VILLA MARINA MARVIPOL

[Gość: aaa]

Witam,
czy ktos z Was tam juz kupil, lub zamierza? Prosze o ewntualne uwagi.
pozdrawiam
a

[Gość: aaa]

[Gość: Wook]

Znam dosc dobrze ten projekt - uwazam, ze jest bardzo ciekawy, ma byc wykonany z
dobrych materialow. Niestety ceny wysokie - od Wilanowskiej jeszcze moga byc,
ale w wyzszym budynku juz troche gorzej. Jesli chodzi o termin II kw. 2006 -
jezeli w najblizszym czasie zaczna robic to na 99 % powinni sie wyrobic. Co do
jakosci wykonania - generalnym bedzie Polimex-Mostostal. Nie znam tej firmy,
wiec nie wypowiadam sie.

[Gość: greg]

moga miec nadal problemy z pozwoleniem na budowe tak wysokiego budynku.
Zalaczam komentarz

Mieszkańcy Wilanowskiej i Marvipol walczą o „zieloną trawkę”
Data: 2003-02-24
Autor: Cezary Pytlos
Wspólnota Mieszkaniowa „Aleja Wilanowska 206” uważa, że toczy samotny bój z
bezkarną machiną administracyjną i nieuczciwym inwestorem. Marvipol odpiera
zarzuty, twierdząc, że wnioski mieszkańców są bezprzedmiotowe, a rządzi nimi
wyłącznie chęć posiadania za oknem widoku zielonej trawki

Mokotów. Cicha, miła i przytulna aleja Wilanowska. Aż korci, by się na niej
pobudować. Budynek z kilkunastoma mieszkaniami o niskiej zabudowie, a tuż obok
niego, z prawej strony - zabytkowy obiekt Żołtej Karczmy. Po lewej stronie
budynku pusta przestrzeń. Sielankowa atmosfera.

Życie to nie bajka
Tymczasem, wbrew pierwszemu wrażeniu, okazuje się, że okolica nie jest
spokojna. Mieszkańcy alei Wilanowskiej 206 mają problemy, za które obwiniają
mokotowski urząd dzielnicowy, wojewódzkiego konserwatora zabytków i dewelopera,
który kupił sąsiadujący teren pod koniec ubiegłego roku i chce tam postawić
wysoki apartamentowiec.

Zdaniem Anny Unger, członka zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej „Aleja Wilanowska
206”, ośmiopiętrowy budynek, który ma powstać w ciągu niskiej zabudowy, narusza
rażąco harmonię urbanistyczną i estetyczną terenu objętego szczególnym nadzorem
konserwatorskim.

- Nic podobnego - odpowiada Andrzej Nizio, wiceprezes Marvipolu: - Obiekt
składa się z dwóch części, a każda z nich jest niezależna, połączona z drugą
podziemnym parkingiem. Od strony Wilanowskiej będą cztery kondygnacje, czyli
architektura budynku wtopi się w krajobraz ulicy.

Jego zdaniem mieszkańcy protestują, bo „taka jest Polska”. - Każdy sąsiad może
oprotestować budowę sąsiada, wypisując we wnioskach byle co - twierdzi Andrzej
Nizio. - Wiadomo, że każdy chce mieć za oknem trawkę i zieleń, a nie budynek.
Jego zdaniem tylko takie przesłanki kierują wspólnotą mieszkaniową.

Odsłona pierwsza
22 lipca ubiegłego roku Zarząd Dzielnicy Mokotów zaprosił inwestorów do udziału
w pisemnym przetargu nieograniczonym na oddanie w wieczyste użytkowanie
nieruchomości położonej przy alei Wilanowskiej.

- Nieruchomość stanowi działkę ewidencyjną nr 32/2, obręb 1-02-36 o powierzchni
4863 mkw. Teren niezabudowany, porośnięty trawą i nielicznymi drzewami
owocowymi - kusili urzędnicy w ogłoszeniu przetargowym. Cena nie była niska -
8,6 mln zł.

– Zdziwiłam się, gdy przeczytałam informację o cenie gruntu. Wiedziałam, że
miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza budowę w tym miejscu
budynku niskiego. Wychodziło więc 545 dolarów za mkw. Moim zdaniem w żaden
sposób nie opłacało się angażować w przetarg. Może mimo to skusiłabym się na
udział z czystej ciekawości, ale zrezygnowałam, gdy dowiedziałam się, że wadium
wynosi 800 tys. zł - mówi Anna Unger. Ponadto wykupienie specyfikacji
przetargowej wiązało się z wydatkiem kolejnych 800 złotych.
Te koszty wzbudziły podejrzenia przedstawicielki wspólnoty.

Teresa Rosłoń z Wydziału Rozwoju i Polityki Gospodarczej Urzędu Dzielnicy
Mokotów spokojnie odpiera argumenty: – Cena wywoławcza gruntu została ustalona
na podstawie wyceny biegłego rewidenta. To prawda, była wysoka, zważywszy, że
teren musi być w 90 proc. biologicznie czynny. Biologicznie czynny, czyli
porośnięty zielenią. – No, ale działka była bardzo duża. Wysokość wadium
tłumaczy regulacjami prawnymi. – Ustawowo wysokość wadium to 5-15 proc. ceny -
mówi.

Niekonsekwentny konserwator
Po ogłoszeniu konkursu informator przetargowy wykupiło 4 oferentów. Do
przetargu, którego część jawna odbyła się 13 września, przystąpił jednak tylko
jeden oferent. Firma Marvipol zaproponowała cenę 8 mln 601 tys. zł, czyli o
złotówkę wyższą od wywoławczej.

– W wyniku rozstrzygniętego przetargu firma nabyła prawa użytkowania
wieczystego gruntu z przeznaczeniem na budowę budynku mieszkalnego
wielorodzinnego, średnio wysokiego, z garażem podziemnym - mówi Teresa Rosłoń.

Przedstawiciele Urzędu Dzielnicy Mokotów uważają, że przeznaczenie terenu pod
średnio wysoką budowę jest zgodne z warunkami przetargu i miejscowym planem
zagospodarowania. Tymczasem mieszkańcy z Wilanowskiej 206 twierdzą, że jest
zupełnie inaczej.

Zamieszanie spowodował wojewódzki konserwator zabytków. W postanowieniu nr
1546/2002 czytamy: ”Mazowiecki konserwator zabytków widzi możliwość
zaprojektowania na przedmiotowej działce średnio wysokiego budynku, który
należy harmonijnie wkomponować w panoramę skarpy. Realizacja budynku nie będzie
miała wpływu na ekspozycję widokową obiektu Żółtej Karczmy, wpisanego do
rejestru zabytków pod nr 533, decyzją z 9.12.1971 roku. W świetle powyższego
przedstawiony do uzgodnienia projekt decyzji o warunkach zabudowy i
zagospodarowania terenu został uzgodniony, gdyż planowana inwestycja nie
naruszy istotnych wartości przestrzennych, chronionych ze stanowiska
konserwatorskiego”.

Mieszkańcy uważają, że jest to swego rodzaju niekonsekwencja, gdyż w latach
1993 – 2001 konserwator wydał kilka opinii dotyczących tej działki, a wszystkie
zezwalały na budowę obiektu o wysokości do 3 kondygnacji mieszkalnych. Taką
właśnie zabudowę uważał wówczas za zgodną z projektem planu zagospodarowania
przestrzennego.

- Jakby tego było mało - mówi Anna Unger - plan powstawał również w oparciu o
opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków, która przewidywała na tym terenie
niską zabudowę.

By nie być gołosłowną przypomina jak w marcu 2001 roku terenem przy alei
Wilanowskiej zainteresowała się Warszawska Giełda Elektroniczna. Przytacza
decyzję burmistrza gminy Warszawa Centrum nr 464/2001/M z 9.07.2001 o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, który dopuścił do budowy zespołu
mieszkaniowo- apartamentowego wyłącznie dlatego, że zabudowa była
niska. „Projektowana inwestycja stanowić będzie uzupełnienie zabudowy wzdłuż
al. Wilanowskiej i przy zachowaniu wysokości do 3 kondygnacji mieszkalnych nie
naruszy wartości przestrzennych chronionych ze stanowiska konserwatorskiego -
czytamy w ustaleniu ogólnym nr 17.

Decyzja burmistrza poprzedzona była konsultacją z wojewódzkim konserwatorem
zabytków, który pozytywnie zaopiniował projekt trzech kondygnacji
postanowieniem nr 60/2001 z 15.01.2001 roku. Dlatego Annę Unger zaskoczyła
obecna zmiana stanowiska konserwatora. Niestety konserwator nie znalazł czasu,
by odpowiedzieć na zarzuty.

Szanowny Panie Ministrze...
Sprawa wydaje się przesądzona. Marvipol otrzymał bowiem decyzję o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu 8 listopada 2002 roku. – Z powodu licznych
odwołań mieszkańców sąsiednich budynków sprawa została skierowana do
Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Druga instancja utrzymała w mocy
zaskarżoną decyzję i od 30 grudnia ubiegłego roku jest ona ostateczna - mówi
Teresa Rosłoń.

Mieszkańcy nie złożyli jednak broni. Po niekorzystnym dla nich odwołaniu do
Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie skorzystali z możliwości odwołania się
do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdecydowali się pójść w innym kierunku. W
piśmie z 16 stycznia 2003 roku, skierowanym do ministra kultury Waldemara
Dąbrowskiego, Anna Unger w imieniu wspólnoty napisała m.in. „Szanowny Panie
Ministrze, zwracamy się z uprzejmą prośbą o uchylenie w trybie nadzoru decyzji
konserwatora zabytków dotyczącej charakteru zabudowy terenu przy alei
Wilanowskiej w Warszawie. Przedstawiciele wspólnoty mieszkaniowej uważają, że
opinia w tej sprawie wydana przez wojewódzkiego konserwatora zabytków Ryszarda
Głowacza 14 października 2001 roku jest niezgodna z prawem. Dopuszcza ona
bowiem wybudowanie przez firmę Marvipol dziewięciokondygnacyjnego budynku na
terenie szczególnie chronionym, jakim jest Skarpa Warsz