Jaruzelski: Stan wojenny uchronił "Solidarność"...

[norton2005]

Bezczelność Jaruzelskiego nie ma granic. On zdelegalizował Solidarność, potem
pod naciskiem społecznym był zmuszony pozwolić jej działać. Prześladował ludzi
przez kolejne lata, choć już na pewno nie mogło grozić nic ze strony Moskwy.

Układanka powoli pasuje ...

[asmall4]

"Komentarze na temat mianowania Andropowa i innych wydarzeń po śmierci
Breżniewa Powyższe analizy i prognozy zostały dokonane jeszcze pod-czas
sprawowania władzy w ZSRR przez Breżniewa, gdy autor przewidywał jego odejście
ze sceny politycznej. Sukcesja po Breżniewie i inne wydarzenia, w zasadzie
potwierdzają powagę i aktualność poglądów autora. Na przykład, natychmiastowe
mianowanie Andropowa jako następcy Breżniewa, potwierdziło jedną z głównych
tez niniejszej książki, mianowicie, że problem sukcesji w przywództwie
sowieckim został z dawna rozwiązany. Praktyczny wzgląd na długoterminowe
strategie stał się głównym czynnikiem stabilizującym w tym rozwiązaniu.
Mianowanie byłego szefa KGB, który był odpowiedzialny za przygotowanie
fałszywej strategii liberalizacji w ZSRR, informuje, że był to czynnik
decydujący przy wyborze Andropowa, a także wskazuje na rychłe nadejście takiej
„liberalizacji” w bliskiej przyszłości. Takie awansowanie Andropowa pasuje do
znanego, i praktykowanego w komunizmie wzorca, według którego były szef służby
bezpieczeństwa zostaje przywódcą Partii, w celu zabezpieczenia ważnego
przesunięcia w realizowaniu strategii. Kadar, który wprowadził tak zwaną
„liberalizację” na Węgrzech, Hua Kuo-feng, pod którego rządami Chiny
przesunęły się w kierunku „kapitalistycznego pragmatyzmu”, oraz Kania, który
zainicjował polską „odnowę” i uznał „Solidarność” – wszyscy oni byli wcześniej
szefami służby bezpieczeństwa. Ten wzorzec jest odbiciem kluczowej roli służb
bezpieczeństwa w „liberalizacji” reżimów komunistycznych. Mianowanie Andropowa
jest sygnałem do zrozumienia, że następcą Breżniewa miał zostać Szelepin, z
racji jego najgłębszego wtajemniczenia w kwestie „liberalizacji” w ZSRR i w
innych miejscach Bloku, gdyby nie skompromitowanie go przez Staszynskiego,
który zdemaskował na Zachodzie rolę, jaką spełniał Szelepin w zabójstwie
przywódcy emigracyjnego Bandery, przeszkodą dla Szelepina stało się również
wyjawienie przez autora niniejszej książki, udziału Szelepina w strategicznym
przegrupowaniu KGB. Innym ważnym czynnikiem, przemawiającym za wyborem
Andropowa było jego przewodniczenie w czechosłowackiej „liberalizacji” w
latach 1967-68, oraz w „liberalizacji” na Węgrzech, która odbywała się wtedy,
gdy był on, do połowy roku 1967, szefem wydziału Komitetu Centralnego,
koordynujące-go wszelkie stosunki z krajami komunistycznymi."

---Popieluszke Jaruzel z Kiszczakiem "ochronili"

[hrabia-monte-christo]

tez - w koncu to byl kapelan "Solidarnosci"

wstydu zbrodniarz nawet stojac nad grobem nie ma

hrabio-monte-christo jesteś lekiem na KACZE zło...

[milo_1]

Im więcej twoich wpisów na tym forum tym większą radość sprawiasz nam.....którzy 21 X 2007 ucięli jeden łeb tej "HYDRZE", natomiast drugi w niedługim czasie sam odpadnie...popatrz tylko jak ledwo się trzyma.......
i.wp.pl/a/f/jpeg/9962/kaczynski_lech450.jpeg

----tak, tak ---PO skonczy jak KLD i UW-----------

[hrabia-monte-christo]

moze nam przypomnisz jakie POparcie otrzymal Kongres Lewych Dochodow
albo mUmia Wolnosci po okresie swoich rzadow ?

i POkraki skoncza tak samo - wspomnisz jeszcze te slowa

[jimmyjazz]

hrabia-monte-christo napisał:

> moze nam przypomnisz jakie POparcie otrzymal Kongres Lewych
> Dochodow albo mUmia Wolnosci po okresie swoich rzadow ?

Tylko z kim chcesz porównywać? Z blizniakami którzy po 2 latach
ucieki od rzadzenia bo widzieli że nie dadzą rady? Czy może z PC?
Gdyby mieli tyle odwagi by rządzić pełną kadencję to byłoby co
porównywać.

To byla by nastepna tragedia narodowa

[dejourent]

17 grudnia 1981 roku doszlo by do masakry nie tylko w Warszawie, ale
i Gdansku, Szczecinie, Wroclawiu i wielu innych polskich miastach.
Wiem co pisze, bo bylem wtedy mlodym chlopakiem. Do naszych grup -
bojuwek mieli byc przydzieleni nawet kapelani,
uczielajacy "rozgrzeszenia w obliczu smierci". Z perspektywy czasu
wiemy, ze unikniono w polskiej historii znowu wielu niepotrzebnych
ofiar. I chociaz wtedy bylem zrozpaczony wprowadzeniem stanu
wojennego, to teraz ja i inni chlopcy i dziewczyny zyja... jesli
nawet tak jak i ja na obczyznie... ale zyja.

[2560a]

dejourent napisał: 17 grudnia 1981 roku doszlo by do masakry nie
tylko w Warszawie, ale i Gdansku, Szczecinie, Wroclawiu i wielu
innych polskich miastach. Wiem co pisze, bo bylem wtedy mlodym
chlopakiem. Do naszych grup -...
====
Czy nie wyczuwasz ze dzisiejszym "demokratom" zal ze nie bylo tej
masakry. Jakze to piekne miec ofiary. Duzo ofiar. Duzo krwi. No i
jeszcze by mozna Jaruzelskiego za wszytko wsadzic. I bylibysmy
dzisiaj bardzo bohaterscy. Im wiekszy wrog tym wiekszy bohater co mu
nie dal dupy!

Hasła sa nosne ale niejadalne, niestety

[a.k.traper]

W PRL-u krązyła taka zgadywanka:Dlaczego pszczoły maja miód? bo maja
królową, a jakby miały sekretarza to co by miały? Kartki na
miód.Żeby zarządzac trzeba miec przywódce i sztab ludzi którzy cos w
zyciu robili konkretnego a nie siedzieli na posadach, hasłami typu
zabrac bogatym nie zrobi sie społeczństwo bogatsze a tym bardziej
nie będzie miało wpływu na władzę, przerobili to bolszewicy, zabrali
bogatym a biednym dali dychę do odsiadki by wiedzieli kto tu rządzi.

Zapytaj Glempa jak dbał o niektórych pasterzy?

[a.k.traper]

Widac że mało wiesz o tych wydarzeniach,prymas Glemp nie był
sympatykiem "Solidarności" ani takich kapłanów jak ksiądz Jerzy,
gdyby był odwazniejszy ksiądz Jerzy mógłby żyć, chociaz po takich
ideowcach jak jego mordercy wszystkiego mozna sie spodziewać. Gdy
czytam niektóre posty w tym twoje to pewne skojarzenia mnie
nachodzą, tez zniszczyłbys człowieka z samej politycznej nienawiści.

...Czyli?.............

[presentation1]

Byly rozne sily w Solidarnosci.Dzieki SB reaktywowano ugodowe dla PZPR skrzydlo Solidarnosci.Pozostalych uziemiono.

Te reaktywowane to ty

[bagienne_dno]

Powoli do celu ...

[asmall4]

"Tak więc czas zwolnienia przywódcy „Solidarności” i wiadomości o mianowaniu
Andropowa potwierdzają inną tezę tej oto książki: że „liberalizacja” nie
ograniczy się do ZSRR, lecz zaplanowana na rozszerzanie wpływów, obejmie swym
zasięgiem Europę Wschodnią, a przede wszystkim Polskę. Ten eksperyment z
„odnową” w Polsce zostanie ponownie powtórzony, jednakże powtórka odbędzie się z
takimi inicjatywami oraz tak zakrojonym programem strategicznym, których pełne
konsekwencje będą wymierzone przeciwko Europie Zachodniej i NATO. Mianowanie
Andropowa, uwolnienie przywódcy „Solidarności” oraz zaproszenie przez polski
rząd Papieża do odwiedzenia Polski, wszystko to wskazuje, że stratedzy
komunistyczni prawdopodobnie planują ponowne pojawienie się „Solidarności” na
scenie politycznej, oraz utworzenie na wpół demokratycznego rządu w Polsce
(pomyślanego jako koalicja partii komunistycznej, związków zawodowych i
Kościoła), następnie, poczynając od około roku 1984 pojawią się reformy
polityczne i gospodarcze w ZSRR. Tak więc, nadchodząca ofensywa strategów
komunistycznych będzie dążeniem do osiągnięcia następujących celów:
∑ ustanowienia modelowego rządu dla Europy Zachodniej, który ułatwi włączenie
tak zwanych partii eurokomunistycznych do koalicji rządowych z socjalistami i
związkami zawodowymi;
∑ rozwiązania NATO i Układu Warszawskiego, neutralizacji Europy Zachodniej oraz
generalnie „finlandyzacji” Europy Zachodniej, poprzez postulowanie i taktyczne
rozegranie problemów zbiorowego bezpieczeństwa europejskiego;
∑ dostarczenia szerszej bazy oraz rozmachu dla ekspansji ruchów
antymilitarystycznych i pokojowych, poprzez aktywne włączenie do nich na
Zachodzie, katolików i innych wierzących, aby w ten sposób zmusić Stany
Zjednoczone do bardzo niekorzystnego rozbrojenia się;
∑ wpływania na wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych, szczególnie na
odbywające się w roku 1984 i wspierania i faworyzowania kandydatów, którzy są
przychylniejsi opcji nawiązywania kontaktów z przywódcami „liberalizowanych”
reżimów w ZSRR i Wschodniej Europie, i którzy są bardziej skłonni do poświęcenia
amerykańskiej pozycji militarnej. "

[darekvtb]

Skoro cytuje Pan ROSJANINA, to znaczy że nie wszyscy oni są BEEE??

[pisz_pan_na_berdyczow]

Ja myślę, że W KOŃCU Jaruzelski zaczął mówić prawdę. Wałęsa i spółka
byli od początku dogadani z komuchami...tylko różne
oddolne, "niesterowalne" ruchy były groźne...

[presentation1]

Grozny byl ten ruch Solidarnosci, ten naturalny odzew spoleczenstwa.Reszta (czytaj-czapa) byla sterowana przez SB

Wykalkulowane przesunięciee ...

[asmall4]

"Dialektyka tej ofensywy składa się z wykalkulowanego przesunięcia od starej i
zdyskredytowanej praktyki sowieckiej, do nowego, „zliberalizowanego” modelu o
fasadzie socjaldemokratycznej, w celu zrealizowania strategii komunistycznych
planistów i ustanowienia Zjednoczonej Europy według ich wzorca. Na początku
wprowadzili oni odmianę czechosłowackiej „demokratyzacji” w roku 1968. W
późniejszej fazie przejdą do odmiany czechosłowackiego przejęcia, z roku 1948.
Rozwój wydarzeń dokładnie potwierdził prognozę, że stratedzy komunistyczni
podejmą się inicjatywy politycznej w kwestii rozbrojenia, w szczególności
skierowanej przeciwko Niemcom Zachodnim. Podróż Gromyki do Bonn, zaproszenie
przywódców niemieckiej opozycji socjaldemokratycznej do Moskwy, oraz
oświadczenie Andropowa, dotyczące ustępstw w sprawie pocisków z głowicami
jądrowymi (które miało na celu wpłynięcie na zachodnioniemieckie wybory),
wszystko to są otwarte przejawy takiej inicjatywy politycznej. Tak jak się
spodziewano, te działania komunistów ukazały, że głównym celem ich manipulacji
są partie socjalistyczne. Okazało się równocześnie, że w przywództwie tych
partii są żywioły bardzo podatne na taką inicjatywę Sowietów, zwłaszcza ci z
zachodnioniemieckiej partii socjaldemokratycznej, którzy mają antynatowskie i
antyamerykańskie poglądy, albo tacy jak kanclerz Brandt lub jak szwedzki
socjaldemokrata Palme, którzy są gotowi na przyjęcie idei Rapackiego, dotyczącej
utworzenia strefy bezatomowej w Europie Środkowej. Ta inicjatywa Sowietów
przyczyniła się również do wzrostu presji na amerykańskie ustępstwa wobec ZSRR.
Jednakże, według opinii autora, inicjatywy komunistyczne nie osiągnęły jeszcze
swojego szczytu. Jaka będzie dalsza odpowiedź zachodnioniemieckich
socjaldemokratów, gdy komunistyczne reżimy zaczną swoją „liberalizację” poprzez
ustępstwa w zakresie praw człowieka, takie jak ułatwienie emigracji, amnestie
dla dysydentów czy usunięcie Muru Berlińskiego? Należy się spodziewać, że
sowieccy agenci wpływu w Europie Zachodniej staną się aktywniejsi, gdy takie
wydarzenia będą nadchodzić. Jest też więcej, niż prawdopodobne, iż te
kosmetyczne kroki zostaną odczytane na Zachodzie jako rzeczywiste przemiany i
spowodują rozpoczęcie procesu zjednoczenia i neutralizacji całych Niemiec, oraz
dalszy upadek NATO. Będzie narastać presja na Stany Zjednoczone, na ich
ustępstwa w kwestiach rozbrojenia i dostosowanie się do wymagań Sowietów.
Pod-czas tego okresu mogłaby się szeroko i głośno zamanifestować fikcyjna walka
o władzę wewnątrz sowieckiego przywództwa. Nie można wykluczyć, że na następnym
zjeździe Partii czy nawet wcześniej, Andropow zostanie zastąpiony przez
młodszego przywódcę o bardziej liberalnym wizerunku, który będzie kontynuował
tak zwaną „liberalizację” pilniej i intensywniej."

Okrągły Stół to Akt II

[pisz_pan_na_berdyczow]

W 1988 roku znowu zaczęły podnosić głowę oddolne, niesterowalne
siły, a więc trzeba było szybko robić Okrągły Stół

groups.yahoo.com/group/grupa-G9/

Wyrazy szacunku, panie Generale.

[remez2]

Saga Wyborczej trwa, co Jenerał powiedział

[europacierz]

a kogo to obchodzi jak sie broni zdrajca?

Haniebny proces trwa.

[remez2]

europacierz napisał:

> a kogo to obchodzi jak sie broni zdrajca?
Kogo obchodzi Twoja ocena? A zdrajcą to był R. Kukliński.

Tobie komuchu nic w głowie nie rozjaśni

[europacierz]

szkoda do ciebie pisać. znajdzie się sposób by was dobić

Dlaczego nie przestrzegasz VI Przykazania?

[remez2]

remez, relikcie minionej epoki, jak chcesz dostać

[profanum_vulgus]

order lenina to wejdź na allegro i sobie kup.
ale bęcwale nie ośmieszaj się ze swoim wazeliniarstwem
wobec komunistycznej gnidy jaruzelskiego, który całe szczęście
powoli zdycha.
a proces jest potrzebny choćby dlatego, że być może przyśpieszy zgon komucha

profanum_vulgus..."pierwszy" będzie pierwszy....:)

[milo_1]

profanum_vulgus napisał:

> order lenina to wejdź na allegro i sobie kup.
> ale bęcwale nie ośmieszaj się ze swoim wazeliniarstwem
> wobec komunistycznej gnidy jaruzelskiego, który całe szczęście
> powoli zdycha.
> a proces jest potrzebny choćby dlatego, że być może przyśpieszy zgon komucha

________________________________

remez...załóżmy się z profanum_vulgus, że pierwszym będzie.....
i.wp.pl/a/f/jpeg/9962/kaczynski_lech450.jpeg
jak "pierwszy" to pierwszy......

Szalenie miły z Ciebie

[remez2]

gość, szkoda, że po lobotomii. :-(

[jankowski1960]

profanum_vulgus napisał:

> order lenina to wejdź na allegro i sobie kup.
> ale bęcwale nie ośmieszaj się ze swoim wazeliniarstwem
> wobec komunistycznej gnidy jaruzelskiego, który całe szczęście
> powoli zdycha.
> a proces jest potrzebny choćby dlatego, że być może przyśpieszy
zgon komucha

jestes goownem i generalowi do piet nie dorastasz.

Jaruzelski: Stan wojenny uchronił "Solidarność"..

[alex-alexander]

General byl mezem stanu, patriota, ktory w miare mozliwosci dbal o
kraj.

[loppe]

Generał był generałem który w 1968 dowodził armią gdy najechała na
sąsiedni kraj Czechy, w 1970 uczestniczyła w strzelaniu do
robotników w Gdańsku, w 1981 wykonała stan wojenny. I ani razu nie
podał się do dymisji.

[loppe]

bardziej pasuje ten bilans do posłusznego żołnierza niż męża stanu

[lactum]

General byl mezem stanu, patriota, ktory w miare mozliwosci dbal o
kraj.

Nie o kraj, tylko o swoje dobre zycie. Hulanki i jebanie mu w glowie.

Pachołek Rosji znowu nadaje.

[adam_l27]

"Zgodziłem się na objęcie tego stanowiska z wielkimi oporami i tylko dlatego, że
wiedziałem o waszym poparciu i że to wasza decyzja. (...) Zrobię wszystko jako
komunista i jako żołnierz, Leonidzie Iljiczu, żeby sytuacja się poprawiła, żeby
doprowadzić do przełomu w kraju".

Antoni Dudek: Ta linia obrony gen. Jaruzelskiego załamała się już w latach 90. W
1993 r. prezydent Rosji Borys Jelcyn przywiózł do Polski część dokumentów na ten
temat. Był tam protokół z posiedzenia sowieckiego Biura Politycznego z 10
grudnia 1981 r. Jego uczestnicy uznali, że nie może być mowy o jakimkolwiek
zaangażowaniu militarnym ZSRR. Jest prawdą, że wcześniej naciskano na
Jaruzelskiego, aby własnymi siłami podjął próbę przeciwstawienia się
kontrrewolucji.

źródło: dziennik.pl

Zdrowe siły czyli beton

[jerjar]

Pamiętam, te „zdrowe siły", nazywano je betonem. Rzeczywiście były dość aktywne i chyba porozumiewały się z Moskwą. Byli tam zadaje się też jacyś generałowie. Potem, już w stanie wojennym wszystkich ich pozbył się Jaruzelski, ale w swój charakterystyczny sposób: odcinając kogoś z radykałów partyjnych i dla równowagi kogoś z reformatorów. Przy czym większość reformatorów i tak odeszła sama z chwilą wprowadzenia stanu wojennego.
To wszystko nie było takie proste, jak się wielu wydaje. Byłem przeciw stanowi wojennemu, ale dziś ten proces, z taką kwalifikacją prawną to małostkowy akt zemsty, dokonywany zresztą przez tych, którzy wiele wtedy nie ucierpieli. Trybunał Stanu owszem, ale gangsterski związek zbrojny? Kpina z prawa i z historii.

Trybunał Stanu przepadł dzięki SLD i PSL.

[adam_l27]

I pośrednio również Michnikowi.

[jerjar]

adam_l27 napisał:

> I pośrednio również Michnikowi.

Tak, podpalenie Reichstagu to też podobno robota Michnika.

On wycierpiał i miał prawo wybaczyć. Jeśli ktoś tego nie rozumie, trudno. Jeśli potępia go głośno, to ma duszę czarną i zawistną. Większość z tych potępiających mieni się chrześcijanami.
Uchowaj nas Boże przed nimi.

Księdza Popiełuszkę też nieźle uchronił!!!

[fly8171]

[jankowski1960]

on sprowokowal kilku idiotow z sb. tam tez byli durnie, choc nie tay
duzo jak dzis w pisowie

Jaruzelski był zwykłym głupim komunistą.

[adam_l27]

Nikim więcej.

Jedynie z tego powodu można mieć dla niego współczucie.

A czy wiesz

[remez2]

kto jest gorszy od komunisty? Antykomunista.

Ochrona poprzez pacyfikację.

[adam_l27]

Co za wspaniałomyślność.

Jaruzelski i ofiary.............

[presentation1]

CZEKALSKI JÓZEF, l. 48. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał klatki piersiowej i brzucha, ponadto postrzał lewej stopy;


GIZA JÓZEF, l. 28. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał boczny szyi;


GNIDA JOACHIM, l. 28. Zmarł w dniu 25 stycznia 1982 r. w wyniku ran odniesionych w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał przeszywający głowe;


GZIK RYSZARD, l. 35. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał przeszywający głowę;


KUPCZAK BOGUMIŁ, l. 28. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał brzucha;


PEŁKA ANDRZEJ, l. 20. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji w KWK Wujek, postrzał przeszywający głowę;


STAWISIŃSKI JAN, l. 22. Zmarł w dniu 25 stycznia 1982 r. w wyniku ran odniesionych w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał przeszywający głowę;


WILK ZBIGNIEW, l. 20. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał w plecy i postrzał od tyłu w okolicy ledzwiowej;


ZAJĄC ZENON, l. 22. Zamordowany w dniu 16 grudnia 1981 r. podczas pacyfikacji strajku w KWK Wujek, postrzał przeszywający klatkę piersiową;


BROWARCZYK ANTONI, l. 23. Zamordowany strzałem w głowę podczas rozpędzania demonstracji w Gdańsku, w dniu 17 grudnia 1981 r.;


KOSECKI TADEUSZ. Zmarł na zawał serca pobity przez ZOMO w czasie pacyfikacji strajku na Politechnice Wrocławskiej w dniu 17 grudnia 1981 r.;


ADAMOWICZ MICHAŁ, l. 28. Zmarł w dniu 5 wrzesnia 1982 r. w wyniku ran postrzałowych odniesionych w czasie demonstracji w dniu 31 sierpnia w Lubinie;


POZNIAK MIECZYSŁAW, l. 26. Zmarł w dniu 31 sierpnia w Lubinie, w wyniku rany postrzałowej brzucha odniesionej w czasie demonstracji w Lubinie;


TRAJKOWSKI ANDRZEJ, l. 32. Zmarł w dniu 31 sierpnia w Lubinie, w wyniku rany postrzałowej głowy odniesionej w czasie demonstracji w Lubinie;


BARCHAŃSKI EMIL, l. 17. Uczeń, wiezień polityczny. Zaginął w dniu 16 czerwca 1982 r. Ciało wyłowiono z Wisły. W trakcie śledztwa był bity, miał być świadkiem na rozprawie kolegów;


CIELECKI WOJCIECH, l. 19. Zastrzelony przez (...) żołnierza LWP w dniu 2 kwietnia 1982 r., w Białej Podlaskiej;


CIEŚLEWICZ WOJCIECH, l. 29. Zmarł w dniu 2 marca 1982 r. w wyniku pobicia przez ZOMO podczas demonstracji w Poznaniu, w dniu 13 lutego 1982 r.;


DURDA WŁADYSŁAW, zmarł w nocy z 3 na 4 maja 1982 r. zatruty gazami łzawiącymi użytymi do rozpędzania demonstracji w dniu 3 maja 1982 r., w Szczecinie. Milicja odmówiła wezwania pogotowia;


GRUDZIŃSKI ADAM, l. 36. Zmarł na serce po pobiciu w obozie internowania w Zalężu, w październiku 1982 r.;


JURGIELEWICZ ZDZISŁAW, l. 29. Zmarł w dniu 21 wrzesnia 1982 r. po pobiciu w dniu 12 września 1982 r. w KM MO, w Giżycku;


KAMIŃSKI WACŁAW, l. 32. Zmarł w dniu 28 listopada 1982 r., trafiony petardą w czasie demonstracji w dniu 11 listopada 1982 r., w Gdańsku;


KOŁODZIEJCZYK WANDA, l. 59. Przewieziona do szpitala w stanie agonalnym ze śladami pobicia z aresztu śledczego na ul. Rakowieckiej w Warszawie, zmarła w dniu 4 stycznia 1982 r.;


KOT STANISŁAW. Po pobiciu przez patrol ZOMO w dniu 31 marca 1982 r. zmarł w dniu 3 kwietnia 1982 r. w Rzeszowie;


KRÓLIK STANISŁAW, l. 39. Pobity w czasie demonstracji w dniu 10 listopada 1982 r. w Warszawie, zmarł w dniu 16 listopada 1982 r.;


LENARTOWICZ JOANNA, l. 19. Zmarła w dniu 5 maja 1982 r. po pobiciu w czasie rozpędzania demonstracji w dniu 3 maja 1982 r. w Warszawie;


LISOWSKI WŁODZIMIERZ, l. 67. Zmarł w dniu 13 lipca 1982 r. po pobiciu podczas demonstracji w dniu 13 maja 1982 r. w Krakowie;


MAJCHRZAK PIOTR, l. 19. Zmarł w dniu 18 maja 1982 r. po pobiciu przez ZOMO podczas demonstracji w dniu 13 maja 1982 r. w Poznaniu;


MAJEWSKI KAZIMIERZ, l. 46. Na skutek nagonki, inwigilacji, gróźb i nakłaniania do współpracy z SB popełnił samobójstwo w dniu 29 pazdziernika 1982 r. w Jeleniej Górze;


MICHALCZYK KAZIMIERZ, l. 27. Zmarł w dniu 2 wrzesnia 1982 r. w wyniku obrażeń poniesionych w czasie rozpędzania demonstracji we Wrocławiu w dniu 31 sierpnia 1982 r.;


RACZEK STANISŁAW, l. 35. Zmarł w dniu 7 wrzesnia 1982 r. po pobiciu w czasie demonstracji w Kielcach w dniu 31 sierpnia 1982 r.;

[presentation1]

RADOMSKI MIECZYSŁAW, l. 56. Zmarł w dniu 3 maja 1992 r. w czasie zajść ulicznych w Warszawie;


ROKITOWSKI MIECZYSŁAW, l. 47. Zmarł w dniu 3 kwietnia 1982 r. po pobiciu w areszcie śledczym w Zalężu;


SADOWSKI PIOTR, l. 32. Zmarł w dniu 31 sierpnia 1982 r. trafiony petardą podczas demonstracji w Gdańsku;


SZULECKI ADAM, l. 32. Zmarł w dniu 9 maja 1982 r. po pobiciu w czasie demonstracji w dniu 3 maja 1982 r. w Warszawie;


WILKOMIRSKI EUGENIUSZ, l. 52. Zmarł w dniu 3 wrzesnia 1982 r. po pobiciu przez ZOMO w czasie demonstracji w Częstochowie w dniu 1 września 1982 r.;


WŁOSIK BOGDAN, l. 30. Zamordowany z broni palnej przez funkcjonariusza SB w czasie demonstracji w Nowej Hucie w dniu 13 października 1982 r.;


WOZNIAK TADEUSZ, l. 49. Zmarł w dniu 1 wrzesnia 1982 r. po pobiciu przez ZOMO podczas demonstracji w dniu 31 sierpnia 1982 r. we Wrocławiu;


ZDUNEK FRANCISZEK, l. 49. Przewodniczacy Komitetu Budowy Kaplicy w Sobolewie w woj. lubelskim. Zastrzelony przez sierżanta MO (...);


BLESZCZYNSKI ZENON, l. 24. Zmarł w nocy z 13 na 14 stycznia 1983 r. po pobiciu w areszcie śledczym w dniu 28 grudnia 1982 r.;


DRABOWSKA JANINA, l. 63. Zmarła we wrześniu 1983 r. na skutek obrzęku płuc spowodowanego działaniem gazów łzawiących użytych do rozpędzania demonstracji w Nowej Hucie w dniu 31 sierpnia 1983 r.;


GRZYWNA ANDRZEJ, l. 62. Zmarł w nocy z 29 na 30 sierpnia 1983 r. po pobiciu pałką po głowie w milicyjnym areszcie;


KOWALSKI RYSZARD, l. 44. Przewodniczący KZ NSZZ "Solidarność" w Hucie Katowice, dwukrotny więzień polityczny. Zaginął w dniu 7 lutego 1983 r. Ciało wyłowiono z rzeki w dniu 31 marca 1983 r.;


LARYSZ JÓZEF, l. 41. Przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w zakładach ELWRO. Internowany, zwolniony z pracy. Zmarł w dniu 7 marca 1983 r. po kolejnym przesłuchaniu w KW MO;


LYSKAWA BERNARD, l. 56. Zmarł na zawał serca uciekając przed ZOMO po demonstracji w Krakowie w dniu 1 maja 1983 r.;


MIASKO ZDZISŁAW, l. 29. Zmarł w dniu 3 czerwca 1983 r. po pobiciu na posterunku MO w Nowej Miłosnej;


MARZEC JERZY, l. 21. Zaginął w dniu 21 czerwca 1983 r. po uroczystościach powitania Papieża. Ciało znaleziono nad Odrą w dniu 22 czerwca 1983 r. Powodem śmierci było zachłyśnięcie się krwią;


PODBORACZYŃSKI BOGUSŁAW, l. 21. Działacz NSZZ "Solidarność". Prawdopodobnie zatrzymany przez funkcjonariuszy MO, ciało wydobyto z rzeki w dniu 30 kwietnia 1983 r.;


PRZEMYK GRZEGORZ, l. 19. Zmarł w dniu 14 maja 1983 r. w wyniku obrażeń po pobiciu przez milicjantów na Komisariacie MO przy ul. Jezuickiej w Warszawie w dniu 12 maja 1983 r.;


STEFAŃSKI JACEK, l. 25. Zmarł w dniu 9 września 1983 r. Pobity w dniu 2 września 1983 r. na ulicy przez "nieznanych sprawców". Brata denata i świadków wydarzenia funkcjonariusze MSW nakłaniali szantażem do zaniechania wyjaśnienia sprawy;


SYMONIUK ZBIGNIEW, l. 33. Członek Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania. Internowany, więzień polityczny. Zmarł w dniu 8 stycznia 1983 r. Wg oficjalnej wersji popełnił samobójstwo w czasie odbywania kary 2 lat pozbawienia wolności w więzieniu w Białymstoku;


SMAGURA RYSZARD, l. 29. Zmarł w dniu 1 maja 1983 r. w Krakowie po trafieniu petardą w czasie demonstracji;


SZYMANSKI ZBIGNIEW. Zmarł w kwietniu 1983 r. po pobiciu przez ZOMO-wców - R. Rudowczaka i J. Niemca;


WASILUK HENRYK, l. 28. Więzień polityczny. Zmarł w dniu 25 listopada 1983 r. Po zwolnieniu z więzienia popełnił samobójstwo przez samospalenie przed eksmisją z mieszkania;


WEDROWNY JERZY, l. 28. Aresztowany za udział w manifestacji w dniu 31 sierpnia 1983 r. Zmarł w areszcie śledczym we wrześniu 1983 r. w niewyjaśnionych okolicznościach, przed terminem rozprawy;


WITKOWSKI WŁODZIMIERZ, l. 31. Zaginął podczas manifestacji w dniu 31 sierpnia 1983 r. we Wroclawiu. Zwłoki znaleziono w dniu 7 września 1983 r. wiszące na drzewie pod Oleśnicą;


ZIOŁKOWSKI JAN, l. 56. Współpracownik Komitetu Budowy Pomnika Ofiar Czerwca 1956 r. Zmarł w dniu 5 marca 1983 r. pobity w czasie przesłuchania w V komisariacie MO w Poznaniu;


BARTOSZCZE PIOTR, l. 34. Działacz NSZZ "Solidarność" Rolników Indywidualnych. Zmarł w nocy z 7 na 8 lutego 1984 r. Ciało znaleziono w dniu 8 lutego 1984 r. w studzience melioracyjnej na polu ze śladami bicia i duszenia;


FRACZEK LECH. Zmarł w dniu 25 maja 1984 r. po pobiciu w dniu 5 kwietnia 1984 r. na posterunku MO;


FRAS TADEUSZ, l. 33. Nauczyciel, przewodniczący NSZZ "Solidarność" w szkole. Zmarł w dniu 7 września 1984 r. Ciało znaleziono na przedmieściu Krakowa. Wg oficjalnej wersji wyskoczył z II piętra. Sekcja zwłok ujawniła ślady bicia i duszenia;


GEBOSZ ANDRZEJ, l. 31. Zmarł w dniu 26 października 1984 r. po pobiciu podczas przesłuchania w DUSW Łódź - Śródmieście;

[presentation1]

HAC ALEKSANDER, l. 44. Przewodniczący KZ NSZZ "Solidarność" w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie. Zmarł w dniu 18 pazdziernika 1984 r. Znaleziony w dniu 16 października 1984 r. w piwnicy domu przy ul. Królewskiej z ciężkimi obrażeniami głowy;


HANT EDYTA, l. 8. Uczennica, Zmarła w dniu 29 marca 1984 r. Zginęła w parku od strzału oddanego z okien mieszkania przez sierżanta MO Halonia;


JASIŃSKI KRZYSZTOF, l. 25. Działacz NSZZ "Solidarność". Internowany. Zmarł w dniu 10 listopada 1984 r. Zwłoki znaleziono na przystanku PKS w Elblągu z silnymi urazami;


KULKA STANISŁAW, l. 47. W dniu 15 listopada 1984 r. został zastrzelony na szosie przez milicjanta Jana Żurka;


LAWRYNOWICZ HENRYK, l. 42. W dniu 8 listopada 1984 r. został zatrzymany na Komisariacie Kolejowym. Zmarł w dniu 9 listopada 1984 r. Lekarz stwierdził krwiaka skroni i liczne obrażenia;


LAZARSKI KAZIMIERZ, l. 58. Pobity we własnym mieszkaniu przez funkcjonariuszy MO. Zmarł w dniu 24 września 1984 r. Sąd Rejonowy w Oleśnicy skazał funkcjonariuszy Ryszarda Boryga, Zbigniewa Królaka i Józefa Jarosika na kary od 1 do 2 lat pozbawienia wolności;


* * * * * * *

POPIEŁUSZKO JERZY, l. 37. Kapelan NSZZ "Solidarność". Bestialsko zamordowany w dniu 19 października 1984 r. przez funkcjonariuszy MSW: W. Chmielewskiego, L. Pekalę, G. Piotrowskiego, A. Pietruszkę;


ROMANOWSKI JAROSŁAW, l. 23. Zmarł w dniu 12 maja 1984 r. Zatrzymany przez MO. Wg oficjalnej wersji powiesił się w areszcie;


STRUSKI KRZYSZTOF, l. 28. Zmarł w dniu 14 listopada. Zatrzymany przez funkcjonariuszy MO zostal wyrzucony z milicyjnego samochodu;


SZTENCEL PAWEŁ, l. 19. Zmarł w dniu 22 grudnia 1984 r. na astmę sercową w areszcie śledczym przy ul. Smutnej w Łodzi, po odmówieniu pomocy lekarskiej;


TOKARCZYK ZBIGNIEW, l. 31. Działacz NSZZ "Solidarność" i KPN. Internowany i szykanowany przez SB. Zmarł w nocy z 22 na 23 lutego 1984 r. Ciało znaleziono koło domu denata. Sekcja wykazała urazy wątroby i płuc oraz ślady ciosów;


WALCZAK BOGUSŁAW, l. 57. Zmarł w marcu 1984 r. Został zatrzymany przez patrol MO w dniu 8 marca 1984 r. Żonie wydano ciało w dniu 16 marca 1984 r. twierdząc, że znaleziono je na ulicy;


ANTONOWICZ MARCIN, l. 19. Zmarł w dniu 2 listopada 1985 r. Został zatrzymany przez patrol MO w dniu 19 października 1985 r. W milicyjnym samochodzie doznał śmiertelnych urazów głowy;


BUDNY JAN. Zmarł w dniu 14 lutego 1985 r. Zatrzymany przez funkcjonariuszy MO Witolda Jabłońskiego i Kazimierza Klonowskiego w dniu 11 lutego 1985 r. Pobity w czasie przesłuchania. W szpitalu stwierdzono krwiaka mózgu, który był przyczyną zgonu;


BULKO ZDZISŁAW, l. 30. Zmarł w dniu 17 grudnia 1985 r. Znaleziony w rowie pod Zamościem z ciężkimi obrażeniami. Zwolnieni przez niego z pracy za pijaństwo i kradzieże trzej ORMO-wcy grozili mu zemstą;


CZARNY MIKOŁAJ, l. 56. Zmarł w dniu 14 lutego 1985 r. Został zatrzymany przez MO.(...) Zmarł w wyniku urazów czaszki. Wg oficjalnej wersji spadł ze schodów;


FRANZ ROMAN, l. 32. Zmarł w dniu 8 stycznia 1985 r. Został zatrzymany przez milicję na Komisariacie Kolejowym. Znaleziony martwy na ławce koło dworca PKP. Sekcja wykazała stłuczenie mózgu;


KRAWIEC JAN, l. 22. Zmarł w dniu 30 pazdziernika 1985 r. W dniu 30 pazdziernika 1985 r. został zatrzymany na Komendzie MO w Miechowie. Wg oficjalnej wersji popełnił samobójstwo w areszcie przez powieszenie. Ciało nosiło ślady urazów piersi, brzucha i głowy;


KRZYWDA JACEK, l. 37. Zmarł w dniu 26 czerwca 1985 r. Został pobity w bramie domu, w którym mieszkał, przez patrol MO;


KASPROWSKI DARIUSZ, l. 23. Zmarł w dniu 9 grudnia 1985 r. Wg. oficjalnej wersji powiesił się, w ZK w Koronowie. Na zwłokach stwierdzono liczne urazy szyi, ramion i pleców;


MARTIN LESŁAW, l. 37. Członek Komisji Rewizyjnej Zarzadu Regionu NSZZ "Solidarność". Zamordowany w dniu 23 stycznia 1985 r. Został zrzucony przez "nieznanych sprawców" z kładki dla pieszych nad ulicą, z wysokości 20m;


POPŁAWSKI PIOTR. Pop cerkwi prawosławnej w Narwi. Zaginął w dniu 15 czerwca 1985 r. Zwłoki znaleziono w dniu 20 czerwca 1985 r. w lesie koło Zabludowa. Wg oficjalnej wersji popełnił samobójstwo;


PRZEPIORZYNSKI WITOLD, członek NSZZ "Solidarność". Zaginął w dniu 9 maja 1985 r. Zwłoki znaleziono w dniu 17 maja 1985 r. w kanale portowym ze śladami silnych obrażeń;


SZUSTER ALEKSANDER, l. 25. Zmarł w dniu 30 stycznia 1985 r. po pobiciu na Komisariacie MO w Świdniku. Przyczyną śmierci było złamanie podstawy czaszki;


ŚLUSARSKI RYSZARD, l. 25. Zmarł w dniu 4 marca 1985 r. po pobiciu przez funkcjonarjuszy MO w mieszkaniu, na ulicy i w komisariacie. Śmierć nastąpiła w wyniku zmiażdżenia wątroby, nerek i pęknięcia jelit.


BEDNAREK MARIAN, l. 35. Zmarł w dniu 27 grudnia 1986 r. po pobiciu na komisariacie MO;


SZKARLAT ZBIGNIEW, l. 43. Działacz NSZZ "Solidarność", więzień polityczny. Zmarł w dniu 9 lutego 1986 r. Znaleziony na ulicy w dniu 2 lutego 1986 r. ciężko pobity, stwierdzono pęknięcie czaszki i uszkodzenie mózgu;


LUKS GRZEGORZ, l. 19. Zmarł w dniu 14 stycznia 1987 r. Został zbity i skopany przez patrol MO w nocy z 29 na 30 sierpnia 1986 r. Przy niedostatecznej pomocy lekarskiej, zmarł w wyniku powikłan po pourazowej torbieli trzustki;


KALINOWSKI WACŁAW. Zmarł w dniu 27 marca 1987 r. W dniu 22 marca 1987 r. został pobity w samochodzie milicyjnym;


STRZELECKI JAN, l. 69. Zmarł w dniu 11 lipca 1988 r. Znaleziony ciężko pobity nad Wisłą w dniu 30 czerwca 1988 r.;


NIEDZIELAK STEFAN. Proboszcz parafii Św. Karola Boromeusza. Zmarł w dniu 20 stycznia 1989 r. Ciało znaleziono w mieszkaniu denata. Sekcja wykazała liczne urazy i rozerwanie wiązadeł kręgu szyjnego jako przyczynę śmierci;


SUCHOWOLEC STANISŁAW. Proboszcz parafii Najświętszej Marii Panny na Dojlidach. Zmarł w dniu 30 stycznia 1989 r. Wg wersji prokuratury śmierć nastąpiła w wyniku zatrucia tlenkiem metali spowodowanego pożarem w pokoju powstałym z zapalenia się grzejnika;


ZYCH SYLWESTER, l. 39. Wikariusz parafii Św. Jakuba. Więzień polityczny. Zmarł 11 lipca 1989 r. Ciało znaleziono na dworcu PKS.

[presentation1]

Czesc ich pamieci.

[presentation1]

I pytanie.
Czy Pinochet wlasnorecznie mordowal?
Odpowiedz.
Jaruzelski tez nie.

Nowa analiza

[asmall4]

"Istnieją mocne podstawy, by twierdzić, że polska wersja „demokratyzacji”,
oparta częściowo o model czechosłowacki, była przygotowywana i kontrolowana od
początku, w ramach polityki i strategii Bloku. Od dwudziestu lat polska partia
komunistyczna, PZPR, pracowała nad budową „dojrzałego społeczeństwa
socjalistycznego”, w którym Partia i jej organizacje masowe mogły-by odgrywać
aktywniejszą i skuteczniejszą rolę polityczną. W roku 1963 utworzono komisję
ideologiczną Partii. 1973 roku ustanowiono nowe metody koordynowania działań
organizacji młodzieżowych. W 1976 roku przyjęto nowe prawo, o kierowniczej roli
Partii w budowie komunizmu [miało to formę zapisu w Konstytucji PRL], oraz
postanowienia odnośnie wzajemnego oddziaływania partii komunistycznej z partiami
satelickimi: „chłopską” (ZSL) i „demokratyczną” (SD). W tym samym roku wszystkie
organizacje młodzieżowe, włącznie z tymi w wojsku, zostały połączone w jeden
Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej. Liczba członków Partii wzrosła z 1
miliona w roku 1960, do 3 milionów w roku 1980. W tym samym czasie liczba
członków polskich związków zawodowych wzrosła z 5 milionów do 13 milionów.
Związek Socjalistycznej Młodzieży Polskiej miał 2 miliony członków w roku 1980.
Pod koniec tego, 1980 roku, 85 procent wojskowej kadry oficerskiej było
członkami Partii. Wszyscy Polacy pochodzenia żydowskiego zostali usunięci z
armii. W ciągu dwudziestoletniego procesu polscy przywódcy zostali w pełni
włączeni w mechanizmy koordynacyjne Bloku, takie jak RWPG i Układ Warszawski, a
także poprzez robocze spotkania dwustronne z innymi partiami komunistycznymi.
Polskie służby bezpieczeństwa wzięły udział w konferencji wszystkich służb
bezpieczeństwa Bloku, która odbyła się w Moskwie w roku 1959, na której
postanowiono o nowej roli politycznej tych służb w Bloku i w świecie, oraz
zostały ulepszone sposoby koordynacji pomiędzy służbami. Polska była w liczbie
krajów, które odwiedził Mironow, inicjator tej nowej roli politycznej bezpieki,
o czym zdecydował, gdy był szefem Wydziału Administracyjnego KPZR. "

Wydarzenia lat siedemdziesiątych

[asmall4]

"Znakiem czasu było, że dwie kluczowe figury ostatnich polskich wydarzeń, tak
zwanej „odnowy” objęły bardzo ważne pozycje, wkrótce po „Praskiej Wiośnie” w
1968 roku: Jaruzelski został ministrem obrony, a Kania objął funkcję szefa
wydziału administracyjnego polskiej partii komunistycznej, z odpowiedzialnością
za sprawy polskiej służby bezpieczeństwa. W roku 1971 Gierek przejął stanowisko
Pierwszego Sekretarza Partii od Gomułki, i w tym czasie Wałęsa, przyszły twórca
Solidarności, rozpoczynał swoją pracę polityczną. Gierek i inni członkowie
ważnych wydziałów partyjnych, włącznie z wydziałem administracyjnym pod
przewodnictwem Kani, odbywali konsultacje ze swoimi odpowiednimi partnerami
sowieckimi w Moskwie. W tym samym roku przywódcy Polski odbyli też parę spotkań
z kierownictwem Czechosłowacji. W roku 1973 została podpisana umowa o
ideologicznej współpracy pomiędzy dwiema partiami. W roku 1977 delegacja pod
przewodnictwem Gierka, podpisała umowę o dalszym wzmacnianiu współpracy między
nimi. Gierek brał także udział w krymskich spotkaniach na szczycie w latach
siedemdziesiątych, na których dyskutowano o kwestiach strategicznych. W latach
siedemdziesiątych Kania został awansowany na stanowisko ministra spraw
wewnętrznych, oraz na członka Politbiura, z odpowiedzialnością za nadzorowanie
wojska i służby bezpieczeństwa. Działał on także jako główny łącznik rządu do
kontaktów z politycznie aktywnym Kościołem Rzymsko-katolickim. Gdy rozpoczęła
się „odnowa”, Kania nadal był awansowany na przywódcę Partii. Dwaj inni szefowie
służby bezpieczeństwa także zostali awansowani. Moczar na członka Politbiura, a
Kowalczyk na stanowisko wicepremiera. Te awanse są wskazówką, niepozostawiającą
wątpliwości, o uczestniczeniu Kani w przygotowywaniu polskiej „odnowy”."

Finał przygotowań do „odnowy”

[asmall4]

"Przez dwa lata poprzedzające „odnowę” odbywały się intensywne konsultacje
pomiędzy przywódcami polskimi i sowiecki-mi, oraz wysokimi członkami Partii.
Wśród ważniejszych punktów programu, poza spotkaniami w ramach RWPG i Układu
Warszawskiego, były: nominacja nowego ambasadora sowieckiego w Polsce w roku
1978 (Aristow, zasłużony członek Partii z Leningradu); konferencja
państw-członków Bloku w Moskwie (z obecnością Polaków), poświęcona sprawom
organizacyjnym i organizacjom masowym; wizyta Jaruzelskiego w Moskwie w roku
1978; spotkanie Jaruzelskiego z Naczelnym Dowódcą Sił Układu Warszawskiego w
1979 r.; dwa spotkania w roku 1978 i 1979 po-między sowieckimi i polskimi
urzędnikami partyjnymi, odpowiedzialnymi za strategie i koordynację ruchu
komunistycznego, na których dyskutowano o kwestiach międzynarodowych i
ideologicznych; wizyty w Moskwie Kruczka, szefa organizacji polskich związków
zawodowych, oraz Szydlaka, szefa Towarzystwa Przy-jaźni Polsko-Sowieckiej, który
omawiał problematykę wzmocnienia współpracy polsko-sowieckiej ze swoim
odpowiednim partnerem ze strony sowieckiej, Szytikowem. Ta ostatnia wizyta jest
szczególnie interesująca, gdyż między lutym a sierpniem 1980 – tuż przed
„odnową” – Szydlak został szefem polskich związków zawodowych. W roku 1979
Gierek odbył dwie narady z Breżniewem, oraz oddzielne spotkania z partyjnymi
komunistycznymi przywódca-mi: czechosłowackim, wschodnioniemieckim,
zachodnioniemieckim i francuskim. Na spotkaniu z Breżniewem na Krymie w sierpniu
1979, dyskusja skupiła się na „sprzyjających nowych warunkach dla wspólnej akcji
w Europie”. W lutym 1980 r. w sowieckiej publikacji pisano na temat wzmocnienia
bratnich więzi pomiędzy tymi dwoma krajami, co było rezultatem porozumień,
osiągniętych na ich spotkaniach. Delegacja partii polskiej brała udział w
konferencji 29 partii na Węgrzech, w grudniu 1979 r.; omawiano na niej stosunki
między komunistami a socjaldemokratami, oraz perspektywy dla europejskiego
bezpieczeństwa. Susłow, były główny sowiecki ideolog i strateg był
przewodniczącym delegacji sowieckiej, na zjazd polskiej Partii w lutym 1980. Na
tym zjeździe Gierek zaatakował NATO oraz rozmieszczanie pocisków jądrowych w
Europie Zachodniej, i zaoferował swoją pomoc, jako gospodarza konferencji
Wschód-Zachód w sprawach rozbrojenia, w Warszawie. W maju 1980 przybyli do
Warszawy, na konferencję przywódców państw Bloku Komunistycznego: Breżniew,
Gromyko i inni wyżsi sowieccy członkowie Partii. W przemówieniu wstępnym Gierek
powiedział, że ta konferencja otworzy nowe perspektywy dla pokoju i
bezpieczeństwa w Europie i na świecie. Przemówienie Gierka było jedyną częścią,
z całego programu konferencji, która została opublikowana."

cd.

[asmall4]

"Odbywały się częste konsultacje pomiędzy polskimi urzędnikami partyjnymi,
odpowiedzialnymi za prasę, radio i telewizję, a ich sowieckimi
partnerami-odpowiednikami, co sugeruje, że odbywało się przygotowywanie mediów
sowieckich i polskich na nadchodzące, ważne wydarzenia. Breżniew przyznał
honorowe odznaczenie Gierkowi i Jaruzelskiemu w roku 1978, a Gierek w lutym 1980
odznaczył Rusakowa, szefa wydziału KPZR do spraw Bloku. Te odznaczenia mogą być
rozumiane jako uznanie dla ich wkładu, który wnieśli w przygotowywanie samej
„odnowy” i niektórych kluczowych postaci tej „odnowy”. Można także domyślać się,
że zejście Gierka ze sceny politycznej, już zostało przewidziane na tym etapie.
Niewątpliwie, miał on całkowitą rację, mówiąc tuż po swojej dymisji, że
„właściwe oszacowanie rozwoju wydarzeń w Polsce w latach siedemdziesiątych mogło
będzie nastąpić tylko z pewnej perspektywy czasu”. Wszystkie przytoczone wyżej
argumenty skłaniają do wyciągnięcia wniosku, że główne wydarzenie w Polsce w
roku 1980, „odnowa”, była planowana z dużym wyprzedzeniem przez polską partię
komunistyczną, przy współpracy z jej sowieckimi i blokowymi sojusznikami, oraz
przy zakreśleniu widoków na przyszłe szerzenie strategii komunistycznej dalej,
na Europę. Ten wniosek jest poparty również innymi dowodami, które świadczą o
zaangażowaniu się partii komunistycznej w tworzenie i działanie Solidarności.
Partia polskich komunistów wewnątrz Solidarności Sam Kania ujawnił, że około 1
miliona członków partii należało do „Solidarności”. W roku 1981, spośród 200
członków Komitetu Centralnego PZPR, 42 osoby były jednocześnie członkami
„Solidarności”. Bogdan Lis, zastępca Wałęsy, był członkiem Komitetu Centralnego
Partii. Zofia Grzyb, inna liderka „Solidarności”, była członkiem Politbiura. Ci
przywódcy nie zostali usunięci z Partii za swoje członkostwo w „Solidarności”.
Przeciwnie, „Solidarność” uznawała przewodnia rolę Partii, a Partia uznawała
istnienie „Solidarności”. Kania i Moczar wydali nawet przychylne temu
oświadczenia. „Solidarność” korzystała z dostępu do mediów, kontrolowanych przez
państwo. Nie stwarzano przeszkód w szerokich, zagranicznych podróżach Wałęsy; w
rzeczywistości to polski ambasador w Japonii, który potem, po wprowadzeniu stanu
wojennego, zbiegł na Zachód, pomagał w ustanowieniu dla Wałęsy kontaktów z
japońskimi związkami zawodowymi. Po zerwaniu dezinformacyjnych zaciemnień jak to
uczyniłem poprzednio, staje się jasne, że zmiany w przywództwie polskiej partii,
od Gierka poprzez Kanię do Jaruzelskiego, nie były rezultatem walki o władzę
pomiędzy frakcjami wśród przywództwa, lecz wynikały z rozwoju poszczególnych
etapów procesu „odnowy”, w planowaniu, którego uczestniczyli, w równym stopniu,
wszyscy przywódcy. Wizyty Kani i innych polskich przywódców w Moskwie, oraz
wizyty Susłowa i Gromyki w Polsce w kwietniu i lipcu 1981 r., były częścią
dokładnej koordynacji, na wysokim szczeblu oraz dostosowywaniem na bieżąco,
uzgodnionego wcześniej planu strategicznego; nie ma dowodów wywieranie nacisku
na polskich przywódców. Sowieckie manewry wojskowe i morskie w sąsiedzkiej
okolicy polskich granic, podczas gdy była realizowana „odnowa” Polsce, na pewno
były zaplanowane i z wyprzedzeniem uzgodnione z rządami Polski i Niemiec
Wschodnich, jako ostrzeżenie dla narodu polskiego, a także ludności
wschodnioniemieckiej, że nigdy nie będzie możliwości, aby prawdziwe uczucia
antykomunistyczne mogły wydostać się spod kontroli. "

Motywy do utworzenia „Solidarności”

[asmall4]

"Podobnie jak z „Praską Wiosną” roku 1968, na motywy dla polskiej „odnowy”
złożyła się kombinacja czynników wewnętrznych i zewnętrznych. W skali
wewnętrznej celem było poszerzenie bazy politycznej dla partii komunistycznej,
wewnątrz związków zawodowych, oraz przekształcenie wąskiej, elitarnej dyktatury
Partii, w leninowską dyktaturę całej klasy pracującej, która ożywiłaby polski
system polityczny i ekonomiczny. „Odnowa” podążała zgodnie z wytycznymi Lenina,
z jego przemówienia na kongresie Kominternu w lipcu 1921 roku. „Nasza jedyna
obecnie strategia”, mówił Lenin, „to stać się silniejszym, a co za tym idzie,
mądrzejszym, bardziej racjonalnym, bardziej oportunistycznym. Im bardziej
będziemy oportunistyczni, tym szybciej zgromadzą się masy dookoła nas. Gdy
zwyciężymy nad masami przez naszą racjonalną postawę, użyjemy wtedy ofensywnej
taktyki, w najściślejszym znaczeniu tego słowa”. Polskie związki zawodowe przed
„odnową” cierpiały z powodu piętna kontroli partyjnej. Ewentualne próby
zastosowania leninowskich zasad do tworzenia nowej organizacji związku
zawodowego poprzez odgórne decyzje rządowe, nie usunęłyby tego piętna. Nowa
organizacja musiała więc jawić się, jako utworzona całkowicie od dołu. Jej
niezależność musiała zostać ustanowiona poprzez starannie wykalkulowaną i
kontrolowaną konfrontację z rządem. Początki ruchu „Solidarności” w stoczni
noszącej imię Leni-na, śpiewanie „Międzynarodówki”, używanie przez członków
Solidarności starego sloganu: „Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!”
oraz stała obecność portretu Lenina, wszystkie te rzeczy pasują do faktu
ukrytego kierowania organizacją przez Partię. Bez tego przewodnictwa i pomocy,
to dyscyplina „Solidarności”, a przede wszystkim fakt odniesienia sukcesu w
negocjacjach z polskim rządem, byłyby niemożliwe. Ukryte wpływy Partii wewnątrz
polskiego Kościoła Katolickiego, działały na związkowców jako czynnik powodujący
umiarkowanie, oraz zapewniający kompromis pomiędzy „Solidarnością” a rządem. W
skali międzynarodowej, strategiczne cele, stojące za utworzeniem „Solidarności”,
są zbliżone do tych z czasów „Praskiej Wiosny”. W skrócie, miały one na celu
oszukać zachodnie rządy, polityków i ogół opinii publicznej, co do rzeczywistej
natury współczesnego komunizmu w Polsce, zgodnie z taktyką osłabiania i
wzorcowego ewoluowania dezinformacji. Mówiąc bardziej konkretnie, intencją było
wykorzystanie „Solidarności” do propagowania wspólnych działań z wolnymi
związkami zawodowymi, socjaldemokratami, katolikami oraz innymi grupami
religijnymi, dla dalszego wspierania celów strategii komunistycznej w krajach
wysoko rozwiniętych, a w mniejszym stopniu w Trzecim Świecie. Nazwa
„Solidarności” sama w sobie stanowi symbol i świetnie się do tych celów
nadawała, co jest jaśniejsze do zrozumienia, gdy uwzględni się fakt
sponsorowania przez państwo podróży Wałęsy do związków zawodowych we Francji,
Włoszech i Japonii oraz jego wizyt w Watykanie. "

cd.

[asmall4]

"Dążenia „Solidarności” do wzmacniania swoich międzynarodowych więzi były
częścią szerszego wysiłku ze strony międzynarodowego ruchu komunistycznego,
ukierunkowanego na upowszechnienie i umacnianie własnej strategii. W lutym 1981
r. Breżniew mówił o nowych, sprzyjających warunkach dla spójności działań w
światowym ruchu związkowym. Komunistyczna Światowa Federacja Związków Zawodowych
oraz regionalne europejskie, latynoamerykańskie i arabskie ciała związkowe
nasiliły swoje kampanie przeciwko monopolom, oraz za rozbrojeniem. Spotkania w
Moskwie w październiku 1980 r., oraz w Berlinie w marcu 1981 r., były poświęcone
dyskusjom na temat solidarności klasy robotniczej i nowych form współ-pracy
związków zawodowych różnych orientacji politycznych. Sowiecka delegacja związków
zawodowych przybyła do Włoch na rozmowy z trzema głównymi włoskimi federacjami
związków zawodowych. Wpływ „Solidarności” był odczuwany wszędzie poprzez ruch
robotniczy, nawet w Stanach Zjednoczonych, gdzie lewica wykazywała
zainteresowanie doświadczeniami „Solidarności”. Intencją komunistów było i
pozostanie, wykorzystywanie tego wpływu do swoich celów strategicznych.
Utworzenie „Solidarności” i początkowy okres jej działania jako związek
zawodowy, może być odczytywane jako eksperymentalna, pierwsza faza polskiej
„odnowy”. Mianowanie Jaruzelskiego, wprowadzenie stanu wojennego, oraz
zawieszenie „Solidarności”, stanowi drugą fazę, przeznaczoną na wprowadzenie
tego ruchu pod ścisłą kontrolę oraz zapewnienie stanu politycznej konsolidacji.
W trzeciej fazie można oczekiwać [pisane w 1984 r.], że zostanie uformowany rząd
koalicyjny, skupiający przedstawicieli partii komunistycznej, reprezentantów
reaktywowanej „Solidarności”, oraz Kościoła. W tym rządzie mogłoby się znaleźć
również kilku tak zwanych „liberałów”. Tego rodzaju rząd, w nowym stylu we
Wschodniej Europie, byłby odpowiednio wyposażony i przygotowany do rozwijania
strategii komunistycznej, poprzez prowadzenie kampanii na rzecz rozbrojenia, na
rzecz „stref bezatomowych” w Europie, być może nawet w sprawie powrotu do Planu
Rapackiego, ale przede wszystkim za rozwiązaniem NATO i Układu Warszawskiego, aż
po ostateczne ustanowienie neutralnej, socjalistycznej Europy. Uaktywnienie
innych elementów strategii komunistycznej na Europę, takich jak eurokomunizm i
negocjacje KBWE, nastąpiłoby w odpowiedniej porze, by zgrać je w czasie z
ukonstytuowaniem się takiego rządu. Można oczekiwać nasilonej kampanii
solidarnościowej pomiędzy związkami zawodowymi i ruchami pokojowymi z Europy
Wschodniej i Zachodniej; faktyczne przygotowania już trwają. "

cd.

[asmall4]

"W październiku 1980, w Budapeszcie, na konferencji pięciuset narodowych
organizacji młodzieżowych, została powołana nowa, wszecheuropejska struktura do
spraw organizacji młodzieżowych. We wrześniu 1980 w Sofii odbyło się spotkanie
Światowego Parlamentu, w którym wzięły udział czołowe komunistyczne autorytety
od wspólnych, zjednoczonych działań. Reaktywowano Sowiecki i Wschodnioeuropejski
Komitet Bezpieczeństwa Europejskiego. W marcu 1981 r. odbyła się w Moskwie
narada parlamentarzystów z państw komunistycznych, na której Szytikow był
postacią z centrum uwagi. Jest coraz więcej oznak, że trwają przygotowania do
wprowadzenia w życie komunistycznych inicjatyw, dotyczących Niemiec i jest to
pomyślane jako kluczowe wyjście w kierunku neutralnej, socjalistycznej Europy.
Do tych przygotowań należy zaliczyć spotkanie w 1980 roku na Krymie, między
Breżniewem, a wschodnioniemieckim przywódcą Honeckerem, na którym omawiano
projekt kolejnej europejskiej konferencji w sprawie rozbrojenia. Podobne rozmowy
robocze odbywały się między komitetami pokojowymi, sowieckim i
zachodnioniemieckim, w lutym 1980 r. Specjalista od spraw niemieckich, Czyrek,
został mianowany polskim ministrem spraw zagranicznych. Inny specjalista od
spraw Niemiec, Kwicinskij, pod koniec 1981 roku został wybrany na głównego
negocjatora w genewskich rozmowach, dotyczących redukcji broni jądrowej.1
Winkelman, były przewodniczący wydziału międzynarodowego wschodnioniemieckiej
partii komunistycznej, w marcu 1981 został mianowany na stanowisko ambasadora w
Związku Sowieckim. Falin, zasłużony członek KPZR i były ambasador w Niemczech
Zachodnich, został mianowany na wiceprzewodniczącego Stowarzyszenia ZSRR-Niemcy
Zachodnie, zaś Zamiatin, członek Komitetu Centralnego KPZR, otrzymał nominację
na stanowisko szefa sekcji parlamentarzystów sowieckich do kontaktów z Niemcami
Zachodnimi. Można oczekiwać, że odnowiony ruch „Solidarności” ogarnie też swoimi
wpływami Amerykę Łacińską, skupiając razem socjaldemokratów, katolików i ludzi
postępowych, przeciwko dyktaturom wojskowym. W tej dziedzinie również daje się
zauważyć oznaki przygotowań. W kwietniu 1981 roku miało miejsce w Moskwie
spotkanie przywódców sowieckich i latynoamerykańskich związków zawodowych,
odbywały się też inne, sponsorowane przez Światową Federację Związków
Zawodowych, narady i spotkania przygotowawcze przed Światowym Kongresem Związków
Zawodowych o Różnej Orientacji (World Congress of Different Orientation) na Kubie. "

Ismail ty bisurmanski ... w KC PZPR robiles skoro

[jola_z_dywit_2006a]

masz takie informacje i pamietasz je po tylu latach.

Wszowate te komuchy. Wszedzie sie wcisna by nahapac sie przy korycie.
U Jarka, Lesia ich nie malo, u Tusiaka tez sa, z Czerwonymi Beretami robia
przekrety.

Cholera wyglada ze ich najmniej jest w SLD bo sama gowniarzeria tam zostala.

Ismail czy ty nie jestes Albin Siwak ? Przyznaj sie rabie bez bicia.


asmall4 napisał:

> "W październiku 1980, w Budapeszcie, na konferencji pięciuset narodowych
organizacji młodzieżowych, została powołana nowa, wszecheuropejska struktura do
spraw organizacji młodzieżowych.......

gdzieś ty był jak rozum dawali ??

[asmall4]

abakus.salon24.pl/31149,strategia%20podst%EApu,tag.html
cytaty są z książki Golicyna , a nie moje D.E.B.I.L.U !!!

co was k..wy w samoobronie czytać nie uczyli :)

Generale___wielki szacunek za słuszną decyzję.....

[milo_1]

Historia a nie PiSbolszewicy ocenią Twoją decyzję, która była jedynym rozsądnym
rozwiązaniem....
Ci tzw "patrioci" spod znaku bliźniąt nie zasługują nawet na to, aby wiązać
Panu sznurówki przy butach.....niedługo ich podsumujemy.....

[mietek002]

milo_1 napisał:

> Historia a nie PiSbolszewicy ocenią Twoją decyzję, która była
jedynym rozsądnym
> rozwiązaniem....
> Ci tzw "patrioci" spod znaku bliźniąt nie zasługują nawet na to,
aby wiązać
> Panu sznurówki przy butach.....niedługo ich podsumujemy.....
========================================================
Jak mozna takie idiotyzmy pisac??!! Przeciez "bliznieta" zostaly
demokratycznie wybrane na stanowiska przez obywateli Polski. Nie
jest waznym to, w jakim stanie snajduja sie ich mozgi i
konsekwencje, jakie ponosza za to obywatele. Zostali wybrani i
zasluguja na to, co maja. Jaruzelski natomiast jest dla mnie nikim i
niczym, gdyz na piedestal dostal sie tylko po znajomosci i przy
poparciu zsrr, traktujac nas wszystkich, jak szare masy, zmuszajac
je do robienia jednej rzeczy nie pozwalajac robic drugiej,
oczywiscie pod grozba swojej olbrzymiej sily. Oszukiwanie siebie w
tym temacie jest conajmniej glupota. Smieszne wywody na temat co by
bylo, gdyby bylo sa jego ostatnia deska ratunku, ktora niestety
niczego nie udowodni. Trzeba brac pod uwage tylko fakty i wydac
zgodny z polskim prawem wyrok bez uprawiania jakiegos polityczno
religijnego cyrku i robienia z ludzi wariatow.

[internet_wolna_europa]

Zostali wybrani i
> zasluguja na to, co maja
Jedno wyklucza drugie - demokracja to barbarzyński ustrój.

Jeszcze będziecie wisieć na tych sznorówkach

[europacierz]

----dozywocie dla Jaruzela to odpowiednia kara----

[hrabia-monte-christo]

[dalarna]

Całościową oceną obiektywną okresu rządów Generała Wojciecha Jaruzelskiego są
osiągnięcia Polski jakie się dokonały w rezultacie strategii opracowanej i
zrealizowanej w okresie dekady l980-90.Ten trudny okres wymagał bardzo wysokich
kwalifikacji i konsekwencji ale też i wizji przyszłości. Zadania te okres
rządów Generała spełnił. Gdybanie zaś post faktum że była możliwa droga na
skróty jest płaską i tanią demagogią.Drogą Polski poszła cała środkowo-wschodnia
Europa.

..Inny temat..............

[presentation1]

Swiatynia medrcow w UE bylaby bez Walesy.To Tusk zalatwil Walesie (tak sie chwali)role medrca Europy.Wniosek jeden.
Jaruzelski wiedzial na kogo stawia.
Dzis postawil na Tuska.Przedtem na Walese.SB-jest niesmiertelne.

[lokator]

.........

NIEDZIELAK STEFAN. Proboszcz parafii Św. Karola Boromeusza. Zmarł w
dniu 20 stycznia 1989 r. Ciało znaleziono w mieszkaniu denata.
Sekcja wykazała liczne urazy i rozerwanie wiązadeł kręgu szyjnego
jako przyczynę śmierci;


SUCHOWOLEC STANISŁAW. Proboszcz parafii Najświętszej Marii Panny na
Dojlidach. Zmarł w dniu 30 stycznia 1989 r. Wg wersji prokuratury
śmierć nastąpiła w wyniku zatrucia tlenkiem metali spowodowanego
pożarem w pokoju powstałym z zapalenia się grzejnika;


ZYCH SYLWESTER, l. 39. Wikariusz parafii Św. Jakuba. Więzień
polityczny. Zmarł 11 lipca 1989 r. Ciało znaleziono na dworcu PKS.

......


Generał August Fieldorf "Nil" - niesłusznie oskarżony, zamordowany
przez UB

.......

Stan wojenny nie był bohaterskim czynem zapobiegającym rozlewowi
krwi tylko kontynuacją metod komunistycznego systemu.
Jaruzelskiemu, ale też Olejniczakowi i Napieralskiemu, do tej pory
krew tych ludzi, którą mają na rękach, nie wyschła...