MÓJ PRZYJACIEL NIE ŻYJE....

[Gość: Cleo]

W piątek zmarł mój najlepszy przyjaciel...
Miał tylko 5 lat, był szczęśliwym, rodzinnym bokserem ...
W ciagu 3 tygodni zmógł Go rak trzustki...

Bardzo mi Go brakuje...

Zapal , proszę , świeczkę ...

[Gość: Flora]

Składam najszczersze wyrazy współczucia. Pociesz się, że on już nie cierpi. Rak
to jednak straszne cierpienie. A teraz on już jest napewno szczęśliwy na łonie
św. Franciszka.
Wiem co znaczy stracić psa, mojego "wnuczka"(pies urodzony u nas, czyli drugie
pokolenie psów - to właśnie wnuczek)przejechał nam pod pod domem( na podwórku
był zakaz wjazdu!) samochód. Trup na miejscu.
Miałam przez jakieś dwa lata wrażenie, że moja psina jest cały czas koło
mnie. Jak smarowałam chleb masłem - jego ulubione danie za życia- to jakbym
czuła, że dotyka mnie swoim kulfonem do ręki, czułam jego oddech. Mój drugi
pies, który był przy jego śmierci też chyba coś czuł. Trzy dni po wypadku w
całym mieszkaniu była gęsta, bolesna mgła, pies wydawał mi się mały, odległy,
(tak jakbym patrzyła przez oddalającą stronę lornetki), chodził wystraszony i
patrzył, jakby coś chciał mi powiedzieć, a ja głupia nie mogłam go zrozumieć.
Potem zaczął strasznie wyć. Innym razem czułam jak tapczan ugina się pod
wskakującym psem, a przecież w tym czasie drugi(ten który przeżył) pies był z
mamą na spacerze.
Moja znajoma musiała uśpić suczkę chorą na raka. Wrażenia po jej śmierci były
podobne do moich. Być może to było tylko złudzenie, ale to złudzenie mi pomogło
przetrwać i nie zwariowałam. A może to nie było złudzenie?
Pozdrawiam

[Gość: kundel]

Cleo ten tekst dostalam kiedys, ale nikt nie wie,kto go napisal:

Modlitwa Psa do Boga

" O Panie, ktory krolujesz nad wszystkimi stworzeniami - spraw, aby czlowiek,
moj Pan byl tak wierny Swoim bliznim, jak ja jestem mu wierny.
Spraw, aby byl uczciwym straznikiem dobr, ktores mu powierzyl, tak jak ja
jestem strozem jego wlasnosci.
Spraw Boze,aby byl gotow usmiechnac sie tak, jak ja gotow jestem pomerdac
ogonem, aby byl rownie skory do wdziecznosci, jak ja jestem gotow oblizac mu
rece.
Daj mu taka sama jak i mnie cierpliwosc, aby bez skargi, znosil bledy swoich
braci.
Daj mu moja odwage, moja gorliwosc oraz gotowosc z jaka wszystko poswiecam
dla NIEGO, wszystkie wygody nawet ZYCIE.
Zachowaj mu mlodosc mego serca i beztroske mych mysli.
O Boze spraw to Ty, ktory krolujesz nad wszystkimi stworzeniami, by zawsze
byl CZLOWIEKIEM, jak ja jestem zawsze PSEM"

Mysle ze Twoj pies tak wlasnie by chcial i moze to przyniesie Ci ulge.

Przeczytaj to Ci troche pomoże

[kasia__k]

Z wyrazami współczucia
Kasia
PS. Rozumiem Ja musiałam uśpić moją Sandrę po 12 latach 10.01.2003.
Dla wszystkich psów które odeszły do Krainy Wiecznych Łowów i ich Właścicieli:
"Pożegnać muszę przyjaciela. W sercu mam kamień, duszę pełną łez. Był mądry,
wierny i bardzo oddany. Niektórzy mówią, że to tylko pies. "
Posłuchaj swojego psa

Droga, najukochańsza Oleńko!

Te słowa, które teraz usłyszysz wypowiedziane zostaną ludzkim językiem, którego
nigdy nie umiałem używać, ale wierz mi, że gdybym umiał to właśnie tak
chciałbym do Ciebie mówić. Wysłuchaj ich spokojnie i weź sobie głęboko do
swojego serduszka bo z głębi mojego serca one płyną do Ciebie. Słowa te ręką
mojej Pani zostały przelane na papier ale gdybym mógł to powiedziałbym Ci to
wszystko sam.

Pamiętaj, że niezależnie od tego co teraz usłyszysz taka po prostu jest kolej
rzeczy i takie jest życie. Nie szczędzi ono nam smutków ale też daje nam dużo
radości. Twoi rodzice o tym wiedzą a Ty musisz się Tego nauczyć. Dlatego
postaraj się sobie przypomnieć ile radosnych chwil przeżyliśmy razem!!! Byłem
na świecie kiedy Ciebie jeszcze nie było, miałem moich Państwa tylko dla
siebie! Potem nadszedł dzień kiedy po krótkiej nieobecności mojej Pani w domu
pojawiłaś się Ty! Byłaś małym zawiniątkiem wcale nie podobnym do moich Państwa
i okropnie się darłaś a wtedy wszyscy, nie zwracając uwagi na mnie biegli do
Ciebie. Bardzo mi było smutno wtedy kiedy nikt nie zajmował się mną tylko Tobą.
Ale szybko o tym zapomniałem, bo kiedy trochę urosłaś to mogliśmy się razem
pobawić, siadałaś na mnie, ciągnęłaś mnie za uszy. Ale ja nie protestowałem bo
zrozumiałem, że i ja muszę się Tobą opiekować i pilnować Cię bo byłaś taka
nieporadna! Potem uczyłem Cię jak załatwiać się na nocniku – pamiętasz jak
siedziałem obok Twoich nóżek kiedy Ty robiłaś siusiu? A kiedy chodziliśmy razem
na dwór to ja oczywiście musiałem się wybiegać ale zawsze przybiegałem co
chwila aby sprawdzić czy jeszcze się bawisz w piaskownicy. A pamiętasz jak
wyrzucałaś mnie ze swojego pokoju kiedy były u Ciebie koleżanki? Też nie
gniewałem się długo na Ciebie! A w ubiegłym roku, kiedy złamałem sobie pazurka
a Ty pomagałaś mojej Pani opiekować się mną! Albo jak bardzo lubiłaś pomagać
przy moich kąpielach, wycieraniu, nawet suszeniu suszarką! Wtedy robiłaś mi
zdjęcia – zostało Ci ich trochę prawda! I to dzięki nim możesz przypomnieć
sobie niektóre fajne sytuacje, które miały miejsce w ciągu ostatnich miesięcy i
lat.

Ale jak wiesz wszystko co dobre ma swój koniec! No tak po prostu już jest!
Pamiętasz jak wyjeżdżając na kolonie chodziłaś z moją Panią do weterynarza?
Nikt wtedy nie wiedział, że moja choroba jest nieuleczalna. A ja nie mogłem
tego wiedzieć bo przecież nie jestem lekarzem. Ale możesz być pewna, że moi
Państwo zrobili wszystko co jest tylko możliwe do zrobienia przez człowieka dla
psa aby mi pomóc. Niestety byłem już stary i mój organizm nie miał tyle siły co
kiedyś aby zwalczyć chorobę. Moje organy wewnętrzne, zmęczone życiem nie miały
ochoty na żadną już więcej walkę. Najpierw odmówiła mi posłuszeństwa wątroba,
następnie żołądek, potem serce zaczęło szwankować. Przez ostatni tydzień nie
mogłem już nic jeść i pan doktor odżywiał mnie za pomocą wstrzykiwanych do
moich żył płynów odżywczych, które dawały mi siłę. Pani nosiła mnie na rękach:
dwa razy dziennie do weterynarza i kilka razy na dobę na spacery! Ale się wtedy
wyspacerowałem! Zawsze tak długo musiałem umieć wstrzymywać siusiu i jak wiesz
nie zawsze mi się to udawało, a tutaj tyle spacerów w ciągu całego dnia i nocy
też. Moja pani zwalniała się nawet dla mnie z pracy aby przyjść do domu,
pogłaskać mnie, przytulić i wyjść ze mną na spacer. No i przyszedł ten dzień!
Mój ostatni ale tak piękny, że czułem się nieomal zdrowy! Słońce świeciło od
wczesnego rana, upał był nie do zniesienia ale była przy mnie Pani! Cały dzień!
Rozmawialiśmy o tym jakie było nasze wspólne życie, przypominaliśmy sobie te
wszystkie wigilie kiedy pod choinką zawsze były dla mnie jakieś smakołyki i
kiedy Ty czekałaś do późnej nocy abym coś do Ciebie powiedział i
przekazywaliśmy sobie ostatnie znaki świadczące o tym jak się kochamy. Pani
powiedziała mi też o miłości mojego Pana do mnie, nawet wtedy kiedy
uszczypnąłem go w zabawie czy nerwach. Zapewniła mnie także o Twoim uczuciu, o
którym zawsze wiedziałem, przecież w końcu tyle lat opiekowałem się Wami. Byłem
przewodnikiem NASZEGO stada i odpowiadałem w każdej chwili za naszą całą
rodzinę. Po południu o godzinie szesnastej Pani zabrała mnie do kliniki gdzie
czekała na mnie bardzo sympatyczna pani doktor – Ty jej nie pamiętasz ale ja
poznałem ją – to ona opiekowała się mną kiedy byłem jeszcze młodym pieskiem.
Moja Pani była cały czas ze mną, położyła mnie na stole do badań i trzymając
mnie czule mówiła do mnie cały czas. Byłem już zmęczony i obolały tą chorobą i
wielką ulgę przyniósł mi ten ostatni w moim życiu zastrzyk. Przyniósł mi
spokój, nie czułem już bólu, wreszcie nie cierpiałem. Biegam sobie teraz po
pięknych zielonych łąkach wraz z innymi pieskami, które odeszły już z ludzkiego
świata i jestem szczęśliwy.

Barnaba


Cytaty z www.hauuward.pl/

PS2. Na pociechę od razu dostałam od męża malutkiego owczarka niemiekiego, ale
Sandrusię i tak będę pamiętać.

[olunc]

Serdecznie Ci wspolczuje.
Trzymaj sie jakos. Wszyscy, ktorzy kochamy psy, musimy przez to przechodzic. To
jest cena do zaplacenia za iles tam lat milosci.
Jest taka piosenka Edie (Eddie?) Brickell "Ghost of the Dog" - o tym wlasnie.
Lubie ja.
Pozdrawiam,
Ola, ktora przezyla to, co Ty przezywasz, juz 2 razy kiedys

[Gość: Flora]

Być może "Modlitwa psa do Boga" pochodzi ze zbiorku "Modlitwy zwierząt" ( nie
upieram się, że napewno).
Autorką jest kobieta pochodzenia chyba litewskiego, mieszkała w jakimś
klasztorze (?). W zbiorku były np. modlitwa żaby, osiołka i inne. Kupiłam parę
lat temu w księgarni św, Wojciecha w W-wie na ul. Freta na Starówce (już Nowe
Miasto).

Ale to wszystko piszę z pamięci, gdyż mam to spakowane, bo (dzięki
łaskawości uprzejmej developera)od ponad roku jestem przygotowana do
przeprowadzki. Nie mogę więc do tego zajrzeć i powiedzieć coś na 100%.

Jest jeszcze "przedłużenie" dzienników" św. Faustyny (też mam zapakowane więc
piszę z dość odległej pamięci. Sens w skrócie jest taki, że poprzejściu na
tamten świat będziemy bardzo żałowali każdej krzywdy wyrządzonej przez nas
innym istotom - nie tylko ludziom ale i zwierzętom, przyrodzie. Warto to kupić
i poczytać. Może to przyniesie jakąś tam ulgę ?

Rozgadałam się, ale przypomniałam sobie też ważną książkę: Życiodajna śmierć"
autorstwa Elisabeth Kubler Ross (czy dobrze napisałam?). Tę panią przywołuje
często Moody w swych dziełach "Życie po życiu".
Tytuł posępny, ale treść pocieszająca. Jedno z dzieci chorych na raka napisało
do niej kiedyś, że było "po tamtej stronie" i widziało swojego nieżyjacego już
psa. Pies był szczęśliwy i merdał do dziecka.

Przepraszam za "trochę upiorny " temat. Tak mi się na tym wątku zebrało. Ale
jeśli wierzyć ww tekstom, to znaczyłoby, że nasi najmilsi też sobie idą do
raju. Może nawet szybciej niż my ludzie i to bez egzaminów wstępnych?
Pozdrawiam

[Gość: Dina]

Prawie 4 lata temu stracilam swoja ukochana suczke z ktora sie wychowywalam.
Przezylam ciezkie chwile jakie Ty teraz przezywasz, ale ciagle wierze ze sie
jeszcze spotkamy, tam po drugiej stronie.
Pozdrawiam bardzo mocno.

[Gość: zyzio]

Wiem... Slyszalem przez dlugi czas dreptanie do kuchni ,picie wody z
miski,wskakiwanie na fotel ...misek nigdy nie schowalem ...przyszedl do domu
inny przyjaciel.
" z rownym oddaniem spogladam w oczy pana --zebrakiem jest ...krolem,leze u
stop jego pod tronem lub na schodach kosciola,w dworskich apartamentach a
czesciej w targanej wichrem budzie "....zyzio

[Gość: piasia]

Ludwik Jezry Kern napisał kiedyś przepiękny wiersz. Zaczynał się slowami "Jeśli
istnieje niebo psie...."

Wiersz o psim niebie, gdzie idą wszystkie nasze ukochane czworonogi, gdzie mogą
biegać do woli i mają wszystko to, co kochały za życia.... tylko nie miały pana.

I stąd ostatnie słowa "Jeśli istnieje niebo psie, to proszę - tam zabierzcie
mnie".

Ja jestem pewna, ze na tamtym świecie spotkam mojego ukochanego Urwisa, a Ty
swojego Przyjaciela.

[Gość: kundel]

Gość portalu: piasia napisał(a):

> Ludwik Jezry Kern napisał kiedyś przepiękny wiersz. Zaczynał się
slowami "Jeśli
>
> istnieje niebo psie...."
>
> Wiersz o psim niebie, gdzie idą wszystkie nasze ukochane czworonogi, gdzie
mogą
>
> biegać do woli i mają wszystko to, co kochały za życia.... tylko nie miały
pana
> .
>
> I stąd ostatnie słowa "Jeśli istnieje niebo psie, to proszę - tam zabierzcie
> mnie".
>
> Ja jestem pewna, ze na tamtym świecie spotkam mojego ukochanego Urwisa, a Ty
> swojego Przyjaciela.

I tego, Zycze sobie i wszystkim Psiarzom.

[Gość: Ewa]

wiesz....strata przyjaciela boli, sama to uczucie poznałam. w dwa dni po
święcie zmarłych straciłam moja Bokserkę. Miała 10 lat. wejdz na
www.boksery.republika.pl., to fajna strona, tam własnie wylewałam swoje łzy i
pisałam o tym co czułam. Powiem ci jedno, mineło juz troche czasu dostałam
nowego boksera...ale gdybym mogła odzyskać Irę...dałabym wszystko. Trzymaj sie
ciepło, dopóki myślisz o swoim przyjacielu dopóty on żyje w twoim sercu. Ja sie
wybieram do psiego nieba kiedys zeby poszukac mojej Iry :) i tą optymistyczną
nutką kończę. Buziaki.....pozdrawiam wszystkich

[Gość: Flora]

zajrzyj tu

[misiania]

jeszcze niczego nie schowałam, kocyków, legowiska. nawet woda stoi w misce.

[Gość: Cleo]

Minął 1 miesiąc bez niego ... Miski stoją nadal w tym samym miejscu, jego
legowisko nieruszone , zabawki porozrzucane ... Palę znicze na jego grobie,
próbuję sie pozbierać . Tylko jedzenie po nim ( suche i konserwy ) zawiozłam do
schroniska - do wykorzystania.

DZIĘKUJĘ WAM WSZYSTKIM ZA SŁOWA OTUCHY - JESTEM NAPRAWDĘ WDZIĘCZNA , BO WIEM ,
ŻE SĄ JESZCZE LUDZIE ROZUMIEJĄCY BÓL PO STRACIE PRZYJACIELA....
Pozdrawiam , Cleo

czas zająć się jakimś pieskiem

[landola]

Wiesz, napewno zawsze będziesz pamiętała o piesku który odszedł - ale jest tyle
piesków, błąkających się, ze zrozpaczonym wyrazem pyska, że może przygarniesz
któreś nieszczęśliwe stworzonko ???? Kiedyś nie miałam psa i nie wiedziałam, że
pies może się uśmiechać, bać się albo być smmutnym.... - teraz już to wiem. A i
moja mama kiedyś uważała, że te cmentarze dla zwierząt - na amerykańskich
filmach to głupota - teraz zmieniła zdanie o 180 stopni. Pozdrawiam wszystkie
pieski i króliki miniaturki - a najbardziej moją Manię i Roksię.

[vazniak]

landola napisała:

> Wiesz, napewno zawsze będziesz pamiętała o piesku który odszedł - ale jest
tyle

> moja mama kiedyś uważała, że te cmentarze dla zwierząt - na amerykańskich
> filmach to głupota - teraz zmieniła zdanie o 180 stopni.

Wiesz ze cos w tym jest. Jest tyle ludzi ktorzy tweirdza ze nie chca psa, a
potem sie zakochuja. Moja mam nie znosila psow a teraz pies jest dla niej nr 1.

Bardzo mi smutno :(

[zuza123]

Kilka dni temu dowiedziałam się, że pies, z którym spędziłam 10 lat mojego
życia, ma raka. Na tyle złośliwego, że trzeba tylko podjąć decyzję, kiedy go
uśpić. Nie mieszkam z Rodzicami od prawie dwóch lat, mam już własnego psa, a
mimo to nie mogę się z tym pogodzić. Byłam u niego w weekend, chciałam się
pożegnać. I po tej wizycie przepłakałam całą noc i nadal nie mogę powstrzymać
łez. Był ze mną w najważniejszych momentach życia: ślub, egzamin magisterski,
matura... Za rok maturę ma mój brat, niestety już bez naszego psa :( Wiem, że
on to też bardzo przeżywa. Dom moich Rodziców nie będzie już taki sam. Wiem, że
kiedyś musiało to nastąpić, ale przecież mógł spędzić z nami co najmniej 5
następnych lat
Pozdrawiam wszystkich wielbicieli psów

ZUZA - spróbuj

[Gość: Flora]

Wiem ,że to może będzie późno, ale spróbuj:
Kup olejek pichtowy - wyciąg z jodły syberyjskiej. Jest w sklepach ziołowych
lub ze zdrową żywnością, w W-wie jest przy pl. Trzech Krzyży w ziołowym.
Jest w załączeniu ulotka, tam jest napisane jak działać przy nowotworach.
Mój pies miał narośl za uchem, też pewnie początek nowotworu, smarowałam kilka
dni, trochę go to drażniło, ale już się dużo zmniejszyło.

[Gość: kicia]

zuza123 napisała:

> Kilka dni temu dowiedziałam się, że pies, z którym spędziłam 10 lat mojego
> życia, ma raka. Na tyle złośliwego, że trzeba tylko podjąć decyzję, kiedy go
> uśpić. Nie mieszkam z Rodzicami od prawie dwóch lat, mam już własnego psa, a
> mimo to nie mogę się z tym pogodzić. Byłam u niego w weekend, chciałam się
> pożegnać. I po tej wizycie przepłakałam całą noc i nadal nie mogę powstrzymać
> łez. Był ze mną w najważniejszych momentach życia: ślub, egzamin magisterski,
> matura... Za rok maturę ma mój brat, niestety już bez naszego psa :( Wiem, że
> on to też bardzo przeżywa. Dom moich Rodziców nie będzie już taki sam. Wiem,
że
>
> kiedyś musiało to nastąpić, ale przecież mógł spędzić z nami co najmniej 5
> następnych lat
> Pozdrawiam wszystkich wielbicieli psów

Zuza, skosultujcie jeszcze z inni lekarzami. Wiesz,sa weci i weci jedni
uwazaja,ze 10-cio latek to stary pies i nie ma co walczyc a sa tacy co
uwazaja,ze warto. Jesli pies nie cierpi to warto sprobowac. A gszie mam ten
nowotwor, robili biopsje, usg, rtg?

[zuza123]

Konsultowaliśmy się z dwoma różnymi lekarzami. Jest to rak kości, bardzo wysoko
na udzie. Na zdjęciu rentgenowskim kości prawie nie ma, amputacja nie wchodzi w
grę. Zaczeło się niewinnie, zaczął gryźć łapę i od razu poszliśmy do weta.
Niestety skierował go na rentgen jak łapa zaczeła puchnąć. I teraz jest za
późno :(
Pozdrawiam

[kluba11]

Zabralam Kocice-Dziewice do szpitala w poniedzialek, we wtorek dowiedzialam
sie , ze jej nerki sa kaput i mialam ja uspic w srode. Przeplakalam cala noc,
oczy mam spuchniete do tego stopnia , ze wygladam jak azjatka . Dzisiaj rano
zadzwonil vet , ze po mojej wizycie w szpitalu wczoraj Kocica-Dziewica zmarla.
Smutno mi bez niej bardzo ale ciesze sie, ze nie musialam podejmowac tej
decyzji i ze moglam sie z nia pozegnac. Byla na kroplowce i miala bardzo
rozszerzone zrenice ale sadze, ze mnie poznala, bo jak zaczelam do niej mowic,
to poruszyla odrobinke lapka. W piatek jeszcze sie ze mna bawila i wygladala
OK. W sobote nie zjawila sie "do michy " a zawsze byla pierwsza i juz zaczelam
sie niepokoic. Kocica-Dziewica zyla ok. 17-18 lat i vet powiedzial, ze
wszystkie organy miala bardzo silne ale niestety , nerki zupelnie wyczerpane.
Smutno bedzie bez niej mimo, ze mam jeszcze 4 inne koty ale Kocica-Dziewica ,
czasami nazywana " Wooly Mamoth" byla godna podziwu. Zawsze dbajaca o siebie,
domagajaca sie jadla na czas, wody z butelki a nie z kranu, polubila nawet
czesanie i czasami biegala nagle po mieszkaniu na smiesznie rozstawionych i
sztywnych tylnych lapach !! Nawet nie bylam na nia zla za szarpanie kapy na
kanape bo nie mogla juz wskoczyc ale podciagala sie jak taternik. Dobrze, ze
sie nie meczy i nie meczyla.

[quba]

kluba11 napisała:

> Zabralam Kocice-Dziewice do szpitala w poniedzialek, we wtorek dowiedzialam
> sie , ze jej nerki sa kaput i mialam ja uspic w srode. Przeplakalam cala
noc,
> oczy mam spuchniete do tego stopnia , ze wygladam jak azjatka . Dzisiaj
rano
> zadzwonil vet , ze po mojej wizycie w szpitalu wczoraj Kocica-Dziewica
zmarla.
>
> Smutno mi bez niej bardzo ale ciesze sie, ze nie musialam podejmowac tej
> decyzji i ze moglam sie z nia pozegnac. Byla na kroplowce i miala bardzo
> rozszerzone zrenice ale sadze, ze mnie poznala, bo jak zaczelam do niej
mowic,
> to poruszyla odrobinke lapka. W piatek jeszcze sie ze mna bawila i wygladala
> OK. W sobote nie zjawila sie "do michy " a zawsze byla pierwsza i juz
zaczelam
> sie niepokoic. Kocica-Dziewica zyla ok. 17-18 lat i vet powiedzial, ze
> wszystkie organy miala bardzo silne ale niestety , nerki zupelnie wyczerpane.
> Smutno bedzie bez niej mimo, ze mam jeszcze 4 inne koty ale Kocica-Dziewica ,
> czasami nazywana " Wooly Mamoth" byla godna podziwu. Zawsze dbajaca o
siebie,
>
> domagajaca sie jadla na czas, wody z butelki a nie z kranu, polubila nawet
> czesanie i czasami biegala nagle po mieszkaniu na smiesznie rozstawionych i
> sztywnych tylnych lapach !! Nawet nie bylam na nia zla za szarpanie kapy na
> kanape bo nie mogla juz wskoczyc ale podciagala sie jak taternik. Dobrze, ze
> sie nie meczy i nie meczyla.


bardzo bardzo Ci współczuje
biedna KIcia

[Gość: Flora]

Wyrazy współczucia.
Swoją drogą podziwiam Cię, jak wspaniale dbasz o zwierzaki, że kocica żyła tyle
lat.
Masz już Swoją świętą w niebie, która będzie się Tobą opiekować, wstawiać za
Tobą.
Mnie tak ktoś powiedział po śmierci mojego psa. Teraz ja mówię to do wszyskich
zwierzolubów, którzy opłakują swoje stworzonka

[Gość: kluba1]

Dziekuje bardzo za cieple slowa. Juz mi lepiej.

[paloska]

Moja sunia odeszla niecaly rok temu... świat się dla mnie skończył... nadal
płaczę, nadal moje serce pyta dlaczego? po co?! nie wiem czy potrafie kochać...
a miało być tak pięknie; razem z męzem przeprowadzilismy się do nowego domu z
wielkim ogrodem, przyjechałam do rodziców aby zabrać ją do nas. Niestety ona
tylko czekała na mnie aby się pożegnać, tuliła się lizała mnie po rękach a ja
nawet nie przeczuwałam ze spotka mnie za kilka godzin taka tragedia! Bóg mi
świadkiem, że chcieliśmy ją uratować za wszelką cene... Przez cały czas
szeptałam jej do uszka, jak bardzo ją kocham i że nie może mnie samej zostawić,
że sobie sama nie poradzę. Pamiętam te oczy, bezwładne ciało w których jeszcze
tliło się życie... co noc mi się to śni... chyba rozumiała mnie, bo popatrzyła
głęboko w moje oczy i "powiedziała" żeby nie płakała, że zawsze przy mnie
będzie... Odeszła w nocy, po prostu zasnęła... Dziękuję że nie musiała
cierpieć. Jednego czego nie mogę sobie darować, to fakt że zasnęła sama
samiuteńka. Napewno się bardzo bała, nie wiedziała co się dzieje. A może
wiedziała? Mam nadzieję, że czuła jak bardzo ją kocham!
Zawsze będziesz w mym sercu, Reginko!!!

[Gość: kinia]

mój największy przyjaciel to owczarek niemiecki,ma 14 lat! nie jestem w stanie
wyobrazic sobie co bedzie jak Go juz nie bedzie!

[Gość: Mysz]

Ja też miałam owczarka niemieckiego. Niestety 2 dni przed swoimi 9 urodzinami
podjęliśmy decyzjęo jego uśpieniu. STRASZNA DECYZJA...Mnie na szczęście nie
było przy tym. Był natomiast mój tata, wydawało się, że twardy człowiem ale
płakał jak dziecko gdy lekarz usypiał naszego przyjaciela. Nie było jednak
wyjścia, dopadł go rak.Podobno lekarz też miał minę niewesołą jak to robił.
Chorobę i ból znosił dzielnie, nie piszczał, tylko chodził z kąta w kąt...A
bolało go bardzo, tata dawał mu nawet specjalne zastrzyki, dzieki którym
przesypiał jakoś noc.
Następnego dnia rano jak wstawałm do pracy to wydawało mi się, że słyszę jego
łaby jak szeleszczą o dywan...ale jego już nie było.
Codziennie myslę o naszym Tajfunie.
Kurcze, często tak sobie myślę, że to jest takie okrutne podjąć decyzję o życiu
takiego zwierzaka. A on nawet nie może powiedzieć, że się na to nie zgadza.
Tylko patrzy się w oczy człowieka tak ufnie...
Mysz.