Ufność pomimo męki

[z2006]

mateusz.pl/czytania/2009/20090406.htm
"Pierwsza ze słynnych pieśni „Sługi Pańskiego” (Iz 42, 1-7) podaje do
rozważania postawę Chrystusa w czasie Jego męki. Łagodny, milczący, „nie
będzie wołał... nie da usłyszeć krzyku swego na dworze”, nie będzie
sprzeciwiał się wobec obelg, oskarżeń, potępienia; łagodny w obcowaniu ze
swoimi nieprzyjaciółmi, „trzcin nadłamanych” nie dołamie, „knotków o nikłym
płomyku” nie zagasi, lecz przebacza i aż do ostatka stara się oświecać i
zbawiać. Łagodność Chrystusa względom grzeszników, nad którymi się lituje i
pragnie wynagrodzić ich winy, wyraża się w sile, z jaką wypełnia swe
posłannictwo głoszenia prawdy i sprawiedliwości aż do śmierci: „Nie zniechęci
się ani nie załamie, aż utrwali Prawo na ziemi”. Jezus pracuje, aby przyszło
królestwo Ojca i utrwaliły się prawa Boże nad ludźmi, a ludzie powrócili do
sprawiedliwości i świętości. Nie ustaje w tym. Nawet Jego śmierć będzie
najwyższym wyrazem mocy, z jaką wykonuje dzieło powierzone Mu przez Ojca. A
ponieważ ta moc Chrystusa jest boska, nie zostanie zwyciężona nawet przez
śmierć, przeciwnie, to ona zwycięży śmierć, aby ludziom dać życie. Jezus jest
prawdziwie „Sługą Boga” głoszonym przez Izajasza, powołanym „dla
sprawiedliwości” i „ustanowionym jako przymierze dla ludzi „oraz światłość dla
narodów”. W Nim wszyscy ludzie znajdują miłosierdzie: „Witaj, nasz Królu, Ty
sam zlitowałeś się nad grzesznymi” (śpiew przed ewang.). Chrystus walczył z
grzechem, potępił go, lecz ukarał tylko w sobie. Dał winnym swoje
przebaczenie, nam zaś wyjednał przebaczenie Ojca.

„Pan światłem i zbawieniem moim; kogóż mam się lękać? Pan obroną mojego życia:
przed kim mam się trwożyć?” (Ps 27, 1). Liturgia rozpoznaje w tych słowach
głos Chrystusa z ufnością zwracającego się do Ojca o pomoc w czasie męki.
Chrześcijanin również może posługiwać się nimi, by wyrazić Zbawicielowi swoją
wdzięczność i niezłomną ufność. Chrześcijanin w Chrystusie ukrzyżowanym, który
jest lekarstwem na jego grzechy, również znajduje ochronę w trudnościach życia
i siłę do niesienia krzyża."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 397