Agnieszka

[ralston]

Właśnie dotarła do nas do firmy wiadomość o śmierci naszej koleżanki.
Agnieszka, co prawda już od dawna pracowała w innej firmie, ale tu ciągle
wszyscy pamiętają jej serdeczny usmiech, posyłany spod grzywki rudych włosów
i ten charakterystyczny ruch głowy, jakim zarzucała warkocz na ramię. I to
serdeczne ciepło, które roztaczała wokół siebie. Od kilku lat walczyła z
paskudną odmianą nowotworu. Nie dała rady...

[chatka_]

Boze jaki ten czlowiek kruchy...
Rals, trzymaj sie!

[ralston]

Ja się trzymam, ale żeńskiej części personelu oczy znalazły się nagle w mokrym
miejscu...

[chatka_]

Tfu co za dzien dzisiaj, wszyscy placza, tylko ze niektorzy naprawde maja
powod...

[ralston]

Ojej - a co się dzieje?

[chatka_]

ralston napisał:

> Ojej - a co się dzieje?

Przepraszam, nie chcialam niepokoic :)

[ralston]

chatka_ napisała:

>
> Przepraszam, nie chcialam niepokoic :)

Niepokoić możesz zawsze. Smutki lepiej dzielić... :)

[luego]

Kiedy wreszcie ktos wymysli skuteczne lekarstwo na te chorobe!?? :(
Mysle ze nie ma takiej rodziny, ktora by sie z nowotworem nie zetknela.

[saunne]

Wyrazy współczucia Rals.

Luego masz rację, niestety.

[ralston]

Współczucie nie mnie jest potrzebne a najbliższym. Agnieszki nie widziałem od
kilku lat. Dopiero niedawno dowiedziałem się, że była ciężko chora. Jedyną
szansą byłby przeszczep szpiku, ale w jej przypadku prawie niemożliwe było
znalezienie dawcy. Szczegółów nie znam, ale urodę miała trochę azjatycką -
pewnie o jakieś genetyczne sprawy chodziło...

[habitus]

Szkoda dziewczyny... Robilam klinikę onkologii dziecięcej CZD (odbiór był
tydzień temu) to się napatrzyłam. Ludzie powinni umierać staro...

[ralston]

habitus napisała:

Ludzie powinni umierać staro...

A w każdym razie później niż ich rodzice...

[anka1]

kazda smierc boli. czy ktos umiera staro czy mlodo ... u Tolkiena czytalam ze
jest to dar dany czlowiekowi. ale z takim darem trudno sie pogodzic.

[ralston]

anka1 napisała:

> kazda smierc boli. czy ktos umiera staro czy mlodo ... u Tolkiena czytalam ze
> jest to dar dany czlowiekowi. ale z takim darem trudno sie pogodzic.

Bo może nam trudno zrozumieć, że to jest dar... Nie znając nieśmiertelności,
nie wiemy czy wtedy nie pragnęlibyśmy czegoś innego...

[anka1]

trudno zrozumiec, trudno przyjac. a w dzisiejszych czasach wypieramy ze
swiadomosci to ze kazde zycie ma kres.

O przemijaniu...

[ralston]

I nie wiem, czy właśnie nie dotknęłaś sedna. Wypieramy ze świadomości to, że
życie ma kres i przez to żyjemy nie raz byle jak... Świadomość kresu pozwala
lepiej gospodarować tym czasem, który jest nam dany...

[saunne]

"Gospodarować czasem, który jest nam dany"... to bardzo mądre, tylko... jak to
dobrze zrobić? Patrzę na swojego tatę - pracuje od rana do wieczora. Po
powrocie do domu nie ma siły nawet obejrzeć telewizora. Kładzie się spać a
następnego dnia znowu to samo. Z przerażeniem myślę, że za kilka lat skończy
się to zawałem. Może nawet śmiercią. Czasami aż na niego krzyczę, ale skutek
jest żaden. Czy tak ma wyglądać życie?

[ralston]

saunne napisała:

> "Gospodarować czasem, który jest nam dany"... to bardzo mądre, tylko... jak
to
> dobrze zrobić? Patrzę na swojego tatę - pracuje od rana do wieczora. Po
> powrocie do domu nie ma siły nawet obejrzeć telewizora. Kładzie się spać a
> następnego dnia znowu to samo. Z przerażeniem myślę, że za kilka lat skończy
> się to zawałem. Może nawet śmiercią. Czasami aż na niego krzyczę, ale skutek
> jest żaden. Czy tak ma wyglądać życie?

Ano to z całą pewnością nie jest łatwa sztuka. Tu nie ma prostych recept. Z
jednej strony, żeby przeżyć trzeba czasem tak cięzko pracować, że sił nie
starcza na nic innego...

[anahella]

ralston napisał:

> Świadomość kresu pozwala
> lepiej gospodarować tym czasem, który jest nam dany...

Podoba mi sie to, co napisales powyzej.

Nie zawsze...

[awee]

ralston napisał:

> Świadomość kresu pozwala lepiej gospodarować tym czasem, który jest nam
> dany...

...bo czasem człowiek zadaje sobie pytanie po co to wszystko, skoro wie że
skończy marnie....

[ralston]

No tak - wszystko zależy od konstrukcji psychicznej człowieka. Jeden bedzie
chciał jak najlepiej wykorzystać czas jaki mu pozostał, inny załamie się tym,
że wszystko nie ma sensu w obliczu śmierci.
Dawniej chyba było łatwiej nie popaść w takie załamanie. Śmierć nie była czymś
skrzętnie ukrywanym. W wielopokoleniowych rodzinach dzieci widziały
umierających dziadków, bo mieszkały z nimi pod jednym dachem. I chyba dzięki
temu później traktowały śmierć, jako coś naturalnego. Dziś to jest jednak
zawsze duży wstrząs...

[habitus]

ralston napisał:


> Dziś to jest jednak
> zawsze duży wstrząs...

Wydaje mi się, że sednem sprawy jest uświadomienie sobie co w tym naszym życiu
jest najważniejsze, czemu poświęcić bezcenny czas, którego jest tak mało. W
dodatku nie wiemy - ile. Nad tym wyborem zastanawiają się wszyscy
filozofowie. "Przeżywaj każdy dzień tak, jakby był twoim ostatnim", "Dobrze
przeżyte życie nie jest za krótkie"... To wszystko prawda, tylko co jest ważne -
rodzina, praca, samodoskonalenie, wiara, życie duchowe, poświęcenie? Dla Taty
Saunne - praca, dla Ralstona - Rodzina i włóczęgi w nieznane rejony, dla Chatki
podróże, ale i miejsce pełne miłości do którego może wracać, dla mnie - nie
wiem, chyba pomyślność dzieci, może relacje z mężem, samodoskonaleni ale w
sensie zgody na porządek świata. Dla każdego jest inna recepta i każdy ma
termin "oddania obiektu" nieodwołalny i w swoim czasie.

[chatka_]

Najlepiej oddają to slowa Adama Nowaka:

Zapyta Bóg
W swym niebie
Jak spłacę dług
Ja nie wiem
Wierzyłem i
Kochałem i
Byłem tym kim chciał bym był

Mam jednak wlasna interpretacje ostatnich slow:
"I bylam tym kim chcialam byc"
Moc tak sobie powiedziec, to jest chyba szczescie...i Jemu chyba tez oto chodzi

[saunne]

chatka_ napisała:

> Mam jednak wlasna interpretacje ostatnich slow:
> "I bylam tym kim chcialam byc"

Wydaje mi się, że chyba niewiele ludzi jest w stanie to powiedzieć o sobie...
Byłam tym kim chciałam być... Na dzisiaj to dla mnie niewyobrażalne. Widzę
zdecydowanie więcej przeciwieństw niż szans, ale nie wolno się poddawać (w to
jeszcze wierzę). Nie wiem ja Wy, ale ja takie refleksje wręcz automatycznie
(podświadomie) wiążę z Polską, z miejscem, w którym się urodziłam i żyję.

[chatka_]

saunne napisała:

> Wydaje mi się, że chyba niewiele ludzi jest w stanie to powiedzieć o sobie...
> Byłam tym kim chciałam być... Na dzisiaj to dla mnie niewyobrażalne. Widzę
> zdecydowanie więcej przeciwieństw niż szans, ale nie wolno się poddawać (w to
> jeszcze wierzę).

Sauneczko nie wiem czy nie mowisz o pracy, przyszlym zawodzie i przeciwnosciach
z tym zwiaznych. Nie da sie z pewnoscia poczucia zadowolenia z siebie odlaczyc
od pracy, ale chodzi oto by niezaleznie od swojej sytuacji moc na co dzien
powiedziec sobie, ze sie jest takim czlowiekm jakim chce sie byc. Bo to jaki
zawod wykonuje, czym sie interesuje jest dzieki Bogu plynne (i przez to w zyciu
najfajniejsze :) Najwazniejszym jest by byc w zgodzie ze soba, dochowywac
wiernosci samemu sobie.


Nie wiem ja Wy, ale ja takie refleksje wręcz automatycznie
> (podświadomie) wiążę z Polską, z miejscem, w którym się urodziłam i żyję.

Swiadomie wiaze je z Polska. Chyba nie bylo kraju, ktory odwiedzilam, o ktorym
bym nie pomysla ze chcialabym tu mieszakac! Za praca w Nepalu juz sie
rozgladalam, na kursy do Londynu uprawniajce do nauki ang. za granica
wybieralam a ciagle wracam tu, bo nikt tak nie kocha (wiem, chociaz o tym nie
mowia) jak rodzice i siostra. Wiezi jaka jest w rodzinie, pomimo braku czasem
jakiejs zazylosci, wielkiej przyjazni, zwierzen nie da sie z niczym porownac...

[chatka_]

awee napisała:

> ...bo czasem człowiek zadaje sobie pytanie po co to wszystko, skoro wie że
> skończy marnie....

Wie i nie wie, wiedza dotyczy tylko ciala, reszta jest wiarą...

[ogabignac]

Trudno pogodzić się ze śmiercią zwłaszcza jeśli dotyka naszych bliskich.
Latwiej gdy wielokrotnie i dogłębnie przemyślimy, że śmierć należy
do naszego życia. Wcześniej zajrzałem na wątek piłkarski a tu takie sprawy...

[oka4]

Nie mowilam Wam o tym wczesniej, ale mnie tez niedawno taka tragedia
dotknela. Kiedy bylam w koncu 7 miesiaca ciazy zmarl moj ukochany tesc.
Z racji na swoj stan nie moglam nawet przyleciec do Polski na Jego pogrzeb.
Tak bardzo mi zal, ze nie doczekal swojego pierwszego wnuka...Zabraklo Mu
zaledwie dwoch miesiecy...Mial do nas przyleciec i opiekowac sie malym po moim
powrocie do pracy. Wciaz lapie sie na tym, ze ciagle czekam na Jego przyjazd...

[anka1]

Oka w takich wypadkach slow brakuje... napisac, ze jest mi przykro, ze
wspolczuje Tobie, twojemu Mezowii Forumiankowi to takie banalne. po prostu
sciskam Cie mocno i mozemy razem pobeczec. Ty tam. ja tu.

[habitus]

"Śmierć jest to nieobecność we wszystkich miejscach naraz..."

[ralston]

habitus napisała:

> "Śmierć jest to nieobecność we wszystkich miejscach naraz..."

A we własnym sercu to co?

[aand]

"Sen jest krotka smiercia, smierc dlugim snem..."

[oka4]

Dziekuje...