Pomozcie prosze

[Gość: mama]

Dzisiaj przylapalam moja 9-letnia corke na rzucaniu nasza chomiczka.
Podnosila go do gory i zrzucala do akwarium. Akurat przez przypadek weszlam
do pokoju i zobaczylam.
W pierwszej chwili zajelam sie chomiczkiem. Niestety z pyszczka leciala mu
krew, ale nie bardzo mocno. Zabralam go od corki, opatulilam wata i teraz
chyba sobie spi. Nie wiem, czy konieczna jest wizyta u weterynarza?
Druga sprawa to moje dziecko. Zawsze staralam sie wpoic jej milosc do
zwierzat, ja takze traktowalam cierpliwie i z miloscia. Nigdy nie
doswiadczyla przemocy. Zawsze byla grzeczna, dobrze sie uczyla. Byla tez dosc
uczuciowym dzieckiem - np. martwi sie gdy jestem chora.
Co ja napadlo? Co z tym zrobic? Ukarac, porozmawiac, pojsc do psychologa
dzieciecego?
Napiszcie mi cos prosze bo strasznie sie z tym czuje i nie wiem co zrobic i
czy to moja wina.

[Gość: malgosia]

z chomikiem do weterynarza - o ile przezyje skoro leciała mu krew

zas jezeli chodzi o dziecko najlepiej skutkuje pokazanie na wlasnej skórze tego
co robi innemu - jak ciągnie psa za ogon, najlepiej pociągnąc za uszy albo za
włosy - niech wie ze to boli

jezeli chodzi o rzucanie chomikiem - to tez bym była za drastyczniejszą metodą -
porzucaj nią trochę ma 9 lat to chyba dasz radę?
małe lanie poza tym nie zaszkodzi
oraz rozmowa - szczera, zwyczajna oraz bez owijania w bawełnę i oszczedzania
dzisiusia - powiedz jej ze jest winna smierci moze zywej istoty, chomika ktory
zylby i czulby sie dobrze gdyby go nie zabiła i to z premedytacją - 9 lat to
juz nie jest male dziecko ktore nie rozumie - ja w tym wieku juz sama gotowałam
nawet (oczywiscie pod okiem mamy ale doskonale pamietam ze byłam samodzielna -
sprzątałam, robiłam zakupy itd - III klasa podstawowki)

[Gość: malgosia]

nie moze zywej istoty bo oczywiscie chomiczek jest zywą istotą
ale moze smierci - jezeli chomiczek umrze

[Gość: mama]

Malgosiu ale jak Ty sobie wyobrazasz rzucanie wlasnym dzieckiem? przeciez to
nieludzkie by bylo, poza tym jeszcze bym jej cos zlamala
nawet sie waham, czy dac jej za to lanie, czy to w ogole przyniesie skutek
chomiczka jutro wezme do weta
mam nadzieje ze przezyje
a moja mala teraz placze w swoim pokoju, bo z mezem ja dzisiaj ignorujemy

dzieki jednak za odpowiedz
pozdrawiam

[narysuj.mi.baranka]

Gość portalu: mama napisał(a):

> a moja mala teraz placze w swoim pokoju, bo z mezem ja dzisiaj ignorujemy

Zaniechajcie ignorowania. Konieczna rozmowa. Bardzo delikatna, czula rozmowa.

[Gość: malgosia]

tak oczywiscie mozesz jej coś złamać
ona zas rzucajac chomiczkiem nie myslala ze moze mu zrobic krzywdę
i z tego powodu ze placze i jest taka biedna jeszcze ją pogłasz po głowce
i nie dziw sie jak innym razem zabije inne zwierze ...... albo nie tylko zwierze

[sojkas]

Czy ty jestes przyglupia?
Wyjatkowo zgadzam sie z barankiem-podstawa to rozmowa, wyjasnienie, ze takie
posteopwanie jest bardzo zle. Nie przesadzac z czuloscia, bo mala powinna
wiedzie,c ze zle postapila, ale metody opisane przez Malgosie->albo prowokacja,
albo ona jest po prostu glupia.

[zz_beatka]

Gość portalu: mama napisał(a):

> Malgosiu ale jak Ty sobie wyobrazasz rzucanie wlasnym dzieckiem? przeciez to
> nieludzkie by bylo, poza tym jeszcze bym jej cos zlamala
> nawet sie waham, czy dac jej za to lanie, czy to w ogole przyniesie skutek
> chomiczka jutro wezme do weta
> mam nadzieje ze przezyje
> a moja mala teraz placze w swoim pokoju, bo z mezem ja dzisiaj ignorujemy
>
> dzieki jednak za odpowiedz
> pozdrawiam

Dokładnie tak mamo. Najlepiej wytłumaczyć najpierw dziecku o konsekwencjach
takiej zabawy.
Jest to skutek oglądania beznadziejnych bajek gdzie każdy kimś rzuca i nic się
nie dzieje. Przejechany pies wstaje i żyje dalej. Myślę że dziecko nie zdawało
sobie sprawy z tego co zrobiło. Problem będzie gdy zrobi to ponownie, wtedy
zalecam psychologa dziecięcego.
pozdr

[narysuj.mi.baranka]

To bardzo smutne i wstrzasajace, co napisalas...
Chomiczek mogl stracic zabek i stad moze byc krewka. Ale mogl tez od upadku
doznac krwotoku wewnetrznego...

W zadnym wypadku nie karz corki. Moze to sie skonczyc jakas niechecia do
zwierzat i gorszymi czynami.
Sprobuj jej delikatnie wyjasnic, ze nawet takie male zwierzatko czuje i cierpi.
I ze jak ona byla mala to bylas w obec niej najbardziej troskliwa na swiecie.
Powiedz jej, ze zycie malej istotki jest delikatne i trzeba byc bardzo
delikatnym.

Przemow lagodnie i czule. A potem obserwuj czy jej zachowanie sie zmienilo.

Na pewno w Twoim wychowaniu nie ma uchybien. Byc moze Twoja coreczka zauwazyla
na kreskowce jakis negatywny wzorzec...

[Gość: malgosia]

tak - oczywiscie baranku
delikatnie i czule to juz jej mam ją wychowuje i takie są na razie skutki

[Gość: mama]

to juz sama nie wiem czy dac jej jakas kare, zbic, zabrac kieszonkowe czy tak
delikatnie rozmawiac
mysle ze ona w tym wieku ma swiadomosc ze takie zwierzatko tez czuje bol i
robila to z premedytacja wiec moze powinna zostac ostro ukarana - do tej pory
byla wychowywana liberalnie i nagle tak sie zachowuje
nie wiem juz co bedzie skuteczniejsze

[narysuj.mi.baranka]

Kara moze spowodowac natezenie niedobych zachowan. Moze znalezc sie zwierzatko
na ktorym Twoja corka sie odegra. Jesli masz choc cien podejrzenia, ze zrobila
to zlosliwie - idz do psychologa. Znecanie sie nad zwierzetami nie jest
normalnym sposobem komunikowania nastrojow przez dziecko.

[Gość: mama]

przypomnialo mi sie jeszcze, ze kiedys jak ja bawilam sie z chomikiem i go
glaskalam, to mala placzliwym glosem pytala, czy ja wole tego chomika od niej -
moze to z zazdrosci??? ale to przerciez chyba nie jest normalne tak sie
zachowywac

[narysuj.mi.baranka]

Gość portalu: mama napisał(a):

> przypomnialo mi sie jeszcze, ze kiedys jak ja bawilam sie z chomikiem i go
> glaskalam, to mala placzliwym glosem pytala, czy ja wole tego chomika od
niej - moze to z zazdrosci?

Tymbardziej nie powinnas jej karac... To spowoduje eskalacje zazdrosci...

[Gość: Elżbieta]

Jestem zdziwiona Twoim zachowaniem. Wchodzisz do pokoju i widzisz jak Twoje
dziecko męczy chomika i co Ty robisz? Zajmujesz sie chomikiem (dobrze) a potem
zaczynasz kombinować co sie dzieje z Twoim dzieckiem że tak sie zachowuje? Ja
na Twoim miejscu dałabym córce potężnego klapsa w pupę i jako karę dodatkową
pozbawienie kieszonkowego na m-c lub pozbawienie innej przyjemności tak aby
kara była długa i uciążliwa. Kombinowanie co dzieje sie z dzieckiem w sytuacji
gdy dziecko ewidentnie łamie podstawowe zasady świadczy o Twojej (wybacz)
infantylności, odniosłam wrażenie że w Twoim życiu nie ma zdecydowanego
oddzielenie tego co dobre od tego co złe. Przepraszam jeżeli Cię uraziłam ale
bardzo mnie zdenerwowałaś brakiem natychmiastowej reakcji na krzywdę wyrządzoną
zwierzatku. Pozdrawiam

[narysuj.mi.baranka]

Elzbieta ma racje. Reakcja powinna byc natychmiastowa. Lecz w zadnym wypadku
nie kara cielesna. Jesli dziecko znecajac sie nad chomikiem komunikowalo
zazdrosc to kara moze tylko poglebic agresje wobec zwierzat.
Na uwage zasluguje fakt, ze dziewczynki z natury kochaja zwierzeta. To czesciej
chlopcy przejawiaja brak wyobrazni na temat tego, ze zwierzeta czuja.

[Gość: monika]

tak? baranku? dziewczynki kochają zwierzęta?
corka mojej znajomej juz zabila dwa chomiki i nadal nie dostała zadnej kary
(takie czule delikatne rozmowy i wychowanie) oraz kolejnego chomika,ktorym
potrząsa bez powodu itd itp

to nie zalezy płci ale od dziecka
a jezeli taki mały potwor jest zawsze w centrum zainteresowania i zawsze sie mu
uswiadamia ze jest najwazniejszy to rosnie na zazdrosnego egoiste ktoremu sie
wydaje ze wszystko mu sie nalezy

[narysuj.mi.baranka]

Na pewno wiesz z literatury i filmow a moze nawet z zycia, ze to chlopcy drecza
koty i zaby w formie podworkowej zabawy...
Mowiac, ze dziewczynki sa z natury bardziej empatyczne, troskliwe chcialam
wlasnie uswiadomic dramatyzm czy nawet groze tego wyjatku o ktorym tu mowimy.
Rozmowa nie musi oznaczac akceptacji zachowania dziecka.
A to o czym piszesz, rzeczywiscie bardzo zle swiadczy o Twojej znajomej...
Ktora rzeczywiscie moze doczekac sie strasznych skutkow.

[Gość: mamo]

Elzbieto ja oddzielam wyraznie to co zle od reszty i dlatego bardzo mnie martwi
zachowanie corki
najpierw zajelam sie chomikiem, bo to w tym momencie bylo najwazniejsze, a
potem nakrzyczalam na mala i kazalam jej siedziec w swoim pokoju
kombinowanie co sie dzieje z dzieckiem? ja sie po prostu zastanawiam, jakas
kare dostanie na pewno, ale nie wiem czy nie zaprowadzic jej do jakiejs poradni
dodatkowo
nie urazilas mnie, zbyt jestem roztrzesiona ta sytuacja, zeby posty na forum
mialy mnie urazac
pozdrawiam

[Gość: magpie]

ona już wie, że źle zrobiła, i pewnie nigdy więcej coś takiego się nie
powtórzy. myślę, ze to była trochę bezmyślność, trochę ciekawość (co będzie,
jak...), może trochę złości. nie znaczy to od razu, że z Twoją córką jest cos
nie w porządku. sama w dzieciństwie z dużą przyjemnością kąpałam chomika, a
potem modliłam się gorąco, żeby przeżył (trochę nim telepało).oraz rzucałam
kotkiem na stertę siana. nie wiem, dlaczego i do dziś mi głupio, chociaż oba
zwierzaki przeżyły rozrywkę. pewnie zaraz się dowiem od innych forumowiczów, ze
jestem skrzywiona, ale nie o to chodzi. nie krzycz na nią, i tak ma wyrzuty
sumienia i pewnie strasznie jej wstyd. pozdrawiam Was wszystkich, w tym
chomiczka.

[fion_a]

Ja też kapałam i pływał...

w ogóle to po raz pierwszy zgodze sie z barankiem. Przeciez dziecko jest wazniejsze. System kar jest nieskuteczny, chyba, ze karze sie nagradza dziecko konsekwentie.
Wydaje mi sie, ze mogła sobie nie zdawac sprawy z tego, ze sprawia chomiczkowi ból....
Nie wiem jak jest u was w domu naprawde, bo mógł to byc tez podswiadowmy akt zazdrosci??
a moze jedno i drugie.

Mysle, ze powinnas przestac ignorowac coreczke i zebrac mysli i porozmawiac z nia spokojnie, niech wyjasniswoje zachowanie, spytaj, co myslala, byc moze faktycznie nie zdawala sobie sprawy....

I co moge jeszcze poradzic???Przyjrzyj sie dokładiej zachowaniu córeczki, może czegoś jej brak, mysle, ze psycholog nie zaszkodzi, tylko najpierw moze sama sie wybierz, zeby dziecka niepotrzebnie nie stresowac...nie wiem:((

I przede wszystkim wytłumacz jej, zeto ja kochasz njabrdziej na sweicie:))

A moi przedmowcy wsydzcie sie!!Wielcy miłosnicy zwierzat, co dzieci bic karza...ciekawe, czy jakby wasz p. pies zaatakowal, to tez byscie mu poprostu wlali, czy zastanowili sie, gdzie lezy przyczyna??I jak w ogole zwierze mozna stawiac ponad dziecko??

[grazzzyna]

fion_a napisała:

> I przede wszystkim wytłumacz jej, zeto ja kochasz njabrdziej na sweicie:))

Mysle, ze to najlepsza rada:-)


> A moi przedmowcy wsydzcie sie!!(...)I jak w ogole zwierze mozna stawiac p
> onad dziecko??
>
Chyba nikt nie mial tego na mysli, po prostu chomik ucierpial i jak najszybciej
nalezy mu fizycznie pomoc, ale to nie znaczy, ze dzieckojest mniej wazne,
wprost przeciwnie. Pozdr.

[fion_a]

A rzucanie dzieckiem??ciagniecie za włosy??czy "lanie"??
To chyba nie sa najlepsze i w ogle żadne metody.

[grazzzyna]

Tych 'rad' w ogole nie bralam powaznie pod uwage, malgosia chyba jeszcze sama
jest dzieckiem, a juz na pewno nie ma wlasnych.

[grazzzyna]

Przede wszystkim sprawdz, co z chomikiem, i najdalej jutro rano pokaz go u
weta. Chomiki sa wbrew pozorom dosc silne, wiem to z doswiadczenia, a
przezylismy kiedys prawdziwy horror, kiedy kotka dobrala sie do naszego
(pierwszego dnia, kiedy nie mial biedak jeszcze klatki). Myslelismy, ze nie
przezyje, taki byl napuchniety i poturbowany, ale po serii zastrzykow wrocil do
siebie. Mysle wiec, ze i z Twoim nie bedzie tak zle.
A z corka? Wiem, ze latwo jest radzic na odleglosca ale mysle, że musisz jej
pokazywac bardziej jednoznacznie, co jest dobre, a co zle. To od Ciebie musi
sie tego uczyc! Faktycznie Twoje reakcje musza byc bardziej zdecydowane.
Koniecznie trzeba porozmawiac, jasne ze nie owijajac w bawelne, przedstawic
wszystkie mozliwe nastepstwa, musi miec swiadomosc tego, co zrobila (pewnie i
tak ma). Osobiscie odradzam lanie, nigdy nie stosowalam wobec wlasnych dzieci,
uwazam, ze tylko wzmaga agresje. No i kwestia kary, to juz zalezy wylacznie od
Twojego wyczucia, czy w ogole karac dziecko i w jaki sposob. Mysle, ze tak czy
inaczej czeka Was dluga rozmowa. Moze dowiesz sie o problemach Twojej corki, o
ktorych nie mialas pojecia? Powodzenia.

[Gość: Elżbieta]

Zapaliłam papierosa i juz mi troche przeszło.
Córka płacze nie dlatego że zadała ból zwierzątku tylko płacze nad sobą. I tu
jest chyba sedno problemu. Prawdopodobnie coś złego dzieje sie z dzieckiem że w
tak drastyczny sposób pragnie chce zwrócić na siebie uwagę. Przjrzyj się
zachowaniu Twojej córki może coś Ci umknęło, może jakieś kłopoty w szkole z
koleżankami, może jakaś nieszczęsliwa miłość - w tym wieku dzieci mogą mieć już
całkiem duże jak na ich wiek problemy.
Pogadaj z kimś , najlepiej psychologiem dziecięcym. Pozdrawiam i życzę dobrej
nocy :)

[annamaria21]

Ja w dziecinstwie tez robilam cos podobnego z chomikiem. Troche z ciekawosci, a
troche sama nie wiem czemu. Jak mu sie polala krew z pyszczka to sie
wystraszylam i przestalam. Na szczescie przezyl.
I dzisiaj jestem zupelnie normalna empatyczna osoba.
Moja przyjaciolka ostatnio opowiadala mi, ze kiedys w liceum mieszkala na
stancji u pewnej pani, ktora miala psa. Pies byl denerwujacy, budzil ja rano
szczekaniem, gryzl jej rzeczy i kiedys kiedy przyszedl do niej do kuchni, a
jego wlascicielki akurat nie bylo w domu, kolezanka ktora robila akurat
herbate, niewiele myslac pokropila psa wrzatkiem z czajnika. Mowi ze potem sama
sie przerazila, ale zrobila to bezmyslnie. Na szczescie pies jej nie pogryzl,
ale zmierzam do tego ze wiele osob ma w sobie taka mroczna strone i potem mozna
sie przerazic jak sie o tym pomysli ale czasami tak sie dzieje, wiec nie ma co
sie przejmowac na zapas.
Psycholog na pewno nie zaszkodzi.

[Gość: mama]

niestety chomik zdechl w nocy :(
strasznie mi przykro i smutno - nigdy nie trzymalabym zwierzatka w domu, gdybym
przewidziala, ze wlasne dziecko zameczy je na smierc
jakos nie moge sie zdobyc teraz na pelna czulosci i milosci rozmowe - moze
oddeleguje do tego meza

[fion_a]

Skoro nie mozesz sie na to zdobyc i oddelegowyjesz do tego meza, to pewnie robisz tak czesciej, i moze to tu tkwi problem??Moze faktycznie czuje sie mniej kochana??

Szkoda chomiczka:((((((

[Gość: mama]

chyba raczej nie - to jest wyjatkowa sytuacja i nie bardzo potrafie glaskac w
takim momencie po glowce i spokojnie tlumaczyc bo najchetniej to bym ostro
potrzasnela mala, a maz jest troche spokojniejszy, ale tez raczej nie bedzie do
niej czule przemawial tylko jej wytlumaczy jak sie okropnie zachowala
juz nigdy nie zgodzimy sie na zadne zwierzatko
chomika szkoda :((( byl kochany :(
moze gdybym wczoraj pojechala do weterynarza ale juz byl wieczor i nie wiem czy
bym jakiegos znalazla mialam zreszta nadz\ieje ze nic mu nie bedzie

[Gość: lw]

jednak muszą być jakieś błędy wychowawcze-ja zastanawiam się nad tym,np.czy
córka chciała tego chomiczka,czy to był prezent,może wolala inne zwierzątko,albo
nie chciała w ogóle(co oczywiście nie zmienia faktu,że zrobiła źle)-jeśli go
dostała od kogoś to może własnie do tej osoby ma pretensje które przerzuciłana
chomika
rozmowa jest ważna ale należałoby zaczac nie od pouczenia ale delikatnego
zmuszenia słowami do zastanowienia się dziecka dlaczego to zrobiło,jak sama
sobie uswiadomi że zrobiła źle to pewnie więcej tego nie powtórzy,jeśli zas sie
ją tylko ukaże to prawdopodobnie będzie takie rzeczy robić dalej ale tak aby
nikt nie widział
szczypanie,potrząśnięcie(oczywiście nikt nie karze dzieckiem rzucic o podłogę
jak ono zrobiło z chomikiem,ale skoro nie doświadczyła przemocy jak piszesz to
może w tym tkwi problem,że nie zdaje sobie sprawy z tego co to ból,zna go z
mówienia o tym przez rodziców,może bliższy jest ból gardła,zęba itp.a nie zdaje
sobie sprawy że działanie innej osoby moze sprawic ból)itp.metody są na pewno
lepsze od lania albo od zabronienia czegos czy zabrania kieszonkowego(bo to
wyzwala bunt,jeśli dziecko samo nie poczuło,nie zrozumiało,że źle zrobiło)

ja oprócz tej rozmowy dałabym karę ale inną-jeśli chomik przeżyje to powinien
być w pokoju do którego nie wolno wejść dziecku-chodzi o to,zeby nie miała prawa
za to brac chomikana rece,bawić się z nim itd.-i to samo z innymi zwierzakami na
dworze np.,po tym czasie zaczac od nakazania jej sprzątania klatki pod Waszym
nadzorem-te ostatnie rady odizolowania chomika dotyczyć będa tylko wtedy-jesli
dziecko samo chciało chomika w domu a nie dostało go,jeśli chciało inne
zwierzątko to kara powinna polegać na nie pozwalaniu jakiś czas na głaskanie czy
oglądanie takich zwierząt-może nie traktuje chomika jak żyjąca istotę ale trochę
jak zabawkę bardziej(tzn.nie umie jeszcze pojąć istoty życia[dla niej życie to
obecnośc rodziców zapewniających bezpieczeństwo i miłość i koleżanki koledzy ze
szkoły oraz oceny w szkole,bo dobre oceny zapewniają jej aprobatę ze strony
otoczenia,wyróżniają spośród innych dzieci,unika tez w ten sposób kary za złe
oceny-ilu 9 latków uczy się tak naprawdę dla siebie?z myślą np.o konkretnym
zawodzie-zawsze mają co najmniej kilka i dosc czesto je zmieniają:)] i
śmierci-przecież każdy z nas wie ze jest cos takiego jak śmierć,ale tak
naprawde,pełniej rozumie ją dopiero od pewnego,starszego niż 9 lat, wieku,
zwłaszcza kiedy straci kogoś z kim jest silnie emocjonalnie związany,tzn.żal
jest zawsze ale ten ogomny ból i pełna świadomość tylko w odniesieniu do
tych,ktorych bardzo się kocha)

[Gość: mama]

dziekuje za Twoja odpowiedz
Chomiczek niestety zdechl :(
To nie byl prezent, corka sama chciala miec chomika i prosila nas o niego, sama
go sobie wybrala w sklepie i do tej pory na ogol ladnie siew z nim bawila,
glaskala, karmila

[Gość: ela]

coz
czula rozmowa i glaskanie po główce nic nie pomoze
te metody juz stosowaliscie i one jak widac doprowadziły do smierci bądź co
bądź zywej istoty - mimo ze to tylko chomik
dokładnie tak - do śmierci!!! i nie wydaje mi sie zeby to bagatelizowac

na razie nie kupuj jej więcej zwierząt

[zz_beatka]

a obserwuj jej kontakt z innymi zwierzętami np sąsiadów.

[Gość: melmire]

Moze ona tak z glupoty? Ja ZABILAM chomiczka (fakt ze bylam mlodsza) bo babcia
mi powiedziala ze umie chodzic po scianie...no i ja chcialam sprobowac :( Nie
chodzil, niestety. Pamietam ze bylam przestraszona, i strasznie smutna,
zwlaszcza ze moja mama plakala, nie wiem czy nad chomikiem, czy nad corka-
morderczynia, czy nad obojgiem.
Wiec tez proponowalabym rozmowe , a nie rzucanie i lamanie kosci w odwecie .

Dzieci takie już są.....

[Gość: Ida]

Cóż,nie potrafią myśleć abstrakcyjnie,wczuwać się w czyjeś potrzeby itp.To jest
zupełnie normalne.Nie obwiniaj się więc o to,że żle wychowujesz swoje
dziecko.Narazie twoja córka jest na takim,a nie innym etapie rozwoju(poczytaj
sobie na ten temat),a twoim jedynym obowiązkiem jest ciągłe powtarzanie,że
zwierzęciu należy się szacunek i nie wolno go krzywdzić.Nic więcej nie możesz
zrobić.No,chyba,że nie kupować więcej zwierząt do domu....Poczekaj parę lat ,a
sama zobaczysz jak zgorszona będzie twoja córka,gdy ktoś w jej obecności
będzie dokuczał zwierzętom.Pozdrawiam.Ida-mama Poli

Do mamy

[Gość: Maryla]

Faktem jest, że Twoja córka ZABIŁA zwierzę.

Musisz z nią o tym porozmawiać. Powiedzieć jej to. 9 lat, to nie jest małe
dziecko. Jestem przeciwna biciu, ale istotnie, powinna poznać, co to jest ból -
można ją mocno, porządnie uszczypnąc albo mocno ścisnąć za rękę, boleśnie. I
powiedzieć, ile razy bardziej cierpiał chomik zanim umarł. Będzie płakać? -
zapewniam Cię, że bardziej ze strachu niż z bólu.

Nie należy przytulać i głaskać po główce za to, co zrobiła, ale wyraźnie
powiedziec, że jest Ci bardzo, bardzo przykro i smutno z tego powodu i ze
absoluttnie nie akceptujesz tego, co ONA zrobiła.

Najgorszą rzeczą jaką można teraz zrobić, to nie porozmawiac, udawać, że nic
się nie stało.

Nie rozumiem tych sugestii o zabraniu kieszonkowego. A co mają wspólnego
pieniądze ze śmiercią zwierzęcia? Czy wszystko da się przeliczyć na pieniądze?
Czy bodzcem materialnym załatwić można wszystko?

I jeszcze jedno, mówisz, że ją "przyłapałaś", więc nie robiła tego - jak
sugerują niektórzy - żeby zwrócić na siebie Twoją uwagę. Robiła to, gdy była
sama.

To nie jest małe dziecko, to jest dorastający 9-letni człowiek, uczń, członek
naszego społeczeństwa. Nie możesz tegp tak zostawić, uciekać od problemu,
zwalać go na męza. Tak uważam. Córka musi odczuć i zrozumieć Twój stosunek do
sprawy, to że Ty ppotępiasz ten czyn. Nie ją, jako człowieka, ale czyn, jakiego
się dopuściła.
I, oczywiście, żadnych zwierząt w domu. To tez bym jej powiedziała - ze nie
narażę juz żadnego zwierzęcia na cierpienie i śmierć.

Nie zgadzam się, że "dzieci juz takie są". Dzieci sa takie, jakimi je
ukształtujemy.

A swoją drogą, psycholog nie zaszkodzi, tylko wypytaj o jakiegoś kompetentnego.

Pozdrawiam, Maryla

[anula36]

Przeczytalam wszystkie posty i szczerze mowiac jestem troche przerazona, jak
okrutne potrafi byc dziecko w stosunku do zwierzaka. Zastanawiam sei z czego
sie to bierze, bo z glupoty raczej nie sadze, za duza ta dziewczynka.
JA mialam tych zwierzakow mnostwo ( wychowalam sie na wsi) i rodzice i
dziadkowie, jakos od najmlodszych lat wpajali mi milosc do nich,potrafili
przekonac ze zwierzeta czuja i cierpia. Mialam kilka chomikow, jeden tez zginal
tragicznie ( w pysku kota), ryczalam po tym jak bobr, bo wyobrazalam sobie caly
czas jak musial cierpiec.
Obserwuje tez corke kolezanki ( 10 lat) ma juz 4 chomika i kazdym zajmuje sie z
taka radoscia i troska,ze az milo patrzec.
Szczerze mowiac nei wiem co ci poradzic, nie mam dzieci.Chyba spokojna
perswazja + faktycznie jakis maly szczyp,zeby poczula jak to nie milo.
W kazdym razie nie kupuj na razie nastepnego, bo skonczy pewnie marnie jak
poprzednik.Ja bym sobie na razie w waszym przypadku spokoj ze zwierzetami.

[gradaczka]

ja mam 9letnia siostrzenice, ktora placze jak biedronka zdechnie.Moj 8letnie
siostrzeniec takze.

w tym wieku, i do tego dziewczynka tak sie zachowala?...I do tego to jej
zwierzatko. Wlos sie jezy..

Biedne zwierzatko, ale duzo wiekszy przerazajacy problem to Twoje dziecko.
Poszukaj dobrego psychiatry.
Kiedys byl dokumentalny program o dzieciach kore znecaly sie na zwierzetach.
Psychiatrzy twierdzili ze to alarmujacy znak, i ze czesto z takich ludzi
wyrastaja ludzie okrutni.

[Gość: heja]

> Obserwuje tez corke kolezanki ( 10 lat) ma juz 4 chomika i kazdym zajmuje sie
z
>
> taka radoscia i troska,ze az milo patrzec.

Anulko to naprawdę zadziwiające. Ja miałam raz chomika jak miałam hm... z, no
też te 10-11 lat. I do tej pory nie chce następnego, tzn. bardzo bym chciała
ale odstrasza mnie fakt że chomiczki żyją tylko około 2 lata (mój żył 2,5).
Strasznie przecirpiałam tę śmierć. Podziwiam tę małą że się nie zraża... eh...
dlaczego zwierzaki żyją tak krótko...

[misiania]

tak to czytam i czytam, i się zastanawiam, co się działo z chomikiem zanim ta
dziewczynka go zabiła. w sensie - tym razem dzieciak przeholował i w dodatku
ktoś to zobaczył, ale nasuwa mi się pytanie, czy taką zabawę zwierzęciem to
dziecko urządziło sobie pierwszy raz? wątpię.

współczuje ci ...

[barteklamch]

w co drugim poście "miłośnicy zwierząt" zachecaja cię do zadawania bólu swojemu
dziecku, ze niby wtedy zrozumie... przypuszczam ze dzieciak chciał w ten sposób
zwrócic na siebie twoją uwage, moze się czuć niekochany, zaniedbywany itd.
polecam jakiegos dobrego psychologa, rady pseudomiłośników racze puscić mimo
uszu. pozdrawiam Bartek

[anula36]

ale drugiego chomika na razie nei kupowac.

[Gość: ELZBIETA]

bartku takie psychologidzne pierd*l*enie to sobie wsadź gdzie słonce nie
dochodzi

po 1 - dzieciak :bawil" sie chomikiem wtedy gdy nikt tego nie widzial
w zwiazku z tym mogl tego nikt nie widziec, chomik mogl z tego wyjsc i nie
byloby problemu
wiec wtedy jakie by to bylo zwracanie uwagi przez dzieciaka na rodzicow????
milosc i milosc i problemy emocjonalne itd
wszystko pieknie slicznie ale ale ale
milosc miloscią, tłumaczenia tłumaczeniami a porządne danie w łeb porządnym
daniem w łeb
nie uwazam zeby tylko lanie było lekarstwem na wszystko bo niektore dzieci sa
tak czesto bite o byle co ze te kary sa dla nich jak chleb powszedni i nic nie
znacza i wtedy z nich wyrastaja wlasnie mali degeneraci

ja - raz kiedys upiscilam psa malego na ziemie, tez byłam dzieckiem i wtedy raz
jedyny dostała w dupe od ojca - i pamietam to doskonale - nie tylko dlatego ze
dal mi male lanie - ale dlatego ze sobie uswiadomilam bol jaki zadałam temu
pieskowi przez swoja dziecieca nieuwage
jak ktos czegos nie zna, nie wie co to znaczy - jak sie caly czas głaszcze po
buźce i liczy tylko na kretynow psychologow to potem wyrarastaja jakies male
potwory
nalezy z dzieciakiem porozmawiac normalnie - jak z czlowiekiem i powiedziec ze
zabilo zywe zwierze!!!! ZABILO i zeby mialo tego swiadomosc
nie straszyc duchami czy innymi pierdolami - sasiadki corka tez zabila chomika
i ja straszyli ze chomiczek do niej przyjdzie jako duch to ich wysmiala w oczy
i powiedziala ze zwierzątka nie maja duchow i nadal meczy chomiki a ma 5 lat!!!!
poza tym danie bachorowi w leb raz a porządnie - tez by nie zawadziło, sorry
ale jak powod do porządnego lania jest naprawde uzasadniony to jakas kara musi
byc
a gadanie tylko o milosci, czulosci, szacunku i bolu to g*wno bo tak naprawde
dzieciak uczy sie przez to czego doswiadcza - to trzeba okazywac ale tez nalezy
pokazac jej co to znaczy ból, cierpienie, i łzy
sorry ale tu nie chodzi o milosnikow zwierząt ale o to ze ZGINELO ZWIERZE -
mimo ze to TYLKO chomik ale TEZ az chomik
nie wydaje mi sie zeby zasadnym było bagatelizowanie problemu tylko dlatego ze
to był chomik a nie np. rasowy kot

mam dwoch synow, wiedza co to milosc ale tez wiedzą co to pas, są ciepli,
kochajacy, dobrzy, wrazliwi, a przede wszystkim wiedzą co jest dobre a co złe

[misiania]

aha. z jakichś powodów cieszę się, że nie jestem Twoim dzieckiem.

[Gość: elzbieta]

misianiu
oczywiscie niech mamusia pogłaszcze coreczke po głowce i niech jej kupi
następne zwierzątko:):):)
niech sie coreczka uczy kochac zwierzatka i niech jej duzo mowią o milosci
niech kupują chomiczki az do skutku, moze ktoregos nie zabije podczas zabawy:):)
ciesze sie ze nie jestes moją corką

[fion_a]

Ja też sie ciesze, ze nie ejstes moja matka, a ja Twoja córka:))

Zaraz podziekje Mojej Mamie, ze jest, jaka jest i NIGDY mnie nie biła:))

tym bardziej, ze jest to najwieksza oznaka słabosci.....

[Gość: elzbieta]

ja nigdy nie bije moich dzieci!!!
dostały dwa razy w zyciu za duze przewinienia
tak samo jak ja dostałam raz w zyciu za psa od ojca i tyle
a podziękowania sobie wsadz w d

[fion_a]

> a podziękowania sobie wsadz w d

cóz za elokwencja i subtelnosc.......
A gdzie logika w biciu dziecka, bo niechcacy, ja piszesz, upuscilo psa??znaczy Ty upusciłas??Kazdemu sie to moze zdarzyc....

ja nigdy nie bije moich dzieci!!!
> dostały dwa razy w zyciu za duze przewinienia

Te dwa zdania sa logicznie sprzeczne, znaczy wykluczaja sie....

[Gość: bartek]

tyle w tym co piszesz gniewu i nienawisci,... czujesz się skrzywdzona?

[narysuj.mi.baranka]

Nie przeczytales wszystkich postow, wiec nie uogolniaj prosze...

[pejsaty]

tak czytam ta dyskusje i przyznam, ze sie dziwie niektorym postom. z jaka
latwoscia niektorym osobom przychodzi napisanie rad w rodzaju "uszczyp mocno!
uderz! daj kopa, niech tez poczuje bol itd. itp.". moi drodzy, w ten sposob to
sie nawet psa nie wychowuje (jesli ktos tak robi, to wspolczuje psu), a co
dopiero dziecka, ktore jest istota o wiele bardziej rozumna od psa.
trudno mi mowic jakbym sie zachowal na miejscu matki dziecka, ale wiem ze
rozmowe z dzieckiem przeprowadzilbym juz tego samego dnia. przede wszystkim
chcialbym zrozumiec jakie motywy kierowaly dziewczynka oraz wytlumaczyc, ze
zwierze cierpialo.
co moge tobie poradzic - sadze, ze rozmowa z psychologiem bylaby dobrym
pomyslem. moze dziewczynka ma jakis problem o ktorym nic nie wiecie? zwiazany
np. z szkola czy rowiesnikami, ktorzy jej dokuczaja? a moze sie czuje przez
rodzicow zaniedbana?
najlepiej bedzie gdy z nia szczerze porozmawiasz o wszystkim. jak powiesz jak
ci smutno bylo gdy zobaczylas jak twoja corka bawi sie zywym stworzeniem, ktore
umarlo w wyniku takiej zabawy....
nie bij jej i nie krzycz na nia, bo to nic nie da, wtedy zamknie sie w sobie i
nic sie nie dowiesz. powie na odczepnego, ze przeprasza, a jesli sie rozplacze,
to nie dlatego, ze uswiadomila sobie to co zrobila, ale dlatego, ze poczula sie
skrzywdzona.

[Gość: lw]

> w ten sposob to
> sie nawet psa nie wychowuje (jesli ktos tak robi, to wspolczuje psu), a co
> dopiero dziecka, ktore jest istota o wiele bardziej rozumna od psa.

Panie Adminie-a widział Pan kiedyś jak np.suczka czy kotka wychowuje swoje
małe,bo to wstyd,żeby Admin forum o zwierzętach nie widział,kara jest czymś
normalnym ale trzeba odpowiednio dobrać rodzaj i siłę kary do przewinienia i
charakteru karanego oraz moment jej wymierzenia(kotka fuczy,suczka warknie,a
potem albo zębami albo łapą,jak małe są niegrzeczne)-u zwierzat osobniki o
delikatniejszej psychice,mądrzejsze-wychowująsie prawie same,bez kar,tylko
słowne karcenie+nagrodą dla nich jest zadowolenie i pogłaskanie przez
właściciela,ale bez użycia siły u psa dominanta,zwykle o mniejszej zdolności
lub chęci uczenia się to już się nie da-potem są tylko nieszczęścia psów
(eutanazja),ich właścicieli i innych pogryzionych

a o dawaniu kopa to tu nikt nie pisał,bo to już nie kara a przemoc lub znęcanie
się-to już zupełnie skrajne pojęcia

[pejsaty]

nie zrozumielismy sie.
sa oczywiscie wypadki, w ktorych mozna na przyklad szarpnac za kark psem,
wymierzyc mu klapsa czy walnac np. gazeta, ale to musi byc reakcja
natychmiastowa za przewinienie (ale tylko takie wiekszego kalibru). na pewno
nie mozna wrocic do domu z psem po spacerze i wtedy go bic na przyklad za to ze
nie chcial wrocic na zawolanie w czasie spaceru.
gdyby matka wymierzyla klapsa corce w tym momencie gdy zobaczyla ja bawiaca sie
tak okrutnie z chomikiem, to byloby to do przyjecia, natomiast absolutnie nie
popieram tego by po kilku godzinach spedzonych na konsultacjach w internecie
wezwala corke i zaczela ja szarpac itp. i o tym wlasnie pisalem - o "biciu na
zimno", po jakims czasie.
ogolnie rzecz biorac bicie wzbudza agresje, zarowno u zwierzat jak i u ludzi.
zalozmy, ze jestem w realu policjantem, a ty kierowca samochodu, ktory
przekroczyl dozwolona predkosc. ktora opcje wybierasz:
a) podchodze do ciebie i tlumacze spokojnie czym sie moze skonczyc zbyt szybka
jazda, wlepiam mandat i punkty karne
b) podchodze do ciebie, krzycze na ciebie i szarpie, wlepiam mandat i punkty
karne?

[edzioszka]

święte słowa! psa należy karać od razu po incydencie albo wcale.. jestem pewna,
że jeśli coś przeskrobie na spacerze, po przyjściu do domu dawno o tym nie
pamięta.. nasiusia na dywan - zareagować natychmiast, bo inaczej nie zrozumie
za co go strofujemy.. bicie to ostatnia z metod jakie bym polecała: rodzi
agresję, jest wymuszaniem posłuszeństwa poprzez zastraszanie.. wydaje się być
najprostszą metodą, a jednocześnie świadczy o słabości czy braku pomysłowości
właściciela <sadystów nie biorę pod uwagę>..

[Gość: lw]

wybieram opcję:
na ulicy biję kogoś bo jestem chuliganem,podchodzi do mnie policjant
i
a)uprzejmie prosi żebym przestał,spokojnym głosem,tłumaczy,że tak nie
wolno,spisuje moje dane i puszcza wolno
b)w celu ratowania bitego łapie jak najszybciej mnie chuligana,krępuje ręce
kajdankami,żebym i jego nie pobił,ładuje do radiowozu i na komisariat mnie
oczywiście B
nasza reakcja zależy od obiektywnej oceny sytuacji,ustalonych w tym celu
przepisów oraz wielkości przewinienia,gdyby dziewczynka upuściła go niechcący
bo np.się potknęła o róg dywanu idąc do mamy do kuchni(podobnie jak kierowca
przekroczył prędkość,bo żona rodzi w szpitalu,albo na ulicy mąż pobił
chuligana,który napadł na niego i żonę)to nie byłoby sprawy-skoro jednak
dziewczynka rzucała chomikiem to przemoc z jej strony miała już miejsce
wcześniej niż mama zastosuje ją wobec niej(a wobec dziecka nigdy nie używano
przemocy fizycznej jak pisze mama)-sprawa była przedstawiana w kilka minut po
zdarzeniu,a rady miały też być na przyszłość w podobnej sytuacji-czy tylko
tłumaczyć,czy użyć czasem kary cielesnej,jeśli w ogóle kara to jaka-nie
odzywanie się,zabranie kieszonkowego-a kara powinna być adekwatna do winy(od
psychiki zależy jaka będzie reakcja-jedne dzieci bite przez rodziców stają się
bardziej niejako zastraszone i nie biją rówieśników,inne nie bite w domu czują
się silne,lepsze i przez bicie i zastraszanie podporzodkowują sobie inne
dzieci;rodzice którzy byli sami bici albo stosują tą karę bo uważają że jest
skuteczna,albo inni pamiętając jak sami dostawali-zwykle zbyt często i nie
adekwatnie do winy-nie stosują kar cielesnych u swoich dzieci)-ja uważam,że
kara cielesna sprawdza się w wielu przypadkach właśnie jako kara za cielesne
obrażenia-uświadamia katowi co zrobił swojej ofierze lepiej niż kara
odbiegająca charakterem od winy(dlaczego np.policja drogowa w wielu krajach
zaczęła zamiast karnych punktów,mandatów stosować wizyty w prosektorium i
oglądanie ofiar wypadków samochodowych)

> na pewno
> nie mozna wrocic do domu z psem po spacerze i wtedy go bic na przyklad za to
ze
>
> nie chcial wrocic na zawolanie w czasie spaceru.
u psa nie,bo nie ma rozwiniętego myślenia abstrakcyjnego,ale 9-letnie dziecko
już taką zdolność posiada,jak inaczej mogłoby się uczyć np.matematyki,albo znać
pojęcie czasu-chodzić na ósmą do szkoły,"po szkole" umówić się z koleżankami,
kolegami-a tu właśnie zaświtała mi kolejna możliwa przyczyna-może dziecko ma
właśnie problem w ogóle z nawiązywaniem kontaktów z innymi osobami poza
rodzicami-częsty problem u jedynaków,których rodzice są przesadnie dobrzy-
niemal idealistyczni-wtedy każda inna osoba jest zła,zagraża poczuciu szczęścia
dziecka,gdyż jedynym jego szczęściem są rodzice i cały swiat sprowadzasie tylko
do tych rodziców,może to wzbudzić chorobliwą zazdrość o rodziców-jest to
oczywiście do przemyślenia a nie jako fakt,bo my nie znamy więcej szczegółów

Uświadom jej

[karolina.p]

ale tak dobitnie co zrobiła - ZABIŁA. Moze tez warto ją samą spytać, dlaczego
tak zrobiła. W końcu ma 9 lat i swój rozum. Powiedz jej, jak bardzo was
zawiodła, udowodniła, że nie można jej ufać (jeśli chodzi o opiekę nad
zwierzętami), dodaj, że już nigdy nie będzie miała żadnego zwierzaka (bo na
pewno się jej niedługo zachce psa, kota czy papużkę) i daj jej może do
zrozumienia, że rozmawiasz z nią jak z dorosłą osobą, być może to uświadomi
jej, co tak naprawdę zrobiła. A jeśli z rozmowy nic nie wyniknie - cóż, na myśl
przychodzi mi jedynie pomoc fachowca.. Powodzenia
ps. Jeżeli córka w trakcie rozmowy zacznie ci płakać - żadnego pocieszania, to
nie ona jest skrzywdzona, tylko to ona skrzywdziła.

[Gość: PsowaPani]

Pomijając żal z powodu zamęczonego zwierzątka - bo jemu już nic niestety nie
pomoże - ale co będzie z tą dziewczynką? Na miejscu rodziców bardzo bym się o
nią martwiła, bo dziecko w tym wieku już nie jest całkiem bezmyślnym małym
zwierzakiem, już po trosze odróżnia dobre i złe, już powinno wiedzieć, że nie
może krzywdzić innych. Nie można uważać, że nie wiedziała co robi - bo jeśli
chomikowi ciekła krew z pyszczka, to przecież to widziała (np, 9-letnie dziecko
już wie, że to niedobrze, jak komuś leci krew...). Wszelkie dywagacje na temat,
że czuła się mało kochana, zazdrosna, że ma jakieś problemy - są na nic, bo już
w tym wieku dziecko MUSI wiedzieć, że z powodu własnej złości nie może się
wyżywać na niewinnych. A jak się zachowała, kiedy na drugi dzień się
dowiedziała, że chomik nie żyje? Czy choć trochę zrobiło się jej go żal?
A swoją drogą - zawsze wszystkim mówię, żeby małym dzieciom nie kupować tych
różnych malutkich zwierzaczków. Piesek albo kotek, jeśli dziecko bawiąc się z
nim sprawia mu ból, jest w stanie uciec, wyrwać się, podrapać, a nawet ugryżć,
przy tym wyraźnie piszczy lub skomli, tak że dziecko - jeśli nie chce mu zrobić
krzywdy, tylko po prostu nie zdawało sobie sprawy, że "to" może boleć - łatwo
może pojąć, że zachowuje się niewłaściwie. Często latem obserwuję na dworze
kilkuletnie dzieci z różnymi chomikami i świnkami morskimi - one je traktują
jak jakieś maskotki, pluszowe misie, miętolą, kładą "do góry nogami",
podrzucają itp.

[kachazebra]

Uprzedzając maltretowanie małego pluszaczka kupiłam do naszego domu psa.
Dużego. Labradora. Syn ma prawie 4 lata i o półrocznym psie mówi
teraz "kolega". I syn i pies są karceni za namolność w okazywaniu uczuć, która
dla drugiej strony jest uciążliwa. Całe szczęśćie agresji nie ma (mleczne zęby
wypadły psy, a stałych nie ćwiczy na dziecku). Każdy zna swoje miejsce i
granice zabawy. Nie wyobrażam sobie, że chomik mógłby byc dla syna czymś więcej
niż pluszaczkiem, jeszcze za wcześnie. 9 lat to też za wcześnie, zwłaszcza dla
jedynaczki, jesli to pierwsze i jedyne zwierze z jakim miała kontakt, zbyt
bezbronne.

[pierozek_monika]

9-letnie dziecko nie powinno traktować zwierzęcia jak pluszaczka. Zresztą, od
jak najwcześniejszcego wieku rodzice powinni wpajać dziecku, że zwierzę to nie
pluszaczek, a żywa istota.
Moja córka - jedynaczka - też 9-cio letnia, wychowuje się od małego ze
zwierzętami. Dzięki temu kontaktowi to bardzo wrażliwa dziewczynka.
Pamiętam jak raz,przypadkiemzupełnie wbiła nożyczki kotu w oko (po prostu
machnęła nimi za siebie, a tam był kot. Dodam na uspokojenie, że kot nie
stracił oka, miał tylko rozdartą błonkę ( nie wiem jak się nazywa ta część
oka), która się zregenerowała szybko. Pamiętam też jak córka rozpaczała i
obwiniała się o cierpienie kota. W zeszłym roku kotka umarła (oczywiście z
innego powodu), i znowu rozpacz dziecka. Ona od tej pory płacze jak widzi
pręgowane koty i tęskni za przyjacielem.
Teraz mamy dwa koty i psa - którymi córka również się opiekuje. Sprzątała kupki
po szczenięciu, obowiązkiem jej jest wyjście z psem na spacer w południe,
podczas gdy my-rodzice jesteśmy w pracy, daje zwierzętom jeść i cierpi, gdy one
cierpią (np. po operacji psa).
Być może chomiki, myszki dlatego niezbyt się nadają na zwierzę dla dziecka w
tym wieku, ponieważ nie potrafią tak okazać bólu, cierpienia, złego
samopoczucia jak koty czy psy. Może jeśli z dzieckiem nikt nie rozmawiał o tym,
to po prostu nie zdaje sobie sprawy że zwierzę czuje i cierpi.

[lena_zienkiewicz]

Wszyscy wiemy, że Maja wydłubała kocicy oczy, nie oszukuj się , pisząc głupoty
na forum :-)

[pierozek_monika]

Śmieszne mało

niestety dzisiejsze hamerykańskie bajki

[zz_beatka]

uczą takich zachowań. ile to razy ktoś spada, jest rozjeżdżany? i żyje dalej;
dzieci na to patrzą i próbują to samo robić w życiu codziennym.
:-((

[lena_zienkiewicz]

To prawda.We Włoszech kilka lat temu pięcioletnie dziecko wyskoczyło z balkonu,
po obejrzeniu Supermana.Przysięgam, to nie jest żart.
Miejcie swoje dzieci pod stałą opieką i nie próbujcie swoją nieobecność
zastępować grami komputerowymi.

Powodzenia

[pierozek_monika]

tak. Dlatego ważna jest rola rodziców, rozmowa z dzieckiem, i bynajmniej nie
odsyłajcie dziecka do rozmowy z psychologiem. Od tego jest rodzic, to nie jest
aż taki skomplikowany problem, że tylko psycholog tu pomoże. Tu pomoże miłość
rodzica, wzajemne zaufanie i zrozumienie pomiędzy rodzicem a dzicekiem. Nie
rozumiem jak obca baba może szukać przyczyny takiego zachowania, i jak obca
baba może wytłumaczyć dziecku co zrobiło złego, i rozwiązać problem. Od tego
jest mama i tata.

[Gość: mika]

Mimo ze stara baba jestem mam na sumieniu podobna zabawę...do dzis mam ochotę
sie za to ukatrupic. Byłam chyba w wieku twojej córy i zrzucałam moja swinke
morska na kanape, tak z ok 40 cm, kanapa miekka, bidulka odbijała sie od niej
ale była przerażona...opamiętałam się jak pisnęła, pamietam ze poryczałam sie i
zaraz utuliłam biedaczke bo dotarło do mojej bezmyslnej dziecięcej łepetyny że
mogłam ja skrzywdzic. Twoja córka nie zrobiła tego z sadyzmu, pewnie wg niej to
była swietna zabawa ale że dzieci mają problem z empatią to takie sa
efekty...szkoda tylko ze nie zauważyła krwi...opamiętałaby sie może szybciej?
Poza tym wydaje mi się że ona juz wie ze źle zrobiła, musisz jej jeszcze raz
uswiadomić konsekwencje tej okrutnej zabawy, dobitnie, rzeczowo, jestem pewna
ze wiecej tego nie zrobi. Mam nadzieje tylko że maleństwo przezyje, moze tylko
skaleczył sie ząbkiem...

[Gość: mika]

O kurcze...własnie doczytałam...nie udało sie...:(