mam dośc!!!!!!!!!!!!

[anulka864]

nie chce mi sie czasami juz walczyc i ciagle sie starac jakos sobie radzic.naprawde jestem juz zmęczona tymi wszystkimi dziwactwami w moim życiu. chciała bym mieć normalne problemy jaki mają moi rówieśnicy np."przeżywanie" kasety ze studniówki albo problem z wybraniem odpowiedniego koloru farby do włosów.naprawde tęsknie za taką zwyczjnośią :(

[majuja]

Wiem coś o tym, ale niestety czasami bywa bardzo trudno, a walka jest długa. Nie
trać nadzieji może się uda.

[victta]

Więc przestań walczyć. Usiądź,zamknij oczy,odpręż się zaakceptuj to cierpienie.Poczuj gdzie w Twoim ciele siedzi ten ból i zapytaj go co chce Ci powiedzieć.Pociesz go.Jeżeli przestaniesz walczyć sama ze sobą,on wprawdzie nie zniknie ,ale przestanie dawać Ci się we znaki.Ta choroba to nie jest guz,który trzeba wyciąć,to cześć nas jak głowa,ręka,noga.My się jej nie pozbędziemy siłą naszych starań. Kocham Cię Anulko i wiedz ,że nie jesteś sama.

[tdabro]

victta napisała:
> Więc przestań walczyć. Usiądź,zamknij oczy,odpręż się zaakceptuj to cierpienie.
> Poczuj gdzie w Twoim ciele siedzi ten ból i zapytaj go co chce Ci powiedzieć.Po
> ciesz go.Jeżeli przestaniesz walczyć sama ze sobą,on wprawdzie nie zniknie ,ale
> przestanie dawać Ci się we znaki.Ta choroba to nie jest guz,który trzeba wycią
> ć,to cześć nas jak głowa,ręka,noga.My się jej nie pozbędziemy siłą naszych star
> ań. Kocham Cię Anulko i wiedz ,że nie jesteś sama.

no musze powiedziec ze bardzo sie ciesze ze jest juz kilka osob (kilka chociazby
na tym forum) ktore maja wlasnie takie podejscie jak victta powyzej napisala.
obserwacja, samoobserwacja, medytacja czy jakkolwiek to zwac jest jedyna metoda
ktora pozwala troche sie sobie przyjrzec, temu co sie czuje, co sie mysli.
i wtedy jak to victta napisalas - dopiero do nas dochodzi ta informacja ze brak
walki to wlasnie wygrywanie, ze spokoj to akceptacja a zlosc na siebie to tylko
emocja ktora i tak po pewnym czasie zniknie.

tak wiec zycze duzo cierpliwosci i wytrwalosci ;)

[dzidka83]

Więc przestań walczyć. Usiądź,zamknij oczy,odpręż się zaakceptuj to cierpienie.
> Poczuj gdzie w Twoim ciele siedzi ten ból i zapytaj go co chce Ci
powiedzieć.Po
> ciesz go.Jeżeli przestaniesz walczyć sama ze sobą,on wprawdzie nie
zniknie ,ale
> przestanie dawać Ci się we znaki.

na prawde piękne słowa i rewelacyjne podsumowanie...spróbuje na 100%:):)
pozdrawiam serdecznie

[wanilia13]

Rozumiem cię Anulko i pozdrawiam ciepło!:)

[alo_ola]

Wiesz... nie wiem, czy Cię to pocieszy, ale jak już dojdziesz do siebie i
zaczniesz panować nad lękiem (nie traćmy wiary!), a nie odwrotnie, to zostanie
wrażliwość na doświadczanie tego , co piękne o wiele większa niż u tych
"zwykłych", pasjonujących się farbą i kasetą.
To, co teraz nas niszczy, może się okazać wielkim darem, kiedy dojrzejemy do
tego, by nad Tym zapanować.
Trzymaj się i przetrzymaj te ciężkie chwile... one też kiedyś miną :)
Pozdrawiam!

[srubka_87]

wrażliwość na doświadczanie tego , co piękne o wiele większa niż u tych
> "zwykłych", pasjonujących się farbą i kasetą.
> To, co teraz nas niszczy, może się okazać wielkim darem, kiedy dojrzejemy do
> tego, by nad Tym zapanować.

Piekne słowa :) i masz racje, chociaz normalni ludzie czasmi tego nie rozumieja :(