Przeraziło mnie to!

[tropem_misia1]

NA ŻYWCA!!!!


miałam dwie operacje w swoim życiu w narkozie ogólnej ,ale ...udało się

[jaga_22]

Z początku byłam przerazona,a mam powody,ale przeczytałam wypowiedź i trochę się uspokoiłam.

forum.gazeta.pl/forum/w,904,97679900,97698491,Na_zywca.html?wv.x=2

[agat-a52]

Anestezjologów nam brakuje, a jak ważne jest prawidłowe przygotowanie i później monitorowanie pacjenta przekonuje nas ten artykuł. Nie życzę sobie i nikomu przeżyć taką traumę. Błędy w sztuce lekarskiej się zdarzają na całym świecie, a my mamy lekarzy i cały personel medyczny na dobrym poziomie. Ubolewać należy, że tak wielu bardzo dobrych lekarzy wyemigrowało. No ale to już temat na inny wątek.

[tropem_misia1]

i lekarzy i średniego personelu
słyszę jak brakuje pielegniarek

[jaga_22]

Boję się brakiem zainteresowania pacjentem,ja już nie wiem,czy lekarz chce pomóc choremu.Już tyle lat się leczę,a widzę,że jest co raz to gorzej.Kiedyś przy wizycie lekarz opukał osłuchał,a teraz,to ja nie pamiętam kiedy byłam badana.Wyniki jednak wszystkiego nie oddają co się dzieje z sercem.Lekarzy pewnie brakuje o wysokiej specjalizacji.

Skąd się biorą błędy lekarskie

[jaga_22]

Renata Kim: Podobno chirurg woli się pomylić niż zawahać.
Atul Gawande*: Coś w tym powiedzeniu jest, bo moi koledzy po fachu słyną z
umiejętności szybkiego podejmowania decyzji. Ja jestem człowiekiem, który ma
problem nawet z wyborem restauracji, więc kiedy zastanawiałem się nad
specjalizacją, pomyślałem, że jeśli zostanę chirurgiem, to też się tego nauczę
(śmiech). Ale mówiąc poważnie, w chirurgii o wiele groźniejszy jest brak
działania niż niedokładna analiza wszystkich ruchów oraz ich skutków. Dlatego na
sali operacyjnej nie wolno się wahać.

Często się mylicie?
Przeprowadzę w tym roku mniej więcej 350 - 400 operacji, a odsetek komplikacji
wynosi ok. 3 proc. To znaczy, że skrzywdzę 10 - 12 pacjentów, zamiast ich
wyleczyć. Aż połowa z nich dozna uszczerbku na zdrowiu z powodu pomyłki, której
dałoby się uniknąć przy obecnym stanie wiedzy i technologii medycznej.

Czy w czasie gdy był pan rezydentem, pacjenci mieli świadomość, że zajmuje się
nimi żółtodziób?
Nigdy nie udawałem, że jestem pełnoprawnym chirurgiem, to byłoby zwykłe
kłamstwo. Przedstawiałem się jako asystent chirurga. Ale nie opowiadałem
pacjentom o wszystkich moich wątpliwościach i brakach w wykształceniu, bo
uciekliby z krzykiem. Podobnie jest z pionierskimi operacjami: zawsze musi być
pierwszy pacjent, który zostanie im poddany. Czy naprawdę trzeba mu to
uświadamiać? I czy chory musi wiedzieć, że nowe, niezwykle skomplikowane
urządzenie medyczne, jakie niedawno kupił szpital, jest właśnie na nim
testowane? Bo szkolenie polega zazwyczaj na tym, że chirurg jedzie do siedziby
producenta i ćwiczy tam przez jeden dzień, na przykład na świni lub ludzkich
zwłokach. A potem wraca do szpitala i ćwiczy dalej, tyle tylko że tym razem już
na pacjentach.
-----------------------------------------------
Innego wyjścia nie ma to prawda,ale czy operujac pierwszy raz
nie powinien ktoś być przy nim już doświadczony ????????????
www.dziennik.pl/magazyn-dziennika/article413410/Chirurg_Krzywdze_12_pacjentow_rocznie.html

[agat-a52]

Jago nie mogłam bez emocji przeczytać tego artykułu do końca. Wiedza, wykształcenie i talent oraz odpowiedzialność w każdym zawodzie. A w przypadku, kiedy chodzi o życie ludzkie doświadczenie. Chirurg, który się waha? Do samodzielnej pracy powinien być dopuszczony po wielu latach asystowania. A pierwsze operacje wykonywać pod okiem wprawnych, doświadczonych.

[tropem_misia1]

przeczytałam,rzeczywiście to uspokaja