enigm.a
02.12.09, 11:36
Otwiera drzwi. Nie zapala światła. Za oknem księżyc w pełni oświetla wasze twarze i ciała. Bierze cię w ramiona. Szepcze. Tęsknił. Potrzebował. Pragnął. Przepraszasz, że kazałaś mu tak długo na siebie czekać. Przepraszasz za to, że uciekłaś. Że na tak długo zniknęłaś z jego życia. Czujesz jego ciepły oddech na swojej twarzy. Dłoń zatopioną we włosach. Czułe pocałunki. Dłonie błądzące po twoim ciele.
Czujesz tę bliskość. Pragniesz jej. Jak nigdy wcześniej.
Splątani więzami wiecznej miłości i niegasnącej namiętności poddajecie się temu co nieuniknione. Oddajesz mu się bez reszty. Bo przecież tak bardzo tego pragniesz. Żyjesz tylko dla niego.
Zasypiasz wtulona w Miłość.
Budzisz się rano w zimnej pościeli. Sama. Sen? Nie. Czujesz ten zapach. Jego zapach. Spoglądasz na nocną szafkę. Dostrzegasz telefon. Wybierasz numer. Ten, tak dobrze znany. Pragniesz usłyszeć czuły głos. Pragniesz zatracić się w słowach szeptanych tylko dla ciebie. Powoli budzi się uśpiony dotychczas rozsądek. A jednak sen. Sen. Sen?