Prokurator przymyka oczy na antysemityzm

[r.maszkowski]

o. Tadeusz Rydzyk [dzwoni]: [...] Ja nie jestem, np. przeciwko Żydom, nie
jestem! Niech mi nikt nie wmawia, nie jestem przeciwko
żadnemu człowiekowi, ale wiem że pół miliona Żydów ma do Polski przyjechać,
dostają paszporty, wszystko im oddają... Dobrze, niech
wszystko się dzieje zgodnie z prawem, ze sprawiedliwością, z prawami boskimi
i ludzkimi. I nikomu krzywdy nie wolno robić. Ale z
drugiej strony ludzie, Polacy z Kazachstanu, czy Polacy z Argentyny, czy z
innych stron mają utrudnienia nie z tej ziemi żeby
przyjechać do Polski. Prawda? To jest co najmniej niesprawiedliwe. Coś tu nie
gra. Jeżeli my o tym mówimy, to my mamy prawo mówić,
bo to jest demokracja. I wtedy nam mówią, że my jesteśmy straszni itd. i w
ogóle. No bo my pytania stawiamy. Dobrze, ale dlaczego
tu nie załatwicie, co się dzieje, dlaczego tak robicie? To my jesteśmy źli.
Tylko bylibyśmy dobrzy gdybym ja wyszedł i - oklaski -
Unia! Unia! Proletariusze wszystkich krajów łączcie się! Pierwsza prawda
wiary jest: Unia Europejska! [...]

Dużo więcej przykładów w
www.radiomaryja.pl.eu.org/nagrania/

[kataryna.kataryna]

Stanisław Podemski będzie już stałym komentatorem w Gazecie?


forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=904&w=46455826&wv.x=2&a=46629766

[fritz.fritz]

Ponure, naprawde ponure.

Swietnie pasuje do wynurzen pana Kuczynskiego w jego blogu z 14.07.2006, w
miedzyczasie usunietych o czym mowi w blogu 15.07.2006

CYTAT:

Najpierw jestem SLDowcem, PDekiem, Judaszowcem z wiadomej gazety a dopiero w
dalszej kolejności Polakiem (jeśli w ogóle). Prestiż Polski na międzynarodowej
arenie? A kogo to obchodzi?! Plujmy na nasz kraj ile wlezie: na forum
Parlamentu Europejskiego, we wrogich Polsce mediach, gdzie się da. Można
wystąpić na konferencji, której celem jest dowiedzenie, że Polska to nowa III
Rzesza? No to wystąpimy! Wrogie Polsce gazety publikują teksty obrażające
Polaków? Kolportujmy te treści jak najszerzej, delektujmy się nimi, brońmy ich
jak socjalizmu. Gospodarka nie chce się załamać? Pomożemy jej prowokacjami,
nieodpowiedzialnymi wypowiedziami, proroctwami totalnego krachu. Szkodźmy,
niszczmy, kłammy, obrażajmy, poniżajmy, szydźmy, obrzucajmy błotem… Polska musi
być nasza. A jeśli nie będzie to ją utopimy w naszej plwocinie…

KONIEC CYTATU.

Czy ten cytat jest wyrazem antysemityzmu?

szukaj.gazeta.pl/aliasy/mod/zoom.jsp?xx=2127667
Zydzi nienawidza Polakow i Polski jak zarazy i daja temu ciagle wyraz.
Oficjalnie.
Moze autor zrobil mala antologie tych wypowiedzi?

Czekam z niecierpliowoscia.
Nie powienien miec problemow z dotarciem do zrodel, no nie?

Ten artykul wywoluje we mnie moczarowskiego

[fritz.fritz]

produkcyjniaka z czasow komunistycznych przygotowujacego jakas kampanie.

Czyzby GW przygotowywala rozpetanie checy antypolskiej na tle antysemityzmu?

Czyzby reformy PiS zaczely dotykac wlasnie teraz absolutnego jadra ukladu
postkomuniststycznego i w tej chwili ma zostac zastosowany ostatni hamulec
bezpieczenstwa majacy zapobiec przeprowadzeniu reform?

Innymi slowy, manewr Miecia Moczara z 1968 powtorzony jeszcze raz, aby jak to
ladnie powiedzial byly minister w rzadach Mazwieckiego i Suchockiej, pan
Kuczynski: Cytat: "… Polska musi być nasza. A jeśli nie będzie to ją utopimy w
naszej plwocinie… " ?

dlaczego antypolskosc jest tolerowania i nawet

[antithesis]

promowana w polskich mediach, a uzasadniona niechec do Zydow za krzywdy, ktore
wyrzadzili Polakom i innym nacjom ma byc przestepostwem? Nie da sie kontrolowac
nakazami ludzkich emocji. Pozytywne emocje generuje sie tylko dobrymi
uczynkami. Za malo takowych ze strony Zydow wobec Polakow, a za duzo uczynkow
wrogich Polakom. Ot i caly seret tzw. antysemityzmu, ktory jest zjawiskiem
swiatowym, bo wszedzie Zydzi zachowuja sie rownie wrogo wobec innych nacji.

[drojb]

Antithesis, czy jakiś Żyd zrobił Polakom pogrom? albo spalił polskich sąsiadów
w stodole? Pomyśl!

[antithesis]

Po wojnie Zydzi z bezpieki zamordowali dziesiatki/setki tysiecy Polakow. To
wystarcza. Ponadto Zydzi zabijali Polakow nedza okradajac ich przez stulecia i
czesto kumali i sie z wrogami Polski przeciw nam. Nawet dzis znajomi mi mowia,
ze na prowicji zydowskie lichwiarskie banki bezlitosnie okradaja
najbiedniejszych. W III RP najpierw zydzi lokalni i zagraniczni okradli Polakow
z calego wspolnego kapitalu, a teraz zabijaja ich nedza, albo wypedzaja z
Polski. Rozmiar zydowskich zbrodni przeciw Polakom jest znacznie wiekszy niz
rozmiar zbrodni Polakow przeciw Zydom (jesli takowe byly, na co nie ma zadnych
dowodow).
Antysemityzm nie bierze sie z powietrza, on bierze sie z nienawisci ludzi
wyzyskiwanych, okradanych i zabijanych przeciw opracowm.

dlaczego antypolskosc jest tolerowana

[japolak]

Cóż - jesli pono każdy Żyd jest wrogiem każdego kraju/narodu, to każdy Polak
Polakowi wrogiem i wilkiem...
My sami kochamy obrzucać nie tylko obcych, ale swoich wyzwiskami i nienawiścią
Przeciwko obraźliwym i kłamliwym atakom na Polskę będę protestować, lecz nie z
powodu jakiś polskich "kartofli" w niemieckiej gazecie...
Tak samo będę protestować przeciw obraźliwym i kłamliwym atakom Polaków - czy
to na Żydów, Ruskich, Arabów, Niemców. Nawet obywatelom Burkina Faso i Wysp
Tobago...
Jak mawia się ostatnio (w innym wprawdzie kontekście) - "niech prawda nas
wyzwoli". Zdaje się, iż prawda nie ma narodowości ani rasy...

Bezprzykładna bezczelność kontrahenta SB

[altspringe]

Zamilknąłbyś koleś przynajmniej na jakiś czas.

[t-800]

> Tytuły określają zawartość. "Poznaj Żyda", "Antypolonizm Żydów polskich"

A co złego w tych tytułach? Nie rozumiem? Jak nazwać Żyda, żeby nie zostaś
okrzykniętym przez Podemskiego antysemitą? I czy w ogóle Żydów można krytykować
(bo jak coś to "antysemityzm"), czy tylko PiS i Kaczyńskich.

[t-800]

g.blox.pl/resource/krakowskie.jpg

Panie Podemski, a czy pan wie, że portal gazeta.pl publikuje antysemickie
zdjęcia jak z "Der Stürmera" znanych postaci? Nie wierzy pan? Proszę spytać
Waldemara Kuczyńskiego. (Ja to nawet nie wiedziałem, że jest coś takiego
jak "antysemickie zdjęcie").

[panna_z_polskiego_dworku]

A co w takim razie jest złego w tytule "antysemitizm polski"?

Jak niektórzy Żydzi piszą o polskim antysemityźmie to niektórzy Polacy krzyczą o
"antypoloniźmie". Jak niektórzy Polacy krzyczą o antypoloniźmie to oni krzyczą o
antysemityźmie...Pełna symetria.

[sburczymucha]

prof. Jerzy Robert Nowak
Nasz Dziennik:

"Pomysłowość" Grossa w wymyślaniu dowodów istnienia "skrajnego polskiego antysemityzmu" nie ma
granic. Jedna z jego najbardziej obłędnych polakożerczych tez dowodzi rzekomego powszechnego
polskiego ostracyzmu wobec Sprawiedliwych, tj. ludzi, którzy ratowali Żydów w czasie wojny. Ten
"ostracyzm" i "pogarda" wobec tych ludzi miały, według Grossa, wynikać z rzekomego bardzo wielkiego
wpływu w Polsce nastrojów antysemickich. Miały one być szczególnie mocno upowszechniane przez
tych, którzy wzbogacili się na mieniu zagrabionym Żydom, nierzadko dzięki ich mordowaniu. Efektem
siły tego polskiego antysemityzmu miało być doprowadzenie do tego, że wszystkich tych, którzy nie
dołączali do rabowania Żydów, traktowano jako wyrzutków społecznych (social outcasts, por. s. 251).

Według Grossa, udzielanie Żydom pomocy sprawiało, że pomagający byli rzekomo wyrzucani poza
nawias polskiego społeczeństwa. Tę antypolską tezę Gross wielokrotnie powtarza, starając się ją
maksymalnie nagłośnić z typową dla siebie łopatologią, począwszy od pierwszych stron książki (s. IX,
X, XI, XII), po końcowe strony książki (por. np. s. 251, 252, 260, 261).
Aby pokazać, jak straszny jakoby był i jest "polski antysemityzm", Gross powołuje się na rzekome
powszechne obawy przed przyznaniem się do pomagania Żydom, zauważalne u bardzo wielu osób już
w pierwszych latach powojennych. Skrzętnie milczy przy tym o tym, jakie były rzeczywiste powody
przemilczania roli odegranej w ukrywaniu Żydów. Otóż wcale nie wynikały one z rzekomego
powszechnego antysemityzmu otoczenia (sąsiadów), lecz ze strachu przed ewentualnymi represjami
komunistycznych władz. Bardzo szybko zauważono, że NKWD i polska bezpieka konsekwentnie
aresztują te osoby, które pomagały Żydom. Co było przyczyną tych aresztowań? Otóż komunistyczne
władze wychodziły z dość szczególnego założenia. Pomagał Żydom w czasie wojny i nie został przy
tym złapany... To znaczy, że dobrze zna się na konspirowaniu i organizowaniu tajnych kryjówek. Wtedy
skutecznie pomagał Żydom, to teraz równie skutecznie może pomagać ludziom z niepodległościowego
podziemia.
Innym źródłem strachu przed przyznawaniem się do wojennej pomocy Żydom były obawy przed
ewentualnym ujawnieniem swoich wojennych związków z tak prześladowaną wówczas główną siłą
konspiracyjną doby wojny - Armią Krajową, czy z innymi organizacjami patriotycznymi Państwa
Podziemnego. Pisał o tym historyk Marek Jan Chodakiewicz, wskazując na metody stosowane przez
Urząd Bezpieczeństwa w latach 40. czy 50.: "Wówczas dobroczyńca Żydów mógł się spodziewać pytań
w rodzaju:
'A jaka organizacja kazała wam pomagać Żydom? Co z tego macie, dolary czy złoto?' Jak wiemy, w tym
okresie tylko PPR uchodziła za 'politycznie poprawną' organizację. Udział w innych strukturach równał
się zbrodni. Również posiadanie dolarów było przestępstwem, nawet jeżeli nie pochodziły one od
Żydów, tylko z własnych oszczędności. Każde podejrzenie o współpracę z podziemiem
niepodległościowym mogło prowadzić do rewizji bądź aresztowania. Było to jednym z powodów, dla
których natychmiast po wojnie Polacy - dobroczyńcy nie chcieli się przyznawać do tego, że pomagali
Żydom" (M.J. Chodakiewicz, Żydzi i Polacy 1918-1955, Warszawa 2000, s. 230-231).
Przypomnijmy tu, że UB aresztowało jako rzekomych "kolaborantów" licznych członków Żegoty,
głównej struktury pomocy Żydom, zorganizowanej przez AK (por. I. Tomaszewski, T. Werbowski,
Żegota. The Rescue of Jews in Wartime Poland, Montreal 1994, s. 105, 155-156).
Głoszona przez Grossa tak usilnie teoria o rzekomym strachu tych, którzy ratowali niegdyś Żydów,
przed ujawnianiem tego, została ostatnio mocno podważona, i to z dość nieoczekiwanej strony. Mam
na myśli tekst w najnowszym "Newsweeku" (nr z 13 sierpnia), a więc w tym samym tygodniku, który tak
niedawno z werwą wybraniał Grossa przed krytykami. Ukazał się tam tekst Jerzego Danilewicza "Bali
się, ale ratowali", opisujący rozmowy z mieszkańcami wsi Mulawicze, położonej 15 kilometrów od
Bielska Podlaskiego. O tej wiosce pisał Gross we wstępie (s. XI-XII), powołując się na prowadzone w
latach 70. badania dr Aliny Całej, skądinąd jednej z najzajadlejszych tropicielek "polskiego
antysemityzmu". Doktor Cała głosiła, jakoby mieszkańcy Mulawicz, którzy uratowali żydowskiego
chłopca przed śmiercią, do dziś "z lękiem ukrywają" ten fakt z obawy przed społecznym ostracyzmem.
Dziennikarz "Newsweeka", Danilewicz, przekonał się w czasie swych rozmów w wiosce Mulawicze, że jej
"mieszkańcy zaprzeczają, aby kiedykolwiek po wojnie obawiali się czy wstydzili udzielania pomocy
Żydom". Zacytował również wypowiedź sołtysa Mulawicz, Lachowskiego, który stwierdził, że "trudno
mu uwierzyć, aby kiedykolwiek ktoś w wiosce miał opory przed opowiadaniem historii ocalenia. - U nas
ludzie opowiadali i opowiadają ją wszystkim dookoła, po wielokroć" - przekonuje i tłumaczy, że to była
jedna z najdonioślejszych rzeczy, jaka zdarzyła się w historii Mulawicz.
Przyparta do muru dr Cała próbowała w rozmowie z "Newsweekiem" wyjaśnić swą "wpadkę" słowami:
"Należy się cieszyć, że tak zmieniły się nastroje". Powołujący się na rzekomy wynik badań dr Całej
Gross niedawno kolejny raz nagłośnił swą wyssaną z palca tezę. Powiedział podczas debaty w TVN 24 6
lipca 2006 r., jakoby nadal "bardzo wiele osób boi się przyznać do tego, że pomagało Żydom, bojąc się
ostracyzmu społecznego. Ja to badam". "Wpadka" z Mulawiczami pokazuje, jak "szczególne" są to
badania i jak mizerna ich rzekoma wartość naukowa!

Fałszerz "selekcjoner"
Jedną z najbardziej patologicznych metod pracy Grossa jest oparcie jego "pisarstwa" na tendencyjnej
selekcji materiałów, dobieranych wyłącznie pod kątem zgodności z góry podjętą tezą. W imię tej
selekcji Gross niezwykle często ucieka się do półprawd, a nawet pełnych kłamstw, świadomie
manipulując cytatami. Na przykład z żelazną konsekwencją cytuje ze źródeł wyłącznie to, co
potwierdza tylko jedną, nachalnie eksponowaną przez niego stronę medalu, przemilczając wszystko to,
co pokazywałoby inne, nielubiane przez niego prawdy. Za szczególnie oburzającą praktykę pisania
Grossa trzeba uznać wybiórcze wyjmowanie z danego źródła tylko tego, co ma potwierdzić antypolskie
fobie autora, zarzuty antysemityzmu. Towarzyszy temu cyniczne świadome przemilczanie
występujących w tym samym źródle nawet najszerzej omawianych rzeczy, ale niewygodnych dla
Grossa. Choćby takich jak pokazanie przyczyn nasilania się antyżydowskości, wynikłych z konkretnego
niegodnego zachowania się jakichś środowisk żydowskich. Według Grossa, Żydzi muszą być
pokazywani wyłącznie w tonacji niewinnych gnębionych ofiar i basta. Jeśli zaś jakieś fakty wyrażają
rzeczy z gruntu odmienne na ten temat, to tym gorzej dla takich faktów. Oto cała podstawowa istota
pisarstwa Grossa jako fanatycznie tendencyjnego fałszerza historii, po orwellowsku przemilczającego
wszystkie niewygodne fakty. Przytoczę tu kilka jakże wymownych przykładów tej oszukańczej
wybiórczości.
Na przykład Gross pięciokrotnie łopatologicznie powołuje się na ten sam fragment drugiej części
raportu kuriera Jana Karskiego z lutego 1940 r., zwracający uwagę na niechęć znaczącej części Polaków
do Żydów i gotowość do współdziałania przeciw Żydom nawet z niemieckim okupantem (por. Fear, s.
133, 176, 177, 247, 250). Powoływanie się na raport Karskiego jako słynnego kuriera Polskiego
Państwa Podziemnego jest najwyraźniej wykorzystywane przez Grossa jako wielka maczuga przeciw
"polskiemu antysemityzmowi", ma być jednym z koronnych dowodów siły tego antysemityzmu. Tak,
aby tym mocniej ostrzec przed nim amerykańskich czytelników. Tylko że... i tu mamy kolejny przykład
głębokiej nieuczciwości moralnej - autor "Strachu" całkowicie przemilcza szeroko opisane przez
Karskiego przyczyny nasilenia się nastrojów antyżydowskich w Polsce. Karski przedstawił je bardz

[sburczymucha]

Karski przedstawił je bardzo konkretnie w pierwszej części tego samego raportu z lutego 1940 r., na
który po tylekroć powołuje się Gross w swojej książce. Jakże wymowne i podłe zarazem w tej sytuacji
jest zastosowane przez Grossa przemilczenie tak ważnych, tak wiele tłumaczących twierdzeń Karskiego
na temat kolaborowania dużej części Żydów z Sowietami na Kresach Wschodnich po 17 września 1939
r.: "(...) Stosunek Żydów do bolszewików uważany jest przez polskie społeczeństwo za bardzo
pozytywny. Uważa się powszechnie, że Żydzi zdradzili Polskę i Polaków, że w zasadzie są komunistami,
że przeszli do bolszewików z rozwiniętymi sztandarami. Istotnie w większości miast bolszewików witali
Żydzi bukietami czerwonych róż, przemówieniami, uległymi oświadczeniami itp. (...). Gorzej już jest np.
gdy denuncjują oni Polaków, polskich narodowych studentów, polskich działaczy politycznych, gdy
kierują pracą milicji bolszewickich zza biurek lub są członkami tej milicji, gdy niezgodnie z prawdą
szkalują stosunki w dawnej Polsce.
Niestety trzeba stwierdzić, że wypadki te są bardzo częste, dużo częstsze niż wypadki wskazujące na
ich lojalność wobec Polaków czy sentyment wobec Polski (...). W zasadzie jednak w masie Żydzi
stworzyli tu sytuację, w której Polacy uznają ich za oddanych bolszewikom i - śmiało można
powiedzieć - czekają na moment, w którym będą mogli po prostu zemścić się na Żydach. W zasadzie
wszyscy Polacy są rozżaleni i rozczarowani w stosunku do Żydów (...)" (por. szerzej tekst tej części
raportu J. Karskiego w: J.R. Nowak, Przemilczane zbrodnie, Warszawa 1999, s. 235-236).
Gross przedstawił amerykańskim czytelnikom opisane przez Karskiego w drugiej części jego raportu
nasilenie antyżydowskości, czyli to, co było skutkiem opisanego w pierwszej części raportu
gromadnego kolaborowania Żydów z Sowietami na Kresach Wschodnich. Cynicznie przemilczał wobec
nieświadomych faktów amerykańskich czytelników konkretne przyczyny wzrostu nastrojów
antyżydowskich wśród Polaków. Jak ocenić taki sposób zafałszowywania wydarzeń? Chyba tylko jako
podłość, dowodzącą łamania przez Grossa podstawowych zasad etyki naukowca. Przypomnijmy tu, że
Gross jest swego rodzaju recydywistą w zafałszowywaniu pełnej wymowy raportu Karskiego. Pierwszy
raz zrobił to już w książce "Upiorna dekada", gdzie całkowicie przemilczał całą tę część raportu
Karskiego, która pokazywała żydowską kolaborację na Kresach. Tego typu metoda zirytowała nawet
uczestniczkę dyskusji o jego książce na łamach filosemickiej "Więzi" Agnieszkę Magdziak-Miszewską.
Stwierdziła ona jedznoznacznie pod adresem Grossa: "Jeśli pragnie się obalić mit powszechnej
współpracy Żydów z Sowietami, to trudno to zrobić w sposób przekonujący, wybiórczo traktując na
przykład relacje Karskiego, cytując te fragmenty, kiedy pisze on o antysemickich nastrojach w polskim
społeczeństwie i opuszczając te, w których opisuje agresywne zachowanie Żydów wobec Polaków pod
okupacją sowiecką. To jest po prostu kontrproduktywne" (por. Polacy i Żydzi w upiornej dekadzie,
"Więź" 1999, lipiec, s. 5). W "Strachu" - książce dla Amerykanów - Gross poszedł "na całość" w fałszach,
całkowicie przemilczając sprawę kolaboracji dużej części Żydów z Sowietami.
Fałszerz "selekcjoner" Gross powtórzył swój sposób zafałszowywania obrazu wydarzeń także i przy
cytowaniu raportu generała Stefana Roweckiego "Grota" do Londynu z 25 września 1941 r. Na s. 176
"Strachu" posłużył się cytatem z tego raportu dla poinformowania amerykańskich czytelników o
nastrojach antyżydowskich w wielkiej części społeczeństwa polskiego. Tylko że znów całkowicie
przemilczał, zgodnie ze swą "etyką" fałszerza historii podane w tym samym raporcie przez gen.
Roweckiego bardzo jednoznaczne wyjaśnienie przyczyn nasilenia się powyższych nastrojów wśród
Polaków. Otóż gen. Rowecki "Grot" pisał tam m.in.: "Kiedy w końcu 1939 r. wróciło z tułaczki wielu
świadków z różnych sfer społecznych, to opowiadania ich o zachowaniu się nie tyle wojsk sowieckich,
ile wysługujących się bolszewikom Żydów wywołały w społeczeństwie polskim oburzenie i nienawiść do
Żydów. Ujawniło się, że ogół żydowski we wszystkich miejscowościach, a już szczególnie na Wołyniu,
Polesiu i Podlasiu, zanim jeszcze ustąpiły polskie oddziały, wywiesił flagi czerwone i ustawił bramy
triumfalne na powitanie wojsk bolszewickich, że zorganizował samorzutnie rewkomy i czerwoną
milicję, że po wkroczeniu bolszewików rzucił się z całą furią na urzędy polskie, urządzał masowe
samosądy nad funkcjonariuszami państwa polskiego, działaczami polskimi, masowo wyłapując ich (...)"
(cyt. za A. Żbikowski, w: Studia z dziejów Żydów w Polsce, Warszawa 1995, t. 2, s. 63). Dodajmy, że
gen. Rowecki kilka dni później - 30 września 1941 r. - pisał w meldunku do rządu w Londynie, że
współczucie dla Żydów zmalało "po zlaniu się obu okupacji i zaznajomieniu się przez ogół z
zachowaniem Żydów na Wschodzie" (cyt. za K. Kersten, Narodziny systemu władzy. Polska 1943-1948",
Paris 1986, s. 172).
Czytelników chyba nie zaskakuje przemilczenie tak wymownego fragmentu raportu gen. Roweckiego,
jaki zacytowałem powyżej. Jakże zakłóciłby on bowiem malowany przez Grossa śnieżnobiały obraz
niewinnych Żydów, gnębionych przez antysemickich Polaków. Na coś takiego wyrafinowany
"poprawiacz" historii nie mógł sobie przecież pozwolić!
Inny przykład "wybiórczego", a faktycznie zafałszowującego selekcjonerstwa Grossa. Na s. 40, 179 i
180 odwołuje się on do zapisków dr. Zygmunta Klukowskiego z jego "Dziennika lat okupacji",
zawierającego bardzo obiektywny, realistyczny opis wydarzeń wojennych "czasów pogardy" w jego
rodzinnym Szczebrzeszynie. I znowu Gross sięga do Klukowskiego wyłącznie po to, by selektywnie
przytoczyć opinie negatywne o zachowaniu Polaków, całkowicie pomijając jakże liczne zapiski dr.
Klukowskiego o przejawach polskich zachowań szlachetnych i heroicznych. Na s. 40 czytamy u Grossa
fragment z książki dr. Klukowskiego o rabowaniu przez polskich chłopów mieszkań żydowskich. Na
s. 180 dowiadujemy się za dr. Klukowskim o udziale polskich mieszkańców - obok niemieckich
żandarmów - w tropieniu ukrywających się Żydów. Na s. 179 Gross pisze, że dr Klukowski nie
oszczędził w swych zapiskach roli odegranej w rabowaniu żydowskiej własności przez chłopów z
terenu znanego jako Zamojszczyzna. Gross "oczywiście" nic nie pisze amerykańskim czytelnikom o
przeżytej akurat przez tę Zamojszczyznę w czasie wojny wielkiej tragedii przymusowych wysiedleń
polskich mieszkańców, ofiar niemieckiego terroru, o tragedii tysięcy polskich dzieci z tego regionu
zabranych polskim rodzicom w celach germanizacji. Nie pisze, bo to pokazywałoby jakiś fragment
polskiej martyrologii doby wojny, a Gross rezerwuje martyrologię wyłącznie dla Żydów. Przytaczając
zapiski dr. Klukowskiego o rabowaniu przez polskich chłopów mienia żydowskiego, Gross starannie
przemilcza inne zapiski tegoż lekarza, pokazujące, jak wielką cenę płacili Polacy za ukrywanie Żydów.
Na przykład jakże wstrząsający jest zapis dr. Klukowskiego z 22 marca 1943 r.: "Przywieźli mi wczoraj
ciężko rannego chłopa z Gruszki Zaporskiej. Przechowywał on u siebie sześciu Żydów z Radecznicy.
Gdy zjawiła się policja, zaczął uciekać i wówczas został postrzelony. Dziś w nocy umarł. Żandarmeria
nie pozwoliła wydać rodzinie zwłok i poleciła magistratowi pochować go jak bandytę (...) żandarmi (...)
wkrótce po wypadku pojawili się w Gruszce i tu rozstrzelali żonę tego chłopa i dwoje dzieci:
ośmioletnią dziewczynkę i trzyletniego chłopca". Jak już wcześniej pisałem, całkowicie przemilczał
wobec amerykańskich czytelników, jak straszną cenę - własnego życia - płacili jako jedyni w Europie
Polacy złapani przez Niemców na ukrywaniu Żydów. Notabene, tak chętnie wyszukujący u dr.
Klukowskiego zapiski negatywnie świadczące o zachowaniu Polaków Gross skrzętnie zataja zapiski
tegoż lekarza dotyczące niegodziwyc

[sburczymucha]

Notabene, tak chętnie wyszukujący u dr. Klukowskiego zapiski negatywnie świadczące o zachowaniu
Polaków Gross skrzętnie zataja zapiski tegoż lekarza dotyczące niegodziwych zachowań niektórych
Żydów. Na przykład zapis z 31 października 1942 r. o czterech wyrostkach żydowskich
wyspecjalizowanych w tropieniu kryjówek swych żydowskich współbraci. Demaskując grabieże
dokonane przez polskich chłopów, Gross jakoś nie zauważa opisanych przez dr. Klukowskiego
przejawów bandytyzmu żydowskiego. Na przykład pod datą
26 listopada 1942 r. dr Klukowski zapisał: "Wśród 'bandytów' sporo jest Żydów". Pod datą 17 maja
1942 r. zanotował: "Wciąż słyszymy o napadach bandyckich, dywersyjnych itd. Pozawczoraj wieczorem
był napad na pałac ordynata Zamoyskiego w Zwierzyńcu. Podobno brało w nim udział 8 uzbrojonych
ludzi, wśród nich jeden Żyd z opaską na ramieniu". Warto tu dodać, że Gross, tak często piętnujący
polskie "rabunki", całkowicie przemilczał mocno występujący od 1942 r. problem udziału wielu Żydów
ukrywających się po lasach w bandach rabusiów, grabiących polskich chłopów. Odsyłam w tym
kontekście do kilkunastu stron książki historyka Marka Jana Chodakiewicza, piszącego o tych bandach
żydowskich rabusiów w oparciu o wspomnienia samych Żydów oraz raporty AK (por. M.J. Chodakiewicz,
Żydzi i Polacy 1918-1955, Warszawa 2000, s. 250-264).
"Wybiórczość" Grossa dobrze ilustruje to, co cytuje z prozy znanego żydowskiego pisarza Adolfa
Rudnickiego. Chętnie sięga do negatywnych wobec Polaków zapisków Rudnickiego z doby
stalinowskiej, czasu, gdy pisarz ów pełnił niezbyt chwalebną rolę wśród różnych ówczesnych
"inżynierów dusz" na usługach reżimu. Przemilcza zaś całkowicie jego późniejsze zapiski z okresu po
1956 r., kiedy ten sam Rudnicki występował w obronie Polaków przed negatywnymi generalizacjami.
Odsyłam tu choćby do wydanej w 1960 r. książki Rudnickiego "Obraz z kotem i psem". Na s. 63 i 65
Rudnicki ostro sprzeciwiał się występującym już wówczas za granicą próbom wybielania okupacyjnych
zachowań Niemców kosztem Polaków. Na s. 65 Rudnicki pisał: "Europa może nie czuć się
odpowiedzialna za Hitlera, ale jest odpowiedzialna (...) i za naszych rodzimych hitlerowców także,
których, co prawda, można było znacznie taniej kupić, za łach, za szmatę. Ale trzeba pamiętać, że
jedna menda, jak zawsze w podobnych czasach, mogła więcej napsuć, aniżeli 1000 uczciwych ludzi
naprawić. To wszystko nie stanowi usprawiedliwienia, ale usprawiedliwia nas i legitymuje fakt, iż z
wyjątkiem faszystów i ONR, całe polskie olbrzymie podziemie polityczne [podkr. A.R.] pomagało
Żydom, zwłaszcza po roku 1942, choć nie było pomocy poniżej kary śmierci". Można sobie oczywiście
bez trudu wyobrazić, że taki tekst Rudnickiego świadczący o gotowości wielkiej części Polaków do
poświęceń przy ratowaniu Żydów, bardzo nie odpowiadał antypolskiemu selekcjonerowi zza oceanu.

Fałsze o mieniu żydowskim
Redaktor Wojciech A. Wierzewski przypomniał w swej świeżej recenzji "Strachu" Grossa zachowanie
tegoż autora przed kilkunastu laty, podczas spotkania w Nowym Jorku. Mówiąc tam o stosunkach
polsko-żydowskich, Gross uzasadnił swą negatywną ocenę stosunku Polaków do Żydów dość obrazowo
teorią wartościowania "do połowy zapełnionej szklanki". "Dla jednych - twierdził Gross - połowa
szklanki to powód do radosnej satysfakcji - że jest w niej aż tyle. Dla mnie - podkreślił swoją
sceptyczną ocenę wielkości pomocy Polaków dla Żydów - to raptem tylko tyle". Faktycznie nie ma takiej
omawianej przez Grossa sfery stosunków polsko-żydowskich, której autor "Strachu" nie przedstawiałby
według skrajnie przyczernionej wizji. Tej wizji, która każe mu wszędzie dopatrywać się, że ta szklanka
jest "tylko na wpół pusta". Typowym pod tym względem jest kreślony przez Grossa obraz sprawy
mienia żydowskiego w Polsce. Gross twierdzi, jakoby partia komunistyczna gotowa była dostarczyć
immunitet dla tych, którzy "byli zamieszani w grabież żydowskiego mienia" i "nigdzie nie umieściła na
swej agendzie sprawy zwrotu prywatnej własności dla prawowitych właścicieli" (s. 259, por. również s.
51). Tezy swej dowodzi jednak wyłącznie przez przytoczenie na s. 47-51 przykładów przejęcia
żydowskiej własności komunalnej takiej jak budynki gminy żydowskiej, synagogi, cmentarze itp. i
odmów jej zwrotu. Równocześnie jednak całkowicie przemilcza konkretne przykłady zachowań w
sprawie żądania zwrotu prywatnej własności poszczególnych Żydów.
Przemilcza te sprawy świadomie i nieprzypadkowo, ponieważ kształtujący się tu obraz byłby częstokroć
całkowicie odmienny od kreślonej przez niego czarnej wizji zachowań polskiego społeczeństwa. Na
przykład historyk Stanisław Meducki wspominał, że na mocy ustawy z 6 maja 1945 r. Żydzi mogli łatwo
i szybko odzyskiwać swoje majątki. Widoczne było to np. w Kielcach, gdzie bardzo szybko załatwiano
każdy wniosek w sprawie zwrotu mienia żydowskiego (por. M. Pawlina-Meducka, Z kroniki utraconego
sąsiedztwa: Kielce - wrzesień 2000, Kielce 2001, s. 202). S. Goldberg w wydanych w Tel Awiwie
wspomnieniach bardzo chwali dogodne dla Żydów polskie rozstrzygnięcia prawne w owym czasie.
Zachwala również wsparcie w tej sprawie dla Żydów okazywane przez Żyda ministra Emila
Sommersteina (por. S. Goldberg, The Undefeated, Tel Aviv 1985, s. 215, 220). Historyk Marek Jan
Chodakiewicz pisał o przypadkach, gdy próby odzyskania przez Żydów własności natrafiały na opór
użytkujących ją polskich właścicieli: "Żydzi zmuszeni byli zwracać się do władz komunistycznych i
sowieckich o pomoc. Czasami komuniści rozwiązywali takie konflikty siłowo na korzyść prawowitych
właścicieli" (M.J. Chodakiewicz, Żydzi i Polacy 1918-1955, Warszawa 2000, s. 464). Gross całkowicie
przemilcza takie fakty jako sprzeczne z jego teorią o rzekomej zmowie komunistycznej władzy z
polskimi "grabieżcami" mienia Żydów.
W wielu książkach czytamy o szybkich zwrotach mienia żydowskiego i ewentualnym późniejszym
sprzedawaniu go przez żydowskich właścicieli. Na przykład Barbara Stanisławczyk pisze w książce
"Czterdzieści twardych" (Warszawa 1997, s. 251): "(...) Rottenbergowie wrócili do Radomia, próbując
odzyskać swoje mienie. Na razie, dzięki poparciu załogi, Marian został dyrektorem fabryki, która była
kiedyś jego własnością. Sprzedał domy (...)". Przykłady tego typu można mnożyć. Profesor John
Radziłowski przypomniał w swej bardzo krytycznej recenzji książki Grossa, że na przykład "archiwum
miejskie w Kielcach posiada ponad 279 tomów dokumentów tyczących starań Żydów o odzyskanie
własności prywatnej. Wstępna analiza takich przypadków wskazuje, że niekomunistyczni sędziowie
podchodzili do nich bardzo życzliwie i uznali 90 proc. z nich, chociaż wielu żydowskich właścicieli
następnie sprzedawało swą własność, ponieważ albo mieli zamiar opuścić Polskę, albo chcieli zapobiec
możliwej konfiskacie ze strony władz komunistycznych" (J. Radziłowski, Sąsiadów ciąg dalszy, "Biuletyn
IPN", nr 7, 2006 r., s. 100).
Marek J. Chodakiewicz (op. cit., s. 524) pisze, jak to w zdominowanej przez "niepodległościowców"
gminnej radzie narodowej głosowano za zwrotem tartaku Żydówce Chanie Kotlarz. Jak komentował
Chodakiewicz: "Według obowiązujących dogmatów historycznych, takie zdarzenie nie powinno było
mieć miejsca. Zaklików był przecież twierdzą 'reakcji' i 'polskiego antysemityzmu'" (tamże, s. 524). W
gminie Zakrzówek, powiat Kraśnik, w ciągu pół roku od ucieczki Niemców w lipcu 1944 r., sześciu
żydowskich spadkobierców odzyskało własność swoich krewnych dzięki życzliwości gminnych władz,
wśród których było wielu "niepodległościowców" - Zakrzówek nazywano popularnie "Londynem"
(tamże, s. 527). Chodakiewicz komentował, iż korzystnie na sprawach zwrotów mienia odbijał się fakt,
że przynajmniej do 1949 r. w sądach najniższej instancji pracowało wielu przedwojennych sędziów,
prawników i urzędników sektora sprawiedliwości występujących na rzecz posza

[sburczymucha]

Chodakiewicz komentował, iż korzystnie na sprawach zwrotów mienia odbijał się fakt, że przynajmniej
do 1949 r. w sądach najniższej instancji pracowało wielu przedwojennych sędziów, prawników i
urzędników sektora sprawiedliwości występujących na rzecz poszanowania praw prywatnej własności.
Sprzyjało to korzystnym dla właścicieli żydowskich rozstrzygnięciom w wielu miejscowościach, m.in. w
Kielcach, Mielcu, Gorlicach, Nisku, Chełmie i Radomiu (tamże, s. 527-528).
Porównajmy przytoczone przez prof. J. Radziłowskiego i M.J. Chodakiewicza dane o korzystnych dla
Żydów rozstrzygnięciach wielu polskich sądów z uderzającymi w ówczesne polskie sądownictwo
oszczerczymi oskarżeniami Grossa. Na s. XV wstępu pisze on, że "aparat sądowniczy w zdominowanej
przez komunistyczną partię Polsce manifestował coś, co musi być uznane jako zinstytucjonalizowany
antysemityzm". Czyż nie jest to kolejny przykład wyjątkowej nikczemności Grossa, wyrażanej w
cynicznym zafałszowywaniu faktów?!
Na tle fali zwrotów mienia Żydom czasami dochodziło nawet do mafijnych nadużyć. Tak jak w regionie
Białegostoku, gdzie szeroko rozgałęziona żydowska mafia we współdziałaniu z Żydami z miejscowego
UB oszukańczo "odzyskiwała" mienie po zmarłych Żydach. Potem sprzedawała je szybko Polakom, a
uzyskane w ten sposób pieniądze rozdzielano między członków mafii (por. K. Persak, Akta postępowań
cywilnych z lat 1947-1949 w sprawach dotyczących zmarłych żydowskich mieszkańców Jedwabnego,
w: Wokół Jedwabnego, IPN, Warszawa 2002, t. 2, s. 379-387).
Stopniowe zwroty mienia Żydom zaczęły być blokowane przez władze komunistyczne, i to nie z
żadnego antysemityzmu, lecz z doktrynalnej niechęci do umacniania własności prywatnej (vide
przytoczona przez M.J. Chodakiewicza: op. cit., s. 521-522, postawa jednego z szefów UB Mojżesza
Bobrowickiego vel Mieczysława Mietkowskiego). Warto tu jednak przytoczyć fakt świeżo przypomniany
przez Ryszarda Tyndorfa z Kanady w jego bardzo krytycznej recenzji "Strachu" Grossa: "Przyczynek do
recepcji pewnej książki" (Biuletyn IPN, nr 7 z 2006 r., s. 102). Otóż według tak poważnego źródła
żydowskiego jak amerykański rocznik żydowski (American Jewish Year Book 1947-1948, Philadelphia
1947, s. 390), w Polsce "zwrot mienia żydowskiego, jeśli podjęty [został] przez właściciela lub
potomka, i nie był on pod kontrolą państwa, odbywa się bez większych problemów". ("The return of
Jewish property, if claimed by the owner or his descendant, and if not subject to state control, proceed
more or less smoothly").
Profesor John Radziłowski przypomniał w swej recenzji o całkowicie przemilczanym przez Grossa
fakcie, że w Polsce "miliony nie-Żydów również utraciły mienie lub zostało ono ukradzione w wyniku
masowych przemieszczeń społeczeństwa polskiego" (J. Radziłowski, op. cit., s. 100). Dodajmy jeszcze
jeden bardzo ważny fakt, całkowicie przemilczany przez Grossa, że głównym dyktatorem gospodarki
polskiej w dobie stalinizmu był członek Biura Politycznego KC PPR, a później KC PZPR Hilary Minc, ten,
który w zabójczy dla Polaków sposób wygrał "bitwę o handel", niszcząc gros prywatnej inicjatywy. To
właśnie ekipa żydowskich komunistów na czele z H. Mincem była szczególnie odpowiedzialna za
rozgrabienie polskiej prywatnej własności w gospodarce, handlu itp. Przypomnę tu, że Andrzej
Wróblewski, krytyk teatralny pochodzenia żydowskiego i autor szczególnie uczciwej książki
wspomnieniowej o stosunkach polsko-żydowskich - wywiadu-rzeki pt. "Być Żydem", stwierdzał w niej
bez ogródek, że: "Sztab Minca, jego otoczenie składało się w większości z ludzi pochodzenia
żydowskiego" (por. A. Wróblewski, Być Żydem. Rozmowa z Dagiem Halvorsenem o Żydach i
antysemityzmie Polaków, Warszawa 1992).
O tych wszystkich sprawach Gross skrupulatnie milczy zgodnie z konsekwentnie stosowaną przez
niego zasadą przypisywania Polakom niemal wyłącznie jak najgorszych intencji i obciążania ich winą za
wszystko. Przypomnijmy tu jeszcze raz, że Gross wielokrotnie oskarża Polaków w swej książce, iż
zagrabili jakoby całe mienie polskich Żydów. Równocześnie nigdy ani jednym zdaniem nie wspomniał w
swej książce, jak wielka część tego mienia została przez Żydów odzyskana, a później sprzedana w inne
ręce. Całkowicie przemilczał również udział części komunistycznych Żydów w grabieży polskiego
mienia na Kresach Wschodnich w latach 1939-1941. Przemilczał rozmiary grabienia polskiej własności
przez Hilarego Minca i jego otoczenie. Przemilczał rolę policjantów żydowskich w grabieniu swoich
rodaków z gett. Całkowicie przemilczał również takie przestępcze działania, jak wspomnianej wyżej
żydowskiej mafii białostockiej, choć musiał dobrze o niej wiedzieć z książki "Wokół Jedwabnego".
Można sobie tylko wyobrazić, do jakich antypolskich generalizacji posunąłby się za to, gdyby
członkowie wspomnianej mafii byli Polakami.
Kolejna część cyklu jutro.

[mark.parker]

sburczymucha napisał:

> prof. Jerzy Robert Nowak
> Nasz Dziennik:
>
> "Pomysłowość" Grossa w wymyślaniu dowodów istnienia "skrajnego polskiego antyse
> mityzmu" (rtc.)

Nowak, były członek SD, czyli przybudówki PZPR, stary komuch i apologeta
zdławienia Powstania Węgierskiego. Gnida.

Podemski chce wpędzić Polaków w antysemityzm?

[tales1]

Stare ciągoty indywiduów wysadzanych z siodła! Odgrzewanie czegoś, co nikogo
nie obchodzi, bo już się...przejadło i spływa jak woda po kaczce!

[mark.parker]

Prokuratorzy umarzają, bo są antysemitami, tak jak niektórzy zamieszczający tu
swoje posty. Tylko, że Polacy nie umieją spojrzeć prawdzie w oczy i będą się
zaklinali, tak jak muchomor, że oni, broń Boże, nie są antysemitami. Tak
ksenofobicznego i rasistowskiego kraju, jak Polska, nigdy nie spotkałem; w
Iranie, na szczęście, nie byłem. Polacy są opętani nienawiścią do wszystkich i
wszystkiego, co nie jest zgrzebne i owiane smrodem wódy.

mark.parker

[willy_brandt]

jest po prostu debilem.

[panna_z_polskiego_dworku]

mark.parker napisał:

> ksenofobicznego i rasistowskiego kraju, jak Polska, nigdy nie spotkałem;

To polecam pogadać z paroma Francuzami...

w Polsce jest tylko jadowity zydowski antypolonizm

[antithesis]

ziejacy ze wszystkich mafijnych mediow. teraz Polacy moga sie spodziewac, ze
beda masowo mordowani przez naplywowych zydow, jak Palestynczy i Libanczycy.
groSS przygotowal grunt pod te zbordnie.

chętnie zapytałbym autora....

[tad9]

czy, a jeśli tak to skąd ten szarpiący tłum (i ile osób właściwie liczył ten
tłum?) wiedział, że "protestująca dziewczyna" jest "pochodzenia żydowskiego"?

[kataryna.kataryna]

tad9 napisał:

> czy, a jeśli tak to skąd ten szarpiący tłum (i ile osób właściwie liczył ten
> tłum?) wiedział, że "protestująca dziewczyna" jest "pochodzenia żydowskiego"?




Nieistotne. Grunt żeby Podemskiemu do tezy pasowało. A jak mu powyciągają te
kawiarniane rozmowy z esbekami o których sobie przypomniał po 30 latach będzie
mógł dowodzić, że to zemsta za jego walkę z antysemityzmem. Taka metoda
poskutkowała w sprawie Czajkowksiego, która jak wiemy była zemstą antysemitów.

degeneraci z sekty Rydzyka dali głos!..hauuu !!!

[zgodnik1]

[sectral]

To jakaś obsesja. Co maja wspólnego Podemskiego "kawiarniane rozmowy z
esbekami" sprzed 30 lat z treścią jego artykułu o antysemityżmie.Zachowanie
prokuratorów, które opisuje Podemski, to skandal, a dezawuowanie jego artykułu
argumentami ad personam pokazuje na jakie manowce intelektualne i moralne
prowadzi inkwizycyjne opętanie ideą lustracji.

Prosta odpowiedź

[panna_z_polskiego_dworku]

Przecież oni zawsze "wiedzą" że ktoś kto usiłuje się im przeciwstawić "musi" być
Żydem. Akurat im się trafiło.

[t-800]

Zawsze? A casus Szczuki, która wyśmiewała się z niepełnosprawnej?

mam nadzieje ze pastwo wiedza o tych masowych

[ben.huur]

zbrodniach dokonanych przez zydow na Polakach.

www.naszdziennik.pl/index.php?typ=my&dat=20060812&id=my18.txt

[genocidezionism]

[zwiatrem1]

Czemu to zydostwo tak nas nienawidzi? Tutaj w Ameryce Poludniowej nie ma dnia
by nie pokazaly sie w gazetach paszkwile o naszym polskim antysemityzmie.
Cala Europa jest antysemicka ale boja sie Zydów wiec buzia zamknieta. W USA
Zydzi robia co chca i maja Bush pod miotla.
To co dzieje sie na Bliskim Wschodzie to HOLOKAUST!!!!

Przymyka oczy na rasimz

[japolak]

Przed paru miesiecy w którymś z tygodników idziałem zdjecie Jana Pawła II z
gabloty przed jednym z krakowskich kosciołów. Z nasmarowanym słowem ŻYD. I obok
wyjaśnienia proboszcza, iż nie ma to charakteru antyżydowskiego ani
antypapieskiego, bo po prostu na tym osiedlu mieszkają kibice nie lubiący
Crakowii, której sympatykiem był Papież...
To tez niestety była jakaś forma przyzwolenia.
Zwracam jednak uwagę na słowa cytowane przez profesora Podemskiego "w
międzynarodowych paktach obywatelskich i politycznych ratyfikowanych przez
Polskę w 1977 r. znalazło się postanowienie: "Popieranie w jakikolwiek sposób
nienawiści rasowej, stanowiącej podżeganie do dyskryminacji, wrogości lub
gwałtu, powinno być ustawowo zakazane" (21 artykuł paktów)".
Nienawiść rasowa to nie tylko antysemityzm. A uzyskuje u nas ostatnio przyjazny
grunt nie tylko ze wzgledów lokalnych, lecz i międzynarodowych (szczególnie
kolejna wojna libańska). Na równi kwitnie więc antysemityzm antyżydowski i
antyarabski. Gdy czytam w mediach, a tym bardziej na forach, iż "ci ludzie od
zawsze są wrogami cywilizowanej Europy, chcą nas zniszczyć, okraść, zdominować.
Więc cały naród, każdy prawdziwy Polak brzydzi się tą wredną rasą i tą
prymitywną religią" - z ciekawoscią czekam, czy chodzi o Żyda, czy Araba.
Są oczywiście wyjątki - bo ten jakiś "każdy Polak w imieniu całego narodu i
Kościoła" przez kaprys może miec na myśli buddystę, Chińczyka, Latynosa,
Murzyna...
Dlatego "każde podżeganie do dyskryminacji, wrogości lub gwałtu, powinno być
ustawowo zakazane" i ścigane z urzędu.
Nie widze jakościowej różnicy, wykluczającej w którymś przypadku zarzut
rasizmu, między atakiem na naczelnego rabina Polski a atakiem na mieszkającego
od lat w Polsce Marokańczyka, uczestniczacym w festiwalu teatralnym. Na jakiej
podstawie prokurator ma jedną z tych spraw odrzucić? Że rabin jest bardziej
utytułowany? że Marokańczyk ledwie życie ocalił? ze polskie władze w obecnej
wojnie poparły Izrael? że jeden napad miał miejsce w Warszawie, drugi na
Mazurach?
Klimat jesli nie przyzwolenia, to tolerancji jest ten sam.
Dyskryminacji, wrogości i gwałtu.
Także w zwiazku z upowszechnianiem się w naszej polityce języka nienawiści i
wrogości. Ze ktoś kogoś nazywa zaledwie "kundelkiem", drugi wprost mówi
o "zawszonych hu..." - różnica jest, ale czy tak wielka?

Jak fajnie byc Zydem

[zygfryd.okrutny]

czy ktos kiedys widzial w jakiejs gazecie takie naglowki: Zydzi zgwalcili nieletnia, Zydzi kradna samochody, Co mysla Zydzi o Polakach, jakos niegdy nie widzialem. Za to widze, Polacy to rasisci, Polac to nieroby i zlodzieje samochodow, Polacy mordowali w Jedwabnym, Polacy.... to oczywiscie nie dotyczy tylo Polakow, takie testy leca na biezaco o Rosjanach , Bialorusinach, a produkowane przez ungera, radzwinowicza, warszawskiego i innych na lamach gazety wydawaniej w Polsce. Co z tymi Zydami, tacy swieci, nie kradna, nie morduja, nie ma wsrod nich pedofilow? Jakis fajny narod, bez skazy...bez skazy antysemityzmu.

[t-800]

"Zniknęła niemal całkowicie mniejszość żydowska /.../. Wygasał też
antysemityzm, choć próbowano go sztucznie reanimować w 1956 r., w 1968 r., dziś
także. Jątrzącą i mającą dzielić społeczeństwo broń kieruje się nie przeciw
Żydom, których jest tak niewielu, ale przede wszystkim przeciw tym Polakom,
którzy, nie ważne, z jakich grup etnicznych się wywodząc - są przeciwnikami
politycznymi."

www.ojczyzna.pl/ARTYKULY/Wyszkowski-K_Dluga-historia-antypolskich-prowokacji.htm

rydzyk, nowak, jankowski nie widza problemu

[prof-antoni]

szkoda slow

pijany statek 200 faszystów

[japolak]

No i mamy w poniedziałkowym serwisie ciąg dalszy...
200 pijanych skinów z faszystowskimi okrzykami i emblematami pływało sobie na
Mazurach
Ale podobno gdy "Zieg hail" i "Żydzi do gazu" wołali tylko w swoim gronie,
sledztwa nie będzie - jesli do publiczności, to może będzie...