podróż z kotem

[Gość: kaja]

Man kotkę, która podróżuje z nami samochodem,zazwyczaj śpi nam na karku, nie
chodzi po aucie, jest grzeczna, nie są to jednak długie trasy. Najdalej
około 200 km. Musimy wyjechać jednak dalej i martwię się czy nie będzie to
dla niej uciążliwe.Każda rada dobra z góry dziękuję.

[Gość: m.pw]

< Troche jest ryzykowna jazda z kotem luzem. Mój kolega miał okropna przygodę.
Kot - zazwyczaj przesypiający na kolanach całą podróż zobaczył muchę i rzucił
się na łowy. Auto jechało szybko, kolega stracił panowanie nad kierownicą. Było
dachowanie - siedząca obok kierowcy Ciocia zginęla, kocurek uciekł i przepadł.
Może Twój kot bedzie sie buntował, ale lepiej przewozić go w kontenerku. Można
uchylic drzwiczki i drapać kotka pod bródką. Dobrze jest mieć szelki, żeby
wyprowadzic w czasie postoju (zawczasu w domu trzeba poćwiczyć chodzenie w
szelkach). Trzeba zabrać kuwetę i miseczkę na wodę.
Szczęśliwej podrózy M.

[Gość: kaja]

O rany troche czarny scenariusz, ale myśle że nie będzie aż tak źle dzięki za
rady. Pozdrawiam.

[Gość: pokemon]

Podróżuję z kotem od jego wczesnego dzieciństwa i mimo,że jest przyzwyczajony
do swojego miejsca tj półka przy tylnym oknie, to trzymam go na szelkach i
odpowiednio skróconej smyczy (przywiązanej do zagłowka). Trzeba jednak dmuchać
na zimne.Znam historię , kiedy kot nagle znalazł się pod pedałami. Poza tym na
podłodze zawsze jest kuweta, picie i żarełko.W środku, nie w bagażniku.No i
oczywiście kot musi być zaszczepiony przeciw wściekliźnie.

[Gość: Beata]

Moja kociczka jeździ z nami parę razy do roku w dłuższe trasy. Jazda samochodem
ok 5-6 godzin. Zawsze ubieramy jej szelki i zabieramy zamykaną skrzyneczkę (nie
pamiętam fachowej nazwy-transporter?). Jak tylko kawałek odjedziemy kociczka
drze się i wypuszczamy Ją. Pochodzi trochę po samochodzie i jak zanjdzie sobie
miejsce to siedzi i obserwuje otoczenie. Najczęściej jeździmy wieczorem, więc
szybko robi sie ciemno. Bo jak jest jasno to cały czas lata od okna do okna.
Szelki służą nam w tym przypadku do swobodnego przenoszenia kota (czasem
przeszkadza). Często siedzi na kolanach kierowcy lub pasażera. Nie zabieram już
kuwety, jedzienia, wody, bo moja kotka przez całą droge nie korzysta z
powyższych. Jak się zatrzymujemy to podłączamy smycz i spacerujemy z Nią chwilę
(wybieramy parking oddalony od trasy.Oczywiście jak tylko mogę ją zostawić
komuś to oszczedzam jej stresu jazdy samochodem. Znosi dobrze ale jakby nie
było jest to napewno stresujące.

[kornel_w]

Raz na kwartał podróżuję z dwoma kotami przez 450 km. Z jednym nie ma żadnych
problemów poza ostatnimi kilometrami kiedy wydaje się przewidywać kres jazdy.
Nie odstępuje wietrzników. Gorzej z drugim, lecz w końcu wpadliśmy na pomysł
aby podać mu awiomarin.

[Gość: pszcz]

Co kilka tygodni udajemy się gdzieś w podróż z naszą 1,5 roczną kotką.
Generalnie dramat. Siedzi tylko na karku kierowcy, jest bardzo niespokojna i
mimo już niezłego doświadczenia, wciąż nie chce sie przyzwyczaić. Tak więc -
koniecznie do klatki, bo trzymanie kota luzem w samochodzie jest barzdo
niebezpieczne. Po drugie - dla nerwowych sierściuszków jakis preparat, np.
Stresnal - ziołowy, ale skuteczny. Nie należy przesadzać ze środkami
uspokajaj ącymi, które weterynarze tak chętnie dla zwierzaków przepisują.
Lepiej poprosić własnie o coś ziołowego iłagodnego. Ale to tylko dla takich
kocurków, jak nasz który całą drogę demonstruje nam swoje oburzenie z faktu ,
że ośmieliliśmy się zabrać z jego domu. Pozdrwawiam wszystkie spokojne i
niespokojne kocurki.

[Gość: kaja]

Bardzo dziękuje za wszystkie wypowiedzi.Nie omieszkam powiedzieć jak udała mi
się podróż, ale to dopiero w lipcu. Bedzie to nowe doświadczenie tak dla nas
jak i dla naszej pupilki.Pozdrawiam.

[Gość: m.pw]

Jeszcze przypomnialo mi się zdarzenie w związku z podróżami moich kotów.
Rudy- najukochańszy znajda (znajdy sa najmądrzejsze, bo róznych przeciwieństw
losu doświadczyły), lubił jeżdzić pod W-wę w cieplejszych porach roku. W zimie
nie miał interesu. Staraliśmy się wobec tego zostawiać koty na weekendy pod
opieką sąsiadki, ale wtedy gdy to zdarzenie miało miejsce, były Święta.
Wszystko spakowane, Babcia czeka z Wigilią, jeden kot siedzi w klatce, a Ryżego
nie ma. Zajrzeliśmy we wszystkie miejsca, obeszliśmy blok dookoła (kot nigdy
nie wychodził, ale może w ferworze szykowania się wymknął). Kota nie ma.
Postanowiliśmy pojechać, a po Wigilii mąż miał wrócić. Zeszliśmy na dól i nagle
przypomniałam sobie, ze czegos nie wzięłam. Otwieram drzwi, słyszę "brzdęk" w
kuchennej szafce. Nic nie widać. Po chwili znowu dźwięk. Sprawdzam dokładnie,
Rudzielec siedzi w dużym garnku pod pokrywką. Jak on tam wlazł - to był garnek
z wystającym ponad pokrywkę brzegiem - i jak się przykrył???