Polska życzliwość

[tiger.in.cage]

Właśnie rozmawiałem ma moim znajomym kończącym doktorat na jednej z
politechnik w PL. Niestety rozmowa wyglądała bardzo nerwowo bo uspokajałem
gościa przez 15 minut.
Jego irytacja brała się z następującej sytuacji:
wezwany został przez swojego promotora de facto dyrektora instytutu w sprawie
pilnego wyjazdu do jednego z krajów europy na staż doktorancki z możliwością
przedłużenia na podoktorski (warunki finansowania oczywiście bdobre). Chłopak
zaczął załatwiać dokumenty to znaczy jakieś tam podpisy i zgody na zawarcie
umowy o współpracy po czym się okazało, że sprawa dotyczy dalekiej przyszłości
oraz sformułowania "może" - co akurat obecnie jest w 100 % normalne. Po
dokładnym przebadaniu okazało się, że cała sprawa dotyczy dalszego pobytu
absolwentki jego wydziału w jednostce przyjmującej, która to jednostka aby
otrzymać dotacje oraz możliwość dalszego zatrudnienia wspomnianej "życzliwej"
rodaczki potrzebowała takowej umowy o współpracy.
I wszystko wyglądałoby ok gdyby nie "życzliwość" i odbijanie się od głów
siedzących w bagnie przez tych z bagna uciekających (cytat znajomego).
I tak się zastanawiam..., jednak Polak pozostaje Polakiem nawet za granicą.

Ciekawe czy to odosobniony przypadek?

z tego co zrozumiałem...

[flamengista]

chodziło raczej o "ustawioną współpracę", w której inicjatorem była zagraniczna
uczelnia właśnie. Pracowała tam iksińska z Polski, a dzięki "współpracy" można
było zdobyć środki na jej zatrudnienie na czas dłuższy.

Mówiąc wprost, chodziło chyba nie tylko o wykorzystanie naiwnego młodego
człowieka, ale całego wydziału który nie miałby z tej współpracy żadnej korzyści.

Dobrze rozumuję?

[tiger.in.cage]

Rozumowanie F. jest w 100% poprawne.
Wykorzystanie jednego człowieka (mojego znajomego) to jedna sprawa, a druga to
"naciąganie" polskiej uczelni na współprace z której prawdopodobnie nic nie
będzie skoro jest już ustawiona (i obstawiona).

Mam jeszcze jedno doświadczenie związane z wykorzystywaniem uczelni jako
figurantów dla krajowego przemysłu. Kilkukrotnie zetknąłem się z sytuacja w
której polski przedsiębiorca wręcz wymaga od pracowników uczelni wyższej opinii,
listu intencyjnego, i innych tego typu dokumentów po czym po otrzymaniu
finansowania przepada bez śladu.

Niestety, wniosek dotyczący współpracy z polakami (nieważne w pl czy poza nią)
jest smutny. Zaraz ktoś podniesie "krzyk" że generalizuje! ,ale nie spotkałem
się z otwartym stawianiem spraw ze strony rodaków. Ale jestem pełen nadziei.

jednak bym tak nie generalizował

[flamengista]

Bo pewnie są też przykłady wzorowej współpracy.

Prawda jest jednak taka, że naukowcy polscy na Zachodzie - niezależnie od tego
czy młodzi, czy bardziej doświadczeni - traktują polskie uczelnie jako głęboką
prowincję.

Więc współpraca dla nich może być na 2 zasadach:
a) z sentymentu do kraju i kolegów, którzy zostali na uczelni - w miarę
partnerska, ale wymagająca pewnego poświęcenia
b) z czystej interesowności - wtedy wykorzystują kontakt by mieć fikcyjnego partnera

Ile myśmy mieli programów europejskich, w których proponowano nam "współpracę".
A chodziło o to, by mieć partnera w Polsce, bo bez tego nie było szans na
zobaczenie pieniędzy. Na szczęście mamy rozgarniętego szefa, który zna się na
biznesie grantowym i straty mamy niewielkie.

W zasadzie jest tylko 1 grant, w którym nie mamy nic do powiedzenia - ale za to
są darmowe wyjazdy turystyczne (na koszt Komisji Europejskiej) i nic nie musimy
robić. Choć nie mam złudzeń, że koordynatorzy projektu wzięli grubą kasę...

Jesteśmy ciągle postrzegani jako ubogi krewny Zachodu, którego należy
wykorzystać. I widać to w zachowaniu nie tylko Polaków pracujących na zachodnich
uczelniach, ale również naukowców pochodzących z tych krajów. Trudno, ciągle
płacimy frycowe debiutanta, na szczęście coraz rzadziej:)

[pfg]

flamengista napisał:

> Mówiąc wprost, chodziło chyba nie tylko o wykorzystanie naiwnego
> młodego
> człowieka, ale całego wydziału który nie miałby z tej współpracy
> żadnej korzyści.

A czy wydział coś na tym traci? Wydaje mi się, że nie. Nieetyczne
jest to, że dyrektor-promotor mami doktoranta złudną (a może nie
złudną, tylko uczciwie odłożoną w czasie?) perspektywą wyjazdu,
zwalając na niego robotę, którą powinien był wykonać sam. Na
podstawie tego, co w tym wątku napisano, nie dostrzegam żadnego
nieetycznego wykorzystania wydziału.

Może zamiast roztaczać przed doktorantem świetlane perspektywy,
dyrektor powinien był uczciwie poprosić doktoranta, żeby zgromadził
te papiery i w ten sposób pomógł tamtej osobie. Polska życzliwość,
zaiste...

a co zyskuje?

[flamengista]

Bo że zyskuje Iksińska, to pewne.

Jedyny zysk wydziału to fakt, że może pochwalić się współpracą z zagranicą.
Dokładniej "współpracą". Może to kiedyś zaowocować tym, że łatwiej uczelni
będzie pozyskiwać granty już na zasadach bardziej partnerskich. Być może, choć
to bardzo mglista perspektywa.

Z tego, co napisał założyciel wątku nie ma mowy o tym, by Iksińska
współpracowała z dawnym wydziałem, by robiła z nimi wspólne badania, publikowała
a co dopiero by myślała o prowadzeniu tam gościnnych wykładów czy wręcz
późniejszym powrocie (po postdocu).

Nie ma też mowy o podzieleniu się pieniędzmi z grantu (często w parze idą
pieniądze na sprzęt/książki), ani o ruchu dwustronnym - tzn. do wydziału na
polskiej uczelni nie przyjedzie nikt z uczelni Iksińskiej: ani doktorant, ani
nikt inny.

Rola polskiej uczelni jest zredukowana do funkcji figuranta, który podpisze
papiery.

No, chyba że jest zupełnie inaczej a założyciel wątku nie wie wszystkiego.

PS. osobna sprawa to zniechęcenie Igreka-młodego doktoranta do pisania wniosków
grantowych. Ładną dostaje lekcję życia, nie ma co.

[pfg]

flamengista napisał:

> Z tego, co napisał założyciel wątku nie ma mowy o tym, by Iksińska
> współpracowała z dawnym wydziałem

Zastrzegam, nie znamy sprawy, ale jakaś forma instytucjonalnego powiązania pani
Iksińskiej z jej dawnym wydziałem musi mieć miejsce. W przeciwnym wypadku, to
jest gdyby Iksińska była tylko absolwentką, w czym miałaby jej pomóc umowa o
*współpracy* między wydziałami, tamtym i tym? Może jest formalnie zatrudniona,
ale przebywa na urlopie naukowym. Jeśli tak, to pewnie trzyma afiliację, więc
jej publikacje liczą się na konto jej macierzystego wydziału.

Dalej, co to za grant? Jeśli jest to jakiś grant europejski, formalnie dla
konsorcjum instytucji z rółnych krajów, to polski wydział może dostać tak
zwanego SPUBa, a to bywają spore pieniądze. Jeśli jest to tylko grant dla tamtej
strony, to polski wydział zyskuje potencjalną możliwość wysłania tam kogoś
jeszcze. A ponieważ nic nie traci, to nawet jeśli nic nie zyska, może z
*życzliwości* pomóc Iksińskiej. Z tym, że, jak powatrzam, ubieranie w robtę
papierkową doktoranta myślącego, że załatwia coś dla siebie, jest nieetyczne.