Ubóstwo duchowe

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20081103.htm
"Łaski, którymi Bóg nas obdarza, oraz wezwania, które do nas kieruje, są
nieodwołalne. Nie możemy wyrwać z naszego serca tego, co pochodzi od samego
Boga. Wraz z każdym udzielonym darem otrzymujemy również zaproszenie do
ubóstwa w duchu – tym większego, im dar jest większy. Im bardziej wchodzimy w
zamysły Ojca, tym wyraźniej odkrywamy, że nasze ubóstwo umożliwia nam
prawdziwe spotkanie z naszymi braćmi. Stają się oni nam bliscy z powodu swej
małości, która – tak jak i nasze ubóstwo – jest darem Chrystusa."

Ks. Wojciech Skóra MIC, Dorota Wojciechowska, „Oremus” listopad 2003, s. 22

[tygrys6789]

No to trzeba rozumiec w duchu Jezusowego kazania na gorze.
Bo ubostwo duchowe nie jest w żadnym stopniu tożsane z gnuśnosca
duchową, ignorancją czy pogardą do rozumu.
Jan Paweł II Wielki powiedział " Wiara i Rozum idą ręka w rękę"