Talk Talk - Laughing Stock

[cze67]

Dzisiaj zakupiłes sobie dwie płyty Talk Talk - It's My Life i Spirit Of Eden
(sprzedawane zresztą w jedym opakowaniu, więc taniej). Chciałem sobie
zobaczyć jak tam na allmusic je oceniają. I bardzo się zdziwiłem, albowiem do
dzisiaj byłem przekonany, że ta druga była ostatnią (koncertu nie liczę)
płyta Talk Talk. A tu okazuje się, że jest jeszcze jedna - właśnie Laughing
Stock. Pierwsze słyszę. Czy ktoś mógłby mi coś o niej powiedzieć?

[Gość: kubasa]

Trudna, wymagająca skupienia, momentami baaardzo ładna, ale ja jakoś zakochać
się w niej nie potrafię. Choć przesłucham może dziś raz jeszcze i spróbuje
powiedzieć coś ciekawszego...

[Gość: pagaj]

Laughing Stock jest faktycznie ostatnią płytą Talk Talk, wydaną w 1991 przez
Polydor (a nie jak poprzednie przez EMI) i przez to trudniej dostępną.
Dzisiaj można już chyba tylko dostać wznowienie firmy Pond Life (należącej
do menedżera TT i Marka Hollisa, Keitha Aspdena). W Polsce dytrybutorem
jest chyba Rockserwis.

A sama muzyka? "Laughing Stock" to jest jakby druga część, siostra bliźniaczka,
płyty "Spirit of Eden". Podobna w brzmieniu, w nastroju trochę też, choć może
trudniejsza w odbiorze, ale za to bardziej żwawa rytmicznie (utwory "Ascension
Day", "After the Flood", "New Grass"). No i jest tam jeden z najpiękniejszych
utworów TT (moim skromnym zdaniem) - "Taphead". Nieco trudniejsza w odbiorze
od "Spirit", ale poziomem daleko nie odbiegająca.

[Gość: jack9]

Tak jak pisze pagaj - to trudniejsza siostra -bliźniaczka.
Bliźniaczka bo o ile Talk Talk rozwijał się wspaniale z płyty na płytę to
miedzy "Spirit of Eden" a "Laughing Stock" róznic w stylistyce i brzmieniu nie
widać... Jest tu świetny "Ascension Day" ale nie przebija to doskonałych
Rainbow/Eden/Desire i I Belive In You ze "Spirit..."

[Gość: pagaj]

Gość portalu: jack9 napisał(a):

> Tak jak pisze pagaj - to trudniejsza siostra -bliźniaczka.

Tą bliźniaczość świetnie skomentował nawet pan James Marsch
malując na potrzeby okładki obraz łudząco podobny do tego
ze "Spirit". Swoją drogą, okładki TT to osobna sprawa
zasługująca na uwagę, choć niekoniecznie w tym wątku

Acha, Cze... Znasz li solową płytę Marka Hollisa?

[cze67]

Gość portalu: pagaj napisa3(a):

> Acha, Cze... Znasz li solową p3ytę Marka Hollisa?

Nie, a co?

[cze67]

Acha, sluchalem sobie wczoraj, po raz pierwszy w zyciu Spirit of Eden.
Czego ja sluchalem przez te wszystkie lata?...

[Gość: pagaj]

cze67 napisał:

> Acha, sluchalem sobie wczoraj, po raz pierwszy w zyciu Spirit of Eden.
> Czego ja sluchalem przez te wszystkie lata?...

Porażająca, prawda?
Powiem tak: ta płyta odmieniła moje życie, jeśli chodzi o muzykę.
Usłyszałem ją latem 1991, a wtedy słuchałem jeszcze głównie popu
i różnych new romanticów. Znałem tylko ten popowy Talk Talk i pierwsze
przesłuchanie "Spirit" to było jedno wielkie zdumienie "Co to do cholery
ma być?". Ale potem posłuchałem tego na spokojnie wieczorem i doznałem
olśnienia.

No, dosyć tych wspomnień kombatanta

[cze67]

Myslalem, ze takiego arcydziela jak Colour of Springs nie da sie przeskoczyc...

[Gość: pagaj]

cze67 napisał:

> > Acha, Cze... Znasz li solową p3ytę Marka Hollisa?
>
> Nie, a co?

A nic Moim zdaniem warto znać. Chociaż zdaję sobie sprawę, że nie każdemu
musi się podobać. Zwłaszcza jeśli nie lubi się dżezu. Dla mnie to była
chyba najpiękniejsza płyta 1998 roku. I jedna z pierwszych jakie kupiłem
na CD. Zamęczyłem ją prawie na śmierć. Ale ja mam wielki sentyment i słabość
do TT i Hollisa, więc może przesadzam.

[cze67]

Lubie dzez, lubie Marka Hollisa (a po przesluchaniu Spirit of Eden to uczucie
znacznie wzroslo), wiec chetnie zapoznam sie przy jakiejs okazji z jego plyta.
Dzieki za info.

[miecio4]

Zazdroszczę Cze67 tych przeżyć. Pamiętam jak dziś gdy kiedyś słuchałem "Spirit
of Eden". Płyta ta zmieniła moje spojrzenie na muzykę. A utwór "I Believe in
You" to najpiękniejsze dzieło Talk Talk. Sławne są te długie przerwy między
utworami których nie wytrzymywał nawet Niedźwiedź, stary
miłośnik "nudziarstwa". Co ciekawe Mark nagrał tą płytę po przemianie życiowej-
miłość, założenie rodziny i te sprawy. I zamiast dać czadu oznajmiając światu
swoje szczęście- nagrał tak spokojną i wysublimowaną płytę. Aczkolwiek
nieziemsko piękną.
Zawiodłem się natomiast na "Laughing Stock"- brak tam tego "klimaciku"
ze "Spirit...". Płyta moim zdaniem nagrana trochę na siłę.
Równie trochę rozczarowująca dla mnie jest solowa płyta Hollisa chociaż to
bardziej taka wspominkowa płyta gdyż artysta przemycił tam kilka wcześniej
nagranych rzeczy.
Ciekawa jest droga zespołu- od dyskoteko-romantycznej sieczki na "The Party's
Over" do jazzująco-ambietowej "Laughing Stock".
Mark kurde- wracaj i nagraj coś z chłopakami!!!!

[Gość: pagaj]

miecio4 napisał:

> Równie trochę rozczarowująca dla mnie jest solowa płyta Hollisa chociaż to
> bardziej taka wspominkowa płyta gdyż artysta przemycił tam kilka wcześniej
> nagranych rzeczy.

mianowicie? to, że utwór pierwszy na tej płycie nosi tytuł "The Colour of Spring"
nie oznacza od razu, że to kompozycja z 1986 roku

> Mark kurde- wracaj i nagraj coś z chłopakami!!!!

to se ne vrati. Mark raczej nie jest zainteresowany odgrzewaniem ziemniaków.

[miecio4]

Gość portalu: pagaj napisał(a):

> mianowicie? to, że utwór pierwszy na tej płycie nosi tytuł "The Colour of
Sprin
> g"
> nie oznacza od razu, że to kompozycja z 1986 roku



Jak będę w domu to Ci podam tytułu ale pamiętam coś o dźwiękach z "Laughing
Stock" chyba.



>
> Mark raczej nie jest zainteresowany odgrzewaniem ziemniaków.



Ale zamiast kucharowania mógły nagrać jakąś płytę

[Gość: pagaj]

> Jak będę w domu to Ci podam tytułu ale pamiętam coś o dźwiękach z "Laughing
> Stock" chyba.

No to czekam, bom ciekawy.

> Ale zamiast kucharowania mógły nagrać jakąś płytę

To fakt, mógłby. Ale niekoniecznie z Talk Talk. Mnie się "Mark Hollis" podobała,
więc dla mnie mógłby iść w tym kierunku

[miecio4]

Gość portalu: pagaj napisał(a):


> No to czekam, bom ciekawy.




Nie dość że nic nie znalazłem to jeszcze zasnąłem w połowie płyty

[Gość: pagaj]

> Nie dość że nic nie znalazłem to jeszcze zasnąłem w połowie płyty

Mieciu, nie sądzę, żeby było tam coś starego. A nawet jeśli, to nagrane
na nowo. Jedno co można powiedzieć o tej płycie na pewno, że jest spójna
brzmieniowo

A że zasnąłeś... Rozumiem to To strasznie senna płyta jest. Ale mimo
to bardzo piękna, choć niekoniecznie dla wszystkich.

[Gość: FRI3ND]

Płyta ponadczasowa. Każdy dźwięk przemyślany. Słuchać po 22. FRI#ND