Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp...

[nfa05]

"Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować" nie do końca krytyka uprawniona.
Krytyka z bliższej i nie tak bezpiecznej odległości np. odnośnie finansów
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?topic=42
a konstruktywne postulaty zmian
www.nfa.alfadent.pl/news.php?id=2486

[nfa05]

O sprawa odległości inaczej :
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=444
Czy naprawdę bliżej do Oxfordu ?

Odległość z Krakowa do Oxfordu wynosi ok. 1600 km , ale polskie uczelnie, od
uczelni brytyjskich czy amerykańskich dzieli w rzeczywistości dużo większa
odległość, odległość którą lepiej mierzyć w dziesiątkach lat oraz miliardach euro.
W rankingu światowych uczelni Uniwersytet Oxfordzki plasuje się na 10 miejscu a
UJ znajduje się pomiędzy 305 a 402 miejscem
ed.sjtu.edu.cn/rank/2007/ranking2007.htm.
Wśród uniwersytetów europejskich Oxford jest na drugim miejscu, podczas gdy UJ
(ani zresztą żadnej innej polskiej uczelni) nie ma nawet w pierwszej setce
ed.sjtu.edu.cn/rank/2007/ARWU2007_TopEuro.htm
To dystans znaczny. Uniwersytet w Oxfordzie założony został w 1167 r., a w
Krakowie w 1364 r. Dystans prawie 200 lat też jest znaczny, jednak wiele uczelni
było w stanie pokonać nawet większy dystans wiekowy, aby Oxford pokonać
jakością, albo przynajmniej się zbliżyć do tej jakości.
i dalej ..No cóż, najwygodniej narzekać na brak środków finansowych - narzekanie
na własną zaściankowość nie byłoby tak dobrze widziane.

[almagus]

Bez wynalazków i funduszy na ich realizację nic nie osiągniemy.
Kto wziął te fundusze amerykańskie, kto wziął offset za F 16, co się ciągle psuje?

Liczyć możemy na PO, bo może nie da na Rydzyka i episkopatu religijne fanaberie.

Wolimy premiera Pana Donka Tuska z lukrem,
niż Lechujareczki ze smalcem i cukrem!



Pięć pakietów, siedem życzeń,
abyś żył bez ograniczeń!
Trochę wiary, trochę cudu,
by trafiło to do ludu!

Platforma obywatelska!

Szanuj i kochaj nasz obyczaj stary,
włączamy przykazania nowej wiary!
To cele małej małpki Fiki Miki
oraz dyrektora dużej fabryki.
To przykazania też podwójnej nacji,
jak kler, emigrant w naszej demokracji.
Cele gonimy dzień, gonimy nocą,
dzieła jak skrzydła nad nami łopocą!
Wykorzystujemy wzrost gospodarczy,
budujemy drogi, to nie wystarczy.
Zawieramy w finansach pakt społeczny,
kapitał pracuje na byt bezpieczny.
Więc likwidujemy mnogość podatku,
abyśmy poczuli kurs do dostatku.
Cel, fundusze wysokiego ryzyka,
tak aby sens miał patent, biznes, nauka.
Mamy bezpłatną opiekę medyczną.
Płacowo podnosimy grupę liczną.
Przygotowujemy tak budżetówkę,
przed euro, wzmacniamy złotówkę.
Znosimy bariery biurokratyczne,
na domy, biznes przepisy nieliczne.
Poprzez powszechną moralną ablucję,
w samym zarodku dusimy korupcję.
Kto chce religia, lecz szkoły z etyką,
czerpanie z wiedzy powszechną praktyką.
Wolny, bogaty, pełen szczęśliwości,
niejeden zazdrości polskiej zaradności.
Rosną stadiony i ośrodki sportu,
młodym wyszalniki, dostęp do kortu.
Ścieżki rowerowe, pobocza w kwiatach.
Nie w tej kadencji, może w paru ratach.
Tylko wiatraki, by była Holandia,
niektórzy mówią to druga Irlandia.

[griso850]

Szanowny Panie Profesorze,

wiem, ze porownanie ktorego uzyje moze wydawac sie Panu
kontrowersyjne i nieuprawnione, ale upatrywanie przyczyn niskiego
poziomu polskiej jedynie w braku nakladow finansowych jest podobne
do upatrywania mizerii polskiego sportu (prosze o spokoj ;)) ) w
braku stadionow.

Szanowny Panie Profesorze nauka to nie ostatnie sto lat o czym Pan
jako archeolog z pewnoscia doskonale wie. Osoby, ktore kladly
podwaliny pod obecna nauke bynajmniej nie mogly liczyc na olbrzymie
srodki ze strony moznowaldcow - wielu z nich swoje badania prowadzic
musialo na swoj koszt i w tajemnicy przed swiatem.

To oczywiscie nie jest standard do ktorego powinnismy dazyc, jednak
zadne pieniadze nie pomoga jesli nasi naukowcy nie beda mieli
ambicji do studiowania - rozumianego jako poszerzanie wiedzy.
Etiopscy biegacze swoich fenomenalnych wynikow nie zawdzieczaja
butom, dresom i stadionom - bo ich po prostu nie maja. Zawdzieczaja
je sobie samym i morderczemu treningowi.

Tymczasem nasz system szkolnictwa toczy rak juz od poziomu szkoly
podstawowej. W naszym systemie ciekawosc swiata i chec do
studiowania (tego prawdziwego a nie majacego na celu zdobycie mgr.)
zabija sie juz u malych dzieci. Wsrod "studentow" kroluje
niepodzielnie zasada trzech Z - Zakuc, Zaliczyc, Zapomniec, a
podstawowa pomoca naukowa jest xero.

Jestem absolwentem studiow humanistycznych i wiem doskonale ze moi
profesorowie za komuny tlumaczyli dorobek naukowy wykladowcow
zachodnich uczelni i podpisywali go swoimi nazwiskami, mlodzi
doktoranci kopiowali mysli profesorow upatrujac w tym najszybsza
droge kariery, studenci powielali mialkie tematy, bo to najprostszy
sposob napisania i obrony pracy magisterskiej.

Jestem przedsiebiorca i prosze mi wybaczyc to co powiem, ale
uczelnie, z absolwentami ktorych mam doczynienia (UW, SGH) sa w
duzym stopniu fabrykami intelektualnych kalek! Od kilku lat zauwazam
ze mlody absolwent wyzszej uczelni potrafi jedynie bezrefleksyjnie
powielac zastany schemat a jedyna operacja intelektualna, ktora jest
w stanie wykonac jest kopiuj - wklej.

Szanowny Panie Profesorze,

watpie w to, ze czyta Pan moj list, ale jesli sie myle to naprawde
prosze o przemyslenie tego czy majetnosc spoleczenstwa i poziom
nakladow na szkolnictwo wyzsze sa niezbednymi warunkami rozwoju
mysli i nauki.

Zachecam do obrocenia wzroku w kierunku Szwajcarii, ktorej dorobkiem
jest zegar z kukulka i scyzoryki ;)))

Pozdrawiam

ps. przepraszam wszystkich Szwajcarow jesli moja ocena jest dla nich
krzywdzaca

[sokratejczyk]

Jestem podobnego zdania: żadnej myśli, nie tylko naukowej, nie sposób kupić -
dlatego nie w finansach nauki leży źródło problemu. Argument o niedofinansowaniu
nauki jest słuszny jedynie w odniesieniu do naukowców, czyli ludzi, którzy w
dziedzinach naukowych myślą - a problem w Polsce jest pierwotny: brak naukowców.
Pracujemy na ten brak już przy ustalaniu zasad kształcenia dzieci w klasie 0.

Zamiast naukowców - pracownicy naukowi

[inzynier2]

sokratejczyk napisał:
> Argument o niedofinansowaniu nauki jest słuszny jedynie w
> odniesieniu do naukowców, czyli ludzi, którzy w dziedzinach
> naukowych myślą - a problem w Polsce jest pierwotny: brak naukowców

Zgadzam się z przedmówcą. W Polsce pracownicy naukowi wyparli
naukowców. Dominuje feudalizm, którego naleciałości są ciągle żywe w
całym społeczeństwie (niedawno czytałem o wymaganiu stopnia dr hab.
dla sędziego Trybunału Konstytucyjnego). Ci pracownicy naukowi
dorabiają się kolejnych stopni naukowych aby osiąść na trwałych
etatach do późnej emerytury. Robią przyczynkowe prace nie
przynoszące korzyści ani polskiej gospodarce, ani światowej nauce.
Gdy odwiedziłem instytut "naukowy", w którym pracowałem w Polsce
zanim wyemigrowałem, to zobaczyłem, że przez kilkanaście lat od
rozpadu PRL niemal nic się tam nie zmieniło. Pracownicy narzekają na
niskie zarobki i niemal nic nie robią. Od czasu do czasu napiszą
jakąś "publikację" aby uzasadnić zajmowany etat. Może i jest to
humanitarne, że płaci im się pensję zamiast emerytur. Ale naiwnością
jest oczekiwanie jakiejkolwiek konkurencyjności do Zachodu Europy,
nie mówiąc już o Stanach.

Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp..

[nfa05]

Argumentacja prof. Urbańczyka : 'To nie "lobby profesorskie" czy
też "anachroniczny system habilitacji i belwederskich profesur"
odpowiadają za ten stan rzeczy.'
i dalej'Zacząć trzeba od bezwzględnego rugowania możliwości
przepychania "swoich". Wszystkie stanowiska badawcze powinny być
obsadzane w drodze otwartych konkursów. W komisjach konkursowych
minimum przyzwoitości powinno być powoływanie przynajmniej połowy
składu spoza macierzystej jednostki. Recenzentami doktoratów,
habilitacji i profesur powinni być wyłącznie badacze spoza ośrodka
naukowego, w którym pracuje delikwent. Płacić należy nie za samą
obecność na liście płac, lecz za konkretne wyniki'
No kto jak nie lobby profesorskie organizuje te fikcyjne konkursy,
te wsobne recenzje i wyplaty nie za konkretne wyniki a za
obecnośc na liscie płac ? Coś argumentacja prof. chyba szwankuje .

[sendivigius]

"Polski naukowiec nie lubi stawać do konkursu, w którym nie ma
pewności bądź przynajmniej dużej szansy wygranej. Polak jest
przyzwyczajony do tego, że większość konkursów jest fikcją, której
wynik jest oczywisty dla każdego członka lokalnej społeczności. Bo
konkursy organizuje się z reguły nie po to, by nie daj Boże dokonać
radykalnych zmian, lecz po to, by utrwalić status quo i uniknąć
trudu stawiania czoła nieznanemu."

No prosze, a GDZIE on sie tego nauczyl. Na Oxfordzie, czy moze
czasem na UJocie?

[nfa05]

"Polski naukowiec nie lubi stawać do konkursu" a jak może polubić skoro
konkursy są ustawiane dla swoich i prof robią wszystko aby inaczej nie było
-postulaty znielubione przez prof www.nfa.alfadent.pl/news.php?id=2486

[khmara]

Co do peanów na cześć FNP nie bardzo mogę się z Autorem zgodzić. W moim odczuciu
łatwiej zdobyć pieniądze z ministerstwa niż z FNP i wcale nie chodzi o sprawy
merytoryczne, wysoki poziom wymagań itp. Z mojego doświadczenia łatwiej trafić
na kompetentnych recenzentów w ministerstwie (dawnym KBN) niż w FNP.
Przekładając na nasze - w ministerstwie kumoterstwa jednak jakby trochę mniej i
reguły gry czytelniejsze. Może po prostu reprezentujemy różne dyscypliny i pod
różne układy towarzyskie podpadamy.

Teza i wnioski

[khmara]

O ile zgadzam się z wnioskami Autora (co należy zrobić), o tyle z tezą
(wszystkiemu winien brak pieniędzy), zgodzić się nie mogę. To jest tylko część
prawdy. Winę ponosi (1) beznadziejny system kształcenia naukowców i (2)
anachroniczny system awansów - w tym Wójcik ma rację.

Ad. 1:
Kształcenie naukowców w Polsce to system replikujący ich promotorów. Replika,
jaka by nie była, zawsze będzie gorsza niż oryginał, a z jakością oryginałów
bywa bardzo różnie. Nigdzie na świecie nie ma tak, żeby doktorat robić u tej
samej osoby, co magisterium. U nas to norma. Po doktoracie naukowiec "w innym
kraju" praktykuje w innym labie na innej uczelni pod opieką innego mistrza. U
nas - zostaje tam, gdzie był jeszcze przed licencjatem i nie uczy się niczego
nowego, nie poznaje nowej tematyki badawczej, nowych metodologii badań.

Tragedia zaczyna się już na poziomie magisterium. Nigdzie na świecie nie jest
tak, żeby promotor miał jednocześnie pod opieką kilkunastu-kilkudziesięciu
magistrantów. Słabe magisterium na dobrej uczelni jest niejednokrotnie na
poziomie naszego doktoratu, bo promotor ma czas, żeby się tym magistrantem
zająć. Replikowania cudzych badań nie wiadomo w jakim celu kandydat na naukowca
uczy się u nas na etapie studiów drugiego stopnia i tak mu najczęściej zostaje.
Zrobienie doktoratu na dobrej uczelni wymaga wygłoszenia referatów na liczących
się konferencjach i publikacji w liczących się czasopismach. U nas takie wymogi
stawia się habilitantom i to tylko w najlepszym wypadku, i często nie wszystkim
(wyjąwszy kilka przodujących nauk).

Studia doktoranckie w Polsce to karykatura samej idei. Doktorant zamiast
pracować naukowo - uczy studentów lub chałturzy (bardzo często jedno i drugie),
a wydusić ten doktorat z czegoś musi w ciągu czterech lat, bo się go straszy
konsekwencjami finansowymi.

W ten sposób produkujemy 35-letnich "naukowców", którzy nic nie umieją i nic
jeszcze w nauce nie osiągnęli w porównaniu do ich równieśników z "innych krajów".

Ad. 2, czyli c.d.
A potem kierownik zakładu, który był jednocześnie promotorem magisterium i
doktoratu, postara się, żeby droga do samodzielności była długa i kręta, bo (a)
po co ma sobie hodować następcę, (b) jak pieniądze idą na zakład a nie na
konkretną osobę, to kierownik zakładu będzie wolał sam je wydać na swoje
potrzeby, a nie finansować szaleństwa "młodego".

Większe pieniądze, owszem, pomogą, ale w bardzo niewielkim stopniu tym, którym
są najbardziej potrzebne. Bardzo prosto jest objaśnić, dlaczego tylko
profesorowie z Polski mają szansę w europejskich konkursach i dlaczego tych
profesorów tak niewielu.

Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp..

[nfa05]

Prof. Urbanczykowi polecam tekst
Naukowcy nie wrócą
new-arch.rp.pl/artykul/735843_Naukowcy_nie_wroca.html
tez napisany przez prof. ale jakże odmienny.
Takl dla zachęty mały fragment:

"Według nowej ustawy od kilku lat produkujemy kilkaset „wybitnych”
prac naukowych rocznie, więc niewątpliwie kolejka do Nagrody Nobla
na najbliższych sto lat zostanie zablokowana przez samych
polskich „wybitnych” doktorów habilitowanych. Czapki z głów,
zachodnie wykształciuchy! Polski habilitant jedzie po Nobla! Sęk w
tym, że w historii Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny, fizyki czy
chemii nie było jeszcze polskiego doktora habilitowanego, w
przeciwieństwie do bardzo wielu doktorów nie-habilitowanych z Europy
Zachodniej, USA, Japonii."

Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp..

[wamako]

pytanie do prof. Urbańczyka:
co zrobić z profesorami zwyczajnymi, którzy sami już nic nie robią (nie
publikują), a nie chcą się rozstać ze stanowiskami i władzą?

Pana propozycja, by zaostrzyć kryteria, spowoduje dalsze wydłużenie kariery
naukowej. Tymczasem należałoby ją skrócić. Trzeba nie tylko podnosić wymagania,
trzeba też stworzyć warunki do rozwoju najlepszym, ale też i dobrym. Tylko jak
to zrobić?

[nfa05]

Jakoś trudno mi zauważyć korelację między ostrością kryteriów a długością
kariery naukowej.np przy nieostrych kryteriach kariera może trwać dożywotnio
ale czy to na pewno jest kariera naukowa ?

Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp..

[wari]

Trzeba przyznać, że każdy może mieć różne doświadczenia zaleznie od
dziedziny jaką reprezentuje. Pan profesor jest z Instytytu
Archeologii PAN. Akurat archeologia w Polsce z nauką nie ma wiele
wspólnego, to raczej coś na kształt zbierania znaczków, takiego
hobby, zgrupowanie "kopaczy" a nie dziedzina naukowa z własną
metodyką i metodologią (poza kilkoma outsiderami, którzy faktycznie
robią w archeologii naukę). A o Instytucie Archeologii PAN to już w
ogóle szkoda pisać. PANowskie instytucje to często oazy starych
układów, gdzie dyskusja naukowa nie istnieje od dawna, a kto się
wychyli dostaje w łeb. Jak pracownicy naukowi nie robią w czasie
ustawowym habilitacji to się ich hurtowo przenosi na stanowiska
techniczne. Dobre układy z dyrekcją (bardzo liczną bo dyrektorów
tylko w instytucie P.profesora bez liku) to podstawa. Do tego stada
profesorów emerytów, którzy zajmuja się głównie utrzymaniem status
quo i wszelkich przywilejów. Każdy kto wychyli się poza obowiązujący
XIX wieczny kanon "naukowy" nie ma szans nie tylko na awanse, ale
nawet publikacje w instytucie. Z drugiej strony miernoty przechodza
przez doktoraty i habilitacje. To instytucja od dawna naukowo
martwa. Dziwię sie, że opinia profesora jest mimo wszystko tak
łagodna.
Ja działam w naukach przyrodniczych i przynajmniej tutaj gdzie
pracuję ludzie odchodza na emeryturę gdy skończą ustawowy wiek, a w
konkursach autentycznie wybiera się najlepszych. Tyle, że często nie
ma z czego wybierać. Jeśli mój magistrant zarabia od razu po
skończeniu studiów dwa razy wiecej ode mnie, to kto przyjdzie robić
tu doktorat. Głównym problemem jest u nas niedofinansowanie i to nie
jest kwestia podwyżki 10 czy 20%, chodzi o nakłady większe o 200-
300% zarówno na badania jak i pensje. I wtedy możemy zacząć gadać o
efektach porównywalnych z tymi w innych krajach Europy.

[nfa05]

Lektura dodatkowa: Finanse a nauka
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?topic=42
Ten system zje każda podwyżke nawet o 1000 % i bez zmian
systemowych zadne finansowanie zresztą tego co i tak jest na ogół
niejawne Jawna niejawność dorobku naukowego
www.nfa.pl/articles.php?id=59

[grzes-1231]

Zawsze mowie, ze jesli w mechanizmie jest piasek, to chocby nie wiadomo ile tam
oleju wlac to sie nie naprawi. Najpierw trzeba go wyczyscic.

Zrobilelm doktorat w Anglii, i przede wszystkim tam doktoranci nie ucza - chyba
ze chca i to w malym wymiarze godzin. Na pewno nie 210 godzin na semestr.
Ponadto jednak konieczna jest naukowa atmosfera, dyskusje, rozmowy. Nie wiem w
ilu instytucjach to sie odbywa.

Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp..

[dalatata]

zeby z tje bezpiecznej odleglosci krytykowac, to jeszcze trzeba sie
na te odleglosc dostac. a zatem stanac do nieustawionego konkursu,
wygrac z wszystkimi tymi, ktorych od poczatku uczono jak w takich
konkursach sie zachowywac. chyba chcialbym troche szacunku za to ze
jestem profesorem w UK. recenzje pisalo mi 5 innych profesrow i to
nie tylko z UK. to byla trudniejsza przeszkoda do pokonania niz
profesura 'belwederska', ktora tez posiadam.

[nfa05]

Zapraszam na www.nfa.pl i do napisania tekstu jak jest w systemie
nauki UK

W Polsce tylko kościoły Kościoly Kościoły!!!!!!!!!

[ergo12]

Na to są pieniądze !

Z bezpiecznej odległości łatwo krytykować - odp..

[xclene]

panie profesorze, bardzo pana cenią, ale jak pan zauważył "Zacząć trzeba od
bezwzględnego rugowania możliwości przepychania "swoich". Wszystkie stanowiska
badawcze powinny być obsadzane w drodze otwartych konkursów. W komisjach
konkursowych minimum przyzwoitości powinno być powoływanie przynajmniej połowy
składu spoza macierzystej jednostki. Recenzentami doktoratów, habilitacji i
profesur powinni być wyłącznie badacze spoza ośrodka naukowego, w którym pracuje
delikwent. Płacić należy nie za samą obecność na liście płac, lecz za konkretne
wyniki. Trzeba pozbywać się jak najszybciej ludzi, którzy się nie sprawdzają w
działalności badawczej, i dawać szansę młodszym. Trzeba wspierać finansowo i
organizacyjnie tych, którzy choćby próbują wejść na rynek międzynarodowy. Itd.,
itd." to diagnoza zza oceanu nie jest chybiona