenia czasu na rozmowe z rodzicami o panujacych zasadach.

>A pewnie głównie ci, który w ogóle nie mają dzieci, albo mają już
> dorosłe i już nie pamiętają ile ich wychowanie kosztuje.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[njante]

Czytam komentarze o klapsach i przeraża mnie ilość ich zwolenników.
Wychowywano mnie baz klapsa. O czymś takim jak lanie dowiedziałam się od dzieci
na podwórku. Podziwiam moich rodziców za to, że potrafili mnie i moją siostrę
wychować bez kar cielesnych, kiedy oboje byli w dzieciństwie bici pasem czy
kablem z liczeniem i dziękowaniem za karę. Mamie nie wolno było w czasie lania
płakać. Raz się w domu zapytałam, miałam ze 7 lat, jak to jest dostać lanie.
Tata mi wytłumaczył, że strasznie i że chciałby, abym nigdy się nie dowiedziała.
Bardzo dużo z nami rozmawiali.
Przy czym rodzice mieli dość bogaty repertuar kar, z których najgorszą było
stwierdzenie, że się na mnie zawiedli.
Do tej pory nie rozumiem, jak można kogokolwiek uderzyć. Tym bardziej kogoś
mniejszego, słabszego, kto się nie obroni.

[Gość: Bilbo]

Sprobuj powiedziec dwulatkowi, ze sie nim zawiodlas :) Bedzies zmusiala czekac
na zrozumienie kilka lat.

Powodzenia.

[njante]

Ze zdrowo rozwijającym się dwulatkiem można się porozumieć. Odmówić ulubionej
zabawy itp. Karę można dobrać do wieku i poziomu dziecka, a nie od razu walić
łapsiem. Trzeba chcieć.

Prawdziwy katolik wali gowniarzy w doope!

[Gość: Prof. Sprzaczka]

Nie pozwólcie być dzieciom sku...synami

[bugmenot2008_2]

Dość tej patologii i braku szacunku.

A co ze szkołą

[Gość: gość 1]

A może tak szkoła zacznie interesować się czy dziecko noie ma sladów
pobicia. Może zwiekrzona rola psychologów w szkołach i przedszkolach.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[Gość: Ania]

To jest przerazajace, przerazajace! Te akty przemocy sa straszne, ale duzo
gorsza jest bezsilnosc ofiar. System pomocy jest niewydolny, prawa sie nie
respektuje.

Znam jednego kuratora rodzinnego, co wyslal dziecko na wakacje do domu.
Dziewczynka przebywala w domu dziecka, bo ojciec ja gwalcil. To pan kurator
pomyslal, niech sobie dziecko odpocznie, w koncu ma wakacje. Wywinal sie z tego,
pomimo ze byla sprawa dyscyplinarna, dalej pracuje. Teraz juz chyba jest na
emeryturze... I co powiecie?

Mam ochote mordowac...

Dzieci sie bije, bo to uchodzi na sucho. Mozna sie bez przeszkod wyzywac na
slabszych istotach, prawo stoi obok, pomoc spoleczna bezradna, sedziowie
bagatelizuja, bo niska szkodliwosc spoleczna czynu. Jedyne co mozne zrobic takie
dziecko, to znosci wszystko w samotnosci. Albo sie zacpac, albo zapic, albo
zaczac bic innich...

Katolicka Polska

[Gość: Maga]

w całej krasie!

Rzeczpospolita dziecibijąca

[deliko]

Zabawne- matka raz skatowala mnie za to, ze kiecke zbrudzilam, bawiac sie w
lesie. Dzisiaj - po 30 latach - udaje, ze nie pamieta (a moze nie pamieta). Za
to w zeszlym roku, kiedy powiedzialam, ze lekarz zdiagnozowal u mnie nowotwor,
zaczela od razu opowiadac, jak ona sie zle czuje itd.
Matka - kobieta po studiach, dobrze wychowana, szanowana przez sasiadow...
Tak to jest - poza domem ludzie czesto nie maja pojecia, jacy sa ich znajomi.

[Gość: d_d]

Oj u mnie to samo było, porządna, ułożona rodzina - tacy nie moga być. Tylko
jakoś każdy przymykał oczy na moje siniaki i wiecznie zapłakane oczy.
Teraz matka tez "nie pamięta" co robiła... "Ależ o czym ty mowisz?? Ja cie nigdy
nie uderzyłam!"...

Rzeczpospolita dziecibijąca

[bzdun]

czytałem i przyznaje, że było to dla mnie straszne doświadczenie.Z
jednej strony okrutni rodzice katujacy swoje dzieci, a z drugiej
moje własne przeżycia z dzieciństwa.Sam mam 3 bąbla i z przykrością
musze przyznać, że były momenty, w których przychodziła mi do głowy
myśł żeby strzelić małego w dupsko to się uspokoi, czy przestanie
psocić...Łatwe i szybkie rozwiązanie i takie oczywiste...bo klaps to
metoda wychowawcza jak kazda inna.Na szczęście nigdy go jednak nie
uderzyłem, zamiast tego wspólnie z żoną spędzaliśmy długie minuty na
rozmowie z nim.Wiecie, co tak sądze,że te poradniki psychologiczne
typu "jak wychować szczęśliwe dziecko" nie są takie durne.Synek ma
teraz 3 lata wciąż nas sprawdza na ile może sobie pozwolić.Za każdym
razem kiedy przekroczy granice spotyka się z taką samą reakcją z
mojej czy żony strony.Sądze, że konsekwentne egzekwowanie granic
narzuconych dziecku jest kluczem do jego wychowania.Ważne jest też
to aby dziecku wytłumaczyć, wyjaśnić dlaczego czegoś mu
niewolno.Może to będzie komicznie wyglądało jak 2 letniemu malcowi
rodzic wyjaśnia dlaczego nie może zupką smarować ekranu monitora,
zachowując się w trakcie tej rozmowy jakby rozmawiał z kimś
dorosłym...jednak nawet takie dziecku rozumie/czuje co się do niego
mówi.Spokojny ciepły głos, proste/banalne argumenty i to wystarczy
żeby takiej małej istotce nie zabrać dzieciństwa i nie zniszczyć
życia.Zycze wszystkim obecnym i przyszłym rodzicom cierpliwości i
mądrości.Pamiętajcie, że wasze dziecko będzie szło przez życie z tym
co dostanie od Was.Pamiętajcie, że dziecko jest taką "skrzynią", z
której można wyjąć tylko to co wcześniej ktoś do niej włożył-oby
było w tych skrzyniach jak najwięcej miłości.

[Gość: alice]

bzdun napisała:

> czytałem i przyznaje, że było to dla mnie straszne doświadczenie.Z
> jednej strony okrutni rodzice katujacy swoje dzieci, a z drugiej
> moje własne przeżycia z dzieciństwa.Sam mam 3 bąbla i z przykrością
> musze przyznać, że były momenty, w których przychodziła mi do głowy
> myśł żeby strzelić małego w dupsko to się uspokoi, czy przestanie
> psocić...Łatwe i szybkie rozwiązanie i takie oczywiste...bo klaps
to
> metoda wychowawcza jak kazda inna.Na szczęście nigdy go jednak nie
> uderzyłem, zamiast tego wspólnie z żoną spędzaliśmy długie minuty
na
> rozmowie z nim.Wiecie, co tak sądze,że te poradniki psychologiczne
> typu "jak wychować szczęśliwe dziecko" nie są takie durne.Synek ma
> teraz 3 lata wciąż nas sprawdza na ile może sobie pozwolić.Za
każdym
> razem kiedy przekroczy granice spotyka się z taką samą reakcją z
> mojej czy żony strony.Sądze, że konsekwentne egzekwowanie granic
> narzuconych dziecku jest kluczem do jego wychowania.Ważne jest też
> to aby dziecku wytłumaczyć, wyjaśnić dlaczego czegoś mu
> niewolno.Może to będzie komicznie wyglądało jak 2 letniemu malcowi
> rodzic wyjaśnia dlaczego nie może zupką smarować ekranu monitora,
> zachowując się w trakcie tej rozmowy jakby rozmawiał z kimś
> dorosłym...jednak nawet takie dziecku rozumie/czuje co się do niego
> mówi.Spokojny ciepły głos, proste/banalne argumenty i to wystarczy
> żeby takiej małej istotce nie zabrać dzieciństwa i nie zniszczyć
> życia.Zycze wszystkim obecnym i przyszłym rodzicom cierpliwości i
> mądrości.Pamiętajcie, że wasze dziecko będzie szło przez życie z
tym
> co dostanie od Was.Pamiętajcie, że dziecko jest taką "skrzynią", z
> której można wyjąć tylko to co wcześniej ktoś do niej włożył-oby
> było w tych skrzyniach jak najwięcej miłości.

Jesteś bardzo mądrym CZŁOWIEKIEM.Tak myślę ;)
Dokładnie to samo mogłabym napisać, dokładnie tak czuję. Miłościa
można zdziałać wszystko.

[super_stokrotka]

Przylaczam sie.

klapsy i bicie

[Gość: kiedyś dziecko]

Kiedyś też myślałam, że dzieci, które nie są bite (choćby klapsy) nie mogą wyrosnąć na wartościowych ludzi. Od niedawna rozumiem, że to moje przekonanie wynikało z tego, co mówili rodzice i co ich usprawiedliwiało. Nie jestem zwolennikiem tzw. "bezstresowego wychowania" lecz wiem teraz również, ze bicie tylko szkodzi. Tak naprawdę bicie i zastraszanie jest stosowane tylko przez tych rodziców, którzy nie potrafią w żaden inny wpłynąć na zachowanie swoich dzieci. Rodzic, który cieszy się dużym autorytetem i ma dobry kontakt z dziećmi nie będzie potrzebował, czy nawet nie będzie chciał korzystać z takich środków. Moim zdaniem bicie dzieci demaskuje rodziców, jako osoby z poważnymi problemami, przewagą fizyczną starają się wyrównać braki.

Wylewanie na forum;

[kosidlo]

Szlachetni!
Są dwie rzeczy;karcenie i znecanie.Mozna wiecej nakazow wyliczyc.
Po pierwsze:jesli brzdac jest niesforny,zameczony itd nalezy dziecko
uspokoic.Jesli malec jestnaprawde agresywny,klaps jest na miejscu.
Kto odrozni klapsa od bicia? No wlasnie to jest to o czym mowimy.
DLA YTATUSIA!w stanie!!-dziecko== jest niepotrzebnym balastem i:
taki tatulo bedzie lał i to jak.
W rodzinie normalnej gdzie motywacja jest naturalna silą napedową klaps nie jest
biciem.
Ale pojawila sie ekonomia w rodzinie i to w naszych warunkach=stres
wszechobecny.(I co mądrale pulitycy??)

[Gość: alice]

kosidlo napisał:

> Szlachetni!
> Są dwie rzeczy;karcenie i znecanie.Mozna wiecej nakazow wyliczyc.
> Po pierwsze:jesli brzdac jest niesforny,zameczony itd nalezy
dziecko
> uspokoic.Jesli malec jestnaprawde agresywny,klaps jest na miejscu.
> Kto odrozni klapsa od bicia? No wlasnie to jest to o czym mowimy.
> DLA YTATUSIA!w stanie!!-dziecko== jest niepotrzebnym balastem i:
> taki tatulo bedzie lał i to jak.
> W rodzinie normalnej gdzie motywacja jest naturalna silą napedową
klaps nie jes
> t
> biciem.
> Ale pojawila sie ekonomia w rodzinie i to w naszych warunkach=stres
> wszechobecny.(I co mądrale pulitycy??)



>Jesli malec jestnaprawde agresywny...

agresywny malec?
od kogo dziecko się uczy? również agresji?




> W rodzinie normalnej gdzie motywacja jest naturalna silą napedową
klaps nie jes
> t
> biciem.

W normalnej rodzinie klaps - to jakiś oksymoron!

pierd... chłopaku jakies straszne głupoty.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[Gość: Sabina]

Moi rodzice byli i nadal sa szanowanymi ludzmi z wyzszym wyksztalceniem. Moj
ojciec zawsze byl brutalny - krzyczal, dawañl "klapsy" i twierdzil ze to dobre
dla dzieci. Powtarzal "dzieci trzeba wychowywac jak szczenieta - pasem". Nie
pamietam kiedy bicie zaczelo byc naprawde okrutne - mialam moze 7, moze 8 lat.
Moja mama byla lekarzem i duzo czesu spedzala na dyzurach, w tym czasie ojciec
zajmowal sie mna i siostra. Siostry nigdy nie ruszyl, mnie najpierw prowokowal
mowiac "ty ku..., masz charakter ku..., wciaz musze wyganiac fagasow" (mialam
wtedy moze 13 lat, pierwszy raz bylam z mezczyzna majac 25) albo "nic soba nie
przedstawiasz, nigdy nie zdasz na studia, jestes gownem ktore mozna rozdeptac" i
tak az nie wytrzymalam i cos pysknelam, wtedy mial juz powod do bicia - bil
zwykle pejczem, mnie i psa, czasem kopal, bil reka po twarzy. W szkole jak
pytali o since na twarzy odpowiadalam ze uderzylam sie o drzwi. Nikt nie
reagowal. Gdy probowalam powiedziec nauczycielce powiedziala ze jestem zlym
ptakiem co kala wlasne gniazdo. Bil mnie tez gdy pozniej wrocilam do domu lub
powiedzialam cos co mu sie nie podobalo np ze nie lubie Ewy Demarczyk. Wraz z
siostra wyszydzali mnie i wysmiewali. Mama czesto byla swiadkiem bicia (ojciec
nazywal je "rznieciem") i wyzwisk ale nie reagowala, raz tylko przerwala bicie
mowiac mu "daj spokoj, rozkrwawila sie". Bylam neurotyczna, mialam tiki nerwowe,
hipochondrie, problemy w szkole. Po maturze nie dostalam sie na studia, ojciec
oglosil wszystkim ze ma durna corke ktora przynosi mu tylko wstyd. Dwa razy
probowalam sie zabic, raz wzielam jakies tabletki ale za malo wiec skonczylo sie
bolem glowy, drugi raz odkrecilam gaz, rodzice nakryli mnie, pobili do
nieprzytomnosci, mama biadolila ze "jakby trzeba bylo wzywac pogotowie to bylby
taki wstyd" a ojciec wysmiewal sie ze nawet zabic sie nie potrafie. Gdy
skonczylam 18 lat wyprowadzilam sie do babci - byla to matka ojca, traktowala
mnie okropnie ale przynajmniej nikt mnie nie bil. Pracowalam, rok pozniej
dostalam sie na studia, skonczylam je z dobra srednia. Na ostatnim roku
zakochalam sie, w obcokrajowcu, ten zwiazek nie mial przyszlosci ale ja bylam
tak spragniona uczucia ze stracilam rozsadek. Zwiazek rozpadl sie gdy zaszlam w
ciaze. Ojciec uznal ze wreszcie sie potwierdzila jego teza ze jestem dziwka.
Przez 9 miesiecy rodzice okazywali mi pogarde. Krotko po dyplomie urodzilam
syna. Rodzice jak zobaczyli wnuka troche zlagodnieli. Po macierzynskim i odbyciu
praktyk podyplomowych wyprowadzilam sie na wies. Przez nastepne 5 lat pracowalam
i wychowywalam syna, bez niczyjej pomocy. Potem poznalam mojego meza. Rodzice
byli przeciwni naszemu zwiazkowi bo maz pochodzi z tego samego kraju co moj
pierwszy partner. Siostra przyjechala i zaczela dyrygowac ze maz ma sie wynosic
wiec wyrzucilam ja z domu. Przeszlismy ciezkie chwile bo dwoje mlodszych dzieci
ktore mialam z mezem zmarlo po urodzeniu, rodzice nawet nie wyrazili wspolczucia
bo obrazili sie o wyrzucenie siostry. Bylam w depresji, pomogl mi maz. Dzis
mieszkam z mezem i synem za granica. Nigdy nie uderzylam syna, nie ma ADHD jak
tu niektorzy sugeruja. Duzo pracuje. Z rodzicami jakos ulozylam poprawne
stosunki. Z siostra sie nie widuje.

Re Sabina

[kosidlo]

Ta tragedia w twoim przypadku nie jest uogulnieniem;
Są patologie ktorym przciwstawic sie trudno -chociazby ze wzgledu na pozycje
krzywdzacych.
.Tylko wspolczucie.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[kosidlo]

A propo;
pacholeciem bedąc wolalem jakies tam skarcenie od tzw trucia.Mama scierką lub
Tata paskiem. zadyma była rodzice jedno drugiemu zabranialo i w koncu sie upieklo.
Mnie u mlodych ludzi bardzo zajmuje ich 'czulosc,wrazliwosc itd.I weżmy np.
sluzbe wojskową;caly proceder ze szkoleniem unitarnym.
Placzki i cieniuchy,ale w morde komus dac lubi.A mamusia gnoja od sluzby
reklamuje? czy wyzwala?A ci co sluzyli i w d--pe dostawali to co?bez czucia?Nie
kochali dziewczat itd?.Do roboty i z jajami!!

[Gość: alice]

>
> A propo;
> pacholeciem bedąc wolalem jakies tam skarcenie od tzw trucia.Mama
scierką lub
> Tata paskiem. zadyma była rodzice jedno drugiemu zabranialo i w
koncu sie upiek
> lo.
> Mnie u mlodych ludzi bardzo zajmuje ich 'czulosc,wrazliwosc itd.I
weżmy np.
> sluzbe wojskową;caly proceder ze szkoleniem unitarnym.
> Placzki i cieniuchy,ale w morde komus dac lubi.A mamusia gnoja od
sluzby
> reklamuje? czy wyzwala?A ci co sluzyli i w d--pe dostawali to co?
bez czucia?Nie
> kochali dziewczat itd?.Do roboty i z jajami!!

piszesz o dorosłych ludziach.

Mozemy sie tez rozumiec

[kosidlo]

Aby cos zrozumiec trzeba oprocz psy-psycho-nauki jeszcze zycia zakosztowac;I tak
niezbyt zwyklych obywateli mamy z rodzin naukowo wychowujacych swoje dzieci.
Kto ma czy mial dzieci wie ze malec zajety soba-czyms tam-nie zwraca uwagi na
nic .Robiac zamieszanie nalezy malcowi zwrocic uwage chociazby klapsem co jest
bezbolesne Alice a jedynie zwraca uwage
owego.
I jeszcze jedno;dziecko zmeczone w pochodzie poprzez tajniki marketow bywa b.
zmeczone i placze.Wezcie to pod uwage wyksztalceni - i po studiach psy,itd rodzice.

[Gość: alice]

kosidlo napisał:

> Aby cos zrozumiec trzeba oprocz psy-psycho-nauki jeszcze zycia
zakosztowac;I ta
> k
> niezbyt zwyklych obywateli mamy z rodzin naukowo wychowujacych
swoje dzieci.
> Kto ma czy mial dzieci wie ze malec zajety soba-czyms tam-nie
zwraca uwagi na
> nic .Robiac zamieszanie nalezy malcowi zwrocic uwage chociazby
klapsem co jest
> bezbolesne Alice a jedynie zwraca uwage
> owego.
> I jeszcze jedno;dziecko zmeczone w pochodzie poprzez tajniki
marketow bywa b.
> zmeczone i placze.Wezcie to pod uwage wyksztalceni - i po studiach
psy,itd rodz
> ice.

nie jestem po studiach. Żadnych. Nie uważam się również za
pseudonaukowca. W zyciu nie czytalam ksiezk o wychowaniu, ale
owszwem, sluchalam DOBRYCH rad.Powtarzam! mam dziecko, siedmioletnie
i nie dostała klapsa ani nie zazanała żadnej przemocy ze strony
najbliższych . Nie wiem jak Ci udowodnić, że jest mądra i ułożona,
naprawdę grzeczna. Powtarzam! bicie to nie jest metoda to substytut
wychowawczych. Przyznam, że czasem podniosę głos i.... uważam to za
porażkę.



Robiac zamieszanie nalezy malcowi zwrocic uwage chociazby klapsem co
jest
> bezbolesne Alice a jedynie zwraca uwage
> owego.

Nie wiem o czym Ty do mnie rozmawiasz! Czy Ty się czytasz? !


> I jeszcze jedno;dziecko zmeczone w pochodzie poprzez tajniki
marketow bywa b.
> zmeczone i placze.

I? trzeba zbić takie dziecko czy co? Może najlepiej po prostu nie
zabierać i nie zapoznawać za wcześnie z tajnikami marketów?


naprawdę, jebnij się feste w czoło.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[Gość: Czytelnik z Ełku]

Dajcie mi tu i teraz ojca tego 7-letniego Piotrusia. Tak bez słów przyprowadźcie go do mnie, nic mu nie mówicie. Nic. Ja go przywiążę do krzesła... albo może nie... po minucie sam się przywiąże, sam zacznie walić łbem w ścianę. Spuszczę mu za dzieciaka taki wpie... jakiego świat nie widział i prać go będę dotąd, aż odpowie, za co jest bity. Jeśli to przeżyje, to poinformuję go na odchodne, że jeśli jeszcze choć jeden raz, choćby krzywo na dzieciaczka spojrzał, to dostanie wpie...conajmniej tysiąc razy gorszy, tak, ze przy nim średniowieczne, hitlerowskie, ubeckie tortury, to będą luksusowe wczasy w ekskluzywnym kurorcie. Oczywiście, tak, jak do dzieciaka mówił "sku...synu", to mu będę gadać od matkojebców, pederastów... i coś jeszcze wymyślę.
Wiecie, co jest chyba najtragiczniejsze w tym wszystkim? To, że te bidne dzieciny często kochają swych prześladowców ponad życie... I to, że często nie znają innego życia, innej możliwości, gdy będą mieć swoje dzieci...

[Gość: Gosc]

Moj ojciec byl czlowiekiem gleboko wierzacym (nie byl katolikiem),
wierzyl, ze dzieci musza poznac smak kar cielesnych, zeby "wyjsc na
ludzi". Bil mnie na gola pupa, skorzanym pasem. Bil za przewinienia
i zwykle na "zimno". Np kiedy usnelam gdzies tam (na jakims
spotkaniu) zamiast siedziec i sluchac monotonnych przemowien, kiedy
poklocilysmy sie z siostrami (kilkulatki), kiedy spoznilam sie
przychodzac z podworka...Patrzal mi w oczy i mowil, ze musze dostac
kare. Mialam nadzieje, ze zapomni. Nigdy nie zapominal. Lal tak
mocno, ze moczylam sie, do dzisiaj pamietam, i sie trzese. Mialam
sine pregi na pupie i nogach. Plakalam tak mocno ze jeszcze dlugo po
biciu zanosilam sie... Nie moglam zrozumiec, dlaczego zwykle mowi
mi, ze mnie kocha i dlatego bije. Na codzien wydawal sie spokojnym
czlowiekiem. Nigdy nie bil w gniewie i nigdy nie bil za nic. Zawsze
byl powod.
Moja mama nie bila. Ona krzyczala. Czesto kiedy zrobilam cos nie tak
mawiala, ze mnie nie kocha, ze nie zasluguje sobie na to, zeby mnie
kochac...

KIedy chcialam z nimi o tym porozmawiac. NIe pamietali...
A ja nie moge zapomniec.

Zostawili mi oboje gleboka blizne na psychice. Oburzyliby sie gdyby
ktos powiedzial, ze znecali sie nad dziecmi - tylko je wychowywali.

Nigdy nie uderzylam swoich dzieci. I nigdy nie zapominam je
przeprosic kiedy mowie cos co je moze zranic.
Ale do dzisiaj nie wierze, ze ktos kto mnie naprawde pozna - bedzie
mnie wciaz kochal.

Zabawne, jakis czas temu moj partner (rownie spokojny czlowiek - jak
moj ojciec - nikt nie podejrzewal by go o uzywanie przemocy!)
naznaczyl mnie siniakami na rekach i nogach. Kilka miesiecy pozwalam
na to jak otepiala. Do czasu kiedy moja przyjaciolka dala mi sile do
obrony. Zwierzeca sile - kilka razy spojrzalam mu w oczy z
wsciekloscia o jaka siebie nie podejrzewalam i wycedzilam przez
zacisniete zeby, ze jeszcze raz podniesie na mnie reke i to bedzie
jego ostatni raz. Nie precyzowalam co sie stanie (doniesienie na
policje, moje odejscie czy odwet). Ale zatrzymalo go to.

Bicie jest okrutnym doswiadczeniem dziecinstwa.

Jakimi motywami kieruje się rodzic?

[Gość: Kamila]

Dla uściślenia różnicy pomiędzy metodami wychowawczymi a stosowaniem
przemocy wobec dzieci, poddam Państwu pod rozwagę - moim zdaniem -
ważny aspekt sprawy. Mianowicie, należy zastanowić się nad motywami
jakimi kieruje się rodzic podczas stosowania - nazwijmy to w
uproszczeniu - kar. I tu jest "pies pogrzebany". Jeśli kieruje nami
autentyczna troska o potomstwo, zastosujemy środki wychowawcze
inspirujące dziecko do rozwoju, do myślenia. Wówczas chronimy
dziecko, często przed nim samym (a to nasz rodzicielski obowiązek!).
I rzeczywiście, czasami są sytuacje, kiedy jedynie poprzez wstrząs
można wpłynąć na reakcję dziecka (na zasadzie: "obudź
się!" "myśl!").
Inaczej rzecz się ma, kiedy podejmujemy działania w wyniku urażonej
dumy (rodzicielskiego "autorytetu"), braku cierpliwości, etc. W
takiej sytuacji kierują nami emocje, a nie rozum. A tu już kwestia
umiejętności kontrolowania natężenia i jakości tych emocji. Albowiem
im niższa samokontrola i im niższe emocje kierują człowiekiem, tym
jego reakcja będzie silniejsza, gwałtowniejsza, bardziej brutalna.

Rzeczpospolita dziecibijąca

[Gość: KAROLLEK15]

A MOJA DZIEWCZYNA MNIE ZDRADZA Z TAKIM MALYM I RUDYM KUTASKIEM...
BIJ DALEJ MOZE CI SIE UDA :d TEZ MOZE SPROBUJE