2 lata później...

[abra111]

2 lata temu straciłam swoje dziecko w 7 tygodniu... dziś po dwóch latach -
nadal czekam na cud. ciągle bezdzietna patrzę, jak koleżanki, kuzynki, inne
kobiety witają na świecie upagnione maleństwa. i nawet łez już nie mam, tylko
ten ucisk w piersiach...

[mentafolia]

Leczysz się?Jestes pod dobrą opieka lekarską?
Moja przyjaciółka - anestezjolog w szpitalu gin.poł, mawia,ze dopóki kobieta ma
macicę i choć jeden jajnik dotąd ma szansę na macierzyństwo

[as2008]

u mnie dzis mija dokladnie rok...
rok minal
a zycie toczy sie dalej

[eligie]

abra, as - przykro mi bardzo. Ja jestem miesiąc po stracie. Czy próbujecie być
w ciązy, czyz zaniechałyście starań? Pytam, bo ja na tą chwilę nie wyobrażam
sobie kolejnych starań, po prostu nie. Co mówią Wasi lekarze?

[as2008]

na wiosne sie staralismy 4 m-ce i nie udalo sie
teraz znowu temat powraca
pozyjemy zobaczymy
co sie uda

Eligie porob troche badan moze znajdziesz przyczyne moze nie
ja zrobilam troche dla spokoju wlasnego sumienia
bedzie dobrze

[eligie]

as, idę w piątek do mojego lekarza na wizytę kontrolną po zabiegu i popytam o
te badania, dzięki za radę A Tobie życze miłych starań) I dużo spokoju i
zrelaksowania przy staraniach, bo to podobno najlepsza metoda na fasolkowanie
Buziaki!

[eligie]

Dziewczyny, wejdźcie na forum "Przed staraniami", wątek "a ja myślałam..",
dzisiejsza data. Pięknie tam Mentafolia opisała prawdziwą historię,
preczytajcie. Całuję.

[antaris]

Eligie gdzie jest to forum "Przed staraniami", szukam i nie moge znaleźć,
pokieruj proszę.

[agulka1001]

dziewczyny,pocieszyc sie nie da...mozna tylko powiedziec,ze cierpi sie
podobnie,i jest ucisk w piersi,i łza na widok małych dzieci i brzuszkow
ciezarnych...stracilam dwie ciąze,trojke dziecki,tez jestem bezdzietna,wiec
wiem,co mowie...trzymajmy sie jakos i miejmy tą cholerną nadzieje...

[deszczu_kropelka]

Eligie, ubiegnę Cię w odpowiedzi, nie pogniewasz się? Chodzi o forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=39386
Link do niego jest też z naszego forum, pośród wstępnych informacji (nad wątkami).

[abra111]

wiem, że wszystkie na tym formum mamy za soba niewyobrażlny ból i stratę...
współczuję nam wszystkim. oczywiście, że się leczyłam - początkowo z wiekim
zapałem starałam się dowiedzieć: DLACZEGO?? milion badań, w tym HSG (bo to była
ciąża pozamaciczna). wszstkie wyniki - rewelacyjne, jajowody drożne... jakaś
mała infekcja co jakiś czas (typu grzybek po antybiotyku) i tyle... więc dzień
za dniem - coraz mniej nadziei, coraz mniej zapału... mąż też się zbadał - też
ok... a teraz przyszedł czas, że sobie odpuściłam - wole się do M przytulić,
niż się kochać. łapię się na tym, że boję się bliskości z mężem, boję się, że
znowu zacznę mieć nadzieję i znowu z bijącym sercem będę czekać: przyjdzie
okres czy nie

[eligie]

Kropelko, hura, już jesteś, czujesz się lepiej?
Antaris, znalazłaś drugie forum?
abra, przeczytaj ta historię z "przed staraniami", ja nie potrafię Ci
powiedzieć nic bardziej mądrze i bardziej pięknie niż to, jak tam to jest
opisane.

[asia_u]

U mnie tez minelo 2 lata ale od nie poronienia a juz porodu przedwczesnego
blizniakow w 24tyg. Ale od poczatku. Pisze abyscie uwierzyly, ze zawsze trzeba
miec nadzieje. W 1 ciaze zaszlam w wieku 29lat po ponad rocznym staraniu sie i
kiedy prawie zwatpilismy ze sie uda, nagle okazalo sie ze jestem w ciazy...
Urodzilam corke, ciaza bez wiekszych komplikacji. Mijaly lata i kiedy chcialam
miec kolejne dziecko, znowu problemy z zajscie i typowa odp ginekologa: skoro
zaszla Pani juz w ciaze, prosze sie nie martwic bedzie dobrze. Ale minal
kolejny rok nasze malzenstwo bylo na krawedzi rozpadu z powodu kochania sie
wg 'zegarka'i zdecydowalam sie na leczenie hormonalne, dzisiaj wiem ze to byl
blad. Stymulowana ciaza zastrzyk z Pregnylu i w 1 cyklu staran bylam w ciazy -
prawdopodobnie trojaczej/czworaczej. Potem zaczely sie problemy: 8 tydz
krwawienie i szpital, 13 tydz krwotok i rozwarcie zewnetrzne - prawdopodobnie
wydalenie 2 pustych jaj plodowych, nikt nie potrafil mi powiedziec. Myslalam ze
bedzie dobrze, ale nagle w 24tyg pekl mi jeden z pecherzy i odeszly wody
plodowe - infekcja wewnatrzmaciczna, prawdopodobnie po przebytych krwawieniach.
Dzieci nie uratowano. Szok i zalamanie, przez rok leczenie sie na rozne
infekcje wewnatrzmaciczne, ciagle stany zapalne i antybiotyki. Nerwica -
leczenie sie u kardiologa i psychiatry, przestalam chodzic do kosciola. W
miedzyczasie zle wyniki tarczycy i wysoki progesteron - stwierdzilam ze wylecze
sprawy ginekologiczne, a na leczenie tarczycy nie mam sily... I tak minal
kolejny rok i kiedy pogodzilam sie z faktem, ze nie bedziemy miec juz wiecej
dzieci, kiedy odzyskalam rownowage psychiczna i wreszcie odebralam wyniki ze
mam prawidlowy posiew okazalo sie, ze w 2 rocznice smierci blizniakow (dziwny
zbieg okolicznosci)jestem w ciazy. Szkok i niedowierzanie, dzisiaj jestem w 19
tyg. Ciaza przebiega ok, chociaz w posiewie znowu wrocila jakas cholerna
bakteria. Boje sie a jednoczesnie mam przekonanie, ze tym razem sie uda,
chociaz wiek nie ten... Pamietajcie, ze wiele rzeczy jest nieodgadnionych,
nalezy wierzyc ze sie uda. Zycze wszystkim udanych staran, pamietajcie, ze duzo
zalezy od Waszej psychiki.

[annor]

U mnie też mijają dwa lata od straty ( tęsknię ciągle za tym dzieckiem, ale
mam też powód do radości, bo po wyleczeniu tarczycy udało się i mój mały
skarbek ma już 6 m-cy - gdyby tamto dziecko nie odeszło nie miałabym tego.
Takie jest to życie - trudne do zrozumienia, ale nadzieja nigdy nie umiera.

Do annor

[antaris]

Piszesz o wyleczeniu tarczycy, napisz coś więcej, bo najprawdopodoniej
przyczyna mojego poronienia jest tarczyca. Nie wiem napewno, w poniedzialek
robie badania TSH i FT4, a we wtorek z wynikami do endokrynologa.
Napisz cos proszę.

[annor]

Ja mam przeciwciała TG + nadczynność, która czasem się ujawnia a czasem jest
dobrze, brałam thyrozol przed ciążą i potem jeszcze przez pierwsze m-ce w
niskich dawkach. Tarczyca nie lubi stresu, a wtedy miałam w pracy i machina
ruszyła. W tej szczęśliwie zakończonej ciąży byłam pod opieką mojej kochanej
pani doktor + 9 m-czne wakacje w domu i udało się. Jak narazie tarczyca
wyciszona, wyniki dobre. Zrób badania p-ciał TG i TPO.

[antaris]

Annor a czy ty robiłaś TSH i FT4? Czy wiesz jaka jest róznica miedzy TSH i FT4,
a przeciwciała TG + nadczynność. Bo nie wiem czy robić tez te przeciwciala, czy
zaczac od TSH i FT4, a potem te o ktorych ty piszesz. Czy wiesz ile kosztuja te
badania na przeciwciala?

[annor]

Napisałam Ci na pocztę.

[antaris]

Tak, bardzo dziekuje. Jak również dziekuje, że jestescie, to mi bardzo pomogło.
Nikt tak nie pocieszy i nie zrozumie jak Wy. Wielkie dzięki kochane.

[antaris]

dzieki!!!

[abra111]

wszystkie wiemy, że psychika najwazniejsza - ale przychodzi taka chwila, że po
prostu nie ma siły! ja czasami mam dość udawania, że jest ok, dość
bycia"dzielną", dość brania się w garść! bo można udawać, że wszystko pod
kontrolą, że człowiek pogodził się z losem, ale w głębi serca czuję bunt! i
upływ czasu go nie załagodził... najgorsze jest ukrywanie myśli przed
najbliższymi, bo przecież nie wybuchnę w twarz najbliższej koleżance, że tak
bardzo jej zazdroszczę! nie - powiem, że się cieszę, gratuluję, wspieram - i to
wszystko najprawdziwsza prawda. ale prawdą jest też ten czarny smutek, który
kryje się pod uśmiechem... i dlatego - dobrze, że jesteście! ja bardzo rzadko
piszę na forum - ale jestem tu od dwóch lat, czytam, wspólczuję, przeżywam
wszystkie historie... i mogę tylko powiedzieć - dobrze mieć świadomość, że
jesteście... to takie koło ratunkowe, kiedy czuję, że tonę - wskakuję do was i
wiem, że nie jestem sama - bo wy zrozumiecie najlepiej...

[eligie]

Trafiłaś w sedno, pięknie to napisałaś - o tym, że gratulujemy, cieszymy się z
kimś, a równocześnie że zazdrościmy, płaczemy, nie pokazujemy tych smutnych,
smutnych uczuć. Też traktuję to forum jak koło ratunkowe.. Pozdrawiam ciepło.

Do Abra111

[antaris]

Przeczytalam to co napisalas i tak jakbym czytala o sobie? Jesli mozna wiedziec
to czy ty tez poronilas? Bo ja niestety 02.10.06r. dowiedzialam sie tej
starsznej rzezczy ze serduszko juz nie bije. A 01.10.06r. bylam na urodzinach u
kuzynki syna, ona jest z trzecim w ciazy i jeszcze bylysmy razem w ciazy, a tu
nastepnego dnia...

[alicja1978]

witaj abra! Jestem w tym samym punkcie co Ty.. Prawie 2 lata temu poroniłam w 7
tyg moją pierwszą ciążę Długo dochodziłam do siebie aż w końcu podjęłam
decyzję że jestem gotowa na dziecko. Od ponad roku staramy się z mężem o
maluszka ale niestety ciągle bezskutecznie I dziś w tym szczególnym dniu jest
mi jeszcze bardziej smutno niż zwykle.. Ciągle jednak mam nadzieję ze kiedyś
się uda..
Pozdrawiam ciepło