Sejm Litewski: Solidarność w sprawie Katynia

[sawa.com]

Co sie dzieje, że gazeta nie zauważa takiego wydarzenia jakim jest przyjęcie
rezolucji przeza Sejm Litewski solidaryzującej się z Polską w sprawie
Katynia. Na naszych oczach zmienia się rzeczywistość na wschód od Polski.
Rosja traci swoje mocarstwowe pozycje a nasza dyplomacja ciągle w chocholim
tańcu opętańcu jak przed carycą Katarzyną.
Stanisław Koziej we wczorajszej Rz w dramatycznym artykule wzywa generała
Jaruzelskiego, żeby nie jechał do Moskwy na (wiadome)obchody.
A w gazecie cisza.

Sawa: nie warto umierac za Gdansk

[kropekuk]

A Rzeczpospolita powinna przekazac swym skandynawskim udzialowcom, ze swiat
jeszcze pamieta Waffen SS Wiking ;) I ze np. Dania tez ze wzgledu na kleske
hitlerowskiego partnera powinna Moskwe olac (a nie olewa). A sprawe Katynia
lepiej zalatwiac metodami prawnymi, nizli "obrazaniem sie": jakze to polskie. A
wiec i jakze NIESKUTECZNE !

[sawa.com]

Myślę, że nie jest to kwestia obrażania się. I zgadzam sie, ze lepiej to
(sprawę Katynia) załatwić metodami prawnymi.
Ale Rezolucję Sejmu Litewskiego odczytuję zupełnie współcześnie. Jako gest
przyjaźni i sygnał, że na Wschodzie jest już nietylko Rosja i Wspólnota
jakichś tam państw (wyleciała mi z głowy ta nazwa). I jeśli to połączymy z tym
co dzieje sie na Ukrainie. To mamy do czynienia z zupełnym przemeblowanie
Europy Wschodniej. I albo to nasza dyplomacja dostrzeże albo znów będzie, że
mądry Polak po szkodzie.

[sawa.com]

Przyznam się, że tą Rezolucję litewska w sprawie Katynia odczytuję jeszcze jako
Wezwanie do Polaków, żeby nie jechali na obchody moskiewskie. Bo one nie tylko
obrażają naszą inteligencję ale i dumę narodową obu państw Polski i Litwy.
Ta Rezulucja nie jest przypadkowa.

Polak i po szkodzie glupi.

[kropekuk]

Czy ty nie znasz, naprawde nie znasz, polityki wladz litewskich wobec
tamtejszej Polonii?

Polska i Litwa...

[indris]

...miały zupełnie inną historię. Litwa była wcielona do ZSRR w r. 1940 i
jeszcze w r. 1989 w Wilnie wszystkie sklepy miały rosyjskie szyldy. Dla Litwy
koniec wojny był przywróceniem utraty suwerenności. Dla Polski koniec wojny był
przywróceniem niepodległości, chociaż ograniczonej i uzyskaniem dużo lepszych
granic państwowych, niż przedwojenne. Ten kto mówi o "nowej okupacji" Polski,
najwidoczniej nie ma pojęcia o prawdziwej okupacji , ani nie widział Litwy
radzieckiej.
W sumie: Litwini mają swoje dobre powody, żeby do Moskwy 9 maja nie jechać, a
Polacy, Francuzi, Anglicy i Amerykanie - żeby jechać.

[turb]

Niepodległość, suwerenność - niezależność państwa lub narodu w sprawach
wewnętrznych i zewnętrznych.

Protektorat (z łac. protectio = 'osłona') - jedna z form zależności politycznej,
w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od
państwa silniejszego (protektora). Protektorat zachowuje jako kraj niektóre
swoje instytucje, rząd i administrację, ale znajduje się pod kontrolą obcego
państwa, które prowadzi jego sprawy zewnętrzne np. politykę zagraniczną i
gospodarczą.

Często protektorat był wynikiem kolonializmu, a zależność ta była często oparta
na nierównoprawnej umowie międzynarodowej narzuconej przez mocarstwo kolonialne.

Okupacja pokojowa - czasowe zajęcie przez siły zbrojne terytorium obcego
państwa, nie będące bezpośrednim wynikiem działań wojennych, lecz mające na celu
ochronę określonych praw i interesów państw okupujących. Państwo pod okupacją
pokojową może zachowywać większość swoich uprawnień.


Trzeba znać znaczenie wyrazów, których sie używa.

Nic nowego - zgodnie wspierali przeciez Hitlera.

[kropekuk]

I radosnie wzmacniali szeregi Waffen SS. To tylko Polska nadasala sie wowczas
na Niemcow o ten "korytarz"...

[u-boot_88]

Litwini mogą sobie uchwalać co chca, bo ich rezolucje wzbudzą co najwyżej w
Moskwie pusty śmiech. Litwa jescze dłuuuuuuugo będzie gospodarczo zależna od
Rosji.

[sawa.com]

indris napisał/napisala: "W sumie: Litwini mają swoje dobre powody, żeby do
Moskwy 9 maja nie jechać, a
Polacy, Francuzi, Anglicy i Amerykanie - żeby jechać.".

Należę do pokolenia, które nie miało prawa znać historii ziemi - kresów skąd
pochodziło. Więc znam ją z przekazów rodzinnych. I wiem, że początek wojny.
która była ojczyźniana dla Rosjan, to dla Polaków z terenów Polski Wschodniej
i krajów bałtyckich była przez moment traktowany jak wyzwolenie. Polacy szybko
przestali się łudzić. A może nie miał się już kto łudzić. Wszak groby w Katyniu
Kozielsku i innych miejscowościach były pełne, przesypane wapnem i ziemią.
Więźniowie z więzień Lwowa (Zamarstynowa, Brygidek) zostali zamordowani przez
sowietów, bądź wywiezieni na daleka północ rosyjską. Nielicznym (między innymi
młodziutkiej dziewczynie oskarżonej o polski nacjonalizm, która potem potem
została moją mamą)udało się uciec w tym zamieszaniu.
Myślę, że Sowieci po 17 września 1939 r. zaczeli robić porządki od
unicestwiania Polaków, następni byliby "nacjonaliści" litewscy, łotewscy itd.

To paradoks, że Litwini nie mają swojego Katynia tylko dlatego, że wcześniej
Hitler zerwał pakt ribbentrop - mołotow. Rzeczywiście mają powody (Litwini),
żeby nie jechać do Moskwy. Ale jeśli my Polacy spojrzymy z perspektywy więźniów
Brygidek czy Zamarstynowa, cmentarzy Katynia itd. mogłabym dalej wymieniać...
to co dalej uważacie, że trzeba tam być i uwiarygadniać zakłamywanie prawdy
historycznej?

O perypetiach Poloni na Litwie wiem z naszej telewizji. Traktuję to jako
nerwicową niezborność ruchów po przeżyciach ciężkiej i długotrwałej traumy tego
(litewskiego) narodu.

Podsumowując: Jestem przeciwniczką obrażania się, nadymania etc. Uważałam
początkowo, że trzeba jechać do Moskwy. Że tego wymaga rzeczowe podejście do
współczesności. Bo to ona i przyszłość są najważniesze. Ale od tamtego czasu,
od tych paru miesięcy tak wiele się zmieniło. Rosjanie zachowują się
skandalicznie. Są w jakimś amoku.
To po co tam jechać? Żeby powiedzieli naszemu prezydentowi - niech stoi w kącie
i nie odzywa się? Co! Mamy pomagać konserwować rzeczywistość która odchodzi w
przeszłość a w której nas niszczono?

[sawa.com]

Jerzy Węgierski: "Lwów pod okupacją sowiecką 1939-1941"

fragment ten przywołuję jako załącznik do mojego postu wyżej.

(...)Zaraz po odejściu Sowietów - pisze A. Rzepicki - ruszono [...] ławą do
więzień i zgodnie ze strasznym przewidywaniem znaleziono w nich tylko zwłoki,
pełno zwłok. Przez następne dni, począwszy już od niedzieli, do wszystkich
więzień ciągnęły nie kończące się procesje lwowian, którzy wśród zamordowanych
poszukiwali swoich bliskich, starając się ich rozpoznać. Często było to
niemożliwe, bo w upalną pogodę zwłoki gwałtownie rozkładały się. Potworny
zaduch, wyczuwalny na setki metrów, mniej wytrzymałym nie pozwalał nawet na
zbliżenie się do zwłok układanych rzędami na więziennych podwórzach.

Straszliwa ta hekatomba zdawała się sprawiać hitlerowcom satysfakcję.
Oficerowie nadjeżdżali samochodami, fotografowano, kręcono filmy. Dopuszczono
wszystkich do oględzin, starano się je ułatwić przez uporządkowanie ciał. A jak
się do tego zabrano? Mamy dotychczas przed oczami - pisze dalej A. Rzepicki -
wstrząsające wspomnienie: Na podwórzu więziennym długi szereg poczerniałych,
obrzmiałych zwłok, - pośród nich jedne - straszne jak wszystkie inne - w
pozycji półsiedzącej. Nagle, co to? Ofiara zaczyna się poruszać, wstaje!
Okazało się, że był to zmasakrowany, ale wciąż jeszcze żywy Żyd! Do wynoszenia
zamordowanych i układania ich na podwórzach zatrudniono bowiem skompletowane w
łapankach grupy lwowskich Żydów, których tak skatowano, że nie różnili się
prawie od umarłych [...]. Do spełnienia tego okrucieństwa, do zapędzania Żydów
użyto żołnierzy ukraińskich, jak sądzę, z oddziału „Nachtigall"[...].

Wspomina W. Ossowska: W poniedziałek weszli Niemcy do Lwowa i zaczęły się nowe
okrucieństwa i terror. Pierwsi oczywiście byli Żydzi. Byłam w mieście i
widziałam, jak na Wałach Hetmańskich Żydzi na czworakach byli pędzeni do
więzień, aby tam pracować przy rozkładających się zwłokach pomordowanych-Niemcy
otwierali cele i bardzo starali się, żeby wszyscy mieszkańcy zobaczyli, co się
tam dzieje. A działy się rzeczy straszne. Na Brygidkach były cele zamurowane z
ludźmi tak upchanymi, że umarli stojąc. Stosy ciał bestialsko pomordowanych
były we wszystkich więzieniach. Żydzi mieli co robić. A zaduch był taki, że na
ulicy nie można było oddychać, co dopiero obmyć takie zwłoki i ułożyć je na
podwórzu więziennym [...].

Wanda Ossowska poszła też na Zamarstynów i odnalazła zwłoki swych towarzyszek
niedoli z celi, z której tylko ona jedna ocalała. (...)

[sawa.com]

A jednak jest to zbrodnia niepojeta. Nam samym (Polakom), trudno ją ogarnąć
wyobraźnią. MIał to być dla nas jako suwerennego narodu cios śmiertelny.

Aż dziw bierze, że w dalszej wojnie bylismy w stanie wystawić jeszcze trzy
armie: I Armię nazywaną Armią Andersa, II Armię nazywaną Armią Berlinga i Armię
Krajową.

Katyń, Kozielsk, Starobiesk itd, działalność NKWD w stosunku do cywilnej
ludności, o tym musimy przypominać światowej opinii publicznej. Nawet jeśli nie
chce o tym słuchać. Bez natręctwa. Ale trzeba przypominać, żeby się takie
straszne rzeczy nie powtarzały.
_________________________________

Tu lezy Armia

(...) Poszliśmy ścieżką usianą wydobytymi już rzędami trupów i tam, za grubą
sosną, za wałem świeżo wykopanego piasku, spojrzałem w dół. Straszne. Jeden,
dwa, trzy trupy ludzkie robią już ciężkie i przygniatające wrażenie. Proszę
sobie wyobrazić ich tysiące, tysiące, i wszystkie w mundurach oficerów
polskich... Kwiat inteligencji, rycerstwo Narodu! (...) Potrząsnąłem głową i
patrzyłem. Przede mną rozwarty dół, a w jego czeluści, warstwami, ciasno, jak
sardynki w pudełku, trupy. Mundury, płaszcze, mundury polskie, pasy, guziki,
buty, zwichrzone włosy na czaszkach, usta poniektórych otwarte. Właśnie
przestał mżyć deszczyk i blady promień słońca jął się przepychać poprzez koronę
sosny. (...) Straszne. Ręce i nogi nawzajem splecione, wszystko uciśnięte jak
walcem. Poszarzałe, martwe, szereg za szeregiem, setka za setką, niewinni,
bezbronni żołnierze. Krzyż Virtuti Militari widać na samym przedzie. (...) Nie
rozpoznać w tej lepkiej masie indywidualnych kształtów. Właśnie: masa, słowo
tak ulubione w Sowietach. (...) W Katyniu znaleziono wyłącznie prawie
wojskowych i to oficerów. Wymowność tego munduru robi wrażenie, zwłaszcza na
Polaku. Odznaki, guziki, pasy, orły, ordery. Nie są to trupy anonimowe. Tu leży
armia. Można by zaryzykować określenie kwiat armii, oficerowie bojowi,
niektórzy z trzech uprzednio przewalczonych wojen. To jednak, co najbardziej
nęka wyobraźnię, to indywidualność morderstwa, zwielokrotniona w tej potwornej
masie. (...)

Józef Mackiewicz "Katyń - Zbrodnia bez sądu i kary"