Naiwność

[butellishka]

taka jestem wk...na na siebie... taka jestem naiwna! wierzę ludziom za bardzo... i tu już nie tylko o facetów chodzi... chcę dobrze... słucham... jestem... dostosowuję się... ale wychodzi mi na to, że nie warto...

wierzy ktoś jeszcze ludziom...? w ludzi...? warto...? bo ja coraz bardziej jestem przekonana o tym, że nie warto...

no dobra, to chociaż sobie muzyki posłucham... i teledysk obejrzę

www.youtube.com/watch?v=KDPW_g2AhAU

[facet699]

warto, nawet jak nie dla nich to dla siebie. Tylko w tej wierze zachować trochę dystansu

[butellishka]

ale jak ja mam ten dystans zachować...? przepis jakiś...?

[facet699]

nie wierzyć bezgranicznie, zostawić margines

[brzezinka3]

Moim zdaniem nie da się zaufać i jednocześnie zachować dystans. Ufając komuś odsłaniam się i staję się bezbronna. Więc albo dystans, albo zaufanie.

[facet699]

No to już zależy czy pełne i bezgraniczne zaufanie czy po prostu zaufanie. Ja tam np ufam i powiem więcej, że chcę ufać. Jednak świeci mi się też czerwona lampka ostrzegawcza, która mówi, że nie ważne na ile kogoś znamy to i tak nie znamy go do końca. Bo można się zawieść na kimś, kto coś zrobił wg niego w dobrej wierze, że postępuje słusznie.
Warto więc ufać bliskim i powątpiewać całej reszcie. Tylko zawsze pozostaje jakieś "ale", które warto mieć dla swojego dobra.

[36spriing]

Kurczę , mogłabym to samo napisać
I dochodzę do wniosku, że nie warto ...
Kiedyś się tego nauczę :

ps. Klipek, wałkuję całe popołudnie

[butellishka]

Wiosenko

[sammik]

Warto, dla innych, bo nigdy nie wiesz, w którym momencie jednak posłuchają, czy skorzystają z twojej rady, a może zwyczajnie wystarczy im, że byłaś, słuchałaś... mimo, że w danym momencie nie okazali jak to dla nich ważne.

Warto tez dla siebie, dla własnego lepszego samopoczucia

[butellishka]

ale skoro ja się źle czuję, to jednak sensu nie ma?

[sammik]

ale czy czułabyś się lepiej, gdybyś przestała ufać innym?

[marek-1002]

No chyba z tym mógłby być problem. Ciężko stać się inną osobą, zmienić się. Również na gorsze Chociaż moja dobra znajoma wielokrotnie miała podobne problemy i czasem żaliła mi się, że chciała by być bardzie "sucza", jak to określała. Bo, jak to ujmowała, życie to dżungla i korzysta z niego ten, kto potrafi wykorzystać innych. No i ona miała ten problem, że tego nie potrafiła. Ale w końcu się przemogła i jakoś się przełamała i się naumiała. Czy jest teraz szczęśliwsza? Nie wiem , nie jesteśmy już dobrymi znajomymi

[szarlotka_ja]

Ech... mam tak samo jak Ty
Też się wciąż zawodzę a mimo to znów robię to samo... Natura taka chyba

[maniaa110]

Ech mam podobnie jestem strasznie naiwna i za bardzo ufam innym i sądzę ze to się nie zmieni

[mayenna]

Może to kwestia myślenia i nastawienia? Moim zdaniem ludzie są dobrzy i w życiu trafiam na naprawdę fajne osoby. Nie dałabym sobie rady bez pomocy innych.

[flakns]

Ja głosuję na... nie warto ufać . O widzisz, muzyce, jej warto, ponieważ komuś (czemuś) trzeba.

[to_ja_pisze]

Powiedziałabym, że najlepsza jest zasada ograniczonego zaufania.
Trzeba w coś wierzyc, trzeba ryzykowac żeby coś zyskac, ale zostawic margines błędu

[facet699]

a no właśnie, o margines błędu w tym wszystkim chodzi

[brzezinka3]

To mój pierwszy wpis na tym forum. Przeglądałam sobie rożne strony i nagle bach!!! To o mnie! Mogę się podpisać pod Twoimi rozterkami. Też tak mam. I po wielu latach wzlotów i upadków, obrywania po ... stwierdzam, że jestem przypadkiem nieuleczalnym. Obrywam i ... nadal wierzę ludziom.

[bez.pokory]

Mo, a co to za życie jak się nie wierzy nikomu?

[marek-1002]

bez.pokory napisała:
> No, a co to za życie jak się nie wierzy nikomu?

Pozbawione przykrych rozczarowań?
Lepszą strategią wydaje się jednak publiczne głoszenie, że ludzie są dobrzy przy jednoczesnym dyskretnym, pełnym rozsądku i chłodnej kalkulacji zabezpieczaniu się na wypadek, gdyby się takimi nie okazali. Zwiększa to szanse na spotkanie naprawdę fajnych osób, które mogą być pomocne. Oczywiście nie jest to łatwe (zwłaszcza dla tych "naiwnych"), ale... co Cię nie zabije to Cię udziwni.

[zielonooka38]

z wiekiem nabieram przekonania że jest cienka granica między wiarą w ludzi a naiwnością - i niestety samemu się tego trzeba nauczyć

pomimo wielu złych doświadczeń nie wyobrażam sobie życia bez wiary w innych
wiem, że jeśli przestanę wierzy w ludzi i ich dobroć to jakbym umarła za życia

[pozytywna-wariatka]

Zasada ograniczonego zaufania działa w moim przypadku tylko u kobiet i mężczyzn w sensie koleżeńskim,gorzej z partnerami życiowymi hehh przeważnie jak już minie czas a ja się zaangażuję to wychodzi szydło z worka,wiem co czujesz .Ale nie przejmuj się nie jesteś sama z takim problemem