Ruja u kocicy

[Gość: Ala]

Witajcie,
moja kicia skończyła 10 m-cy i nadal nie dostrzegam w jej zachowaniu
oznak "dojrzewania"... Czy to normalne?
Pozdrawiam
Ala

[Gość: Tina]

Moja kotka mniej więcej w tym wieku dostała pierwszą ruję. Też mnie to już
niepokoiło. Za to potem miała regularnie co 2 tygodnie licząc od zakończenia do
początku następnej. Teraz dochodzi do siebie po kastracji. Nie mam co prawda
dużego doświadczenia (to mój pierwsy kot i dopiero od roku), ale myślę, że to
już niedługo. Zresztą zaraz na pewno odezwą się "fachowcy", z porad których też
chętnie i z wdzięcznością korzystam. Za co przy okazji serdecznie dziękuję.

[default]

Ja u mojej kotki nie widziałam żadnych oznak dojrzewania i wszystkim wmawiałam,
że ona "woli bożej" nie czuje, a ona puściła się tymczasem. Dopiero jak się
okazało, że jest w ciąży, zorientowałam się, że dojrzała, i to bardzo :)
A w domu nic nie dawała po sobie poznać, niewiniątko!

[Gość: Ala]

Nasza kicia nie ma dostępu do egzemplarzy pci męskiej :-) Jest kotkiem
mieszkaniowym, choć niedługo będzie również spacerowym (może dziś pierwszy
raz...). Chcemy ją wysterylizować, ale dopiero po pierwszej rui, tylko co z tą
rują?? I tak czekamy, czekamy... :-)

[Gość: kot]

Niektóre rasy dojrzewają późno, może to trwać dłużej niż rok! Nie spiesz się ze
sterylizacją, kotka rozwija się i potrzebuje hormonów. Można ją wysterylizować
po kilku pierwszych rujach (tylko nie w rui!), albo nawet znacznie póżniej.
Można nawet sterylizować kotki ciężarne, chociaż jest to ostateczność. Miałem
kiedyś do adopcji małą piwniczną kotkę syjamkę, Kasiandrę, nie sterylizowaliśmy
jej ponad rok, miała ruje, ale była wtedy bardzo miła i nieuciążliwa. Została
wysterylizowana dopiero wtedy, kiedy znależliśmy jej dobry dom. Odeszła tam
razem z kastrowanym kotkiem Pingwinem, w którym była z wzajemnością zakochana.
Teraz są dalej razem i są szczęśliwe, chociaż i u nas miały się nieżle.
Jeśli zdecydujesz się na sterylizację swojej, napisz do mnie, polecę Ci dobrego
lekarza. Sterylizujemy tam sporo kotów i nigdy nie było żadnych komplikacji.
Pozdrawiam.

Do Kota

[piasia]

Jestem bardziej psiarą niż kociarą, chociaż w dziecińtwie nazywano mnie "kocia
mama", bo każde pazurzaste, futrzaste i miauczące stworzenie musiłam pogłaskac
i ponosić na rękach (rodzice nie godzili się na kota w domu, ot, tyrania
doroslych nad dzieckiem ;))

Piszę więc tylko i wyłącznie po to, by wyrazić Ci mój podziw i uznanie za Twoją
wiedzę, humor i podejście do kotów w szczególności, a do świata w ogóle.
Tacy jak Ty i inni wielbiciele "żywego" trochę podnoszą mnie na duchu, ze
jednak z gatunkiem ludzkim nie do końca jest beznadziejnie...
Tak trzymaj!
Z pozdrowieniami
Pi

[Gość: Ala]

Witaj, Kocie
Nasza kicia jest zwykłym dachowcem, szaroburą pręgowaną znajdką. Nam weterynarz
powiedział, że najlepiej sterylizacje wykonać zaraz po pierwszej rui. Jeżeli
jednak polecasz swojego weta (z naszym nie mamy doświadczeń) to podaj mi
namiary nań. Będę bardzo dzwięczna :-)

Pozdrawiam gorąco
Ala

Do Ali i Piasi

[Gość: kot]

Witaj, Dźwięczna Alu!
Lekarze, których Ci polecam wysterylizowali dla nas sporo kotów i kotek,
domnych i bezdomnych, nigdy nie było potem żadnych komplikacji, czego nie mogę
powiedzieć o innych lecznicach z których kiedyś korzystaliśmy. Na zabieg należy
umówić się telefonicznie (lub osobiście), bo większe zabiegi są planowane.
Przed operacją kotka musi około ośmiu godzin nie jeść (powinna mieć tylko wodę
do picia), ponieważ narkoza może spowodować wymioty. Narkoza jest dwustopniowa,
najpierw daje się zastrzyk, a jak kotka uśnie, dostaje resztę narkozy w
strzykawce dożylnie do łapki. Z tej strzykawki dodaje się w czasie zabiegu
tylko tyle, żeby kotka dospała do końca. Jest to mniej obciążające dla
organizmu, bo zdarza się przedawkowanie przy jednorazowym zastrzyku - każdy kot
reaguje trochę inaczej. W naszym przypadku kot po zabiegu łatwiej dochodzi do
siebie. W czasie operacji, a czasem jeszce po dwóch dniach kotka osłonowo
dostaje zastrzyk z antybiotyku. Rana po operacji goi się bardzo szybko, jest
szyta specjalnym krytym szwem śródskórnym, który nie wymaga opatrunku, tylko
czystego posłania (ręcznik lub prześcieradło). Kotka powinna być przyniesiona w
transporterku z czystym ręcznikiem, po operacji sika do niego, w ten sposób
usuwa się narkoza. Oddawana jest już wybudzona, ale słabo trzyma się na nogach,
może się przewracać i powinna przez parę godzin pozostać w transporterku, lub
innej, trochę większej klatce. Powinna mieć wodę, jeść zwykle daje się na
następny dzień, bo może jeszcze wymiotować. Kotka na drugi - trzeci dzień już
swobodnie biega, z nawet skacze, rana goi się w ciągu około dziewięciu dni,
potem można usunąć nitkę z zewnętznego szwu, ale niekoniecznie, bo nici są
rozpuszczalne - wewnętrzne szwy się wchłaniają, zewnętrzny wykrusza. Po pewnym
czasie wygolony brzuszek zarasta, a blizna jest do tego stopnia nieznaczna, że
nawet lekarz nie potrafi powiedzieć, czy operacja miała miejsce.
A teraz lekarze:
Dr Tomasz Niedziela, bardzo dobry chirurg i ortopeda, i dr Tomasz Seweryn,
również bardzo dobry ginekolog-położnik przyjmują w Klinice dla
Zwierząt "Marcel2" Warszawa-Bemowo, ul. Lencewicza 2A (weź plan Wwy, to mała
uliczka), tel. [phone].
Dr Niedziela przyjmuje również w Klinice dla Zwierząt "Marcel" Warszawa, ul.
Wołoska 52 pawilon 12, tel. [phone].
Lekarze ci są bardzo dokładni, nie musisz powoływać się na mnie, nie znają mnie
pod imieniem Kot, które powstało trochę przypadkowo, ale z pewnością domyślą
się, o kogo chodzi, dostatecznie często zawracamy im głowę. Nie spiesz się
specjalnie ze sterylizacją, chociaż po pierwszej rui to już może być.
Serdecznie pozdrawiam Ciebie i Kotkę i życzę powodzenia!
---
Do Piasi
Witaj!
Serdecznie dziękuję za słowa uznania, chociaż nie występuję tutaj dla sławy a
na Forum trafiłem przypadkiem. Nie przypadkiem jednak zajmuję się od wielu lat
kotami razem z moją Żoną, która jest pewnie mądrzejsza ode mnie, bo bez przerwy
magluje weterynarzy oraz czyta książki o kotach, których ma całą półkę. Książek
oczywiście, a nie kotów, których mamy tylko kilka, nie licząc tych bezdomnych.
Nie możemy niestety wziąć do domu wszystkich, ale wciskamy je innym, w miarę
możliwości. Uważamy, że koty to najmilsze, najładniejsze i najbardziej
inteligentne zwierzęta z otoczenia człowieka. Psy mają inną psychikę, która nam
mniej odpowiada; jest to oczywiście rzecz gustu, zajmujemy się zresztą czasem i
psami. Nie ma to w końcu większego znaczenia, ważny jest ogólny stosunek
człowieka do zwierząt i ich życia, które jest jedyną wartością, jaką one
posiadają.
Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam serdecznie!