rakunica
22.02.08, 20:02
www.wirtualnapolonia.com/teksty.asp?TekstID=12560
Jerzy Czartoryski: "Czarna lista" Ministra Sikorskiego 2008-02-19 (09:19)
Wirtualna Polonia
Oświadczenie Prezesa KPK-Ottawa w sprawie „czarnej listy” Ministra Sikorskiego
Do Prezesów i Delegatów organizacji ottawskich
Po ukazaniu się w mediach polskich i kanadyjskich wiadomości o liście min.
Sikorskiego, zakazującej pracownikom placówek dyplomatycznych kontaktowania
się z pewnymi osobami, otrzymałem szereg pytań na ten temat, na które to
pytania nie umiałem odpowiedzieć. W związku z tym, 25-go stycznia b.r.
wysłałem list (w załączniku), do p. Ambasadora RP w Ottawie, Piotra
Ogrodzińskiego, z prośba o wyjaśnienie. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że na
tej liście znajduje się również moje nazwisko. Do chwili obecnej nie
otrzymałem na ten list odpowiedzi, co być może jest wytłumaczalne faktem, że
Ambasador otrzymał zakaz komunikowanie się ze mną.
Przy okazji zdałem sobie sprawę, że w ostatnim czasie w stosunkach z Ambasada
miały miejsce dwa niezrozumiałe wydarzenia:
- Od szeregu lat na akademie z okazji świąt narodowych 11-go Listopada i 3-go
Maja, organizowane przez poszczególne Organizacje Polonijne pod patronatem
KPK-Ottawa, zawsze zapraszany był Ambasador, Konsul i Attache Militarny RP.
Jednak na ostatniej akademii Święta 11-go Listopada nikt z Ambasady się nie
zjawił. Polonia Ottawska była tym faktem oburzona, a Ambasador, post factum,
napisał krótka notatkę przepraszając za swoja nieobecność, chociaż mógł z
pewnością kogoś na swoje miejsce wydelegować.
- Na spotkanie z bawiącym ostatnio w Ottawie Ministrem Sikorskim, Ambasada
zaprosiła tylko grupę weteranów, natomiast nie zaprosiła przedstawiciela
Ottawskiego Kongresu. Wydało mi się to niezgodne ani z tradycją, ani z logiką,
ani z wymogami kurtuazji, ponieważ to prezes KPK okręgu Ottawy, do którego to
okręgu koło ottawskie Stowarzyszenia Kombatantów Polskich należy, reprezentuje
tutejsza Polonie.
Tajemnica powyższych wydarzeń została wyjaśniona w trakcie przygotowań do
oficjalnego programu wizyty Min. Sikorskiego w kanadyjskim MSZ-cie. Na jedno
ze spotkań zaproszony został Prezes Zarządu Głównego KPK pan Władysław Lizoń.
Przy tej okazji, Ambasador Ogrodziński wyjaśnił, że Jerzy Czartoryski, oraz
Sekretarz Generalny Zarządu Głównego KPK Stanisław Godzisz, znajdują się na
liście osób, z którymi Ambasadzie kontaktów zakazano.
W ten sposób wiemy z pewnością, że „czarna lista Sikorskiego" istnieje
naprawdę i że znajduję się na niej również ja. Ten zdumiewający dla mnie fakt
nasuwa szereg alarmujących refleksji i ważnych pytań dotyczących stosunków
Polskiego Rządu z Polonią.
Już z doniesień prasy wiadomo było, że na „czarnej liście" prominentnie
widnieje nazwisko przewodniczącego USOPAŁu Jana Kobylańskiego a wraz z nim
nazwiska kilku innych wybitnych działaczy Polonii w Ameryce Łacińskiej.
Uzasadnieniem tego „wyróżnienia" miały być bliskie ich stosunki z Radiem
Maryja oraz pewne wypowiedzi, krytyczne wobec Platformy Obywatelskiej czy
ludzi z nią związanych.
Zastanawiam się, czym to ja zasłużyłem sobie na zaszczyt znalezienia się na
"czarnej liście". Jeżeli, wnioskując z przykładu USOPAŁu, mogły by to być
politycznie niepoprawne wypowiedzi czy kontakty z ludźmi o niepoprawnych,
zdaniem min. Sikorskiego, poglądach - oto próbka takich moich wypowiedzi czy
kontaktów:
- Będąc delegatem KPK na III Zjazd Polonii i Polaków w Warszawie jesienią
2007, zjazdu fatalnie zorganizowanego i fatalnie prowadzonego, byłem jedną z
osób, które otwarcie wypowiedziały swoje krytyczne uwagi na ten temat. Podobne
uwagi wyraziła zresztą większość uczestników. W czasie tego Zjaazdu
uczestniczyłem też w spotkaniu z byłym premierem Janem Olszewskim.
- Jesienią odbyły się w Ottawie trzy bardzo ciekawe i przychylnie odebrane
odczyty: pani Anny Walentynowicz, pana Stanisława Michalkiewicza i prof.
Jerzego Roberta Nowaka. Pragnę zaznaczyć, że KPK tych odczytów nie
sponsorował, a ja osobiście na dwóch ostatnich niestety nie mogłem być obecny,
gdyż byłem na III Zjeździe Polonii w Warszawie. Byłem jednak na spotkaniu z p.
Walentynowicz, jak się dowiedzieliśmy - zdeklarowaną stronniczką PiS.
- Zapewne największe „przestępstwo”, jakie popełniłem, to udział w XIII Walnym
Zjeździe USOPAŁu w Punta del Este. Nie tyko, że tam pojechałem, ale jeszcze
śmiałem bardzo pozytywnie się wyrazić o Prezesie USOPAŁu Janie Kobylańskim, o
Ojcu Tadeuszu Rydzyku, o Ojcu Infułacie Ireneuszu Skubisiu (Redaktor naczelny
czasopisma „Niedziela”), o Ojcu Jerzym Morkisie (Misjonarz z Brazylii) i
jeszcze o kilku innych osobach, których miałem przyjemność tam poznać. To już
jest „grzech” nie do darowania.
My, Polonia Świata, jesteśmy społecznością zróżnicowaną w naszym pochodzeniu i
poglądach polityczno-społecznych, ale ten fakt nie przeszkadzał nam nigdy w
solidarnym i masowym występowaniu w interesie Polski. My tu potrafimy
tolerować się nawzajem, żyć w symbiozie i nie pozwolić, aby nasze różnice
poglądowe przeszkadzały nam w wspieraniu Polski i polskości.
Próby rozbicia czy manipulowania Polonii mają długą historie. Szczególnie
intensywne były one za czasów PRL. Wtedy nie dziwiło to nikogo i nasz stosunek
do tych prób był jednoznaczny. Jednak dzisiaj, kiedy Polska odzyskała
niepodległość (przy czynnej pomocy diaspory polskiej), komu może zależeć na
rozbijaniu Polonii? Kto może chcieć wtłaczać organizacje polonijne w jakieś
ramy ideologiczne, stworzone zresztą przez efemeryczną formację polityczną,
która dziś sprawuje rządy, ale która jutro może zniknąć ze sceny politycznej?
Komu tak brak taktu, żeby dyktować starym polonijnym organizacjom, co mają
myśleć, co mówić i z kim się spotykać?
Spójrzmy na jeden tylko przykład, do czego może prowadzić taka polityka. W
Brazylii istnieje Unia Juventus, najstarsza i największa organizacja polonijna
w tym kraju. Przez umieszczenia wybitnego działacza Juventusa, pana Mariana
Kurzeca, na czarnej liście, Polska rezygnuje z udziału w obchodach jubileuszu
150 lat istnienia Juventusa i zawiesza stosunki z tą szacowną organizacją.
Działający od 1944 r., Kongres (KPK) jest korporacją kanadyjską, więc musi
stosować się do przepisów kanadyjskich oraz do zatwierdzonego Statutu. Zarząd
Kongresu jest odpowiedzialny przed Walnym Zjazdem i musi wykonywać wnioski i
postulaty przedstawione przez Organizacje Członkowskie. Jednym z celów
Kongresu jest promowanie kultury polskiej oraz bronienie dobrego imienia
Polski i Polonii. KPK zawsze był otwarty do współpracy z Polską, ale tylko w
charakterze partnera, a nie wykonawcy rozkazów. Ostatnio (w czasie kadencji
Ambasadora Piotra Ogrodzińskiego), ta współpraca zdawała egzamin, wydawało
się, że postępuje w dobrym kierunku. Uważam, że MSZ ma prawo do otwartego
wyrażania swoich opinii o Polonii Kanadyjskiej, ale nie ma prawa do
ingerowania z ukrycia w działalność naszych organizacji.
Żyjąc w wolnym kraju mamy prawo do własnych poglądów. Polskie Ministerstwo
Spraw Zagranicznych nie może dyktować obywatelom Kanady, co jest dobre, co
złe, jakie myślenie jest poprawne, a jakie nie. Wydaje się, ze Rząd Polski
chce rządzić Polonią, gdyż uważa, że ma jurysdykcję nad wszystkimi osobami
polskiego rodowodu, niezależnie od miejsca zamieszkania i posiadanego
obywatelstwa. W tym celu, podobnie jak za czasów komunistycznych, pragnie
rozbić i osłabić Polonię, co nie leży w interesie Polski i jej obywateli.
Jedynie otwartość i uczciwość we wzajemnych stosunkach może być podstawą do
budowania konstruktywnej współpracy.
Uważam, że zarówno mnie osobiście jak i Zarządowi KPK-Ottawa należy się
wyjaśnienie i oficjalne przeproszenie od Ministra Spraw Zagranicznych RP
Radosława Sikorskiego. Chcielibyśmy znać pełną listę osób z ,,czarnej listy”
Ministra Sikorskiego, oraz, w jakim celu i na jakich podstawac
