"Amadeusz" Formana...

[schaetzchen]

...zaraz się zacznie w TV Puls! Zaparzyłam dzban herbaty, przygotowałam talerz
mazurków i sposobię się do oglądania. Tona chusteczek też czeka - to na scenę
pisania Requiem. Widziałam ten film tysiąc razy a zawsze w tym miejscu ryczę.
I nie obchodzi mnie że to licentia poetica!

[bwv1004]

A ja kiedyś popełniłem akt piractwa, sciągnąłem ładną (1.4 GB) wersję z kaazy,
trzymam cały czas na kompie i zaglądam nierzadko dla pocieszenia. Najczęściej -
do sceny pisania Requiem, oczywiście

[jdrk]

Też uwielbiam ten film. Oprócz sceny z Requiem, to lubię wszystkie momenty, w
których ukazany jest proces tworzenia muzyki - kiedy Mozart przenosi się w świat
muzyki, a świat rzeczywisty znika sobie gdzieś daleko

[quasthoff]

Tak, to są najpiękniejsze fragmenty tego filmu. Pokazać proces tworzenia muzyki
w sposób fascynujący, chwytający za serce to też mistrzostwo w operowaniu
obrazem i dźwiękiem. Nigdy nie zapomnę też "Bolera" Ravela. Jak niezwykle
plastycznie i energetycznie została zobrazowana ta muzyka, jak każdy instrument
był częścią wielkiego spektaklu. W ogóle uwielbiam filmy gdzie muzyka jest
głównym bohaterem, gdzie instrumenty pokazane są jako żywe istoty i tak jak
człowiek cieszą się, płaczą, radują i cierpią.

[forresty]

Zachwyt nad filmem podzielam (choć nie do końca). NAd talerzem mazurków,
swiatecznych bab itp zdecydowanie nie! Schaeztzen - ja rozkaz tobie daję; 10
okrążeń miasta w którym mieszkasz wykonać rowerkiem. Bezwzględnie. ja wczoraj
zrobiłem wycieczkę na przetarcie kości w wszelkie smutki i ciała przypadłosci
precz poszły.
A co do filmu. Piekny to prawda - szkoda tylko że dzieki niemu zdolny skądinąd
fachmen Salieri dorobił się paragrafu umyślnego zabójstwa. A wszystkim
interesującym sie Mozartem choć trochę, znane są pewnie najnowsze ustalenia w
sprawie casusu morti tego kompozytora. Otóż jakiś lekarza zainteresował się
listami Mozarta do żony oraz lekarskimi obdukcjami chorego i doszedł do wniosku
iż przyczyną smierci geniusza nie był zabójczy koncept rywala z muzycznej sceny
a ... wieprzowy kotlet z mięsa skażonego włośniem. Wiadomą jest rzeczą iż czegos
takiego jak opieka weterynaryjna nad spożywanym miesiwem jeszcze do poł XX w nie
było, a i dziś w chłopskich zagrodach "comber pierwej dobrze obgotować". Sam
gdzieś czytałem list Mozarta w którym zachwalał a jednoceśnie narzekał na jakość
praskich befsztyków. Mozart lubił krwiste, niedopieczone i w Pradze pisał że
musiał się specjalnie starać aby zrobili taki jaki trzeba. No i się doprosił.
Film też trochę koloryzuje postać Konstancji - która jak wierzyć przekazom
prowadziła się nader swobodnie pod nieobecności meża który słał jej tęskne
listy. Zresztą po jego śmierci niezbyt długo rozpaczała nad Amadeo.
Poza tym sam jestem ciekaw jak Mozart potrafił pracować z Pontem - znanym
birbantem i obieżyświatem który utrzymywał bliskie kontakty z Cassanovą. A i
obiło mi się o uszy że i Mozart gdzieś znał owego gwiazdora
Przekładając to na dzisiejsze realia to była to trupa w iście hollywodzkim stylu.

[schaetzchen]

Pewnie że wszystkie dyrdymały o podtruwaniu Mozarta to między bajki włożyć
trzeba, ale... ja uwielbiam ten film za to, jakim jest pysznym studium głupoty,
zawiści i przeciętniactwa (końcowa scena, kiedy Salieri namaszcza się na
"patrona wszystkich miernot"). Albo ten moment gdy Konstancja przynosi mu nuty
Mozarta (i obżera się capezzoli di Venere - ciekawe ile potem zrobiła rundek na
rowerze ))) I podziw, zachwyt - i bezradność - Salieriego (i moja) wobec
Geniusza... Smuci mnie tylko, że dużo, dużo bliżej mi do Salieriego niż do
Mozarta

Jeszcze co do samego Salieriego - pozwoliłam sobie parę dni temu zakpić z
dopisków do Mszy c-moll Mozarta pióra pana Levina i napisałam, że one co
najwyżej mogą robić za utwory Salieriego. Żeby było jasne: swoją opinię na temat
muzyki pana Antonia opieram nie na podstawie filmu ("Grazie Signore!" - też
rewelacja), ale na podstawie płyty jaką nagrała niejaka Cecilia Bartolli. Mimo
całego uwielbienia dla kunsztu wokalnego tej pani radziłabym jej jednak
rozważniejszy dobór repertuaru. Choć oczywiście może być tak, że płyty słuchałam
"przez pryzmat" filmu...

A zarazić się włośniem... bleeeee... Wegetarianie górą!

[bwv1004]

>A zarazić się włośniem... bleeeee... Wegetarianie górą!

No nie, nie ma jak przepiękny soczysty befsztyczek... W końcu po to
stowrzyliśmy weterynarię, by w spokoju ducha porzucać jaroszostwo gdy nas
najdzie chęć na mięsiwo. I oczywiście powracać do uroczych warzywnych
subtelności, gdy najdzie nas na to ochota. Ale dość off-topicu )))

Ciekaw jestem opinii Waszej na temat wydanej niedawno tzw. wersji reżyserskiej -
o ile ktoś widział (ja nie!). Podobno np. rozbudowane są tam stosunki między
Konstancją a Antonio, o ile pamiętam com gdzieś czytał, próbuje on czynów
lubieżnych w sposób bardziej zdecydowany i nachalny niż częstowanie wiadomo
czym i łechtanie po paluszkach. Podobno wtedy nader zimne potraktowanie przez
już_niemal_wdowę spadającego z łóżka Salieriego (to spojrzenie po "Because,
madam, I was at hand") robi się bardziej uzasadnione.

[crannmer]

bwv1004 napisał:

>
> Ciekaw jestem opinii Waszej na temat wydanej niedawno tzw. wersji reżyserskiej
> -
> o ile ktoś widział (ja nie!).

Ze wstydem musze przyznac, ze od ponad pol roku Director's Cut lezy w naszym
regale obok starego wydania. I jeszcze nie obejzany
Tak to juz jest, ze DVD kupuje sie po to, zeby nie musiec ogladac filmow, jak
leca w telewizji.

Ale Twoje zapytanie bedzie mi dopingiem i postaram sie nadrobic to opoznienie.

BTW nowa wersja ma tez jedna zasadnicza wade. Nie mozna jej puscic gosciom z
Polski (jeden z motywow ustawiania projektora i puszczania filmow, ktore sie zna
na pamiec), bo obecne na starym wdaniu polskie podpisy w nowej wersji zostaly
skreslone. Sa natomiast finskie i islandzkie

BTW II ten film wole wyjatkowo w dubingowanje wersji niemieckiej, bo
roznicowanie austiackich dialektow (i tych plebejskich, i tych wielmozych)
zncznie lepiej slychac.

MfG

C.