życie na prowincji

[ateistka1963]

Intelektualnie ciasno, duszno, nieprzyjemnie. Jak to zmienić?

powinno być ciekawie

[sir_elmin]

Hmmm...

Spalić osadę, zabić jej kapłana i wszystkich mężczyzn. Kobiety i dzieci sprzedać
ludom wschodu w jasyr. Te pierwsze uprzednio i rzetelnie zaszczycić swoimi
genami. Dalej: spalić wszystkie pogańskie krzyże, maryjki, figurki bliżej
niesprecyzowanych męczenników. Robimy to, urządzając piękny, ognisty stos w
największej chacie w osadzie. Opróżnić dzbany z miodem i wyżreć ukryte zapasy
żywności. Potem dorwać wiejskiego głupka, który myślał, że się dobrze ukrył
stojąc w środku rzezi... oops, pardąsik... w środku wymiany kulturowej.
Przywiązać go do przydrożnej kapliczki i ćwiczyć celność w posługiwaniu się
ręcznymi toporkami i włóczniami. Ważne!: kto nie trafi w kapliczkę i rozrąbie
łeb niedojdzie, traci prawo do łupienia... errrr... do wojaży turystyczno -
poznawczych na miesiąc. Potem odpocząć i stwierdzić, że to dobre (uwidoczniło
autochtonom różnicę znaczeniową między "kuriozum" a "horrendum").

Trafić do oślej ławki za dyskryminowanie mniejszości katolickiej w niewybredny
sposób ;)).

[ateistka1963]

To jest niewątpliwie elektryzująca propozycja. Ale koszty znaczące (jeśli się
weźmie pod uwagę cenę drewna na rozpałkę choćby), a nie wiem czy dałoby się na
to pozyskać środki unijne. Z drugiej strony byłaby to wyjątkowa atrakcja
turystyczna. Ale jak to powtarzać co roku? No i wiejskiego głupka trzeba by
oszczędzić, bo jego myślenie jest naznaczone przejrzystą logiką, co już jest
rzeczą sympatyczną.
Może jakieś propozycje modyfikacji?
:)

[jarl_elmin]

Jakie koszty? Drewna pod dostatkiem we wsi (np. konfesjonał raczej tęgi bywa).
Na środki unijne nie licz - transgresja kulturowa jest robiona na własną rękę (i
własnym sumptem militarnym). Głupka znajdziesz w każdej wsi. Nie mówiąc o
większych miastach :). Moje zawiłe myślenie strategiczno - taktyczne rozbiła
kwestia corocznej powtarzalności... Hmmm... Starcy w Thingu mają takie
zapożyczone powiedzenie: "to se ne vrati" :)). Jak się bawić, to się bawić - raz
a porządnie :).

[ateistka1963]

Kościół mały, żeby konfensjonał rozrąbać dużo najemników trzeba, a z tym
marnie. Raz się zabawić - to raczej nudne. Wolałabym coś z możliwością
kontynuacji. Masz jakiś pomysł?
:)

Konkrety teraz

[sir_elmin]

Hmmm... To może rozwijać się intelektualnie w sposób kołowy (nie mam na myśli
koła hermeneutycznego). Otóż, mamy centrum - Twoją osadę. Po zapoznaniu się z
ludnością chtoniczną ruszamy na północ. Kilka kilometrów i następna osada (tu w
znaczeniu: pole aktu poznawczego), potem skręcamy na wschód i nasza epistema
wzbogaca się o jakieś miasto, powiedzmy stołeczne. Następnie, z dużym ładunkiem
trunków i przeżyć interpersonalnych, ruszamy po łuku na południe i analizujemy
(jakościowo) komparatywnie kolejny gród do poprzednich. Zmęczeni neopozytywną
szczegółowością badawczą ruszamy ku osadzie na wschodzie (czas płynie, lata
lecą). Na wschodzie staramy się wykoncypować czy nasze działania miały charakter
eklektyczny czy synkretyczny. Po 7 dniach odpoczynku i stwierdzeniu, że to było
dobre, ruszamy w linii prostej na wschód i zgodnie z ruchem wskazówek zegara
ponawiamy proces poznawczy. Oczywiście - z bagażem strukturalistyczno -
aksjologicznym. Znaczy - przedmiot i jego metodologię badania mamy jasno
wykrojoną i sprawdzoną (to i to stałej morfologii i zakresie badawczym), a
podmiot poznający nasycony jest na różnych poziomach wartościami i jakościami
wartościowościopodobnymi. Dodam, że dzieje się tak, bo podmiot nie jest oderwany
od przedmiotu badań.

I tyle (w skrócie i kurczowo;) ).

[ateistka1963]

Literatura. Niestety nieprzydatna.
:)

[sir_elmin]

Bez epistemicznego głodu i wyobraźni Twoja osada pozostanie osadą.

Farvel

[ateistka1963]

E tam, po prostu nic nowego nie przychodzi Ci do głowy.
:)

[paleta_barw]

ekhm..
tak czytam z zainteresowaniem tą ciekawą rozmowę
i jeśli można wtrącić się..

.....................................
>Literatura. Niestety nieprzydatna.
>:)

często literatura swoje a życie swoje, tak..

>> Bez epistemicznego głodu i wyobraźni Twoja osada pozostanie osadą.

>>>E tam, po prostu nic nowego nie przychodzi Ci do głowy.

.........................................
W pewnym sensie ma racje:)
Zmienić tok myślenia zakorzeniony od pokoleń jest trudno..
Nauczyć np. wiejskie dziecko analizy słowa "dom"... próbowałaś może?
Grzecznie powtórzy za Tobą d_o_m ..ale jak wyjdzie za próg szkoły to będzie
słyszało i mówiło słowo.."dum"
Nie znaczy to, że nie można nic zmieniać i nic robić..
Choć czasem ręce opadają, tak..
Brałam niedawno udział w jednym projekcie,
próby zainteresowania sztuką ludności małego miasteczka..
Ludzie byli zachwyceni, zainteresowani bardzo
Zaglądali, podglądali, co się dzieje i jak to się dzieje...
Pokazywali z dumą swoją ziemię i opowiadali o własnych osiągnięciach
Cieszyli się, że ich ziemia została namalowana na obrazach..
Z otwartością wielką i życzliwością przyjmowali dziwaczną, atrakcyjną do
oglądania w ich odczuciu grupę innych ludzi.."prawie jak z obcej planety":)
Usłyszeliśmy nawet nawoływania na wstępie:
"Już przyjechali!!!.. już są, przyjechali!"
"Nawet jedna od Wiśniewskiego przyjechała!!!" (to o mojej znajomej plastyczce,
która ma farbowane włosy na czerwony kolor)
Tak..
Pod koniec mojego pobytu w tym miasteczku przyszedł do mnie jeden człowiek i
powiada tak:
- "Wie pani, co,.... ja miałbym taka prośbę..
Mam w domu taki obraz już mocno wyblaknięty czy dałoby rade go może odmalować?"
Hmm.....
Odmalować? jak stary plot to może i nie da rady,.. powiedziałam..ale niech pan
przyniesie ten obraz zobaczymy, co da się zrobić...
Ciekawa jestem czy zgadniesz, jaki obraz przyniósł do "odmalowania" ten
człowiek...
Musiałam niestety wyprowadzić go z błędnego mniemania, że to jest obraz..
Jego zdziwiona i zasmucona twarz, kiedy próbowałam mu wytłumaczyć, że nim nie
jest..
Był taki z niego dumy..
- "przecież moja go dostała w prezencie od dzieci"...
"jak to?.. to nie jest obraz???"
Było mi przykro i żal, że musiałam to zrobić..
Mam nadzieję, że wizyta nasza wniosła coś wartościowego do życia tej małej
społeczności...
Burmistrz miasteczka, zapewnił o kontynuacji tego projektu..
chce zebrać całą kolekcję obrazów na temat tamtejszej ziemi..
Po co?
Chce utrwalić w malarstwie krajobrazy tamtej ziemi, architekturę i powoli
niszczejące pamiątkowe obiekty...
Czasem zachwycamy się zachodnimi dworkami, pałacykami, kościołkami...
a w naszym otoczeniu, często na prowincji właśnie, można znaleźć ciekawe,
zapomniane perełki..

[ateistka1963]

Fajny ten burmistrz. Tu po gminach takiego ze świecą szukać. Chociaż na
przykład 100 km na północ taki facet z miasta kupił sobie chałupę i zaczął się
interesować historią tego plastra ziemi i po paru latech razem ze zgrupowanymi
wokół niego ludźmi "przejęli władzę". Wygrali w najnowszych wyborach i teraz
ciekawa jestem, co z tego wyniknie. Tyle, że tam mała gmina ok. 1500
mieszkańców cała (trzy wsie i kilka osad) i łatwiej chyba ludzi skonsolidować.
Zdaję sobie sprawę, że nie ze wszstkimi da się o wszystkim porozmawiać. I
dobrze. Lubię różnorodność. Wyboraźmy sobie jednak, że wyjechaliśmy gdzieś np.
do Amazonii i zamieszkaliśmy w jakimś plemieniu nieskażonym cywilizacją
(załóżmy, że takie jeszcze istnieją), czy warto byłoby coś tam zmieniać. To
jest czysto teoretyczne pytanie. To znaczy, kiedy rodzić się może determinacja
zmian. Zasadniczo mam sporo kontaktów z inteligentnej półki. Sporo z Berlina na
przykład i z nimi mogę się wyżyć intelektualnie. Jednak oni żyją w innych
realiach kulturowych i wielu spraw nie czują. Lubię prowincję, zastanawiam się
jednak czy prowincje się między sobą różnią? Różnią się w krajach, na pewno
angielska prowincja różni się od polskiej. Czy prowincje w Polsce się między
sobą różnią? Moja zachodniopomorska prowincja wydaje mi się pozbawiona głębi
kulturowej, bo jeszcze bardziej podkreśla tutejszą ciasnotę. Jest tutaj jedynie
garstka ludzi, krórzy w ogóle chcą zająć się jakąkolwiek reflekcją. Chciałabym
to zmienić. Jest to dla mnie problem egzystencjalny. Dla mnie. Pewnie dla wielu
moich współmieszkańców w regionie nie. Być może powinnam poszukać sobie innej
prowincji. Myślę, że na Kaszubach jest inaczej.
Obrazy z krajobrazem małej ojczyzny są bardzo ważne. Pamiętam jak kiedyś
zrobiłam wystawę ze zdjęciami z naszej wsi. Ludziska nie mogły się nadziwić:
mówili: to przecież mój dom! Nie wiedziałem, że taki ładny jest. Twoje obrazy
na pewno wiele tym ludziom dały :)

[paleta_barw]

ateistka1963 napisała:

> Fajny ten burmistrz. Tu po gminach takiego ze świecą szukać. Chociaż na
> przykład 100 km na północ taki facet z miasta kupił sobie chałupę i zaczął
się
> interesować historią tego plastra ziemi i po paru latech razem ze
zgrupowanymi
> wokół niego ludźmi "przejęli władzę". Wygrali w najnowszych wyborach i teraz
> ciekawa jestem, co z tego wyniknie. Tyle, że tam mała gmina ok. 1500
> mieszkańców cała (trzy wsie i kilka osad) i łatwiej chyba ludzi skonsolidować.
> Zdaję sobie sprawę, że nie ze wszstkimi da się o wszystkim porozmawiać. I
> dobrze. Lubię różnorodność. Wyboraźmy sobie jednak, że wyjechaliśmy gdzieś
np.
> do Amazonii i zamieszkaliśmy w jakimś plemieniu nieskażonym cywilizacją
> (załóżmy, że takie jeszcze istnieją), czy warto byłoby coś tam zmieniać. To
> jest czysto teoretyczne pytanie. To znaczy, kiedy rodzić się może
determinacja
> zmian.

Myślę, że łatwiej jest skonsolidować, jeśli się ludzi dobrze zna
Zna się ich potrzeby, ich pragnienia i troski..
Fajny burmistrz powiadasz..
Tak, bardzo fajny, swój chłop on jest, Jasiek
Żaden tam obcy z miasta, który kupił chałupę i przyjechał się bawić w łaskawcę.
Jasiek, tam się urodził, wyrósł, poszedł do szkół, wrócił w swoje strony,
pracował razem z innymi, zna każdy kamień i każde nowe narodzone dziecko w
okolicy. Słucha skarg kobiet na swoich chłopów, łagodzi spory,
jest ojcem chrzestnym wielu tamtejszych dzieciaków.
I tu masz odpowiedz, na pytanie czy warto zmieniać, czy warto ingerować na
siłę..
Bo komuś, kto przybywa z zewnątrz nie podoba się to i owo..
Jeśli chęci zmian wypływają od samych ludzi, jeśli oni odczuwają taką potrzebę,
potrzebują jej - to tak.
Wtedy można dużo ciekawych projektów zrealizować..
Ale do tego trzeba mieć pasje, serce i brak przy sobie kalkulatora..
Jeśli przybywa ktoś, kto chce zmian, bo jemu się wydaje ze brak kultury, że
ciasnota i wydaje cenzurkę, że wszystko ble, że nie ma nic i staje tylko w
pozycji oceniającej..hmm
nie wiem czy takiemu komuś uda się wnieść nowe wartościowe zmiany..


>Zasadniczo mam sporo kontaktów z inteligentnej półki. Sporo z Berlina na
> przykład i z nimi mogę się wyżyć intelektualnie.


Co dla Ciebie oznacza wyżycie intelektualne?


> Jednak oni żyją w innych realiach kulturowych i wielu spraw nie czują.


np. jakich?


>Lubię prowincję, zastanawiam się
> jednak czy prowincje się między sobą różnią? Różnią się w krajach, na pewno
> angielska prowincja różni się od polskiej. Czy prowincje w Polsce się między
> sobą różnią? Moja zachodniopomorska prowincja wydaje mi się pozbawiona głębi
> kulturowej, bo jeszcze bardziej podkreśla tutejszą ciasnotę. Jest tutaj
> jedynie garstka ludzi, krórzy w ogóle chcą zająć się jakąkolwiek reflekcją.
> Chciałabym to zmienić. Jest to dla mnie problem egzystencjalny. Dla mnie.
> Pewnie dla wielu moich współmieszkańców w regionie nie.


Refleksja... kojarzy mnie się osobiście z oceną..
Nie wiem czy to dobra droga do zmian, która ma zaczynać się od cenzurek..
Na prowincji, przyjmowanie od swoich krytyki jest jak przyjęcie uwagi od mamy
ale przyjmowanie krytyki od obcych to już inna sprawa..
czy Twój problem, egzystencjalny, wiąże się z Twoim tam istnieniem takim
zwyczajnym, codziennym (zarabianiem na chleb) czy duchowym?


> Być może powinnam poszukać sobie innej
> prowincji. Myślę, że na Kaszubach jest inaczej.

Jakaś smutna ta konkluzja, sugeruje, że na tej prowincji jednak poniosłaś
klęskę?
Myślisz, że w innym miejscu łatwiej będzie przeprowadzić Twoje zapędy niesienia
zmian?

> Obrazy z krajobrazem małej ojczyzny są bardzo ważne. Pamiętam jak kiedyś
> zrobiłam wystawę ze zdjęciami z naszej wsi. Ludziska nie mogły się nadziwić:
> mówili: to przecież mój dom! Nie wiedziałem, że taki ładny jest. Twoje obrazy
> na pewno wiele tym ludziom dały :)

a co wyniknęło dalej z tej fotograficznej wystawy, jakieś dalsze pomysły,
kontynuacje?.. czy tylko jednorazowa sprawa a zdjęcia poszły do kosza..

[jarl_elmin]

paleta_barw napisała:
> Jasiek, tam się urodził, wyrósł, poszedł do szkół, wrócił w swoje strony,
> pracował razem z innymi, zna każdy kamień i każde nowe narodzone dziecko w
> okolicy. Słucha skarg kobiet na swoich chłopów, łagodzi spory,
> jest ojcem chrzestnym wielu tamtejszych dzieciaków.

O, to dokładnie jak mój predecesor, jarl Harald. Może poza załagadzaniem
sporów... Toczka w toczkę :).

> Jeśli przybywa ktoś, kto chce zmian, bo jemu się wydaje ze brak kultury, że
> ciasnota i wydaje cenzurkę [...]

Chyba nie mówisz o transpozycji kulturowej czynionej przeze mnie i moją kompanię
chyżych (jak lapońskie renifery) berserkerów? Mam nadzieję :).

> Co dla Ciebie oznacza wyżycie intelektualne?

Mógłbym się dłużej rozwodzić nad znaczeniem słów "wyżycie intelektualne", ale
tutaj znajdziesz moją wypowiedź w tej kwestii:

tinyurl.com/ygf5on

[paleta_barw]

jarl_elmin napisał:
> Mógłbym się dłużej rozwodzić nad znaczeniem słów "wyżycie intelektualne", ale
> tutaj znajdziesz moją wypowiedź w tej kwestii:
> tinyurl.com/ygf5on



z wielką egspresją, malujesz literami obraz (wy)życia

też lubię potańczyć:)

tinyurl.com/y6g48h

errata

[paleta_barw]

miałam nie poprawiać, bo wiadomo gdzie błąd się wkradł
ale jeśli już tu zaglądam...

przez "k" - ekspresja oczywiście:)

[ateistka1963]

Moją pasją nie jest robienie zmian na siłę. Moje pasje są różne i niekoniecznie
związane z innymi ludźmi. Po prostu jeśli widać potrzebę zmian, to ją widać i
tyle. Tutejszy wójt też się tutaj urodził, ale sporów żadnych nie łagodzi,
mówi, że to nie jego sprawa, chrześniaków też o ile wiem nie ma. Najwyraźniej
Ty mówisz o innej prowincji niż ja. Wnioskować trzeba za tem, że jednak się
prowincje różnią. Refleksja nie ma nic wspólnego z oceną. Zastanowić się to po
prostu także zatrzymać się i coś z uwagę obejrzeć, wymienić sią
spostrzeżeniami. Ja nie oceniam ludzi. Oceniam sytuację. Nie uważam, że na tej
prowincji poniosłam klęskę, nie wybierałam się tu jako zdobywca-kolonizator,
moim celem nie było szukanie sobie poletka do społeczno-filozoficznych
eksperymentów. W ogóle wolałabym nie mieć potrzeby dokonywania zmian w
środowisku, w którym mieszkam i żyję.
Wyżycie intelektualne to przede wszystkim wymiana myśli. Potrzebuję tego, aby
móc rozwijać siebie i moje myślenie.
Wiele zdjęć trafiło to ludzi ze wsi. Niektóre wiszą u mnie. Co roku organizuję
w ramach stowarzyszenia, które założyłam, trzy duże, jak na naszą wieś, impezy,
na których są podobne wystawy. Kilka zdjęć znalazło się w folderach, niektórzy
mieszkańcy zrezygnowali ze stawiania betonowego płotu, bo stwierdziło, że
drewniany jest jednak bardziej malowniczy. Zbyt wiele nie można wymagać, ale
jakieś zmiany są, pozostaje ślad.
Zresztą tzw "inni" uważają moją działalność za sukces. Dlatego zapraszana
jestem na takie czy inne seminaria i spotkania. Ja osobiście oceniam to
inaczej. To są zupełnie inne poziomy. Ten któremu daję wyraz na tym forum jest
tym poziomem osobistym.
Niekiedy ludzie sami przekazują władzę przyjezdnym. Znam kilka takich
przypadków w naszym regionie. Ciekawe jest to, jak inaczej można postrzegać
prowincję. Czy Ty nigdy nic nie chcesz zmienić? Kolorowej palety życzę. :))

[paleta_barw]

ateistka1963 napisała:

>Refleksja nie ma nic wspólnego z oceną. Zastanowić się to po
> prostu także zatrzymać się i coś z uwagę obejrzeć, wymienić sią
> spostrzeżeniami. Ja nie oceniam ludzi. Oceniam sytuację.

czytając Twój wpis odczuwam jakieś sprzeczne sygnały
w porównaniu z tym wcześniejszym wpisem np.:

ateistka1963 napisała:
" Najwięcej problemów jest z tzw ęteligencją, która jeśli jakieś IQ
miała, to je albo sprzedała, albo skonsumowała. Szukam pomysłu na swoistego
rodzaju rewolucję, w wyniku której obudzi się chociaż kilka uśpionych owiec i
będziemy mogli stać w miarę realną siłą społeczną."


owce to kto?

i dalej.. piszesz:
> To są zupełnie inne poziomy.
> Ten któremu daję wyraz na tym forum jest
> tym poziomem osobistym.

"Intelektualnie ciasno, duszno, nieprzyjemnie.?"

[ateistka1963]

Owcami nazywam osoby bez refleksji idące przez życie. Idą tam, gdzie ich
popchną. U nas wygłąda to tak: jest pewna grupa ludzi, która jest uznawana
przez pozostałych za elitę, czyli radni, wójt, pracownicy urzędu gminy i
związanych z nim instytucji (np. pracownicy biura zakładu komunalnego),
nauczyciele, pracownicy banku, poczty itp i która oddzielana jest od tzw.
reszty. Reszta to w tzw, przedsiębiorcy (nieliczna grupa, np. właściciele
sklepików), która jest swoistego rodzaju elitą reszty, i "zwykli ludzie".
Większość tych zwykłych uznawana jest przez elity za głupców . Ja osobiście
szanuję sporo przedstawicieli "zwykłych ludzi", mam natomiast złe zdanie o
elicie czyli tej ęteligencji. Owce są i wśród "zwykłych" i wśród elit, jednak
więcej nadziei wiążę ze zwykłymi, myślę, że jest wśród nich spora grupa osób,
która chciałaby się otrząsnąć z owczej pasywności, ale nie bardzo wie, jak to
zrobić. Nie ma właśnie czegoś, co by to zapoczątkowało, lub było środkiem
pomocniczym. To właśnie pomysłu w tej kwestii szukam.
Twoja obrona prowincji była bardzo żarliwa. Co Cię w niej tak urzeka? Co warto
zachować, czego nie warto zmieniać i dlaczego? Bardzo mnie to interesuje.
Naprawdę! :)

[paleta_barw]

ateistka1963 napisała:

> Owcami nazywam osoby bez refleksji idące przez życie. Idą tam, gdzie ich
> popchną.[..]

Uważam, że jeśli ktoś nie potrafi dostrzec faktów, iż społeczność jest
zadowolona ze swojej egzystencji ani tez znaleźć w niej jakiś pozytywnych
elementów to jest to jego problem a nie tej społeczności, nie innych..
.."człowiek, choć odrobinę rozgarnięty i w świecie otarty, koniecznie i w miarę
możliwości stara się poznać fakty zewnętrzne i nieodparte.."..

>Owce są i wśród "zwykłych" i wśród elit, jednak
>więcej nadziei wiążę ze zwykłymi, myślę, że jest wśród nich spora grupa osób,
>która chciałaby się otrząsnąć z owczej pasywności,[..]

Myślisz, że łatwiej zwykłymi ludźmi manipulować?
Oczywiście, chęć wprowadzania zmian jest pozytywna, ale nie robi się ich
zaczynając od oczerniania własnej społeczności i wykpiwania jej złych stron
Być może, dlatego Twoja społeczność na zmiany, jakie proponujesz patrzy
nieufnie, ponieważ automatycznie czuje Twoją niechęć..
Stare jest powiedzenie ze więcej osiągniesz marchewka a nie batem..
Może trochę więcej zachęty a nie krytyki?
Piszesz, że zaczynasz zgłębiać filozofię, jej historię,
mam nadzieję, iż wyciągniesz podstawowe wypływające z niej wnioski,
iż mądrość nie ma miejsca geograficznego..
Znaleźć ją można i w dużych miastach, ale też i na małej prowincji.
Wystarczy tylko dobrze się wsłuchać w innych..


> [..]Bardzo mnie to interesuje. Naprawdę! :)

Dlaczego bardzo Cię to interesuje?

[sir_elmin]

paleta_barw napisała:
> Dlaczego bardzo Cię to interesuje?

Bo una jezd ukryty tajger & hidden smok ;).

[ateistka1963]

Ja ne jezdym tajger, jam baba co robótki rencne zgubiła.

[paleta_barw]

chyba smok "umarlak", któremu ogień nieco przygasł i szuka teraz do konsumpcji
gotowe recepty na zmianę swojej jamy

[ateistka1963]

Uważasz, że krytyka jest zła? Skąd wiesz, że oczerniam swoją społeczność? Skąd
Twoje przekonanie, że moja społeczność jest po prostu zadowolona, a nie
zagubiona?
Interesuje mnie, bo szukam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Jak mam je
znaleźć bez interesowania się tym, co myślą inni?
Pozdrawiam. :)

[paleta_barw]

ateistka1963 napisała:

> Skąd wiesz, że oczerniam swoją społeczność?

w Twoich, napisanych refleksjach zamieszczasz wiele epitetów, które mnie
osobiście przez palce by nie przeszły...

> Skąd Twoje przekonanie, że moja społeczność jest po prostu zadowolona, a nie
> zagubiona?

Również z Twoich wielu wypowiedzi wypływają wnioski, iż to Ty poszukujesz i
jesteś w jakiś sposób zagubiona..
Społeczność raczej nie, bo gdyby społeczność taka była, to pozytywnie
nastawiałaby się na Twoje propozycje,.. i na zmiany bardziej byłaby podatna.
A tak jest niechętna a być może jest nawet zadowolona ze swojej tożsamości.
Piszesz, że organizowałaś już wiele a jednocześnie nie jesteś zadowolona z
efektów swojej działalności.
Z drugiej strony zarzucasz swej społeczności brak tworzenia, pasywną postawę..
Ale czy zawsze aktywność przynosi zadowolenie?
Tobie, jak sama przyznajesz nie przyniosła..

.."Nie mówię żeby wszyscy, ale żeby nikogo nie było? Robię sporo tu w okolicy i
nawet mnie za to chwalą, ale te pochwały wcale mnie nie cieszą, raczej drażnią.
Narobię się jak durna, ale takich zmian, o jakich marzę, nie udaje mi się
osiągnąć..."

Czy jesteś zadowolona z tego, kim jesteś?
Czy zmiany, których tak bardzo pragniesz nie są raczej próbą zmiany
społeczności, naprawy jej na Twoją modłę, w taki sposób, by ta społeczność
pasowała do Ciebie i do Twoich o sobie wyobrażeń?

> Interesuje mnie, bo szukam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Jak mam je
> znaleźć bez interesowania się tym, co myślą inni?

może powinnaś wsłuchać się w głosy swojej społeczności..?

[ateistka1963]

Mam wrażenie, że po prostu chcesz mi dołożyć. Nie jest to zbyt konstruktywne.
Może jednak spróbujesz wyobrazić sobie sytuację, o której mówię? Pytasz czy
zawsze brak aktywności przynosi zadowolenie? Czy rzeczywiście tak chciałaś
skonstruować to pytanie? Ja zagubiona nie jestem, wiem, czego bym chciała. To,
że wielu dzisiaj ma kłopoty z tożsamością, jest postrzegane przez wielu, co
odnaleźć można w licznych artykułach w prasie lub w dokumentach
przygotowywanych dla takiej np. "Strategii rozwoju gminy jakiejśtam".
Rzeczywiście moja działalność nie przyniosła takich efektów, jakich
oczekiwałam. Czy wszytkie Twoje działania wywołały taki efekt, o jakim
marzyłaś? W moim odczuciu byłby to ewenement.
Jestem zadowolona z tego, kim jestem. Chcę coś zmienić w otaczającym mnie
świecie. Czy rzeczywiście uważasz, że jest to karygodne? Gdyby ludzkość myślała
tak, jak próbujesz mi wmówić, że powinnam myśleć, to nigdy nie mogłabyś
malować, bo społeczeństwo w Europie byłoby przekonane, że powinnaś wyłącznie
obsługiwać męża oraz rodzić i wychowywać dzieci. Dążenie do zmian nie musi
oznaczać gwałtu na "innych" ludziach.
A moją społeczność interesuje promocja proszku do prania. Wsłuchuję się w to od
9 lat. Dziwi Cię to, że mnie to nudzi? Jeśli tak, to pewnie się nie zrozumiemy.

[hania37]

Ateistko, wybacz,że się wtrącę w waszą rozmowę, ale śledzę ten wątek od początku
i już kilka razy miałam ochotę się wypowiedzieć. W zasadzie dużą część tego, co
chciałam napisać, powiedziała paleta w poprzednim poście. Generalnie mam nawyki
wielkomiejskie (25 lat we Wrocławiu) i takież potrzeby. Los sprawił,że od wielu
lat błąkam się po okolicach niewiele z dużym miastem mającymi wspólnego (to już
prawie 20 lat).Pierwsza była Jelenia Góra i okolice i to trochę złagodziło szok,
bo tam akurat nietrudno o pożywkę intelektualną, nawet na wsi.Od paru lat jednak
mieszkam w północnej Wielkopolsce i tu już trudno mówić o jakimkolwiek życiu
intelektualnym (w byłej wojewódzkiej Pile nie ma nawet empiku,o teatrze już nie
wspominając).Również tu głównym obiektem zainteresowań jest promocja proszku do
prania (można sobie wstawić olej, płyn do mycia naczyń, czy co tam kto
chce;-),ewentualnie zbliżający się ślub córki burmistrza i związane z tym plotki
i spekulacje (zaszła,czy nie zaszła).
Ateistko, ci ludzie tacy są, w tym wyrośli, myślą zupełnie innymi kategoriami
niż Ty. Mam wrażenie,że marzy Ci się "wsi spokojna,wsi wesoła" we współczesnym
wydaniu (ewentualnie można by sparafrazować kilka cytatów z "Wesela").Ci ludzie
wcale nie chcą być zmieniani. Zmiany, takie, jakie Ci się marzą, zrobiłyby tylko
krzywdę im i ich bliskim. Rozbudzenie potrzeb jest owszem możliwe, chociaż
trudne, ale wymaga żmudnej pracy "u podstaw" i raczej z dziećmi.
Zresztą, wydaje mi się,że taka "prowincja" jest potrzebna wszystkim (tyle,że z
różnych powodów,Tobie chyba po to,żebyś się mogła poczuć lepsza).Pozdrawiam i,
mimo wszystko, życzę powodzenia:-)

[gapuchna]

Haniu i Paleto_Barw...odpowiem wam za siebie (np.) i za Ateistkę. Ateistko -
przepraszam za wtręt!
W mojej maleńkiej miejscowości, sennym miasteczku jest prowincja totalna, w
dodatku nie ....lubiejąca....przyjezdnych. Nie dzieje się nic, albo prawie nic.
Miejscowi chcący coś próbują i wychodzi tak, jak to obie znacie z autopsji.
Mieszkamy i my - kilka lat. Ktoś mi bardzo bliski postanawia to zmienić ( ja
nie, ja wolę stać obok i przyglądać się, bo nie pociąga mnie zbytnio
uszlachetnianie innych). Ten mój Bliski zakłada takie stowarzyszenie, początkowo
należy kilkanaście - tych, co to zawsze, bo albo chcą, albo muszą. Potem
dochodzi kilkanaście nowych - miejscowych, bo są zainteresowani. Dziś na
spotkania - różne - potrafi przyjść ponad 100 osób. Więc jednak może drgnąć.
Więc jednak ludzie chcą.

Piszesz Haniu:
" Ateistko, ci ludzie tacy są, w tym wyrośli, myślą zupełnie innymi kategoriami
niż Ty. Mam wrażenie,że marzy Ci się "wsi spokojna,wsi wesoła" we współczesnym
wydaniu (ewentualnie można by sparafrazować kilka cytatów z "Wesela").Ci ludzie
wcale nie chcą być zmieniani. Zmiany, takie, jakie Ci się marzą, zrobiłyby tylko
krzywdę im i ich bliskim. Rozbudzenie potrzeb jest owszem możliwe, chociaż
trudne, ale wymaga żmudnej pracy "u podstaw" i raczej z dziećmi".

Nie masz racji! Nie masz! Albo u was nikt nie umie znaleźć ciekawego sposobu na
miejscowych (przepraszam, że w tak mało grzeczny sposób Was, drodzy Miejscowi
określam). Albo ...wy nie potraficie.
Ja teraz siedzę cicho, bo widze, że można. Nadal mnie to nie interesuje, ale to
taki mój charakter. Tyle, że jak trzeba to wstaję z nad książki i idę pomagać.
Bo widze, że można. Pewnie, że nie przemienimy wszystkich w Waldorffów czy
innych Kaczyńskich (ten od muzyki!... nie tamci!), ale pewne rzeczy udaje się
zmienić.
Ateistko! Głowa do góry! Można, a ty chcesz! To bardzo dużo.

(nie przypuszczałam, że wątek taki może byc az tak obfity)

[paleta_barw]

gapuchna napisała:

> Haniu i Paleto_Barw..
> W mojej maleńkiej miejscowości, sennym miasteczku jest prowincja totalna, w
> dodatku nie ....lubiejąca....przyjezdnych. Nie dzieje się nic, albo prawie
>nic.

Oczywiście, nikt nie mówi, że nie ma potrzeby zmian ale chodzi o sposób ich
wprowadzania..
W dzisiejszych czasach, wszędzie zmiany następują bardzo szybko, i wątpię aby
dało się je wstrzymywać:)
Nawet tu je widać. Popatrz, nie posługujemy się już nazwą "wieś"
tylko "prowincja".

> Ktoś mi bardzo bliski postanawia to zmienić ( ja
> nie, ja wolę stać obok i przyglądać się, bo nie pociąga mnie zbytnio
> uszlachetnianie innych).

Gapuchno ujęłaś to świetnie, całą mentalność ludzi przyjeżdżających do małych
prowincji..
Uważają, że na prowincji nie ma ludzi szlachetnych i należy miejscowych,
zmieniać i uszlachetniać..
Ja, w moim mieście nie mam Teatru przez duże "T" i też czasem żartuję jadąc np.
do Warszawy lub Krakowa, na dobrą sztukę czy operę - mówiąc - "jadę się
odchamić"...ale jednocześnie nie pakuję na siłę połowy swojego miasta w
autokar, żeby obowiązkowo ze mną jechali i się wszyscy "uszlachetniali".

[gapuchna]

Paleto - nie uzywam określenia "wieś", bo to jest miasteczko, posiadające prawa
miejskie od 600 lat, trudno więc nazwać je wsią! I chociaż mieszka tu nawet nie
całe 2000 ludzi, to jednak jest to miasto. Nie napisałam w żadnym z postów
niczego, co wskazywałby, że odmawiam ludziom z........ szlachetności, ja tylko
stwierdziłam, że mnie nie chce się uszlachetniać, a to różnica! Być może użyłam
mało fortunnego określenia, ale pewnie i tak mnie zrozumiałaś poprawnie
(nie dosadnie...). I na koniec: ta moja Bliska osoba została po po prostu
poproszona przez burmistrza, by spróbowała coś interesującego wymyśleć....no i
udało się (burmistrz - autochton). A do teatru faktycznie czasem jedzie autokar,
tyle że nikt na siłę, a jedynie miesiąc przed wyjazdem zaczynamy zapisy chętnych
i wierz mi, nic i nikt na przymus!
No, czasem taka się zdarza Prowincja, ze ludzie chcą czegoś nowego.
Pozdrawiam, a do Krakowa (mimo że mam coś ze 400km) to co roku jeżdżę, bo kocham
to miasto.
:}}

[paleta_barw]

Gapuchno:)...przepraszam, wiesz, ja, jako ta paleta wykorzystałam Twoje
określenie "uszlachetniać", by namalować karykaturę - obraz człowieka
przyjezdnego, tak ogólnie...
Nie twierdzę, że wszyscy tacy są i nie twierdzę, że Ty i Twój bliski takimi
ludźmi jesteście:)
Sama esencja zmian na prowincji zawarta jest w zdaniu, które napisał wyżej
sir_elmin. Pozwolisz, że ją tu zacytuję:
"Bez epistemicznego głodu i wyobraźni [..] osada pozostanie osadą."

Wiem, że są wspaniałe prowincje, rozwijające się, myślące perspektywicznie..
Małe zmiany, jakie opisujesz cieszą, tak.. i małymi kroczkami będą zmieniać
prowincje..nic przecież dziś nie jest takie samo jak było wczoraj:)
Jednak potyczki o władzę na prowincji, jakie wyczuwam w wypowiedziach Ateistki
niczego dobrego nie zbudują...
Jeśli ludzie sami nie będą odczuwać potrzeby zmian i sami nie będą w tych
zmianach uczestniczyć, to nic na siłę nie zrobi się wartościowego..
Pozdrawiam serdecznie:)
ps.
jeszcze jedno...ja, gdybym była w Waszej okolicy, zapisałabym się na jedno
miejsce w autokarze:)
Krakowski klimat, ciepły bardzo jest, tak.
Ostatnio byłam w teatrze krakowskim na adaptacji szekspirowskiej sztuki "Miarka
za miarkę" ..koresponduje ona w dużej mierze z naszym tu rozważanym tematem -
zmian.

[gapuchna]

Paleto Stubarwna, ależ ja wiem, ja rozumiem, i w sumie to każdy z nas tu się
wypowiadających ma swoje racje, swoje przekonania. Ja po prostu chyba miałam
szczęście? Dobre trafienie? Ale tez i to, że nie potrzebuję nanoszenia zmian.
Mimo to bardzo podziwiam takie osoby jak Atesitka (Siłaczki na miarę naszych
czasów).
I nie mogę się zgodzić z twierdzenie, ze nie należy polskiej prowincji (sic!)
zmieniać. Znam ją i uważam że należy i to w przyspieszonym tempie.


"Jeśli ludzie sami nie będą odczuwać potrzeby zmian i sami nie będą w tych
zmianach uczestniczyć, to nic na siłę nie zrobi się wartościowego.." -
napisałaś i tu masz rację. Właśnie, to chyba jest najistotniejsze zadanie
i w tym upatruję największy opór. Jak to złamać? Zmienić? Ha! oto jest pytanie
(czyli nawet stary Szekspir już się zastanawiał, hihi).

Pozdrawiam serdecznie. A do autokaru i nie tylko - serdecznie zapraszam!

[paleta_barw]

gapuchna napisała:
> napisałaś i tu masz rację. Właśnie, to chyba jest najistotniejsze zadanie
> i w tym upatruję największy opór. Jak to złamać? Zmienić? Ha! oto jest pytanie

odpowiedz znajdziesz gdy odpowiesz sobie sama na swoje wcześniejsze
stwierdzenie:

> Ja po prostu chyba miałam
> szczęście? Dobre trafienie? Ale tez i to, że nie potrzebuję nanoszenia zmian.

pozdrawiam:)

[ateistka1963]

Droga Paleto Barw, nie wiem, czy jeszcze tu w ten kąt zajrzysz, ale bardzo mi
zależy na tym, aby przekonać Cię, że mnie na władzy zupełnie nie zależy. Ja nie
myślę, żeby zostawać tu wójtem, czy coś w tym stylu, właśnie z tego powodu, że
władza to rzecz, która mnie nie ekscytuje zupełnie. Interesuje mnie, co się
zmieni w tamtej gminie, o której pisałam, z czytej ciekawości. A może im się
uda? Tam jest naprawdę fajne miejsce i cieszyłoby mnie, gdyby się rozwijało,
czy szczęśliwiało, a przede wszystkim, żeby jego mieszkańcy zauważyli jego
piękno i je po prostu pokochało. Moja wielka potrzeba zmian wypływa z przede
wszystkim z niezgody na dewastowanie tego kawałka, na który mnie wiatr
przywiał. Tu się tyle niszczy, nie tylko tego, co jest, ale nawet przyszłość
sią niszczy. Dosłownie! Nie potrafię się na to zgodzić po prostu. A do teatru
nigdy na siłę nikogo bym nie woziła, już chociażby z szacunku dla sztuki. :)

Do Hani:)

[paleta_barw]

Haniu, dziękuję, że napisałaś:)
W moim przypadku było odwrotnie..
Urodziłam się w małym miasteczku, właściwie na jego pograniczu tuż pod lasem..
W małym domku na ulicy Polnej.
Piękna to była alejka, brukowana polnymi kamieniami
Rosły na niej lipy..
Kiedy byłam małą dziewczynką, uwielbiałam biegać boso po majowym deszczu
Goniłam chrabąszcze:)
Pod lasem płynęła rzeka, uczyłam się w niej pływać.
Trzeba było uważać, bo woda w niej była czysta taka...
eh..pijawki do nóg się przyczepiały i na raki można było trafić:)
Teraz czasami tam bywam..
Wielkie zmiany w miasteczku nastąpiły, tak.
Nie ma już alejki lipowej, lipy prawie powycinane.
Asfalt nowoczesny a owszem z dziurami.
Rzeka przez przemysł w ścieki zmieniona.
A chrabąszczy nie widziałam już dobrych kilka lat..
Tak...
Człowiekowi z małego miasteczka łatwiej jest zaadoptować się w dużym mieście.
Odwrotnie, trudniej.
Dlaczego tak się dzieje?
Masz rację, często przyjezdnymi okazują się ludzie, którzy czują się lepsi i
mądrzejsi od prowincjuszy, którzy wiedzą lepiej, co prowincji potrzeba a co
nie..
W swoich kalkulacjach nie uwzględniając wcale prawdziwych potrzeb miejscowych
ludzi..
Latem byłam gościem jednej małej prowincji.
Urzekły mnie w niej tamtejsze podwórka:)
Obok nowoczesnej kostki na chodnikach i ścieżkach
można było zobaczyć, bielone starym sposobem ściany..
Wszystko na podwórkach uporządkowane, poukładane,
wszystko ma tam swoje od wielu lat miejsce i przeznaczenie..
To nie są śpiące owce, to są bardzo zorganizowani i mądrzy ludzie..:)
Pozdrawiam serdecznie:)

ps. przesyłam jedno z "bajkowych" podwórek:)

www.wrzuta.pl/obraz/4pXQrN6DlF/

Do palety:-)

[hania37]

Paleto:-)Bajkowe podwórko urokliwe bardzo:-)
Zazdroszczę Ci dzieciństwa.Ja takie miałam okazyjnie, najczęściej w wakacje.
Moja babcia mieszkała w takim właśnie sennym miasteczku i ono także odczuło
nowoczesność w podobny sposób.Mój mąż natomiast pochodzi z małej wioski na
Mazurach. Na większości map trudno jej szukać. Ponieważ wioska jest nieco
oddalona od znanych jezior, nigdy nie odczuła skutków desantu turystów, ale tez
niewiele miała kontaktu ze zdobyczami cywilizacyjnymi.Nie ma tam szkoły,nie ma
kościoła nawet;-) Najbliższe miasto, to maleńkie Szczytno i potem długo nic aż
do Olsztyna.Kiedy pojechałam tam pierwszy raz wiele lat temu, zobaczyłam wioskę
taką, jaką opisywałaś właśnie.Śliczną dla oka i zaskakującą dla kogoś
przyzwyczajonego do widoku wsi dolnośląskich.I tak było przez wiele lat.Ludzie
tu zajęci codziennymi czynnościami,zapracowani. Pierwsza moja reakcja była
oczywista:-)Wiocha.Nic się nie dzieje. Powoli tych ludzi poznawałam.Mądrzy,taką
zwyczajną mądrością,dobra i niewydumaną. Taka mądrość pomaga wrócić na właściwe
ścieżki myślom takich osób jak ja:-)Zwyczajnie często sprowadza na
ziemię:-)Potem zauważyłam inne rzeczy.W tej codziennej ciężkiej pracy mieli czas
czytać (jeździła taka biblioteka na kółkach),mieli czas powolutku budować
wspólny (bajkowy) plac zabaw dla dzieci,z uporem remontowali wiejską
świetlicę,wyposażali ją (proszę co poniektórych o powstrzymanie uśmieszków
politowania,taka świetlica na zapadłej wsi to jest centrum kultury).Prawie w
każdej rodzinie,z reguły wielodzietnej,trafiał się ktoś,kto kończył przynajmniej
technikum,często studia,wyjeżdżał i po latach wracał.Jeżdżę tam bardzo
często,odpoczywam, przyglądam się i nie mam ochoty nic,dosłownie nic zmieniać.
Ten post jest skierowany do palety,ale dedykacja jest dla ateistki i gapuchny:-)

:)

[paleta_barw]

nie pozostaje mi zatem nic innego.. jak się tylko pod dedykacją podpisać:)
i dodać, że każdy z nas "maluje swój własny portret" przez całe życie..
coś w nim poprawia, coś zmienia, poszukuje syntezy(jak to już było tu wcześniej
powiedziane)..z sobą samym i światem.
Jeśli my się sami zmieniamy to i rzeczywistość, w której żyjemy ulega zmianom..
Haniu, życzę dużo dobrego..:)


tinyurl.com/y36gfb

[ateistka1963]

Zazdroszczę Ci takiego miejsca błogiego. Ja również mam miejsca, których
zmieniać nie chcę. Nawet przed zmianą bronię. Jednak region (nie tylko moja
wieś) potrzebuje zmian. Nie takiej pożogi, jaką odmalował Sir Elmin (chociaż
wizja ta była naprawdę wyzwalająca, jak ją czytałam), ale konkretnych zmian.
Może czarów? Możesz przy okazji trochę z wiatrem zachodnim z Mazur nad Odrę
wysłać. :)

[ateistka1963]

Odwrotnie, z wiatrem wschodnim na zachód. :)

[sir_elmin]

ateistka1963 napisała:
> Dążenie do zmian nie musi oznaczać gwałtu na "innych" ludziach.

Heh, powiedź to moim berserkerskim animatorom kultury ;).

[paleta_barw]

ateistka1963 napisała:

> Mam wrażenie, że po prostu chcesz mi dołożyć. Nie jest to zbyt konstruktywne.

Dołożyć..a co takiego?
Zadając pytania chciałam Cię poznać.
Swoimi wypowiedziami malujesz przecież swój własny portret.
Dla kogo nie jest konstruktywne?
Na forum tylko z Twoich wypowiedzi mogę Ciebie poznać, to chyba oczywiste?
Ty, chciałaś poznać refleksje innych ludzi..
na temat zmian na prowincji
Przedstawiłam swoją refleksję na ten temat wyżej.
Nie godzisz się z nią próbując mnie przekonać, ze zmiany są cudownym lekiem dla
małych prowincji..i Ty jako ten wspaniały "lekarz" chcesz uleczyć tą
beznadziejnie chorą społeczność, tych "umarlaków" jak ich nazywasz, te "śpiące
owce"..tych nic nie robiących ludzi..

> Pytasz czy zawsze brak aktywności przynosi zadowolenie? Czy rzeczywiście tak
> chciałaś skonstruować to pytanie?

takie chciałam i takie je postawiłam:
.."ale czy zawsze aktywność przynosi zadowolenie?
Tobie, jak sama przyznajesz nie przyniosła.."

> Ja zagubiona nie jestem, wiem, czego bym chciała.

Bardzo się cieszę, że wiesz, czego chcesz i życzę Tobie abyś to osiągnęła..
ale ja, osobiście Tobie, w tym nie pomogę, nie podam gotowych recept na zmiany
w Twojej społeczności.. i chyba wiesz dlaczego?

>Gdyby ludzkość myślała tak, jak próbujesz mi wmówić, że powinnam myśleć,

Ja nie próbuję Tobie wmówić niczego..
Mam wrażenie, że jesteś wykształconą osobą a jednocześnie, ze nie potrafisz
czytać ze zrozumieniem..

> Dążenie do zmian nie musi oznaczać gwałtu na "innych" ludziach.

tak, jak sama piszesz:..oznacza "budzenie umarlaków, śpiących owies.."

> A moją społeczność interesuje promocja proszku do prania. Wsłuchuję się w to
> od 9 lat. Dziwi Cię to, że mnie to nudzi? Jeśli tak, to pewnie się nie
> zrozumiemy.

Nie, nie dziwi mnie już...
a proszek na prowincji ważna rzecz.
Ludziska się natyrają, w ziemi napyprają, uglajdają się, no to i prać
trza ...nie wiesz?

Pozdrawiam i przepraszam, że tak późno odpowiadam ale sama rozumiesz sobota i
pranie musiałam zrobić...

Wieś sielska anielska

[ateistka1963]

Ja urodziłam się na przedmieściach Szczecina. W poniemieckim domu. Na górze
mieszkała pięcioosobowa rodzina z Mazowsza (babcia do kościoła chodziła w
pasiaku i przy robocie śpiewała piosenki, w podwórzy hodowali świnie i krowy i
zwozili siano wozem), na dole ja z mamą i jeszcze jeden "Niemiec", który
przybył jeszcze w czasie wojny. Ja zawsze uciekałam na górę, robiłam razem z
tamtymi dzieciakami byleby słuchać przypowiastek babci i jej nauk o obronie
przed rzucanymi urokami i dlaczego nie wolno o pełni masła solić. Byłam w
pierwszej klasie, jak zmarł ojciec tej rodziny. Pół roku później nie było już
zwierząt w podwórzu, pojawił się telewizor, matka i najstarszy syn pracowali
w "mieście". Szybko znikały pasiaste narzuty z łóżek i suszące się na nich
rozwałkowane na makaron koła ciasta. Kilka lat później byliśmy już
tylko "dzielnicą willową".
Moja obecna wieś jest siedzibą gminy. Nie ma tu domu kultury, Zespół Szkół
zamyka wszystko na głucho o 16.00. Jeśli są w nim jacyś fajni młodzi ludzie,
którzy coś tam robią (śpiewają, robią kabaret, tańczą czy wygrywają konkursy
matematyczne), to obsypuje się ich prezentami na koniec gimnazjum i żegna na
zawsze. Maturę robię w mieście takim czy innym i nie wracają. Jeśli przychodzą
do mnie, żeby opowiedzieć jak tam jest, to podkreślają zawsze jedno: "tam to
jest z kim porozmawiać, tyle rzeczy się dzieje! Tutaj już nie wracają. Tutaj po
prostu nie ma ani kultury "folklorytycznej", ani nowoczesnej "paramiejskiej".
Piękne domy z palonej cegły oblepiane są steropianem, układ okien niszczony
przy okazji wstawiania plastików, ogródki zamieniane na trawniki z iglakami i
skalniakami. Nie twierdzę, że ci ludzie są głupi. Wielu stara się, jak może.
Dba o dzieci (proszek, promocje), żeby były modnie ubrane, żeby miały angielski
w szkole, żeby miały komputer w domu. Odkąd robię te imprezy naszego
stowarzyszenia (na tej, którą robiliśmy w 2006 po raz czwarty przyszło 800
osób), zaczepiają mnie ludzie na ulicy i skarżą się, że tu tak mało się dzieje.
Chcieliby to i tamto. Tylko z włączaniem się w przygotowania jest różnie. Gmina
i nowy starosta nie traktują stowarzyszeń poważnie. Chciałabym, żeby mieszkańcy
bardziej interesowali się tym, co chce, a czego nie chce zrobić "władza", aby
można było zrobić więcej. Nie jest to proste. Zmiany są potrzebne, inaczej za
10 lat będzie to tylko umierająca wioska z emerytami i pijaczkami. Każda
społeczność potrzebuje grupy przewodników, którzy dbać będą o tradycje i je
łamać czasami, aby był możliwy rozwój. Ja szukam nowych pomysłów, bo zrobił się
zastój jakiś tutaj. To co robiłam do tej pory (imprezy itd), nie wystarcza po
prostu.
Jeszcze raz chciałaby podziękować za wszystkie Wasze posty. Pomagają zmagać się
z materią.
Teraz to już zapisałam rzekę :)

Do Gapuchny

[ateistka1963]

Czasami myślę sobie, że powinnam sobie usiąść w leżaku i parzyć na chmury, może
więcej byłoby z tego pożytku. Jakie ma dla Ciebie znaczenie, że Twój Bliski
robi to, co robi, tam gdzie mieszkacie? Cieszysz się, że to robi, czy tylko
akceptujesz po prostu? Czy mogłabyś tam mieszkać, gdyby Twój Bliski tego nie
robił?

[gapuchna]

Sama nie umiem na to pytanie odpowiedzieć. W zasadzie, to przymusiłaś mnie -
niechcący :)- Ateistko, do zastanowienia się nad moim miejscem zamieszkania.
Napiszę tak, jak czuje. Bardzo często nudzę się, to pewnie i dla ciebie żadne
odkrycie. Brakuje mi wieczorów spędzanych między ludźmi, pewnie dlatego weszłam
w rzeczywistość netową, czasem mogę sobie sympatycznie porozmawiać. Ale doceniam
również to, co tutaj odnalazłam. Mam charakter samotnika, pewnie dlatego sama
bym nie szukała....., ale jeśli ktoś robi coś mądrego, pożytecznego, to chętnie
kibicuję. Pytasz, czy ma dla mnie znaczenie, że on cos tam robi? Bardzo często
jest to miłe, że tak powiem, splendor spływa i na mnie maleńkim strumyczkiem
(np. poznaje ciekawych ludzi), ale nie będę się wybielała, raczej stoję obok. Co
nie zmienia faktu, że podziwiam tych, którzy mają odwagę zaangażować się!
Ktoś wcześniej stwierdził, że "prowincja" czyli mówiąc wprost - "wiocha" (czemu
tak jest uczciwiej? tego nie wiem?), wcale nie życzy sobie zmian. Ja się z tym
nie mogę zgodzić. Jestem go głębi przekonana, że należy zmieniać. Wiem, że może
wielu nie życzyć sobie żadnych zmian, ale tu nie jest najcudowniej! Nie można
uparcie stać w miejscu. Jest wiele złych rzeczy które się tu dzieją - to powinno
ulec koniecznej zmianie.
Ateistko - ale czasem usiądź sobie na leżaczku - nawet teraz, jest czasem tak
pięknie tej zimy. O siebie tez należy dbać. Trzeba mieć siły do życia. pomyśl o
tym forum dla prowincji - jedna rozmówczynię masz na pewno!
A na koniec to przypomniał mi sie taki artykuł o ludziach, którzy zostawili
miasto i uciekli na wieś, tylko już nie pamiętam, to było albo w Polityce, albo
w Wyborczej. Kanczyl się dość smutnymi wnioskami, niestety. Ciekawa jestem,
jakie ty zrobisz dalsze kroki? Jak możesz - dawaj znać.
Pozdrawiam Prowincjonałkę....(hihihihi)

[ateistka1963]

Najgłupsze jest to, że ja też jestem typem samotnika. Jak mnie pytali, o czym
marzę na gwiazdkę, to mówiłam, że miesiąc w klasztorze (hi,hi) z klauzulą
milczenia, gdzie miałabym codziennie zamiatać podwórze. Jedno zadanie, trochę
przestrzeni, cisza. Z drugiej strony to jakiś rok temu słuchając siebie samą,
jak jęczczałam, że nie mam czasu, że to i tamto, że wykończę się i po prostu
padnę trupem, to pomyślałam sobie, że chyba mi już się zupełnie w głowie
pomieszało. Każdą decyzję podjęłam świadomie, bo uważałam, że tak trzeba, nikt
mnie do niczego nie zmuszał i wmamiam sobie nie wiadomo co, jeśli twierdzę, że
wolałabym, żebym nic nie musiała robić. To u mnie nie funkcjonuje. Mogę leżeć
kilka dni i nie robić nic, ale jak już wstanę, to musi się coś dziać. A
najlepiej rewolucja jakaś. To podnosi ciśnienie lepiej niż kawa, w głowie buczy
tysiące pomysłów, no i mnie po prostu rozpiera. Niektórzy twierdzą, że ja to
żyję trzy życia jednocześnie, a i tak nie zdołam przed śmiercią zrobić tego, co
chciałabym. Znam jednak osoby, przy krórych jestem bryła kompletna.
O tym forum myślę, ale jak każdy ziemianin mam tylko 24 godziny na dobę, a spać
potrzebuję co najmniej 8, więc ciężko jest mi wykroić na wszystko jakiś kawałek.
Zapomnieć o Tobie, nie zapomnę - obiecuję :))))

Ukonkretnijmy konkrety

[ateistka1963]

Mam wrażenie, że nie zawsze posługując się tymi samymi pojęciami rozumiemy pod
nimi to samo. Poniżej moje "definicje".
1. "uszlachetnianie" - to nie mój termin. Ja na pewno nikogo nie chę
uszlachetniać. Jest to zresztą bardzo wzlędne pojęcie. Np.
chrześjaństwo "uszlachetniło" miliony ludzi, jednym przyniosło "rozwój"
innym "zagładę". Czy jest za tem dobre czy złe? Nasi praprzodkowie przyjmując
chrześcijaństwo musieli wyzbyć się całej swojej dotychczasowej pogańskiej
kultury, ale w zamian za to zostali w grze, inaczej niż tacy Jaćwiengowie
chociażby. A jak ocenić "uszlachetnianie" muzułmanek i zabranianie im noszenia
chust? Jak ocenić akcje propagujące zaniechania obrzezań dziewcząt w Afryce?
Zmiany te przecież ingerują dramatycznie w ich kulturę. Są więc dobre czy złe?
Moim zdanie łączy się to z terminem drugim "rozwój".
2. "Rozwój" - to dla mnie niekończąca się gra, której wynik zmienia się w
zależności od tego, w jakich czasach jest on wartościowany. Jednak jest to gra
absolutna i egzystencjalna - nie ma od niej ucieczki. W Polsce mamy od kilku
lat wielki czas przemian. Zmnienia się wiele, zarówno w mieście, na wsi, w
rodzinach, w sypalniach, na talerzach i wszędzie indziej. Jedni załapują
zmieniające się reguły i profitują, inni nie.
3. "Zmiany" są nieodłączną częścią rozwoju, mają, jak wszystko, swoje dobre i
złe strony. Nigdy nie można zyskać w 100%. Prędzej czy później trzeba też coś
stracić.
Osobiście uważam, że na mojej wsi zmiany są konieczne. Nie uważam za rozwój
asfaltowanie i unicestwianie lipowej alei. Gramy teraz w demokratyczną
wspólnotę, a to oznacza, że interesowanie się tylko promocją proszku do prania,
nie wróży zadowalającego wyniku w rozgrywce. Na wielu wsiach żyje coraz więcej
odartych z rodziny ludzi. Ich wnuki rodzą się np w Anglii, czy będą umiały
porozmawiać z babcią? A w ogóle to co ma być z tą babcią? Ma siedzieć przed
telewizorem? Nie chce - i o tym mówi. Zmiany muszą nastąpić i nastąpią. Kwestia
tylko komu uda się przy nich nie przegrać.

Co mi to pisanie tutaj dało

[ateistka1963]

Dużo dało. Ktoś tu powiedział, że powinnam się zająć sobą, żebym była
szczęśliwsza, inni twierdzili, że trzeba obcych przygnać (wymiana "jasyrowa",
plenery malarskie, goście). Dobry pomysł. Postanowiłam, że sobie pod letnie
niebo na swoją prywatną łąkę paru fajnych ludzi zaproszę. Dla mnie.
Uszczęśliwię i uszlachetnię siebie samą, a jeśli przy okazji nowe ploty po wsi
ruszą, to tylko z korzyścią dla wiejskiego fermentu będzie. (Odnośnie plotek
(jak w Pile, w której byłam nawet), to wcale nieprawda, że to tylko na
prowincji tak gadają. Nie słyszałam jeszcze o żadnej szacownej instytucji
naukowej, w krórej by od plotek nie huczało.) Trochę świeżego powietrza nikomu
nie narzucanego. Już się cieszę.
Jeśli chodzi natomiast o życie intelektualne prowincji jako takiej (a to jest
sfera, którą niekoniecznie chciałam poruszyć, ale jakoś się sama tutaj
wepchała), to pomysłów się mało pojawiło.
Może jeszcze ktoś tu zagląda i chciałby się włączyć. No zapraszam. :)

[hania37]

Może jeszcze raz ja;-) Z życiem intelektualnym na wsi jest mały problem. Nawet
kilka problemów. Po pierwsze (i chyba najważniejsze) takie życie potrzebuje
pewnej pożywki. Taka pożywką od zawsze były książki,a właściwie czytanie;-) tych
książek. I tu właśnie powstaje problem.W księgarniach książki są raczej drogie
(zwłaszcza biorąc pod uwagę dochody przeciętnego mieszkańca wsi).Biblioteki
zostały skazane na wymarcie (taka biblioteka na kółkach,o jakiej pisałam
wcześniej, przestała jeździć już kilka lat temu).Więc może potrzebny jest na
początek jakiś sposób na taką bibliotekę (nazwijmy ją dla uproszczenia
"społeczną").Sposobów jest pewnie wiele,mi przychodzi w tej chwili do głowy coś
w rodzaju zrzutki:-) Każdy ma w domu jakieś książki,które mógłby oddać do
wspólnej puli.Ktoś ofiarowuje pomieszczenie itd.
Problem drugi jest trochę typu "byt określa świadomość". Nie wiem czego
oczekujesz konkretnie mówiąc o życiu intelektualnym, ale nie sądzę,żebyś chciała
namawiać faceta rozrzucającego obornik do dyskusji o heglowskiej wizji świata;-)
Myślę, że doprowadzenie do rozmowy na temat prawa człowieka do decydowania o
sobie i konsekwencjach tego byłoby już jakimś osiągnięciem.
I problem trzeci.Może trywialny,ale nie mniej istotny. Wiąże się on również w
jakiś tam sposób z problemem drugim. Chodzi mi o przesądy. Nie o te typu "zabij
czarnego kura o północy".Tylko o przesądy typu "nie pójdę do ginekologa".
Ginekolog to dla większości kobiet na wsi powód do wstydu. Owszem,będąc w
mieście i trafiając na jakąś akcję w rodzaju mammobusu skorzystają z niej (dobre
i to),ale już na cytologię do przychodni nie pójdą. Problemów podobnych do
problemu ginekologa jest wiele.Biorą się one ze sposobu myślenia wiodącego do
stwierdzenia "a co powie żona sołtysa jak mnie tam zobaczy" (tu wracamy do
plotek;-).Tyle,że skutki takiego myślenia na wsi są trochę inne niż w każdej
instytucji w mieście. W mieście plotki żyją swoim życiem i w minimalnym stopniu
wpływają na życie oplotkowywanych. Na wsi bycie oplotkowanym często jest
jednoznaczne z pewnym rodzajem wykluczenia. A w małej społeczności to
tragedia.Zwłaszcza,że do tego często ksiądz proboszcz dokłada swoje z ambony (
bo on też słucha plotek).
Ateistko, takich problemów jest wiele. Część z nich można stosunkowo łatwo
rozwiązać jeśli się chce (a Tobie, ja rozumiem, się chce:-).Z innymi trzeba po
prostu walczyć. A inne są naturalną konsekwencją życia w takim, a nie innym
środowisku i otoczeniu i trzeba się z ich istnieniem pogodzić. Zawsze trafisz na
wsi na coś w rodzaju "szklanego sufitu",którego ani nie przebijesz,ani nie
ominiesz. I to wcale nie jest źle. Taki sposób myślenia i życia jest też
potrzebny. Dobrze jest, jeśli istnieje ktoś,kto w odpowiednim momencie, prostymi
słowami, przypomni Ci,że funkcjonowanie blisko ziemi ma swoje i uroki i zapachy;-)

[ateistka1963]

Zgadzam się z Tobą całkowicie. Pomysł z książkami jest ważny. Isnieje takie
stowarzyszenie w Berlinie (w tłumaczniu nazywa się "Stół z książkami"), które
zbiera dary książek i potem je odsprzedaje za 2 czy 4 euro. Anne zaczęła od
swojego mieszkania, teraz mają 3 sklepiki i zatrudniają osoby na 5 etatach. Na
naszych imprezach też zawsze są i mają nawet parę polskich książek. Jednak
ludzie do czytania się nie garną. We wsi jest bibliotego publiczna, ale
wyjątkowo niesympatyczna i nieciekawa. Kierowniczką jest babka w moim wieku,
przychodziłam do niej z pomysłami, ale odsyłała mnie z kwitkiem (Czy ty wiesz
ile tu jest roboty, samo podlewanie kwiatów zajmuje nam godzinę!). Na czytanie
książek (robiłam kiedyś akcję "lampa alladyna" - dostawałam po południu szkolną
klasę, przynosiłam ze sobą lampę z abażurem i czytałam na głos przez godzinę)
przychodzą jedynie dzieciaki z podstawówki, nawet babć nie da się przyciągnąć.
Myślę, że gdyby się udało ściągnąć jakąś nawet małą grupę i pogadać, pogadać
naprawdę, a nie słuchać czyjegoś monologu, to może coś by się ruszyło.
Strasznie ciężko pod tym względem. Chociaż moja wieś jest wyjątkowa, już te
sąsiednie mniejsze są lepsze. O Heglu z nimi rozmawiać nie chcę (no chyba, żeby
sami zaproponowali :)), ale na przykład o samotności, albo o lęku, albo o tym,
jak wprawić kogoś w humor (w ewangelickich kościołach zajmują się tym pastorzy,
jeśli są mądrzy, ale jakoś katolickich kazań takich nie słuszałam - ponieważ
interesowałam się religioznawstwem odwiedzałam (i odwiedzam czasem i dzisiaj)
msze czy zebrania różnych wyznań). Także tematy polityczne byłyby ważne, np. że
warto wspólnie naciskać radę i wójta, żeby powstał jeśli nie dom kultury, to
przynajmniej jakaś świetlica, gdzie można by się spotykać.
Warto też porozmawiać o przemocy domowej i jej przkładaniu się na przemoc w
szkole. Albo o paleniu śmieci w piecach, albo o paleniu łąk. Albo o tym co
robić, jeśli pracodawca nie opłaca składek ZUS. Roboty jest więcej niż na jedną
chcącą. Tu trzeba kilku nawet stowarzyszeń z prawdziwego zdarzenia, a tu kicha.
Wyjęczałam się tu długo. Wierzę w teorię. Myślę sobie, że zawsze można się
dokopać do pewnej teoretycznej abstracji i zastanowić się, co jest konieczne.
Najpierw może warto poszukać jednego słowa, który opisywałby problem.
Mnie się wydaje, że jeśli wieś rozwija się, tzn widzi zmiany zachodzące w
otaczającym ją świecie i na nie w w taki, czy inny sposób odpowiada, to
wszystko jest w porządku. Problemem jest, że jest wiele wsi, które po prostu
wypadły z gry. Utraciły fundament kultury chłopskiej i nie odnalazły nowego
fundamentu, albo przyjęły fundament globalno-miejski i spadły na sam koniec
rankingu, bo mają zerową infrastrukturę. Jeśli mają mądrze myślących przywódców
(wójta czy burmistrza), to zmiany następują i prędzej czy później jakoś na
prostą wychodzą, jeśli jednak takich nie mają, to do gry nie wchodzą coraz
dłużej i tracą coraz szybciej i coraz więcej mobilizacji potrzeba, aby nadgonić
straty. To widać po dawnym DDR, czyli u mnie za miedzą. To przecież tylko 15
lat, a widać, co się tam porobiło, ile jest wiosek widm, ile miasteczek
odpadających tym szybciej, im mniej pieniędzy z UE teraz dostają. O je! I znowu
siedzę w swoim codziennym sosie, a wypłynęłam na wody netu, aby od niego uciec.
Pozdrawiam Cię Haniu serdecznie. A Ty jak myślisz o forum poświęconym prowincji?
:)

[hania37]

To, co piszesz o zmianach kulturowych, to prawda.Sama wiele takich wsi
widziałam.Jedynym widzialnym elementem kultury miejskiej są tam budujące się
"gargamele" i beton wokół podwórka.
Słowem opisującym problem (czy może raczej wyrażeniem) może być "utrata
tożsamości",ale to wynika z Twojego postu:-)
Pytasz o forum poświęcone prowincji.Pomysł jest dobry.Ale...(powoli robię się
specjalistką od "ale";-) Na wsi jest jeszcze niewiele komputerów,a dostęp do
internetu to tragedia.Nieco lepiej jest w małych miasteczkach i to chyba dla
nich byłoby to forum. mam tez obawy,że (przynajmniej początkowo) zaglądałyby na
nie tylko osoby zainteresowane problemem od tej strony,co my. A mam wrażenie,że
sens miałoby to wtedy, gdyby podmiot tematu uczestniczyłby w nim chociaż
biernie. Mimo to jednak,nawet jako miejsce wymiany pomysłów czy inicjowania
jakichś większych (wspólnych?) projektów, pomysł jest baaardzo wart
zastanowienia:-) W razie czego jestem gotowa do współpracy (nawet jako
dostarczycielka różnych "ale";-)

[ateistka1963]

To już baaaaaaaaardzo dużo, razem z Gapuchną byłybyśmy już trzy. W końcu
wystarczyły trzy gracje, żeby doprowadzić do upadku Troi. Zaczyn w cieście jest
mały. Wydaje mi się, że warto, aby jednostki aktywne (zaglądałyście (-liście)
na początek, gdzie Oldpiernik napisał o baranach?) miały wrażenie, że nie są
zupełnie same i mają oparcie w jakiejś, nawet jeśli tylko w netowej, grupie.
Moja aktywność nie jest stała i niezmnienna. Raz płonę żądzą działania, raz nic
mi się nie chce, bo mam wrażenie, że siedzę w babnie (albo jeszcze gorzej
wygrzebuję się z bagna po to, aby wpaść w tę samą grząską dziurę). Mnie
pomogłaby odkocznia, gdzie byłoby trochę świeżych myśli (nowych "ale" też).
Chociaż ten nasz tutaj mały strumyczek bardzo mi się podoba. Taki sympatycznie
kameralny. Hej ho! Co myśli kto? :)

[gapuchna]

Ateistko mila! To nie strumyczek, tu popłynęła rzeka wszelakich różności!
gapuchna :)

[hania37]

Piszę dopiero teraz, bo postanowiłam sprawdzić,czy nie ma już, przypadkiem,
forum o takiej tematyce. Nie ma. Posty olda i Twoje czytałam;-).
Moja druga połowa (pojawia się pod nickiem usmiechniety.padalec) też deklaruje
aktywność.

Do Gapuchny, Hani i jej drugiej połowy

[ateistka1963]

W porównaniu z innymi forami (nie mylić z fochami), to jednak jest strumyczek.
Zaglądałam tam i się gubię w tym lesie wątków. Wydaje mi się, że czegoś takiego
ogarnąć się nie da. No chyba, żeby wymyśleć jakąś inteligentną dyscyplinę, ale
czy to by wyszło?.... W ostatniej "Polityce" (nr2, 13.01.07), w rapocie,
Natalia Gańko pisze o "ziemiach pozyskiwanych" - Anglicy, Niemcy, Duńczycy
zasiedlają prowincję. Ciekawe w kontekście naszej dyskusji. Ciekawe, co by w
naszym temacie powiedzieli. Fajnie, że Was poznałam. Szkoda, że Paleta Barw
ucichła, trochę wiercenia w brzuchu jest zdrowe dla mózgu. Pozdrowienia gorące
jak słońce. :-)

Do Ateistki

[paleta_barw]

ateistka1963 napisała:
> Szkoda, że Paleta Barw
> ucichła, trochę wiercenia w brzuchu jest zdrowe dla mózgu.

paleta "maluje" wtedy, kiedy odczuwa taką potrzebę
narazie czyta i przygląda się

[ateistka1963]

Tak jest, Panie Kapitanie! :)

[paleta_barw]

jaki tam ze mnie kapitan?:)

choć przyznaję szczerze, kiedyś mały "artysta" namalował postać -
kobietę, w wielkim berecie trzymającą w ręce paletę i pędzel,
podpisał: "pani generałka"

pozdrawiam:)

[ateistka1963]

Dociekliwy. Myślę. :)

Haniu..

[paleta_barw]

hania37 napisała:

> Pytasz o forum poświęcone prowincji.Pomysł jest dobry.Ale...(powoli robię się
> specjalistką od "ale";-) Na wsi jest jeszcze niewiele komputerów,a dostęp do
> internetu to tragedia.Nieco lepiej jest w małych miasteczkach i to chyba dla
> nich byłoby to forum. mam tez obawy,że (przynajmniej początkowo) zaglądałyby
na nie tylko osoby zainteresowane problemem od tej strony,co my. A mam
wrażenie,że sens miałoby to wtedy, gdyby podmiot tematu uczestniczyłby w nim
chociaż biernie...


Masz rację:)
Nawet nowe promowane akcje "Internet dla małych wsi i oddalonych dzielnic" bez
szkoleń w obsłudze komputera nie przyniosą oczekiwanych efektów..
Ludzie, których przede wszystkim dotyczą problemy prowincji nie zaczną nagle
pisać na forum...
dlatego, w pierwszej kolejności należy wspomagać szkoły i biblioteki..
tu można znaleźć projekty współfinansowane przez EFS

www.men.waw.pl/edu_infor/projekty_efs/projekty_efs.php

[ateistka1963]

Też uważam, że szeroki dostęp do internetu zmieniłby wiele. Jednak szbko tego
się zrobić nie da. U nas jest dostęp i w bibliotece i w Centrum Informacji
Gminnej, teoretycznie jest w szkole kawiarenka internetowa, ale nie spełnia to
swojej funcji. Ludzie się tym nie unteresują, starsi machają ręką na siebie i
ich możliwości wejścia w tę nową technikę, młodsi nie czują sią tam swobodnie,
boją sią, że się ośmieszą, bo obsługa nie jest zbyt sympatyczna. Mnie to by się
marzyła objazdowa e-kawiarenka (np. autobus taki, jak kiedyś biblioteki). Póki
co, myślę, można gadać po prostu. Ploty puszczać, że w internecie jest fajnie.
Na przykład u nas, hi, hi. :)

[gapuchna]

Masz rację, jak się bawić, to się bawić.... czy po skandynawsku, czy tez brac
przykład z Nerona. Może i czasem trzeba środków ostatecznych?

[ateistka1963]

Rzecz nie w zabawie ma być, tylko w osiągnięciu zmian. Czekam na dobre pomysły.
:)

[delfinek_wannowy]

ech i znowu "desant" do miasta sie szykuje?

[ateistka1963]

Z mojej strony na pewno nie.

[milyalbonie]

poznaj chlopaka z wiekszego miasta

[ateistka1963]

Już poznałam i nawet mam z nim dzieci. Zresztą sama jestem z dużego miasta.
Siedzę tu z własnej nieprzymuszonej woli.

[prov_]

a czy ochrzczone choćby w prawosławiu?

[ateistka1963]

Niechszczone nigdzie. Chyba że deszczem.

[kalina-123]

Przecież wiesz, że niczego nie zmienisz....i nic się nie zmieni......lepiej
zmienić temat!
:)

[ateistka1963]

Nie wierzę w niezmienność materii. A wiara moja w tym aspekcie gorąca. W żadnym
razie nie wolno zmieniać tematu.
:)

[gapuchna]

Można i nie zmieniać (chociaż są fajniejsze), ale sama przyznaj - masz siły do
walki pod prąd?
Mimo wszystko trzymam kciuki, a nuż się Tobie uda....
:)

[ateistka1963]

Siły to ja mam, tylko sojuszników mało, albo tylko im śmichy w głowie.

[ro-bot]

> Intelektualnie ciasno, duszno, nieprzyjemnie. Jak to zmienić?

zawrzec znajomosc z miejscowym plebanem...

[ateistka1963]

Pleban jest do niczego.

[ro-bot]

to ciezka sprawa, moze wiec:

a) zapraszac gosci
b) czesciej wyjezdzac
c) zalozyc szybki internet
d) zaczac cos hodowac, np. swinki morskie
e) zapoznac interesujaca osobe

mozna tez obnizyc kryteria, ale zapewne juz to przerabialas.

[sir_elmin]

f) założyć hodowlę owsików (biologiczna broń masowego rażenia)

:)

[ateistka1963]

Wyobraźni Ci nie brakuje, ale jak dotąd tylko początek był rzeczywiście
ekscytujący. Może jednak jeszcze coś nowego przyjdzie Ci do głowy?
:)

[ateistka1963]

To standard, który jest już realizowany, potrzeba jakiegoś nowego świeżego
pomysłu, który obudziłby miejscowych umarlaków, bo goście konsumują, nie tworzą.
:)

[el_morfeusz]

Mam podobny problem. Nie znalazłem jednak panaceum. Myślę, że zajęcia w stylu
1001 rzeczy, które można robić na prowincji już przerabiałaś (ja jestem na
etapie około 500 – budowa domu). Obawiam się, że pozostanę tu obcy – alienacja
w moim przypadku jest galopująca (internet mocno ją przyspieszył!). Podejrzewam
też, że kluczem jest akceptacja tego stanu rzeczy lub powrót. Obie możliwości
nie do przyjęcia... Póki co dzieci skutecznie wyciągają mnie z
tej „opresyjności”.
Pozdrawiam. Życzę powodzenia.

[gapuchna]

El, masz wielką rację. Tez znam to uczucie ....kompletnej alienacji. Obcy są
zawsze obcymi, o czym autochtoni nie zapomną w swoim czasie przypomnieć. Ale z
drugiej strony może jednak Ateistka ma racje, nie należy się poddawać, tylko
zmieniać? Taki drobiazg na zakończenie - nasz dom i jego ogrodzenie zaczęliśmy
zamykać na zamek. wywołało to święta obrazę całej ulicy! I nikt nie potrafił
zrozumieć, że może człowiek chce się czuć po prostu swobodnie. Dostarczyliśmy
zgrozy i emocji równym trzęsieniu ziemi.

[el_morfeusz]

gapuchna napisała:
(...) Ale z drugiej strony może jednak Ateistka ma racje, nie należy się
poddawać, tylko zmieniać? (...)

Tak. Zmieniam przede wszystkim siebie, bo paradoks polega na tym, że bez
korzeni nie jestem sobą a „tutejszym”, ontologicznie rzecz biorąc nigdy nie
zostanę. Pamięć akademickich dysput, a szczególnie Heglowskiego ujęcia
dialektyki, doprowadziło mnie do przekonania, że konieczna w tej sytuacji jest
nowa wartość – jakość sama w sobie czyli: JA jako SYNTEZA (zawierająca w sobie
tezę i swoje przeciwieństwo zwane antytezą). To trudne i nie wiem czy się
dobrze dla mnie skończy. Dla przykładu (Twój jest również bardzo wymowny;)
próbowałem biegać po lesie, szusować na biegówkach po polach i wyprowadzać psa
na spacer. Dziś tego nie robię ze względu na rodzinę (perswazja zaczynająca się
od słów: „Bój się Boga...” lub „Już tu mieliśmy kiedyś takiego co...”).
Zamierzam doprowadzić do sytuacji, że wartości które sobą reprezentuję (i nie
chodzi mi o powierzchowność i przyzwyczajenia) będą respektowane i szanowane na
tej, skądinąd cudownej prowincji. Wtedy wrócę do pewnych „ekstrawagancji”, bo
jak sądzę, zaczynać od nich jest błędem w sztuce i „policzkiem” dla pewnych
tradycji, usankcjonowanych przez wieki...
Dziś idę na bal sylwestrowy do remizy. Ma być wójt, więc będzie kulturalnie
(chyba).

P.S.
Wszystkiego najlepszego w Nowym Roku dla wszystkich „mieszkańców e_matrixa”.
Tutejszy Morfeusz

[sir_elmin]

Morf, nie pisz trudnych słów jak "ontologia" i "heglizm", bo klop i co dzikisi
wszyjaciele nie nadążą z googlami i zaś się będzie old boy frustrował na ogóle,
że jest przytępawy i nie nadąża ;).

Poza tym, nie wyjdziesz poza stereotypową mentalność oraz wzorce kulturowe Morf,
nie ma co się oszukiwać. Pewnie dlatego padła etnologia jako taka (i dobrze) :)).

[ateistka1963]

O je, musisz mieć naprawdę dużo czasu. Trochę więcej wiary i odżywiaj się
zdrowiej może.
.)

[el_morfeusz]

sir_elmin napisał:
"Morf, nie pisz trudnych słów jak "ontologia" i "heglizm" (...)

Heh... Elmin, przyzwyczaiłem się jakoś ale pracuję nad sobą. A poza tym wierzę
też w ludzi ;)

[gapuchna]

Wiesz, czasem w somnambulicznym śnie dochodzą mnie trudne słówka różne, nawet te
Boyowskie i jakoś dnia następnego ....rozumiem małe co nieco, Sir_Elminie ...
:)
I jeszcze muszę się nie zgodzić z Tobą - etnologia ma się całkiem, całkiem...

[gapuchna]

Juz odpisałam Ateistce, ale się powtórzę. Nie zmieniłam przyzwyczajeń, z psem
chodzę na spacery mocno po północy, furtkę zamykam, nie żyję życiem innych, bo
ich w sumie mało znam i staram się o miły uśmiech dla każdego. Czyli co?
Również stałam się swoistą syntezą, jak to utrzymujesz? Chociaz z tez, to wole
nieco podebrać treści Epikurowi, któren wraz ze stoikami daje mi to, co chcę:
święty, anielski...... Może tak podejdź do sprawy i nie wyrzekaj się szczególnie
tych biegówek.
Ale wiem, że jestem obca i tak już będzie. Kiedyś miałam nawet pod oknem
wykładnię, czym są "obcy" oraz tzw. "obcy pół krwi"! Świetny facet to wykładał,
zresztą zakłócający nam życie od rana do wieczora przyjmując zbyt wiele trunków.
Nie mogę źle o nim mówić, bowiem ....nie ma go już wśród żywych.
Życzę miłej zabawy, oby Pan Wójt był gałązką oliwną sylwestra....mam nadzieję,
że udanego!

[el_morfeusz]

Wskazane przez Ciebie podejście do zagadnienia (epikurejskie i stoickie) jest
kuszące i nie wykluczam, że być może jedyne w tej sytuacji. „Swoistość”
proponowanej przeze mnie syntezy skazuje ją na subiektywizm a dla „otoczenia”,
zsyntetyzowani czy nie - rzeczywiście zawsze będziemy obcy. Ocena procesu zatem
nie tylko trudna ale i obiektywnie rzecz biorąc ważna tylko dla konkretnego
podmiotu. Mimo wszystko mam ogromną ochotę na interakcje i „swoistą
transcendencję” mojej osoby w moim otoczeniu, chociaż traktowany jestem jako
ciało obce w tym „organizmie”. To właśnie jest problem. W mieście zostajesz,
przelatujesz lub jesteś wydalany przez „organizm” najczęściej niezauważony; tu
prowincjonalny „układ immunologiczny” automatycznie, zawsze z ogromną siłą
działa... Wiesz próbowałem pewne pomysły sprawdzać w warunkach wirtualnego
świata (na tym forum i czacie). Jestem wyjałowiony ale warto było.

[gapuchna]

Morfi, i znów się z Tobą zgodzić muszę ( kurcze, nie sądziłam że aż taka zgodna
jestem). Jeżeli pragniesz interakcji i jednoczesnej transcendencji, to....witaj
w moim świecie. Chyba tak właśnie jest najlepiej, albo .....sprzedac dom i już.

"iesz próbowałem pewne pomysły sprawdzać w warunkach wirtualnego
> świata (na tym forum i czacie). Jestem wyjałowiony ale warto było".
- jeśli miałbyś ochotę, to wytłumacz mi to zdanie, no nie pojęłam.

A jak zabawa z gałązką oliwną?
:)

[el_morfeusz]

Może łączy nas coś, co umownie można nazwać „prowincjonalną emigracją”;)
Sylwester w remizie – rewelacja. Zabawa przednia, zdeterminowana była przez jej
uczestników i szampańskie nastroje a sam budynek... cóż, od czego jest
wyobraźnia;) I wcale to wszystko nie było zasługą wójta czy sędziego, między
którymi siedzieliśmy:)
Może pojawić się zarzut: „był pod wpływem” – tak ale... wiesz, widziałem
kiedyś „rosyjską prowincję”: pijane miasto Kirowsk. Pół roku dzień, pół roku
noc i ludzie, którzy żyli tam „znieczulając się”. To jest jak koszmar, który
powstrzymuje mnie przed podobnymi „rozwiązaniami”.
Co do eksperymentów Morfensteina... na forum i czacie - to bardzo osobiste ale
spróbuję Ci opowiedzieć. Cały projekt polegał na obecności w tym
kosmopolitycznym (nie prowincjonalnym) środowisku (od wiosny ubiegłego roku) -
„obcego” czyli „el_morfeusza”. Choć środowiska przeciwstawne (realna prowincja
i kosmopolityczny e_świat), to poczucie wyobcowania jednak podobne. Zwykle
proponowane przeze mnie forumowe wątki miały z definicji prowokować... hmm...
co zwykle kończyło się jednak monologami (a na czacie „wiszeniem”). Jednak nie
chodziło mi tylko o obserwację moich i „Ich” reakcji ale paradoksalnie o
dialog. Wprowadziłem więc moje alter ego: „the_idiot” i czatową
wersję „gadającego morfika” - doprowadziło to jedynie do wewnętrznego
rozdwojenia.
Nie pytaj o wnioski;)
Teraz kiedy dochodzi do „swoistej syntezy” (co przejawia się między innymi
szczerą rozmową z Tobą), niczym Frankenstein zabijam swoje dzieło, nie
przedłużając umowy z tepsą, dającą mi dostęp do tego świata, który pokochałem,
który mnie trawi i którego się nie spodziewałem - taka jest cena za „poznanie”.
Nie można bezkarnie żyć w żadnym świecie. Każdy z nich, w zamian za możliwość
istnienia wymaga uwagi, czasu i zaangażowania i nie wiem co jeszcze... Muszę
podobny projekt zrealizować w Realu z tym, że mam nadzieję na ciekawsze
zakończenie;)

Sylwester

[gapuchna]

Dziękuje Ci. Szczera rozmowa, tak mi napisałeś. Jestem tu zaledwie od miesiąca
(ojej! jak u Pawlikowskiej! wyszło, ale to nic), więc nie mam prawa niczego
osądzać, ani krytykować , ani chwalić. Za wcześnie. Może późna jesienią pokuszę
się o sąd.
Piszesz:"...chodziło mi tylko...o dialog". Morfeuszu, to pragnienie większości
z nas. U mnie droga była taka: szukałam kontaktu w sprawach
zawodowo-hobbystycznych - znalazłam forum, potem odnalazłam drogę do rozmów
czatowych. I tez widze, że najwygodniejsza pozycja to pasek z prawej strony.
" ... niczym Frankenstein zabijam swoje dzieło, nie
przedłużając umowy z tepsą, dającą mi dostęp do tego świata, który pokochałem,
który mnie trawi i którego się nie spodziewałem - taka jest cena za
„poznanie" ".

Nie pokochałam dzięki Bogu (jeszcze), więc mnie nie spala uczucie, czasem, mocno
czasem wyłapuję perełki. Dziś trafiły mi się dwie takie, a przez ostatni miesiąc
może wszystkiego było ......pięć. Ale i tak warto. Piękna rozmowa jest jak dobry
haust świeżego powietrza. Napełnia płuca i dotlenia krew. Ja to cenie mocno.
Tyle że wiem, że to jest rarytas. Tym bardziej dziękuję za Twoje odpowiedzi.

Piszesz:
"Muszę podobny projekt zrealizować w Realu z tym, że mam nadzieję na ciekawsze
zakończenie;)"
Spełnij się w realnym istnieniu, jakkolwiek uważam, ze to już jest faktem.

Powinnam zakończyć mądrze i właściwie, ale nie wiem jak. Więc mówię: powodzenia!
i dobrych zakończeń ( wszelakich).

[ateistka1963]

Znam ten ból. Furtki nie zamykamy, ale jest przy niej dzwonek, którego
miejscowi nie respektują. Jeśli dzwonią i nikt nie otwiera, to wchodzą i pukają
w drzwi, jeśli dalej nic się nie dzieje, to pukają i zaglądają w okna. Czysta
literatura. Nie trzeba się tym zbytnio przejmować. Ludzie nas obcych kochają,
bo to właśnie dzięki nam mają nowy materiał na ploty. Już wcześniej wpadłam na
pomysł, żeby za tę usługę nam płacili. Ale jeszcze tego nie puściłam w tłum.
Dla mnie miejsce jest ważne. Ładnie tu po prostu i chcę mieć prawo do swojego
miejsca na ziemi, za które warto byłoby "krew przelać" - taka dzika fanaberia.
:)

[gapuchna]

Ateistko, ja byłam twardsza i się nie ugięłam, A że dom dość rozłożysty i mocno
otwarty, to uchroniłam się przed natarczywością obcych oczu. Za to mam bardzo
często kakofonię odgłosów mojego dzwonka, który.....mocno kusi swa
oryginalnością ( chyba?) przechodniów. Też jakoś angażuję się w miejscowe życie,
ale podtrzymam tezę: niewiele można zmienić, bowiem nikt na zmiany nie jest
chętny. W tym cały problem. Na drzewa/płoty drewniane faktycznie uważaj,
szczególnie roślinki chyba są w cenie (?). Siedzę tu zaledwie kilka lat, ale
zaczynam wątpić, czy jest to rzeczywiście moje miejsce na ziemi. Piękno przyrody
nie zawsze jest dostateczną rekompensatą. A najbardziej boli mnie to, że czuje
się zawsze obca, a szczególnie obca w tłumiku ludzkim, jakkolwiek moje dość
osobiste sprawy są dobrze znane miejscowej publice. No nic, faktycznie można by
założyć nowe forum....prowincjonalne. A w Nowym życzę ci Ateistko tego co
najważniejsze...uśmiechu na buzi, żeby jakoś wszystko z należytym dystansem przeżyć.

[ateistka1963]

Udzielam się społecznie, jak dotąd uniknęłam spalenia na stosie. Nie jest tak
źle, w którymś momencie zaczną Cię traktować jak "obcego stąd" i może być
interesująco. Najwięcej problemów jest z tzw ęteligencją, która jeśli jakieś IQ
miała, to je albo sprzedała, albo skonsumowała. Szukam pomysłu na swoistego
rodzaju rewolucję, w wyniku której obudzi się chociaż kilka uśpionych owiec i
będziemy mogli stać w miarę realną siłą społeczną. Ale to musi byś coś naprawdę
inteligentnego. Dlatego wołam tu w tej maszynie, z nadzieją, że moje wołanie
dotrzeć może do naprawdę wielu.
:)

[el_morfeusz]

ateistka1963 napisała:
(...) "Dlatego wołam tu w tej maszynie, z nadzieją, że moje wołanie dotrzeć
może do naprawdę wielu. :)"

Proponuję założenie forum np.: "Prowincja". Chętnie się zaangażuję:)

[milyalbonie]

a wiesz elmior, ze dziewczeta z prowincji słyną
ze swej prostoty i nienachalnosci w odmawianiu
wspołzycia seksualnego
znalem jedna taka
3 razy w tygodniu do niej pksem 40 minut jezdzilem
ale za kazdym razem sie oplacalo

[el_morfeusz]

Co prawda nie jestem Elminem (chociaż wiele osób nas myli ze sobą, i mam
nadzieję, że sirowi to nie przeszkadza, bo podobnie jak ja uwielbia szkołę
absurdu w stylu Monty Pythona) to muszę Ci powiedzieć Miły, że moja żona jest z
prowincji i po 10 latach nadal uważam, że się opłacało jeździć 5h pekaesem;)

P.S.
Mam nadzieję kolego, że mieszkasz dalej niż 40 min jazdy pekaesem od Roztocza...

[milyalbonie]

sorry morf oczywiscie pomylilem cie z elmem
wina kilku slicznych drinkow i kilku mocnych kobiet

[sir_elmin]

Si, że skore do igraszek i fikołków to może i tak, miłas, ale zapewne jakichś
takich bez polotu (nie obrażając El_Morfeusza i jego Pani [ukłon] :) ) i raczej
czysto witalistycznych, niż dogłębnie wstrząsających poznawczo ;). Wiesz, Ja
muszę płynąć kilka godzin drakkarem wśród burz, morskich koboldów i z uczuciem
ogromnej opresyjności ogólnie.

Do Morfeusza (o tym, ze nas mylą): Wiesz, towarzyszu, jak ktoś siedzi 4 - 5 lat
na jednym czacie, to ma porządnego oczoje*a i przypomina pomarszczonego,
kiszonego ogórka (nie mniam, blee) :). Ja posiedzi taki/taka jeszcze z rok, dwa
to będzie dokładnie taki/taka jak Ja - True Veterain [czytaj: nadgniła papaja w
omszałych od pleśni batatach] ;).

[ateistka1963]

Takie forum byłoby super. Jeśli chcesz coś takiego zrobić, bo bardzo by mnie to
ucieszało. Ja zupełnie nie mam w tym aspekcie doświadczenia. Nie wiem nawet jak
zacząć tu nowy wątek. Umiem wysyłać tylko odpowiedzi. Taka zacofana baba jestem.
:)

[los_slepy]

Tak sobie myślę...
Gdyby to na mojej wsi pojawiła się taka wygłodniała intelektualistka co bym począł?
Jak bardzo zatrzęsłaby moim światem? Czy natrętne myślenie o jej działalności, o
niej samej przyczyniłoby się do zmian? Czy pomógłbym w rewolucji, czy tylko
obserwował z boku?

Podoba mi się, że sprawy toczą się tu swoim torem (czytaj: INNYM), że ludzie TU
do bólu osadzeni są w realnym świecie, że krzątają się wokół bardzo przyziemnych
rzeczy i że cieszy ich zupełnie co innego. Czy miałbym prawo zaburzać ich harmonię?

Jeśli pani A... chce to może zacząć od gazetki - mocno regionalnej.

z brzegu rzeki

[bachantka]

racja losie;)
nie zawsze trzeba plynac z pradem lub pod prad, aby funkcjonowac w danej
rzeczywistosci, warto szanowac osobnosc, czy raczej spacyfike, i cudza, i
wlasna, w tym celu mozna np. wyjsc z rzeki...

prowincje nie sa nudne, tam jak wszedzie zyja ludzie, czasem moze i nudni, ale
zwykle jednak ciekawi, moze nie zawsze intelektualisci, moze nie zawsze tez
znajdziesz tam ateistko wyrafinowaną pokarm dla twego zlaknionego umyslu, ale
madrosc znalezc mozna wszedzie, daj szanse prowincji, a jesli szukasz odmiany,
szukaj jej w sobie, a nie probuj zmianiac otoczenia, to daremne i nawet gdyby
sie w jakims stopniu udalo, czy byloby to cenne, jakos watpie;)

Synteza Morfeuszu? hm, jest to jakis pomysl, ale kto tak naprawde bedzie
wowczas teza, a kto antyteza, ty jako teza, a prowincja jako antyteza?
odwrotnie? i z czyjej perspektywy nalezy to ustalic? chcesz byc elementem
syntezujacym, ale jak, skoro jestes juz teza lub antyteza? chcesz sie
przeistoczyc z tezy w synteze? czy Hegel to przewidzial? i czy to mozliwe?
syznteza to twoje dzieci raczej.... hm, tak pytam;)


M.

[el_morfeusz]

Droga Hermino.
Parafrazując, rzeka o której wspominasz, w moim odczuciu (prowincja)
jest „żywym organizmem”, którym się zachwycamy (z perspektywy brzegu) lub
zażywamy brodząc lub zanurzając się w niej. Ci którzy, chcieliby w niej żyć
(tzw. miastowi) z dużym zaskoczeniem często konstatują, że brakuje powietrza,
jest mokro i zimno, wszystko jest inne choć takie piękne a my sami (choć w tak
dużej mierze składający się z wody) jesteśmy w niej „sprawni inaczej”.
Perspektywy, które wskazujesz, mają znaczenie i paradoksalnie, w gruncie rzeczy
(moim zdaniem) nie mają ... bo cóż to za perspektywa, klęczącego „ja” nad
brzegiem rzeki, z wzrokiem mętnym, myślami wzburzonymi. Co ja mam wspólnego z
rzeką, oprócz określeń mętny i wzburzony? Dramat jest tym większy, że szacunek
i zachwyt jakim ją darzę, dla cieczy jest kompletnie „nie kompatybilne” (i vice
versa – cokolwiek to miałoby w tej sytuacji oznaczać).
Co do dzieci – tak, one mają szansę;)
Co do Hegla... hmm... wywoływałem już tu jego „ducha”... Może masz rację,
sugerując, że się łudzę ale wciąż mam nadzieję na tak podkreślaną przez
niego „świadomość”, która wyobcowuje się i ponownie jedna ze sobą. To jak (;)
walka Jakuba – kiedy poznaję samego siebie jako podmiot i jako substancję. Być
może ta dialektyka doprowadzi mnie do schizofrenii lub zamieni w
kompletnego „idiotę”;) ale...
Czy Hegel to przewidział? No nie wiem, ale powiedział: "Każda teza zawiera już
w sobie antytezę, obydwie zaś zostają zniesione w syntezie". Oczywiście pytanie
brzmi: jak żyć w tej „syntetyzującej” alienacji i konflikcie z innymi ludźmi.
Te wszystkie antagonizmy według tego filozofa mają szansę współistnieć kiedy
człowiek zda sobie sprawę, że stał się obcym w stworzonym przez siebie świecie
i znajduje drogę do samoświadomości.
Ja pier... z jednej strony rzeka z drugiej las... wilki jakieś...

morfujący „wilk stepowy”;)

i na trakcie

[sir_elmin]

el_morfeusz napisał:
> Ja pier... z jednej strony rzeka z drugiej las... wilki jakieś...

To masz pewną iluminację tego, na co ja narażam swoje akty poznawcze :). Las
ludzi z jednej strony, a worgi i werewolves z drugiej. Tylko, że ja nie pływam
jeno idę - ścieżkami zdecydowanie poheglowskimi (na szczęście) :). No i to jest
Real, nie jakaś jego forumowo - czatowa i nic nie warta podróba :).

Zeitgeist z Tobą, Mości Panie :).

[bachantka]

Morfeuszu...
dlaczego?:
zachwyt lub brodzenie,
piekno i brak powietrza,
metny i wzburzony,
szacunek i nieadekwatnosc
dlaczego takie albo albo? - oczywiscie wszystko to sa bardzo indywidualne
kwestie i kazda z nich moze byc poczatkiem osobnej dyskusji - ale dlaczego po
prostu nie pogodzic sie z zastanym? jesli nie jest sie szczesliwym czy nie
rozsadniej wyjechac, a jesli sie jest, to po co zmianiac cokolwiek? rozumiem
uczucia niezakorzenienia i swego rodzaju niedopasowania, ale czy wynikaja one z
prowincji czy z faktu bycia przybyszem, czy nie jest tak,ze wchodzac w
jakiekolwiek srodowisko, nowe, inne, obce, doswiadczamy takiej nieadekwatnosci
wlasnie, na roznych poziomach, i ze do pewnego stopnia jest ona nieusuwalna.
Jestem fanka prowincji, bo jest to miejsce, gdzie uplynelo w swej lwiej czesci
moje dziecinstwo. Nie zachwycam sie, ale doceniam. Jestem niepoprawnie
miastowa, wiec wracam do cywilizacji, kiedy mi sie przeje urok prowincji lub
dopieka jej raczej smetne strony. Moze wiec siedze na brzegu rzeki, mocze sobie
nogi, ale od czasu do czasu siegam po martini i odtwarzacz MP3;)? Żadnego albo -
albo, jedno i drugie jednoczesnie. Nie klecze.

Roztaczasz przede mna Heglowskie perspektywy, ale de facto mi nie odpowidasz:)>.
"Te wszystkie antagonizmy według tego filozofa mają szansę współistnieć kiedy
człowiek zda sobie sprawę, że stał się obcym w stworzonym przez siebie świecie
i znajduje drogę do samoświadomości." - tak piszesz.. wiec co? moze nadajmy
temu szerszy kontekst.. nawet wykreowany przez nas samych swiat staje sie
przestrzenia obcosci, prowincja skrojona na miare mieszczucha, poddana jego
aktywnym wplywom, urobiona na jego modłę, nadal bedzie dla niego przestrzenia
obca, bo aby czuc sie u siebie gdzies, trzeba czuc sie u siebie poprzez wlasna
swiadomosc, bycie u siebie to stan swiadomosci, dopasowanie, adekwatnosc, nawet
mozliwosc rozbicia nudy - to kwestie swiadomosci czy raczej samoswiadomosci.
Moze zatem ateistka nie ma poczucia pustki z powodu bycia obca na prowincji czy
dlatego,ze brakuje jej tu takich fajerwerkow dla umyslu jakie miala w miescie,
moze raczej powinna sobie zadac pytanie, co w niej samej sprawia,ze jest tu
nieadekwatna, czemu ona sie nudzi, co by ja z tej nudy wyrwalo, czy ma
pewnosc,ze zyjac w miescie nudzialby sie mniej?


HM, dawno sie tak tu nie rozpisalam, sciagasz mnie na manowce;) morfeuszu



M-H

[ateistka1963]

Bywam w mieście, nawet w miastach i czasami tam się nudzę, a czasami nie. Masz
rację Bachantko, że moje poczucie ciasnoty nie jest związane wyłącznie z
prowincją jako taką. Nie o to chodzi, że tu nie ma postępu czy czegoś w tym
rodzaju. Teoretycznie zawsze można wyjechać. Tylko że ja wyjeżdżać nie chcę.
Może to dziecinada, ale dlaczego nie mam zmieniać świata, w moim przypadku moim
światem z wyboru jest prowincja, jeśli mi nie odpowiada? Mieszkając w mieście,
też pewnie dążyłaby do zmian, jeśliby wydawały mi się one potrzebne. Czy
prowincja to jakaś świętość? Nawet zgodziłabym się z tym, gdybym miała
wrażenie, że mój region jest kulturowo spójny i życie tutajszych ludzi byłoby
jakimś sakrum - jednak nie jest. Więc czemu nie zmieniać? Przecież wcale nie
jest powiedziane, że nie znaleźliby się ludzie, którzy przyjęliby te zmiany z
wdzięcznością.

Wydaje mi się, że tak jak w fizyce (z której mało konkretów do dzisiejszego
dnia się ostało), wszystko da się sprowadzić to jakiegoś równania. Siła, masa,
prędkość lub podobne muszą się jakoś zrównoważyć. Wtedy zawsze można wyliczyć
ile trzeba czegoś tam, żeby stało się coś tam. Może być tak, że czegoś tam
potrzeba tak wiele, że nie da się czegoś tam zrealizować, ale to nie jest
kwestia stała. Wszystko może się zmienić. I zmienia się nieustannie. Dlaczego
trzeba stać z boku i się temu tylko przyglądać? Bo co?

Do Herminy na brzegu rzeki;)

[el_morfeusz]

Droga Hermino.
Pytasz „dlaczego?”. Poza kwestią indywidualizmu, trzymając się obrazu rzeki,
proponuję obraz z dzieciństwa: dziewczynki nad brzegiem rzeki i chłopcy,
skaczący do wody. One są tu w celach turystycznych, oni w większości zresztą
też. Oni skaczą do wody, oczywiście „na główkę” - jak większość chłopców w tym
wieku, bo rywalizują między sobą, robią to dla przyjemności lub chcą
sobie „coś” udowodnić. Dodam, że woda sięga kolan lub jest głębią z wirami.
Część z nich ma nadzieję, że dziewczynki ich widzą a one czekają aż oni sobie
pójdą (przy czym część miejscowych oczywiście siedzi w krzakach;).
Wszystko się zmienia, kiedy ten ktoś stawia dom nad tą rzeką, jest tu przez
cztery pory roku, realizacja pewnych planów jest długoterminowa a ty nie jesteś
jedyną osobą od której wszystko zależy. Jesteś więc zależna od poziomu i
jakości tej wody, że nie wspomnę o anomaliach pogodowych, nieszczelnych
szambach (lub ich braku) oraz miejscowych, którzy nie siedzą w krzakach, nie są
już tacy mali ale „atakują” Twoje okna i drzwi...
Na koniec obraz z „Rejsu”: Kaowiec, Poeta i Filozof brodzą po rzece,
rozprawiając o nowej koncepcji sztuki... Yes! Yes! Yes!
Co do poczucia niedopasowania, nieadekwatności i „nieusuwalności” ograniczeń to
faktycznie, wymiar jest osobisty (w gruncie rzeczy immanentny) i potrzeba, w
pewnym sensie zgody na taki stan rzeczy. Dla mnie jednak to początek – punkt
odbicia na brzegu w skoku do rzeki (oczywiście wiem i pamiętam, kto najczęściej
trafia na oddział ortopedii;). Nie demonizowałbym też pozycji klęczącej,
albowiem różne mogą być jej konotacje, szczególnie nad brzegiem wspomnianego
akwenu;)
Zdaję sobie również sprawę jak bardzo heglizm jest passe, ale to mój świadomy
wybór. Tu gdzie teraz jestem: najpierw mieszkałem a potem rozebrałem dom,
pamiętający czasy Hegla (ehh... dziewictwo przyrody i to rozbieranie;).
Podobnie jak Ty uważam, że samoświadomość w omawianych aspektach jest kluczowa.
Lecę... mam nadzieję, że rzeka nie nazywa się „Manowcanka” czy inna „Utopia” ;)

[ateistka1963]

Czy wypada zapytać kim jest Hermiona? Do Hegla zajrzę dzisiaj wieczorem, bo nie
bardzo kojarzę, co on ma z tym wszystkim wspólnego.

[el_morfeusz]

Hermina jest postacią z książki H. Hessego „Wilk stepowy” – bardzo polecam. Tu
zwracam się tak do „bachantki” z pewnych względów;)
Co do Hegla, to tylko kwestia moich dawnych fascynacji a w tym wątku jedynie
koncepcja albo „antykoncepcja” ;)

[ateistka1963]

W zamieszłych czasach licealnych wszyscy z mojej paczki czytali "Wilka
stepowego". Ja, o ile pamiętam, nie doczytałam do końca. Zaszufladkowałam
jako "babranie się w bebechach". Ponieważ obecnie nie czytam nic z posmakiem
dekadencji (nie jestem w nastroju), więc pytam dlaczego warto sięgnąć po tego
wilka?
Do Hegla zajrzałam, żeby w to wejść dokładnie, najwyraźniej nie starczy jednego
wieczoru. Masz na myśli, że mam wejść na poziom, w którym i ja i prowincja
będziemy syntezą? Czym byłaby taka synteza?
Wyszukałam, że znacie się z Bachantką z innych forów, więc kontekst, rozumiem,
jest tylko dla wtajemniczonych.

Do ateistki.

[el_morfeusz]

Ja również czytałem Hessego w czasach „dojrzewania” i myślę, że warto mieć
własne zdanie na temat tego, co wszyscy czytają. Postać wplotłem w ten wątek bo
akurat rozmawiałem niedawno o niej z Herminą ale myślę, że i tak warto
przyjrzeć się komuś, kto „ubabrał” się niemal fizycznie dekadencją swoich
czasów, był buntownikiem a ciasność i duszność jego świata zamieniła go
w „wilka stepowego”. Zadawał podobne do Twoich pytania, pragnął pogodzić wiele
sprzeczności, żył wyobcowany między ludźmi, szukał harmonii ale i
niezależności... O ile można się nie zgodzić z autorem w wielu kwestiach, to
osobiście bardzo biorę pod uwagę jego doświadczenia – pomaga mi to
w „regulowaniu” dystansu i przeciwstawiać się atakom „determinantów”;).
Nie jest to poradnik, ale wiem, że takiego nie szukasz. Może pomóc w
osiągnięciu samoświadomości - a to już krok w kierunku Hegla (i
innych „koncepcjonalistów miłujących mądrość”). Nie znam odpowiedzi na Twoje
pytanie o syntezę - sam pracuję nad tym (stąd pomysł na „prowincjonalne” forum,
żeby podzielić się doświadczeniami i pomysłami w szerszym, zainteresowanym
tematem gronie; bo jak zapewne zauważyłaś, tu jesteśmy „aliens”).
Ale żeby wspomnianej syntezy nie zostawić całkiem bez odpowiedzi, opowiem Ci o
moich dotychczasowych wnioskach na ten temat. O ile w necie czy mieście
oryginalność jest niemal warunkiem „zaistnienia” to w mojej, wschodniej
prowincji „oryginał” ma znaczenie raczej pejoratywne i szanse raczej na
izolację (oddział ortopedii hyhy...) niż integrację. Problem jest również z
odczytaniem, wychodzeniem na przeciw czy prowokowaniem potrzeb danego
środowiska, gdzie pryzmat własnej osoby, z jednej strony jest niezbędny do
swoistej ewolucji a z drugiej może prowadzić do nieporozumień a w najlepszym
przypadku – braku zainteresowania (to a propos pomysłu na salon w mojej
miejscowości;) Oczywiście gdyby wziąć pod uwagę realne pragnienia moich
sąsiadów to w grę wchodziłaby realizacja na ten przykład „Nocy Kupały” z
beczkowozem bimbru (na ukraińskiej prowincji widziałem takie z piwem;) dla
panów i ciężarówką pełną włoskich kochanków (lub bohaterów
serialowej „Dynastii”) dla pań. Oczywiście przesadzam ale wizja rytualnego
świniobicia czy rzeźni (bliższa raczej wizjonerstwu Elmina niż Kurta
Vonneguta;) mogłaby nas wszystkich postawić na nogi;)
Faktem jest, że wiejskie festyny, ogniska, mecze i zawody strażaków gromadzą tu
niemal wszystkich ale nie wykluczone, że coś nowego miałoby szansę na sukces.
Mam nadzieję, że dobrze znasz siebie i tych ludzi;)
Synteza hmm... tu w necie znalazłem wspólny język z kilkoma osobami, wspólne
tematy, zostałem w pewnym sensie zaakceptowany (kolor na czacie;) co wymagało
od uczestników pewnej zgody na mnie ale i zrozumienia pewnych istotnych faktów
przeze mnie. Teraz mógłbym to rozwijać... ale wiesz, na pewno nie da się
wszystkiego ze wszystkimi.
Pozdrawiam.

[sir_elmin]

el_morfeusz napisał:
> Oczywiście przesadzam ale wizja rytualnego świniobicia czy rzeźni (bliższa
raczej wizjonerstwu Elmina

Chyba się obrażę ;). Ja mam sprecyzowaną wizję transgresji kulturowej (ew.
akulturacji), a nie ordynarne "świniobicie" i "rzeźnia"... pfff

No i to nie jest wizja / teoria / koncepcja, a metodologiczny empiryzm i żadnego
rytualizmu mi tu nie insynuować, bo to, że jestem bytem transcendentnym nie
oznacza, że zahaczam o sferę sacrum...

;)

Do sir_elmina :)

[el_morfeusz]

Heh... widzę Panie, żeście cytując, zgrabnie przeskoczyli nad podłożoną przeze
mnie świnią „a la Kurt”, imputując mi zniewagę jego osoby i rzekome osadzenie
na „płyciźnie”;) Nic bardziej mylnego. Kultywowanie „transagresjii” i stan
wojny w świecie realnego „Folwarku zwierzęcego”, gdzie jak to mówią polityka
sięga DNA jest mi w pewnym sensie bliskie... Sam „passe świnie”, służąc mamonie
poza rodzinnym grodem, a to wiem, jak donosi mój wywiad, że Ty bronisz w Realu
prawdziwej katedry „metodologicznym empiryzmem” przed „trąbami jerychońskimi”
(tak mi się obiło o uszy;)
Obserwuję ruchy na północnym szlaku, gdzie trup ścieli się gęsto w promieniu
Twojej „transcendencji” ale ja „zapowiedziałem swoim synom, że pod żadnym
pozorem nie wolno im brać udziału w rzeziach ani cieszyć się na wieść o
masakrze wrogów.”*
Przyglądam się temu wszystkiemu i co raz widzę ofiary na drodze a „to, że ktoś
leżał martwy, było w jakiś sposób normalne”*. Twoja droga nie jest moją ale
obaj w pewnym sensie znajdujemy się w „Rzeźni numer 5”, gdzie rozwinięcie
tytułu brzmi: „CZYLI KRUCJATA DZIECIĘCA, CZYLI OBOWIĄZKOWY TANIEC ZE
ŚMIERCIĄ...”
„Wiecie - powiedział jeszcze pułkownik [brytyjski - w obozie] - my tutaj
musieliśmy wyobrażać sobie wojnę i wydawało nam się zawsze, że udział w niej
biorą dojrzali mężczyźni, tacy jak my. Zapomnieliśmy, że wojny toczą dzieci.
Kiedy ujrzałem te świeżo ogolone twarze, przeżyłem szok...”*
Elmin, w moim świecie, masarz z wykształcenia jest moim bezpośrednim
przełożonym... Mam nadzieję, że to choć trochę tłumaczy moje zachowanie
i „off_sikową” wersję syntezy mojej osoby w tym miejscu;)
„Jednym z najważniejszych efektów wojny jest właśnie to, że pozbawia ludzi
osobowości.
Pochodzę z planety, która od zarania swoich dziejów pogrążona jest w
bezsensownej rzezi. Ja sam widziałem ciała uczennic ugotowanych żywcem w wieży
ciśnień przez moich rodaków, którzy szczycili się tym, że walczą ze złem (...)
Ziemianie są postrachem Wszechświata! Jeżeli na razie nie zagrażają jeszcze
innym planetom, to wkrótce do tego dojdzie.”*
Myślę też, że zrozumiesz powody dla których nie zahaczę o sferę sacrum;)

P.S.
Tepsa obiecała mi, że do końca stycznia mnie odetnie hyhy... póki co mam
związane ręce... dyndam syntetyzując...
---
* Kurt Vonnegut „Rzeźnia numer 5”

[sir_elmin]

el_morfeusz napisał:


> Ty bronisz w Realu prawdziwej katedry „metodologicznym empiryzmem” przed
„trąbam i jerychońskimi”

Nah, to jest Instytut, no i nie przed "trąbami jerychońskimi", a tubami
wagnerowskimi :).

Masz rację, wojnę zawsze prowadzą dzieci lub osobowości zdehumanizowane i o
pofragmentowanej osobowości. Dlatego różnica między "bawić się konwencją wojny",
a prowadzić ją naprawdę sprowadza się do tego, że ironia zawsze była karnawałem
[Rorty] dla ironisty, bo atakowany zawsze reagował, jakby tańczył do kiczowatej
muzyczki lub jakby był w bezpośrednim kontakcie z obecnością Loa (wybacz
sakralne nawiązanie :) ).

Co do masarza i jego "leadership" - wiesz, doświadczam częściej prawdziwie
ludzkich cech właśnie u takich ludzi niż "masarzy" mówiących poprawną
polszczyzną akcentującą "ą" i "ę". Moje pojęcie plebsu nie jest tożsame z żadną
klasą społeczną, a stanem mentalnym, nuworyszostwem intelektualnym etc. Btw:
zawsze chciałem być masarzem, flisakiem, kaletnikiem lub kopernikiem, ale wyszło
jak wyszło i moja empiria obejmuje zazwyczaj ynteligencyję <pif paf>. Niby też
świnie, ale jakoś szacunku i więzi nie czuję, no i eksterminacja nie cieszy jak
kiedyś ;).

Co do tepsy (tych psów znaczy) - kupiłem ostatnio udziały w tureckiej fabryce
napalmu... Topór, owsiki i horda berserkerów trochę już passe. Się modernizuję i
jestem myśli pozytywnej w sumie. Śledź gazety ;)).

Do Morfeusza

[ateistka1963]

Dziękuję za tak wyczerpującą odpowiedź. To mój pierwszy kontakt z netem i
powoli zaczynam widzieć, że tu wypada tylko lekko i ewentualnie nieobyczajnie.
Byłaby bardzo zainteresowana poważniejszym forum "prowincja". Jak to zrobić?
Nie chodzi o to, że nie chcę docenić "Wilka stepowego". Po prostu obecnie
świadomie unikam "babrania się w bebechach". Po Twojej rekomendacji na pewno
zajrzę ponownie do Hessego. Ja swojego czasu lubiłam "Narcyza i złotoustego".
Teraz wolę Anne Proulx.
Filozofią interesuję się coraz bardziej, do Hegla jeszcze nie doszłam. Robię
zbyt wiele rzeczy na raz. Na mojej zachodniej prowincji różnie jest. Zwłaszcza
w popegerowskich wioskach najważniejszy jest płynny chleb, ale jest pewna
grupa, która najwyraźniej ma niedosyt - dotyczy do przede wszystkim młodych
ludzi. Nie ma jednak tu mechanizmów, które pozwalały by na to, aby coś tworzyć.
Gminna polityka, niezadowolenie owiec i ślepe dojenie unijnej krowy (z lepszym
lub gorszym skutkiem).
To jak byłoby z tym forum?
Pozdrawiam serdecznie :)

[sir_elmin]

Wejdź na stronę "Forum Prywatne", tu masz linka:

forum.gazeta.pl/forum/0,46482.html
Po określeniu jego opcji, nazwy tematycznej etc. będziesz miała swoje własne,
voila ;).

[el_morfeusz]

Twoja konstatacja, dotycząca obowiązującego tutaj stylu i „obyczajności” jest
bardzo trafna a mój pierwszy kontakt z netem i refleksje na jego temat są
bardzo podobnie do Twoich. Sam się zastanawiam czy to kwestia miejsca, trendów
czy też naszej prawdziwej, ludzkiej kondycji. Zapewniam, że zaskoczy Cię
jeszcze niejedno. Trochę nawet Ci zazdroszczę tych czekających Cię w
najbliższym czasie przeżyć. Tego rozglądania się, bagien, plaż, trolli, opów,
obcych, swoich, i GOOGLE wiedzą czego jeszcze;) Mimo wszystko uważam, że to
cudowny świat i jeżeli będziesz miała szczęście spotkasz tu prawdziwych ludzi.
Co do forum „prowincja” to niestety nie mogę podjąć się zobowiązań
administratora takiego forum ze względu na brak czasu. Żałuję, że pomysł nie
zrodził się wcześniej. Proponuję zacząć od poznania i rozmów na forach
regionalnych:
forum.gazeta.pl/forum/0,46581,1892241.html?x=1270804
Tam spotkasz ludzi, którzy nie żyją tylko na wspomnianym „żytku”. Zgłoś tam
swój projekt bo doświadczenie w administrowaniu takiego forum będzie Ci
potrzebne i myślę, że jest duża szansa na sukces.
Jeżeli jednak zdecydujesz się założyć takie forum, to technicznie rzecz biorąc
nic prostszego (link podany przez Elmina):
forum.gazeta.pl/forum/0,46482.html
Możesz też liczyć na pomoc Gazety:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=299
„Narcyza i złotoustego” już zamówiłem, bo widzę po recenzjach, że mi się
spodoba – dziękuję;). Ja teraz lubię zanurzać się w świat kreowany przez Rogera
Żelaznego.
Co do filozofii ... hmm... to jeden z powodów dla których jestem na
prowincji... zostawiłem ją ale czasami tęsknię za nią i wyję do wirtualnego
księżyca;)
Nie ma co liczyć na politykę i „mechanizmy” a w wirtualnym „Milczeniu owiec”
wolałbym zagrać rolę Dr Hannibala Lestera niż jego ewentualnej ofiary;)
Życzę powodzenia.

errata

[el_morfeusz]

Oczywiście kropeczka nad nazwiskiem Rogera jest tam zbędna i pojawiła się tam z
pośpiechu;)

[ateistka1963]

O Zelaznym jedynie słyszałam, wypożyczę, jak bębę następnym razem w biolio.
Filozofia rzecz szalenie zajmująca. Doszłam nawet do wniosku, że teraz dopiero
wiem, co tak naprawdę powinnam studiować. Przekopuję się powoli przez historię
filozofii. Zobaczę, co się da zrobić z tym forum, na razie nie wiem zupełnie na
czym polega jego administracja i ile pracy trzeba by w to włożyć. Chcę poszukać
też jeszcze gdzie indziej. Może GW wcale nie jest najlepszym punktem wyjścia,
jest w końcu dziennikiem typowo miejskim.
Pozdtwiam :)

Podziękowania w międzyczasie

[ateistka1963]

Dziękuję wszystkim, którzy napisali swoje posty na tym forum. Wiele nowych
myśli zrodziło się w mojej łepetynie od czasu, jak powstało. Za długo gotowałam
się we własnym sosie. Powiało świeżo i zróżnicowanie. Naprawdę dziękuję i mam
nadzieję, że się jeszcze coś tu wykrzesi. :)))

[gapuchna]

Ateistko
ponowne dzień dobry. Ucieszyłaś mnie stwierdzeniem :"To mój pierwszy kontakt z
netem i powoli zaczynam widzieć, że tu wypada tylko lekko i ewentualnie
nieobyczajnie". Tez jestem nowa, kilka tygodni zaledwie i czasem aż
wystraszona...bo nie tego się chyba spodziewałam. Raz, kiedy z kimś próbowaliśmy
coś fajnego wzajem powiedzieć, dostałam publiczny ...hm, wiesz, co! Za
zakłócanie miłego nastroju. Wiesz, co mnie zastanowiło? Że uwaga była skierowana
do mnie, nie do mego rozmówcy.....czyżby jedna płeć miała tu przywileje, a druga
żadnych?
I tak to bywa ....czasami.

[ateistka1963]

Fajnie Gapuchno, że się odezwałaś. Przestraszona to akurat nie jestem, bo
często mam tzw. kontrowensyjne poglądy i nie zachuwuję ich dla siebie w związku
z tym w realu również spotykają mnie różne "kwiatki". Jakiś czas temu poszłam z
sołtysem do wójta w sprawie placu zabaw (jestem w radzie sołeckiej), a ten
podaje pierwszemu sołtysowi rękę i mówi: Dzień Dobry Panie Januszu, współczuję
Panu, że musi Pan w takim towarzystwie chodzić! Nie przeszkadzało mu to jednak
w umieszczeniu w swojej ulotce wybarczej informacji, że jakoby organizowane
przeze mnie imprezy realizują jego takie czy inne obietnice przedwyborcze. No
cóż ludzie są różni. Ja należę do "hardzieli", jestem słodka jak drożdżówka i
raczej spokojna, ale umiem się odpowiednio bronić, jak się ktoś za bardzo pcha.
Nie mam nic przeciwko lekkości. Smiech to zdrowie, ale ta wieczna lekkość mnie
denerwuje. Taraz coś takiego jak troska to tabu. Dzisiaj nie wypada mieć czas,
nie wypada myśleć o ideałach poważnie, nie wypada chcieć robić rzeczy, które
są "nieopłacalne", tzn nie dają się przeliczyć na euro. A ja chcę. Uważam się
za silną, inteligentną i odpowiedzialną i chcę zrobić z tych cech użytek w
sposób, jaki uważam za stosowny.
Nie przejmuj się Gapuchno. Pokaż zęby, jak trzeba i już. :)))

[gapuchna]

No to spróbuje się nauczyć tego pokazywania zębów.
A na razie tez je pokazuje, tyle ze szczerząc w uśmiechu!
Do zapisania.....

[gapuchna]

ps. powinno być: do napisania.
:)

[ateistka1963]

Powodzenia. Otwierają się przed Tobą nowe horyzonty... Napisz o efektach. ;)

[adi_100]

witaj dawno nie widziana:)

nieustajace pozdrowienia
j.

[ateistka1963]

Tygodnik regionalny już u nas jest. Robi go też przyjezdny, którego przywiało
tu w 1981. Tygodnik jest naprawdę na poziomie. Znam redaktora naczelnego
osobiście i bardzo cenię sobie tę znajomość. Nie chodzi o wymądrzanie się tylko
o odrobinę więcej życia. Zaczęłam tu trochę takich różnych rzeczy robić, wielu
osobom się to spodobało. Nawet bardziej tzw "prostym" niż tzw ęteligencji.

[los_slepy]

Poproś zatem o szpaltę albo dwie dla siebie i twojej twórczej, rewolucyjnej grupy.
Chciałbym przypomnieć o igrzyskach - fascynują się nimi wszystkie warstwy społeczne.
---
życie zaczyna się tam, gdzie kończą się troski

[ateistka1963]

Prawdziwe życie zaczyna się tam, gdzie jest siła, aby radzić sobie z troskami.
Moje artykuły się tam ukazują, więc to już jest, teraz zamierzamy założyć
salon, ale nie wiemy, na ile to się uda. Szukam naprawdę oryginalnych pomysłów.

A mnie jeszcze ciekawi jedno....

[gapuchna]

jak sobie radzisz z nudą pozadomową? W ogóle jestem zainteresowana tym właśnie
problemem. Co robisz/robicie po opuszczeniu swych obwarowań? Bo że gazetka, że
mądrzy ludzie, że spacery, że pies....to wiem, znam. Ale co jeszcze?

[milyalbonie]

pewnie alkohol i sex
narkotyki ciezko dostac na prowincji

[gapuchna]

Ula la la!

[gapuchna]

Ateistko?

[ateistka1963]

Przepraszam, że mnie nie było. To moja pierwsza próba szukania partnerów do
dyskusji przez internet. W gruncie rzeczy bardzo nie lubię siedzenia przed
rurą, ale Wasze i Twoje Gapuchno odpowiedzi są bardzo ciekawe. Warto było
zajrzeć. Siedziałam teraz przez te dni w ogrodzie, bo akurat pogoda kwietniowa,
a u mnie wszystko ekologicznie zarosło.
Z jednej strony to mnie się tu naprawdę podoba. Tak zwani prości ludzie wcale
mi nie przeszkadzają, wielu z nich jest naprawdę mądrych i lubię z nimi
porozmawiać. Nie jest też tak, że traktują mnie (czy moją rodzinę) zupełnie jak
obcą. Mieszkamy tu już dziewiąty rok. Na początku narobiłam trochę zbyt dużo
szumu i dostałam mocno po łbie, bo ludziska się podenerwowały, że przyjechała
taka i się mądrzy. Teraz jednak wielu mnie jakoś zaakceptowało nawet jeśli
jestem inna niż oni. Mam wrażenie, że podoba się im się to, że się od nich
różnie i to konsekwentnie, może nawet są dumni trochę z miejscowej
ekstrawagantki. Na zasadzie atrakcji turystycznej: "A to proszę państwa nasza
miejscowa wariatka.". Nie przeszkadza mi to, przeciwnie chyba mi nawet
pochlebia. Odrobina szaleństwa, taka kropelka, a zauważana. W mieście tego nie
ma. Poza tym nie uważam się za lepszą czy mądrzejszą. To nie jest tak. Po
prostu: fajnie jest, ale jest też we mnie niedosyt. Też trochę buty. No bo nie
urodziłam się tu, ale uważam, że mam prawo, aby zapuścić tu korzenie. Niby
dlaczebo nie? I niby dlaczego mam wszystko zostawiać niezmienione, jeśli
niektórych rzeczy nie lubię a innych mi tu brak? Dodać należy, że tu są tak
zwane "ziemie odzyskane". Tak naprawdę nie ma tu ludzi, którzy rzeczywiście
uznawaliby tę ziemię za swoją. To znaczy ich podwórze, jest ich, ale las to już
jest państwowy czyli niczyj. A ja chciałabym się zakochać w tej dolinie, w tej
glinie, w tym sokole nad głową i w wietrze nad dąbrową. Wiem, że wiele rzeczy
nie jest tu spójnych itd. Ale dlatego szukam rozmowy, żeby łatwiej byłoby mi
sobie to wszystko poukładać w duszy jakoś. Do i chcę i nie chcę. I kocham i
nienawidzę prawie. Zastanawiam się jak dowiedzieć się, czy inni kochają ten kąt
na ziemi. Dzisiaj (poza lekcjami patriotyzmu różnej maści) o takiej miłości się
nie mówi, bo za nią kupić nic nie można. Byłam ostatnio na kilku konferencjach
na temat tożsamości regionalnej, zwłaszcza tu nad Odrą. Ciężko tu jakoś.
Rozmowy, które takim konferencjom towarzyszą, mnie jakoś nie satysfakcjonują.
Nie udaje mi się dotrzeć do sedna. Coś gdzieś uwiera. Szukam odpowiedzi. Szukam
mądrych pytań. Chciałabym tu móc żyć. Nie chodzi o psa przestrzeń itd.,
chciałabym przejąć odpowiedzialność może. Chciałabym, wrosnąć tu, tu w ten
krajobraz, bez skazywania siebie na rezygnowanie z rzeczy dla mnie ważnych i
bez odbierania komukolwiek czegokolwiek.

[tristan28]

Chciało Ci się tyle pisać?
Po co?:)

[sirius_et_paper]

Nie wyprowadzac sie z miasta, bron Boze, gdy tego rodzaju problemy
wychodza na swiatlo dzienno to sprawa jest przegrana. Dzialke sobie
kupic i jezdzic z rodzina codzien na grila, podlac salate, pielic sobie
to i owo. Gdy tubylcy nie szanuja dzwonka i stukaja w szyby to skandal.
Zapewne na gumiakach naniosa tez gliny.

[ateistka1963]

A tam, żaden skandal tylko folklor. Jakbym się chciała odizolować, to mogłam
kupić chałupę w środku lasu, albo mieszkać w blokowisku. Czasami zabawnie jest,
a glina nie trucizna tylko "cząstka matki natury"
:)

[ateistka1963]

Chciało. Po to zaczęłam tę całą dyskusję. Zresztą mi się dużo chce.
:)

[gapuchna]

Masz mocno zdrowe podejście do tematu. Podoba mi się to, Ateistko, nawet bardzo.
Ja jestem inna. Raczej wolę zamknięcie w sobie. Nie umniejszam ludzi stąd, nie
wywyższam tych, których opuściłam. Moim problemem jest po prostu.....nuda
prowincjonalna. Może to efekt mojego ja? Działanie - tak, ale tylko tyle, ile
muszę, zachowanie siebie samej - bardzo tak! Ale dziękuje ci za wywołanie
problemu i dyskusji. Ty i kilka osób uświadamiają mi, jak możliwe jest związanie
się ze swoim miejscem na ziemi. Patriotyzm, pojecie powinno być mi oczywiste,
nigdy tak nie odbierałam. Zwróciłaś mnie ku zastanowieniu. Ciekawe.....

Miło mi, że mogę z Tobą rozmawiać

[ateistka1963]

Do patriotyzmu podchodzę raczej nieufnie. Wiąże się dla mnie z czymś bardzo
ostatecznym i wykluczającym jakby mnie jako jednostkę. Ale zależy mi na
ukorzenieniu się. Dlatego lubię prowincję. Tutaj jeszcze się można połapać kto
jest kto, można nie być obojętnym, jeśli się tego chce oczywiście, bo jest to
po prostu świat, który da się ogarnąć. Jednak to ukorzenianie się nie
przychodzi mi bez bólu. Dużo rzeczy mnie denerwuje. Najbardziej brakuje mi
refleksji. Przecież kiedyś nawet najmniej wyrafinowane społeczności (grupy,
klany itd) jakąś refleksję uprawiały. Teraz tylko albo jęki, albo hihi, haha no
i bawmy ile się da. Mnie to nudzi. Nie mówię żeby wszyscy, ale żeby nikogo nie
było? Robię sporo tu w okolicy i nawet mnie za to chwalą, ale te pochwały wcale
mnie nie cieszą, raczej drażnią. Narobię się jak durna, ale takich zmian, o
jakich marzę, nie udaje mi się osiągnąć. Szukam pomysłu, bo machnąć ręką też
nie chcę, nie umiem (bardzo niepraktyczna właściwość).
Dziękuję Ci za miłe słowa Gapuchno i serdecznie pozdrawiam :))

A co robisz

[sarna_z_pola]

Prosze napisz
co robisz waznego lub "innego" w Twojej miejscowości?

Aktyw i barany...

[oldpiernik]

Czytałem, przeglądałem i znowu czytałem.
Jako przeciętnie uparty baran, w nieprzeciętnie prowincjonalnym stadzie, beknę
tylko: NIECH ŻYJĄ AKTYWIŚCI!!!
Reszta jest beczeniem.

OLDPROWINCJONALNYBARDZIEJ :0)

[ateistka1963]

Z takim bekaniem mam do czynienia. Czy jest jakaś możliwość, żeby skłonić
barana do tego, żeba po beknięciu powiedział: A tu to trzeba jeszcze to zrobić
i ja to załatwię! Barany mają moc przecież. Czy w dzisiejszych czasach i to już
tylko bajka?

[oldpiernik]

Jest taka możliwość. Stąd okrzyk, który wzniosłem. :0)
Mimo wszystko, statystyka jest nieubłagana.
Aktywni stanowią niewielką część stada.
Jeśli ilość aktywnych przekroczny "próg krytyczny", stado się rozpada.
Jeśli liczba aktywnych spadnie poniżej innego "progu krytycznego" stado wymiera.
Ironia polega na tym, że baran uświadomiony, wcale nie musi zostać baranem
aktywnym.
Podziwiam zapał, wytrwałość i życzę sukcesów.
Proszę o wybaczenie, jeśli moje beczenie wywołało choćby niepokój.
Moc stada baranów jest nieobliczalna.
:0)

[ateistka1963]

A jaka istnieje możliwość, żeby uświadomiony baran został baranem nieobojętnym?
Nie wymagam zbyt dużo, nie musi być od razu aktywistą. Zresztą nadmiar
aktywistów chyba żadnej sprawie nie służy. Ot taka kropla zainteresowania, co
się ze stadem dzieje. Moc stada baranów (chociaż stado baranów to wbrew
naturze) potrafię sobie wyobrazić, ale jeszcze na jawie nie przeżyłam. Zawsze
mnie zdumiewają amerykańskie filmy. Są one często czymś w rodzaju
duszpasterstwa dla (z reguły nisko wykształconych) mas i prezentują najczęściej
ten sam schemat - baran (jeden bądź kilku) i owce + problem + powrót do źródła
grupowej solidarności - i jeż mamy silną i przenoszącą góry społeczność. Czy
polski baran to zupełnie inny gatunek?
Pozdrawiam i upraszam wsparcia, także beczącego :)

[oldpiernik]

Obojętność to maska, pod którą łatwiej ukryć się w stadzie.
Kiedyś na czacie padł problem stada czarnych owiec.
Nagle czarną owcą okazał się baran albinos.
Nie wierz w obojętność.
Polski baran ZAWSZE jest zaangażowany, nawet jeśli cierpi na paraliż
ostrożności.

Pozdrawiam ostrożnie
OLDMIMIKRA ;0)

[sir_elmin]

Czyli Ja, mam cztery rogi, czarnym cały i o frapująco tajemniczej przeszłości...

Dla nie kumatych spoiler:

Otello :).

[eirinn]

Opowiedz o żyrafach, no opowiedz o żyrafach, plizzzzz... ;)

[sir_elmin]

;))

czarna baran ;)

[paleta_barw]

eirinn napisała:

> Opowiedz o żyrafach, no [..]

..i inne, różne egzotyczne stwory,
to też dobry pomysł na rozwijające się dziś, "modne gospodarstwa"?:)

[jarl_elmin]

Ale tu chodzi o dublińskie Zoo, a nie o zagrody w polskich osadach ;).

w polskich osadach..

[paleta_barw]

Domyślam się, że prośba nie dotyczyła zwykłych żyraf..
ale czy nie uważasz, że w polskich osadach nie mogą takowe istnieć?:)
Weźmy na ten przykład taką jedną paletę..
popatrzmy na nią z_boku
wypisz/wymaluj - to istna żyrafa!
głowę nosi w chmurach ale kopytkami po ziemi stąpa:)

[jarl_elmin]

No, jak paleta z_boku, to na pewno "Płonaca Żyrafa" - wiadomo ;). Co do polskich
zagród... hmmm.. uważam, że gipsowe krasnoludki, pantery i całe rekonstrukcje
rajskich ogrodów wyczerpują ostatecznie możliwości imaginacyjne i kreatywne
tejże nacji :).

[paleta_barw]

jarl_elmin napisał:

> uważam, że gipsowe krasnoludki, pantery i całe rekonstrukcje
> rajskich ogrodów wyczerpują ostatecznie możliwości imaginacyjne i kreatywne
> tejże nacji :).

Jesteś pewny?:)
Myślę, że tą akurat twórczość reguluje pobyt i podaż
to czysta ekonomia polskich, przygranicznych, zachodnich osad
Sztuka nie dla Sztuki, tylko "sztuka" za "sztukę" pieniędzy
u naszych zachodnich sąsiadów.. gipsowe krasnoludki idą jak ciepłe bułeczki..
no, ale w interesach o gustach się nie dyskutuje..

ps.
w naszych polskich zagrodach już wiele wielbłądów w piasku się ochładza, leżąc
na dowolnie wybranym boku:)
czekają na żyrafy?:)

www.wrzuta.pl/obraz/fEVbG52Izj/

[eirinn]

Żyrafy są całkiem, najzupełniej normalne, nie to co Młode Barany walczące z
psami ;)

żyrafy całkiem normalne..

[paleta_barw]

eirinn napisała:

> Żyrafy są całkiem, najzupełniej normalne,...

no właśnie paleta wymalowała całkiem siebie normalną
wysoka
głowa w chmurach
nogi długie
a kopytka mocno na ziemi stoją
wypisz/wymaluj najzwyklejsza żyrafa!
nie jakaś tam.. płonąca - Salvadora
choć przyznać trzeba, iż Jego bardzo jest ciekawa
a sam Salvador z małej prowincji hiszpańskiej pochodził
i płonął ...wieczną kreacją, jednocześnie nie zapominając o swoich interesach
Należy do tych nielicznych artystów, którzy za swojego życia dorobili się
znacznych pieniędzy oraz własnego muzeum.

eirinn dodała:
> nie to co Młode Barany walczące z psami ;)


czasem jest taka potrzeba, wskoczyć na konia i ścigać się z wiatrem:)

www.wrzuta.pl/obraz/r0gbrlEr9R/

a wracając do polskich osad oraz prośby naszej Ateistki
..takie agroturystyczne gospodarstwa z różnorodnymi/ciekawymi dla turystów
zwierzętami są jednym z wielu pomysłów na podniesienie atrakcyjności małych
miejscowości, wsi i gospodarstw..

www.agro-info.org.pl/index/
www.agro-info.org.pl/files/index.php?id_plik=1471

[eirinn]

paleta_barw napisała:
>czasem jest taka potrzeba, wskoczyć na konia i ścigać się z wiatrem:)<

Ech... nie ma to jak stanąć na wysokim klifie, ponad kłębiącą się kipielą fal,
i poczuć wiatr w splątanych włosach :)

wiatr...

[paleta_barw]

a może dziś, już go nie przywołujmy?:)
Lekko dziś przycichł
ale wczoraj, potargał fryzur wiele...

[eirinn]

Ależ, to zupełnie inny wiatr - zbliżający i budujący :)

to nie wiatr, a wichura już ;)

[sir_elmin]

Za Eirinn: "Żyrafy są całkiem, najzupełniej normalne, nie to co Młode Barany
walczące z psami ;)" & "Ech... nie ma to jak stanąć na wysokim klifie, ponad
kłębiącą się kipielą fal, i poczuć wiatr w splątanych włosach :)"

O, no i koniecznie czarny z czterema rogami (call me Otello), z czarnogłówką
Zorą na klifie, której bobki trafiają w turystów i te "psy" jednakowoż :)).

A co do ścigania się na koniu z wiatrem. Nigdym nie próbował, bo albo ja, albo
koń się miodu ożłopalim i wiatr nas nokautował tuż po pierwszym kroku :).

[eirinn]

Grunt, to celnie tymi bobkami strzelać, coby trafiały we właściwych turystów i
właściwe "psy" ;)

ciepły wiatr...:)

[paleta_barw]

eirinn napisała:

> Ależ, to zupełnie inny wiatr - zbliżający i budujący :)

[ateistka1963]

E tam, robicie mnie w baranie rogi (ewentualnie czarne). Obojętność to udawał
Darcy w "Dumie i uprzedzeniu" i bardzo aktywnie na koniec się zrobiło. Jeśli
baranowi zwisa bez przerwy, to jest to czysta obojętność. A jeżeli staje tylko
w obliczu słodkiej baranicy - to nie ma to w tym temacie żadnego znaczenia.
Więc wiecie coś o tyc baranach, czy tylko udajecie? :-)

synteza?

[oldpiernik]

Jeśli ma w czymś interes, to jest zaangażowany. ;0)
Podstawowe pytanie, które staje przed baranem, beczy mniej więcej w tonie:
Po co mi to?
Jeśli w swoim stadzie wykrzeszesz iskrę przekonania o celowości działań, może
Cię stratować w pogoni za celem. ;0)
Oscylując między biernością a fanatyzmem, baran zawsze będzie śmieszny.
Jedyna nadzieja w poczuciu humoru pasterza.

OLDFAZOWY :0)
ps. Bezinteresowność to piękna wada. ;0)

[ateistka1963]

Problem w tym, że baran wszystko zdaje się przeliczać na monety. Wtedy
potencjalny pasterz ma kłopoty, bo jak przekonać barana, że łąka jest ważna,
skoro, z nieznanych właściwie powodów, stwierdził (baran), że ważne jest
posiadanie DVD?
Czasami zastanawiam się, co by powiedzieli miejscowi obywatele, jakby USA
zaanektowały Polskę? Czy wtedy baran ruszyłby do walki? Przekonana nie jestem.
Nad tym, co byłoby syntezą mojej osoby i prowincji (wracając do Hegla),
zastanawiałam się odrobinę. Mnie wychodzi, że musiałaby to być miłość. Może to
jest źródło mojej swędzącej wysypki: nie jestem gotowa, by pokochać.
Zaangażować się, działać - tak. Pokochać - nie. Miłość jest stosunkowo ścisłym
związkiem. Związać się do tego stopnia z moim obecnym miejscem zamieszkania nie
chcę. Barany są różne. Jeśli kochają, to pewnie nie są obojętne. Jeśli nie
kochają... jeśli pasterz nie kocha... A może dałoby się jednak jakoś oszukać?
Oczywiście dla dobra sprawy. W końcu niektóre małżeństwa z rozsądku podobno
uszczęśliwiły co niektórych.
Jakoś się w tym strumyczku cicho zrobiło. Muszę pomyśleć do jutra, co by tu
bulwersującego do niego wsypać.
Pozdrowienia :)
Bezinteresowność to obowiązek odważnych (żeby uniknąć słowa "męskich")
wojowników. To wynika z analizy kultury Indian północnoamerykańskich (którzy
jednak się ostali, pomimo wszytko).

bardziej - brak założeń :0)

[oldpiernik]

Zmieniając miejsce pobytu, a raczej, miejsce zadomowienia, przenosi się siebie
i swoje doświadczenie na grunt czasem zupełnie doń nieprzystający. :0)
Zadomowienie, wsiąknięcie w ten grunt, może sprawiać przyjemność.
Co robić, kiedy impregnaty nie puszczają?
Nie będąc wojownikiem, :0) , oldbaran wsiąka powoli, odciskając bardzo słabe
ślady na soim kawałku łąki.
Być może, to co piszesz o działaniu i miłości, jest kluczem.
Tak, jak z ludźmi. Nie usiłujesz zmieniać kogoś, kogo kochasz. Wiesz, że z Tobą
będzie się zmieniał wedle własnych potrzeb i możliwości. Starasz się więc, by
czuł się kochany.

Pozdrawiam
OLDREFLEKSYJNY

[ateistka1963]

Przepraszam, że ten post znalazłam dopiero dzisiaj. Co robię? Po pierwsze żyję
tu i "udzielam się" w imprezach szkolnych chociażby, albo w przygotowywaniu
takich czy innych strategii gminnych. Prowadzę stowarzyszenie, którego zadaniem
jest dojście do mieszkańców (inicjowanie produktów lokalnych, współpraca z
kołami gospodyń wiejskich czy wiejskich świetlic (np. szukanie dla nich
kontaktów za granicą, albo wydawanie wspólnych folderów), tłumaczę też
bezpłatnie na wszystkich spotkaniach z niemieckimi gośćmi organizowanych
oddolnie. Robię mniej więcej to samo, co robią inni działacze w innych
miejscowościach. Byłam na Polagrze i najwyraźniej widać, że są regiony w
Polsce, które mają więcej do zaoferowania.

Dzisiaj wrócił prąd

[ateistka1963]

Hallo, właśnie mamy znowu prąd. Wiało u nas porządnie, zniszczyło też część
dachu stodoły. U mnie działo się z tego powodu niemało. Tutaj życie zamarło.
Przyszedł czas na to, aby powiedzieć bey, bey?

[paleta_barw]

to optymistyczna wiadomość:)
więc dlaczego zaraz "bey, bey"?

dzień dobry!:)

[gapuchna]

Witaj nocą Paleto. Tak, jak obiecałam zrobiłam ponowna analizę. Masz jednak
trochę racji - prawda. Wiesz, kiedy się myśli bieżąco, czasem pewne niuanse
uciekają sprzed oczu. Miło mi było wtedy, jeśli się znajdziemy, to proszę
częściej, lubię takie rozmowy. Opowiedziałam o naszej dyskusji kilku osobom,
każdy podkreślał, że najważniejsza jest już sama rozmowa, samo umiejscowienie
problemu. Wiesz...w myśl przysłowia.....zrobił połowę, kto już zaczął. Mnie
bardzo cieszy zawsze możliwość dyskusji (to jest to, czego mi tu tak bardzo
brak). A Szekspira użyłam tylko do jednego zdania - ...oto jest pytanie. Chyba
to był jedyny kontekst

Dziękuje Ci za piękne linki, nie dość, że miła rozmowa, to jeszcze taka okrasa!
Uprzyjemniasz nam chwile tu spędzane.

pozdrawiam i do spotkania
gapuchna

[paleta_barw]

Rozmowy zbliżają, tak:)
Już wcześniej pisałam, ze należy wsłuchiwać się w ludzi..
a co do Szekspira..
To mądry facet, był On i dobry obserwator ludzi
W Miarce za miarkę...odpowiada i owszem,
że należy być, istnieć i zmieniać....ale!
no właśnie.. ale
czynić to zawsze tak, by nie stracić szacunku do siebie i innych
bo oliwa sprawiedliwa a za stosowanie złej miarki wobec innych,
odpowiednią markę od losu się otrzyma..
Domyślam się, ze chciałabyś wiele zmienić i Twoje intencje dobre są..
Jednak musisz pamiętać zawsze o tym, że na siłę nikogo nie uszczęśliwisz..
Może na początek nie zaraz - wielkie słowa kocham Was ziomkowie moi
ale choć staraj się polubić swoją okolice i żyjącące w niej owieczki:)
a może nam tu opiszesz ...co choć trochę zyskało w niej Twojej sympatii?

Pozdrawiam serdecznie i życzę udanego weekendu:)

Halo, halo! Znowu jestem.

[ateistka1963]

Tak nam wrócił prąd, że musieli go jeszcze "naprawić" i przez to naprawianie,
znowu go nie było. Pojechaliśmy do znajomych po drugiej stronie Odry, bo tam
jakoś wiatr mniej popsuł, chodziaż tam był najpierw. Najwyraźniej SPECJALNIE to
zrobił, żeby biednym dołożyć (jak wiadomo biednemu zawsze wiatr w oczy, co
podkreślali wkurzeni panowie z elektrowni).
Wprowadziliście tu w międzyczasie tyle różnych zwierzątek, więc pora, aby
wykreować przy strumyku lasek jakiś, żeby po bożemu było.

Ankieta

[ateistka1963]

Kto jest za stworzeniem odrębnego forum? Dlaczego (to żeby nie było zbyt
potocznie)?
Ten kto odpowie "jestem za" proszony jest o propozycję nazwy i lokalizacji
tegoż.
Z góry serdecznie dziękuję za aktywny, obywatelski wkład w tworzenie NOWEGO.

[hania37]

Oczywiście jestem za. Uzasadniać nie będę, bo dość obszernie zrobiłam to
wcześniej:-)
Co do nazwy,to jestem za czymś bezpretensjonalnym,a jednocześnie czytelnym. W
tej chwili mam tylko jeden pomysł. Co powiesz na PROWINCJONAŁKI? Jeśli coś
ciekawszego wymyślę,to dam znać:-) A lokalizacja? Myślę, że dział
"SPOŁECZEŃSTWO" byłby najodpowiedniejszy.

[gapuchna]

Również jestem ZA!, ale PROWINCJONAłKI Haniu, to moje! (chyba się nie pogniewasz?)

[ateistka1963]

No cieszę się! Cieszę, cieszę, cieszę! "Prowincjonałki" są słodkie, ale może na
saaaaaaaaamej górze coś bardziej neutralnego? Może po prostu "Na prowincji"?, a
potem w ramach tego forum zrobić kluby jakieś? Chciałybyście być
współzałożycielkami i współadministratorkami (chyba tak to się nazywa)? Jaki
tekst proponujecie na wstęp?
Wirtaulane całusy. Ale tylko dla Was! :)

[hania37]

Nie ma sprawy,deklaruję wszelką pomoc.Nad tekstem pomyślę,bo mnie właśnie od
kompa odganiają;-)

[ateistka1963]

Super, super, super! :-}

[hania37]

Oczywiście,że się nie gniewam. I oczywiście,że "Prowincjonałki" są Twoje:-)

Siedząc sobie w blasku ognia

[ateistka1963]

Siedząc sobie w blasku ognia przy piecyku (tak nowocześnie już tu mamy, że jak
prądu zabraknie, to jakoś zajęcia brakować zaczyna po zmroku), zaczęłam
przeglądać stos gazet do rozpalania. Wpadły mi w ręce "Wysokie obcasy", gdzie
był wywiad z Adamem Wajrakiem (tytuł "Bezkompromisowe święta" -
bożonarodzniowe). AW mówi, że nie obchodzi świąt bo "w Polsce przybrało to zbyt
wysoki poziom abstrakcji i zakłamania", a "polski katolicyzm jest taki dość
wstrętny, zakłamany" i dlatego nie ma co iść z nim i z tradycją na kompromisy.
AW: "Strasznie nie lubię obowiązków religijno-rodzinnych. Byłem u komunii,
nawet miałem być ojcem chrzestnym dziecka mojej siostry. Z tej okazji musiałem
się wyspowiadać, a nie chciałem tego robić u byle kogo, więc pojechałem do
znajomego księdza. Podczas podróży mieliśmy potworny wypadek, o mały włos nie
zginąłem. (...) Ten wypadek (...) to był wyraźny znak, że nie ma co iść na
kompromisy i udawać. Może jak człowiek jest młodszy, to idzie na kompromisy,
ale w przyrodzie fatalnie się to kończy. Każdy kompromis, jeśli chodzi o
Puszczę Białowieską, z tymi, co wycinają, oznacza tylko to, że oni będą wycinać
inaczej. Na tym polegają kompromisy. - Czy walka o Rospudę wyeliminowała
kompromisy w Twoim życiu? - Nie, już wcześniej uważałem, że trzeba robić tak,
żeby było fajnie, ale bez kompromisów. Z Rozpudą nie daruję. Nawet jeśli będzie
wiadomo, że to przegrana wojna (...). W innych krajach Europy i w Polsce takich
bagien jak Rospuda już nie ma. (...) Rozpuda jest ewenementem. I to jest tak,
jakbyś spotkała mamuta na ulicy. W normalnym kraju, jakby ludzie spotkali
mamuta na ulicy, toby powiedzieli: "Mamut, mamut! Jezu, jaki fart, ale super!
Mamy żywego mamuta! Cudownie, będzie naszym mamutem, będziemy dbać o niego,
chwalić się i w ogóle". Natomiast ci kolesie u nas mówią: "Mamut? On, ku..,
jeszcze żyje? Dawaj go tu, Józek, i siekierę!"."
Zastanawiam się, ile ja kompromisów próbowałam znaleźć, żeby ruszyć tu trochę
coś. Przy czym mieszkańcy mojego regionu "mamutem" nie są, nie ma tu nic, co
można by nazwać kulturą (nie myślę o teatrze itd, tylko o tradycji
kulturowej). "Mamutem", nawet jeśli nie dorównującym Rozpudzie, można by
określić tutejszy krajobraz kulturowy. Z mojego punktu widzenia to właśnie
otoczona jestem takimi "Józkami z siekierą" (obu płci), (ale się te barany
zmieniły, ale to tylko te, które się "zainteresowały"). To właśnie dlatego
napisałam, że mi tu ciasno, duszno i nieprzyjemnie. Starałam się jakoś
dopasować do tych "Józków", szłam na tyle kompromisów, żeby nic na siłę, żeby
zobaczyli, zrozumieli. I komu to co daje? Nie chcę nikogo uszczęśliwiać na
siłę, ale sama chcę móc sobie w oczy spojrzeć.
AW: "- Najpierw zmiana mentalności, a potem walka? (to już o feminiźmie (przyp.
mój) - Jedno drugiego nie wyklucza, te zmiany po prostu będą trwały wolniej,
będzie się bardziej gryzło mur, ale trzeba gryźć ten mur dla przyzwoitości
samej. Je nie kalkuluję, wygramy czy przegramy. Ja po prostu wiem o tym tak
dużo, że to dla mnie jest kwestia przyzwoitości, to jest tak, jak pozwolić
skinowi, żeby skopał kogoś w autobusie. Mam przyzwolić na to? Odwrócić głowę?"
No właśnie.

[hania37]

Ateistko,też czytałam ten artykuł:-)W zasadzie dotyka on mnóstwa problemów,
które z grubsza można podciągnąć pod tematykę zasad jakimi kierujemy się w
życiu,a uściślając zapytać o to,na ile są one jedynie teorią. a na ile potrafimy
(czy raczej chcemy) trzymać się ich w rzeczywistości. To temat raczej na traktat
filozoficzny i to dość obszerny;-)
Wracając do Twojego postu...Piszesz:

> Zastanawiam się, ile ja kompromisów próbowałam znaleźć, żeby ruszyć tu trochę
> coś. Przy czym mieszkańcy mojego regionu "mamutem" nie są, nie ma tu nic, co
> można by nazwać kulturą (nie myślę o teatrze itd, tylko o tradycji
> kulturowej). "Mamutem", nawet jeśli nie dorównującym Rozpudzie, można by
> określić tutejszy krajobraz kulturowy. Z mojego punktu widzenia to właśnie
> otoczona jestem takimi "Józkami z siekierą" (obu płci), (ale się te barany
> zmieniły, ale to tylko te, które się "zainteresowały"). To właśnie dlatego
> napisałam, że mi tu ciasno, duszno i nieprzyjemnie. Starałam się jakoś
> dopasować do tych "Józków", szłam na tyle kompromisów, żeby nic na siłę, żeby
> zobaczyli, zrozumieli. I komu to co daje? Nie chcę nikogo uszczęśliwiać na
> siłę, ale sama chcę móc sobie w oczy spojrzeć.

Widzisz,ateistko,to wszystko nie jest takie oczywiste.Oczywiście,że należy
walczyć o swoje przekonania,o to co uważamy za słuszne. Ale (hehe)...Co
rozumiesz przez tradycję kulturową i krajobraz kulturowy? Szeroko rozumiany
folklor (tzn.tańce,lokalną "mitologię",tradycję typu wycinanki itd)? Nie da się
tego utrzymać w stanie żywym. Można zakładać rozmaite zespoły folklorystyczne,
koła gospodyń itp.Tylko najpierw,z reguły, należy to wszystko "odkopać" spod
warstw naleciałości i zwyczajnie ludziom przypomnieć.Potem jeszcze trzeba
znaleźć takie argumenty,żeby ci ludzie dali się przekonać,że warto.
A może architektura? Tu też jest problem. Zwyczajnie nie da się nikogo przekonać
do mieszkania w chacie strzechą krytej;-).Jedyne co się da, to pokazać,że
kolorowe płoty robione tradycyjną metodą, spadziste dachy domów i inne elementy
tej architektury z powodzeniem da się pogodzić z nowoczesnością.
Stroje? Tu na ogół i tak nie jest źle. Przy przeróżnych okazjach typu dożynki są
wykorzystywane i dzięki temu nie utonęły w mrokach niepamięci:-).
I dalej piszesz,cytując Wajraka:

- Jedno drugiego nie wyklucza, te zmiany po prostu będą trwały wolniej,
> będzie się bardziej gryzło mur, ale trzeba gryźć ten mur dla przyzwoitości
> samej. Je nie kalkuluję, wygramy czy przegramy. Ja po prostu wiem o tym tak
> dużo, że to dla mnie jest kwestia przyzwoitości, to jest tak, jak pozwolić
> skinowi, żeby skopał kogoś w autobusie. Mam przyzwolić na to? Odwrócić głowę?"
> No właśnie.

Jasne,że ten mur trzeba gryźć.Tylko,że jeśli już ryzykujemy utratę zębów,róbmy
to tak,żeby to przyniosło jakiś efekt. Gryzienie dla samego gryzienia jakoś do
mnie nie przemawia.

[oldpiernik]

Wycinanki i śpiewy, to były zajęcia przy świeczce.
Narzekasz na brak prądu.
Pogodzić wszystko nie będzie łatwo.
:0)
Mieszkając w rodzinnej wsi, spotykałem sąsiadów, codziennie, niektórych
częściej, innych prawie wcale. Był jednak jeden zwyczaj, który utkwił mi bardzo
w pamięci. Te zdawkowe pytania, o codzienność, nie były zdawkowe.
Sąsiedzi mieli mnóstwo prac w gospodarstwie, mieli sporo do zarzucenia sobie
nawzajem. Zwyczaj zainteresowania rozmową był jednak ponad to.
Wiesz, jak pasjonujące sa opowieści o kurzajkach?
Plotka, to jest dopiero więź.
Tyle możliwości oddziaływania i bycia razem.
eeech...
:0)

[hania37]

Oldzie, plotka na wsi czasami (przyznam,że rzadko) może mieć skutki
błogosławione:-)Właśnie taka plotka biorąca się z tych spotkań sąsiedzkich.
Rozmowy o tym, co sołtysowa powiedziała swojej sąsiadce, mogą dać efekt taki, że
dzieci drugiego sąsiada przestały chodzić głodne. Bo ten sąsiad wstydził się
przyznać, że po śmierci żony sobie nie radzi. A sołtysowa patrząc przez płot się
domyśliła.Powiedziała koleżance, koleżanka następnej, ta zadzwoniła do siostry,
która w mieście zajmuje się takimi sprawami...Oldzie, to prawdziwa historia,więc
nie wyśmiewaj tak bezlitośnie tych wiejskich plotkarek.

[oldpiernik]

Haniu, to nie drwina, to nuta sentymentu.
Dla mnie tym właśnie różni się osobowa, pełna ludzkich odruchów wieś, od
bezimiennego miasteczka, czy też miasta.
Piszę o tym z uśmiechem, z nutą nostalgii.
Prowincjonalizm jest moim domem, lubię go i cenię, bo jest ludzki.

Pozdrawiam
OLDPLEBEJSKI :0)

[hania37]

Przepraszam oldzie:-) Zdaje się,że (wzorem baltazara?) wszędzie wietrzę atak;-)
Źle Cię zrozumiałam, a może nie do końca uważnie przeczytałam (co mnie wcale nie
usprawiedliwia).Nie gniewaj się,proszę.

[ateistka1963]

Lubię prowincję też właśnie z powodu jej ludzkiej twarzy. Po jakimś czasie zna
się tu wszystkich, bo każdy jakoś jest z każdym powiązany. Plotki spełniają tu
niezwykle ważną rolę i są nieodzowne (chociaż oczywiście każdy kij ma dwa końce
i raz plotka może być zbawieniem, innym razem przekleństwem). Jeżdżąc na
seminaria poświęcone tożsamości mieszkańców Pomorza Zachodniego, spotykam
wielu "wypędzonych" Niemców. Urodziłam się i wychowałam w propagandzie "powrotu
do piastowskiej macierzy", więc na początku trudno było mi słuchać ich bez
uprzedzeń, ale z czasem przysłuchiwałam się temu, co mówią, coraz ciekawiej.
Niemieckie pojęcie "Heimat" ma długi rodowód i poprawnie nie można go
przetłumaczyć na "ojczyznę". "Heimat" to przede wszystkim wspólnota mieszkańców
danego miejsca (właśnie miejsca - nie regionu, czy państwa, zwykli ludzie
rzadko opuszczali swoje miejsce urodzenia, zwłaszcza będąc dziećmi). To właśnie
utratę tej wspólnoty opłakują, bo nie udało się im jej stworzyć w nowym miejscu
(polscy repatrianci mają podobne uczucia, ale nie mogli, tak jak niemieccy
wypędzeni (ci których losy rzuciły do zachodniej części Niemiec), swobodnie o
tym opowiadać). To właśnie ta wspólnota mnie bardzo zajmuje. To co Oldpiernik
odpisał na moją próbę syntezy, nosiłam w sobie przez te wszystkie dni. Miłość
jest różna ("niejedno ma imię"), może mieć siłę twórczą i niszczycielską. Aby
mogła tworzyć, musi być powiązana z zaufaniem. Niemieccy wypędzeni opłakują
swoją wspólnotę, bo wiedzieli, że mogą jej zaufać. To wielka rzecz. Ja takiego
zaufania nie mam. Boję się, że jak zamknę na chwilę oczy, stojąc na swojej
łące, żeby po cichu moje racice zostawiły ślad, to mi tę moją łąkę betonem
zaleją po prostu. Tak naprawdę, to bardzo się z tym pogodzić nie mogę. Jest to
dla mnie coś niezwykle nienormalnego. Dlaczego tak jest? Jak to można zmienić?
Czy Wy ufacie swoim wspólnotowcom? Czy macie wrażenie, że u Was taka wspólnota
istnieje?
Pozdrowienia, pozdrowienia. Niesie wiatr od niechcenia.

[oldpiernik]

Miewam wrażenie, że istnieje.
Nie tak często jednak, jak chciałbym.
Zadomawiam się od 15 lat dopiero....

:0)

[hania37]

Ateistko,rzeczywiście,"Heimat" nie da się na polski dokładnie przetłumaczyć.
Opisowo można to próbować oddać jako "moje miejsce na Ziemi", ewentualnie "moje
najbliższe otoczenie"(w domyśle-razem z ludźmi i tradycją).A polskiego
odpowiednika "Heimat" nie ma, bo w Polsce nie ma takiego zjawiska.Dlatego coś,
co u nas określa się jako "patriotyzm lokalny", tak trudno z ludzi
wykrzesać.Istnieje to,owszem, na Śląsku. Taka wspólnota, o jakiej piszesz,
zdarza się, ale rzadko, w okrojonej formie i raczej szczególnych przypadkach.
Rodzinna wieś mojego męża,o której pisałam w jednym z pierwszych moich postów w
tym wątku,jest takim właśnie szczególnym przypadkiem, a to dlatego, że większość
tamtejszych rodzin, to przesiedleńcy z dwóch wsi z pogranicza Kurpi i Mazowsza.
W zasadzie wszyscy są jakoś tam spokrewnieni. Podobne sytuacje trafiają się na
ziemiach zachodnich. Takie grupy ludzi trafiających na obcy grunt, pomiędzy
(wtedy jeszcze) inny kulturowo i językowo naród,siłą rzeczy musiały wykształcić
coś w rodzaju wspólnot. teraz to procentuje- najogólniej mówiąc lepszym
funkcjonowaniem takich miejsc.
Tam gdzie mieszkam, czegoś takiego nie ma. "Moja chata z kraja", "mój pies,moje
pchły" itd. Wszelkie próby zamieszania w tym ustalonym porządku spotykają się w
najlepszym razie ze wzruszeniem ramion,ewentualnie, mniej lub bardziej
dyskretnym, pukaniem w czoło. Akurat moja okolica jest pod tym względem wręcz
patologiczna. Powalił mnie całkiem zwyczaj przyjmowania gości na klatce
schodowej. Nie chodzi mi o dwuminutową rozmowę w przelocie. Do mojej sąsiadki
wpadała,powiedzmy, koleżanka z dzieckiem i przez pół godziny plotkowały sobie
przy otwartych drzwiach,a dzieci biegały po schodach. O jakiejś kawie, czy
herbacie mowy nie było.
Moja wspólnota została w Szklarskiej Porębie. Tamtej wspólnocie ufałam i tam
moje racice(:-) ślad zostawiły.I to pomimo,że mieszkałam tam tylko kilka lat. Tu
czuję się obco i nie na miejscu. Prawdę mówiąc, powoli tracę nadzieję, że się to
zmieni.

[ateistka1963]

Te pisałki z Wami dają mi naprawdę dużo. Dochodzę do wniosku, że ta moja obecna
zawziętość, to nic innego jak bezsilność. Zapędziłam się w jakiś ślepy zaułek.
Muszą się jakoś odwrócić i spróbować coś innego.
Zasadniczo wiem doskonale, że jeżeli roślina nie pasuje do podłoża, to lepiej
zrezygnować z rośliny niż na gwałt zmieniać podłoże. Jednak istnieje trochę
homeopatyczno-biodynamicznych hokus-pokusów, aby się takie dwa istnienia jakoś
pogadziły. Trzeba tylko takich hokus-pokusów trochę na boku mieć. Mam nadzieję,
że może wspólnie coś wymyślimy. A na razie potańczmy sobie trochę raciczkami,
niech łąka wie, że się cieszyć życiem potrafimy (tym bardziej, że na szronie
lepiej ślady widać ;)).

Coście tak zamilkli?

[ateistka1963]

Wiatr ustał, a Was wywiało? Haloooooooooo, gdzie jesteście? Ja tu zamierzam
właśnie nowe podejście do prowincji wypróbować, bo dzięki Wam jakbym zaczęła ze
ślepego zaułka wychodzić, liczę na Was, a Wy mnie tak zostawiacie.
Hej, powiedzcie przynajmniej dlaczego? :(

[jarl_elmin]

Hoi

Mnie zasypało 15 metrową warstwą śniegu, kobiety, półtorak i pisma Ajdukiewicza
się skończyły. Ragnarok i osada w jednym, normalnie ;)).

Czas pomyśleć o wyprawie kulturosiewczej i spreadaestetycznej na obczyznę :).

[ateistka1963]

Zrzuć trochę na pn-zach! U nas dzieciaki już się nawet z gradu cieszą, bo nic
innego nie mają :))A to obczyzna to gdzie? :)

[sir_elmin]

Pn - zach, to do Eskimosów poleci :). Zresztą to Thrym i giganci lodowi władają
śniegiem, mrozem i lodem :). Ateistko, a może te dzieciaki, skoro tak cieszą się
z gradu, są lodowymi trollami? Się takie skryły magicznie, zmniejszyły,
wygładziły lica i czekają. Kiedy nazbierają dość gradu, zabiją wszystkich
mężczyzn w Waszej osadzie, dzieci pożrą z chrzęstem kości i plaskaniem jelit, a
kobiety, to nawet nie wiem...? :). I nie mówię tutaj o jakichś mechanizmach
prawnych, regulujących życie w Waszej osadzie, a o młodych pokoleniu winożłopców
:). Się może dziać nietęgo :)

A gdzie popłynę z chłopakami następnym razem, to nie wiem jeszcze. Liczy się
zaskoczenie, więc sama rozumiesz :). Może Malezja? ;). Harald by chciał, ale
powiedział, że tam za ciepło :).

[eirinn]

A ja poszłam wiewiórki karmić w parku - tyle się nazlatywało puchatego
towarzystwa, że ledwie radę daję ;). Pomoże kto? :). Aha, wiewióry mieszane są -
rude nasze i szare angliczańskie :).

[sir_elmin]

Kizimizi wiewióreczki (tylko niech która spróbuje czym rzucić w mój garnek z
nosalem) ;)). Ergo: pomagam :).

[ateistka1963]

Wiewiórki też można pchać na pn-zach, bo tutaj mało. Ptaki tylko mnie
rozdziobią, albo dach na stodole mi się od nich zawali. Sir Elmin się odgrażał,
a śnieg przyszedł wedle zamówienia! Bialutko u nas, a dzieciaki sobie nawet
bazę obronną naszuflowały. Dziękuję, dziękuję!

[eirinn]

Nieee, niczym rzucać nie będą, grzeczne są i towarzyskie nad wyraz :).

[gapuchna]

Witam, jestem, czytam, odezwę się, pozdrawiam.

[ateistka1963]

No to dobrze, już mi lepiej :)

[hania37]

Ateistko,przepraszam. Niestety,chwilowo jestem wyłączona z życia. Jeden zbójca
ma wiatrówkę,a drugi, jak znam życie, zaraz też będzie miał. Horyzont mi się
zawęził do liczenia kolejnych krostek i pilnowania,żeby nie zostały rozdrapane.
Zaglądam tu w biegu i raczej bezrefleksyjnie;-)Pozdrawiam i obiecuję,że się
odezwę, jak tylko troszkę odetchnę.

[ateistka1963]

No to przesyłam tyle energii pozytywnej, ile przesył wytrzyma. Przy wiatrówce,
warto zbójcom pazury obcinać dwa razy dziennie, trochę to pomoga, bo tak drapać
rady nie dają. Robiłam też konkurs na muchomora (krosty smarowało się takim
białym mazidłem) - wygrywał, kto miał najświeższe punkty. Trzymam kciuki, żeby
nie wywaliło na językach, bo wtedy to jest rzeczywiście "zenza". Trzymaj się!
Pozdrowienia! :)

[oldpiernik]

Dziatwa półrocze kończy.
Luzik wrzuciła, bo z marszu było nieźle.
To się udziela. :0)
Jeszce jedna "wywiadówka" i czekanie na ferie.
Te zimowe wakacje, to jedyna chwila, kiedy zazdroszczę nauczycielom.
:0)

[ateistka1963]

U mnie niekoniecznie. Dziatw starszy (IV kl SP) doszedł do wniosku, że jest
geniuszem i się na nauczycieli zaczął obrażać, że go nie pytają, jak się
zgłasza i terrorek sobie wymyślił. Efekt średnia ocen 5.0, z
zachowania "dobry". Zrobiłam akcję całodniowego hospitawania lekcji przez
rodziców. Chodziliśmy na dużury przez tydzień. Właśnie wróciłam z podsumowania:
obłęd po prostu. Jutro wywiadówka - już teraz przygotowuję się na lincz
rodziców "kochanych dzieciątek z dobrych domów", jak im przeczytam swoje
notatki o zachowaniu ich pupilków (swojego w akcji też widziałam, chociaż
nauczyciel twierdzi, że przy mojej obecności w klasie był spokojniejszy).
A ferie kocham! W ogóle się zastanawiam, czy szkoła to nie przeżytek. Może
lepiej: komputerek w domu i dwa razy do roku miesięczne obozy integracyjne.
Grzecznie, ładnie i tanio.
Pozdrawiam! :)

[hania37]

Zaglądam tu w zasadzie tylko po to,żeby udowodnić sama sobie,że jeszcze żyję
(aczkolwiek nadal mam pewne wątpliwości) ;-) Nie mogę się jednak po Twoim,
ateistko, poście powstrzymać przed napisaniem kilku słów. Otóż obawiam się,że
lincz to eufemizm w tym przypadku;-) Przygotuj się na wiwisekcję. Też przez coś
takiego przechodziłam. Szpony i dzioby pójdą w ruch. Mamusie tych "kochanych
dzieciątek" są zaślepione dokumentnie, bezwzględne, a przy tym oporne na wszelką
argumentację, jak również głuche i ślepe na fakty (oczywiście dotyczy to
wyłącznie ICH dzieci). Będę trzymać kciuki za Ciebie. Teraz idę spać (wreszcie).
Dobrej nocy.
Ps. Może jakieś kropelki jutro przed?;-)

[ateistka1963]

Już stałam pod ścianą, jak syn był w 2 klasie. Wtedy byłam sama, teraz mam za
sobą jeszcze 3 inne mamy, które też brały udział w tej akcji, oraz wychowawcę.
Zobaczymy. Jestem 100% wojownikiem: trzeba wykazać odwagę, reszta nie ma
znaczenia. :)). Byle by tylko coś to dało! Niech się w końcu jakiś bąbel w tym
bagnie pojawi. Kciuki trzymaj mocno. Napiszę wieczorem, ile krwi się polało.
Pa!

Bąbel poszedł w górę

[ateistka1963]

Linczu nie było, nawet zamiaru! Kolejni rodzice zapisali się na całodzienne
wizytacje. Wygląda na to, że coś się zaczyna ruszać.
Szczęśliwa prowincjonalna ateistka :)

[turms.niesmiertelny]

Tu chyba może pomóc wyłącznie założenie szkółki niedzielnej.
Prowadzonej przez "Mamusie".
Brawo.
Nie ma jak to szkoła, w której wykładowczynią jest Mama.
Nieprawdaż?
(Przynajmniej drugo- i czwartoklasiści nie będą prześladowani przez Potwornych
Nauczycieli z Oz).

[gapuchna]

O jej! Skąd ja to znam! Rodzice -nauczyciele. Okropieństwo obustronne, moja
autopsja aż się skręciła na samo wspomnienie.

[ateistka1963]

Nie bardzo wiem, co masz na myśli. Nauczyciele nie są potworni, są absolutnie
zagubieni. Dzieciaki siedzą im na głowie i nie mowy praktycznie o jakimkolwiek
procesie edukacyjnym. O co Ci chodzi w stosunku do mam? Uważasz, że to błąd, że
chcą pomóc nauczycielom w ukróceniu wybryków ich dzieci?

[gapuchna]

Jeśli to było do mnie, to wyjaśniam, ze mi chodziło tylko o sytuację z mojego
dzieciństwa. Moi rodzice byli nauczycielami, i to w dodatku moimi! Dlatego
wspominam to z dreszczem....to nie jest dla dziecka dobra sytuacja, gdy mamusia
i tatuś są obecni w szkole. Wierz mi, mnie to mocno stresowało. A co do
bezradności nauczycieli? Hm, to chyba zależy od osobowości
człowieka-nauczyciela. Są tacy, którzy pozwolą wejść na głowę i tacy, którzy na
to nigdy nie pozwolą. Wczoraj miałam podobna dyskusję, i nadal podtrzymuje swoją
opinię: wszystko zależy od człowieka. A akurat środowisko nauczycielskie jest mi
doskonale znane, po prostu doskonale.

[turms.niesmiertelny]

jaaasne, wszystko zależy od człowieka...
(a człowiek pochodzi od małpy, albo i nie, wjadomo)

Do Nieśmiertelnego

[ateistka1963]

Nikiedy wiele zależy też od tego, czy się żyje, czy już nie. Albo czy się
rzeczywiście ma coś do powiedzenia, czy nie. A małpy to szalenie inteligentne
zwierzęta.

Do Gapuchny

[ateistka1963]

Nie było do Ciebie :). Jestem z wykształcenia nauczycielem i kiedyś pracowałam
w szkole. Zgadzam się z Tobą absolutnie, że wszystko zależy od człowieka
(ludzi), zresztą nie tylko w szkole. Jednak w przypadku klasy mojego syna, nie
radzi sobie niestety żaden nauczyciel. :(

[gapuchna]

O matko jedyna! współczuje i Tobie i tym biednym nauczycielom
:))))

[ateistka1963]

Potrzebujesz atestu, na to że żyjesz? Chętnie Ci go wystawię. :}

[hania37]

No to coś wam opowiem z ostatniej chwili (jak na zamówienie pasuje do
tematu:-).Moje najstarsze 17-letnie dziecko wróciło dzisiaj do domu ze
szkoły,usiadło w kuchni i milczy (raczej rzadki przypadek). Na moje pytanie, czy
coś się stało oznajmił,że był w swoim byłym gimnazjum. Odwiedził swoją
wychowawczynię. (Dla jasności opowieści muszę powiedzieć,że do dnia dzisiejszego
moje dziecko jest w tej szkole wspominane jako jeden z największych
pyskaczy-zawsze miał coś do powiedzenia,na ogół oczywiście w opozycji do
nauczyciela).Ta zaproponowała mu wizytę na lekcji. Mój syn wrócił do domu w
szoku. "Mamo, to jakieś zwierzaki" oznajmił. Na moje delikatne przypomnienie, że
na wywiadówkach był jednym z wiodących tematów, oznajmił z godnością: "Mamo, ale
ja pyskowałem KULTURALNIE" ;-) Z trudem zachowałam powagę...

[turms.niesmiertelny]

I śmieszno i straszno, zarazem...

takie tam, truizmy

[oldpiernik]

Dziatwa dorasta.
Kolejne pokolenie ma luźniejszą smycz.
Wychowanie do wolności wymaga skuteczniejszych kagańców.

OLDSZCZEKA ?! ;0)

[el_morfeusz]

ateistka1963 napisała:
> Wiatr ustał, a Was wywiało? Haloooooooooo, gdzie jesteście? (...)

Ja milczę z przyczyn technicznych i dla „zmylenia przeciwnika” – coś jakby
świnia albo dzik (znaczy guziec) w owczej skórze na hali we wschodniej
prowincji;)
Czasami zaglądam tu „niby służbowo” ale ryzyko zdemaskowania mnie przez
realnego zwierz_chnika jest kwestią czasu lub rozmowy z firmowymi
informatykami. Wiesz, jego ścieżka kariery... rzeźnia... ma ten golfiarski tik,
przypuszczam jednak, że kij którym operuje w zaciszu domowym ma kształt
styliska... Nawiasem mówiąc, na widok zaciskających się dłoni, unoszonych
płynnym ruchem w lekkim zamachu - dostaję kłujących nerwobóli w środkowej
części płata czołowego. Czuję, że mi się właśnie przygląda, kiedy przechodzę do
tego „FOCZ_matrixa” zamiast pracować...
U „nas” też wiało... jednak dom mam solidny; naprawiamy szkody w sąsiedztwie,
ramię w ramię... tylko czasami spoglądam na zachód i rozedrganymi nozdrzami...
dziś śnieg i mróz... ehh...
Z wielu powodów nie mogę teraz aktywnie włączyć do inicjowanych przez Ciebie
projektów ale chciałem jeszcze raz życzyć Ci powodzenia.

Do El Morfeusza

[ateistka1963]

Dziękuję! Może z czasem, będziesz miał inne możliwości. Poczekam,
(ewentualnlie -my). A wiatrowi zaufać można, od zawsze wieje raz w tę, raz w
tamtę - czyli myśli wysyłać dotrą zawsze. Pozdrawiam gorąco :-)

Szkoła

[ateistka1963]

Po tej swojej całodziennej wizytacji, doszłam do wniosku, że jakieś mechanizmy
przestały działać. Na spotkaniu podsumowującym akcję doszliśmy do wniosku, że
problem ma trzy aspekty:
1. techniczny (zła akustyka sal, ciasnota (22-osobowe klasy są za liczne),
szkoła zbiorcza),
2. wychowawczy (dzieciaki nie znają podstaw norm zachowania przydatnych w
miejscach publicznych)
3. metodyczny (nauczyciele nie znają skutecznych metod potrafiących
w "demokratyczny" sposób egzekwować dyscyplinę).
Punkt drugi zabił mi ćwieka. Naprawdę nie przypuszczałam, że dzieciaki tak mało
wiedzą o normach współżycia w grupie. Także moja latorośl z wielu zależności po
prostu nie zdaje sobie sprawy. Wydawało mi się, że zwracam na to uwagę, że
razem z mężem jesteśmy wzorem, jak należy się zachować, jednak stwierdziłam, że
dzieciaki na wiele rzeczy nie zwracają uwagi. Po prostu nie przyszło im do
głowy, że powinni na to uwagę zwrócić. W klasie syna jest trojr dzieci w
trudnej sytuacji rodzinnej, które na dodatek są nadpobudliwe, ale jest też
siedmiu dominujących, którzy są z tak zwanych "dobrych domów", zdolne
inteligentne - i po prostu nie do wytrzymania. Myślą, że należy im się bycie
pępkiem świata i nie potrafią wyobrazić sobie, że mogłoby być inaczej. Oni
nadają ton. Na szczęście wychowawca klasy jest młodym i stosunkowo zangażowanym
człowiekiem, więc może coś się da z tym zrobić.

[usmiechniety.padalec]

No to może się w końcu odezwę;-)
Ateistko, na punkt pierwszy i trzeci wielkiego wpływu nie mamy (przynajmniej na
krótką metę). Natomiast punkt drugi... Za moich czasów (hehe) szczenięcych norm
zachowań społecznych uczyło wszystko dookoła. Jeśli kopnąłem nielubianego kolegę
w kostkę, częstując go przy tym jakimś wyszukanym epitetem, najbliżej
przebywający dorosły brał mnie za ucho i prowadził do domu (po drodze obszernie
informując mnie co zrobiłem nie tak) i oddawał w ręce karzącej sprawiedliwości.
Sprawiedliwość po raz kolejny obszernie informowała mnie co zrobiłem nie tak, po
czym ponownie byłem brany za ucho (czy co tam innego) i prowadzony w celu
przeproszenia,obiecania,zadośćuczynienia... Dzisiaj taki dorosły najpierw (na
ogół,są chlubne wyjątki) zostałby zmieszany z błotem przez delikwenta przy
użyciu słów powszechnie uważanych za..., następnie przez jego rodziców oskarżony
o naruszenie nietykalności cielesnej i nie tylko, a następnie komentowany przez
kilka dni, w obecności pociechy oczywiście,słowami niewybrednymi. Sami rodzice
nie mają na ogół czasu wysłuchać dziecięcych opowieści podwórkowych i
naprostować latorośli w ich ocenach i zachowaniach. Nie maja też czasu na wiele
innych rzeczy, na przykład zastanowienie się,że coś co dla nas jest oczywiste,
dla dziecka wcale takie być nie musi (sam się na tym łapię dość często). Efekty
są takie jak widać na każdym kroku. Może wyjściem byłaby umowa między rodzicami,
sąsiadami itd, że reagujemy wszyscy na zauważone "przestępstwa". Nawet jeśli
włączyłaby się w to niewielka grupa, zawsze jest to dla dzieci jakiś sygnał, że
nie są całkowicie bezkarne, że istnieją jakiekolwiek społeczne zachowania i że
ktoś się interesuje tym co robią. Zapewne wiele to nie zmieni, ale przecież od
czegoś trzeba zacząć:-)
Pozdrawiam wszystkich "wątkowiczów".

[ateistka1963]

Naprawdę myślisz, że miałoby to znaczenie? Co Ciebie skłoniło do takiej
wypowiedzi? Poza tym nie uważasz, że zawłaszczasz sobie słowo "nasza"? O
jakim "my" myślisz?

[ateistka1963]

No to najwyraźniej mogę spać spokojnie.

[alpal0]

ateistka1963 napisała:

> Intelektualnie ciasno, duszno, nieprzyjemnie. Jak to zmienić?
Zaprzyjaznic sie z miejscowym proboszczem, moze byc OK>

[ateistka1963]

Już było. Proboszcz niestety interesuje się tylko sferami o wysokim stopniu
metafizyki. Doczesność jest dla niego zbyt uciążliwa. :)

[sir_elmin]

ateistka1963 napisała:
> Już było. Proboszcz niestety interesuje się tylko sferami o wysokim stopniu
> metafizyki. Doczesność jest dla niego zbyt uciążliwa. :)

Błąd rzeczowy, droga koleżanko - co ma metafizyka do sfery sacrum,
transcendencji i religii w ogóle?? Toż to filozofia szukania prazasady,
uniwersalizmu. Rozumiem, że posłużyłaś się potocznym pojmowaniem "metaphysis"
:). A doczesność dla "wioskowego" klechy zawsze jest ciężka. 300 kg kałduna - i
weź to noś po osadzie. Od obiadu do obiadu :)).

[ateistka1963]

A co jest "poza fizyką"? Od obiadu do obiadu - to i owszem (jeśli nie zapomni
się o podwieczorku), 300 kg kołduna - uważaj, żeby się nie dowiedział - bo
klątwę rzuci. :}

[adi_100]

odniesc sie chcialem, bo talent mna targa:
po pierwsze primo, ze osobiscie marze skrycie o przeprowadzce na prowincje, pal
szesc nawet owa ciasnote; tak sobie mysle, bladzac zapewne i idealizujac, ze
ludzi rozgarnietych spotkac mozna wszedzie, a inteligencja niewiele ma
wspolnego z madroscia. notowane sa przypadki debili z tytulami i na odwyrtke,
ludzie niewyksztalceni bywaja madrzy. biore rowniez pod uwage takie
wytlumaczenie, ze sam bedac niespecjalnie rozgarniety wpasowalbym sie w takie
srodowisko niczym brakujacy puzzel (ale na max 24 elementy, bo na wiecej nie
staje cierpliwosci)

po drugie primo, ze rowniez posiadam dzieci w wieku bardzo szkolnym. 16 latek
uczeszcza do I klasy liceum, definiowanego jako "renomowane". odsiew
egzaminacyjny powoduja, ze klasy w owej szkole skladaja sie wylacznie z
indywidualistow, pepkow swiata, najmadrzejszych, najzabawniejszych, najbardziej
uzdolnionych itp - przynajmniej w ich wlasnym pojeciu. i jakos kadra
nauczycielska radzi sobie z ta tluszcza, na lekcjach cisza jak makiem zasial,
atmosfera pracy i wzajemnego zrozumienia. dopiero na przerwach uwidaczniaja sie
roznice w wychowaniu, w traktowaniu wartosci, w okazywaniu swych sympatii czy
antypatii. ale osobiscie nie dostrzegam w tym nic zdroznego. to odwzorowanie
terazniejszosci z ktorej nasi milusinscy czerpia pelnymi garsciami. i wlasnie
dlatego
po trzecie primo, ze pomijacie panstwo fakt istnienia rzeczywistej globalnej
wioski. porownajcie prosze dostepnosc do informacji jaka mielismy "w naszych
czasach" z obecna, i pogodzmy sie z tym, ze w roznym stopniu co rodzice i
szkola, nasze dzieciaki wychowuje telewizja, internet, literatura... inna
telewizja i inna literatura niz nas.
nie chce mi sie rozwijac, kto chce to zrozumie ...

pozdrawiam
j.

[usmiechniety.padalec]

Co do pierwszego i drugiego primo, nie zamierzam dyskutować, bo i z czym;-)
Ale trzecie wraca do jednego z wątków tej (dość rozgałęzionej) dyskusji.
Adi,taka wioska, owszem, istnieje, ale raczej w miastach. Na szeroko rozumianej
prowincji to czysta teoria. Internet jest w ograniczonym zakresie (chyba
posłużyłem się eufemizmem), z telewizji często dostępne są dwa, góra trzy
programy, a literatura...pod warunkiem,że ktoś tego wynalazku w ogóle używa.
Stąd w ogóle wziął się ten wątek. Szanowni interlokutorzy deliberują
(matko,jakiego słownictwa ja używam) nad zmianą tego stanu rzeczy od jakichś
dwustu paru postów;-)

[adi_100]

czyli (jak w almodovarze), globalna wioska sklada sie z aglomeracji ..
prowincja skazana jest na pozostanie prowincja ...
jezeli tak, rozroznic zapewne musimy prowincje od prowincji, bo jezeli debata
dotyczyc ma, nazwijmy to haslowo, terenow popegeerowskich, to pewnie ratunku
znikad (jakies badanie socjologiczne chodzi mi po glowie: na pytanie skierowane
do nastolatkow "kim chcialbys byc w zyciu doroslym" cos kolo 80%
odpowiedzialo "bezrobotnym"). nie demonizujmy jednak, takie tereny znajduja sie
w kazdym kraju, nawet najbardziej rozwinietym (nie bede sie tu poslugiwal
przykladem USA, bo pewnie wzbudze tylko radosny rechot u gawiedzi).
wiec jezeli mowimy o takiej prowincji, to wypisuje sie z roli wujka dobra rada.
ale jezeli rozpatrujemy problem prowincji blizszej cywilizacji, to chyba nie do
konca tak. przyklad: jestem szczesliwym posiadaczem dzialki w okolicach
szczytna (mazury dla niewtajemniczonych), miasteczko gdzies tak ze 20.000
mieszkancow, trudno wiec nazwac je metropolia. i wszystko jest: ksiegarnie,
antykwariaty i tania ksiazka (dla zainteresowanych ofkors), dwie czy trzy sieci
tv kablowej, internet zarowno z tpsa jak i miejscowy droga radiowa. powiesz,
kogo tam na to stac?? otoz procentowo nie mniej niz mieszkancow wawy, krakowa
czy wroclawia. norma. w kazdej spolecznosci mozna sie doszukac zasciankowosci,
nie ma to nic wspolnego z miejscem zamieszkania.
i jeszcze jedna uwaga: jadac przez zabite deskami wioszczyny zwroc uwage na
krajobraz - na kazdej szopie powieszony satelita:) zatem nie do konca sie
zgadzam, ale poki co, przynajmniej z definicji, mamy wolny kraj, to se mozemy
podyskutowac. a co.
i nadal chce na prowincje. bo wiesz, z wiekiem wzrasta zapotrzebowanie na
swiety spokoj, a obserwujac mieszkancow takich miasteczek i miescinek jak
wlasnie szczytno, nidzica, czy inne nic nikomu nie mowiace, po trosze im
zazdroszcze. czas jakos wolniej plynie, szczurow do wyscigow brakuje, usmiech
niesztuczny latwiej zoczyc, zyczliwosci od przygodnie spotkanej osoby mozna sie
w ciemno spodziewac, panie w urzedach kawa czestuja (!!!). jakos takos ...
niespiesznie.
niemniej deliberowanie jeszcze nikomu nie zaszkodzilo:)

pozdro
j.

[usmiechniety.padalec]

Adi, zaskoczę Cię chyba. Ja się urodziłem pod Szczytnem. Taka wioszczyna,co to
na mapie jej nie uświadczysz.Płozy się toto nazywa.Mieszkałem tam przez całe
lata,a i teraz bywam często. Wiem,że wiele się zmieniło. Ale w tym moim miejscu
na Ziemi (bo nadal jest to moje miejsce) zmieniło się niewiele. Internet
dostępny jest wyłącznie dzięki dobroci (hehe) TP-sy i to tylko przez modem.
Resztę sobie dopowiedz. A ludek tu niebogaty. Szczęście w przypadku tej akurat
wsi polega na ludziach,którym jeszcze się co nieco chce.Tyle,że niewiele mogą.
Po prostu nie mają środków. W sumie w większości okolicznych wsi życie
kulturalne odpowiada mniej więcej temu, co sir_elmin był łaskaw w tak dowcipny
sposób opisać (mam tylko niemiłe wrażenie,że pisał to lekką nutką pogardy).
Posiadanie działki w miejscu tak bogatym w dobra wszelakie nie świadczy o tym,
że wszędzie w okolicy tak jest. Świadczy jedynie o tym, że ktoś starannie
przygotował teren dla mieszczuchów;-). Proponuję Ci dobrze przyjrzeć się
miejscu, w którym, jak rozumiem, chcesz kiedyś zamieszkać. Czy zastanawiałeś się
dlaczego tam jest wszystko takie tanie? Porównaj sobie ceny. To efekt starannej
oceny rynku przez handlowców. Tu każdy liczy najmniejszy grosik. Tzw. siła
robocza jest też nieporównywalnie tania. A to dlatego, że bezrobocie jest wręcz
katastrofalne. Mówisz o czymś, o czym nie bardzo masz pojęcie. Stoisz z boku i
oceniasz bardzo powierzchownie. Pomieszkaj tam trochę (mimo wszystko to dobre
miejsce do życia, zwłaszcza jeśli ma się za co żyć),potem pogadamy. Ja stamtąd
uciekłem wiele lat temu, ale ciągnie mnie to miejsce nieodparcie:-).Życzę
powodzenia.

[adi_100]

padalcu drogi (smiesznie to brzmi swoja droga) :)
pewnie ze tak, stoje z boku i niem mam pojecia
ale, odwracajac sytuacje, uwazam to , za swoja przewage w stosunku do twego
ogladu, nie skazony bowiem jestem tymi nalecialosciami i problemami, ktore
dotykaja ciebie - mieszkanca prowincji (bez zlosliwosci)
wpadam sobie od czasu do czasu i obserwuje zycie prowincjonalne. coz widze
(okiem mieszczucha)?? otoz dostrzeganm, ze w prawie kazdym sklepie wywieszonna
jest kartka o tresci "zatrudnie", widze, ze w ciagu ostatnich 2-3 lat powstalo
kilka marketow, a wiec kolejne miejsca pracy, stwierdzam, ze chcac
przeprowadzic remont domku letniskowego, firemki (bo trudno je nazwac firmami,
jezeli pracuja w nich ojciec, syn i ziec) wstepne terminy okreslaja na "w
przyszlym roku, jakos na wiosne...", dostrzegam ludzi oferujacych drewno
kominkowe, grzyby, jagody, ciasta wlasnego wypieku i porownujac ceny musze po
raz kolejny zaprotestowac, ZAWSZE przewyzszaja te warszawskie. i dobrze,
warszawiakow trzeba doic, maja z czego niech placa :) tez place nie majac nic
przeciwko. zdaje sobie przeciez sprawe, ze dochody z takiej "wakacyjnej
akwizycji" musza wystarczyc na utrzymanie przez caly rok.
czyli kreci sie, dzieje sie cos, twoja wizja "katastrofalnego bezrobocia" jest
zbytnim czarnowidztwem. mowie to ja, mieszczuch :)
i nie mow prosze, ze tak to tylko w miejscowosciach, gdzie znajduja sie
skupiska dzialek. przypominam zaznaczone przeze mnie peregrynacje w
poszukiwaniu wykonawcy remontu domu - zjezdzilem i obdzwonilem wszystkich
mozliwych w promieniu 50 km. roboty maja full ....

pozdrawiam
j.

ps. moja dzialczyna na wschod od szczytna, jakies 25 km od ciebie:)

[usmiechniety.padalec]

Adi,ja stamtąd uciekłem wiele lat temu. Nadal mieszka tam moja rodzina. W
Warszawie też już od paru lat nie mieszkam, więc trudno mi porównywać tamtejsze
ceny. W porównaniu z cenami w Wielkopolsce, tam jest dużo taniej. Tyle,że ja nie
mówię o drewnie kominkowym (na wsi mało kto takowy posiada), nie mówię też o
grzybach czy jagodach (można je nazbierać samemu i jeszcze pohandlować;-)), czy
o domowych ciastach (powód oczywisty). Mówię o chlebie, mące, kaszy... o
produktach niezbędnych do funkcjonowania.
Inna sprawa, że ostatni rok rzeczywiście zmienił Szczytno.Swoje zrobiły
pieniądze z Unii i zmasowany najazd mieszczuchów;-).Powstało sporo nowych
sklepów i, jak to nazywasz, "firemek". Warszawa daje im zarobić;-)I bardzo
dobrze. Jeszcze trzy lata temu to był obraz nędzy i rozpaczy. Ale bezrobocie
jest dalej. Owszem pracowników szukają sklepy i firmy budowlane (z ogólnie
znanych powodów). Ale poza tym pracy nie ma. Bezrobocie przerasta średnią
krajową o ładnych kilkanaście procent, chociaż powolutku się poprawia. Między
innymi, dzięki takim amatorom prowincji, jak Ty:-).
Pozdrawiam i wstępnie zapraszam latem do Płozów na "rozpoznanie" terenu:-)

[adi_100]

nie omieszkam:)
jedno zdanie tylko
jestem bardzo pozytywnie nastawiony do dalszego rozwoju polskiej wsi (nie mylic
z WueSI), sa pieniadze, bedzie praca i kto tylko bedzie mial chec i ciut
samozaparcia, bedzie zyl na sensownym poziomie. wszystko przed nami, "ja, wojt,
wam to mowie" :)

serdeczne pozdro z zyczeniami powodzenia
j.

[ateistka1963]

Z tym globalizmem, to owszem i nie owszem. Był kiedyś taki artykuł
w "Niezbędniku inteligenta" (dodatek do Polityki), który serdecznie polecam.
Kultura osobista nie polega na tym, żeby siedzieć jak trusia. Dyskusje są
konieczne i oczywiście minęły czasy, gdy dzieci i ryby głosu nie miały. Ja
jestem instancją srogą - jeśli moje dzieciaki uważyły coś, co jest "be" - to
muszą swoją zupkę wypić do końca z wylizaniem kociołka włącznie. Zgadzam się
obsolutnie z Padalcem uśmięchniętym (pozdrowienia, pozdrowienia :)), że gdyby
dorośli reagowali na to, co się dzieje wokół, byłoby zdecydowanie lepiej.
Zastanawia mnie dlaczego nie chcą tego robić (pomijam na początek fakt, że
często jest to dzisiaj akt absolutnie fizycznej odwagi)? Teraz w modzie jest
absolutny egozcentryzm. Tak zwane "gwiazdy" (wszelkiej maści) pdkreślają na
każdym kroku, że interesuje ich tylko ich racja, ich pogląd, ich sytysfakcja
seksualna, ich pieniądze, ich (nagi) tyłek itd.. Dlaczego tylu ludzi daje się
na to nabrać? Jaka przyszłość zawodowa marzy im się dla ich latorośli? No bo
taki pracownik banku np. kindersztubę mieć musi, bez tego to fora z rozmowy
kwalifikacyjnej.
Na mikołajki w przedszkolu chłopcy dostali maszyny do zabijania w kształcie
dinozaurów (jakaś manipulacja genetyczna chyba), a dziewczyny lalkę "niby
Barbi" ubraną w stanik, kusą rozpiętą kurteczkę i miniuwę ledwo zakrywającą
wyciśniete na plastikowym tyłku gacie. Tego cudownego zakupu dokonali rodzice z
rady rodziców. A mnie zastanawia w co te 6-letnie dziewczynki mają się tymi
lalkami bawić? W seks balangę? A może w klub anorektyczek? Nie wiem. Ale na
przykład jednocześnie dyrektorka przedszkola mówi dzieciom, że nie wolno
przychodzić z rozpuszczonymi włosami do przedszkola.
Ja teraz nakupiłam ekranizacji Austen i robię z dzieciakami "angielskie"
kolacje. Mam nadzieję, że pokaże to mojej dziatwie, że "maniery" to wspaniałe
narzędzie do dobrego międzyludzkiego współżycia. Myślę, że najlepszym sposobem
na to, aby nie być w życiu osamotnionym, to po prostu regularne zauważanie
innych. Jednak, czy ten rachunek tu na wsi wyjdzie..? Pewna nie jestem.

[gapuchna]

...prawda!

[gapuchna]

Witam serdecznie. Ale z tą przeprowadzką, to należy mocno się zastanowić. I
dokładnie zajrzeć w głąb siebie - czego potrzeba najbardziej!

[mmariak1]

Chyba na prowincji są tez książki, filmy, spacery itd. Ja nie mam czasu na
nudę, a też jestem z prowincji.

książki, filmy, spacery

[sir_elmin]

mmariak1 napisała:
> Chyba na prowincji są tez książki, filmy, spacery itd. Ja nie mam czasu na
> nudę, a też jestem z prowincji.

Prowincjonalne biblioteki są jeszcze gorzej dotowane niż miejskie. A ileż można
jakieś narodowo - wyzwoleńcze crapy romantyzmu czytać (plus crapy powojenne i
"Harry Pottera" ;) )? Problem jednak nawet nie w tym, że mało książek, tylko
ponad połowa Polaków W OGÓLE nie czyta - lol, rotfl, omfg an so on :).

Spacery - jasne, po kościele i rosołku niedzielnym, z barku MacDonalda, zostaje
stodoła "Antka szwagra zięcia brata" i klasyczna, tradycyjna godzinka, dwie przy
bimbrze/piwie etc.

Filmy - "Sami Swoi" po raz 666. Ew. ściągnięte z netu pornole, gdy na dworzu
dżdży, stodoła się zawaliła i można "do dekorować" szczęśliwą godzinkę, dwie
tymi ważnymi kulturowo obrazami :). Ach, no i "Harry Potter" czy inne
"Pachnidło" i "S@amotność w sieci" - crap show.

I naprawdę współczuję etnografom/etnologom badającym wieś polską...

[usmiechniety.padalec]

Elminie, sama prawda z twoich ust płynie (świadomie pomijam podtekst). Tak
właśnie wygląda prowincjonalne życie kulturalno-towarzyskie. Zgadzam się
również, że z czytelnictwem jest tragicznie (ale to nie jest domeną prowincji
tylko;-).
Nuda podszyta totalnym tumiwisizmem. Powiedz mi tylko, dlaczego na tą zapyziałą
prowincję ucieka coraz więcej ludzi. Adi zauważył. Ludek prowincjonalny, mimo
wszystkich przywar, jest po prostu ŻYCZLIWY. Czego i Tobie i innym mającym
przyjemne poczucie wyższości życzę serdecznie.
Pozdrawiam ciepło ateistkę, gapuchnę i paletę (obie obecne gdzieś w tle:-).

[hania37]

Ech,wiedziałam, że w końcu nie wytrzymasz ;-)

[sir_elmin]

Nigdzie w powyższym poście nie napisałem, że są nieżyczliwi, nie wywyzszam się
etc, etc - wcześniej w tym wątku napisałem do Morfeusza - mam o wiele większy
szacunek do różnych rzeźników, kołodziejów, siewców/zbieraczy etc, niż do
"bywalców wernisaży" czy ludzi z miasta - plebs jest tam, gdzie nie ma "czynnika
humanistycznego" - w miastach i elytach czyli i głównie :). Mimo wszystko
pozdrawiam :).

[ateistka1963]

Aj, ludziska! No nie wkopujcie mnie w dziurę bardziej! Spacery, literatura - no
wszystko cacy - u nas w bibiotece Tokarczuk jest (oklejona w folię), jej "Dom
dzienny, dom nocny" o prowincji i jej magii jest, a wczoraj to księżyc taki w
dziwnych chmurach był, nawet dzieciaki zauważyły (Mama patrz! Jakby w takim
kręciołku z chmur był! Albo jakby go taka ośmiornica chciała pożreć, jak ta z
Jacka Sparrowa!).
Do mnie zaczynają pielgrzymować zaprzyjaźnione stowarzyszenia zza Odry. Nowy
sezon w Unii się zaczął - 2007-2013. Przyjeżdżają i roztaczają możliwości
współpracy, a we mnie się jakoś żadna iskierka pojawić nie chce. W lokalnym
tygodniku opublikowali, że znowu zmniejszyła się liczba mieszkańców (w naszej
wsi o 69 osób mniej). Ferie są i dzieciaki się nudzą. Syn chciał pójść do
kolegi, ale nie mogli się bawić, bo jego mama jest w pracy i on musi z siostrą
zamknięty w mieszkaniu siedzieć (sami, zamknięci na klucz, bez klucza). Szkoła
zamknięta, świetlicy nie ma (pieniędzy nie ma, choć się wójt chwalił, że w
kasie ma 92 tys. nadwyżki, ale to na kanalizację pójdzie w którejś kolejnej
wsi). Przyjeżdzają te Niemiaszki i chwalą, i chwalą, i nie rozumieją, dlaczego
ja taka niezadowolona jestem z tego, co zrobiłam. A ja czuję się wyssana ze
wszystkiego. Te imprezy, wystawy itd - co to daje? Wieś z roku na rok brzydsza,
ciasnota coraz ciaśniejsza (choć tylu do roboty na Zachód jedzie, więc się niby
świata napatrzą), perspektywa coraz płytsza. Tak myślę i myślę: co by tych
ludzi zainteresowało? Pomyślcie. Poważnie, proszę (choć śmiech to zdrowie, więc
wstawki np Sir Elmina są jak najbardziej pożyteczne).
Ateistka jak motyl zlany kubłem wody :(
Pozdrowienia, bez chlipenia :)

[adi_100]

to czymze jest w rezultacie owa "prowincja" ?? kim sa ludzie mieszkajacy
poza "prawdziwa cywilacja" ??
konglomeratem pijusow, obibokow, rozplotkowanych bab, zdegenerowanej lub na
najlepszej drodze do degeneracji intelektualnej a do tego jeszcze niedomytej
holoty - jak chce imc pan sir ??
taka rowniez istnieje, o takiej, powtarzam, nie rozmawiajmy, szkoda czasu i
madrzenia (sie).
wiec ??
tak se leniwie mysle, ba, upieram sie stanowczo, ze niczym sie nie roznia od
innych. srednia krajowa. moze - w porownaniu z miastowymi - nieco mniejszy
odsetek czytajacych, z pewnoscia mniejszy odsetek buszujacy w sieci (dostep!!),
mniej ich w muzeach, teatrach na wystawach, boc to przeciez cala wyprawa, a nie
wsiasc w tramwaj czy taksowke. jasne, nie podlega dyskusji. problem jednak nie
polega na tym czy moge, lecz na tym, czy chce. i czy dostrzezemy pozytywy
mieszkania na prowincji.
ja niezmiennie dostrzegam, bo nigdzie nie ma takiego nieba, jak nad polskimi
wsiami, bo nigdzie tak nie pachnie i nigdzie nie uslyszymy takie wrzasku
budzacych sie ptakow jak w polskich lasach, bo nie ma nic bardziej urzekajacego
jak wschod slonca nad jeziorem, gdy mgla leciutko unosi sie nad jego spokojna
tafla, i nigdzie snieg nie jest tak bialy i skrzypiacy.
a jezeli koniecznie ktos teskni do zadymionych i rozwrzeszczanych klubow,
trendyankulowych wystaw, na ktorych pod pozorem podziwiania takiej czy innej
instalacji (boszsz, co za okreslenie) wala tlumy na darmowa lyski, jezeli ktos
nie wyobraza sobie funkcjonowania bez plotek, palacowych gierek, robienie z
siebie na kazdym kroku swini - zwanych potocznie droga do awansu w strukturach
preznej korporacji o kapitale amerykansko-niemiecko-arabsko-izraelskim, jezeli
ktos nie potrafi zyc bez biletow na premiere, torebki od prady, pierscionka z
brylantem, jezeli dla kogos spelnieniem zyciowego marzenia jest zasiadniecie za
kierownica porsche cayenne, posiadania apartamentu na powislu i wlasnej
wizytowki w portfelu na ktorej skrza sie litery, ukladajace sie w urzekajace i
podniecajace slowo ..... "vi-ce-pre-si-den-tt", to ja nie mam nic przeciwko. a
proszsz bardzo, scigajcie sie, walczcie, cieszcie sie swoimi sukcesami i zyjcie
nadzieja, ze jezeli juz uda wam sie osiagnac wiek emerytalny, bo jakims cudem
nie powali was wczesniej zawal, wylew, nadcisnienie, przedawkowanie,
alkoholizm, to wtedy z zadowoleniem bedziecie mogli siasc w fotelu i
stwierdzic, zescie wspaniale pozyli, bo juz tylko 7 lat i splacicie kredyt, na
ten apartament, co to wlasnie zamieszkujecie. powodzenia.
a ja i tak w najblizszym mozliwym czasie spieprzam na prowincje, cieszyc sie
bytem nawet z internetem przez modem czy inny gprs.

pozdrawiam
warsiawiak z krwi i kosci

ps. a dzieci nudza sie w czasie ferii pod kazda szerokoscia geograficzna.
niekiedy bardziej na tych nibyodjazdowych obozach niz w domu. wiem, bo
uslyszalem w domu "jezeli na narty, to tylko z wami". i wlasnie po to mamy
dzieci, by uslyszec od czasu do czasu cos, co zapiecze pod powiekami. i co to
ma wspolnego z miejscem zameldowania???
-
"pieklo jest ponizej nieba"
(j.carroll)

Adi

[gapuchna]

...zastanawiam się, czy sielskość wyobrażenia nie zasłania Tobie rzeczywistości.
Tutaj ściany między ludźmi bywają bardziej nie do przebycia, niz w dużym
skupisku, chocby dlatego, ze każda obraza, każdy zatarg, każde słowo ma wymiar
mocno osobisty. I jako taki, jest pamiętany...z dziada...pradziada.
"...ja niezmiennie dostrzegam, bo nigdzie nie ma takiego nieba, jak nad polskimi
wsiami, bo nigdzie tak nie pachnie i nigdzie nie usłyszymy takie wrzasku
budzących sie ptakow jak w polskich lasach..." -piszesz. W przykry sposób
ochłodzę miły nastrój: do końca życia nie zapomnę widoku masakrowanych piskląt
wronich, tylko dlatego, ze ptaki te miały czelność zbudować gniazda w
niewygodnym dla miejscowych mieszkańców - miejscu. Powstrzymam się od opisu,
byłby zbyt brutalny. Próbowałam jakoś interweniować, chociaż to okrucieństwo
mnie po prostu poraziło, ale niczego nie wskórałam. Przepraszam za ten smutny
wtręt, ale...pamiętam, po prostu pamietam. W takich sytuacjach nie dostrzegam
piękna...prowincji. Jakkolwiek zgodzę się, że są tu ludzie mili i dobrzy, ale to
chyba jak wszędzie indziej, także w dużym mieście. Ale przeprowadź się, może
dodasz nowe wątki na tym tu forum. Pozdrawiam - stała bywalczyni prowincji i
okazjonalna - wielkich miast.

[gapuchna]

Witam, poczułam chyba więź z Prowincjonałkami.....wracam po kilku dniach i znów
fajne odskoczniki. Właśnie to lubię, częste zmiany tematu. Pozdrawiam z
uśmiechem mieszczuchów i wieśniuchów i małomiastuszków ( np. siebie, hi hi hi)

[paleta_barw]

usmiechniety.padalec napisał:
> Pozdrawiam ciepło ateistkę, gapuchnę i paletę (obie obecne gdzieś w tle:-).

odpozdrawiam niedzielnie, równie ciepło:)

[gapuchna]

Kurcze....masz rację. Książek praktycznie nie czyta już nikt, poza wyjątkami,
potwierdzającymi regułę. Właśnie przeczytałam Samotność...., matko jedyna, co za
namieszanie wszystkiego ze wszystkim. Uśmiech.

do Sira

[gapuchna]

to było, bom się zgodziła z nieomylnym tegoż forum.....

do siebie? ;0)

[oldpiernik]

Po co komu czytanie książek?
No chyba, że z nudów...
Na tej zasadzie, mojemu znudzonemu synalkowi podrzuciłem kiedyś coś.
Czytać nie lubił, twierdząc, że to strata czasu (no i co, perswadować może? A
jak?)
Tedy podrzuciłem dziecięciu książkę, którą sam "łyknąłem" jako nastolatek, nic
z "lektury obowiązkowej", czy "zblazowanej półki". Przeczytał i zrujnował mi
budżet, bo akurat w bibliotece lokalnej nie było następnych...
Koledzy też niespecjalnie do laktury pałali uczuciem szlachetnem.
Jednak "słowa uczą, przykłady pociągają". Tato, kończ tego Pilipiuka, bo ...
czeka - tego doczekałem, ku uciesze steranej, ojcowskiej troski. :0)

Prowincja ma wiele wymiarów, między innymi ten, w którym niewielkie środki mogą
uczynić wiele. Niestety, mało kto wie, gdzie te środki ulokować.
Zapalony kierownik placówki kulturalnej, powołał do życia (podpierając się
młodymi entuzjastami - sztuk kilka) bractwo. Zbierają teraz materiały, biegaja
na sobotnie spotkania, będzie się działo. Co? Drużyna halabardników.
To taki kwiatek na prowincjonalnych nieużytkach.
Może wiosnę trzeba zasadzić?

OLDNAMIEDZY :0)

[hania37]

Oldzie, zdradź, czymś Ty go zaraził?;-)

[oldpiernik]

Próbowałem różności.
Zaskoczył przy klasyce s-f.
:0)

Teraz pożera Pilipiuka.
Nie muszę chyba opisywać, co czuję, słysząc piętnastolatka zaśmiewajacego się
od czasu do czasu nad książką.
:0)
Oczywiście wyrwa w budżecie rośnie, lokalna biblioteka ma nowości, jednak nie
te... :0)

[hania37]

No proszę:-) Ja swoją latorośl upolowałam przy pomocy najpierw Tolkiena,a potem
Dicka:-) Teraz też mamy problemy z ominięciem księgarni.
A co do prowincjonalnych bibliotek, to kolejny problem. Jak to zrobić, żeby się
skusiły na trochę ambitniejszy repertuar? Ja już się poddałam.

Ho!H0!

[ateistka1963]

Ale się ruch zrobił! Zacierać rączki, zacierać rączki!
Moje dzieciaki małe są (10 i 6 lat), ale wyprawa do biblioteki to zawsze
wyprawa po złote runo, nigdy nie mniej niż 20 pozycji w worku. Dzieciakom dużo
się czyta. (U nas TV, albo film z krążka jest tylko w piątek wieczorem, jeśli
nie ma nic lepszego do roboty). Pierwsza książka syna, którą "połknął"
to "Joachim Lis, detektyw dyplomowany", potem był Harry Potter, teraz jest Pan
Samochodzik. Córka na razie tylko na obrazkach jedzie, ale zawzięcie. Czasami
dużo daje rodzinne czytanie na głos, tak robimy latem (przebojem są wybrane
kryminały historyczne np. Anne Pery - takie dorosłe i tyle spraw trzeba
wyjaśnić i omówić), czeka się wtedy z utęsknieniem na siestę, żeby dowiedzić
się dalszego ciągu.
Co do sielankowej prowincji Adiego, to pejzaż jest malowniczy, super, bajkowy
itd. Rzecz w tym, po co się na prowincję sprowadza. Tylko dla widoków? Po
pierwsze trzeba pamiętać, że do widoków na żywo dołączają się zapachy i kulisa
dźwiękowo-werbalna. Zwłaszcza to ostanie nie zawsze jest sielskie (np. nocne
przejazdy traktorów w żniwa czy wykopki, pomijając wieczorne rozmowy pod
oknami). Po drugie - co jest ważniejsze - tego "mniej sielankowego elementu
ludzkiego" nie da się wytrzeć z obrazu gumką myszką. Poza tym ważne jest, czy
chcemy sobie żyć w zupełnym oberwaniu z lokalną społecznością (państwo
zamkowe), czy jednak chcemy być jej częścią. W pierwszym przypadku szybko można
żyć praktycznie tak samo, jak na strzeżonym osiedlu w Wa-wie (takie super
światy są np. na Kaszubach), w drugim - szybko może się okazać, że sielanka
krajobrazowa nie odzwierciedla się w głowach, sercach, duszach i innych
organach naszych nowych współmieszkańców (może, ale oczywiście nie musi!).
Oldpierniku, chwalisz się, że u Was się dzieje, ale nie bardzo rozumiem co.
Sprzedaj pomysł, nie bądź żyła!
Nic mi nie podpowiedzieliście na moje troski, nie bądźcie tacy - dajcie ukraść
wypalonej aktywistce jakiś pomysł. Fortuna Wam potem wynagrodzi.
Pozdrawiam sedecznie (Witaj Gapuchno!)!

[hania37]

Ateistko,pisałaś, że Twoja wieś coraz brzydsza. Mam pomysł (nie mój, bezczelnie
skopiowałam;-) może mało finezyjny, za to działa bez pudła. Potrzeba tylko
troszkę kasy (na takie rzeczy na ogół są jakieś niewykorzystane pieniądze w
gminie) i dobry przykład 2-3 osób z odpowiednią propagandą;-)Otóż w padalcowej
wsi sołtys wymyślił w swoim czasie konkurs na najładniejsze obejście. Nagrodą
była kosiarka lub odśnieżarka-do wyboru. Dodatkowo sołtys umówił się z
okolicznym sklepem z materiałami budowlanymi na rabat na farbę dla
uczestniczących w konkursie (szli z kwitem od sołtysa, sklep miał zapewniony
obrót,a ludzie tańszą farbę). Pod uwagę przy ocenie brano płot i okolice
(błyskawicznie zniknęły chwasty przy drodze), widok ogólny (gdzieś się ulotniły
pordzewiałe resztki maszyn), pomysł na ogródek (tu niestety zaowocowało to
paroma krasnalami;-),dodatkowa premia punktowa była za inwencję (pojawiło się
kilka drabiniastych wozów malowniczo ustawionych, odnowiono nieużywane studnie
itp). Przy okazji odświeżono elewacje,ponaprawiano dachy,ponaprawiano psie budy
(skorzystały zwierzaki). I wyobraź sobie, po jakimś czasie mało kto pamiętał o
nagrodzie, każdy chciał, żeby jego było ładniejsze. Czy było ładniej, to rzecz
gustu. Ale na pewno zrobiło się czyściej,bardziej kolorowo. Fakt, że zapału w
"maniu" ładniej starczyło na dwa lata chyba. Potem sołtys reaktywował konkurs (
z małymi modyfikacjami typu-eksponujemy elementy regionalne). Może warto
wypróbować jakąś wariację tego pomysłu u Ciebie?

[ateistka1963]

Dziękuję Haniu!
Do gminy nie mam po co iść, niestety, choć pomysł jest dobry, już o czymś
podobnym myślałam (ale o rabacie w sklepie nie! :)). Teraz chciałabym jakoś
wykorzystać niemiecką potrzebę nowych projektów. Tam to trzeba jakoś powiązać
z "gadaniem", czyli uczmy się na gwałt demokracji na przykład. Ponieważ gwałtu
nikt nie lubi (mniemam), trzeba by to jakoś ciekawie opakować, a mnie nic do
mojej popękanej głowy nie przychodzi. Moja wieś to taka niby wieś niby niewieś.
Jest siedzibą gminy (1361 mieszkańców, najświeższe dane :)), od XIV w.
udokumentowane prawa miejskie, ale po wojnie "zapomniane" i nie odnowione
(najpierw naziści zbombardowali, trzymając front na Odrze, potem ruskie film
kręcili o wojnie i dla kulisów puścili z dymem centum (teraz tam jest "park" z
przystankiem PKS-u). Ja mieszkam na końcu wsi, nad samą rzeką prawie, na zboczu
pogórka takiego małego łańcuszka wzniesień. W moim końcu jest malowniczo, ale
ludzie (niektórzy) dostatnieją i unowocześniają wszystko, co się da. Rolników
prawdziwych tu już prawie nie ma, jedynie moja sąsiadka ma krowy, ale też chce
je sprzedać. Takie to ni pies ni wydra. Teraz wieś (niby miasto) nie ma związku
z rzeką (przed wojną mieli po drugiej stronie łąki i był ciągły ruch przez
rzekę). Domu kultury tu nie ma, jak już pisałam, świetlicy wiejskiej też.
Biblioteka jest przy szkole i marna. Ja jeżdżę do biblioteki do pobliskiego
niemieckiego miasteczka. Szkoła - zespół szkół (600 uczniów, dojazdy) do kitu,
dyrektor (znajoma wójta) bez polotu i zainteresowana tylko stołkiem.
To fakty. Ludzie się przyzwyczaili, że tak już jest i tylko koło siebie robić
trzeba (jeśli w ogóle robić). Niby tu żyją, ale jakby nie żyli tu w tym
miejscu. Tak jakby byli przedmieściem nie wiem czego, jakiegoś wirtualnego
miasta może. Globalnej wioski? Przedmieście globalnej wioski - to chyba daje
właściwy obraz. Pewnie powinnam sobie poszukać czekoś wdzięczniejszego, ale
teraz nie bardzo możemy się ruszyć, bo w okolicy mamy jako taką pracę.
Pisałyście,-liście tu o Krakowie. Jak byłam na studiach, to jeździałam do
Krakowa, jak miałam chandrę. Jechałam nocą, byłam tam za dnia i wracałam znowu
nocnym pociągiem. Kraków to zupełnie inny świat. Może tu nigdy nie będzie
ładnie? Ale jak jeżdżę za Odrę, patrzę na te odnowione domki, własnoręcznie
ulepione z gliny koty na stopniach przed drzwiami i inne śliczności takie, to
sobie myślę, że skoro Niemiaszki pomimo swojej blaszanej fantazji (proszę nie
brać tego tak zupełnie dosłowanie oczywiście!) jakoś sobie radzą, to dlaczego
nam się tutaj ma nie udać?
Hej! Hej! Ludziska, czekam na słowa uskrzydlające. No, dajcie się skusić! Za
każdą dobrą radę opowiem bajkę. Czy to jest propozycja, czy nie jest? :}}
PS. Haniu, to jak: zmywamy się z prowicjonałkami, czy zostajemy tutaj?

prawa miejskie i...

[oldpiernik]

Straż miejska.
Nawiązanie do niegdysiejszych porządkowych, o którym pisałem wcześniej.
Przy tzw. domu kultury powstał w mojej mieścinie pomysł utworzenia bractwa.
Zgłosiły się chętne dzieciaki, wyszperano trochę grosza, większość z kasy
zapaleńców i... Tuniki w barwach lokalnych już są. Chłopcy własnym sumptem
kombinują kaptury, według pomysłu "zbroi kolczej". Halabardy - póki co,
zamówione są, nie znam nazwy fachowej, elementy metalowe. Później dopasuje się
drzewce i będzie sprzęt. Po uzyskaniu zgody opiekunów, bo zapaleńcy młodociani,
dodane zostaną jeszcze kordy (albo coś w tym stylu). Trwa to wszystko już jakiś
czas, a do celu wciąż daleko, jednak wśród dzieciaków budzi wiekie emocje. O to
przecież szło...
Mam nadzieję, że wiosną zaprezentuje się zastęp halabardników, przy okazji
miejscowych imprez. Ktoś wpadł na pomysł wykorzystania mody na średniowieczne
zakuwanie łbów. Daj Bóg, wypali.

:0)

Halabardnicy?

[sir_elmin]

oldpiernik napisał:
> Halabardy - póki co, zamówione są, nie znam nazwy fachowej, elementy metalowe.

Żeleźce, oczywiście :). Zamiast kordów czy innych krótkich ostrz załatwcie im
półtoraręczne miecze, tzw. bastardy (same klingi można wykuwać z resorów wagonów
kolejowych). Porządnie wystylizować głownię i krzyż - może jakieś smoki machnąć
na nim. Pamiętać tez należy o głębszym zbroczu - nie wiadomo ilu potencjalnych
wrogów przyjdzie im porąbać Niech mają - uczą i bawią zarazem :)). Jeśli
halabardy będą za ciężkie i nieporęczne, to polecam glewie, gizarmy bądź proste
włócznie :). Acha, do tych półtoraków dokupcie jeszcze miodu o podobnej "miarce
rozmajenia" - dla dodania animuszu i ogólnej ogłady bojowej ;).

> średniowieczne zakuwanie łbów.

Pff - zaraz myślicie o hełmach garnczkowych... Sprawcie im szyszaki, skrzydlate
hełmy z nosalami lub (od biedy, i do halabard będą pasować) lekkie moriony - nie
będą mieli zakutych łbów :). Dajcie Bogowie, wypali ;).

--
„Magia jest krwią płynącą w żyłach wszechświata”
Willow

[ateistka1963]

A znasz się na obrzędach słowiańskich? Czy był tytuał, który przeprowadzano w
chwili zajęcia nowego miejsca, nowej osady? Noc sobótkowa z wiankami jest zbyt
oklepana, co można by zrobić jesienią (wrzesień, październik)?

Ryty

[sir_elmin]

Sobótka, czyli Noc Kupały nie jest oklepana, bo polega raczej na chlaniu i
orgiach, a wianki to masówka (Kupała to Bóg płodności w jednej z wersji
mitologii prechrześcijańskiej) ;). Pod koniec marca możesz zrobić święto jare -
bezwstydnie zawłaszczone i sprofanowane przez katoli. Tłuki nazwały to
Wielkanocą :). Święto śmierci jeszcze - czyli topienie Marzanny.
Jak się przejmuje osadę to się robi jeden rytuał, ale nie słowiański. Wikiński
ryt Krwawego Orła - nie polecam :).

[ateistka1963]

Czytałam "Barbarzyńską Europę" Modzelewskiego, tam jest mowa o normach
zwyczajowych, jakie obowiązywały, gdy ktoś chciał się gdzieś tam osiedlić. Same
normy krwawe nie były, tylko czasami ludziska się ze sobą dogadać nie mogli. W
książce tej nie ma szczegółowych opisów, bo nie nimi się ta publikacja zajmuje.
Nie znęcaj się nad katolikami, bo kler chrześcijański przywłaszczał sobie
zwyczaje "dzikich" (typowa rzymska zaradność) i to jeszcze przed schizmą, więc
katolików wtedy jeszcze nie było.
Mnie marzy się jakiś "event", jakiś projekt, w którym artyści różnych dziedzin
zajmują się rytuałem "przyjęcia" lasu, domu, łąki, pola. U nas w
zachodniopomorskim (chociaż to "centrala" to stworzyła) mamy taki problem, że
nam wmawiali, że my tu do macierzy wrócili, a tu się okazuje, że my obce
osadniki jesteśmy, co to dopiero od 60 lat tu mącą, ale jeszcze tak naprawdę to
nic swojego (czyt.: regionalnego) nie umącili. Nazywanie rzeczy po imieniu jest
u nas sprawą absolutnie niepoprawną politycznie (mnie na poprawności
politycznej nie zależy, ale nie zależy mi też na robieniu skandali), jednak
ważną. Chiałabym wprowadzić nowe impulsy do tego całego gadania o "tożsamości"
i szukam jakiegoś sprytnego klucza. Nie mam czasu niestety na przesiadywanie w
czytelni, więc podpytuję u Was. Dziękuję za wszystkie datki. Kto chce bajkę,
niech się przyzna. :)

[eirinn]

Wiesz, mnie takie wprowadzanie jakiejś nowej obyczajowości kojarzy się
nierozłącznie z "nową świecką tradycją"... A jeszcze mieszanie w
to "artystów"... brrrr... Obyczaje mają to do siebie, że powstają jakby
niezależnie od naszej woli, no i musi minąć nie 60, ale dobre kilkaset lat,
żeby wtopiły się w otoczenie i "społeczeństwo" zaczęło postrzegać je jako
własne. Najczęściej początkiem jest jakieś dramatyczne wydarzenie (ale
niekoniecznie tragiczne), które obrasta w legendę, obyczajowość itp.
Coby wszystko było jasne, ja też jestem zachodniopomorzanką :)

[ateistka1963]

Zasadniczo się zgadzam. Czyli moje tu działanie, łącznie z tym brrrrrrrr-
wprowadzaniem artystów może być właśnie takim tragicznym wydarzeniem, które
obrośnie w legendę. Nie wydaje Ci się, że to trochę naiwne, gdy się twierdzi,
że tradycja rodzi się "sama"? Nawet zakładając, że Bóg stworzył człowieka, to
obrzędy ku jego czci ludzie stworzyli sami. Wystarczy popatrzeć np. na USA i
ich wszystkie "kościoły". W zachodnioporskim muszą się znaleźć ludzie, którzy
będą tworzyć takie czy inne propozycje, a te się będą przyjmowały albo nie. Z
samego leżenia to nic się nie stworzy (najwyżej naturalny rozkład).
Zachodnioporskie powinno sobie wziąć do serca przypadek dwóch chińczyków,
którzy napisali list do poradnika w miesięczniku z prośbą o radę: dziwili się
dlaczego nie mają dzieci, jedzą i piją z tych samych naczyń, śpią w tym samym
łóżku - i nic. Pozdrawiam! :)

[hania37]

Podaję Ci link do stronki opisującej te obrzędy, które tak barwnie wyliczył
sir;-).Niestety, słowiańskie obrzędy są dość słabo udokumentowane, zwłaszcza w
Twoich okolicach (za to sporo wiadomo o działalności pobratymców elmina;-)
www.ksabak.republika.pl/zwyczaje.htm

[ateistka1963]

Dziękuję za link. Ciekawa strona - krótka, zwięzła i niezwykle informatywna.:)
Jak tam wiatrówka? Wypada się dopytywać, co z prowincjałkami? Pozdrowienia
serdeczne!

[ateistka1963]

Super! :-)U nas było Bractwo Kurkowe, ale niemieckie oczywiście (za to od XIII
w.). Nie wiem, czy dałoby się coś z tym zrobić.