Zamachowiec z Lockerbie ma się dobrze

[leniuch102]

polscy esbecy też mają się świetnie.

Zamachowiec z Lockerbie

[jacek.osini]

Temu libijskiemu zamachowcowi z Lockerbie, koncern BP powinien zafundować
hydromasaże w Zatoce Meksykańskiej!

Festiwal hipokryzji wokół Lockerbie.

[gejowy.kaczucha]

Owszem, ten Al-Megrahi powinien zgnić w więzieniu; ale co z jego
mocodawcą?

Ograniczenie listy odpowiedzialnych za zamach tylko do bezpośredniego
sprawcy (przypomnijmy - oficera libijskich służb specjalnych!)
przypomina np. skazywanie (wyłącznie) jakichś feldfebli za zbrodnię
oświęcimską...

Prostacka teoria spiskowa

[aby]

Najistotniejsze elementy sprawy Megrahiego zostały tu pominięte i zamazane tj.
apelacja, co do której można było się spodziewać, że odsłoni lipność
pierwszego procesu, zakres uprawnień władz szkockich i rządu w Londynie,
itp.). Tanie szyderstwa pod adresem szkockiego ministra sprawiedliwości Kenny
MacAskilla; insynuacje, że wszyscy, którzy mieli udział w zwolnieniu
Megrahiego byli w jakimś stopniu przekupieni; wreszcie epatowanie czytelników
obrazem luksusowej willi i poczuciem oburzenia, że nieszczęśnik, który w niej
zamieszkał jeszcze żyje świadczą wystarczająco o poziomie tego komentarza.
Zamiast tabloidalnych rewelacji polecam lekturę brytyjskich gazet na ten
temat, a zwłaszcza wystąpień rzeczników brytyjskich rodzin-ofiar katastrofy z
Lockerbie. Brytyjczycy na ogół nie są przekonani o winie Megrahiego (tu m.in.
artykuł Toma Dalyella MP w Timesie, obecnie niestety niedostępny w
internecie). Przeświadczenie to zostało potwierdzone przez orzeczenie
specjalnej szkockiej komisji sądowniczej (SCCRC), iż w procesie w holenderskim
Camp Zeist dojść mogło - tj. doszło - do pomyłki sądowej("miscarriage of
justice"). Zwolnienie Megrahiego wstrzymało prawie nieuchronną apelację i
powtórną analizę starych i nowych dowodów, co mogło być
kłopotliwe dla manipulujących tamtym procesem Amerykanów (CIA) oraz obciążyć
stosunki brytyjsko-amerykańskie. Taki był kontekst i kalkulacja polityczna
Londynu w 2009 roku. Interesy BP z Libią były konsekwencją, ale nie przyczyną,
decyzji o zwolnieniu Megrahiego. Twierdzenie, że scenariusz wydarzeń układały,
smarowały i zrealizowały BP z Libią kupując ministrów, sędziów, czy
"najlepszego lekarza" (tj. autora ekspertyzy profesora onkologii Karola
Sikory) jest zdumiewająco prostackie.
Wydaje się, że amerykańska politgramota serwowana w GW przez
redaktorów-nastawników Leopolda Ungera czy Bartosza Węglarczyka staje się
coraz bardziej absurdalna i niestrawna.