Chętnie wysłucham

[catharina]

Jestem tutaj po raz pierwszy i postanowiłam napisać coś o sobie, przelać to,
co dzieje się w moim życiu. Może to nieodpowiednie miejsce ale spróbuję. Mam
25 lat i całkiem spory bagaż doświadczeń. W tym dwie próby gwałtu,
molestowanie sexualne i co za tym idzie jakoś nie mogę życia sobie ułożyć.
Depresja, apatia - oto skutki tego wszystkiego. Ostatnio zawaliłam nawet
studia. Przeszłam wizyty psychologów, nawet psychiatry ale jest jedna
prawda. Jeśli człowiek nie chce sam sobie pomóc to nic ani nikt inny mu nie
pomoże. Ale ja chciałabym pomóc tym, którzy mają problemy a niestety nie ma
ich kto wysłuchać. Wygadajcie się bo to pomaga.

[katara]

może i pomaga, ale nie wiem czy na wszystko. Pozdr. Moze trochę na depresję,
ale chyba tylko trochę. No w sumie to teź coś warte.

[catharina]

Myślę, że na początek dobre i to... Pozdrawiam

[novika7]

Jeżeli masz za sobą 2 próby gwałtu i skłonności do molestowania seksualnego to
powinnaś bardzo z tym uważać. Spróbuj iść po pomoc do psychologa. Przecież
twoje skłonności mogą się nasilić i w końcu naprawdę kogoś możesz zgwałcić a
wiesz chyba jak traktują gwałcicieli w więzieniu. Głowa do góry i panuj jakoś
nad sobą.

nieporozumienie

[praczka]

novika7, zdaje się, że czegoś nie zrozumiałaś/łeś. Nie sądzę, żeby to autorka
wątku miała skłonności do molestowania, tylko sama była jego ofiarą - a to
zasadnicza różnica. Czytaj uważniej!

[catharina]

Dzięki za sprostowanie praczka. Masz rację, tak było

[empeka]

Doświadczenie gwałtu nie jest szczegolnie twórcze, otwierające na
innych i stymulujące do rozwoju. Po co Ci coś tam opowiadać? Nie
rozumiem.

Marta

[andrzej_gl]

> empeka napisała:
>
> Doświadczenie gwałtu nie jest szczegolnie twórcze, otwierające na
> innych i stymulujące do rozwoju.

Moim zdaniem, każda przeżyta krzywda, bieda, choroba itp. jest czymś, co zmusza
do refleksji, myślenia.

> Po co Ci coś tam opowiadać? Nie
> rozumiem.

Nikt nie musi niczego opowiadać. To jest tylko propozycja - z resztą bardzo
sympatyczna ;-). Kto chce z niej skorzysta. Jeśli nawet nikt z niej nie
skorzysta, to i tak nie ma żadnego problemu. Wręcz przeciwnie, uważam, że to
dobrze, że takie propozycje się pojawiają. Nigdy nie wiadomy czy w danej
chwili, ktoś desperacko nie szuka kogoś, z kim mógłby pogadać.

Pozdrawiam serdecznie, andrzej

www.glowacki.art.pl

[empeka]

Rozmawia się albo z kimś już sobie znanym (z powodu zaufania
jakie wzbudził), albo ze wszystkimi, w nadziei, że właśnie "ktoś
wrażliwy" wysłucha.
Ktoś zgwałcony jest tylko ofiarą, ale czy mądrą? Czy godną
zaufania i szczególnie wrażliwą? Czy wie coś niezwykłego o życiu?

W tym tu przypadku - wątpię.
Dezynwoltura.

A Ty Andrzeju, znowu tu jesteś? Niestrudzony poprawiacz świata.
Daruj sarkazm, mam dziś zły dzień.

Marta

[catharina]

Jesteś niesprawiedliwa. Nie wiem czy kiedykolwiek się to Tobie przytrafiło,
ale chyba gdyby tak to nie pisałabyś w ten sposób...
Czasami lepiej rozmawia się z kimś nieznajomym, może jest bardziej
obiektywny... nie pomyślałaś o tym?
A chyba to już nie Tobie oceniać kto jest mądry....
A Ty jesteś wrażliwa?
Osoba, która chce poprawić ten świat jest godna podziwu moim zdaniem....

Pozdrawiam....
Mądrości życiowej życzę

[catharina]

Cieszę się, że ktoś myśli podobnie jak ja. Masz rację, nigdy nie wiadomo czy
komuś w danej chwili nie potzrbuje chociażby rozmowy...

[empeka]

I tu masz sedno sprawy:
lubimy tych, co myślą tak jak my.

Zastanów się dlaczego.
Czy możesz to zrobić całkiem serio?

Ja choruję od dwudziestu lat i szczwany ze mnie lis.
Mimo to, wiem co mówię.
;-)

Pozdrowienia

[catharina]

Jeśli uważasz, że nie lubię tych, którzy nie myślą tak jak ja, to się mylisz...
Przykro mi, że chorujesz... Sam chyba wiesz jak podczas choroby ważne jest aby
móc się przed kimś wygadać... Ja przynajmniej tak mam.

Pozdrawiam

[empeka]

"Ja przynajmniej tak mam" - przyjmij do wiadomości, że to jest
bardzo dziecinne stawianie spraw na głowie. Pewna część naszych
ludzkich wrażeń i wrażliwości się powtarza, pewna nie. Ja to ja. Ty to
Ty. Budowanie świata według siebie to upraszczanie.

Weszłaś tu dość zarozumiale, do grona na ogół chorych ludzi i
powiadasz: mam 25 lat, kupę doświadczeńia życiowego, mogę robić
za konfesjonał.
Przecież to smutne.

Marta

[catharina]

Przepraszam, co nazywasz dziecinnym stawianiem spraw na głowie? Ludzkie
wrażenia i wrażliwości nigdy się nie powtarzają, ponieważ każdy z nas jest
inny, nie ma dwóch takich samych istot. Ja inaczej odczuwam, inaczej Ty, a
jeszcze inaczej ktoś trzeci...
Jeśli uważasz że buduję świat według siebie to się mylisz.

Uważasz za zarozumiałe wejście tutaj i napisanie? Jeśli tak pojmujesz
zarozumiałość to i może masz racje. Tylko nie każdy jest na tyle silny aby
swoje cierpienia i smutki przeżywać w samotności. Jeśli Ty tak masz to chyba
Tobie zazdroszczę...

Mogłabyś mi Marto powiedzieć dlaczego mnie tak atakujesz?

Pozdrawiam

[empeka]

Nie sądziłam, że inny pogląd to atak.
Ale więcej się w Twoim wątku nie odezwę.

[catharina]

Ja nie twierdzę, że inny pogląd to atak...
Jeśli tak to zrozumiałaś to przepraszam.
Byłoby wielką szkodą gdybyś nic już nie napisała

[andrzej_gl]

> catharina napisała:
> [...]

Empeka rzeczywiście Ciebie atakuje, jednak wygląda na to, że ona sama tego nie
dostrzega. Zresztą jej ataki są bardzo delikatne, w porównaniu z innymi, które
miałem możliwość tutaj obserwować. Zdarzają się one dość często na tym forum,
ale na innych również. To bardzo miło z Twojej strony, że podchodzisz do tego
ze zrozumieniem. Tu raczej inaczej nie można.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie, andrzej

[catharina]

Opowiadać nie chcę... A jedynie wysłuchać jeśli ktoś potrzebuje pomocy....

[katara]

szkoda,że nie zawsze da się powiedzieć to co nam leży na żołądku, czasami to
jest zbyt straszne, dla nas samych a co dopiero dla innych.

[catharina]

Ale trzeba chociaż spróbować...

[katara]

napewno trzeba i bardzo bym chciała. Tylko od czego zacząć, akurat u mnie
trochę się tego nazbierało, dość sporo negatywnych przeżyć, z czym nie łatwo
sobie poradzić. Pozdr i życzę żeby ten ciepły duch, który od ciebie bije, nigdy
nie zniknął.

[andrzej_gl]

> katara napisała:
>
> napewno trzeba i bardzo bym chciała. Tylko od czego zacząć, akurat u mnie
> trochę się tego nazbierało, dość sporo negatywnych przeżyć, z czym nie łatwo
> sobie poradzić. Pozdr i życzę żeby ten ciepły duch, który od ciebie bije,
> nigdy nie zniknął.

Droga Kataro, proszę, przełam się ;-). Masz okazję pogadać z naprawdę
sympatyczną dziewczyną ;-). Jeśli się wstydzisz tutaj o czymś powiedzieć, to
może zapytaj, czy możesz to zrobić poprzez email.

Pozdrawiam serdecznie, andrzej

[andrzej_gl]

> catharina napisała:
> [...]

Jesteś chyba idealistką, podobnie zresztą jak ja - chociaż z wiekiem, życie z
idealisty robi realistę ;-). Natura jest ślepa i niestety na ślepo urządziła
ten świat. Choćbyśmy nie wiem jak bardzo tego nie chcieli, na świecie żyją
roślinożercy i drapieżniki. Niestety te ostatnie muszą również jeść i pożerają
niczemu winne sarenki. Jeżeli odrzucimy doktryny i zgodzimy się z faktem, że
ludzie są częścią przyrody, że nasze geny wywodzą się z genów prymitywniejszych
zwierząt, to zrozumiemy, dlaczego ludzie czasami zachowują się jak zwierzęta.
Oczywiście mózg człowieka jest stosunkowo duży i ma on ogromne możliwości.
Dlatego odpowiednia edukacja jest wstanie w pewnym sensie kontrolować nasze
instynkty, ale niestety nie do końca i nie w każdym przypadku. Prymitywne
instynkty, ze względu na to, że są najstarsze, są "najgłębiej" w nas "wpisane".
Pomimo tego większość z nas wierzy w to, że wraz z rozwojem cywilizacji przemoc
będzie ustępowała miejsce pokojowi, jednak jest to proces nieskończenie długi.
Dlatego przemoc, zgodnie z naszymi nadziejami - choć w coraz to mniejszym
stopniu, zawsze będzie istniała. To bardzo smutna prawda. Wynika ona z tego, że
świat, pomimo swojej doskonałości, został jednak urządzony na ślepo. Czy jest w
ogóle we wszechświecie coś doskonałego? To pojęcie jest chyba czysto
abstrakcyjne ;-). To taka mała dygresja, która mi się nasunęła na skutek
przeczytania Twojej historii. Mam nadzieję, że Cię nią nie dotknąłem ;-).

Widzę, że miła z Ciebie dziewczyna ;-). Szkoda trochę tych studiów. Może można
jeszcze coś z tym zrobić?

Pozdrawiam, andrzej

www.glowacki.art.pl

[anonim_ka]

Witaj cath:))) Mysle ze wielu ludzikow chetnie podyskutuje z Toba i wyplacze
w mankiet swoje zale. Nie zgadzam sie z Marta ze to dziecinne i zbyt
obcesowe. Potrzebujesz akceptacji podobnych sobie, czyli nadwrazliwcow z
pewnymi doswiadczeniami.
Wchodzac do czyjegos domu takze przedstawiam sie. Marto zdecyduj sie, bo
watek obok pytasz dlaczego niektorzy bywaja tu wylacznie dla czytania !!!
Odpowiedz nasuwa sie sama . Nie czuja sie dosc pewnie by ryzykowac krytyke.
wiem ze nie mialas takich intencji .
Pozdrawiam slonecznie .
Ano...

[empeka]

Miałam takie intencje.
Krytyka nie jest niczym nagannym.
Jej forma może co najwyżej być nieodpowiednia.

A obok, w innym wątku, pytam całkiem logicznie i świadomie o co
pytam. Bo skoro tak bronicie potrzeby otwarcia się, to widać jej
doświadczacie.

Jednak niektórzy nie chcą się otwierać, a biernie, lub czynnie
wysłuchiwać innych. Nawet radzić nic nie chcą.
Ciekawią mnie ludzkie motywacje, żeby siedzieć w cieniu i stamtąd
obserwować... już ktoś mi napisał na priva, że to z powodu agresji
(nie mojej).

Ja się raczej identyfikuję z ludźmi materialnie istniejącymi, wtedy
mam wrażenie, że istnieją naprawdę. Inaczej to maski.

Może dlatego lubię kogoś zaczepić, bo wtedy krew zaczyna krążyć i
maski muszą się odsłonić. I dlatego być może współtworzę Grupę
Wsparcia. To jest coś namacalnego.

Marta