chcę miec pieska!!

[sol24]

kocham zwierzęta i bardzo bym chciała miec pieska ale mam problem. mieszkam
sama w bloku mieszkanie 39 m, i pracuję do 16. Z jednej strony marzę o
szczeniaku a zdrugiej boję się ze bym go unieszczęsliwiła gdyby miał sam być
w domu przez tyle godzin i z drugiej strony co z higieną...

[pierozek_monika]

weź psa spokojnego i nie maleńkiego szczeniaka, tylko odchowanego młodziaka.

[sol24]

No i własnie w tym jest problem bo marzę o 8- 10 tyg szzceniaku rasy
najchętnije seter irlandzki lub gordon, ale to sa duże pieski ewentualnie o
yorku...

[eury1]

Wydaje mi się że nie ma problemu - tylko trzeba odrobiny cierplwości.Poszukaj w hodowlach,czasami tak bywa że hodowca chce zostawić sobie psa w hodowli a potem zmienia zdanie....a w efekcie sprzedaje odhowanego ,nauczonego czystości psa.Czasami też ludzie oddają zwierzęta z różnych przyczyn,np:
kotopies.webd.pl/kotopies/modules.php?name=News&file=article&sid=84&mode=&order=0&thold=0
poprostu cierpliwie poszukaj :)

[pierozek_monika]

to marzenia się rozmijają z rzeczywistością.

Dlaczego akurat musi to być 8-10 tyg szczenię? Taki malec wymaga karmienia kilka
razy dziennie, nauki czystości i nauki pozostawiania samemu w domu i wychowania.
Starszy pies jest bardziej przewidywalny, już wiadomo mniej więcej co z niego za
ziółko.

[po.prostu.ona]

Pomijam fakt, że szczenię musi jeść kilka razy dziennie, a jego fizjologia
wymaga co najmniej 5 spacerów w ciągu doby (o ile nie chcesz, by nauczyło się
brudzić w mieszkaniu). Sfrustrowany samotnością, znudzony szczeniak potrafi
obrócić mieszkanie w perzynę, być uciążliwym dla sąsiadów (skomlenie, wycie,
szczekanie). Przemyśl to. Dorosły lub podrośnięty pies, wychowany w domu, zna
już zasady, wie, czego nie wolno ruszać, jest przyzwyczajony do nieobecności
domowników. Szczenięctwo trwa krótko, ale jeśli nie będziesz miała dla malucha
czasu, to wyrośnie na bardzo kłopotliwego, potencjalnie niebezpiecznego
dorosłego psa. Bo niestety, pies sam się nie wychowa, pozostawiony samopas od
szczeniaka może nabrać naprawdę fatalnych nawyków. Marzenia są piękne, ale
rzeczywistość niestety potrafi brutalnie je zweryfikować, gdy są od niej
zbytnio oderwane.

[capuccino_days]

wiesz, ja kiedyś miałam setera szkockiego (gordona) i możliwe jest, co prawda,
że trafił nam się wyjątkowy egzemplarz, ale to nie jest pies do małego
mieszkania. U nas też mieszkała w mieszkaniu, ale nie obyło się bez problemów.
problem 1 to spacery - na szczęście mój ojciec uwielbia rano wstawać, bo gdyby
się suka co rano nie wybiegała to enegria by rozniosła i ją i nas, problem 2 -
szczekanie - "wolno" nam było wychodzić tylko do pracy i szkoły, sama
wieczorami szczekała praktycznie zawsze, niezależnie od prób oduczania,
ogólnie to jest to pies myśliwski i najszęśliwsza była w lesie i na polowaniu,
a ja dopiero przy kolejnych psach zobaczyłam, że to nie jest normalne, że pies
spuszczony ze smyczy biegnie na oślep przed siebie
także jak najbardziej uważam, że to super pieski - piękne, słodkie,
przyjacielskie i odpowiednio łobuzowate - ale niestety w mieszkaniu mogą
sprawiać poważny problem

[blue.berry]

witam
po pierwsze marzenie o 8-10 tygodniowym szczeniaku nalezaloby zwerifikowac.
dobry hodowca oddaje szczenieta najwczesniej w 12 tygodniu zycia. zreszta 12
tygodniowy szczeniak to andal pies kotry potrzebuje 5 posilkow dziennie. jak
rowniez czesto sie zalatwia:))) zazwyczaj dobrze jest jesli mozna wziasc urlop
lub miec kogos kto z psem bedzie, przynajmniej przez pierwszy tydzien - dwa.
dopiero pozniej zaczynamy przyzwyczajac psa do pozostawiania go samego.

po drugie - niezly rozstrzal ras::) od gordona do yorka:)))
wszelkie setery to psy niesamowicie zywiolowe wymagajace dlugich i aktywnych
spacerow. inaczej roznosza mieszkanie na kawalki. tego rowniez warto miec
swiadomosc przed podjeciem jakiejkowliek decyzji:)

bo z jednej strony wazne jest abysmy nie nieusczesliwiali psa ale z drugiej
siebie tez nie unieszczesliwiajmy:)

[jita]

blue.berry napisała:

> dobry hodowca oddaje szczenieta najwczesniej w 12 tygodniu zycia.

A może chodzi o kocięta?
Nie wziełabym dwunastotygodniowego szczeniaka z kilku powodów, przede wszystkim
chodzi o socjalizację. Nie sądzę, by hodowca, który ma też swoje psy był w
stanie fizycznie poświęcić wystarczającą ilość czasu każdemu szczenięciu
(np.11). Nie mówiąc o ich potrzebach psychicznych. W okresie od 7 do 12-16
tygodnia życia szczenię uczy się więcej niż przez całe życie. To od tej fazy
zależy, czy będziemy mieli strachliwego psa, czy będzie się chętniej uczył itd.
Nie chciałabym w tej kwesti być zdana na łaskę/niełaskę nawet najlepszego
hodowcy. W siódmym tygodniu życia szczenię najłatwiej znosi rozstanie z
gniazdem. Nawet jeśli chodzi o czystość - szczenię wyrabia sobie preferencje co
do podłoża, na którym się załatwia w wieku 8 tygodni - wówczas też
najszybciej "chwyta" o co chodzi. W moim przypadku 12 tygodniowy szczeniak już
był nauczony czystości (wytrzymywał 9 godzin), nauczył się już paru przydatnych
komend. Było to "okupione" kilkutygodniowym urlopem, ale co tam ;-) Nie
wyobrażam sobie żeby taką robotę "odbębnić" z 6 szczeniakami naraz...

off topic

[blue.berry]

Etapy rozwoju psów
0. Okres prenatalny ( - 63- 0 dnia)
1. Okres neonatalny ( 0-14 dzień)
2. Okres przejściowy ( 2-3 tygodni)
3. Okres socjalizacji ( 3- do około 16 tygodni)
4. Okres młodzieńczy –dojrzewania (16 tyg.- do osiągnięcia dojrzałości płciowej)
5. Okres dojrzałości społecznej -12-18 miesięcy po osiągnięciu dojrzałości
płciowej

warto pamiętac o tym ze u hodowcy szczenie przebywa wraz z suką i resztą miotu.
i przez ten czas caly czas rowniez sie uczy. co rowniez ma znaczenie w jego
pozniejszym rozwoju. jesli szczenieta trzymane sa suka w domu wsrod domownikow
to socjalizacja z czlowiekiem i jego otoczeniem przebiega w tak
zwanym "miedzyczasie". szczenie wziete w wieku 7 tygodni wiec jeszcze bez 3
szczepienia a co za tym idzie bez mozliwosci wychodzenia przebywajace np tylko
z wlascicielem w pustym cichym mieszkaniu ma o wiele slabsza socjalizacje niz w
gromadzie w domu hodowcy nawet jesli ten nie poswieca mu max czasu.

ale oczywiscie rozne sa szkoly i opinie:)
ja nie wzielabym 7 tygodniowego szczeniaka. dla mnie wiekiem granicznym jest 10
tygodni.

pozdrawiam

[jita]

blue.berry napisała:

> bez mozliwosci wychodzenia przebywajace np tylko
> z wlascicielem w pustym cichym mieszkaniu ma o wiele slabsza socjalizacje

Masz rację. Nawet nie wpadłam na to, że można z psem siedzieć w domu.
Ja jestem za wychodzeniem, także w okresie szczepień. W końcu nawet parwowirozę
da się wyleczyć, braku socjalizacji - nie. Poza tym kto powiedział, że pies,
aby poznać, musi chodzić ;-) Szczeniaka do torby i w drogę. A zabawy z innymi
psami jak najbardziej - tyle, że muszą to być "bezpieczne" psy, czyli takie,
które nie chorowały. No i to, co napisałam wcześniej - kształtowanie się w tym
wieku predyspozycji do nauki.

[zwykla_dziewczyna]

Ja też planuję sprowadzić do domu to cudowne stworzenie na czterech łapkach :-)
Z pracy wracam tak samo jak Ty o 16-tej. Postanowiłam, że wezmę szczeniaczka,
gdy pójdę na 2 tygodniowy urlop i wtedy spróbuje nauczyć go czystości, a także
przyzwyczajać do tego, że będzie zostawał sam, wychodząc np. na godzinny spacer.
Mam nadzieję, że mi się uda, wiem, że początki będę trudne ale czy ten
najwierniejszy przyjaciel człowieka nie jest tego wart?! Życzę powodzenia.
Pozdrowionka

[int1]

nie polecam szczeniaka w Twoim przypadku. Tak jak zostało to już napisane, nie
jest to odpowiedzialna decyzja.
I pamiętaj: chcesz mieć psa _będziesz musiała zaopatrzyć się w woreczki do
sprzątania_! Bierzesz to pod uwagę? czy chcesz przyłączyć się do gromady chamów
nie sprzątających?
Pomyśl

[urania77]

nauka załatwiania się pieska, trwa jakieś kilka tygodni, jeżeli pieska
wyrowadzasz mniej wiecej co 3 godziny, po każdym spaniu, zabawie, jedzeniu, 4-
miesieczny szczeniak wie juz o co chodzi, problem może być tylko jeden: tak
mały piesek nie jest w stanie wytrzymać tyle godzin bez załatwiania,
szczenieta wymagają mnóstwo czasu na naukę i zabawę bo inaczej znajdą sobie
zajęcie jak obgryzanie mebli, niszczenie kapci, dywanów (ja w przeszłosci
miałam sukę która jako szczeniak pogryzła kasetę wideo i budzik :)))) no i będą
sie same "wychowywać" według własnych zasad co moze sprawic kłopoty wychowawcze
w późniejszym życiu
piszesz ze chciałabyś psa myśliwskiego ewentualnie yorka, to strasznie
żywiołowe pieski :))) więc mogą robić demolkę w domu, ale nie muszą to zależy,
musisz wziąć to po uwagę
dorosły pies ewentualnie kilku miesieczny nie będzie wymagał już nauki (o ile
jest nauczony) na psa towarzysza, nauki czystości, musiałabyś jedynie
przyzwyczajać go do określonej godziny przeznaczonej na spacer, ale to sie da
zrobić
nie ma problemu ze pies siedziałby do 16.00, wystarczy go do tej godziny
przyzwyczaić i nie zmieniać nawet w weekendy, ewentualnie jeżeli masz mozliwość
i kogoś zaufanego mozesz poprosić zeby wyrowadził psa na spacer podczas Twojej
nieobecności

pozdrawiam serdecznie, trzymaj sie

[default]

Jak się mieszka samemu i pracuje to posiadanie psa jest dosyć problematyczne.
Przy kilku domownikach zawsze skraca się czas nieobecności w domu, zawsze ktoś
tam później wychodzi czy wcześniej wraca. Pomyśl o tym, że mając psa nie
będziesz mogła pozwolić sobie po pracy np. na wypad ze znajomymi na piwo , czy
pójść na jakieś większe babskie zakupy, czy do kina chociażby - będziesz
musiała na łeb na szyję pędzić najpierw do psa. Każdy wyjazd, o ile nie możesz
zabrać psa to kolejny problem. Może lepszym rowiązaniem byłby kot. Moja córka
też mieszka sama i chociaż psy uwielbia, to jednak doszła do wniosku, że pies
jednak jest za bardzo absorbujący i wymagający więcej uwagi i pracy niż kot. No
i ma kota i jest szczęśliwa :))

[m_orsetti]

Witam:)

Wiele psów spędza samotnie godziny, które właściciel spędza w pracy- trzeba psa
nauczyć, że w tym czasie zajmuje się sam sobą. Są do tego odpowiednie metody.

Jednak- nie polecam szczeniaka, w tej sytuacji (jesli mieszkasz zupełnie sama)-
bo przez pierwsze miesiące z maluchem wychodzimy na spacerek co (co najmniej) 2
godziny. Oprócz tego- malucha karmi się ok. 4 razy dziennie (zależnie od wieku)-
co w tej sytuacji nie jest możliwe.

Jeśli masz innych domowników, którzy Ci pomogą- całą moją powyższą wypowiedź
uznaj za niebyłą- i kup szczenię.

Jeśli zaś mieszkasz zupełnie sama- weź pieska nieco większego. A może ze
schroniska- dorosłego...? Będzie Cię kochał całym sercem i odwdzięczy się za
dobry dom i troskę w sposób szczególny...

Pozdrawiam
Monika
--

alkaida.com.pl/

[misiania]

posiadanie psa - jeśli mieszkasz sama - to nie tylko kwestia jego wychowania i
nie chodzi tylko o Twoją nieobecność w domu w ciągu dnia, kiedy jesteś w pracy.
a co z wieczorami? nie wychodzisz nigdzie - na spotkania z przyjaciółmi, do
kina, gdziekolwiek? bo to będzie wyglądało tak, że wyjdziesz z domu rano,
wrócisz koło 17-ej, wyprowadzisz i nakarmisz psa i znowu wyjdziesz na parę
godzin. no pies na pewno będzie szczęśliwy. z czego zrezygnujesz - z życia
towarzyskiego czy z towarzystwa psa? być może planujesz zabieranie psa gdy
idziesz z wizytą do znajomych, ale czy jesteś pewna ich opinii w tej sprawie?
(zwłaszcza przy tym rozrzucie ras, yorka dość łatwo ze sobą nosić, ale
seter...) a co zrobisz w sytuacji, gdy nie będziesz mogła wyjść z pracy
punktualnie, a tymczasem uda ci się wychować psa tak, że nie będzie umiał
wysikać się w domu? uwierz, że to jest możliwe. głupio tak na żywym organizmie
testować wytrzymałość pęcherza moczowego. dochodzi sprawa zorganizowania urlopu
wypoczynkowego - musisz znaleźć miejsce, gdzie akceptują psy. jeśli zaplanujesz
wspólny urlop ze znajomymi - czy jesteś pewna, że będą sobie życzyli obecności
twojego psa 24/7? pomyśl też o krótkich wypadach weekendowych, które staną się
niedostępne. aha. psy mają to do siebie, że mogą żyć całkiem długo i na starość
potrzebują opieki również rano, w południe i wczesnym popołudniem.

odradzam branie do domu psa, jeśli mieszkasz sama i pracujesz. wszystko, co
opisałam, przerobiłam osobiście, po sprezentowaniu mi przez siostrę na gwiazdkę
uroczego szczeniaczka. byłam zbyt młoda, mało przewidująca i wyobraźnia nie
wszystko przewidziała. piesa była bardzo kochanym zwierzakiem, dożyła dość
sędziwego wieku - 17,5 lat. ale zdaję sobie sprawę z tego, że gdyby miała
więcej osób do towarzystwa, to jej życie byłoby lepsze. tak więc nie podkładaj
psu świni.

a ja chcę mieć krokodyla;)

[neufahrwasser_in]

I na chceniu się kończy. Żartuję, chociaż gady lubię.
Gdybym nie miała czasu i warunków, to nie kupiłabym psa. Pies nie jest
lekarstwem na samotność, przynajmniej nie w takich okolicznościach jakie
opisujesz. Spraw sobie akwarium. Nie mówię tego złośliwie. Zobaczysz ile czasu,
zachodu i kasy potrzeba na to potrzeba. No i systematyczności.
A seter...Seter jest psem myśliwskim. Generalnie powinien znajdować się w
sforze. Czasami taką sforą bywa rodzina z dzieciakami. Wielogodzinne ganianie po
lesie, mokradłach, łąkach. Nie zapewnisz psu tej rasy chcoćby takiej namiastki,
mieszkając samotnie,w bloku na entym piętrze, pracując od rana do wieczorka.

sol24, przeczytaj to:

[pierozek_monika]

www.urban.poznan.pl/zanim_kupisz/index.html

[sol24]

hey, dzięki za rady.
doskonale wiem co znaczy mieć pieska , ponieważ wczesniej mieszkałam z
rodzicami na leśniczówce i mamy tam 3 pieski- jamniczkę szorstkowłosą i 2
goldeny:-)Na weekendy zawsze jeżdżę do domu do rodziców.
Tak więc dobrze wiem jakie nie tylko przyjemności ale i obowiązki sa w związku
z posiadaniem pieska.
Dlatego mimo iż kocham strasznie zwierzaki i bardzo chciałabym mieć u siebie
jednego to powstrzymuje mnie własnie myśl że mogłabym go skrzywdzić. I z bólem
serca doszłam do wniosku że jednak się nie zdecyduję.
No cóż.. nie można myśleć tylko o sobie:-((
Pozdrawiam wszystkich serdecznie.

[kirke18]

A może lepiej kot! My właśnie dlatego, że nie możemy mieć psa mamy kotkę.
Syberyjczyki to psy w kociej skórze, poważnie - jako typowa "psiara"
zostałam "kociarą", a mój mąż. którego półtora roku namawiałam na pozwolenie na
kota -zakochał się w Katiuszy. Zapraszam do obejrzenia naszej stronki ze
zdjęciami. Wejdź na forum.miau i poczytaj o tych kotach... może i Twoje
tęsknoty za psem pomoże uleczyć kocio:-). Pozdrawiamy.

[tymulek]

wlasnie przyszlo mi do glowy kota podpowiedziec a nawet dwa, zeby im bylo
razniej
piesek bedzie nieszczesliwy, i w jakim wieku bys go nie wziela to bedzie mu
ciezko z pelnym pecherzem tyle godzin a i sasiadom jesli piesek wyl
bedzie....mam pieska z odzysku i choc spedzila wiekszosc zycia czekajac na pana
to zdaza sie jej wyc i szczekac ze zlosci kiedy ja zostawiamy. Myslalam ze u
mnie bedzie jej lepiej bo ja dam jesc a i w koncu wroce do domu przed noca, ale
bylam w bledzie - ustawilismy sie bardziej pod psa bo akurat tak sie zlozylo i
teraz pies w ogole sam nie zostaje w domu ale sielanka minie i znow piesek
bedzie wyl...

[lola211]

Sa takie co nie wyja i nie szczekaja nadmiernie.Grzecznie sobie spia i czekaja
na wlasciciela.

[misiania]

ale pęcherz mają taki sam, jak te co głośno wyją, gdy właścicieli nie ma w domu
przez kilkanaście godzin.