Niepełnosprawnik warszawski

[toja3003]

Nie jestem niepełnosprawny ale zastanawiam się czy pracownicze
przywileje dla tych osób nie obracają się przeciw nim? Przykładowo:
mam firmę, zatrudniłbym bez oporów niepełnosprawnego ale akurat nie
chciałbym z nim „brać ślubu” w sensie braku możliwości szybkiego
zwolnienia gdyby sytuacja w firmie się zmieniła. Niestety wiem, że
jak raz zatrudnię niepełnosprawnego to niezwykle trudno będzie go
zwolnić. Co robić? Na wszelki wypadek nie zatrudniać
niepełnosprawnych. Czy zatem dla takich osób nie byłoby lepiej aby
nie miały takich specjalnych przywilejów a wówczas nie wzbudzałyby
strachu u pracodawców. A tak to być może z tego powodu wielu z nich
nie znajduje pracy.

[nureczek]

Jeśli zatrudniasz niepełnosprawnego wykorzystując dotację PFRON na jego stanowisko, to musisz się zobowiązać, że owe stanowisko utrzymasz przez dany okres czasu. Rozumiem, że o taki "ślub" Ci chodziło. Oczywiście każdy chciałby brać dotacje i dofinansowania nic samemu nie deklarując. A jeśli chcesz zatrudnić niepełnosprawnego beż żadnych przywilejów z PFRON, to nikt Ci nie broni i żadnego "ślubu" nie bierzesz. A tak swoją drogą, to z czego wypływa twoja chęć zatrudnienia niepełnosprawnego - firma tak cienko przędzie, że przyda się pomoc przy finansowaniu stanowiska, czy z litości?

[zezowaty_cyklop]

A tak swoją drogą, to z czego wypływa twoja chęć zatrudnieni
> a niepełnosprawnego - firma tak cienko przędzie, że przyda się pomoc przy finan
> sowaniu stanowiska, czy z litości?
toja3003 nie napisał, ze chciałby zatrudnić niepełnosprawnego, tylko że "nie
miałby oporów". Gdyby znalazł się odpowiedni kandydat a prawo nie stwarzałoby
różnic w procedurze ew. zwalniania to niepełnosprawny miałby u niego równe
szanse co pełnosprawny.

to nie jest tak, że bez dotacji

[toja3003]

pracownik niepełnosprawyn nie ma żadnych specjalnych przywilejów.
Otóż ma. Ustawie z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i
społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (DzU nr 123,
poz. 776 ze zm.)Kilka cytatów: „Pracodawca powinien również pamiętać
o pewnych przywilejach, jakie przysługują pracownikom
niepełnosprawnym. Przede wszystkim czas pracy osoby zaliczonej do
znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie może
przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo. Ponadto osoba
niepełnosprawna nie może być zatrudniona w porze nocnej i w
godzinach nadliczbowych (art. 15 wspomnianej wyżej ustawy). Kolejnym
przywilejem przysługującym niepełnosprawnemu pracownikowi jest
dodatkowa przerwa w pracy na gimnastykę usprawniającą lub
wypoczynek. Czas przerwy wynosi 15 minut i jest wliczany do czasu
pracy. Należy również zaznaczyć, że osobie zaliczonej do znacznego
lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności przysługuje dodatkowy
urlop wypoczynkowy w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym.
Prawo do pierwszego urlopu dodatkowego osoba ta nabywa po
przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia jej do jednego z tych
stopni niepełnosprawności (art. 19 ust. 1 ustawy). Ponadto
pracownikowi o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności
przysługuje prawo do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do
wynagrodzenia: • w wymiarze do 21 dni roboczych w celu
uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, nie częściej niż raz w
roku, • w celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów
leczniczych lub usprawniających, a także w celu uzyskania
zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli czynności te
nie mogą być wykonane poza godzinami pracy. A zatem pracodawca,
zatrudniając niepełnosprawnego, musi liczyć się z uprzywilejowaniem
tej grupy w stosunku do pozostałych pracowników oraz ich mniejszą
dyspozycyjnością.”. Również prawo stanowi, że umowa o pracę z
niepełnosprawnym nie może być rozwiązana z powodu wzrostu
niepełnosprawności tzn. jeżeli np. słabo widzący straci wzrok to co
ma zrobić pracodawca? A więc pytam: czy pracownicze przywileje dla
tych osób nie obracają się przeciw nim? To trochę jak z niższymi
zarobkami kobiet. Ustawodawca chroni je np. przepisami
macierzyńskimi a pracodawca kompensuje to sobie obniżeniem zarobków.
Czyli jest piękna teoria i praktyka.

Niepełnosprawnik/Pełnosprawnik

[masy]

dalej chodzi o zmianę mentalności ludzi w Warszawie czy w naszym
państwie. gdy osiągniemy stan, w którym osoba pełnosprawna nie
będzie tchórzliwie odwracała wzroku w kontakcie z osobą
niepełnosprawną bariera trzech schodków zniknie. mam nadzieję, że
więcej osób budując, przebudowując i dobudowując będzie miało
świadomość i wykaże chcęci by obok schodów budować podjazd, drzwi
bez progu czy windę.
mnie osobiście w takich niby skomplikowanych sytuacjach pomaga
zawsze chęć kontaktu z drugim człowiekiem:)