sukcesy

[myszewa]

no byl taki wątek na 100 procent ale za nic nie mogę go odnaleźć. Chcialabym osobiście by nie spadl tym razem gdzieś w zapomnienie, ale nie tylko ode mnie to zależy. Wczoraj maly mnie rozbawil i spowodowal, że duma we mnie wstąpila. Siedzimy w kuchni, mlody konczy śniadanie, ja robię kawę. W pewnym momencie syn odzywa się:
- pomóż mi
ja: - ok, ale co mam zrobić?
syn: wyjść
ja, zdziwiona: wyjść?
syn, popychając w stronę drzwi ze zniecierpliwieniem: tak, wyjść!
ok, wychodzę, ale z ciekawości staję za drzwiami i podglądam przez szparę co się będzie dzialo... A moje dziecko bierze stolek, przystawia do mebli, wspina się, otwiera szafkę, wyciąga słoik z maslem orzechowym i zaczyna wyjadać łapą :) no i czy to nie jest TEORIA UMYSŁU? Nie cudowne to jest? Może to i kombinowanie na poziomie dwulatka, ale jestem bardziej z tego dumna niż z naszych postępów w czytaniu i chcialam się tym ze wszystkimi podzielić :)

[rohatyna]

Jest się z czego cieszyć ! Takie " cwaniactwo " i jest jakby nie patrzeć dowodem na postępujący rozwój. A przy okazji zabawne ! -:)

[1iwona1]

Super!

[labuba]

to i ja się pochwalę. Moje dziecko jak zwykle zlokalizowało moją skrytkę z ciasteczkami po czym przeniosło ciacha do swojej skrytki , O!

[marika012]

He he.. mój robi tak samo, jak prosi żebym wyszła to już wiem, że będzie broić ;)

[cartyna]

Świetne! :D

Doskonale rozumiem Twoją radość, bo ja ostatnio też nie mogłam wyjść z podziwu nad swoim dzieckiem. Otóż podczas oklepywania pleców (Młoda ma zapalenie płuc), moja córka zamiast drzeć japę jak zwykle, nagle powiedziała: "mamusiu, denerwuję się na Ciebie, bo mnie klepiesz".
Niby nic takiego, ale dla nas to kamień milowy w komunikowaniu własnych uczuć.

Z

[czarna_ida]

super :-)