amniopunkcja-za i przeciw

[ksel]

stoję przed decyzją czy zrobić to badanie czy nie. Czy nękał Was podobny
problem i jakie decyzje podjęłyście, proszę podzilcie się ze mną.

[ewetka]

Moja szwagierka ma 35 lat i pierwszy raz jest w ciąży. Ale nie chce robić
badań prenatalnych bo to i tak nic by nie zmieniło. Nie zdecydowałaby się na
usunięcie ciąży więc woli nie wiedzieć czy ryzyko jest duże czy nie.
Zdecydowała, że nie chce od samego początku martwić się jak sobie da radę z
chorym dzieckiem. Jeśli będzie chore pokocha je tak samo jak zdrowe. Poza tym
może dziecko jest zdrowe a amniopunkcja niesie jakieś ryzyko utraty ciąży.
Chyba tez musisz się zastanowić co świadomość o ewentualnej chorobie dziecka
zmieni i postąpić według własnego uznania. Jakąkolwiek decyzję podejmiesz
będzie to Twoja decyzja i dla Ciebie na pewno będzie dobra. Trzymam kciuki za
Ciebie i brzuszek
Ewa

[berna2]

Ja robiłam amniopunkcję w kwietniu tego roku.Też się długo zastanawiałam, ale
w ostateczności decyzja była na tak.Mogę tylko powiedzieć,że teraz jestem
zadowolona bo juz po wszystkim.Synek jest zdrowy , ja spokojna i wiem ,że
warto się poświęcić (jestem na podtrzymanju od 10 tyg.)Nie znaczy to, że gdyby
wyniki były złe to usunełabym ciąże, ale w takich wypadkach można się
wcześniej przygotować na przyjęcie takiego dziecka i od razu postępować z nim
fachowo.Decyzja jest trudna i każdy sam musi ją podjąc.
Jakbyś chciała więcej wiadomości typu gdzie , kiedy i u kogo najbezpieczniej,
to się odezwii na forum.

[ksel]

Będę Ci wdzięczna za wszystkie info. co gdzie i z kim

[mamalgosia]

Ja bym nie zrobiła, bo i po co - wynik badań nie wpłynąłby na nic. Jedynie
wiedziałabym np. , że będę miała chore dziecko, a dla takiej informacji nie
warto ryzykować (bo amniopunkcja niesie ze sobą pewne ryzyko)

[femalespirit]

Moja przyjaciolka wykonala takie badanie. Okazalo sie, ze dziecko jest zdrowe
(z duzym prawdopodobienstwem, bo zaden test nie daje 100% gwarancji), a ona
odetchnela z ulga. Zanim Ty zdecydujesz, przemysl, co zrobisz z wynikiem
negatywnym, czy zdecydujesz sie na przerwanie ciazy, czy na urodzenie. Mysle,
ze wiedza, ze dziecko jest chore, jesli kobieta jest zdecydowana na jego
urodzenie pozwala lepiej sie przygotowac na przyjecie takiego dziecka
(konsekwencje sa bardzo powazne i wiekszosc kobiet nie od razu zdaje sobie z
tego sprawe) i zorganizowanie wielu spraw (wiadomo np., ze o szybkim powrocie
do pracy nie ma mowy).
O ile mi wiadomo, amniopunkcje zaleca sie juz gdy test potrojny czy usg
genetyczne wskaze na zwiekszone ryzyko wad plodu, wiec nie jest to jakas
nieuzasadniona fanaberia grozaca poronieniem. A ryzyko poronienia wynosi 1% -
to niewiele. Gdyby chodzilo o mnie, wolalabym wiedziec.

[anatewka]

Witaj!
Jestem w 29 tyg drugiej ciąży. Mój pierwszy synek miał Zespół Downa i bardzo
poważną wadę serca.
W tej ciąży proponowano nam różne badania prenatalne, m.in. amniopunkcję.
Miałam wykonywany pomiar fałdu karkowego w 12 tyg. i usg genetyczne w 19 tyg.
Nie zdecydowałąm się na test potrójny (ponieważ naczytałąm się m.in. na forum,
że szacuje tylko ryzyko wystąpienia wady i często jest ono podwyższone, rodzice
się denerwują a później okazuje się że wszystko OK) i na amniopunkcję.
Z amnio zrezygnowaliśmy ze względu na ryzyko poronienia (niech sobie będzie
małe ale jednak jest, a ja za nic nie chciałabym stracić kolejnego dziecka!) i
na to , ze sama "wiedza" o ewentualnej wadzie nic nam nie da. Dziecko urodzimy
na pewno, już je bardzo kochamy, a wad genetycznych i tak nie można "leczyć".
Za to bardzo zależało nam na ocenie czy narządy maleństwa (serduszko!!!) bo w
razie jakiś problemów można spróbować "coś" robić już w ciąży.
Pozdrawiam serdecznie
Ps. U nas jak dotąd wszystkie badania są prawidłowe :)

[agaa5]

Z tego co wiem amniopunkcję wykonują tylko gdy są wskazania np.wiek powyżej
37lat bądź choroba genetyczna u poprzedniego dziecka. Ryzyko szacuje się na ok
0,5%. Rzeczywiście jest tak, że większość nieprawidłowości wychodzi na USG i
wtedy najlepiej podjąć decyzję co do amnio (zawsze to jakieś ryzyko).
Ja myślę, że lepiej być świadomym zdrowia dziecka. Rzeczywiście z badaniami
może się wiązać trudna decyzja, ale to już inna sprawa. Ale na razie nie mart
się amnio to ostateczność; zrób sobie porządne usg np w 12 tyg, test potrójny.
Myślę, że wszystko będzie w porządku pozdrawiam Aga

[ariana1]

Ja też bym nie robiła. Badanie jak badanie, nigdy nie daje 100% pewności.
Jeżeli powiedzą ci ,że PRAWDOPODOBNIE jest wada ( odpukać) , to co wtedy?
Zdecydujesz się na aborcję ze świadomością ,że dziecko być może jednak jest
zdrowe?

[juliapoludniewska]

A ja zrobie amniopunkcje. Mam wskazanie

Po pierwsze nie za bardzo rozumiem pytania: po co? Po to, zeby sie dowiedziec,
czy dziecko rozwija sie prawidlowo. W tym samym celu robi sie USG, tyle ze ono
jest mniej dokladne. Jakos nie slysze, zeby ktos pytal, po co robisz USG,
przeciez cokolwiek pokarze i tak urodze.

Po drugie nie rozumiem implikacji: skoro dziecko jest chore, to aborcja. Wybor
nalezy do matki. A w wielu przypadkach mozna dokonac operacji jeszcze w lonie
matki (lub podawac leki) lub tez przygotowac sie do wykonania operacji zaraz
po urodzeniu dziecka. to przeciez wazne

Po trzecie, kwestia pewnosci. Badania genetyczne daja wysokie
prawdopodobienstwo. a jesli wyjda pozytywne, to nikt nie mowi Ci: przerwij
ciaze, tylko daje skierowanie na powtorzenie badania lub inne, szczegolowsze.

Po czwarte, kwestia ryzyka poronienia. Wynosi 0,5 procent. A jaka ulga, gdy
wszystko jest Ok.

Zycze ci, zebys podjela sluszna decyzje

[ksel]

Dzięki za mądrą wypowiedź, ja jeszcze nie wiem czy zrobię, u mnie wskazaniem
jest wiek, chociaż to nie przesądza o niczym. Będę śledzić Twoje poczynania,
jeśli napiszesz coś na wątku MAJ 2004, bo to także mój wątek (2.05.2004).
Pozdrawiam

[ndowson]

Podzielam Twoje zdanie, ja poddalam sie amniopunkcji i jestem bardzo
zadowolona. Jestem znacznie spokojniejsza o zdrowie swego dziecka. Przeciez
amniopunkcja nie jest jednoznaczna z aborcja, nie rozumiem skad takie wnioski,
ale ze swiadomoscia i spokojem ducha, co uwazam za bardzo istotne bedac w
ciazy.
Pozdrawiam Serdecznie

[ksel]

a mogłabyś napisać gdzie robiłaś badanie i w którym tyg. dzięki

[ndowson]

Wody płodowe miałam pobierane w szpitalu na Karowej w Warszawie. A bylam
wowczas w 14 tygodniu. Pozdrawiam

[magdawe]

Powiedz jeszcze - jak dlugo czeka sie na wynik? Musialas rejestrowac sie w
Instytucie Genetyki na Sobieskiego? Tez sie zdecydowalam. Jestem w 13, wiec za
tydzien.

[ndowson]

Niestety musialam sie rejestrowac. Oni zreszta ustalaja termin badania. Co do
czekania na wyniki, to byl to dla mnie jedyny koszmar (bo przyznam szczerze
samo badanie nie jest tak bolesne jak sie mowi), musialam czekac 4 tygodnie.
Ale teraz z uplywem czasu powiem tak: warto bylo czekac, aby nastepne tygodnie
sie usmiechac. Pozdrawiam i zycze powodzenia. W razie pytan pisz na priv.

[agaa5]

4 tygodnie to strasznie... długo. Ale pewnie wynika to z faktu, że b. dużo
kobiet wykonuje tam amniopunkcję. Na Sobieskiego przyjmuje wspaniały genetyk i
człowiek Prof Zaremba. Konsultacje genetyczne są też na Kasprzaka w ImiDz.
Nie wiem jak długo się czeka. Trzeba jednak wziąć pod uwagę..,że nie tak dawno
w IMiDZ zasady postępowania w sprawach prenatalnych ustalał dyr genetyki B.
Chazan ( kiedyś krajowy konsultant ds położnictwa) kierujący się nie tyle
przesłankami medycznymi co religijnym światopoglądem. Być może nie wszystim to
przeszkadza ale ja do takich specjalistów zaufania nie mam.
Pozdrowienia :)

[ndowson]

dlugi termin oczekiwania nie wynika z kolejki ale z metody badawczej. Poza tym,
nie za bardzo rozumiem do czego odnosza sie te informacje o lekarzach. Oni
tylko ewentualnie patrza na wyniki amniopunkcji, ale tam jest czarno na bialym
czy jest wada genetyczna czy tez nie. Trudno wiec mowic o jakimkolwiek wplywie
swiatopogladu na wynik amniopunkcji.

[agaa5]

Myślę że nie do końca jest tak jak piszesz, bo informowano mnie że np. wyniki
amnio uzyskują po 10 dniach ale prywatnie i za sporą odpłatnością. A na
Sobieskiego wiem od rejestratorki, że mają strasznie dużo chętnych .
Co do lekarzy wbrew pozorom lekarz w tym kraju może wszystko zasłaniając się
klauzulą sumienia lub złą wolą. Może np. odmówić skierowania na badania
prenatalne, bądź (nawet gdy są prawne przesłanki) skierowania na zabieg. A tak
właśnie postępowano na Kasprzaka za kadencji Chazana. A ponieważ było wiele
skarg na niego minister zdrowia pozbawił go f. Konsultanta kraj a i z poradni
genetycznej również go przesunęli A piszę o tym bo myślę że dla niektórych
osób może to mieć znaczenie (dla mnie miało)
Pozdrawiam


A to Polska właśnie niczym.....

[ndowson]

Mowiac szczerze jestem zaskoczona informacja o 10 dniach z dwoch powodow:
pierwszy, ze ja wlasnie robilam prywatnie w ramach Medicoveru a po drugie
pracowalam w instytucie genetyki i wiem na czym polegaja badania. Pozdrawiam

[agaa5]

Witaj
Być może wprowadzono mnie w błąd. Kilka dni temu rozmawiałam z dziewczyną,
która dowiadywała się o wykonanie amniopunkcji prywatnie i stąd te informacje.

Czy mogłabyś napisać jakie są warunki wykonania amniopunkcji w Medicoverze (tj
cena, czas oczekiwania itp.)
Gdzie zabieg jest wykonywany i jakie ryzyko. Czy musi być specjalne wskazanie
czy nie.
Pozdrowienia

[ndowson]

Przyznam sie szczerze, ze na ten temat nie wiem duzo. Mam zlota karte
Medicoveru, wiec takie uslugi mam wliczone w cene karty. Nie czekalam dlugo na
termin, chyba tydzien. Ale mozesz zadzwonic i zapytac sie ile to kosztuje.
Jesli chcialabys namiary zapraszam.
Pozdrawiam serdecznie
Dorota

[agaa5]

No to chyba się przejadę do Medicoveru. Na razie mam trochę czasu na decyzję co
do amnio bo to dopiero 9 tydz. Więc spokojnie sobie poczekam do października.
Pozdrawiam

[magdawe]

Też mnie kieruje Medicover. Byłam tam dzisiaj. Na Sobieskiego. Miałam ogromne
szczęście, ponieważ przyszłam dużo przed czasem rozpoczęcia pracy i miła Pani
Doktor mnie przyjęła. Dłuuuugi wywiad, duuuużo informacji i ustalony termin od
razu przez nich. Niestety to bedzie teraz BARDZO DLUGIE 7 tygodni :( Termin
amnio wyznaczyli mi na 8 paź. (nie było wcześniej wolnego terminu), no i potem
4 tygodnie czekania na wyniki. Staram się myśleć pozytywnie. Zazdroszczę Ci
NDOWSON :) i gratuluje zdrowego dzidziusia. Rozumiem, że skoro wszystko OK, to
dostałaś list do domu, tak? Czy podali Ci dokładne wyniki - wszystkie opcje i
płeć też?

[ndowson]

Znam to z autopsji, wiem ze oczekiwanie jest najgorsze ale warto. Ja nie
wytrzymalam i nie czekalam na list. Po 3 tygodniu dzwonilam co 2 dni pytajac
sie czy juz sa wyniki. Przez telefon uzyskalam wiadomosc ze dziecko jest
zdrowe, ale nie chcieli powiedziec jaka plec. Wiec wsiadlam w samochod i
podjechalam na sobieskiego. I juz wszystko wiedzialam.:) Zycze Ci tego samego.
Pozdrawiam
Dorota

[marta.zet]

nie mam jeszcze 30-tki, ale chciałam wiedzieć i być spokojną. Mimo tej
niebywałej ciekawości bałam się amniopunkcji jak plagi biblijnej. Wyjściem z
sytuacji były testy nieinwazyjne. W 12 tygodniu poszłam na test PAPP-A. Polega
on na badaniu usg i analizie pobranej krwi (normalnie z żyły przedramienia). Po
dwóch-trzech dniach doktor poinformował mnie telefonicznie, że wszystko jest ok
i nie potrzeba robić amniopunkcji, a papierowe wyniki dostałam po 1,5 tygodnia.
Wiem oczywiście, że to jest także kwestia pieniędzy. Na amniopunkcję dostajesz
skierowanie, ale i tak kosztuje to w granicach kilkuset złotych. Na test PAPP-A
nie trzeba skierowania, ale kosztuje od 520 do 680 zł, zależy gdzie robisz
(Warszawa) i na jakim sprzęcie. Tyle moich uwag na temat amniopunkcji. Bałam
się i wolałam zacząć od czegoś co nie zaszkodzi dziecku, a mnie uspokoi.

[ksel]

ja też zacznę od testu PAPPA +USG, a potem zobaczymy. Robię go w W-wie - koszt
400zł, ale i tak krew wysyłają do badania do Łodzi.

[edki16]

Cześć !!!
Sama niedawno przeżywałam podobny dylemat, teraz im bliżej porodu (2.11)
zastanawiam się czy dobrze zrobiłam. Mimo wskazan nie zdecydowałam się na
amniopunkcę bo tak czy tak wiedziałam że nie zdecydowałabym się na aborcję.
Gdybym zrobiła i wynik był dobry odetchnęłabym i cieszyłabym się.... ale gdyby
nie nie wiem jakbym zniosła dalej ciąże ze świadomością że urodzę chore
dziecko. A tak cieszę się że jestem w ciąży i mocno wierzę w to że urodzę
zdrowego malucha Czego i Tobie życzę

[eu-iza]

Na wynik badania prenatalnego czeka się tak długo, poniewaz płyn owodniowy po
pobraniu hoduje sie, żeby namnozyły sie komórki płodu, które w nim się
znajdują. Trwa to różnie, około 10-15 dni, kazde badanie jest inne. Potem te
komórki się izoluje (1 dzień), robi preparaty pod mikroskop (schną 1 dzień) i
analizuje (powiedzmy 1 dzień). Niektórych spraw nie mozna przyspieszyć.
Badanie takie pozwala na wykrycie DUZYCH wad genetycznych (dodatkowych
chromosomów, np zespół Downa, dodatkowych fragmentów chromosomów, lub
ubytków), nie daje więc 100 % pewności, że dziecko będzie zdrowe.
pozdr
Iza

do ndowson jeszcze raz:)

[tissu]

Dorotko
Przede wszystkim gratuluję pomyślnego wyniku amniopunkcji!
A teraz pytanie-czy skierowanie z medicoveru na te badania
uzyskałaś,gdyż działo się coś niepokojącego w Twojej ciązy,
co uzasadniało ich wykonanie? Pytam,bo również mam teoretycznie
możliwość przeprowadzenia amniopunkcji z uwagi na posiadanie
złotej karty,jednak,na szczęście!,dotąd-15 tydz.-nie ma żadnych
przesłanek ku temu,nawet wynik testu pappa był sprzyjający
mojemu dzidziusiowi,mam 32 lata,więc to nie jest też powód,jedynie
mój głupi,irracjonalny lęk...Czy orientujesz się może,Ty,lub inna z
forumowiczek? jak medicover podchodzi do tych badań-restrykcyjnie,
czy też stosunkowo łatwo można uzyskać takie skierowanie,uzasadniając je
np.osobistymi obawami?
Zaznaczam,że nie jestem jeszcze na 100% zdecydowana,zdaję sobie sprawę z
ryzyka...
Pozdrawiam serdecznie

[magdawe]

Powinnaś porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym. Mnie sama Pani Doktor
namawiała ze względu na wiek (skończone 35). Myślę, że Medicover nie będzie Ci
robił problemów, jak poprosisz, to dadzą Ci skierowanie. Gorzej - czeka Cię
przeprawa na Sobieskiego :( Instytut Genetyki bowiem zawyżył wiek ryzyka do 37
lat (jak poinformowała mnie Pani w rozmowie telefonicznej "ze względu na to, że
mieli ZA DUŻo PACENTEK" !!), więc mimo skierowania z Medicoveru musiałam się
nieźle nagimnastykować, żeby mnie chcięli przyjąć. Jak już się tam znalazłam,
to Pani Doktor kosultowała się z Profesorem, bo tylko On może podjąć taką
decyzję. Ja miałam szczęście. Życzę dużo cierpliwości do Państwowej Służby
Zdrowia. Przyzwyczajenia z Medicoveru zupełnie się nie przekładają na te
placówki:(( Ja już przeszłam "kontakt" ze szpitalem na Czerniakowskiej i tam
mam amnio....... ufffff, to będzie niezła jazda... ;))) Pozdrawiam.

[agaa5]

Dołączam się do tissu.

Ja jestem już po konsultacji gentycznej na Sobieskiego. I nie uzyskałam
skierowania na badania bo ponoć zagrożenie Downem ocenia się w moim przypadku
b. nisko ( granicę wyznaczono na 1/300) a kierują tylko kobiety po 37 r. życia
i z wyraźnymi wskazaniami .Ale ponieważ też mam 32 latka i mąż po 40 to wiadomo
mam prawo się niepokoić.Myślałam żeby poczekać na wyniki testu Pappa i usg do
października ale teraz nie wiem czy nie załatwiać amnio wcześniej bo jak
pisała magdawe na badanie i wynik czeka się łącznie 11 tyg :(((.
Podpowiedzcie gdzie w naszej sytuacji (gdy właściwie nie łapiemy się wg
kryteriów) uderzyć aby dostać już skierowanie na badanie amnio (nie
konsultację genetyczną)??. Gdzie najbezpieczniej wykonać i jaka odpłatność
Pozdrowienia Aga

[ndowson]

uzasadnieniem byl moj strach i obawy o dziecko, a druga rzecz to zblizajace sie
35 urodziny. CZyli wiek. NIe wiem jak twoj lekarz, ale moj nie mial
najmniejszego problemu aby to zaakceptowac. Nawet dodal, ze warto zrobic, gdyz
obawa jest grozniejsza dla dziecka niz samo badanie. Ponoc nie ma nic gorszego
niz ciagly stres, ktory przezywa matka. Ma ono duzy wplyw na dziecko.
Pozdrawiam
Dorota

[tissu]

Dziękuję Wam za odpowiedzi!
Owszem,jeszcze przed zrobieniem testu pappa przeprowadziłam
wstępną rozmowę na temat amniopunkcji z opiekującą się mną panią doktor,z
której wynikało,że w zasadzie jeśli przyszła mama czuje silną potrzebę
uspokojenia swojej szalejącej wyobrazni:)za pomocą tych badań nie czyni jej się
problemów. Na marginesie dodam,że pani dr powiedziała również,że
nieoficjalnie,wśród lekarzy,uważa się,że ryzyko podczas tego zabiegu,szacowane
na 0,5 %,w rzeczywistości jest jeszcze niższe...Wracając do tematu-ech,widzę,na
podstawie Waszych doświadczeń,że posiadanie samego skierowania to jednak nawet
jeszcze nie połowa drogi do sukcesu:(.Perspektywa bojów z państwową słuzbą
zdrowia jest dla mnie wręcz przerażająca-w pierwszym okresie ciąży miałam z nią
niestety do czynienia,dlatego uciekłam czym prędzej pod prywatną opiekę.Poza
tym to JUŻ 15 tydzień,więc nie wiem,czy warto angażować się w to,jeśli choćby
samo oczekiwanie na termin zabiegu może potrwać kilka tygodni?... Z drugiej
strony-chciałabym jednak móc spać spokojnie,a im więcej czasu mija tym moje
lęki niestety nasilają się,mimo,że z ciążą nie dzieje się nic niepokojącego,nie
umiem sobie na razie z tym poradzić.Nie wspominając już o tym,że nie wpływa to
na pewno dobrze na dzidziusia:(
Magdawe trzymam za Ciebie kciuki !,a Tobie Ago życzę powodzenia w bojach o
badanie:)
Ciepło pozdrawiam również Ndowson i jej całkiem duże już chyba maleństwo:)

[magdawe]

Dzieki. 8 pazdziernika mam amnio. Napisze Wam, jak bylo. Spodziewajcie sie info
ode mnie 13.10., bo 3 dni po amnio trzeba lezec (czyt.: uważać na siebie), więc
zostanę w domu, a stukam do Was z pracki. Trzymajcie kciuki, pozdrawiam, Magda

[mamaani1]

Namawiam na amiopunkcje nawet jesli nie ma wyraznych wskazan a ma to
spowodowac, ze przez reszte ciazy bedziesz spokojniejsza. Mialam amiopunkcje
dwa lata temu. W Warszawie, chociaz pochodze z malopolski w Krakowie miescie
akademickim nikt nie chcial jej zrobic powolujac sie na kodeks etyczny. W
warszawie zrobiono mi amniopunkcje w panstwowym szpitalu i podano wynik nie
wiedzac jeszcze czy moja kasa chorych zrefunduje to badanie (zrefundowala).
Wszystko zalezy wiec od ludzi i ich nastawienia do innych ludzi.Pozdrawiam
serdecznie i zycze pozytywnego wyniku.

[mamalgosia]

a jeśli jednak amnio uszkodzi płód?
no i co jeśli wynik będzie zły?

[agaa5]

Niestety ryzyka nie da się wykluczyć :((. Kilka dni temu spotkałam kobietę,u
której zabieg amniopunkcji (w IMiDz) spowodował obrzęk płodu i obumarcie. Dało
mi to dużo do myślenia. Gdyby takiego ryzyka nie było nawet bym się nie
zastanawiała. Obecnie jednak wiem, że zdecyduję się na amnio tylko gdyby żle
poszły inne badania prenatalne i było zalecenie lekarza.
Druga sprawa. Badania genetyczne jak inne prenatalne uważam za etyczne i jak
najbardziej potrzebne. Dla wielu rodzin są one dobrodziejstwem, szczególnie tam
gdzie są schorzenia genetyczne u krewnych, bądź zaawansowany wiek rodziców .
Uzyskanie pomyślnych wyników może i sprzyja dalszemu powiększaniu rodziny.
Natomiast wynik niepomyślny też jest dobrodziejstwem z wielu powodów. Gdy
schorzenie ciężkie, bez rokowań pozwoli po pierwsze trzeźwo przemyśleć sprawę
dalszej prokreacji (np adopcja kolejnych dzieci) lub przerwania ciąży ( i nie
jest to kwestia sumienia a realiów życia, bo ciężko chore dziecko to ogromne
koszty leczenia z czego wiele osób nie zdaje sobie sprawy, a co najważniejsze
skazanie dziecka na cierpienie (o rodzicach już nie wspomnę) – i to jest dla
mnie niemoralne ). W przypadku uleczalnych schorzeń można zaplanować
również dalsze leczenie po porodzie

Rozsądek po pierwsze

[magdawe]

To już pojutrze. Boję się, ale bardzo chciałabym mieć to już za sobą i ZNAĆ
WYNIK.

[ksel]

Trzymaj się! Napisz koniecznie jak było. pozdrawiam ciepło.

[tissu]

Wszystko będzie dobrze,na pewno!Sciskam mocno za Was kciuki...
Pozdrawiam

[olkamaz]

miałam to badanie 3-lata temu , zanim zdecydowalismy się na nie, tylko o tym
gadaliśmy zwłaszcza ,że w 7 tyg pokrwawiłam... po 3-tyg zawisłam na
telefonie/nie czekałam na zaden list/ i dowiedziałam się ,że zdrowe i córcia..
nigdy nie zapomnę radości jaka towarzyszyła tej wiadomości no i downa sie już
nie bałam/40-lat, uwazam ,że jeśli są wskazania trzeba badać, wszystko zależy
od operatora czyli lekarza ,który pobiera płyn owodniowy, im wiecej wykonał
tych badan tym sprawniej to robi, no sa też inne niebezpieczeństwa badania ale
nam sie udało i bylismy spokojni

[magdawe]

No więc - jedna sprawa, tj. samo badanie, już za mną. Ufffff. Poszło (o dziwo)
bardzo sprawnie i szybko. Trwało to zaledwie kilka minut, bez żadnych
ceregieli, 15 cm igła w brzuch (wcale nie przez pępek, jak mi się wydawało),
wszystko pod kontrolą USG. Nie czułam żadnego bólu (maleńkie ukłucie), tylko
trochę się spięłam i czułam jak mi się wszystko "kurczy". Potem, ze strachu,
poleżałam w domku przez 5 dni - obsługiwana przez rodzinkę i w ogóle nie
pamiętam, kiedy tak bezwstydnie leniuchowałam :) Przez pierwszy dzień miałam
bardzo twardy i napięty brzuszek (to pewnie ze stresu), potem przez dwa dni
miałam uczucie "ciągnięcia" w dole brzucha i w kroczu, a od wczoraj już jest
OK. Wprawdzie moja P. Dr dała mi jeszcze 1 tydzień L-4, ale ja już psychicznie
siadłam i koniecznie musiałam wyjść z domu. Kwestia bowiem jest teraz dopiero
ważna - wyniki! Umrę chyba z niecierpliwości. Powtarzam sobie, że wszystko
będzie OK, ale niepokój mam wszędzie. Równo po dwóch tygodniach będę już nękać
telefonicznie Instytut Genetyki, ale to jeszcze 1,5 tygodnia!! :(

[ndowson]

Moje gratulacje, nie martw sie wszystko bedzie dobrze:):) choc wiec co
przezywasz i jak czekasz na upragniony wynik - brak wad genetycznych.
CZego serdecznie Ci zycze. Pozdrawiam
Dorota

[ksel]

Witaj, napisałam do Ciebie na priv, będę wdzięczna jeśli mi odpiszesz.
Pozdrawiam

[magania]

1-czy w twojej rodzinie wystepowaly choroby genetyczne?2-czy moze masz juz
dziecko chore?3-czy w przeszlosci poronilas?4-czy w pierwszych tygodniach
ciazy robilas rtg?Jezeli na wszystkie z powyzszych pytan odpowiedz brzmi
nie,to nie jestes w grupie ryzyka i nie ma koniecznosci robienia
amniopunkcji.Jest to jednak inwazja w srodowisko plodu i istnieje niewielkie
ryzyko(1 na 100 badan konczy sie poronieniem).To wszystko co wiem!.Mam
polroczna coreczke,jak bylam w ciazy rownierz myslalam o badaniu,ale wlasciwie
co to zmieni?To jest Twoj dzidzius i nawet jezeli bylby chory to wciaz jestes
jego mama.Ja nawet gdyby moje dziecko mialo byc chore,urodzilabym i staralabym
sie byc dobra mama-wiem to dopiero teraz,kiedy mam juz dziecko.Pozbadz sie
negatywnych mysli i w spokoju czekaj na swoja dzidzie.Zobaczysz,jaki to
cud,kiedy bedziesz mogla ja przytulic.Trzymaj sie!

[eliza34]

witaj ksel,
ja też stałam przed tą decyzją. moja Pani doktor (też Medicover) namawiała mnie
przede wszystkim ze względu na wiek (oboje po 35 r. zycia), ale to moje drugie
dziecko. W rodzinie nie mamy żadnych obciążeń genetycznych. Pierwsze dziecko
jest jedynie nadpobudliwe, ale tego żaden test w ciąży nie wykaże, dlatego nie
chcielismy robić badań inwazyjnych, a nie inwazyjne jak ktoś powiedział dają
tylko jakiś stopień pewności. Miałam robione w 12 tyg. USG z badaniem fałdu
karkowego i w 23 tyg. usg genetyczne. Lekarz powiedział,że wszystko jest OK i
bardzo prawidłowo, pozostałe badania też to potwierdzają.
Myślę,że to decyzja indywidualna każdej pary, bo pytanie jest: "co potem robić
z taką informacją i do czego to ma służyć." Jeśli ktoś i tak chce mieć dziecko,
to jak będzie chore to i tak będzie je kochał i opiekował się nim.
Czekamy jeszcze 1 mieś. na dzidziusia- mamy nadzieję,że zdrowego i ślicznego

[mutantowa]

Wiecie Ja jestem w 22tyg ciąży i tez robiłam amniopunkcję, bo okazało się
podczas usg że nasz dzidziuś ma wrodzoną wadę serca HLHS. Badanie to ma nam
powiedzieć czy to tylko serduszko czy może coś jeszcze jest nie tak, bo wtedy
już lekarze będą wiedzieli jak mu pomóc. Nasz synuś będzie operowany w parę dni
po urodzeniu i lepiej że już teraz będziemy wiedzieć o innych jego
dolegliwościach niż by to miało się okazać podczas operacji, zawsze mogą się
lepiej przygotować.
W mojej rodzinie jak i meża nie było żadnych chorych dzieci, nigdy nie
poroniłam i zawsze wszystko było ok, a jednak nasz synuś będzie bardzo
wyjątkowy jeden na 5000tyśięcy. Bardzo go kochamy i tak już zostanie, nie
możemy się załamywać musimy być silni dla niego. Teraz szukamy fachowców i
najleprzej opieki. Wiemy że gdyby przyszedł na świat w naszym miejskim szpitalu
to nie miał by szansy na przeżycie 4 dni, wada ta jest widoczna tylko w łonie
matki albo zaraz parę godzin po urodzeniu, pod warunkiem że jest specjalista a
takich u nas brakuje niestety.
Pozdrawiam M.

[magdawe]

Teraz już niechybnie osiwieję.....:( Miałam dzisiaj telefon z Instytutu
Genaetyki...., już się ucieszyłam, że wyniki tak szybko, ale Pani Doktor
prędziutko rozwiała moją nadzieję informując mnie, że nie ma dla mnie dobrych
wiadomości. Krew mi zastygła w żyłach na ułamki sekund. Okazało się, że moje
komórki nie rosną :( Nic się nie udało wyhodować z tego materiału, który mi
pobrali. Zatem.... powtórka.
Aaaaaaa!!! Chyba oszaleję. Badanie na szczęście już w środę, ale czekanie!!!
Kolejne trzy tygodnie. Co za pech.
Piszę Wam o tym, żebyście wiedziały, że są i takie przypadki, choć Pani Doktor
mnie zapewniła, że bardzo rzadko.....No cóż, musiało trafić na mnie :(
Pocieszam się, że może wyczerpałam limit złych wiadomości z Istytutu
Genetyki.....

[mutantowa]

No faktycznie oszaleć można, ja czekam 1,5 tyg narazie i już śledze listonosza
powoli bo mi poczta mają przysłać wynik. Straszne to czekanie. Mi powiedziano
że po 20 tyg ciąży komórki szybciej rosną i wynik będzie po ok 2 tyg ale to i
tak zadługo, a czas tak wolno leci kiedy się czeka na coś tak ważnego:(
Magda

[magdawe]

Napisałam do Ciebie na priv.

[malgog]

Śledziłam wasze posty od jakiegoś czasu -też jestem ewentualną kandydatką na
amnio.
Magdawe na pewno wyczerpałaś limit złych wiadomości z Instytutu - teraz za 3
tyg. usłyszysz w słuchawce same radosne wieści i najważniejszą - że dzidziuś
zdrowy.
Ja równiez stoję przed dylematem zdecydować się na amnio czy nie. Co prawda na
wizycie u dr. Roszkowskiego w 11 tyg. ciąży ten zapisał mnie już na amnio na 14
listopada i wogóle nie mógł zrozumieć mojego wahania. Umówiony termin - nie
musze już nawet dzwonić na Sobieskiego - ze względu na wiek - skończone 37 lat -
kwalifikuję się na amnio bez problemu.
Dziwczyny napiszcie koniecznie jak się czujecie po amnio i ile dni będę musiała
zostać w domu po badaniu.
Dodam, że mam potwornie ruchliwego 3,5 latka w domu i leżenie plackiem
absolutnie nie wchodzi w grę, no chyba, że na ten okres przeprowadzę się np. do
rodziców.
Pozdrawiam Was wszystkie dzielne dziewczyny i czekam na mnóstwo info.
Małgosia

[ksel]

przychylam się do prośby malgog, bo też mam już wyznaczony termin choć się
obawiam czy nie stchórzę. Idę jeszcze do dr.Roszkowskiego przed na wizytę,
chyba tylko po to, żeby mnie uspokoił. Mnie uprzedzono, że może zajść potrzeba
powtórnego nakłucia, bo komórki mogą się nie namnażać. Więc Magdawe - to nic
nadzwyczajnego, ale trafiło na Ciebie, ale za drugim razem wszystko będzie ok
bo komórki im starsze tym szybciej się potem namnażają. Ja się boję samego
zabiegu. Na razie czekam jeszcze na wyniki testu PAPPA, USG w 12 tyg. było w
porządku. Napiszcie dziewczyny coś więcej o samym badaniu i jak czułyście się
po, bo ja też mam w domu pięciolatka i na leżenie się nie zanosi. Pozdrawiam.

[amania]

Miałam amnio całkiem niedawno, bo jakieś 10 dni temu. U mnie to właściwie była
kordocenteza (początek taki jak amnio, tylko potem duzo nieprzyjemniej).
Samo amnio jest niebolesne (a wierzcie mi potwoenie boje sie igieł) i szybkie.
Nic strasznego jednym słowem. Po amnio trzeba leżeć około 2 dni (tyle leżały
wszystkie panie na moim oddziale). Wszystkie czułyśmy się dobrze i u żadnej
nie wystąpiły najmniejsze nawet komplikacje. Ja poleżałam ciut dłużej, bo
badanie było poważniejsze.
Naprawdę nie ma się czego bać! Życzę samych dobrych wyników.

[magdawe]

Samo badanie trwa bardzo krótko i przeprowadzane jest sprawnie. Po badaniu
zaleca sie leżenie ok. 3 dni. Wkłucie igły nie boli, ale ja, na skutek lekkiego
stresu, za pierwszym razem poczułam skurcz w całym brzuchu, a za drugim
mocniejszy taki punktowy skurcz w miejscu wbicia igły. Po pierwszym badaniu
przez całe trzy dni odczuwałam ból w dole brzucha, ale po drugim już tego nie
miałam, więc może powód był zupełnie inny. Leżenie się zaleca bezwzględnie.
Dziewczyny, pamiętajcie, że po tym badanie istnieje (niewielkie, bo niewielkie,
ale zawsze) ryzyko poronienia. Zorganizujcie sobie opiekę nad Waszymi
dzieciaczkami, to są tylko 3 dni, a jakie ważne. Myślę, że nie wolno tego
lekceważyć.
Zyczę wytrwałości i trzymam kciuki. Napiszcie jak było.
Pozdrówki, Magda

[leigh4]

Zrobiłam test PAPPA i amniopunkcję. Badania robiłam w Invimedzie w Warszawie.
Do testu PAPPA pobrano mi krew z palca (kilka kropelek), amniopunkcja
wykonywana była po uprzednim znieczuleniu, najprzyjemniejsze to nie było, ale
trwało krótko, mógł być przy mnie mąż, trzymał mnie za rękę i zagadywał, bo
jestem straszną panikarą i mam bardzo małą odporność na ból.Potem przez
godzinkę leżałam w pokoju pozabiegowym przy cichej, spokojnej muzyczce, żeby
odpocząć. Potem już funkcjonowałam normalnie - następnego dnia byłam w pracy,
choć oczywiście lekarze zaproponowali mi zwolnienie. Nie kazano mi leżeć, a
jedynie zalecono przez ok 5 dni oszczędzający tryb życia. Nie odczuwałam
żadnych dolegliwości, więc wszystko robiłam tak jak przed badaniem. Nie piszę o
odczuciach psychicznych, dylematach, bo to przeszła każda z nas, która badanie
to wykonała.Kiedy odczytywałam wynik, po raz pierwszy w życiu płakałam ze
szczęścia. Małym zaskoczeniem było tylko to, że Nataszka okazała się być
chłopcem, hi hi hi...
Pozdrawiam wszystkie dziewczyny, a julii poludniewskiej dziękuje za mądre
słowa - myślę, że doceniła je każda z dziewczyn, która nasłuchała
się "mądrych"rad przed i po pozwięciu i tak przecież trudnej decyzji.

[magdawe]

Jak długo czekałaś na wynik? Czy Invimed też wysyła "materiał" do Instytutu
Genetyki, czy też hodują komóreczki u siebie? Czy płaciłaś za to badanie?

[ksel]

A ja jestem po USG w 12 tyg. i teście PAPPA - USG wyszło bardzo dobrze, PAPPA -
ryzyko bardzo niskie 1:5000 i mój lekarz stwierdził, że powinnam spać
spokojnie, bo nie ma podstaw do robienia amniopunkcji, a ja sma nie wiem co
robić...

[leigh4]

Za test PAPPA płaciłam chyba 600zł, a za amniopunkcję 1000 albo 1500,
musiałabym sprawdzić rachunki - zrobię to po południu i dokładnie napiszę. Test
wysyłany był do USA do badań, a płyn owodniowy do Instytutu na Sobieskiego.
Robił go prof Zaremba. Na wynik amniopunkcji czekałam równo miesiąc (tak
przynajmniej wynika z karty z wynikiem, którą mam przed sobą), ale z tego co
pamiętam wynik znałam trochę wcześniej. Podobno najdłużej czeka się na
ustalenie płci i dlatego do otrzymania pełnego wyniku upływa tyle czasu.
Do Ksel: nie rób tego badania-mówię o amniopunkcji. Ja zrobiłam test PAPPA dla
pewności, choć nie byłam w grupie ryzyka i okazało się, że niestety jego wynik
wskazał, że ryzyko było wysokie (1: 140). Dlatego zrobiłam amniopunkcję. Ale to
był najgorszy miesiąc w moim życiu i z przerażeniem myślę o tym, że miałby
powtórzyć się po raz drugi. To taki straszny czas wyjęty z życia. Niby wszystko
było normalnie, a tak naprawdę wszystko stanęło na głowie. Ale też przekonałam
się, że strach z jednej strony paraliżuje, a z drugiej dodaje odwagi.Paradoks
niesamowity.I na pewno zmienia hierarchię wartości w życiu. I ważne jest, żeby
myśleć, że wynik na pewno będzie dobry. Mi bardzo pomógł wtedy mój mąż, który
kiedy całkiem już się rozkleiłam, zabrał mnie na zakupy do sklepu z ubrankami
dla dzieci i kupiliśmy najfajnieszą sukienkę dla naszej córeczki, która jak już
pisałam, okazała się być chłopcem. Bardzo mi to dodało siły, taka może naiwna
świadomość, że skoro w szufladzie leży mała sukieneczka, to wszystko musi być
dobrze, cokolwiek by się nie działo. Ale i tak to był koszmarny czas. Jeśli nie
musisz, nie funduj go sobie.
Wiecie, najbardziej dobijające jest to, że tak mało mówi się u nas o opiece
psychologicznej w tym czasie czekania. Moja kuzynka mieszka w Monachium, też
zdecydowała się na amniopunkcję, ale przez cały czas, co dwa-trzy dni, aż do
otrzymania wyniku mogła korzystać w klinice z pomocy psychologa. Myślę, że u
nas - w Polsce - to jest jeszcze bardziej istotne niż w Niemczech albo innych
krajach Europy, ponieważ niestety ciągle jest tak, że kobietę wykonującą
badania genetyczne nasze "oświecone " społeczeństwo traktuje jak
dzieciobójczynię a w najlepszym razie jako wyrodną matkę. I niestety w tym
trudnym czasie, jakim jest czekanie na wynik, wszystkie te straszne opinie,
sądy uderzają w nas ze zwielokrotnioną siłą i ja przynajmniej tak miałam,
mimowolnie zaczynamy czuć się jak zbrodniarki.
Oj, ale się rozpisałam. Przepraszam za te wynurzenia, ale to pierwsza strona,
na której temat amniopunkcji nie stał się polowaniem na czarownice.
Pozdrawiam Was bardzo serdecznie.

[ksel]

Ja za PAPPA płaciłam 400 - robiłam go u dr.Góździa, ale można też zrobić
podobno w tej samej cenie u dr.Roszkowskiego i w Poradni Medycyny Rodzinnej.
Zawsze wysyłany jest do Łodzi do dr.Dudarewicza (www.genetyka.hg.pl), albo
można samemu jechać do Łodzi (200zł).Wynik miałam po pięciu dniach - dr
zadzwonił, teraz czekam bo przyjdzie pocztą. To tak gwoli informacji jakby
któraś chciała robić. Natomiast jeśli się zdecyduję, to amnio mam mieć robione
na Czerniakowskiej. Nie miałam żadnego problemu z formalnościami, załatwiłam to
w ciągu jednego dnia - ze skierowaniem od lekarza pierwszego kontaktu poszłam
na Sobieskiego i tam mi od razu wyznaczyli termin.To wszystko jest wtedy
bezpłatnie. Termin mam na początek listopada, a decyzję mam podjąć w piątek po
konsultacji z lekarzem, który ma mi robić amnio. Wewnętrznie jestem mocno
przekonana że z moją dzidzią wszystko w porządku, jestem dobrej myśli i w
bardzo dobrym nastroju czego i Wam życzę i pozdrawiam.

[magdawe]

Bardzo chciałabym mieć już tę pewność co Ty. Jutro minie dopiero tydzień, więc
spróbuję wytrzymać do piątku z telefonem na Sobieskiego, ale masz racje - to
czekanie to jest koszmar. Naprawdę staram się myśleć pozytywnie i nie
przyjmować czarnego scenariusza, ale ciągle gdzieś z tyłu głowy mam świadomość,
że z jakiegoś powodu te badania robiłam.
Co do poprawiania sobie humoru przez zakupki, to ja mam problem. Niby nie
jestem przesądna, ale...... co te babki mówiły o nie kupowaniu dla dzidziusia
przed 8 miesiącem...... - oh, jakie bzdury! Nie? Ale..... póki nie będę miała
wyniku z Sobieskiego, nie kupię nawet skarpetki. Choć byłam dzisiaj w Smyku i
1/2 godziny spędziłam na dziale niemowlęcym, ale łapie mnie strach - nawet się
nie patrz na te rzeczy! Nie zapeszaj! O Boże! Jaki Ciemnogród! Sama się na
siebie złoszczę i..... jeszcze wytrzymam te kilka dni, a potem..... będę
kupować bez opamiętania!! :)) Już nie będę czekać do 8 miesiąca.
Na razie CZEKAM.

[magdawe]

Na WYNIK.

[leigh4]

trzymaj się magda, wynik będzie dobry na pewno i będę trzymała za Was kciuki. A
z zakupami nie czekaj do 8 miesiąca, tylko rób je powoli już teraz. Wiem co
mówię, bo jestem własnie w ósmym miesiącu, prawie niczego jeszcze nie mam
(oprócz tej super sukienki Jacadi, ale nie wiem czy to najlepszy strój dla
chłopca, hi hi)a to chyba najgorszy możliwy czas na to, żeby przeciskać się w
sklepach pomiędzy półkami. Poza tym w sierpniu były super wyprzedaże i teraz
pluję sobie w brodę, że byłam taka głupia i zostawiłam to wszystko na ostatnią
chwilę. Zmylił mnie mój mały brzuch, ale na własnej skórze przekonałam się, że
najbardziej rośnie właśnie w ósmym miesiącu( do połowy siódmego prawie wcale
nie było go widać), i zakupy teraz naprawdę straciły ten smaczek przyjemności...

[burza4]

Ja bym jednak nie ryzykowała niepotrzebnie - jeśli wyniki badań przesiewowych
są dobre, to daj sobie spokój. Niby ryzyko jest małe - ale wiąże się z
mozliwością komplikacji i nie jesteś w stanie ani tego przewidzieć ani
zapobiec - po co ci to? Ja teraz już bym tych badań nie robiła - bo co mi teraz
po pewności, że miałabym zdrowego synka...?

[ksel]

Zdaje się, że będę sobie musiała darować amnio, bo lekarz zrobił USG stwierdził
łożysko przodujące i powiedział że w takiej sytuacji on się nie podejmuje
kłucia, bo ryzyko zbyt duże i odesłał mnie za dwa tyg. Chyba to odpuszczę,
wierzę że dzidzia jest zdrowa.

[magdawe]

Ksel, pewnie, ze sobie daruj. Masz już i tak potwierdzenie z PAPPA i USG. Przy
takim ryzyku, uwazam, ze nie warto. Idz sobie około 25 tygodnia do
Roszkowskiego na USG. On Ci bardzo dokładnie Dzidzię pooogląda i uspokoi Cię
pewnie na 100%.
Ja ciągle czekam na wynik. Ma być jutro......

[ksel]

Magda, wynik masz na pewno OK, bo jak nie to wcześniej zadzwoniliby do Ciebie,
więc śpij spokojnie. USG robił mi Roszkowski, bo on miał też robić amnio.
powiedział że USG jest bardzo dobre, oprócz tego przodującego łożyska, które
mnie teraz bardzo martwi i właśnie jestem z nim umówiona na kolejne USG po 24
tyg. Pozdrawiam.

[malgog]

Ksel - jaką decyzję podjęłaś, ale wygląda, że dałaś sobie spokój z amnio. - ja
idę w środę 12 listopada do dr. Roszkowskiego na amnipunkcję. Boję się
przeokropnie ale postanowiłam jak najmniej o tym myśleć aby nie spanikować i
nie zrezygnować w ostatnim momencie.

Madga czy odebrałaś już wynik ?????? Napisz koniecznie
Pozdrawiam Was mamy po amnio i przez i wszystkie pozostałe

Małgosia

[magdawe]

Nie bój się Małgosiu. To jest najlepszy Zespół w Polsce i choć będziesz miała
wrażenie, że odwalają masówę, to bądź pewna, że są to Fachowcy. Robią tych
amnio około 100 w miesiącu. Zabieg trwa chwileczkę, Roszkowski blebla, jak
zwykle, przekomarza się z pielegniarkami i z pacjentkami, studenci patrzą mu
przez ramię, ale na 100% mają nad tym kontrolę.
Ja jeszcze czekam, ale liczę na to, że jest tak jak Ksel pisze, że jak nie
dzwonią to znaczy, że OK. Jutro po południu mam dzwonić do Instytutu.
Napisze Wam, jak tylko będę wiedzieć.
Trzymam kciuki Małgosiu!

[burza4]

malgog napisała:

> Ksel - jaką decyzję podjęłaś, ale wygląda, że dałaś sobie spokój z amnio. -
ja
> idę w środę 12 listopada do dr. Roszkowskiego na amnipunkcję. Boję się
> przeokropnie ale postanowiłam jak najmniej o tym myśleć aby nie spanikować i
> nie zrezygnować w ostatnim momencie.
>
Małgosiu, jesli mogę - czy masz jakieś poważne wskazania do tego zabiegu? Może
to jeszcze przemyśl? Czy "tylko" chcesz się upewnić? Bo wiem po sobie, że
człowiek z tych wszyskich chorób genetycznych podświadomie koncentruje się na
zespole Downa, a to można wykluczyć inaczej. Przekłamanie w tych badaniach i
naszych odczuciach polega na tym, że wielu osobom się wydaje, że dają one
gwarancję że dziecko jest zdrowe - a przynajmniej nie upośledzone. I dlatego
ryzykują. Nic bardziej błędnego - ale ja uświadomiłam to sobie trochę za późno.
Mi też nie był straszny ten 1% powikłań, bo mój tryb myślenia był następujący:
żelazne zdrowie, nigdy żadnych problemów, więc ten 1% NIE MOŻE dotyczyć osób
takich jak ja, tylko takich u których z ciążą coś się dzieje. A jednak MOŻE.
Poza tym jeszcze jeden błąd myślowy - pani w przychodni mówiła o możliwości
poronienia. Moje myślenie - poronienie? aha, zaczyna się plamić, krwawić, ale
przecież na to są jakieś leki, najwyżej dadzą coś na podtrzymanie. A tu
scenariusz był zupełnie inny. Poronienie - w efekcie oczywiście tak, tyle, że
wywołane sztucznie po stwierdzeniu obumarcia - w wyniku zakażenia bakteryjnego
wód płodowych. Przebiega to bezobjawowo i nie sposób nic z tym zrobić.

Nie chciałam cię wystraszyć, przepraszam że o tym wspomniałam, ale niektóre z
was robią te badania trochę na wyrost, więc chciałam zwrócić uwagę na taką
ewentualność i taki rozwój wydarzeń. Nie piszę żeby w ogóle rezygnować, badania
robiło wiele moich znajomych i nic się nie stało - ale u tych, którzy mają
upośledzone dziecko, badania genetyczne wyszły prawodłowo. Po prostu przyczyna
była inna - nie genetyczna. Zostawiam wam to pod rozwagę.

[ksel]

Odezwij się co u Ciebie, mam nadzieję że wszystko OK

[magdawe]

Dzieki burza......, a taka bylam juz radosna.....Wczorajszy dzień, och
dziewczyny, jaka ulga!! Info z Instytutu - prosze sie nie martwić - WSZYSTKO
JEST W PORZĄDKU!!! wybrażacie sobie?! Kamor spadl mi z serca i gruchnął o
asfalt tak głośno, że całym Ursynowem zatrzęsło, a i na Mokotowie było
słychać:))) Szczegóły będę znała pod koniec przyszłego tygodnia, ale tą
podstawą informację już mam - Dzidziuś jest zdrowy!! :)))
Choć burza zasiała ziarnko niepewności..... po cholerę to czytałam.....

[ksel]

Cieszę się razem z Tobą i pozdrawiam. ja idę w przyszłym tygodniu i lekarz
zadecyduje czy można kłuć. Dam znać.

[mutantowa]

Czemu to tak długo trwa, już miesiąc minął a wyników ani widu ani słychu. Co
prawda dzwoniłam i pani powiedziała że skoro nie dzwonią to niby jest ok
wszystko, ale ja i tak strasznie się denerwuję. Pani tak po nazwisku nie
sprawdzała raczej bo rozmowa trwała może pół minuty. Badanie miałam robione
8.10.2003. Naprawde zaczne listonosza prześladować:) Czy wy też tak długo
czekacie, a może tylko ja?
Magda

do mutantowa

[leigh4]

mutantowa napisała:

> Czemu to tak długo trwa, już miesiąc minął a wyników ani widu ani słychu. Co
> prawda dzwoniłam i pani powiedziała że skoro nie dzwonią to niby jest ok
> wszystko, ale ja i tak strasznie się denerwuję. Pani tak po nazwisku nie
> sprawdzała raczej bo rozmowa trwała może pół minuty. Badanie miałam robione
> 8.10.2003. Naprawde zaczne listonosza prześladować:) Czy wy też tak długo
> czekacie, a może tylko ja?
Nie martw się magda, naprawdę tyle się czeka. Jeśli byłoby cos nie tak, to
zadzwoniliby już po dwóch tygodniach. To, że tak długo nie masz wyniku, to
znaczy że dobrze jest i tylko badają jaka jest płeć, bo to ponoć na
końcu "wychodzi". Na pewno w tym tygodniu wyniki dostaniesz i wtedy dowiesz
się, czy będziesz miała syneczka czy córeczkę.
pozdrawiam
> Magda
Nie ma

[mutantowa]

Dzięki za pociechę, straszne takie czekanie, a dni tak sie ciągną strasznie
powoli. Nasz synuś ma wadę serca i od tego wyniku wiele zależy, w zasadzie jego
życie. Czsami bywa że nie chca operować dzidzi kiedy ma jeszcze inne genetyczne
wady, straszne ale prawdziwe. Dlatego tak się martwimy.
Pozdrawiacze Magda

[burza4]

magdawe napisała:

> Dzieki burza......, a taka bylam juz radosna.....Wczorajszy dzień, och
> dziewczyny, jaka ulga!! Info z Instytutu - prosze sie nie martwić - WSZYSTKO
> JEST W PORZĄDKU!!! wybrażacie sobie?! Kamor spadl mi z serca i gruchnął o
> asfalt tak głośno, że całym Ursynowem zatrzęsło, a i na Mokotowie było
> słychać:))) Szczegóły będę znała pod koniec przyszłego tygodnia, ale tą
> podstawą informację już mam - Dzidziuś jest zdrowy!! :)))

Jezu, strasznie cię przepraszam.... Naprawdę nie chciałam cię martwić!!!
Chodziło mi bardziej o ksel, bo według mnie niepotrzebnie ryzykuje, skoro inne
badania przesiewowe wyszły dobrze... To naprawdę nie jest tak, że powikłania
zdarzają się innym. Jednocześnie ze mną w szpitalu wylądowała z tym samym inna
dziewczyna, więc to nie jest znowu takie rzadkie zjawisko.
Naprawde nie musisz się martwić - tamtem przypadek przytoczyłam tylko dlatego,
żeby zwrócić uwagę wahającym się dziewczynom - żeby dokładnie słuchały tego co
mówi lekarz i nie ryzykowały niepotrzebnie. Bo ksel według mnie ryzykuje bez
wyraźnego powodu (ja zresztą zrobiłam dokładnie to samo, żachnęłam się jak
lekarka mnie odwodziła od tego pomysłu). Ja niby słuchałam tych "za i przeciw",
ale nie słyszałam - nie dotarło do mnie po prostu meritum sprawy. Wiedziałam po
prostu lepiej. Chciałam mieć 100% pewność że dziecko jest zdrowe. I mam
świadomość że było zdrowe, i wcale mi to nie pomaga.

A tamtem przypadek był o tyle nieadekwatny do twojej sytuacji, że upośledzenie
temtego dziecka było spowodowane przyjmowaniem bardzo silnych leków (nie było
innego wyjścia bo zagrożone było życie matki) i lekarze ich uprzedzali, że
takie mogą być konsekwencje. Aminopunkcja ich uspokoiła, bo dała prawidłowe
wyniki. Jeszcze raz cię przepraszam, nie chciałam cię denerwować, sama widzisz,
że nie ma to żadnego przełożenia na twoją historię - zdrowa jesteś i dzidziuś
też. Niedługo cię potraktuje kopniaczkiem, albo da ci kuksańca...

[magdawe]

Dzieki burza. Tym razem serio - dzieki:) Juz sie i tak nastawilam bardzo
pozytywnie i wierze, ze jest wszystko OK. Faktycznie poza faktem, ze mam juz 35
lat nie ma zadnych innych uwarunkowan, ze mialoby byc cokolwiek zle. Tak wiec
ciesze sie teraz ta ciaza juz calutenka soba i nic mi tej radosci nie zakloca.
Wczoraj kupilam takie maciupenkie rekawiczki bawelniane, zeby sobie Dzidzius
buzki nie podrapal, zanim Mu po urodzeniu profesjonalny manicure
zrobie.....:)))))
Ksel - daj znac, co ostatecznie postanowilas.
Pozdrawiam Was serdecznie, M.

[burza4]

Cieszę się, że jesteś juz spokojna. I zazdroszczę ci strasznie tych zakupów.
Ostatnio widziałam taki komplecik - body i maciupeńki bezrękawnik na 62 cm,
taką pikowaną fufajeczkę różową, takie to było słodkie, mimo że zdaję sobie
sprawę, że kompletnie niepraktyczne - myślałam, że padnę w tym sklepie...
Pozdrawiam serdecznie

[magdawe]

No i powszystkim!:)) Dostałam już wynik do ręki i przeczytałam te najważniejsze
słowa - brak wad chromosomowych!!! I coś tam jeszcze czego nie rozumiem, ale
OK, no i jeszcze, że..... dziewczynka!:)) Cudowna wiadomość:)) To właśnie na to
czekałam tyle tygodni. Życzę Wam wszystkim tak dobrych wiadomości z Instytutu
Genetyki i pozdrawiam cieplutko.
Ksel - jaka decyzja?
M.

[ksel]

w środę mam termin (już drugi) i jeśli po USG lekarz powie, że ryzyko jest
duże ze względu na moje przodujące łożysko to oczywiście, że się wycofam,
zresztą dwa tygodnie temu lekarz mi powiedział, że sam nie podejmuje się
kłucia, nawet gdybym się domagała. A jeśli powie, że można, to też nie wiem,
mąż mi odradza,zresztą jakoś oboje czujemy że wszystko jest Ok. mam niezły bół
głowy, już drugą noc nie śpię. Pozdrawiam

[ksel]

dziewczyny to był horror, idąc tam myślałam sobie, że nic nie bedzie z tego
badania przez to moje przodujące łożysko i problem robić czy nie sam się
rozwiąże. Lekarz zaczął robić USG i mówi "o jak ładnie łożysko się podniosło,
nie ma żadnych technicznych przeciwskazań, kłujemy Pani Marysiu". Więc ja
zdrętwiałam, ale szybko się zerwałam i mówię, że muszę to jeszcze przemyśleć na
zewnątrz i myślałam pół godziny, w tym czasie wchodziły inne dziewczyny. Aż w
końcu wyszedł do mnie lekarz, ja byłam już na nie, ale jego słowa tak jakoś
podziałały uspokajająco, że wyobraźcie sobie, że się zdecydowałam!!! Mój mąż to
już w ogóle stracił głowę i powiedział "rób jak uważasz, tak czy tak wiesz, że
jestem zawsze z Tobą". Zachwałam się jak wariatka i było mi głupio za moje
niezdecydowanie, bo jestem osobą dość stanowczą i zdecydowaną, ale w sytuacji
życiowej o najwyższej wadze właśnie tak się zachowywałam. To oczywiście nie
koniec mojego horroru, bo odpoczywając 5 dni w domu nachodziły i nachodzą mnie
dalej czarne myśli i nie chodzi o to, że się boję o wynik, ale o ewentualne
powikłania po badaniu. jeśli coś złego by się stało to zadręczałabym się do
końca życia. Staram się myśleć pozytywnie, ale nie przychodzi mi to łatwo.

[magdawe]

Ale Ksel!!! Nie zadręczaj się już teraz. Powikłania po kłuciu to poronienie
lub jakieś zakażenie, ale to byłoby już wiadomo!!! teraz, po 5 dniach,
wszystko już jest dobrze, niebezpieczeństwo minęło!! To nie znaczy oczywiście,
że możesz fikać koziołki i nosić siaty, uważaj na siebie, ale przede wszystkim
myśl pozytywnie! Dobrze zrobiłaś. Teraz już nie ma odwrotu i nie patrz za
siebie. Bardzo dobrze zrobiłaś, że wykorzystałaś szansę, jaką Ci dał los (bo
jak inaczej nazwiesz to, że Twoje łożysko się podniosło?). Pomyśl, że taka
rozterka, jaką przeżywałaś przez pół godziny na szpitalnym korytarzu,
dręczyłaby Cię do końca ciąży.....A tak - masz to z głowy!`teraz czekaj tylko
na DOBRY wynik. Głowa do góry, trzymam kciuki.
Pozdrawiam cieplutko,
Magda

[ksel]

Dziękuję Ci Magdo za ciepłe słowa, trochę mnie uspokoiłaś. Pozdrawiam Cię i
Twoje Dzidzi.

[pati_pati]

Ksel,
Czy mogę Cię spytać, jaki Ci wyszedł wynik testu PAPP-a (prawdopodobieństwo),
że zdecydowałaś się na amniopukcję? Ja mam cały czas dylemat, czy decydować się
czy nie.
Będę wdzięczna za odpowiedź
Pozdrawiam
Pati

[ksel]

Wynik miałam bardzo dobry, a mimo to zrobiłam - ryzyko 1:5300. opisywałam moje
perypetie. Mimo, ze wcześniej zakładałam, że jak wyjdzie dobry PAPPA to amnio
nie zrobię. szalę niezdecydowania w zasadzie przechylił lekarz wykonujący
badanie (nie namawiał mnie), ale tak jakoś mnie uspokoił, że zrobiłam. tak jak
pisałam najbardziej się bałam i boję powikłań, a nie wyniku. To jest bardzo
trudna decyzja pewnie dla każdej i dla Ciebie też. Oczywiście sama zdecydujesz,
a uważam, że skoro się wahamy to jest to najlepszy przykład na to jak bardzo
nam zależy żeby z jednej strony nie przegapić wszystkiego, a z drugiej strony
mamy na wzglęzie i ryzyko i dobro dziecka. Trzymaj się