chcę się zdecydowac

[jagoda_271]

poroniłam w maju 2006, ciągle się jeszcze boje, lekarz mówił że to czysty
przypadek - pusty pęcherzyk, zmaierzam wziąść się do "roboty" chyba w czerwcu,
a wy powiedzcie, ile czasu potrzebujecie, zeby na nowo spróbować ?

[megi_25]

Ja chcę się już zacząć starać.Poroniłam we wrześniu 2006.Niestety ciągle coś
dopada albo mnie albo mojego męża.Chcę się starać,ale nie ukrywam,że boję
się.Pozdrawiam.

[megisa1]

ja poroniłam 10/2006 jestem przed 4@ i oby jej nie było

to drugie podejście

[infomed]

Poroniłam 11/2006, własnie podjęłam starania

[agnrek]

Ja bym chciała od razu, minęły prawie 2 m-ce, a zalecano mi 3. I dobrze, bo
macica musi się zregenerować,a ja robię badania.

[monis_21]

Witam. Wiesz kazda kobieta inaczej przez wszystko przechodzi ja poroniłam w grudniu 6.12.2006 roku i tez chce sie starac w czerwcu dlaczego bo sie boje wczesniej i nie jestem gotowa psychicznie. Moge sie starac juz w marcu ale wiem ze nie jestem na to gotowa, jak narazie uwazam zeby nie zajsc a od marca mam jeszcze do zrobienia kilka badan powtornych ktore zle wyszły i miedzy innymi dlatego nie chce zajsc w ciaze wczesniej. Jezeli uwazasz ze jestes juz przygotowana psychicznie do ciazy to nie czekaj staraj sie o swojego małego szkraba. Pozdrawiam i trzymaj sie cieplutko,zycze ci i wszystkim kobietom na tym forum owocnych staran.

[yafffa]

Jagoda, możemy podać sobie ręce - miałam pusty pęcherzyk dokładnie w tym czasie
co Ty...
I wiesz co, nie poradzę Ci czy możesz już sie starać. To zależy od Ciebie.
Fizycznie pewnie tak, ale to jest raczej kwestia psychiki. Ja od listopada
chodzę do psychologa, bo nie potrafiłam sobie poradzić z tą stratą (staramy się
o dziecko od dwóch lat).
Teraz jest dużo lepiej i podjęlismy na nowo starania. Ale mimo tego samo
zrobienie testu ciążowego mnie nieco przeraża Powiem Ci szczerze, że kiedy
ostatnio ginekolog na USG potwierdził, że jest owulacja i "może coś z tego
będzie", zdenerwowałam się tak bardzo, że dostałam wieczorem gorączki...
Nie wiem, ile masz lat, ale ja już jestem po 30. i wychodzę z założenia, ze nie
ma na co czekać. Wiem, że będę się denerwować w nastpenej ciąży, to
nieuniknione. Trudno. Będę i za miesiąc, i za rok.
Nie wiem jak jest u Ciebie, ale dla mnie najwazniejsze, żeby zacząć jakiś nowy
etap, było powiedzieć sobie, jasno i wyraźnie, że ktos mi umarł. Nazwać to i
okreslić. Nie udawać, że nic się nie stało, bo to "tylko" pusty pęcherzyk. Dla
mnie to była straszna strata i nic już nie bedzie tak jak było.
Ale wiesz co, kiedy to sobie powiedziałam i jeszcze raz przepłakałam, poczułam
ulge. I poczułam, że dopiero wtedy pożegnałam się z tamtą ciążą, tamtym
dzieckiem (choćby wyobrażonym) i mogę zacząć życie od nowa.
Rozpisałam się, ale może komus to też pomoże. Jagoda, nie poddawaj się. Trzymam
kciuki, powodzenia w staraniach

[pela75]

Dawno tu nie zaglądałam. Ja poroniłam 2 razy - i powiem Wam, że po pierwszym razie (też puste jajo płodowe) chciałam się starać natychmiast, ale przez prawie rok się kurowałam z powodu bakterii i grzybic po kuracjach antybiotykowych. Po drugim poronieniu (we wrzesniu zeszłego roku), mimo dobrych wyników nie jestem jeszcze gotowa psychicznie do następnych starań. Na razie zajęłam się zupełnie innymi sprawami, ale zdaję sobie sprawę, że powinnam już coś zacząć robić, bo też jestem po 30-stce...

[jagoda_271]

czesć , hmm miło mieć bratnią duszyczke , wiesz ja w sumie mam 28,lat i swoją
stratę też bardzo przeżyłam, tymbardziej że w moim przypadku zdażyło się coś dla
nikogo nie wyjaśnianego - miałam zabieg w prywatnej klinice , opikę psychologą,
pielęgniarkę 24h/dobę do dyspozycji i takie tam ( nie narzekam) aha i mąż w
każdej sekundzie ze mną
przyjechałąm do domku wszystko ok oczyszczałam się chyba ze 6 tygodni, koszmar
i wiesz nasam koniec to był pocztek 7 tyg wyleciało ze mnie coś w kształcie duzę
j czerwono sinej fasolki, tak zaczełam panikować że mąż nie wiedział co robić ,
zabrał to szybko i wyrzucił do toalety , zanim się uspokoiłam juz tego nie było,
lekarz mi powiedział że to był jakiś skrzep, ale mi się wydawało zę to ten
pęcherzyk i znowu koszmar na nowo, ale wiesz dzięki czasowi już mi rana się
zagiiła, nie wiem czy do końca , postanowiłam zająć się nowym życiem , nowymi
obowiązkami itp. sama nie wiem czy to już czas ale w duszy chciałabym spróbowac
hehe ale oczywiscie się boję
powiedz mi koleżanko droga, czy ty robiłąś jakieś badania - bo ja żadnych,
lekarz powiedział zę tak się zdarza i tyle, moze dlatego teraz się boję

[agnrek]

Ja jestem 2 cykle po poronieniu, wyniki mam dobre i za kilka dni będzie
owulacja, więc próbujemy

[yafffa]

Jagoda, odpisałam Ci na Dla starających sie, bo tych badań było u mnie sporo. Z
tym że wszystkie wyszły dobrze