Chcę przestać płakać!

[thisistheend]

Szalenie krępujące , zwłaszcza w pracy, na przystanku, w autobusie , na
ulicy....płaczę.
Łzy płyną potokami, zawsze w kościele, często w domu.
Od ponad roku nie było takiego dnia, abym nie płakała.
Czekam na słońce i okulary , które zamaskują depresję.
Nie mam już sił do samej siebie.....

[comsui]

Cześć. Witaj. Bierzesz leki? Znam ten płacz wszędzie i bardzo krępujący. Teraz
co najwyżej w miejscach publicznych popłynie jedna łza, gdy mi ostro smutno. W
kinie się nie krępuję :-) Idź, proszę, do lekarza...Nie katuj siebie, bo płacz
bardzo wykańcza organizm (wypłukuje potas). Trzymaj się ciepło.

[tristezza]

comsui napisał:

>.Nie katuj siebie, bo płacz
> bardzo wykańcza organizm (wypłukuje potas).

nieprawda. placz wcale nie wykancza. jakis uczony napisal, ze jak czlowiek nie
placze lzami, to wtedy placza jego organy. czyli nastepuje somatyzacja smutku i
pojawiaja sie dolegliwosci psychosomatyczne. poza tym w glebokiej depresji oczy
sa suche.
co oczywiscie nie znaczy, ze autorka watku nie powinna pojsc do lekarza

[comsui]

Nie wiem.

To znaczy wiem tyle, że płacz, duży i częsty powoduje straszne wyczerpanie
organizmu. Ktoś fajnie napisał - człowiek czuje się jak szmaciana lalka. Miękki,
leje się przez ręce. I to by się zgadzało z moimi odczuciami. Plus ból głowy.
Podobnie nie chce płakać autorka wątku. O braku łez też wiem. I o ich
dobroczynności - oczyszczanie organizmu - też. Chodzi o płacz ciągły, stały...

[tristezza]

Chodzi o płacz ciągły, stały...

chodzilo mi tylko o to, zeby nie demonizowac placzu
no pewnie, ze jak sie placze na okraglo, to organizm ma prawo byc wyczerpany

[mskaiq]

Placz bierze sie z zalu. Mozna oduczyc sie plakania ale to wymaga nieustannego
kontrolowania Swoich emocji. Musisz starac sie byc pozytywna caly czas. Musisz
regularnie cwiczyc, bez tego nie bedziesz kontrolowala Swojego ciala.
Lzy potrafia rowniez plynac bez przyczyny. Kiedy plyna musisz to ignorowac, z
czasem przestana sie pojawiac ale to wymaga wiele wysilku i determinacji.
Serdeczne pozdrowienia.

[kontrreformacja]

Masqaig, kontrolowanie emocji w moim przypadku skończylo się bardzo źle. Zawsze
byłam mistrzem samokontroli, nie dopuszczałam do siebie żalu, gniewu, złości,
wydawało mi się, ze tych uczuć nie ma we mnie wcale. Były za to niespodziewane
i niewyjaśnione napady płaczu, w nocy zgrzytanie zębami przez sen, aż do
szczękościsku, problemy z koncentracją, w końcu depresja. Dopiero teraz uczę
się, że te negatywne emocje są normalne i ludzkie i trzeba umieć sobie z nimi
radzić, a nie zamiatać je pod dywan. Łzy nigdy nie płyną bez przyczyny.

[kontrreformacja]

Znam to. Na szczeście problem już załatwiony (dzięki terapii).
Nie wiem, czy masz tak samo, ale u mnie to było dziwne, bo ten płacz był
taki "pusty" w sensie, że był uwolnieniem od napięcia, ale nie stały za nim
żadne uświadomione emocje. Mówiąc prosto: płakałam, łzy mi ciekły ciurkiem, ale
jednocześnie mogłam żartować na ten temat: "ale ze mnie wariatka, znowu ryczę"
itd. Płacz brał się jakby z nikąd, nie wiadomo dlaczego. Na terapii pomału
dochodziłam do opdowiedzi, dlaczego płaczę, co czuję, skąd ten żal, skąd
smutek. Teraz płaczę od czasu do czasu, tylko w domu lub na terapii, ale wiem
dlaczego płaczę. To jest bardzo ważne, bo jak rozumiesz swoje emocje to możesz
zacząć pracować nad sobą i nad swoim życiem.

[thisistheend]

Ja wiem, dlaczego płaczę......

Dzięki wszystkim za wypowiedzi i chętnie poczytam jeszcze o Waszych
doświadczeniach z niekontrolowanym płaczem.
Dużo się uczę ,dzięki Wam:)

[sylwia.g21]

a ja bym chciała popłakać...ale już nawet płakać nie mogę
to dużo gorsze

[comsui]

Dlaczego płaczesz?

[thisistheend]

Dlaczego płaczę?
Z żalu za utraconym człowiekiem i szczęściem, jakie wniósł w moje życie.
Z rozpaczy za przegranym życiem, bo jakaś cześć mnie umarła wraz z jego odejściem.
Z poczucia krzywdy, bo ten człowiek nie ustaje w swoich wysiłkach, aby mnie
zniszczyć całkowicie.
Ze świadomości, że już nigdy, nikomu tak nie zaufam, nie pokocham a więc i nie
odzyskam dawnej radości życia.
Coś się skończyło bezpowrotnie a ja od roku nie mogę pozbierać swojego życia i
już tego nie zrobię.

[koalaa8]

Lepiej nie płakać i nie zmuszaj się do płaczu, przynosi wiele szkody. Ja mam
większość swojego życia przepłakanego, płakałam na dobę nawet 20 godzin, w dzień
i w nocy, teraz już tyle nie płaczę, staram się kontrolować siebie. Kiedyś w
jednym z postów mskaiq przeczytałam bardzo ważne słowa :

"Nie istnieje krzywda ktora moglaby wywolac we mnie zal, wiem ze moj zal jest
wiekszym zlem niz krzywda. Kiedy to zrozumialem przestalem sie bac krzywdy, to
moj zal kreuje krzywde, podnosi ja do rozmiarow trudnych do zniesienia." autor
mskaiq

Jesli chcesz zmienic swoje zachowanie to zmienisz, wazne jest chciec, reszta
pojawi sie z czasem.

pozdrawiam

[looserka]

Czemu dobrze jest czasem popłakać:

portalwiedzy.onet.pl/4868,11124,1369153,czasopisma.html