Szpitale, gdzie godnie traktuje się cierpiące Mamy

[gangsta.eve]

Proponuje stworzyc tutaj listę szpitali przyjaznych doświaczonym Mamom,
sprawdzonym itp.
Mój typ to szpital na Kamieńskiego we Wrocławiu. I na noworodkach, i na
patologii byli wspaniali ludzie. Z własnego doświadczenia wiem, ze tam -
trzeba wybłagać i wypłakać ale- oddadzą ciałko dziecka, pozwolą się pożegnać,
zobaczyć.

[karina66]

Ja polecam szpital św.Zofii w W-wie.W kwietniu zgłosiłam sie tam bo przestałam
czuc ruchy dziecka(40tc)Okazało się że Oliwka nie żyje.Lekarze byli
cudowni,położne rownież.Dostałam osobną porodówke,znieczulenie zewnątrz
oponowe.Za nic nie musiałam płacić.Po porodzie(godz.03-10)pozwolono mi zostac
na tej pojedynczej porodówce do casu wypisu( mimo iż stadardowo zostaje się tam
tylko 2 godz. po porodzie).Rano przyszła do mnie i męża jakaś dziewczyna i
przyniosła nam goracej herbaty.Pozwolono mi również(na moją prosbę)wyjśc do
domu już rano(nie znioslabym dwóch dni na poporodowej).Dostalam zastrzyki
przeciwzakrzepowe i receptę na leki hamujące lakację.Rano odrazu przysłano do
nas psychologa.Wszyscy byli bardzo serdeczni i wyrozumiali.Nawet sprzątaczki
mnie pocieszały i dodawały otuchy a gdy rano szlam z mężem zobaczyć nasze
malenstwo płakały razem z nami.
Mimo iż w tym szpitalu przeżyłam najstraszniejsze chwile w moim życiu to
następnym razem napewno będę rodzić właśnie w św.Zofii.Druga ciaże poroniłam w
MSWiA i bez rozpisywania się-ODRADZAM!!!!!

Pozdrawiam
Karina
Oliwka ur.-zm.20.04.2005
Aniolek 03.07.2005

[margonik]

Ja również polecam św. Zofii. Mam porównanie z Madalińskiego - chyba dwa
skrajne przypadki! Położne w św. Zofii są niesamowite. Ciepłe, pomocne,
troskliwe.

[margonik]

Poza tym w św. Zofii przed łyżeczkowaniem wywoływali mi pornienie cytotekiem.
Podobno to u nich normalna praktyka. Dzięki temu nie trzeba rozszerzać szyjki
macicy inwazyjnie. Na Madalińskiego w ogóle na to nie patrzyli. Miałam
całkowicie zwartą i rozszerzali mi ją na siłę, nie bacząc na to, że mogą mi ją
uszkodzić.

[yola66]

Podobne mam odczucia jak dziewczyny...
Madalinskiego - to był chyba najgorszy koszmar w moim życiu! Zero pomocy,
wsparcia i przyjaznego nastawienia do pacjenta. Zero informacji i rozmowy!
Koszmar!

Drugie pronienie i łyżeczkowanie w Damianie.... To jest szpital ze wspaniałym
personelem i dobrym sprzętem. Rodziłąm tam swojego synka 2,5 temu i
wielkorotnie wychwalałam ten szpital i zespól lekarzy. Terz po tegorocznym
marcu tylko jeszcze raz mogę powiedzieć, że to wspaniali ludzie, którzy
niesamowicie mi pomogli i otoczyli opieką w tych koszmarnych momentach....
Teraz pól roku po pronieniu mogę tylko dodać, że obok mojego męża (który
niezaprzeczalnie najbardziej mnie wspierał) to właśnie od lekarzy z Damiana
dostałam i nadal dostaję największe wsparcie!

szpital Św Zofii i na karowej

[aagata4]

Szpital sw. Zofii

nie mam najlepszych wspomniejn z tamgetego szpitala, choc i nei sa najgorsze w
porownaniu z niktorymi z Was....

lekarze w porzadku - wprawdzie sie strale zmieniali ale byli uprzejmi i
cierpliwie wszysko tlumaczyli ... - nie wiele pytan zadawalam bo nawetn ie
wiedzialam jakie ...

nie podobala mi sei sama rejestracja posrod chichotow i smiechow...

trzem kolejnym paniom po odpowiedzi ze nie mam dzieci nastepne brzmialo a w
jakim wieku są? akurat w tym momencie postanowily sie zmieniac - ok ale powinni
chociaz uszanowac to ze ja stracilam wlasnie pierwsze dziecko i jestem tym
faktem przerazona...

potem musialam podpisac papier ze sie zgadazm na srodek ktory moze mi rozerwac
macice.... nie jestem pewna czy podali mi cytotek bo on jest w tabletkach
podjezykowo a ja dostalam cos dopochwowo ... i po pierwszym poronieniu nie
moglam dojsc do siebie - mialam problemy z cyklami , krwawilam ciagle i nie
wiedzialam czy mam miesiaczke czy nie... - natomiast w drugim szpitalu jak
dostalam cytotek podjezykowo to juz po pierwszej miesiaczce bylo wszysko ok ...
caly czas sie zatanawiam czy w szpitalu sw. Zofii dostalam cytotek czy nie czy
to bylo coś innego

poza tym z psychologiem sie nie widzialam - a szkoda bo tego bardzo
potrzebowalam .. nawetnie pomyslalam o tym aby sie upomniec... i nikt nie
powiedzial mi o takiej mozliwosci...

"cytotek" mialam podany wieczorem, w nocy - jak poprosilam pielegniarke to
dziwila sie ze nie potrafie powiedziec czy skrzepy to płód - i z wielka
niechecia poszła do lazienki aby samemu to zobaczyc, bylo to dla mnie
upokarzajace ....

ale kroplówke przeciwbolowa podaly natychmist jak poprosilam tak wiec po 20
minutach juz bol byl znosny ...

i zabieg mialam pod narkozą i leżalam z dziewczynami, ktore mialy rozne problemy
ginekologiczne (nei bylo tu cieżarnych ani matek z dziećmi)...

tak wiec moje odczucia w św Zofi sa mieszane... moze bylam troche gorzej
obsluzona bo to byl 12 tydzien a nie 40 ? nie wiem ...

Co do szpitalu na karowej to trudno mi powiedziec.... tam szlam juz i wiedzialam
na co sie przygotowac i mialam liste gotowych pytan i wymagan... troche
przeszkadzala mi anonimowosc - brak identyfokatorow tak wiec bardzo czesto nie
wiedzialam z kim rozmawiam ... ne bylam juz przerazona i potrafilam wtedy nawet
zartować i rozmawiac o swoich problemach z kolezabnkami w pokoju ... ciezko
bylo dostac sei do leakrza aby zapytac co dalej bo akurat wszyscy byli mozno
zajeci ... ale sei udało... pielegniarki niezbyt chetne do pomocy ale i nie
odmowily - p prostu czulo sie traktowanie jak powietrze, ale bez
zniecierpliwienia tka jak to bylo w sw Zofii ...

lekarz ktory robil mi zabieg ... gadal sobie z pozostalymi osobami z personelu
i jak zaczelam sie troche wtracac i zadawac pyania dotyczace siebie to zostaly
bez odpowiedzi byla szybka decyzja "prosze na fotel bo malo czasu" i dostalam
narkoze ... (oczywiscie wczesneij byl cytotec i bez mozliwosci poproszenia o
srodki p-bólowe (zapytalam o to jak wzielam cytotec) - mialam swoje ale nie
byly potrzebne )

widoku narzedzi w obu szpitalach nie zapomne .... wg mnie chyba nei powinni
tego pokazywac...

tak wyglada porownianie obu szpitali


Agata

[margonik]

Ja miałam zupełnie inne wrażenia.

W Izbie Przyjęć zostałam obsłużona bardzo sprawnie i z troskliwością. Zupełny
kontrast wobec Madalińskiego.

To o czym piszesz, to był cytotec. Mi także dawali go dopochwowo i także
podpisywałam tą karteczkę. Ale zapytałam o co chodzi z tym rozerwaniem macicy,
bo brzmiało to przerażająco i lekarka wytłumaczyła mi, że takie zagrożenie jest
przy dużej ciąży - przy wczesnej nie. Wytłumaczyła mi też, że potrzebują
takiego oświadczenia o zgodzie, bo lek nie jest zarejestrowany, ale jednak jest
powszechnie w tym celu stosowany, a uchroni mnie to przed siłowym rozwieraniem
szyjki i ewentualnymi późniejszymi problemami (na Madalińskiego w ogóle o tym
nie myśleli, od razu rozszerzali na chama).

Co do oglądania tego czegoś w łazience, położna sama mi poradziła (naprawdę z
troską), abym do tego słoiczka w ogóle nie zaglądała i zostawiła to jej.
Posłuchałam sie jej i starałam się tego nie widzieć.

Ponadto nie prosiłam o środki przeciwbólowe, ale położne same mnie zachęcały,
abym nie męczyła się nie potrzebnie. W ciągu nocy zresztą kilkukrotnie do mnie
zaglądały, by sprawdzić, czy wszystko w porządku (a było to już po tym etapie,
gdy co godzinę lub częściej mierzą tętno i temperaturę, bo cytotek dostałam w
południe). Zdarzało się też, że robiąc jakieś zabiegi pogłaskały mnie np. po
nodze. Takie niby nic, ale było widać ciepło i ogromną życzliwość. Chyba nie
potrzebowałam rozmowy, ale właśnie takich cichych gestów.

Żadnych narzędzi na szczeście nie widziałam. Ale prawdą jest też, że nie
rozglądałam sie specjalnie.

W każdym razie, o ile lekarzy u św. Zofii wspominam tak sobie (tzn. bez jakichś
zarzutów, ale po prostu neutralnie), to położne były naprawdę wspaniałe. Jak
anioły!

[wuch]

mam podobne odczucia do Agaty, co do szpitala sw. Zofii.

Jesli idzie o podstawy - badania w intymnej atmosferze, obecnosc meza przy
niektorych badaniach, lezenie na sali bez kobiet w ciazy, zabieg w znieczuleniu
to, antybiotyk po dla wszystkich...- jest ok. Ale to tylko podstawy. Oceniam ten
szpital na 3, w porywach na 3.5 (w przypadku poronien).

Co bylo nie tak:
- absolutne nieprzygotwanie personelu do pracy z pacjentka w sytuacji straty,
dwoch lekarzy (z izby przyjec i moj prowadzacy) wiedzieli, co i jak mowic, ale
razem bylo tego moze z 10 minut na prawie trzy dni pobytu
- personel uciekal w milczenie (pani wie, jaka jest sytuacja? pani placze bo
boli czy tak w ogole? - tak w ogole (kurcze blade, drugie poronienie w ciagu
trzech miesiecy), na co polozna sie obrocila i wyszla, to po co pytala)
- czulam sie "gorsza" pacjentka, ze mna na sali byly jeszcze dwie po operacjach
ginekologicznych, z nimi normalnie polozne rozmawialy, zagadywaly, ode mnie
doslownie uciekaly
- psychologa proponuja tylko wtedy, gdy "pacjentka sobie nie radzi"
- brak informacji w widocznym miejscu o tym, ze w ogole takowy pracuje w szpitalu
- kartke (przed podaniem leku w celu wywolania poronienia) dostalam do
podpisania bez slowa wyjasnienia, a tam zaczynaly sie "skutki uboczne" od:
uszkodzenie plodu, smierc plodu... konczac na peknieciu macicy; te dwa pierwsze
mnie zabolaly... jakby dawali mi szanse na to, ze to dziecko jeszcze zyje
- prosilam, zeby moj maz mogl byc ze mna w czasie lyzeczkowania, do momentu
zasniecia, potem mogl sobie pojsc - nie pozwolono
- pytalam o pochowek (to byl koniec 11 tc) - nie podano mi prawdziwych
informacji (komentarz lekarza: to sa tylko tkanki)
- nie potrafilam odroznic skrzepow od tkanek czy plodu w czasie ronienia,
polozna byla zla, jak ja wzywalam... ja sie strasznie balam, ze tam to juz jest
moje dziecko... (nie bylo, ale tez nikt nie staral sie mnie w tym uspokoic, pomoc)
- i na koniec, tuz przed lyzeczkowaniem uslyszalam od lekarki, gdy mowilam
"dziecko": "no wie pani, na tym etapie ciazy to jeszcze nie dziecko", dwie
minuty wczesniej razem ogladalysmy obraz w czasie badania USG, bylo widac
glowke, raczki, nozki, brzuszek... jeszcze bylo widac...
szlam korytarzem i wylam po tym zdaniu, ten korytarz sni mi sie do dzisiaj po nocach
- ksiadz wszedl do sali i pierwsze pytanie, jakie zadal, to "czy wszystkie
zabiegi sie udaly?", moj nie mial jak sie udac... wiem, ze obowiazuje tajemnica
lekarska, ale moze powinien byc uprzedzony, w ktorych salach leza kobiety w
trakcie lub po poronieniu.

To bylo moje drugie poronienie, czyli juz wiedzialam mniej wiecej, czego sie
spodziewac. Pierwsze - w innym szpitalu - totalna trauma.

Kazda z nas trafila na taki a nie inny "zestaw" ludzi, dyzur, oni tez mogli miec
lepszy lub gorszy dzien... Na podstawie jednego pobytu trudno oceniac...

Na stronie www.poronienie.pl/po_ludzku.html sformulowalysmy "10 warunkow
ronienia z godnoscia", na ich podstawie za jakis czas na stronie bedzie
umieszczona ankieta dla pacjentek, moze ona da bardziej obiektywny obraz.

Monika (wuchowa)

[madasia]

Bardzo dobrze, ze zostal stworzony ten watek, bo mysle, ze kazda z nas ma inne
wyobrazenie o tym, co to znaczy szpital przyjazy cierpiacym. Ja personel w
szpitalu nie oceniam najgorzej, byli to mili, sympatyczni lekarze, oddane
pielegniarki. Problem jest w tym, czy to, co mowia nam, jest prawdziwe i
zrobili wszystko, aby zminimalizowac bol ( psychiczny i fizyczny) po stracie
dziecka . Urodzilam w 22tc synka, ale jakos nikt mi wczesniej nie zasugerowal
wizyty psychologa( mysle, ze takiego tam nie ma). Rodzilam w znieczuleniu, wiec
po dwoch godzinach przyszla do mnie lekarka i powiedziala, ze ochrzcila synka
imieniem Adam ( ale jakos nikt z tych uprzejmych osob nie spytal sie mnie,
jakie ja z mezem imie wybralam). Potem pojawil sie mily lekarz, ktory spytal
sie mnie, czy chce pochowac dziecko, ale musze sie zdecydowac jak najszybciej i
dostane zaswiadczenie lekarskie w celu pochowania. Mily lekarz powiedzial mi
rowniez, ze niestety, jest niemozliwe wystawienie przez szpital innych
dokumentow ( niezbednych do zarejestrowania w USC), bo niestety dziecko bylo za
male(wazylo 460g). Teraz po 5 miesiacach po stracie dziecka wiem, ze nie kazdy
mily lekarz mowi prawde.... Dokumenty niezbedne do zarejestrowania synka
uzyskalam ze szpitala po 3 miesiacach, wiec to co mowil lekarz jest klamstwem,
i co z tego, ze byl bardzo mily....Moze, my dziewczyny po poronieniach
napiszmy, jak wyobrazamy sobie szpital przyjazny dla kobiet z poronieniem.
czy istenieje w szpitalu polozniczym cos takiego zalecenia postepowania z
kobietami po poronieniue? Czy ktoras z Was sie z takim czyms spotkala?

[karina66]

Aaata4-pisałaś że nie wiesz czy podali ci cytotek.Napewno tak.Ja również miałam
podany tek lek dopochwowo.Zresztą z tego co wiem to zawsze trzeba podpisać
zgodę na podanie tego leku.Myśle że problemy z @ nie były spowodowane tym że
został on podany w taki właśnie sposób.Często po poronieniach występuja
problemy,plamenia.Mam nadzieję że już się wszystko unormowalo.
Karina

[aagata4]

karina.. zastanawiam się dlaczego na Karowej dostalam go podjezykowo i .. po tym
nie bylo zadnych problemow, ne robily mi sei torbiele, po miesiacu w zasadzie
bylo wszysko w porzadku itd... poza tym ból po tym cytoteku na karowej był duzo
mniejszy i nawet nie potzebowalam nic znieczulajacego... bolalo troche jak
miesiaczka ale moglam bez problemu wytrzymać... dlatego ciagle sie zastanawiam
co to bylo za świństwo... co nie jest zarejestrowane ...



pozdrawiam

Agata

[aagata4]

a jezeli chodzi o unormowanie to mi sei unormowalo bo od 4 m-cy nie ma miesiacki
(z powodu ciązy )

pozdrawiam

Agata

[wuch]

Agata,

to tez jest cytotec, tez dostalam na Zelaznej, tez dopochwowo. Ten lek
rzeczywiscie nie jest zarejestrowany w dziedzinie ginekologii, stosuje sie go
przy chorobie wrzodowej. A poniewaz jest tanszy a skutkiem wziecia jest
rozszerzenie szyjki, to szpital asekuruje sie poprzez podpisanie przez pacjentke
zgody na wziecie leku. To takze przez to, zeby nie byc posadzonym o wykonanie
nielegalnej aborcji. Podobno wszyscy go stosuja. Niekiedy pacjentka w ogole nie
jest informowana, jaki lek dostaje.
A na margienesie: na karcie wypisu mam napisane "farmakologiczna indukcja
poronienia", bez podania nazwy, inne leki jak najbardziej sa wymienione, w
innych szpitalach wiem, ze wpisuja.

Po tym poronieniu mialam piekne regularne cykle, pierwszy raz w zyciu trzy razy
pod rzad po 28 dni.

pozdrawiam
Monika (wuchowa)

[karina66]

Mi w karcie wypisowej z Żelaznej zaznaczono że poród wywołany był cytotekiem.W
MSWiA (gdzie poroniłam)szyjka sama się otworzyła więc nic mi nie
podawali.Zresztą oni chyba tam nie podają takich leków bo po zabiegu lekarz
powiedział" na szczęście szyjka była twrta i nie musieliśmy robić tego na
śiłę).Przed zabiegiem nikt tego nie sprawdzał ż tąd wniosek że tam nie podają
takich leków.
Karina

[margonik]

Myślę, że ten "miły lekarz" nie kłamał celowo. Po prostu zmieniło się prawo w
tym zakresie, a niestety nie każdy lekarz o tym wie.

[wuch]

Zmienilo sie siedem lat temu.

Spotkalam tylko jednego lekarza, ktory o mozliwosci pochowania i zarejestrowania
dziecka mowi otwarcie, jest nim profesor Chazan. Jestem mu ogromnie wdzieczna,
ze w czasie pierwszego spotkania z nim, we wrzesniu zeszlego roku, o tym
powiedzial.

Reszta generalnie klamie w zywe oczy: wedlug mojej wiedzy "takich" dzieci nie
mozna pochowac.

Szpitale nie sa przygotowane do pochowku zupelnie malutkich dzieci. Na Zachodzie
jest norma, ze rodzice maja wybor.

Monika (wuchowa)

ps. sorry za reklame:
www.poronienie.pl/prawo.html
www.poronienie.pl/lekarze_wzorce_pogrzeb.html

[madasia]

niestety, mily lekarz, o ktorym pisalam wczesniej znal prawo, tylko pewnie
takie ma wytyczne szpitala, zeby celowo wprowadzac w blad. Prawo do uzyskania
dokumentow umozliwiajacych pochowanie dziecka bez wzgledu na wiek ciazy, ciezar
ciala dziecka jest, tylko szpitale z sobie znanych powodow go nie respektuja.
co wiecej, to ze ja wywalczylam te dokumenty, nie spowodowalo zmiany w
postepowaniu w kobietami po poronieniu. Od znajomej pracujacej w szpitalu wiem,
ze caly czas dzieje sie po staremu...

[itrip]

Ja miałam zabieg w Szpitalu Bródnowskim w W-wie, i nie mam żadnych złych
wspomnień jeśli chodzi o personel, raczej miałam wrażenie, że nie za bardzo
wiedzą co mają powiedzieć (czy ich w ogóle szkoli jakiś psycholog?), spłakałam
się strasznie tuż przed samym zabiegiem i anestezjolog starał się jakoś mnie
pocieszyć, ale miałam wrażenie, że czuł się zupełnie bezradny. Nie leżałam na
oddziale z ciężarnymi, pielęgniarki były ok, na zawołaniem podały środki
przeciwbólowe po zabiegu, jedna z ofiarnością szukała przez pól dnia moich
klapek, które zostały na sali zabiegowej.

[kasiczek23]

Madalińskiego- nigdy w życiu! Przyjęli mnie bez słowa, nikt się mnie ani razu
nie zapytał jak się czuje przed i po zabiegu, wypisali bez słowa, bez żadnych
zaleceń

NIGDY IMID

[linkaa3]

To byl koszmar. Jedynym swiatelkiem bylo zachowanie lekarki i anestezjolozki.
Przy indukcji porodu tez mi podano cytotek, ale cisnienia i temp nikt mi
sprawdzal - ot lezalam na patologii nieswiadoma niczego.

[89mika]

w krakowie szpital Ujastek, spokojnie, ze zrozumieniem i szacunkiem, gdy
przygotowywano mnie do zabiegu pilęgniarki ze wspólczuciem pytały się która to
ciąża i pocieszały że nastepnym razem będzie dobrze, potem komfortowy
pokój,opieka personelu na najwyższym poziomie i dostepność lekarzy, wyszłam
tego samego dnia po zabiegu , nastepnym razem chciałabym stamtąd wyjść z
maleństwem w ramionach

[yasmine84]

Dziewczynki! Z całego serca polecam wam szpital na Karowej. W tej całej tragicznej sytuacji to w jaki sposób zostałam tam potraktowana było bardzo pocieszające. Warunki są komfortowe, sale bardzo higieniczne, kobiety roniące umieszczają tylko z pacjentkami do zabiegów ginekologicznych, nie z kobietami ciężarnymi/rodzącymi. Cały personel wyglądał jakby był znakomicie przeszkolony co do tego co robić i jak się zachowywać w takich sytuacjach. Już począwszy od pierwszego badania (tego ze złymi wieściami) na Izbie Przyjęć, cały czas byłam traktowana z szacunkiem i godnością (dla porównania moja wizyta we wczesnej ciąży na Banacha i potraktowanie przez Izbę Przyjęć to był koszmar). Żadnych głupich pytań czy głupich sugestii. Po podaniu cytoteku bardzo bardzo cierpiałam (jak nigdy w życiu) ale położne były bardzo cierpliwe i pomocne. Lekarz bardzo rzeczowy i jak mówił to miał coś takiego że się od razu uspokajałam, bo był bardzo rozsądny. Następnego dnia miałam umówione już spotkanie z cudowną szpitalną panią psycholog która pomogła mi się trochę oczyścić psychicznie. Sam zabieg czyszczenia trwał kilka minut ale był pod narkozą i po zabiegu już nic mnie nie bolało. Zdecydowanie najlepszy szpital do jakiego w życiu trafiłam!