Przypadek Wioletty W

[pomarancza1kg]

Hej! Co sadzicie o przypadki pani wioletty ktorej zostalo odebrano
nowonarodzone dziecko a sama zostala wysterylizowana!

www.synaptis.eu/forum/showthread.php?tid=20

[purpurat_z_fioletowym_nosem]

Zaprawdę godne to iiiii sprawiedliwe.

[meerkat1]

To tez CBA i Kamiński?! :-)))


Gozdzikowa przypomina:
na każdy problem -Grzegorz Schetyna

[nick3]

Uważam, że, pomijając przypadki skrajne (np. znęcanie się nad
dzieckiem) od zajmowania się "dobrem dziecka" nie jest przede
wszystkim państwo.

W Polsce, mimo że obowiązujacą fasadą jest "prawicowa poprawność", w
wielu kwestiach (wlicza się do nich właśnie kwestia opieki nad
dzieckiem) społeczeństwo ma dziwnie etatystyczne podejście. Wynika
to zapewne stąd, że rodacy nasi często są zamiłowanymi
konformistami, wierzą mocno, że wiadomo, co jest "normalne" i mają
nieodpartą potrzebę prostowania według swoich wyobrażeń także
cudzego życia.

A więc - gdy pojawi się jakaś "podejrzana" rodzina (często znaczy to
po prostu uboższa) - zaraz zaczynają się zastanawiać, a to czy aby
na pewno w domu nie byłoby dziecku za ciasno, czy w pokoju by miało
ładnie i czy w ogóle nie lepiej byłoby przepisać to dziecko do innej
rodziny (mniej licznej, bardziej uzdolnionej muzycznie, no i
oczywiście bogatszej, bo przecież to straszna rzecz dla psychiki
dziecka nie mieć tyle samo drogich zabawek co rówieśnicy -
psychologowie udowodnili).

Uważam (niemal jak porządna konserwa;) że rodzice, ci właśnie
rodzice (lub opiekunowie bedący z nim od urodzenia), są dla dziecka
niezastępowalni.

Państwo (nawet wsparte armią psychologów) nie ma prawa w to
ingerować, o ile nie chodzi o przypadki bandytyzmu względem dziecka.


Rodzice mają prawo bardzo różnie wychowywać dziecko.

Państwo może im doradzać, ale bardzo wątpię, czy powinno czuć się
bardziej od rodziców powołane do rozpoznawania, co jest dla dziecka
naprawdę dobre.