głupota!!

[plisowana.spodniczka]

głupotą jest czekanie na kogoś, kto nas nie chce? czy naiwnością?
czekanie na gest osoby, której nie jesteśmy do niczego potrzebni, która od lat żyje bez nas, i nie przypomina sobie o naszym istnieniu nawet w święta, których i tak nie obchodzi przecież.
czekanie na wyciągnięcie ręki, na inicjatywę, na chęć spotkania, rozmowy?
ile można czekać??? ktoś mądry wie, ze nie ma sensu to czekanie, ze to jedynie marnowanie czasu, ze nic sie nie wydarzy, ze nalezy zyc jakby tego kogoś nie było na te chwilę gdzieś niedaleko, jakby wclae tego kogoś nie było, ze nalezy zyć i nie miec poczucia zalu, zmarnowanego czasy, jezeli ten ktos po raz kolejny reki nie wyciagnie.
to głupota!! nie jest to juz delikatna naiwność!
i nie pisze o facecie!!!!!!!!!!!!!!!!

[oblocznosc]

Rozum jedno, serce drugie.

[user0001]

Jako czekający tak przez zbyt długi czas, mogę z czystym sumieniem napisać, że jest to głupota, naiwnością było to przez pierwsze 2 miesiące.

Nie posunę się tak daleko by przyznać rację koledze, który tłumaczył mi: Nigdy na pierwszej, zawsze na trzeciej. Ale powiem, że gdzieś trzeba postawić limit i po jego przekroczeniu uznać, że to tylko strata czasu.

[plisowana.spodniczka]

2 miesiące??? ja czekam 27 lat!

[plisowana.spodniczka]

a może dopiero drugi tydzień czekam.

[user0001]

OK, nie wnikam czy chodzi o rodziców czy rodzeństwo.

Ja z moim rodzeństwem nigdy się nie dogadywałem (są dużo starsi ode mnie). Nie mam złudzeń, że to kiedyś wyjdzie.

[atatinka]

Gdybys pisała o facecie bez wahania powiedzialabym, że głupota. Ale skoro to nie o facecie i trwa już 27 lat podejrzewam rodzica... W tym wypadku to nie głupota tylko całkiem zrozumiała, niezrealizowana potrzeba dziecka, która została w tobie, potrzeba którą ma każde dziecko - potrzebuje czuć się kochane i ważne. Jeżeli rodzice nie odpowiedzieli na tą potrzebę w odpowiednim czasie to ona nadal w nas jest, nawet gdy jestesmy już dawno dorośli. Dla mnie to co przeżywasz i na co czekasz to nie głupota ale też nie jest to zdrowe, bo takie emocjonalne uwiązanie w przeszłości rzutuje na teraźniejszość. Nie wiem w jakim stopniu w twoim przypadku, to wiesz tylko ty... podumowując, rozumiem twoje "czekanie" ale dobrze by było jednak się "pożegnać" z pomyslem, że coś czego nie dostalaś przez 27 lat raptem zostanie ci dane...

[wersja_robocza]

plisowana.spodniczka napisała:

> głupotą jest czekanie na kogoś, kto nas nie chce? czy naiwnością?

Jeśli ktos nas nie chce to chyba zamyka sprawę, prawda?

[uny]

w przypadku "więzów krwi" to chyba nie jest takie proste.

[wersja_robocza]

Nikt poza naszymi rodzicami nie ma obowiązku nas kochać. I jeśli ktoś nas nie kocha to naprawdę: na co czekać? Na kogo? Po co się dręczyć?