pytanie do wyleczonych

[anatemka]

tacy sami jesteście jak przed deprechą i prochami?

[ooptymistka]

Nie
zdecydowanie teraz sie sobie bardziej podobam w środku, ale mniej na zewnątrz (
kg dodatkowe po lekach i 14 lat wiecej :-) )

[luba9]

co to wyleczonych nie ma, może ktoś się jeszcze tu zbłąkał tak jak ja, ja to
zawsze ja, ja sprzed deprechy i w trakcie i po, jakaś różnica, sprzed-depresja,
lęki, fobie to były dla mnie intrygujące bzdury i wymysły, w trakcie
upokarzająca, dręcząca rzeczywistość, po coś z czego można się wydobyć i
zapomnieć, chyba że jakieś mętne internetowe prądy zniosą człowieka na to forum
i osadzą na tej grząskiej mieliźnie i co, trzeba sobie wszystko przypominać
żeby zostać zaakceptowanym przez atrakcyjną, depresyjną grupę :(

[mskaiq]

Jest olbrzymia roznica. Obecnie kazda rzecz jest wazna, nie istnieje
obojetnosc. Wszystko ma sens, nie ma zawisci, strachu, zalu nad soba, krytyki
oceniania. Nie ma rowniez lenistwa. Jestem otwarty, zniknal wstyd, nauczylem
sie wybaczac.
Za to jest wiara ze potrafie poradzic sobie w kazdej sytuacji i udowadniam to
sobie, jest rowniez wiele milosci.
Serdeczne pozdrowienia.

[suchyxxx]

nie biorę leku 9 dzień.Czuję się bardzo dobrze i już nie mam od dzisiaj
najmniejszych zawrotów głowy! Obudziłem się i nie dolega mi nic poprostu
nic.Ciesze się że udało mi się odstawić po raz 1 leki i wszystkie objawy obuczne
przeszly.Czuję się o niebo lepiej niż przed depresją i nie mam lękw

[suchyxxx]

leki mi pomogły ale najbardziej to pogodzenie się z pewnymi sprawami-takie
podejście psychologiczne.Teraz bez leków czuję się tak jakbym nadal je brał tzn.
nie mam lęków i depresji wcale,jestem energiczny(wczioraj jeszcze osłabiony
byłem) i dobrze śpię.Zostały jeszcze męczące sny czy dreszcze i mi ciągle zimno
ale naprawdę najważniejsze że nie mam zawrotów,mam dużo energi i żadnych
bóli.Naprawdę jest super i o niebo lepiej niż przed leczeniem jak miałem dołki i
lęki.Z tego da się wyjść a napewno z depresji czy strachu tylko trzeba nad sobą
pracować bno same leki niewiele dadzą.Dlatego uważam że psycholog oprócz brania
leków jest niezbędny aby dało się bez leków żyć.Można też samemu zrozumieć wiele
rzeczy i rozmawiać z innymi-niekiedy lepsze rozwiązanie niż rozmowa z samym
psychologiem.Naprawdę czuję się dobrze i kompletnie zdrowy.Co do tego że
niektórzy mówią że jestem nadal chory-powiedzcie mi na co? Bo jako nie widzę w
sobie niczego niepokojącego a raczej normalnego człowieka tyle że jeszcze
młodego i gupiutkiego czasami ale na dojrzewanie nie ma lekarstwa:) Trzeba
samemu poznawać życie i dużo rozmawiać z kimś doświadczonym.Dziękuję Mask że
napisałeś że wierzysz że uda mi sie żyć bez leków bo tak jest naprawdę:)

[suchyxxx]

zawsze jak odstawiałem leki to wracała agresja i lęki a także rozmaite
dolegliwości somatyczne czyli cielesne które nie przechodziły nawet po miesiacu
niebrania leków żadnych.Widocznie wtedy byłem jeszcze chory a teraz skoro nie
mam objawów cielesnych a raczej znikają z dnia na dzień i psychikę mam w
świetnej kondycji bez leków to chyba oznacza że naprawdę wyzdrowiałem a
przynajmniej pokonałem najgorszą fazę zaburzeń emocjonalnych.Pozdrawiam
wszystkich i muszę dodać że jestem bardzo szczęśliwy że udało mi się wyjść z
tego bagna i z lekarstw-uważam t6o za swój wielki sukces i wiem że da sie wyjść
z tej choroby jaką jest depresja czy nerwica tylko trzeba naprawdę pracować.

[suchyxxx]

a widzicie-brałem leki różne prawie 3 lata i teraz coś dla tych którzy biorą
leki wiele lat "da sie wyjść z depresji nawet po wielu latach brania leków,to da
się pokonać".Przepraszam za słowotok ale jestem zadowolony i podekscytowany że
mi się udało a nie wierzyłem że bez leków da się żyć.

[suchyxxx]

aha i dodam:) że wielu z Was jest zapewne zdrowych ale nie wierzycie w to i
dalej bierzecie leki i myślicie że jesteście chorzy.Nie chcę powiedzieć że nie
jesteście chorzy ale niektórzy np. Lucyna czy Tarja wyglądają na zdrowe tylko
nie wierzą w swoje zdrowie i nie chcą do końca wyzdrowieć.Dziewczyny przed wami
zdrowie stoi otworem tylko musicie pokonac ostatni krok czyli poprostu wyjśc z
tego i uświadomić sobie że po tylu latach brania leków i chodzenia do
psychologa(jeżeli chodziłyście) napewno coś dało tylko nie jesteście
przekonane.Ja zauważyłem u siebie że wszystkoze mną oki kiedy napady paniki mi
mineły-od tamtego czasu czuję się świetnie

[bialeoko]

znasz taki termin 'projekcja'?

[iso1]

Do wyleczonych ? A trafiają tu tacy po wyleczeniu ?

[sneeper]

zdecydowanie -nie
bo to PSYCHOTROPY WYWOLUJA CHOROBE PSYCHICZNA !

dziwne ?
wyimaginuj sobie chorobe ktorej o b j a w y sa podobne do glodu narkotycznego

[bobka4]

Nie pamiętam jaka byłam przed deprechą i prochami. Nie chcę do tego wracać bo
skoro pojawiła sie choroba to chyba nie wszystko było w porządku.
Teraz jest normalnie- czasami spokojnie, czasami nerwowo, nie boję sie
wszystkiego, nie rozczulam nad sobą, szanuję się. Tak to widze z perspektywy 3
lat. A na to forum trafiłam przypadkiem, szukając refluxu ;-). Pozdrawiam

[kouklara30]

Nie, ale podobam sie sobie zmieniona. Moze troche zasuszona (15 kg mniej :( ),
ale silniejsza, pewniejsza siebie, znajaca swoja wartosc.

[luba9]

no tak jest ta ciężka różnica u mnie 15+ :((((( buuuuuuuuuu buuuuuuuuuuu, ale
gdyby miało być 15 mniej Jeeeeeeeeej to byłoby 40, też niezbyt dobrze
Jest to proste zadanie matematyczne z pytaniem ile obecnie waży Luba9

[lucyna_n]

70

[luba9]

jak mogłaś !!! ja tego głośno nigdy ale to nigdy nie mówię

drobna uwaga wynik należałoby jeszcze przemnożyć przez współczynnik damskiego
oszustwa stosowany przy określaniu: wagi, wymiarów w talii, biuście i biodrach
czasem obniża a czasem podwyższa wynik

[suchyxxx]

Luba waży 55kg bo 55-15=40;p Ależ szkielet

błąd w szkole byłaby pała!

[luba9]

ale jaki miły Luba waży 55kg acchhhhhhhhh wzruszyłam się, ucz się od Lucyny

[kouklara30]

Luba nie masz sie czym przejmowac - przynajmniej biust masz. Ja mam nadzieje ze
moj kiedys odrosnie.;)))

A do listy pozytywow dodam jeszcze - nabranie dystansu do swojej cielesnej
powloczki, mam nadzieje ze na stale.
No i czerpanie radosci nawet z najmniejszych dupereli, ktorych dawna Ja pewnie
by nawet nie zauwazyla.

Oto co depresja robi z czlowiekiem. :)

[kamila305]

Czy jestem taka sama jak przed zachorowaniem na depresje.Mysle,ze nie.Wciaz
gnebia mnie hustawki nastrojow i niestabilnosc emocjonalna.Gorki przeplataja
sie z dolami,ale dzieki temu co przeszlam kazdy dzien,kiedy czuje sie wspaniale
wykorzystuje na maksa,ciesza mnie drobiazgi i kazdy normalnie przezyty dzien.

[karol2209]

z tego sie nie da wyleczyc - to numero uno! da sie jedynie podleczyc i
doswiadczac okresow remisji choroby (czasami latami), mowie oczywiscie o
depresji jako chorobie samej w sobie (nie o depresji reaktywnej spowodowanej
przykrym przezyciem). A czy jestem taki sam? Jak biore leki to jestem normalny
(taki jak powinieniem byc), a jak nie to juz jest troche gorzej. Ale generalnie
prochy nie zmieniaja mojej osobowosci jesli o to Tobie chodzi. Pozdr.

srednio

[warumek]

w porownaniu z tym co bylo, jest cudownie. Nigdy nie bylam wielka optymistka,
wrecz przeciwnie, ale szczerze powiedziawszy,moja samoocena nadal kuleje,czasem
lapie lekkie "dolki" (ale tylko leciutkie, zeby nie bylo;)), nie potrafie
samodzielnie podjac zadnej dezycji, pomimo, ze leczenie zostalo zakonczone.

[drops_of_jupiter]

Warumek! Twoj wpis brzmi b optymistycznie!:-) a ile czasu chorowalas i ile sie
leczylas? jaka forme przybralo Twoje leczenie? miło słyszeć,ż ktos z tego
wychodzi!

[warumek]

chorowalam 4 lata, w tym rok leczenia, ktore nie dawalo efektow + dodatkowo rok
leczenia, ktore efekt dalo (czyli lacznie 5 latek) + 8 miesiecy bez lecznia, bo
zostalo zakonczone. Metody leczenia? Najlepsze bylo polaczenie ssri z osoba,
ktora mnnie wreszcie pokochala:)+bardzo ciezka praca psychoterapeutyczna. Mysle,
ze farmakologia bardzo pomaga, ale to nie wszystko, na pewnym etapie (kiedy jest
juz lepiej i jestesmy w stanie nawiazywac relacje z innymi ludzmi) duzo daje
radykalna zmiana otoczenia, znajomych itp i przede wszystkim bezwarunkowe
wsparcie, jakis przelom. Mi wlasnie taka kombinacja bardzo pomogla, co nie
oznacza, ze nie boje sie nawrotow, wrecz przeciwnie, wiem podswiadomie, ze
nadejdzie moment, kiedy znowu zasne o czwartej rano, obudze sie o 5 i nie bede
potrafila nawet sie umyc. Panicznie sie tego boje i ten lek zaczyna determinowac
moje relacje z innymi :(((

[suchyxxx]

Luba to musisz być ładna-masz świetną wagę jak na kobietę:) Moja bratanica ma
wagę może 45 kg i wygląda ładnie aczkolwiek nie ma biustu;p i jest za chuda o te
właśnie 10 kg.

[zoltanek]

no nie wiem, przed deprechą miałem 15 lat.

[warumek]

ja 12 :]

[suchyxxx]

a ja 17 jak się zaczynała a teraz mam 20 więc 3 lata poszły...

[nic23]

pierwsze odstawienie leków było niudane- po 6 miesiącach wszystko wróciło...
teraz wiem, że nie byłam jeszcze gotowa... Moim zdaniem obowiązkowa jest
terapia. Leki zagłuszają objawy,niwelują ból, strach ale to wszystko na chwilę.
Podstawą jest to aby zrozumieć dlaczego i co jest powodem złego samopoczucia.
Brałam leki przez 3 lata tyle samo czasu chodziłam na terapię (raz w tygodniu).
teraz czuję się naprawdę dobrze, leki odstawiłam dawno temu, terapię
zakończyłam 3 miesiące temu. Czy to mnie zmieniło ? pewnie! nadal mam
kompleksy. czasami łapię doły ale mogę żyć!
jestem odważniejsza, bardziej otwarta, asertywna... no i dojrzała.
radze sobie! i ciesze się że udało mi się przez to wszystko przebrnąć :)

[hamster44]

jest zupełnie inaczej. na każdy najdrobniejszy objaw, dziwne samopoczucie,
zawrót głowy reaguję panicznie. pełen strachu że to wróci.
nawet nie mogę powiedzieć jednoznacznie że jestem wyleczony, ponieważ
przerwałem leczenie rok temu. mimo to czuję się dużo lepiej niż podczas
choroby.

[anatemka]

no, wreszcie ktoś czuje jak ja!
Ja się czuje o niebo lepiej niż podczas choroby, ale bez porównania gorzej niż
przed chorobą. I to ciągłe obserwowanie: zwykły dołek czy powrót deprechy...

strach przed nawrotem

[luba9]

boję się nawrotu chyba tak jak recydywista boi się więzienia, z czasem coraz
mniej a i "więzienie" dobrze znane

cóż zaskakującego może być w nawrocie nic, zwykle przebiega według tych samych
opanowanych schematów

początkowe nasłuchiwanie i przeczulenie na punkcie znajomych objawów jest ale
łagodnieje z czasem

resztki są u mnie w postaci złego tolerowania jakiejkolwiek niemocy
przedłużającej się ponad 7dni

[suchyxxx]

nie martw się-nie do końca masz rację bo każdy nawrót depresji może być inny-ta
choroba mutuje i czasem jest podobna do poprzedniej a czasem zaskakuje innymi
objawami.

[luba9]

Pocieszylłeś mnie mój 7 nawrót może być inny i odbiegać od przećwiczonego
schematu, wspaniale !

[andzia972]

chorowalam od 1998 roku a w 2002 mialam juz dosc bo nie wierzylam ze kiedys z
tego wyjde ale udalo sie i teraz mam tylko lekkie nawroty z ktorymi sobie radze
i jestem taka jak przed choroba a moze nawet i lepsza...