Bajki na dobranoc

[all2]

Nad rzeczką, opodal krzaczka
Mieszkała kaczka-dziwaczka...

Brzechwa dzieciom....

[awee]

Klej

Idzie klej i po kolei
Napotkane rzeczy klei:
Stołki, szklanki, filiżanki,
Salaterki, wazy, dzbanki,
Talerzyki, flaszki, miski,
Garnki, wiadra i półmiski,
Nawet ławki, nawet szafki,
Nawet książki i zabawki.
Już posklejał kuchnię całą,
A tu ciągle mu za mało,
Wysmarował w pół godziny
Wszystkie kołdry i pierzyny,
Cały dom się klei, lepi,
A on chciałby jeszcze lepiej.
Naraz wzięła go ochota,
Co się rzadko komu zdarza,
Że przykleił psa do kota,
Kota zaś do kominiarza,
Zlepił z sobą dwie kumoszki,
Które miały jakieś sprawki,
Szyld przykleił do dorożki,
A burmistrza do sikawki.
W mieście straszne widowisko.
Z każdą chwilą coraz gorzej,
Już się wszystkim lepi wszystko
I odlepić się nie może.
Już nie idzie nikt aleją,
Posklejane lampy gasną
I powieki tak się kleją,
Że za chwilę wszyscy zasną.

[ralston]

A ja Ulaszkowi codziennie muszę bajkę "O Złotowłosej i trzech niedźwiedziach"
zapodać. Inaczej spania nie ma.

[poziomk]

Na moscie stal Japoniec
I bajki koniec

[ralston]

poziomk napisał:

> Na moscie stal Japoniec
> I bajki koniec
>


To najkrótsza bajka jaką słyszałem :) Ciekawe czy Ulka da się namówić na
podmiankę? :)))

[poziomk]

Najkrotsza to :

Przyjechal goniec
i bajki koniec

[ralston]

poziomk napisał:

> Najkrotsza to :
>
> Przyjechal goniec
> i bajki koniec
>
Dobre. Znasz jeszcze jakieś z tej serii? :)))

[poziomk]

ralston napisa3:

> Dobre. Znasz jeszcze jakieś z tej serii? :)))

nie znam, ale znam inne bajki

[ralston]

poziomk napisał:

> ralston napisa3:
>
> > Dobre. Znasz jeszcze jakieś z tej serii? :)))
>
> nie znam, ale znam inne bajki
>

Też takie krótkie?

[aand]

Raz niesforny Tadeuszek,
Nałapał do butelki muszek.
Po czym wpuścił tacie w spodnie,
By mu było niewygodnie.
I cieszy się mały zdrajca,
Że śię tata drapie...

[poziomk]

Poszedl Ksiezyc Ajci
I narobil w majci.
Dzieci to widzily,
Z Ksiezyca sie smialy.
Ksiezyc zawstydzony,
Sciagnal kalesony,
I zgadnijcie dzieci
Czym on teraz swieci?

[poziomk]

Mam 3 latka, 3 i pol
broda siegam ponad stol,
mam fartuszek z Myszka Miki ,
i zarzywam narkotyki. :))

[poziomk]

troche nie cenzuralne i nie ta te forum: np bajka o wezu....... i t p ale nie
pros abym tu opowiadal

Ze Skarbczyka malucha...

[ralston]

Ja wychodzę po ciasteczka-
Rzekła Mama do Juleczka,
Sprawiajże się tu przykładnie,
Nie ssij palców, bo nieładnie,
Bo kto palec w buzie tłoczy,
Zaraz krawiec doń wyskoczy
Z nożycami zły okrutnie
I paluszki niemi utnie.

Julek przyrzekł słuchać Mamy,
Lecz nie wyszła jeszcze z bramy,
A już nieposłuszny malec
Myk do buzi duży palec!
Wtem ktoś z trzaskiem drzwi otwiera,
Wpada krawiec jak pantera
I do Julka skoczy żywo.
Nożycami w lewo, w prawo
Uciął palec jeden drugi,
Aż krew trysła we dwie strugi.
Julek w krzyk, a krawiec rzecze:
Tak z nieposłuszeństwa leczę!

Wraca Mama, aj! Wstyd! Bieda!
Juleczkowi ciastek nie da,
Bo kto Mamy nie usłucha,
Temu dosyć bułka sucha.

Płacze Julek, żal niebodze,
A paluszki na podłodze.

[habitus]

Ala i Jurek płakali jak przeezytałam im tę bajeczkę.... Ze śmiechu.

[ralston]

habitus napisała:

> Ala i Jurek płakali jak przeezytałam im tę bajeczkę.... Ze śmiechu.

Bo to już duże dzieci. Mój dziewięciolatek też się z niej śmieje. Młodszej
części przychówku raczej nie opowiadam. Ona się jeszcze nie zna na żartach ;)

[habitus]

Nie, ja ją przeczytałam dzieciom jak miały po kilka latek. Do dziś, jak coś
nabroją wypowiadają z grobową miną formułkę: "...a paluszki na podłodze...".

[ralston]

Znaczy inteligentne bestie :)

Ze Skarbczyka malucha II

[ralston]

Michaś był tłusty, zdrów najzupełniej,
Z buzią okrągłą jak księżyc w pełni,
Jędrną jak orzech, śliczną, rumianą,
Jadł i pił wszystko, co na stół dano.
Raz,gdy mu zupę stawia służąca,
On stąd ni zowąd talerz odtrąca.
Mama go łaje, a Michaś w sprzeczki:
"Nie chcę jeść zupy ani łyżeczki!"
Nazajutrz Michaś tak schudł nieboże,
Że nikt go w domu poznać nie może.
Dają do stołu, a Michaś w sprzeczki,
Nie chce jeść zupy ani łyżeczki.
Na trzeci dzionek bieda nie żarty,
I schudł i osłabł Michaś uparty.
Lecz znów przy stole w krzyki i sprzeczki,
Nie chce jeść zupy ani łyżeczki.
Nie słuchać starszych, rzecz bardzo brzydka,
W czwartym dniu Michaś wychudł jak nitka,
W piątym coś w piersiach i w gardle dusi,
Kto nie je zupy, ten umrzeć musi.
Tak też z Michasiem - był zdrów i tłusty,
Pięć dni grymasił, umarł na szósty.

Ze Skarbczyka malucha III

[ralston]

Utonięty Zyzio

Kiedy lekki był wiaterek,
poszedł Zyzio na spacerek,
koło drwala na polanie,
co pracuje niesłychanie.

Drwal ostrzega go z daleka:
-oj uważaj, bo tam rzeka!
niepotrzebne tu wywody,
bo jak wpadniesz tam do wody
to utoniesz w niej bez śladu
i zostaniesz bez obiadu.
Zyzio jednak dalej bieży
i nie spyta, co należy.

Brzeg jest stromy, późna pora,
obok w ziemi lisia nora.
W wodzie ryby przepływają,
co wesołe minki mają.

Patrzy Zyzio i myśl snuje:
-złapać ktorąś popróbuję!
Się nachyla tuż nad wodę,
chce obejrzeć rybki młode...

Lisek z strachu pisnął w gruncie
- to już pewnie po Zygmuncie!
Nagle plusk! - oj będą szkody,
Bowiem Zyzio wpadł do wody!

Zaraz fala go porywa,
główkę, nosek też zakrywa,
Zyzio krzyczeć nie jest w stanie:
kto usłyszy na polanie?
może lisek sie zlituje
i po drwala pocwałuje?

Ale lisek w miejscu stoi
iść po drwala on się boi...
Zanim zdołałby coś wrzasnąć,
drwal siekierą mógł go trzasnąć...

Zniknął w wodzie Zyzio mały,
ryby po nim zapłakały,
drwal zapłakał też na brzegu
i rodzina z nim w szeregu.

Zanim cała przeszła nocka,
Zyzio spłynął był do Płocka,
Albo jeszcze dalej w morze,
gdzie tłuściutkie są węgorze -

Może kiedy co powiedzą,
ale oni cicho siedzą...

Ze Skarbczyka malucha IV

[ralston]

O nieposłusznej Lili co cioci nie słuchała

Chociaż ciocia przestrzegała,
poszła w góry Lili mała.
myśli; - pójdę, jedna chwilka,
w siatkę złowię dziś motylka!
wbije szpilkę i zasuszę,
bowiem mieć motylka muszę!

Szczeka Burek, wierne psisko:
- hau! nie odchodź! hau! bądź blisko!
bo kto kiedy po kryjomu
na motylki pójdzie z domu,
ten nie wróci na tym świecie
jak to pewnie wszyscy wiecie!

Ale Lili na nic głucha,
słów rozsądku nie posłucha...
jeszcze chwilka, jeszcze chwilka,
i już złapie się motylka!

Jakże trzeba się zasapać,
by motylka cichcem złapać,
bo po górach za nim bieży,
żeby złapać jak należy.

Nagle patrzy - bez przestanku
krąży motyl w krąg rumianku,
więc się siatką zamachuje
i... w powietrze ulatuje!

Bowiem wiedz to, dziatwo miła,
za rumiankiem przepaść była
ze skałami ogromnemi,
co prowadzą w środek ziemi!

Wpadła Lili aż do środka -
nikt jej więcej tu nie spotka,
tylko motyl gdzieś tak krąży,
bo on zawsze krążyć zdąży...

Tak to bywa moi złoci,
gdy się rad nie słucha cioci.

Ze Skarbczyka malucha V

[ralston]

Spoko - tym razem Józio przeżył :)))

Przygoda złego Józia

Józio był to zły ladaco.
Wszystkim płatał psot tysiące:
bił lokaja, bił służące,
koty, psy, choć nie miał za co.

Łowił muchy do pudełka
i obrywał im skrzydełka,
i zabijał śliczne ptaszki,
łamał meble dla igraszki,

Darł książeczki
w kawałeczki
nawet bił, choć go pieściła,
niańkę, co go wykarmiła!

Raz gdy na podwórku był,
piesek z miski wodę pił,
Hajże! psotnik do biczyka,
i po cichu się przemyka
i zbił pieska, co miał sił.

Bez przyczyny dręczyć grzech;
piesek zawył - Józio w śmiech,
lecz po śmiechu często łzy -
piesek mądry myśli sobie:
kiedy Józio taki zły,
to i ja mu na zlość zrobię.

I nim ruszył w swoją drogę,
piesek Józia łap za nogę,
masz za moje, teraz skacz!
krew prysnęła, Józio w płacz.

Gwałtu! boli! - spuchła nóżka,
położono go do lóżka,
nie mogł ruszyć się jak kloc,
ani zasnąć całą noc.

Przyszedł doktor i z apteki
przyniesiono gorzkie leki.
Biedny psotnik, aby żyć,
choć niedobre, musiał pić;

Dano obiad - piesek siadł
i za Józia wszystko zjadł.
Oj! od złości strzeżcie się,
bo złym zawsze bywa źle!

Ze Skarbczyka malucha VI

[ralston]

Okropna historia z zapałkami

Była to wieczorna pora,
wyjechali wszyscy z dwora
w domu tylko pozostała
z śliczną lalką Kazia mała.

Więc jak koza pląsa, bryka
od kącika do kącika,
to zaśpiewa, to podskoczy
wtem... pudełko małe zoczy.

Pochwyciła, otworzyła
w niem zapałek pełno było!!!
Myśli sobie - wiem co zrobię!
będę mieć zabawę miłą
nikt nie patrzy, jestem sama
pozapalam je jak mama.

Miauczek z Mruczkiem, mądre koty,
wyciągnowszy łapki w górę
proszą: Kaziu, nie czyń psoty,
miau!, miau! - bo usłyszysz burę!
Mama ruszać zabroniła,
bo się spalisz Kaziu miła!

Ale rada nic nie nada,
Kazia kotków ani słucha,
wtem na suknię iskra pada,
z iskry płomień wnet wybucha
i podskoczy do warkoczy,
pali buzię, nosek, oczy!

Kotki wrzeszczą wniebogłosy:
- miau!, miau! gwałtu, Kazia gore!
miau! ratunku, aby w porę!
z sikawkami spiesznie, żywo
gasić Kazię nieszczęśliwą!
miau!, miau! miejcież zmiłowanie,
bo i śladu nie zostanie!

I zgorzała Kazia cała,
garść popiołu pozostała
i trzewiczki jeszcze stoją,
smucą się nad panią swoją...

Miauczek z Mruczkiem już nie skaczą,
oni także Kazi płaczą:
- gdzie panienka nasza, miau!
gdzie jej biedna mama, miau?

I tak płaczą nad dzieciną,
że strumieniem łzy im plyną...

[dzikaa]

a może jakaś bajeczka o Ani? :)

Re....

[awee]

dzikaa napisała:

> a może jakaś bajeczka o Ani? :)

O Ani-a! Nowa osoba do bandy "A" ? Fajnie. Im więcej tym lepiej....

[habitus]

dzikaa napisała:

> a może jakaś bajeczka o Ani? :)

O Ani jest stosunkowo bezkrwawy :))
)
Aniu, nie rusz tego kwiatka!-
upomina córkę matka.
Ania matki nie słuchała,
ukłuła się i płakała!

[ralston]

habitus napisała:

> dzikaa napisała:
>
> > a może jakaś bajeczka o Ani? :)
>
> O Ani jest stosunkowo bezkrwawy :))
> )
> Aniu, nie rusz tego kwiatka!-
> upomina córkę matka.
> Ania matki nie słuchała,
> ukłuła się i płakała!

Ale można go nieco "podrasować":

Aniu, nie rusz tego kwiatka!-
upomina córkę matka.
Ania matki nie słuchała,
i rosiczka ją wszamała!

I teraz już trzyma klimat ;)

[habitus]

:))))))))))))))))))))))

Ze Skarbczyka malucha VII

[ralston]

habitus napisała:

> dzikaa napisała:
>
> > a może jakaś bajeczka o Ani? :)
>
> O Ani jest stosunkowo bezkrwawy :))
> )
> Aniu, nie rusz tego kwiatka!-
> upomina córkę matka.
> Ania matki nie słuchała,
> ukłuła się i płakała!

No to jeszcze raz. Wersja hardcore, a la' Jachowicz:

Aniu, nie rusz tego kwiatka!
upomina córkę matka.
Ania mamy nie posłucha.
Ania jest na prośby głucha.
Ania mamie nie uwierzy
- już przy krzaczku ząbki szczerzy.
Za gałązkę - cap łapkami!
nic nie bacząc, że z kolcami.
Wrzasła Anuś w niebogłosy,
podskoczyła pod niebiosy.
Krew się z obu rączek leje,
buzia już się jej nie śmieje.
Zakrwawione obie ręce
- plamy będą na sukience.
A sukienka przecież nowa
- lepiej się przed mamą schowam...
jak zobaczy, że zbrukana
- nie wywinę się od lania.
Skryła Ania się w ogródku,
siadła w trawie po cichutku,
ale z rączek, między mlecze
krew jej we dwie strugi ciecze.
Buzia jej się robi blada,
tętno w żyłach szybko spada...

Tak spadało do wieczora
- już za późno po doktora...
Już u Ani po chorobie
- leży Ania w zimnym grobie.

Trzeba zawsze mamy słuchać
i na zimne czasem dmuchać.
Jeśli myślisz - ja wiem lepiej!
Grabarz szpadlem cię przyklepie.

[dzikaa]

hmm.. chyba nie zasne po takiej bajeczce.. a po krzaczkach nigdy nie
chodziłam :) a może jakaś bajka z księciem w roli głownej..

[ralston]

dzikaa napisała:

> hmm.. chyba nie zasne po takiej bajeczce.. a po krzaczkach nigdy nie
> chodziłam :) a może jakaś bajka z księciem w roli głownej..


Zobaczymy co da się zrobić...

[habitus]

Prześliczne doprawdy. :))) Ciężko było dzieckiem być w czasach Jachowicza.

[ralston]

habitus napisała:

> Prześliczne doprawdy. :))) Ciężko było dzieckiem być w czasach Jachowicza.

Prawda, że przecudne? Niektóre na pamięć znam :)

[asiia]

Radzę Ci jednak, Ralston, żebyś dzieciom ich nie czytał. Mam książeczkę z tymi
wierszydłami, ale one absolutnie nie dla dzieci. Ja musiałam nawet w bajkach
Andersena zmieniać zakończenia,żeby nie było płaczu. A moja córka po latach
wypomniała mi, że zabrałam ją do kina na "Pana Kleksa" . Całkiem miła bajka,
czy tam było coś strasznego? Okazuje się, że dla wrażliwego dziecka tak, jakieś
wilki-wilkołaki, których obraz potem ja prześladował.

Wierszyki dla starszych dzieci:

Cióś to, cióś to za placiusiek?
-pyta mały Tadeuszek.
Ci to plamka jeśt cierwona,
ci pomidol rozciapciany?
Nie! To tatuś naś kochany
psieś tlamwajek rozjechany!

(dwa ostatnie wersy radośnie-chyba z powodu rozszyfrowania co to za plamka)


Na podwórzu jest kałuża,
z tej kałuży się wynurza...
Hipopotam? - zapytacie.
Nie, to tata po wypłacie

[poziomk]

Wyszedl zuczek przed chalupke.
zdjal majteczki zrobilk kupke.
Zuczku, zuczku cos ty zrobil?
Czyms chalupke przyozdobil?

[poziomk]

all2 napisa3a:

>
> Nad rzeczką, opodal krzaczka
> Mieszka3a kaczka-dziwaczka...
>
Ja znam inaczej...

Nad rzeczka opodal krzaczka
Mieszkala kaczka pijaczka
Lecz zamiast trzymac sie rzeczki
Pedzila bimber z porzeczki

[aand]

Leży Marian, leży sobie koło szyny
Przyszła już policja gapią się dziewczyny
Tramwaj mu przejechał poprzez obie nogi
Ach, cóż cię spotkało mój Marianie drogi

Leży Marian, leży i wije się w bólach
Od jutra na spacer no to już o kulach
Twardy bruk, a jeszcze ludzi coraz więcej
Marian się ogania, wszak ma jeszcze ręce

Idą dwie sąsiadki, mają pełne siatki
Patrzcie jaki młody, przecudnej urody!
Pani, droga pani, czyja to jest wina?
Takiemu młodemu nogi się ucina.

Nogi jak to nogi bez nich też żyć może
Ale wie sąsiadka, jutro ma coś zdrożeć.
W płaszczu z ortalionu stoi Karol z POM-u
Patrzy na tę jatkę i wcina kanapkę.

Tramwaj ruszył dalej, nie zbrudzony prawie
Krwi trochę zostało, ale bardzo mało
Marian jeszcze leży, rozgląda się w tłumie
Nogi leżą obok, on nic nie rozumie

Coraz więcej ludzi i nikt się nie nudzi
Widokiem przybici stoją emeryci
Panie, jak okropnie patrzeć na te rany
Ale dobrze mu tak, pewnie był pijany

Przyszły także dzieci, patrzą bez obawy
Mały Kazio chciałby nóżkę do zabawy
Próżno rzecz tłumaczy babcia Kazia biedna
Widzisz, Kaziu, nóżka może być potrzebna

Obok idzie Heniek, teczkę trzyma w dłoni
Spieszy się do biura, nikt go nie dogoni
Nareszcie ekipa na biało ubrana
Dwóch poniosło nogi, jeden niósł Mariana

Wszyscy się rozchodzą, każdy w swoją stronę.
Znów nic się nie dzieje, znów miny znudzone.

[all2]

A wise old owl sat in an oak,
The more he heard, the less he spoke;
The less he spoke, the more he heard;
Why aren't we all like that wise old bird?

Bajka na dobranoc

[awee]

Żył, o Efendi, w pięknym kraju
Kędy gorący, korzenny ląd
Władca - co oprócz innych zwyczajów
Miał tysiąc dwieście czterdzieści żon

(Może się mylę o jedną żonę
Bo wszystkie były zaokrąglone)

Władca nie lubił bałaganu
Intryg, w przedsionku przepychania
Żony więc ponumerowano
Uczciwą drogą losowania

By w usprawnieniach swych nie spocząć
I wszystko mieć w każdej porze
Kazał zbudować kryty taśmociąg
Między haremem a własnym łożem

(Sadzono w taśmę kolejne żony
Włączył - i był zadowolony)

Aż - jak kroniki stare podają -
Taśmociąg zawył, zachrzęścił
Stanął! - A w całym Seraju
Nie było zamiennych części

Wnet po pałacu rozniosło się
Że plan się chyba wali
W łożu jest żona 508
A części nie dostarczyli

(Zawsze są takie kłopoty
Kiedy w rozruchu prototyp)

Władca w sypialni kąt wtulony
Przeżywa nudy dramat
Na taśmie więdną nowe, nie użyte żony
A w łożu wciąż ta sama

Nawet niebrzydki biust ma
Ta moja żona pięćset ósma
Dalej nie można przy dzieciach -
Patrz: van de Velde plansza trzecia

Coraz to nowych doznań
Zapragnął władca jak byle łasuch
We dwoje przecież wiele można
Gdy ma się chwilę czasu

Pierzchło zmęczenie i znudzenie
Haremu masą przerobową;
Cieszył się z tego niestrudzenie
Choć nie był wcale Casanovą

(Rzeczy w szczegółach streścić nie potrafię
Nie popadając w pornografię)

Noc była parna i duszna
Jak zwykle przy miłosnej grypie
Rzekł władca - Wiesz co, pięćset ósma?
Ty chyba jesteś w moim typie

Kiedy poranek okien dosięgnął
Słowik rozśpiewał się w gęstwinie
Szepnął do żony pięćset osiem:
Kochanie, jak ty masz na imię?

Więc został z jedną tylko żoną
To było już dla niego jasne
Jak zachować efektywność wzmożoną
Zmniejszając jednocześnie koszta własne

Bo świat nasz toczy się jednako
A bajki treść nie kłamie
Wciąż ilość nam przechodzi w jakość
A poligamia w monogamię

/ J.K /

Bajka o kaluzy i druga o panu .......

[anahella]

Na podworku jest kaluza
a z kaluzy sie wynurza
hipopotam - zapytacie?
NIe! to tata po wyplacie

*****************************

Pan Pierdolka spadl ze stolka
na podloge, zlamal noge
przyszedl lew, wypil krew
Pan Pierdolka zdechl.

[poziomk]

anahella napisa3a:

> Pan Pierdolka spadl ze stolka
ola boga, boli noga
przyszedl tygrys, (hm).... wygryzl
> przyszedl lew, wypil krew
> Pan Pierdolka zdechl.

[loczek62]

anahella napisała:

> Na podworku jest kaluza
> a z kaluzy sie wynurza
> hipopotam - zapytacie?
> NIe! to tata po wyplacie
>
> *****************************
>
>
Na podwórku jest kałuża
w tej kałuży cos sie nuża
czy to koń ? czy to słoń?
nie to tata dzis była wypłata

Bajka o królewnie

[all2]

The Queen And The Soldier

The soldier came knocking upon the queen's door
He said, "I am not fighting for you any more"
The queen knew she'd seen his face someplace before
And slowly she let him inside.

He said, "I've watched your palace up here on the hill
And I've wondered who's the woman for whom we all kill
But I am leaving tomorrow and you can do what you will
Only first I am asking you why."

Down in the long narrow hall he was led
Into her rooms with her tapestries red
And she never once took the crown from her head
She asked him there to sit down.

He said, "I see you now, and you are so very young
But I've seen more battles lost than I have battles won
And I've got this intuition, says it's all for your fun
And now will you tell me why?"

The young queen, she fixed him with an arrogant eye
She said, "You won't understand, and you may as well not try"
But her face was a child's, and he thought she would cry
But she closed herself up like a fan.

And she said, "I've swallowed a secret burning thread
It cuts me inside, and often I've bled"
He laid his hand then on top of her head
And he bowed her down to the ground.

"Tell me how hungry are you? How weak you must feel
As you are living here alone, and you are never revealed
But I won't march again on your battlefield"
And he took her to the window to see.

And the sun, it was gold, though the sky, it was gray
And she wanted more than she ever could say
But she knew how it frightened her, and she turned away
And would not look at his face again.

And he said, "I want to live as an honest man
To get all I deserve and to give all I can
And to love a young woman who I don't understand
Your highness, your ways are very strange."

But the crown, it had fallen, and she thought she would break
And she stood there, ashamed of the way her heart ached
She took him to the doorstep and she asked him to wait
She would only be a moment inside.

Out in the distance her order was heard
And the soldier was killed, still waiting for her word
And while the queen went on strangeling in the solitude she preferred
The battle continued on

Bajka o sześciu tłumaczkach ;)

[awee]

Sześć tłumaczek w ramach nieuzgodnienia
tłumaczyło tę samą powieść w oparach natchnienia:
pierwszej wyszedł poemat oktawą,
drugiej coś ze sportu: "Kiszka, brawo!",
trzecia przywiozła powieść historycznaą
pt. "Zamierzchłe czasy",
czwarta rewelację w trzech tomach (nieomal klasyk!),
piąta reportaż "Tam, gdzie był dół",
szósta - "O hodowli pszczół".


Pytanie
Skąd ta historia dzika?


Odpowiedź
Żadna nie znała języka.


Morał, czyli pouczenie:

Więc po co sięgać do oryginału?
Zamiast jednego, sześć dzieł powstało

[poziomk]

all2 napisa3a:

>
> Nad rzeczką, opodal krzaczka
> Mieszka3a kaczka-dziwaczka...
>
Nad rzeczka opodal krzaczka,
Mieszkala kaczka pijczka.
Lecz zamiast trzymac sie rzeczki,
Pedzila bimber z porzeczki.

powtarzam sie

[poziomk]

ups skleroza nie boli

[poziomk]

Ja Cus tu piwa nie widze :))

Bajeczki...

[ormond]

www.embl-hamburg.de/~Wojtek/nowa-grupa-faq.html#18.%20Bajeczki

[saunne]

a propos bajek... czy Forumki - rodzice czytają swoim dzieciom bajki? Jeśli
nie, to błagam - zacznijcie!!! :)

[ralston]

Czytają, ale częściej opowiadają z pamięci. Takie jest zapotrzebowanie :)))

[all2]

Bajarz jajarz

Komu bozia poskąpiła
I rozumu dała pół,
Kogo niania upuściła
W niemowlęctwie główką w dół,
Kto się uczyć nie chciał w szkole
I pan mówił "ty matole",
Komu aż trzeszczała pupka,
Bo tak wszyscy lali głupka -
Niech się wstydem nie rumieni,
Łzami doli swej nie zrasza,
Do tłuczenia niech kamieni
Ochotniczo się nie zgłasza,
Może bowiem żyć jak książę
I kwitnąć jak kwiatek
Z układania durnych książek
Dla nieszczęsnych małych dziatek :
- o Muchomorku - bandziorku,
- o Karaluszku - świntuszku,
- o Kotce - kompletnej idiotce,
- o Krokodylku - imbecylku,
- o Bażancie - malwersancie,
- o Wilku - debilku,
- o Kosie co dłubał w nosie,
- o Mrówkojadzie co lubił w przysiadzie,
- o Szopie Praczu - rozpruwaczu,
- o Tasiemcu w jednym Niemcu,
- o Pasożycie w jednym Izraelicie,
- o Owsiku w jakimś Chińczyku,
- o Myszce w kiszce,
- o Gliździe,
- o Smierdzielu - gwałcicielu,
- o Lilijce - lesbijce,
- o Lisku - syfilisku,
- o Gorylu - pedrylu,
- o Niedźwiadku - pierdziadku,
- o Mewce - kurewce,
- o Matołku na wysokim stołku,
- o Krecie w komitecie,
- o Tajniaczku - bydlaczku,
- I o Mendzie w urzędzie!
A ja też zapalę fajkę
I gdzieś koło wtorku
Machnę lewą nogą bajkę
O autorku - upiorku!!!

[ralston]

all2 napisała:

(...)
> - o Pasożycie w jednym Izraelicie,
(...)

Toż to antysemityzm!!!

[all2]

Cśśśś... bo tam jest i o innych :) jak się wszyscy zorientują, to się nie
pozbieram... nie będę podawać autora, bo jeszcze grób zbezczeszczą...

Dostanę bana? :)

[ralston]

all2 napisała:

> Cśśśś... bo tam jest i o innych :) jak się wszyscy zorientują, to się nie
> pozbieram... nie będę podawać autora, bo jeszcze grób zbezczeszczą...

No tak - bajka jest jeszcze antychińczycka ;)

> Dostanę bana? :)
>
O widzisz? Możesz dostać bana w nagrodę ;)))

[all2]

Będę go nosić z należytą dumą :))

[all2]

Ale pod warunkiem, że będzie z certyfikatem :))

[ralston]

To jest ban spełniający wszelkie europejskie normy jakości. Nierdzewny,
nieprzemakalny, o właściwej krzywiźnie... no słowem ma wszystko co euroban
mieć powinien :)))

[all2]

A naklejkę z hologramem, i wytłoczoną próbę? Byle czego nie biorę...

[ralston]

Naturalne. Do tego pokrowiec gratis :)

[all2]

ok - czuję się usatysfakcjonowana :)

Bajka wektorowa ;)

[awee]

Za siedmioma maksimami funkcji "sinus", za jedenastoma minimami
funkcji "cosinus" dane były trzy wektory: Alfa Jeden, Alfa Dwa i Alfa Trzy.
Żaden z nich nie był ortogonalny do swoich braci i żaden nie wydłużał się
ponad miarę. Żyli pracowicie, cicho i skromnie, służąc wiernie panu swemu
-Wyznacznikowi. Od świtu do nocy przesuwali bracia linie proste, obliczali
iloczyny skalarne i kąty nachylenia, podpierali okręgi w ich punktach
styczności i wystawiali swoje grzbiety prostopadle do różnych krzywych,
które zadawał im ekonom, bezlitosny Minor. Pomimo to byli szczęśliwi.
W wolnych chwilach uprawiali swoje własne, styczne do chatki, pole wektorowe
- a choć skromne to było poletko (trochę snopów koherentnych, nieco liści
Kartezjusza, dwa czy trzy ślimaki Pascala), przecie nie narzekali na swój
wektorowy los. Ale niedługo trwało szczęście braci. "Obrócę płaszczyznę
o kąt Fi i przyrównam każdemu jedną współrzędną do zera" - zagroził Minor.
A jakże to żyć wektorowi na płaszczyźnie z jedną tylko współrzędną ? Zmartwili
się bracia i postanowili uciec od Wyznacznika i jego Minora tam, gdzie znajdą
dogodny i prawy układ współrzędnych. Pokłonili się starej Macierzy, podjęli
ją za kolumny, po raz ostatni obejrzeli się na swoje, teraz już zdegenerowane
pole wektorowe, zaczerpnęli potencjału ze studni i poszli po trajektorii przed
siebie. Idą, idą, idą - rodzinna chatynka widnieje na horyzoncie już pod katem
mniejszym niż epsilon (a trzeba ci wiedzieć, że dawniej nie takie epsilony
bywały, jak dziś) - aż tu nagle strumyk paraboliczny przed nimi się modrzy
i akurat zmienia znak pochodnej. "Ech, połowić by rybki-skalary" westchnął
Alfa Jeden. "A czemu nie?" - zgodzili się bracia. Z punktu brzegowego
zarzucili do wody sieć, skonstruowaną uprzednio w misterny sposób za pomocą
cyrkla i linijki. Ciągną, patrzą, oczom nie wierzą: w sieci pi-ryba trzepocze,
ludzkim głosem przemawia: "Wypuście mnie, mileńcy moi, a ja się wam
odwdzięczę". Wypuścili bracia pi-rybe na wolność i idą dalej. Patrzą, a przy
drodze mały Argument leży. Próbuje się podnieć do kwadratu, ale że schudł
już bardzo i jest mniejszy od 1, więc co pomnoży się przez siebie, to staje
się jeszcze mniejszy. Ulitowali się nad nim bracia, dodali do niego 1
i dopiero potem podnieśli do kwadratu, potem jeszcze raz i jeszcze raz.
Wzrósł Argument i powiada "Dziękuję wam pięknie. Idźcie swoja drogą, a ja
jeszcze się wam przydam. Nie zdążyli bracia ani 2^(-n) mili przejść, patrzą,
stoi przy drodze chatka na kurzej łapce. "Hej chatko, chatko, odwróć się do
nas plusem, do lasu minusem"- wołają. Zakołysała się chatka, odwróciła.
Otwarły się drzwi. Weszli bracia i dusza im się raduje. Stoi pod piecem stół,
wszelkim jadłem zastawiony. Podjedli bracia, odpoczęli, potem znów pojedli
i znów odpoczęli, następnie trzeci, czwarty, ... n-ty raz pojedli i odpoczęli.
Już, już mieli przejść z n do granicy, a tu nagle zza pieca wychodzi stwór
kosmaty, jakby kwantyfikator, ale czy on ogólny, czy szczególny - nie
odróżnisz. "Bracia, bracia, ratujcie mnie. Już pół życia siedzę tu pod władzą
czarownika de Morgana za to, że odmawiałem zaprzeczenia implikacji. Wzruszyli
się bracia losem Kwantyfikatora i zabrali go ze sobą. Idą wesoło przed siebie.
Obejrzeli się. Leci po niebie strzała. Uderzyła o ziemie, schowała ostrze,
wygięła się złowrogo i zmieniła się w śliski, ohydny znak negacji. "Uciekajmy
co sił w nogach - wykrzyknął Kwantyfikator - bo nas tu wszystkich zaneguje".
Puścili się bracia pędem, uciekli de Morganowi. Bajka przędzie się kołem,
rzecz się toczy z mozołem. Długo trwało, zanim ujrzeli bracia przed sobą mury
prastarego grodu Trygonoma, który jeszcze car Heron wybudował. I rosły przed
braćmi mury Trygonoma tak, jak rośnie wykres funkcji y = 1/x przy x dążącym
do zera z prawej strony. I rozbiegały się z trzech wież Trygonomu promienie
złociste tak, jak są rozbieżne sumy częściowe szeregu harmonicznego
1+1/2+1/3+1/4+1/5+... Zaszli bracia do gospody "Pod Pierwiastkiem", pogadali
z karczmarka, gruba Sigma. Opowiedziała ona o wielkim nieszczęściu, jakie
przed laty nawiedziło prastary Trygonom. Panował był w Trygonomie teraz już
stary i siwiuteńki Książe Tangens wraz ze swą piękną niegdyś małżonką
Tangensoida. Mieli przed laty śliczną córeczkę Asymptotę, ukochana obojga
księstwa i ludu. Miała być podpora dla rodziców na stare lata, gdy już blisko
im będzie do nieskończoności. Aliści zdarzyła się rzecz straszna. Na uroczyste
nadanie kierunku Asymptocie nie zaproszono starej wróżki Transpozycji.
Była to zła wróżka i prawdę powiedziawszy, nikt jej w księstwie nie lubił,
a i ona stroniła od ludzi. Jednak, gdy dowiedziała się, że nie została
elementem zbioru gości, z zemsty wyrzekła przepowiednie, że gdy księżniczka
dojdzie do lat siedemnastu, porwie ją de Morgan. Nie bali się tej wróżby
Tangens i Tangensoida. Wyznawali bowiem logikę wielowarstwowa i nie
przypisywali przepowiedni Transpozycji żadnej dodatniej wartości. Na dowód
tego w dniu 17-tych urodzin Asymptoty wyprawiono wielki bal. Nie było równego
mu balu ani przedtem, ani potem w całym obszarze ciągłości Tangensa. Młody
lokaj Gauss, świeżo ukończywszy dowód konstrukcji, pięknie przystroił sale
balowe siedemnastokątami foremnymi. Przybyły na bal wszystkie pokrewne
funkcje trygonometryczne i hiperboliczne, książęta dx i dy, a nawet stary
dziwak Area-Cosinus Hiperboliczny, którego nikt nigdy bez krzywej łańcuchowej
nie widział. Kto chciał, tańczył, kto nie chciał, to robił co innego,
bo kraj był demokratyczny. Starsi wspominali czasy, gdy jeszcze wzrastali
i mieli dodatnią pochodna, średni wiekiem robili analizę harmoniczna swoim
towarzyszkom, nieprzeliczalna służba na każde skinienie różniczkowała gościom
jadło i napitki. W zacisznych kącikach młodzi całkowali się ukradkiem po dt,
ale zanadto się z tym nie kryli. Książe bowiem rozumiał młodzież i niejedna
młoda wypukła funkcja znalazła na jego dworze styczność drugiego rzędu
z jakim przystojnym i silnie zbieżnym funkcjonałem. Nagły podmuch zgasił
wszystkie świece, wśród gości pojawiły się zbiory rozmyte, a gdy fagasi
wnieśli nowe punktowe źródła światła, okazało się, że wśród uczestników balu
nie ma już Asymptoty-krasawicy. Wykazano wnet (indukcyjnie, ze względu na
liczbę obecnych na sali gości), że porwał ja de Morgan, zaprzeczając rozkazom
księcia i warunkom wejścia na bal. Tak oto spełniła się przepowiednia wróżki
Transpozycji. Od tej pory smutek zapanował w całym grodzie. Nikt nie rozwija
się w szereg, nie całkuje i nie mnoży. Młode Różniczki dawno już zmieniły się
w stare Różnice, mało które zmieniły znak z - na +. Po bokach trójkątów
grasują zdziczale kąty i nie zawsze staremu wiernemu hajdukowi Euklidesowi
uda się je zsumować do 180 stopni. Głęboko zapadła braciom w dusze opowieść
Sigmy i postanowili wyzwolić z rąk de Morgana nadobna Asymptotę. Udali się
najpierw do wróża Bezouta. Siedzi Bezout za stołem, pierwiastki liczy kołem,
gdy nie masz "u", kolego, nie przychodź do niego. Przynieśli bracia cztery
nie trywialne pierwiastki, wręczają Bezoutowi i pytają, jak im pokonać
de Morgana. "Trudna to sprawa - odrzecze Bezout. - Więzi on wiele
kwantyfikatorów i pokonać go tylko możecie śmiało omijając prawo wyłączonego
środka. Ale oto ciemnieje moja kryształowa pseudosfera: znak, że uda się
wasze przedsięwzięcie. " Podziękowali bracia Bezoutowi, dodali jeszcze trzy
pierwiastki (niezwyczajne, kwadratowe) i stoczyli się po linii najmniejszego
spadku z murów Trygonoma. Kwantyfikator został barmanem pod pierwiastkiem,
a Alfa Jeden, Alfa Dwa i Alfa Trzy poszli po gradiencie w kierunku
widniejącego lasu, tak gęstego, jak liczby wymierne po prostej. Jak tu
przejść? Ale oto machnął jeden brat przekrojem Dedekinda, machnął drugi,
potem trzeci: skonstruowali bracia liczbę niewymierna 2^sqr(2) i przeszli
przez las. Wnet zagrodził im drog

[awee]

hmm....nie wkleiło wszystkiego. Zatem końcówka:


Wnet zagrodził im drogę potok wypełniony cieczą nieściśliwą i nielekka.
Niezwyczajny to potok - pełen turbulentnych wirów i punktów osobliwych.
"Co robić? - dumają bracia. -Gdybyż mieć chociaż spirale logarytmiczna!".
Ale któż to pyszczek z wody wystawia? Pi-ryba. Przewiozła braci, jednego po
drugim, na druga stronę. Pokłonili się jej bracia w pas i poszli dalej,
bo już było widać ogromna górę Moduł a na niej zamek de Morgana. Doszli bracia
pod sama gore i zmartwili się. Bo, wprawdzie do zamku droga prosta, stopnie
zapraszają do wejścia, ale co to za stopnie? - śliskie jak lód, gładkie tak,
że co postawisz nogę na jednym to spadasz na drugi, próbują bracia i próbują,
ale nawet na pierwszy stopień nie weszli. Nagle jak spod ziemi wyrasta
Argument - ten, którego kiedy od zniknięcia uratowali. Podstawił się Argument
do zmiennej niezależnej, zaburzył współczynniki przy równaniach schodów,
zmniejszył gładkość i weszli bracia na gore. Ale do samego zamku jeszcze długa
droga. Wejścia pilnuje pies Boole-dog, sierść na nim jeży się jak wykres
funkcji y = sin 1/x, szczerzy zęby i warczy. Za Zapisem Peauceliera stoi:
kto psa pokona, wnet go Inwersor w środek inwersji postawi i za płaszczyznę
wyrzuci. Nie stracili głowy bracia. Sinus 1/x przez x pomnożyli i go w zerze
uciągnęli. Potem owinęli się wstęgą Mobiusa i czekają. Zabrał się Inwersor
do odwracania wstęgi Mobiusa, ale że jest to powierzchnia jednostronna, nic
się braciom nie stało. Wychodzi na to sam de Morgan z Negacją, operatorem
Minusem i starym czarownikiem Tercjanem. Wektorom znaki pozamieniać chce,
od poprzednich wartości odjąć i tak to przyrównać braci do zera. Pobledli
bracia, "Już po nas - myślą. - Już nie ujrzymy starej Macierzy". I stałoby się
tak, gdyby nie Kwantyfikator "Istnieje Iks", który w sama porę przybiegł
z Trygonomu, jeszcze w fartuchu barmana. Zagryzł Negacje, stal się
kwantyfikatorem "Istnieje Iks taki, Że Nieprawda Że Igrek" i zaczął
przekształcać de Morgana, a bracia pomagają mu z drugiej strony. Rachunki
logiczne przeprowadzają, a z prawa wyłączonego środka nie korzystają.
"Tertium non datur" - woła de Morgan, ale Tercjan nie słyszy. Upadł de Morgan.
Już po nim. Otworzyli bracia de Morganowe nawiasy i zaraz ukazała im się długa
linia prosta, w której natychmiast rozpoznali księżniczkę Asymptotę. Wkrótce
nadjechał i sam Tangens. Wziął córkę w ramiona i rzekł braciom: "Mam ją tylko
jedną, a was jest trzech. Niech najstarszy weźmie ją za żonę. Dam mu dogodne
współrzędne: dwakroć PI/2 i grupę Translacji w dziedziczne władanie?. Nie
minęło i e niedziel, a w Trygonomie odbył się huczny lub, po którym nastąpiło
skromne wesele. Byli na nim obecni wszyscy bracia: Alfa Jeden, Alfa Dwa i Alfa
Trzy. Przybył (uszlachcony przez Tangensa) Argument w kokilce ciągnionej przez
karę bułanki Pi-ryba wystąpiła w przepięknej galarecie z jarmużem i bedłkami,
a piwo gościom rozlewał sam Kwantyfikator, obecnie już właściciel zajazdu
"U z daszkiem". Nie musieli długo czekać księstwo. Alfa Jeden podziałał sobą
na księżniczkę Asymptotę (teraz już swoją żonę x=PI/2) tak, że na flaszczynie
pojawiły się wkrótce w regularnych odstępach nowe asymptoty, a stary Tangens
i Tangensoida mogli wreszcie spokojnie przejść do nieskończoności.


Koniec :)

[habitus]

CUDNE!!! To Lem?

Bajka

[awee]

Podpis pod bajką (na stronie internetowej) sugeruje, że to nie Lem.

[all2]

Awee dawaj dalej - cenzura ucięła koniec :))

To nie cenzura ;)

[awee]

Na forum chyba nie jest mile widziany słowotok ;))))

[oka4]

Wiedziony podnieceniem maly Franio
Zobaczyl naga siostre i rzucil sie na nia.
Poczatek byl wesoly, lecz koniec zalosny:
Dostal wpi...ol od ojca i syfa od siostry!

Bajka dzisiejsza....

[awee]

...to nowa, poprawiona wersja znanej bajki "Czerwony Kapturek"

Babcia nie była chora, a raczej była w pełni zdrowia fizycznego i mentalnego
oraz była absolutnie zdolna zająć się sobą jako dorosła osoba.

[Sugerowanie, ze babcia może być chora, jest uleganiem szowinistycznym
stereotypom. Uwłacza to osobom starszym... oh, pardon, osobom z rzuconym
im wyzwaniem chronologicznym]

Czerwony Kapturek spotyka wilka i opowiada o celu podróży. Ponieważ
wykluczenie poza nawias społeczeństwa wyzwoliło wilka z niewolniczego
naśladowania myśli linearnej, wywodzącej się z tradycji Cywilizacji
Zachodniej, wiedział jak dojść do Babci na skróty. Wpadł do domu i zjadł
Babcie, czego nie należy krytykować, bowiem było to postępowanie absolutnie
naturalne dla stworzenia mięsożernego, jakim był przecież wilk. Następnie
nie skrępowany sztywnymi, tradycjonalistycznymi przekonaniami dotyczącymi
istoty męskości czy kobiecości, wilk przebrał się w piżamę Babci i wpełzł
do łóżka. Niedługo potem zjawił się Czerwony Kapturek.

- Babciu, przyniosłam Ci przekąski z niska zawartością tłuszczu i sodu.
Wilk kazał Czerwonemu Kapturkowi zbliżyć się do łóżka. Czerwony Kapturek
zmitygował się:
-Oj zapomniałam, ze rzucono ci wezwanie optyczne jak nietoperzowi.
Potem dziewczynka... przepraszam, młoda osóbka, podziwiała rozmiar nosa Babci:
-Babciu, masz duży nos - oczywiście tylko relatywnie i jest on na swój sposób
atrakcyjny.
Podobny komplement Czerwony Kapturek uczynił na temat zębów domniemanej Babci.
Wtedy nagle wilk wyskoczył z łóżka, złapał młodą osóbkę i chciał ja pożreć.
Czerwony Kapturek krzyknął, wcale nie przerażony inklinacją wilka do
przebierania się w ubrania kobiece, ale dlatego, ze wilk nieumyślnie dokonał
inwazji jej prywatnej przestrzeni. Jak pamiętamy, krzyk usłyszał drwal, który
wpadł do domku Babci i chciał zdzielić wilka siekiera. Wtedy Czerwony Kapturek
zaczął wykrzykiwać na drwala:
- Co sobie wyobrażasz?... Wpadasz do środka jak neandertalczyk, używasz
siekiery zamiast głowy!... Seksisto! Jak śmiesz wyobrażać sobie, ze feministki
i wilki nie potrafią rozwiązać swych problemów bez udziału mężczyzn!
Babcia słysząc pełne pasji przemówienie Czerwonego Kapturka wyskoczyła wilkowi
z gardła, wyrwała siekierę drwalowi i obcięła mu głowę.

Po tym zdarzeniu, Czerwony Kapturek, Babcia i wilk poczuli pewna wspólnotę
celów życiowych. Zdecydowali założyć alternatywna rodzinę oparta na wzajemnym
poszanowaniu i współpracy i żyli razem w lesie, długo i szczęśliwie...


/autor nieznany - znalezione w sieci/

[awee]

Idylla maleńka taka:
Wróbel połyka robaka,
Wróbla kot dusi niecnota,
Pies chętnie rozdziera kota.
Psa wilk z lubością pożera,
Wilka zadławia pantera,
Panterę lew drze na ćwierci,
Lwa - człowiek; a sam po śmierci
Staje się łupem robaka.
Idylla maleńka taka...

[all2]

I któż by wniósł w życie tę odrobinę optymizmu gdyby nie Awee :)))

Na dobranoc

[awee]

all2 napisała:

> I któż by wniósł w życie tę odrobinę optymizmu gdyby nie Awee :)))

All, docinasz....? :))
/Prawidłowo. Na wiosnę zeschnięte gałęzie out/

Aby nie było monokultury - dziś w takim stylu:


Ballada o słoniu

Żyło raz sześciu w Hindustanie
Ludzi ciekawych niesłychanie
I chociaż byli ślepi,
Wybrali kiedyś się na błonie,
Aby zapoznać się ze słoniem
I umysł swój pokrzepić.

Pierwszy z nich przyspieszywszy kroku
Nos rozbił na słoniowym boku
O twardą jego skórę;
Więc do swych towarzyszy pięciu
Krzyknął: - Już wiem o tym zwierzęciu,
Że jest najtwardszym murem.

Gdy się do słonia zbliżył Drugi,
Na kieł się natknął ostry, długi,
Więc swych przyjaciół ostrzegł:
- Ach uważajcie, moi mili,
Żebyście się nie skaleczyli,
Bo słoń to ostry oszczep!

Trzeci, podchodząc do zwierzęcia,
Nie więcej miał od tamtych szczęścia:
Słoń trąbę swa rozprężał,
A on dotknąwszy trąby dłonią,
Rzekł:-Ja już wszystko wiem o słoniu,
Słoń jest gatunkiem węża!

Wtedy powiedział ślepiec Czwarty,
Bardzo ciekawy i uparty:
- Chcę wiedzieć, czego nie wiem! -
I kiedy sam przy słoniu stanął,
Rzekł, obejmując mu kolano:
- Już wiem, że słoń jest drzewem!

Gdy się do słonia Piąty zbliżył,
Słoń siadł na ziemi, łeb obniżył
I ruszać jął uszami;
Więc Piąty, rzecz uogólniając,
Rzekł:-Już poznałem prawdę całą,
Słonie są wachlarzami!

Nie gorszy, choć ostatni, Szósty,
Najpowolniejszy, bo był tłusty
I dał się innym minąć,
Rzekł, gdy za ogon słonia chwycił:
- Nie przypuszczałem nigdy w życiu,
Że słoń jest zwykłą liną!

I żaden z ślepców tych aż do dziś
Nie chce się z innym ślepcem zgodzić
Część prawdy tylko znając;
Każdy przy swojej trwa opinii,
Każdy ma rację swą, jak inni -
Lecz wspólnie jej nie mają.


....a jutro będzie ugorowanie :)

[all2]

awee napisała:

> All, docinasz....? :))
> /Prawidłowo. Na wiosnę zeschnięte gałęzie out/

ależ, Awee. ja jestem fanką różnorodności, równowagi ekosystemu i nie-
przycinania - docinanie to już inna sprawa ;)
a ogrody lubię naturalne, bez monokultur :)
siać należy raz od lewej raz od prawej, wtedy równiej rośnie :)

[awee]

all2 napisała:

> ależ, Awee. ja jestem fanką różnorodności, równowagi ekosystemu i nie-
> przycinania - docinanie to już inna sprawa ;)

A jednak nie bardzo inna ;) Bardzo często trzeba zmniejszyć jedno (nadmiar),
aby uratować drugie (mało) Inaczej to w ekosystemie ani różnorodności ani
równowagi.

> a ogrody lubię naturalne, bez monokultur :)

Chaszcze, chaszcze i busz ? :) (nie żebym się czepiała)

> siać należy raz od lewej raz od prawej, wtedy równiej rośnie :)

:) I za dużo nie przesadzać.


PS. A co się stało z sygnaturką ? ;)

Temat wiosenny - kultura ogrodnicza

[all2]

awee napisała:

> A jednak nie bardzo inna ;) Bardzo często trzeba zmniejszyć jedno (nadmiar),
> aby uratować drugie (mało) Inaczej to w ekosystemie ani różnorodności ani
> równowagi.

Bo ja mówię o naturze a Ty o kulturze :)))

> Chaszcze, chaszcze i busz ? :) (nie żebym się czepiała)

:))))) Survival ;)

> :) I za dużo nie przesadzać.

:) A jak już przesadzać to w porę ;)

> PS. A co się stało z sygnaturką ? ;)

Jest, jest - wycięła się przypadkiem
Prawda że fajna? :)))

[ralston]

To powiedzenie może z powodzeniem kandydować na hasło roku Tea Time.
Zwłaszcza, że All zajęła się jego popularyzacją :)))

[all2]

ralston napisał:

> To powiedzenie może z powodzeniem kandydować na hasło roku Tea Time.
> Zwłaszcza, że All zajęła się jego popularyzacją :)))

Cesarzowi co cesarskie :))

[awee]

all2 napisała:

> Bo ja mówię o naturze a Ty o kulturze :)))

Żadne takie. Ja o tym samym co Ty. Można powiedzieć, że kulturalnie
przeszłam na temat natury :) (hmmm.... sytuacja jak w balladzie o słoniu :)

> Prawda że fajna? :)))

Bombowa. Może poczytam jakieś stare wpisy i też coś znajdę...

[ralston]

A może by tak zamiast w starych grzebać, to coś nowego wymyśleć? Hę?

[all2]

awee napisała:

> Żadne takie. Ja o tym samym co Ty. Można powiedzieć, że kulturalnie
> przeszłam na temat natury :) (hmmm.... sytuacja jak w balladzie o słoniu :)

Natura kontrolowana staje się kulturą, gdy się raz zaingeruje to już potem
trzeba przez cały czas pilnować. Wniosek taki, natura jest tylko tam gdzie nas
nie ma - ergo, gdziekolwiek jesteśmy, razem z nami pojawia się kultura he
he :)))

> Bombowa. Może poczytam jakieś stare wpisy i też coś znajdę...

Zdaj się na naturalny instynkt ;))

[ralston]

No więć skoro kobiety są zdecydowanie bardziej mniej monotematyczne, to może by
Panie jakoś tak politematycznie zadziałały?

Wyjątek ?

[awee]

ralston napisał:

> No więć skoro kobiety są zdecydowanie bardziej mniej monotematyczne, to może
> by Panie jakoś tak politematycznie zadziałały?

Skoro mężczyźni są bardziej więcej monotematyczni to dlaczego chcesz odskakiwać
od tematu...? :)

[ralston]

Żaden wyjątek. Po prostu nie jesteśmy na właściwym monotemacie ;)))

[all2]

Rals jakoś nie mam siły wymyślać nowych wątków. Zmęczenie wiosenne :)

[ralston]

Patrz, Ciebie też dopadło?

[all2]

Ano też...

Przypowieść

[awee]

Rybacy wyłowili z głębiny butelkę. Był w niej papier, a na nim
Takie były słowa: "Ludzie, ratujcie! Jestem tu, ocean mnie
wyrzucił na bezludna wyspę. Stoję na brzegu i czekam pomocy.
Śpieszcie się, jestem tu!"
- brakuje daty. Pewnie już za późno. Butelka mogła długo
pływać w morzu- powiedział rybak pierwszy.
- i miejsce nie zostało oznaczone. Nawet ocean niewiadomo
który - powiedział rybak drugi.
- ani za późno, ani za daleko. Wszędzie jest wyspa Tu-
- powiedział rybak trzeci.
Zrobiło się nieswojo, zapadło milczenie. Prawdy ogólne mają
to do siebie.