Dodaj do ulubionych

W objęciach snu.

02.12.09, 11:36
Otwiera drzwi. Nie zapala światła. Za oknem księżyc w pełni oświetla wasze twarze i ciała. Bierze cię w ramiona. Szepcze. Tęsknił. Potrzebował. Pragnął. Przepraszasz, że kazałaś mu tak długo na siebie czekać. Przepraszasz za to, że uciekłaś. Że na tak długo zniknęłaś z jego życia. Czujesz jego ciepły oddech na swojej twarzy. Dłoń zatopioną we włosach. Czułe pocałunki. Dłonie błądzące po twoim ciele.
Czujesz tę bliskość. Pragniesz jej. Jak nigdy wcześniej.
Splątani więzami wiecznej miłości i niegasnącej namiętności poddajecie się temu co nieuniknione. Oddajesz mu się bez reszty. Bo przecież tak bardzo tego pragniesz. Żyjesz tylko dla niego.

Zasypiasz wtulona w Miłość.

Budzisz się rano w zimnej pościeli. Sama. Sen? Nie. Czujesz ten zapach. Jego zapach. Spoglądasz na nocną szafkę. Dostrzegasz telefon. Wybierasz numer. Ten, tak dobrze znany. Pragniesz usłyszeć czuły głos. Pragniesz zatracić się w słowach szeptanych tylko dla ciebie. Powoli budzi się uśpiony dotychczas rozsądek. A jednak sen. Sen. Sen?
Obserwuj wątek
    • hellish.monster Re: W objęciach snu. 02.12.09, 11:44
      enigm.a napisała:

      > Wybierasz numer.
      > Ten, tak dobrze znany. Pragniesz usłyszeć czuły głos.
      > Pragniesz zatracić się w słowach szeptanych tylko dla ciebie.
      > Powoli budzi się uśpiony dotychczas rozsądek.
      > A jednak sen. Sen. Sen?

      moja codzienność.
      czasami zaskakuje mnie i przeraża jednocześnie, że tylu tutaj ludzi, którzy tak
      samo czują.
      • ane-tal Re: W objęciach snu 02.12.09, 11:55
        sie rozmarzyłam..... ach
    • robert.83 Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:02
      Sen przychodzi szybko. Zaraz potem odzywa się niezrozumiały budzik.
      Na autopilocie obieram kurs w kierunku drzwi... świadomość odzyskuję
      w przeciągu najbliższej minuty, może dwóch.

      Strugi gorącej wody zdają się głaskać w pocieszeniu, że choć na
      kolejny dzień - ten dzień - wyrok w zasadzie zapadł... to przecież
      kiedyś, w końcu...

      A na razie niczym sędzia w irracjonalnym sądzie wybieram to co
      najważniejsze i to co nie może czekać. Roszczenia są głosniejsze niż
      pragnienia... inni są głośniejsi niż ja. Mój rytm na dziś jest już
      ustalony. Zamykam za sobą drzwi i czekam na najprzyjemniejszy
      element dnia.

      Jest nim pierwszy dotyk powietrza po wyjściu z domu. Pozwalam sobie
      na pół sekundy zawieszenia kroku i cieszę się z przewidywalnego
      cynizmu pogody.

      Przez najbliższe ok 10 minut będę mijał losowo ludzi. Będe się
      zastanawiał w czym tkwi problem. Czego nadal nie rozumiem? W czym
      tak negatywnie odstaję, że nie mogę tak jak wszyscy...
      Może są lepsi ode mnie? Może inteligentniejsi albo jakoś bardziej
      predestynowani do bycie szczęśliwymi ludzikami... Ale wszyscy??

      Momenty szczęścia są wręcz nienaturalne. Podejrzane. Okupione myślą,
      że i tak na pewno zaraz coś się spierdoli. Życie czasem daje okazje
      żeby odetchnąć... akurat tyle, żeby się nie udusić. Ale utratę
      czujności zawsze punktuje strałem w czułe miejsce. Zmusza mnie do
      wycofywania się: nie ufaj, nie licz, nie proś, nie oczekuj, nie
      chcić, nie marz, nie zaczynaj, nie żyj. Funkcjonuj i nie zadawaj
      pytań.

      Wieczór spędzę przepraszając znajomych, że tak dawno sięnie
      widzieliśmy. Najczęściej jednak zastanawiając się jak długo jeszcze
      będę mógł czerpać z rezerw.

      Boli mnie brak zrozumienia. Marzy mi się sprzężęnie zwrotne między
      tym ile człowiek się stara a efektami. Marzą mi się proste zasady:
      jesteś fair? jesteś niegłupi? nie masz alergii na wysiłek? Bach! Oto
      Twoja nagroda!

      Marzy mi się jedna osoba, która te wszystkie reguły gry po prostu
      ominie. Docierając do mnie. Marzy mi się ktoś będący ze mną tylko
      dla samego bycia ze mną. Nie wiem już sam co mi się marzy... Nie
      pamiętam już.

      Dziś znów nie spełniłem oczekiwań. Bilans na minus.
      • mgliste.marzenie Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:29
        Szczegóły się różnią, ale meritum jakby skądś znane smile
        • robert.83 Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:36

          Hmm... ktoś jednak odpisał. Fajnie.
          • mgliste.marzenie Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:18
            Jakiś ktoś... No to mi się dostało.
            • robert.83 Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:26

              Ktoś kto zaoferował pomoc z żelazkiem już nigdy nie będzie "jakimś" kotosiemsmile.
              • mgliste.marzenie Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:32
                smile
                Że też Ty to pamiętasz smile
                Co się dzieje? Co to za depresyjne nastroje?
                • b.wicia Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:38
                  nie wiem...może to te zbliżające się Święta? kiedyś je kochałamuncertain
                • robert.83 Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:40

                  Ehh... już nie istotne. Zwykły głód usłyszenia czegoś miłego smile.
                  • mgliste.marzenie Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:47
                    Przytulamy? smile
                    • robert.83 Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:55

                      No to chono tu wink.
                      • mgliste.marzenie Re: W objęciach snu. 03.12.09, 00:03

                        Tiasmile
                        • robert.83 Re: W objęciach snu. 03.12.09, 00:08

                          A gdybyś miała bliżej? Przyszłabyś?smile
      • b.wicia Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:51
        W momentach szczęścia nie powinno się doszukiwać czegoś nienaturalnego- dobrze,
        że są, tzn że coś Nas jeszcze w tym życiu cieszy i trzyma przy Nim. Dziś
        rzeczywiście "czarny dzień", ale już powoli dobiega końca...uff, na szczęście
      • enigm.a Re: W objęciach snu. 02.12.09, 23:59
        Minus. Kolejny. Znów nie doceniono jej starań. A tyle wysiłku w to włożyła. Było prawie idealnie. Prawie. Czego zabrakło tym razem?
        Wracając do domu potyka się o własne myśli. Mija ludzi. Słyszy ich głosy. Rozdaje uśmiechy. Dostrzega zachmurzone twarze. Nieszczęsliwych ludzi. Dostrzega spojrzenie. Czuje czyjś wzrok na sobie. Ktos przygląda się jej badawczo. On. On widzi ją. Widzi jej myśli. Ten człowiek wyczytał z jej oczu więcej niż chciałaby komukolwiek pokazać. Powiedzieć. Wystarczyła krótka chwila. Jedno spojrzenie. Postanowiła. Od jutra lepiej maskuje swe myśli.

        Ale te smutne oczy obcego człowieka. Smutne oczy w pozornie uśmiechniętej twarzy. Ten zakłócony obraz całości. Nie do zniesienia.

        I myśl o nim znów nie pozwala jej zasnąć. Boi się zamknąć oczy. Pod powiekami znów jego obraz. Tak dawno zniknął z jej życia. Z serca? Ono znów woła. Woła. Cicho serce. Tak jest dobrze. Dobrze.
        Kolejna noc. Bezsenna? A może znów zatonie w marzeniach. Znów obudzą ją wspomnienia. Wspomnienia. Marzenia. Czy tylko fantazje? Fantazje. Fantazje?
    • kawamija Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:14

      ....a ja doszłam do wniosku, że tego czego chce nie ma...więc
      pozostaje pytanie ........na ile można się "skundlić" dla
      pseudonormalności......


      sorki ale tak sobie teraz mysle........
      • robert.83 Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:19

        Za dużo dookoła jest ciekawych ludzi, Kawa, żeby tego "nie było".

        Bo to ludzie dla ludzi przecież generują.
        • kawamija Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:26

          ...piszesz o wersji optymistycznej.........

          ....dużo ciekawych ludzi....a jakże.....ja pisze o jakości, nie o
          ilości...
      • mgliste.marzenie Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:27
        Mnie się wydaje, że to czego chcę już było. Za dużo zmarnowanych szans,
        okazji...

        Normalność kształtujemy sami... Wyznaczając jej normy. Łamiąc własne zasady, co
        nam zostaje?
      • b.wicia Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:28
        Też sobie Kawa czasem tak myślałam, ale teraz sądzę, że to jest, tylko Nam się
        nie chce może na nowo zbliżać do kogoś, poznawać od podstaw,
        rozgrywać...dopasowywać?
        • kawamija Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:48

          ...może i tak Wicia... a jak się już nie chce chcieć ?
          • b.wicia Re: W objęciach snu. 02.12.09, 22:54
            To nie wiem....naprawdę nie wiem...pewnie jakbym wiedziała, to bym tu nie
            stukała w klawiaturęuncertain miałam iść wczoraj na dużą zorganizowaną imprezę, można
            by pewnie poznać nowych ludzi..a ja głupia wróciłam do domuuncertain żałujęuncertain siedząc
            nic nie zmienię, ble.
            Więc sama widzisz, nie wiem co zrobić, żeby zaczęło się chcieć...jejciu, czy nic
            Nas już tak nie motywuje?
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka